159. Weet dat jy weet – geen twyfel.

Soveel keer het ek al gewonder hoe dit sou wees om in die tyd waarin Jesus op die aarde was, te geleef het. Ek moet my verbeelding gebruik om die werklikheid te bedink. Hoe sou dit wees om die praatjies oor Hom te hoor? Miskien sou ek te bang wees om teen die kerkleiers te wees. Sou ek te bang wees om openlik vir Hom te gaan luister? Die gewone mense van daardie tyd was vasgevang in ‘n harde lewe om ‘n bestaan te maak onder die politieke ystervuis van die Romeine met swaar belasting en die hoë vereistes van die kerkleiers wat absolute gehoorsaamheid verwag het.

Daar was ‘n ou liedjie in ons kerk wat die kinders gesing het: “Ek wens ek was daar”. Ek weet nie altyd nie. Is dit dalk makliker om die luuksheid van historiese terugblik te geniet?

Noodwendig is die volgende vraag: Wat het Jesus verwag? Het Hy verwag dat mense die gemeenskap en kerk verloën en Hom volg self al sou dit hulle lewe kos? Dit is nie eers die kernvraag nie. Wat daarvan as ek Hom ontmoet het en Hy sonder twyfel die antwoord was op alles wat ek nog altyd gehoop het?

Dit is die antwoord wat alle ander reaksies uitwis. Geen mens het ooit uit die teenwoordigheid van Jesus gegaan sonder ‘n daadwerklike besluit oor Hom nie. Net soos vandag, vereis Sy bestaan ‘n antwoord. Neutraliteit is onmoontlik. Wat mens sou beskryf as ignoreer kom neer op weerstand teen die trekkrag van die Heilige Gees. Nou, net soos toe is die rug wat jy draai op die Seun van God, jou lyftaal van verwerping, selfs al dink jy jy maak geen besluit oor Hom nie en verklaar hovaardig dat diegene wat in sprokies wil glo, dan maar hulleself tevrede hou met storietjies van Jesus.

Wat is die waarheid oor Hom? Hoe sal jy weet?

Daar is net een manier. Dit is die bron van waarheid oor al die eeue heen. God is waarheid en Hy is die enigste bron daarvan. Daarom is die enigste manier om waarheid te ken, die Heilige Gees wat die asem van God self is.

Wanneer Hy kom, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei. (Johannes 16:13)

God het ons onfeilbare toegang tot die waarheid gegee. Toe Jesus op aarde was het die Heilige Gees in harte gewerk net soos wat Hy vandag ook doen.

In Johannes 7:15-136 beskuldig hulle Hom van ‘n gebrek aan ondderrig. Hoe kon Hy dit waag om Moses aan te haal? Wat het Hy in elk geval van Moses geweet? Hulle wou Hom toets met aardse akademiese vereistes.

Jesus het gesê dat Sy bron is die wysheid van God. God is die enigste bron van wysheid. (12:49; 14:10)

All great productions of the human mind and spirit are given by God. If we glory in being self-taught, if we claim that any discovery we have made is our own unaided work, we are, in the last analysis, glorifying only our own reputation and our own selves. The greatest of men think not of the power of their own mind or hand; they think always of the God who told them what they know and taught them what they can do.  [William Barclay – Daily Study Bible]

Die persoon wat die wil van God bestudeer sal Sy verordeninge verstaan. Dit is nie ‘n teologiese waarheid nie. Dit is ‘n universele waarheid. Ons leer deur te kies en dan te doen. As ons wag om alles te verstaan voor ons tot aksie oorgaan, sal ons nooit begin nie.

In hierdie debat tussen Jesus en die kerkleiers, antwoord Jesus nie die aanklagte van die skare nie. Hy erken hulle bloeddorstigheid en opgesweeptheid. Hy antwoord ook nie die terloopse opmerkings wat aan Hom gemaak word nie.

Die wet bepaal dat die besnydenis op die agste dag moet plaasvind. Veronderstel die agste dag is die Sabbat. Indien die Sabbatsreëls met besnydenis “gebreek” kan word, kan Hy sekerlik dit “breek ” met genesing?

Jesus argumenteer omdat Hy graag mense wil laat dink en dieper sien. Hy wil nie hê dat hulle oppervlakkig oordeel nie. (Matteus 21:23-27)

Die skare is verstom oor sy dapper optrede. Hulle het geweet dat vyandskap met die kerkleiers groot moeilikheid kan bring. Dit het sommige oortuig dat Hy wel die Messias is.

Waar kom Hy vandaan? Almal het geweet Hy kom uit Nasaret. Die populêre mening was dat niemand sal weet waarvandaan die Messias kom nie. Almal het geweet Hy moet in Bethlehem gebore word, maar sy grootword moes ‘n misterie bly. Jesus het nie by hulle bygelowe en misterie stories ingepas nie.

Hulle het God in die abnormale gesoek. Hulle kon nie aanvaar dat Hy deel van die alledaagse is nie. God is juis in elke dag se detail. As Hy net in die abnormale en misterieuse sou manifesteer, was die wonder van God as ons Vader in ons alledaagse lewe, verlore. Hy is nooit afwesig nie.

Jesus het geantwoord met twee stellings: Hulle weet waar Hy vandaan kom, maar Hy kom ook van God. Hulle ken God nie, maar Hy ken God.

Dit was eintlik ‘n vreeslike belediging om kinders van God te vertel dat hulle nie hulle God ken nie. Daarmee saam het Hy aanspraak gemaak op baie unieke kennis van God wat uit Sy unieke verhouding met God voortspruit.

Jesus se “oortreding” het al hoe groter geword. Nie alleen was Hy ‘n verbreker van die wet nie, Hy was ‘n ketter. Hy het gepraat soos geen mens ooit toegelaat is om te praat nie.

Tog het sommige uit die skare wel geglo. Hulle het Sy wonderwerke gesien en Sy gesag erken. Dit het die leiers nog kwater gemaak. Hulle het soldate gestuur om Hom gevange te neem. Hy het gesê hulle sal Hom nie vind nie. Jesus was ten volle in beheer van Sy bediening. Sy kruisdood was op die hemelse kalender afgemerk. Dit sou nie ‘n oomblik voor die bepaalde tyd gebeur nie.

Die mense het met aardse perspektief gekyk, wanneer Hy van hemelse dinge soos die opstanding en hemelvaart gepraat het. Hulle het gedink Hy sal weggaan saam met die Jode van die Diaspora of by die Grieke gaan wegkruip.

Kon daar ‘n dag aanbreek waar ‘n mens Hom sou soek en Hom nie vind nie? Hy het belowe om Hom te laat vind. Elkeen wat Hom soek met ‘n opregte hart, sal Hom vind. (Jesaja 55:6; Matteus 7:7)

By die graf het die engel gesê: Hy is nie hier nie. Dit was die enigste tyd in die geskiedenis van die mensdom waar daardie woorde gegeld het en dit was goeie nuus. God is oral en alom beskikbaar vir die hart wat uitroep. Moet nooit jou hart se twyfel glo dat Hy jou gebed ignoreer nie.

Toe Jesus opvaar na die hemel, moes hulle wag vir die Heilige Gees (Handelinge 1) om die missie van Sy bediening voort te sit. Die Heilige Gees het verdeel en op elkeen gaan rus, net soos vandag.

Deur Sy Gees, God se asem, is Hy in en om ons. Hy sal ons in alle waarheid lei. Dit is hoe ons weet dat ons weet.

 

So in die verbygaan…woorde van lewe.

Liewe Bodemklipvriende,

Ek wil graag iets heel persoonlik met julle deel.

Ons gaan volgende week voort met ons studie van Johannes.

Ons is in die middel van die heel belangrikste naweek op die Christenkalender. Vir baie jare vra ek die Here om my oor Paastyd iets nuuts van die Kruis te leer. Hierdie jaar so ver was nie altyd maklik nie en soveel dinge het gebeur wat ek nie kon voorsien nie; baie seën, baie genade maar ook hartseer.

Vir verskeie redes was ek hierdie jaar sover meer uit as tuis.

Een van die dinge wat gebeur het was die heengaan van my sussie op 11 Februarie 2018. Sy is baie ouer as ek. Ek is die jongste van vier kinders. Ons het baie jare gelede ‘n broer verloor in ‘n fratsongeluk. Dikwels as ek en sy en ons oudste broer bymekaargekom het, was ons gesprekke soos ‘n getuienisdiens waarin ons die goedheid van God in ons lewe gevier het.

Ek wil graag die fyn besonderhede van haar siekte en verswakking met julle deel as ‘n getuienis van God se perfekte tydsberekening en Sy hand in ons lewe vir bewaring en seën.

Ek was nog altyd vas oortuig dat ‘n getuienis, naas die Bybel as geskrewe woord van God, die kragtigste woorde op aarde is.

My sus het kanker geveg en gewen toe sy net 35 jaar oud was. Met radikale sjirurgie het sy kankervry geleef tot haar dood. In die verloop van verlede jaar het ons gemerk dat sy al hoe stadiger beweeg. Sy het probeer om haar aktiwiteite op te skerp en het meer en meer gestap. Tog het sy baie moeg geword.

Een dag teen die einde van September 2017 het sy Fourways Mall toe gegaan en haar kruideniersinkopies daar gaan doen. Sy het eers ‘n rukkie in die Mall rondgestap en was oppad na haar kar in die ondergrondse parkeerterrein, toe alles swart word.

Die volgende deel van die storie word vertel deur die twee mense wat in ons familie engele genoem word. Dit is die wonderbare, onverklaarbare gedetailleerde Hand van God wat ingryp en help wanneer ons dit die nodigste het. Haar lewe is met vier maande verleng waarin sy ‘n wonderlike tyd saam met haar kinders en familie oor Kersfees en Nuwejaar kon deurbring.

Ek plaas dit soos dit aan my geskryf is. Die eerste een is die storie van haar man en die tweede is sy vrou self wat skryf. Hy skryf die brief aan my twee nefies, haar seuns.

I am writing this letter to record something that can be passed on to your children and your children’s children.

This is not a mystical story of fantasy but an account of how God works in our lives, and if you doubt there is a God then try and analyze the possibility of this account being coincidence. Your mother and my wife were players in God’s plan that you all would have the time over Xmas to get together as a family almost like there was unfinished things God wanted answered.

 I am a Scot and was brought up leaning slightly to the right as a “Presbyterian” with both my feet planted firmly on the ground and definitely not belonging to the group who analyze our daily living looking for miracles, and God’s signs, so it is only fitting that I should write this account.

 Starting at the beginning, and looking at the events leading up to my wife and your mother getting together, has to be looked at in detail to begin to understand the exquisite timing and finite detail that was in place.

 I am not a lover of modern technology and my fancy I-phone was giving trouble. I had to revert to shouting as no one could hear me. My wife insisted I get it seen to, and as there was a I-phone shop in the Mall, off I went. The Mall is a real mess and the underground parking is badly lit and very, very confusing and I ended up parking miles away from the shops which did nothing to alleviate my already short fuse. I patiently stood in a queue like a lost sheep. When I eventually got to the front of the queue, I was told that I needed to make an appointment.

Needless to say this did not end well and I stomped out telling everyone who was prepared to listen that I was moving my loyalty to Samsung.

 It took me over an hour to find my car and by that time I was a wreck.

Where are we going with this screed – well, have patience and all will be revealed.

The next afternoon my wife insisted that I go back and get my phone repaired. I was not prepared to admit that going back to that hell hole was bordering on me going insane and I asked her to please come with me. We have a mature relationship and I was told in no uncertain manner that she had better things to do than hold my hand in the underground car park.

In the next few moments the power drops out at the house. My wife is interrupted in her work and I haven’t left. We stay in a fancy estate and seldom have power problems but on this occasion we had two in quick succession and after the second one it didn’t come back on.

Once again I ask in a pleading voice for her to consider my plight and come with me to which she concedes providing I behave myself.

Normally a trip to the Mall is solid traffic and takes up to 50 minutes, but on this day and at this time there was no traffic and we flew there. We had stuff to deliver to our daughter, which I wanted to deliver first but my wife insisted we go the Mall. To try and make her understand why I was gone the whole afternoon the day before I wanted to show her exactly where I went in to the underground car park and just how confusing it is.

As I went down the ramp your mother was pushing her shopping trolley along in front of me and as I looked she fell. Of all the people in the Mall to be in the right place at the right time my wife is by far the person you want as she takes over and has a God given talent for knowing what to do in a stressful situation.

Both of us were concerned about security as these circumstances lend themselves to unscrupulous criminals taking advantage. My wife had started CPR, which she is very proficient at, and I was trying to get help from the centre. After 10 minutes plus and no life signs I told my wife that I thought it was over and nothing could be done. Still she persevered and one of the highlights of my life was to see your mother come back to life, flicker her eyes and the colour come back into her cheeks.

No words can express when you are in the presence of God and the crowd gasps at the miracle we were witnessing. Time stood still for me as I looked in wonder as my wife and your mum started to talk. When you read of the miracles that Jesus performed it doesn’t quite sink in but on this day it really sunk in and all of us felt the presence of God.

To finish this account of one of the most beautiful things that I have been privy to see, I feel it was a privilege and honour. I know that whatever the reason for the extension of her life for a few months, it was God’s desire that she spend the time with you.

She now is by God’s side.

Finally try and work out the odds leading up to our meeting your mum at that exact time with all the background. You cannot rationalize it and let the doubting Thomas’s try and fathom it out.

We thank you for inviting us to the funeral and I could not but help thinking that this was a joyous occasion and that she would have agreed whole heartedly with the gathering of the family with fond memories.

What a pleasure it was to be a small part in God’s plan.

 

The following is his wife’s account of the same event.

 

God has a PLAN!

Sometimes God uses us in really amazing ways.  I was used by God just recently.  And trust me, I was worse than Jonah.  I ran and ran.  God won the battle with me and this is the story.

It was a Monday last year in late September.  My husband has an I-phone and every day I marvel that a person more unsuitable to this type of technology was persuaded to think he could master this device.  Shows how branding and advertising really pay off!

To get to the story.  His phone was giving him a really hard time.  I suspected a software upgrade was required.  Anyway the whole of the Monday he yelled into his phone.  I suffered this throughout the day.  Eventually, I said ” Sweetie, please go into town and get it fixed.” If you know anything about our nearest Mall, it is a nightmare. The road from our house to the mall is around 24 kilometers of which six kilometers were under construction for the past two years.

So off he went.  After about two hours I got a frantic phone call.  (He had used my car).  “What is your car registration number?”  I gave it to him.  “I have lost the car” he said.  “The parking is chaos and under construction and I have been walking around for the last hour and I can’t find it”

Now there are six brand new parking levels, none of which are marked or signposted and no entrances are yet marked.  It is still under construction.

“Call the security guards and they can help you,” I suggested.  Around 7 pm that night he arrived home. He was in a truly foul mood.  And, you guessed it, the phone was still not working.  That is a story for another day.

Tuesday he yelled into the phone.  Actually he couldn’t hear anyone and they could not hear him.  Wednesday was unbearable.  He yelled and yelled.

On Thursday morning I woke up to no electricity.  This is a very rare occurrence where we live.  I was not in the best of moods as I had listened to yelling for three days solidly and now I could not do my work.  This was really the last straw.  I did all the tasks that did not require any electricity.  (Walk the dogs, make breakfast on a gas stove, make beds, dust, mop etc.).

By 9am the electricity was back on and I could get onto my computer and work. I also had curtains to finish for my daughter who was expecting her first child.   So I worked solidly with my husband yelling around the house.

We have lived here for five years and we have never had two power failures in one day.   It just does not happen.  I had finished my work on my computer and I was just settling down to do my work on my sewing machine.  My husband appeared behind me.  “Please come with me to town”, he said.

“I need to sew and finish these curtains,” I said.  Just as I said it the power went out again.

“Well,” said my darling husband.  “Now, will you please go with me”.  “All right,” I reluctantly agreed.

We loaded washing into the car that I had done during the week for my other daughter whose husband had an accident and broke his neck a few years ago.  She and her husband are always so cheery that I love to help them in these small ways.

The ride to the Mall would always be around 50 minutes to one hour because of the road works.  We flew to the Mall in under 20 minutes.  As we turned into the road for the Mall, my husband asked;  “Shall we drop off the washing first”.  “No,” I said.  “Go straight to the Mall and we can drop off the washing afterwards”.

We turned into the Mall and he went to the same entrance where he had parked on the Monday. In the far distance, I saw a lady pushing a trolley.  She was walking extremely slowly.  I admired the beautiful way she held herself and she was beautifully dressed.  Then my attention was drawn back to assist in looking for a parking bay.

“The lady has fallen,”  yelled my husband.  I looked forward and she had indeed fallen straight backwards and was lying immobile on the road.  Two security guards rushed up, grabbed her by her arms and started dragging her along the road.  I jumped out of the car and raced up to them.  “Leave her,”  I yelled.  They put her back down on the road.  When I reached her, she was clearly dead.  Her eyes and mouth were open. Her pallor was dreadful.  She was a deathly grey colour.

My husband, who had pulled the car alongside got out and looked down as she lay there. “She is gone,” he said.

I knelt down and felt for a pulse. Nothing.  I put my ear on her face to feel for breath. Nothing.  I don’t know what made me do it.  I pulled her head back gently, pinched her nose and gave her a deep breath.  I then started pressing down on her chest doing compressions.  I was counting.  At about 20 compressions, I breathed again.  Still nothing.  I carried on. By this time a crowd had gathered around.  They were all watching.

I saw one man in the crowd filming me as I came up to give her another breath.  “Stop him,”  I asked my husband.  He walked over and spoke to the man.

Another man sidled in on his haunches.  “Give me her jewelry and I will look after it,”  he said.  “Sir,” I said.  “If you can’t help me, go away”.

I gave her CPR for about 15 minutes.  She was completely unresponsive.  My husband kept telling me that she had gone.  Suddenly a light came on in her eyes and she gave a very gentle little sigh.  “I have her back,”  I said.  I carried on the compressions as her heart was still very fluttery.  I was then asking about the paramedics.  Nothing.  I could hear sirens but they were a long way away.

A little lady came along to me and said: ” I am the hairdresser from the shop above, can I help.” I asked her to look for the lady’s cell phone in her handbag which was next to me.  “Take it up outside” as there was no signal in the parkade.  “Look for any number that she dials a lot and call it.”  Ask for her details.  My husband was nowhere to be seen and I presumed that he had gone out to get a signal to call the paramedics.

I continued with the compressions.  When I felt her heartbeat settle down, I turned her into the recovery position.  I had been talking to her all the time.  I continued talking to her but she was unresponsive for about another 10 minutes.  I remember saying things like “don’t worry sweetheart, you are going to be all right”.   I had kept talking.  Now with her eyes closed I saw the tears on her cheeks.  She whispered:

“Where am I, am I at the airport?”

” No” I replied,  “you are in a parking lot.”

“In Canada” she asked.

“No” I replied ” In the Mall.  What is your name?”  I asked her.

She gave me her name.  She opened her eyes and stared into mine.  I continued talking to her softly telling her the ambulance was on its way.  I could hear sirens blaring.

By this time my husband was back and I asked him to get me something out of the car to put under her head, which was at a very strange angle to the ground.  He got me some of my daughter’s washing.

Then finally the paramedics and ambulance arrived.  I immediately got up and told them that she had had no vital signs for approximately 15 minutes and that I had continued CPR for the entire time.  I told them that she had collapsed about 45 minutes before. They nodded and took over.  They put her on a defibrillator and oxygen.  My husband and I moved off and went to our car.  We waited and watched from a distance.

A young woman who had been watching the whole thing came over and grabbed me and gave me a huge hug. “I have never seen anything like that.  Are you professionally trained?” she asked.  “No,” I said and did not elaborate.  “You saved her life.  It is a miracle.” She stood there with her arms around me crying.  I really felt small.

God was the only way that she survived this.  Yes I knew what to do, but if God did not have a plan for her life, I could not have saved her.

The paramedics were busy with her for a long time.  In the meantime her cousin who had been called by the hairdresser arrived.  Such a really lovely person.  I asked her where they were going to take her.

My husband and I left and went upstairs and got a cup of coffee.  I was emotional, filthy from the parkade and I was doubtful that she would make it.  So very sad.  I phoned the hospital the next day and asked if she had survived.  Yes, was the answer.  I asked if I could visit her and they told me she was in ICU but that I was welcome.

I went to visit her in the hospital that day.  When I walked in she said to the doctors and nurses.  “This is my Angel I was telling you about.  She saved my life.”

Now I really felt small.  ” No, I said, I am flesh and blood and worse than Jonah and the whale. I did not want to go to town, but God even put the lights out to make me go and be at your side.”

We both smiled.  “You are my angel” she insisted.

Tragically she passed away four months after the incident.  However, she did spend wonderful quality time with her family who all flew in and spent Christmas with her.

I visited her a number of times in hospital where she underwent major heart surgery.  She was a truly beautiful soul and I will always think of her with love in my heart.

 

Liewe lesers,

Is dit nie ‘n pragtige storie van uitkoms en voorsiening nie?

Aan my kant het die Here my geseën met tyd saam met my sus. Ons koop altyd ons vliegkaartjies op uitverkopings en reis in die “goedkoop” seisoene. So het die Here bepaal waar ek sou wees. Ek kon by haar wees deur haar groot operasie na die gebeure hierbo beskryf en het in Januarie tydens ‘n langer besoek haar dikwels gesien. Toe ek terugvlieg was ek baie bekommerd oor haar verswakte toestand. Minder as 12 ure terug by my huis in Kanada het ek die hartverskeurende nuus gekry.

Met al die trane het ek genade en die vrede wat alle verstand te bowe gaan ervaar. Ons God regeer.

 

Daardie dag moet julle sing van die goeie wingerd;

Ek, die Here, sorg daarvoor: Ek lei dit gereeld nat, dag en nag staan Ek wag daarby sodat niemand dit kan beskadig nie.

 

(Jesaja 27:2,3)

 

 

 

 

 

 

158. En jy? Wat sê jy?

Praat is maklik. Anonieme praat nog makliker. Woorde sonder verantwoordelikheid. Maklik gemaak met moderne tegnologie van vingerpuntnuus vir ‘n konstante stroom praatmateriaal. Mense in die publieke oog word nog steeds in die openbaar veroordeel en tereggestel soos in antieke tye tot die laat middeleeue, net die metode verskil. Die nuusmedia, sosiale media en privaatgesprekke verskaf die feite, spreek die vonnis uit en swaai die byl.

Shakespeare was die eerste persoon wie die werkwoord skinder as selfstandige naamwoord gebruik het. Afrikaans noem ‘n persoon wat skinder ‘n skinderbek – heel gepas met die negatiwiteit van die mond van ‘n dier wat woorde rondslinger. Dit impliseer die rou wreedheid van ‘n trop wilde honde wat verskeur en vermoor. Ek wens ons kon die beeld van bebloede prooi in ons gemoed bewaar wanneer ons onnadenkende woorde soos die skerp lem van ‘n dolk ander mense verwond.

In die lig van ons moderne tyd kan ons seker maklik die grapevine van Judea in die tyd van Jesus voorstel. Die gewoonte van die vroue in daardie tyd, was om in groepe die water vir die huis te gaan haal en die tydjie om die put as ‘n stukkie kuier uit ‘n besige dag met baie verpligtinge te kerf.

Nuus versprei so gou. Voor die dae van internet en kabelnuus was my pa se gunstelinggrappie: telegram, telefoon, tell-a-woman. Moontlik het nuus in Judea onder andere deur die tell-a-woman -netwerk versprei. Ons kan egter nie die mans heeltemal vryspreek nie. Openbare baddens was kuiertyd. Reisigers het op kruispaaie nuus gedeel en handelaars op die hoofpaaie het nuus versamel om gesprek om kooptransaksies aan te knoop. Mense uit ander wêrelddele was primêre nuusbronne.

Die mense het gebabbel, gepraat en geskinder – oor Jesus. Langer argumente is afgewissel met die korter het jy gehoor – weergawe van elke nuwe brokkie nuus oor Hom.

Die Joodse feeste was vrugbare grond vir albei. Die Fees van die Tabernakels wat hier in Johannes 7 genoem word het einde September, begin Oktober plaasgevind; een van die drie Herfsfeeste. Elke Jood, wat binne ‘n radius van 15 myl van Jerusalem af gewoon het, was verplig om die Fees by te woon. Die Fees het agt dae geduur en Jesus se broers het Hom probeer oortuig om die Fees by te woon. Jesus het egter niks gedoen wat nie op die kalender van die hemel uitgemerk was nie.

Hy praat van My tyd. Daar is ander plekke in Johannes waar Hy die woord tyd (ōra) gebruik waarmee Hy God se tyd aandui (Johannes 2:4; 7:30; 8:20; 12:27). God se tyd kon nie uitgestel of geskuif word nie. In hierdie gedeelte gebruik Hy die woord kairos, wat die geskikte tyd beteken, die volheid van tyd, die beste tyd. Hy sê eintlik dat die tyd nie gepas is vir dit wat moet gebeur nie.

Soveel van ons lewe word in tyd gemeet. Dit is ‘n luuksheid om tyd af te neem vir ontspanning. Ons lewe is letterlik in die ratte van outydse horlosies “opgewen” en afwen is ‘n woord wat met stresbestuur in verband gebring word. Dae word afgemerk vir vakansie, verjaardae, troues en ander spesiale geleenthede. Dit is ons chronos-tyd, kalendertyd.

Jesus besluit oor tyd op ‘n baie dieper vlak. Sy roeping en bediening bepaal wanneer Hy iets moet doen. Hy merk dit nie op die aardse kalender nie – Hy leef volgens God se kalender – ora. Wanneer God se tyd die uitkoms bepaal is dit die volheid van tyd – kairos-tyd.

Jesus gaan wel Jerusalem toe, maar op Sy eie. Hy het getrou die Feeste bygewoon. Hy het geweet dat elke Fees in Sy lewe, dood, opstanding en tweede koms vervul sou word. Hy het stil en privaat Jerusalem binnegekom, sonder om die publieke oog op Hom te vestig. Hy het nie toegelaat dat mense hom voorsê of Sy hand dwing met enigiets nie.

Dit is so belangrik om God te vertrou met tydsberekening.

  • Dit is onmoontlik om Jesus se optrede af te dwing. Sy dissipels wou hê dat Hy moet wys wat Hy kan doen in Jerusalem. Jesus tree nie op om die guns van mense te wen nie. Hy tree slegs op om die wil van God te doen.

 

  • Dit is onmoontlik om Jesus met ongeërgdheid te hanteer. Sy broers was nie ingestel op Sy missie nie. Hulle het die wêreld en die wêreld se metodes gemaklik gevind. Jesus se lewe het die wêreld geoordeel en Sy teenwoordigheid het ‘n groot verskil in die gewone gang van sake gemaak.

In die volgende verse (7:10-30) word verskeie reaksies op Jesus bespreek.

  1. Sy broers het Hom met minagting behandel, amper spottend.

 

  1. Die openlike haat van die Fariseërs en priesters begin wys. Jesus ontbloot die vyandskap tussen hulle en skielik is hulle bereid om saam te staan. Hulle was verknog aan hulle eie sisteme en stelsels en sou nie toelaat dat enigiets of enigiemand hulle aansien in die gemeenskap beskadig nie. Die Sadduseërs was polities. Al die priesters was Sadduseërs. Hulle het nie al die reëls van die Fariseërs onderhou nie. Hulle het gemaklik met die Romeine saamgewerk en in luuksheid geleef. Hulle eie belange was baie belangriker as God s’n.

 

  1. Daar was ‘n diep begeerte om Jesus te elimineer (Johannes 7:30,32) binne verskeie groepe. Elke persoon kan onderwerp of verwerp. Jesus is hoër as enigiets. Neutraliteit is nie ‘n opsie nie.

 

  1. Daar was arrogante oordeel oor Sy leer uitgespreek. Jesus het geen reg gehad om oor die Wet en die Profete te praat nie, omdat Hy nie die opleiding in die godsdiens en kultuur van die dag gehad het nie. Hulle was akademiese snobs. Dis miskien goed om te onthou dat meeste van die grootste digters, kunstenaars, skrywers en evangeliste min of geen opleiding gehad het nie. Ons kan nooit neerkyk op akademiese onderrig nie, maar kan dit nooit verhef tot ‘n voorwaarde vir grootsheid nie. Dit is nie altyd die sleutel nie.

 

  1. Die reaksie van die mense is gemeng. Sommige toon belangstelling (7:11) en ander wil gesprek voer (7:12).

 

Argumente is dikwels ‘n instrument om jou gedagtes en denkpatrone te vorm. Is dit dalk moontlik om uit gesprek tot kennis te kom? Inderdaad. Daar is ‘n groot verskil tussen gesprek en skinder.

Wat is skinder dan? Is dit altyd negatief? Net ‘n stemtoon kan feite so kleur dat dit leuenagtig word. Is ons woorde altyd ‘n juiste weergawe van die gees waarin iets aan ons oorvertel is? Moeilik.

Ons moet wegbly van ydelpraatjies sê Timoteus (1:6) en Titus (1:10). Beide hierdie skrywers kategoriseer ydelpraters met bedrieërs.

Nie alles wat ons van ander sê is noodwendig skinder nie. Ek het al dikwels iemand gekomplimenteer met die wete dat dit oorvertel sal word. Dit is soms ‘n manier om waardering uit te spreek. Woorde kan so bemoedigend en opbouend wees. Lees maar gerus weer Jakobus 3.

Een van my heel gunsteling gedeeltes in die Bybel is Maleagi 3:16-18 wat die wonderbare gevolge van goeie gesprek uitspel. Dit het tot gevolg dat die majestieuse Skriba van die hemel ons name in ‘n gedenkboek opteken.

Terug by Johannes 7 om te kyk na die uitkoms van die gesprek.

Sommige het gesê:

  1. Hy is ‘n goeie man. (7:12) Hy is soveel meer as dit.

 

  1. Hy is ‘n profeet (7:40). ‘n Profeet sê: God sê. Jesus sê: Ek sê. Hy het nie as gedelgeerde van God opgetree nie. Hy is God self.

 

  1. Hy is waansinnig (7:20). Hy het die kruis gekies bo mag, ‘n lydende dienskneg bo ‘n oorwinnende koning. Hy het wêreldstandaarde omgekeer en waarheid en vrede in ‘n wrede mal wêreld gebring.

 

  1. Hy is ‘n bedrieër. Hy het mense weg van godsdiens af verlei. Hy is van enige misdaad in die boek aangekla: oortreder van die Sabbat, ‘n vraat, ‘n dronkaard, verkeerde vriende en het die ortodokse leierskap wesenlik bedreig.

 

  1. Hy was dapper en vol moed (7:26). Hy praat openlik met die leiers hoewel Hy al hulle konvensies oorboord gooi. Hy het fisiese pyn hanteer. Hy het by Sy oortuigings gehou toe almal Hom verlaat het. Toe Hy triomfantelik in Jerusalem inry, het Hy geweet dit is die stad wat Hom sou teregstel. Hy het God gevrees, nooit ‘n mens nie.

 

  1. Hy het ‘n dinamiese persoonlikheid gehad (7:46). Hy is leë hande in hegtenis geneem. Krag het uit Hom gevloei sodat die soldate wat Hom gevange geneem het, verward en uit plek uit gevoel het.

 

  1. Hy was die Christus, die Messias. Dit is ‘n feit – eenvoudig en waar.

 

Daar was ook ander reaksies:

  1. Die mense het in vrees reageer (7:13). Die woord vir praat hier is letterlik ‘n gemompel. Dit was ‘n gebrom van onsekerheid soos die gekla in die woestyn. Ons hoef nie bang te wees om oor Hom te praat nie.

 

  1. ‘n Sekere deel van die skare het geglo (7:31). Hulle kon eenvoudig nie die bewyse ignoreer nie. Hulle het hulle vrees en vooroordeel oorkom.

 

  1. Nikodemus het Jesus verdedig (7:50). Hy was alleen in hierdie poging. As ons Jesus verdedig is dit vir ons eie aanmoediging. God het niemand nodig om Hom te verdedig nie. Ons eie getuienisse maak ons sterk en bemoedig die mense om ons. As ons van God praat is dit ons gees en siel wat sterk word.

 

Hoor wat sê Wysheid in Spreuke 8:

 Luister, want wat ek sê, is die moeite werd, elke woord van my is opreg.

 Ek praat net die waarheid, ek het ‘n afsku van wat verkeerd is. Elke woord uit my mond kan die toets deurstaan, nie een het ‘n verkeerde of vals bedoeling nie.

 Mense wat insig het, weet dat ek reguit praat, wie die kennis het, weet wat ek sê, is reg.

 Aanvaar wat ek julle leer, dit is meer werd as silwer; kennis is meer werd as die fynste goud.

 

Bid saam met my die woorde van die Psalmis (19:15, OAB):

Laat die woorde van my mond en die oordenking van my hart welbehaaglik wees voor u aangesig, o HERE, my rots en my verlosser!

 

 

157. Glo jy in sprokies?

Ons word oorweldig met fantasie deesdae. Boeke en flieks vermaak met ‘n vernuwing in die ganse genre wat min of meer definieer soos volg:

 Fantasie is opgemaakte stories met elemente van die onmoontlike of onwaarskynlike. Karakters het magiese kragte. Dit is dikwels ‘n goeie manier om die hede te verken, hoewel die storie of sprokie in die verlede of toekoms afspeel. ‘n Hooftema is dikwels die stryd tussen goed en kwaad en die betekenis van dood en lewe.

Daar is te veel titels om op te noem. Ouer sprokies soos die Verhale van Narnia en The Lord of the Rings en nuwer stories soos Harry Potter en die reekse draakverhale vind almal hulle tuiste in die biblioteke van kinders en baie volwassenes.

Kritici daarvan, dikwels uit die Christengemeenskap is volop. Voel ons so desparaat om te ontsnap uit ons lewenstryd dat ons gryp na die verbeeldingsproduk van iemand anders? Ons is, na alles. die post-modernistiese gemeenskap wat trots is op ons status as die agente van realisme, feitelike argumente en die gesaghebbende wetenskap van die werklikheid om ons. Ons behoort nie die mistige satisfaksie van wonders, tekens en ander ongegronde storietjies te geniet nie.

Het ons die orcs van die Ring-trilogie nodig om goedheid en boosheid te verklaar? Steun ons op ‘n weermag van half-bok half-mens (fawns) om ons in die stryd te bemoedig? Het jy dan nie ‘n groot sug van verligting uitgeblaas toe die arende Frodo en Sam teen die oorweldigende hordes uit Mordor kom help nie?

Ek wil glo in die arende wat kom as die oorlog hopeloos teen my draai. Ek wil al die verstommende eienskappe van die arend tot my beskikking hê. Ek wil ‘n arend WEES. Ja, ek verklaar ek IS ‘n arend. Ek kan omdat ek elke simbool en kragtige belofte in die woorde van Die Woord glo.

…maar die wat op die HERE wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie. (Jesaja 40:31, OAB)

Die skrywer van Narnia beskryf dit so:

The value of the myth is that it takes all the things we know and restores to them the rich significance, which has been hidden by “the veil of familiarity”. The child enjoys his gold meat (otherwise dull to him) by pretending it is buffalo, just killed with his own bow and arrow. And the child is wise. The real meat comes back to him more savoury for having been dipped in a story; you might say that only then is it the real meat. If you are tired of the real landscape, look at it in a mirror. By putting bread, gold, horse, apple, or the very roads into a myth, we do not retreat from reality: we rediscover it. As long as the story lingers in our mind, the real things are more themselves.

(CS Lewis – On stories) [My emphasis]

Hier in Johannes 6 vra die mense ‘n teken. Hulle wil die onmoontlike sien. In hulle eie poging om vas te klou aan die hoop op die Messias wat hulle uit al hulle swaarkry sal red, weet hulle hy moet getoets word met die wonderwerke van Eilia en Moses.

Jesus verklaar self Hy is die Messias. (Johannes 6:30-40)

Nou moet Hy dit bewys.

Die wonderwerk wat hulle nou net ervaar het, het hulle herinner aan die manna in die woestyn. Die manna was die brood van God. Die Messias moet dit bring. Die brood in die wonderwerk was nie genoeg nie. Die manna wat deur Jeremia versteek is, moes aan hulle getoon word. Hulle wou ware hemelse brood hê, nie die wonderwerk wat uit die aardse kom nie.

Jesus herinner hulle dat die manna van God af kom, nie van Moses af nie. Die manna is die simbool van die brood van God. Hy was die ware brood wat die diep innerlike honger sal versadig. Fisiese honger is oppervlakkig.

Die Brood van die lewe gee lewe. Jesus is die Brood van die lewe, meer as net fisiese lewe. Ware lewe is ‘n verhouding met God, wat net moontlik is deur Jesus. Sonder Jesus is daar geen lewe nie, selfs al het jy brood vir elke dag. Hy is die ware voeding – die brood wat innerlike lewe gee.

Jesus nooi ons om Hom in die Woord te sien, na Hom te kom want Hy is toeganklik, dan in Hom te glo en aan Sy beginsels te onderwerp en in Hom toegang tot God verkry. Hierdie hele proses is ‘n werk van die Heilige Gees.

Meer nog, in Jesus het ons die ewige lewe, veilig selfs in die dood. Die ewige lewe is ‘n nou-lewe, ‘n God-lewe voor die dood.

Herken ons God se boodskap in ‘n pakkie wat ons nie van hou nie? (6:41-51)

Ons klou vas aan ons eie opinie, vooroordele en doelstellings. Dit is die pad na nederlaag. Ons luister sonder om te leer. Ons kritiseer die kerk, die Christene om ons en in ons selfsug en arrogansie is ons blind vir die waarheid.

Die Here trek ons. Die woord wat Hy gebruik is helkuein, wat beteken Hy trek ons met goedertierenheid. Dis een van die ou Totius-woorde van die Ou Vertaling (OAB). Die woord het ‘n ryk betekenis wat God se onvoorwaardelike liefde en Sy onstuitbare goedheid insluit. Die woord veronderstel weerstand. Dit is dieselfde woord wat gebruik word om ‘n swaar, vol visnet wat ingetrek word, te beskryf, of om ‘n swaard te trek (Johannes 18:19) of soos Paulus en Silas voor die owerhede te sleep (Handelinge 16:19).

As jy in die beloofde land ingaan nie, sal jy in die woestyn ronddwaal. As jy die reuse en vyande van die beloofde land vrees, het jy geen deel aan die belofte nie.

Die mense het bekende dinge gehoor. (6:51-59)

In die rituele van dieroffers van ouds, is ‘n deel van die vleis aan die priesters gegee en ‘n deel aan die een wat die offer bring. By die fees is die god self genooi en die heidene het geglo as jy die vleis eet, “eet” jy die god en word so deel van hom. Dis hoe die lewe van die god en alles wat hy is deel van jou word.

Die misterie-godsdienste van die eerste eeu het ook die storie van ‘n god wat ly en sterf en dan weer lewe, gehad. Dit is dikwels in ‘n passiespele opgevoer sodat die gelowige die identiteit van die god kon aanvaar. Hy moes met die dood en lewe van die god identifiseer en so die dood ontkom.

Antieke mense het gedroom om een te word met ‘n god. Hulle het geëet en gedrink om dit te verkry. Die “taal” wat Jesus praat is bekend. Johannes verduidelik hoe hierdie proses met die hulp van die Heilige Gees plaasvind.

Jesus was die gedagte van God self in menslike vorm. Aanvaarding van Jesus maak jou een met God.

Bloed is lewe. Sonder bloed is daar geen lewe nie. Die Jode het geglo dat die bloed aan God behoort en hulle kon nie die bloed van ‘n dier eet nie. (Genesis 9:4; Deuteronomium 15:23)

Jesus is buite ons, totdat ons ons lewe aan Hom onderwerp, dan word Hy een met ons. Ons voed ons harte en siele in Hom sodat ons die lewe van God kan leef.

Dit is die ware leer van die Nagmaal. Nie net die brood en wyn nie, maar elke keer as ons aansit om te eet, word ons deel van die God wat dit voorsien. God is nie beperk tot die kerk nie. Hy is alle lewe. Die sakrament van die Nagmaal sluit ons hele bestaan in, oral waar ons gaan en almal wat ons teëkom.

Sommige het dit moeilik gevind om dit te glo. Dit was ‘n intellektuele struikelblok. (6:59-65)

At the heart of a religion there must be mystery, for the simple reason that at that heart there is God. In the nature of things man cannot ever fully understand God. Any honest thinker will accept that there must be mystery. [William Barclay – Daily Study Bible] (My beklemtoning)

As jy Jesus aanvaar word die misterie ontsluit.

En, onteenseglik, die verborgenheid van die godsaligheid is groot: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees, het verskyn aan engele, is verkondig onder die heidene, is geglo in die wêreld, is opgeneem in heerlikheid. (1 Timoteus 3:16, OAB)

And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifested in the flesh, Justified in the Spirit, Seen by angels, Preached among the Gentiles, Believed on in the world, Received up in glory. (1 Timothy 3:16)

Jesus self sê:

And He said to them, “To you it has been given to know the mystery of the kingdom of God… (Mark 4:11)

Paulus praat dikwels oor die misterie van Jesus. Hy beskryf dit pragtig in Efesiërs (1:9 en meeste van die derde hoofstuk). Hy ontwikkel die tema verder in Kolossense. (1:26,27; 4:3)

My doel daarmee is dat hulle bemoedig moet word. Hulle moet met liefde aan mekaar verbind wees en saam strewe na diep en volledige insig, sodat hulle God se geheimenis kan ken. Die geheimenis is Christus. (Kolossense 2:2)

Die bewys van die geheimenis is die Opstanding en die Hemelvaart.

Die krag om te glo kom van die Heilige Gees. Aardse lewe is net die moeite werd met hemelse perspektief. Deur die Heilige Gees kom diep en volledige insig. Ons leef in volle bewustheid van die Bron van lewe.

My WOORDE, sê Jesus, is Gees en lewe. (6:63)

Jesus is bewus van weerstand en verwerping.

Selfs al in hierdie hoofstuk van Johannes, kom ons onder die indruk van die begin van die einde. (6:66-71) Jesus voorspel Judas en die kruis.

Die skare is opgwerk. Groot dinge is aan die gebeur. Baie word gedoop (4:1-3). Die tonge is los oor die hele land – Jerusalem, Samaria en Galilea.

Nou, is daar sommige wat begin wegdwaal. Hulle sien sommer wat aan die kom is. Jesus is opgestel vir ‘n botsing met die Romeine en die kerkleiers. Dis maar beter om uit die moeilikheid te bly en nie die ystervuis van Rome te voel nie.

Hulle is halfhartige volgelinge. Die kruis moet vermy word ten alle koste. Hulle word uitgedaag.

Hulle het gekom om te ontvang, maar nie daarmee rekening gehou dat dit ‘n kruis kan wees nie.

Is die pakket van Jesus nie vir jou aanvaarbaar nie?

Jare is wreed, lyding voel altyd lank en uitgerek. Drome sterf en lojaliteit verdwyn. Ons word klein en bitter. Net Jesus kan ons daaruit haal en groot maak – soos wat oorspronklik bedoel is.

Omdat jy vir My kosbaar is, omdat Ek jou hoog ag en jou liefhet,    

(Jesaja 43:4)

 

156. Gevoed en tevrede – wat nou?

Wat sal gebeur as al ons gebede dadelik beantwoord word – sommer so, als in een. Ek dink ons sal neerval en spontaan die Een aanbid wat dit als moontlik maak. Daar is geen twyfel dat dit ‘n natuurlike reaksie sal wees, net soos die skare in Johannes 6:14-15 die wonderwerk wat hulle ervaar het, wou verhef as iets heeltemal uniek.

Hulle wou Hom as koning kroon. Hy het hulle gegee wat hulle nodig gehad het, op die oomblik toe hulle dit nodig gehad het. Skielik kon hulle die res van hulle lewe visualiseer sonder bekommernis, met groot sukses voluit tot die einde toe. As hulle net hierdie Jesus byderhand kon hou om te voorsien, te genees en te seën, kon hulle in die mees luukse omstandighede moontlik enduit lewe – sonder vrees, sonder ‘n tweede gedagte aan die gewone sorge van die lewe. Hoe kon hulle verseker dat Hy naby bly?

Dink jy dis ‘n goeie lewe? Jesus wat altyd by ons is, gebede beantwoord, voorsien, beskerm, genees en teenwoordig in die kleinste besonderhede van elke stryd. Klink dit nie bekend nie? Is dit nie die basis van ‘n gewone Chrsitelike lewe nie.

Indien jy saamstem, kan jy ook nie werklik verskil van my volgende stelling nie.

Al ons gebede is beantwoord, eens en vir altyd, vir alle tye.

Die belofte van voorsiening, beskerming, genesing en seën staan geskrywe in die bloed van Golgotha se kruis oor elke lewe wat aan Jesus onderwerp. Ons het dit alles!

Net ‘n paar, by verre nie alles nie, opmerkings om my stelling te steun. Al hierdie skrif is in vorige Bodemklippe bespreek.

Al ons gebede is geantwoord – Openbaring 5:8, Matteus 7:7,8.

‘n Suksesvolle lewe gewaarborg – Judas 24.

Ons word beskerm – Psalm 91 en 121.

God voorsien in alles – Hebreërs 13:5-7 Amplified, Maleagi 3:10-12.

Ons is genees – Jesaja 53:4,5, Psalm 103:3.

 

Kom ons kyk betjie dieper en verder in Johannes 6.

Jesus onttrek Hom aan die bewondering van die skare. Hy sal nooit mislei oor die ware offer wat ‘n lewe in Hom sal vra nie. Hy beloof ‘n LEWE van oorvloed. Dit veronderstel ‘n diep verandering in denkpatrone, houding en visie. Jou hele innerlike is onder konstruksie!

Die aard van die skare in so ‘n situasie kan opgesom word as: “a lively sense of favours still to come.”

Sou hulle gewilllig wees om op te offer, om wêreldlike begeertes af te gooi, om te vergewe en onvoorwaardelik lief te hê? Is jy gewillig om aan die volle omvang van die lewe in Jesus te onderwerp of wil jy net Jesus en Sy wonderwerke by jou idee van ‘n ideale lewe voeg? Wil jy God hê vir wat Hy kan doen, net om Hom vir jou eie ambisie te gebruik.

Jou Messias mag net so onherkenbaar in jou lewe wees, as wat Jesus vir die vrome Jode van daardie tyd was. Wil jy ook maar net van die Romeine ontslae raak sodat jy weer kan heers, of dink jy aan jou nalatenskap vir almal wat na jou kom? Kragtige lewens verander die wêreld deur ons kinders, ons gemeenskap, ons grondgebied, ons “tent”.

DINK – waar is jy nou? Wat het jou tot hier gebring? Maak die stelling: Hierdie is my beste lewe ooit!

HOEKOM? Jy het nog nooit so ‘n diepe kennis van God en Sy woord gehad soos juis nou nie. Dit is AL wat saak maak. Onderwerp al jou omstandighede, al jou trane aan die kennis van Jesus en Sy karakter.

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. (1 Johannes 4:18)

Waar sal jy wees met al die gawes sonder die Kruis? Wat is die gawes sonder die Kruis.

Lees maar verder (6:16-21). Dit is nie net die storie van ‘n wonderwerk nie. Dis ‘n kykie in Jesus se karakter.

Die skare wil Hom kroon. Hy glip weg en bly weg om die skare uitmekaar te laat gaan. Die dissipels begin seil na Kapernaum om Hom daar weer te ontmoet. Hy het hulle gestuur (Markus 6:45)

Die See van Galilea is ‘n binnelandse meer. Die berge rondom vorm ‘n trog waardeur die wind van die see af geweldige storms kan opwaai. Die dissipels moes ongeveer ses kilometer roei en het heel moontlik naby aan die kus gebly vir navigasie in die storm.

Dis ontroerend dat hoewel Jesus weg van hulle is, is hy bewus van hulle benoudheid in die storm. Ons leef met die liefdevolle oog van Jesus op ons. Hy is daar om te help. Ons word nooit alleen gelaat om te kyk hoe goed ons kan klaarkom nie. Hy is altyd in die middel van die felste storm – gereed met ‘n wonderwerk.

Kom ons lees verder. (6:22-27)

Die mense wil nie die toneel van die wonder verlaat nie. Hulle was verwonderd en het gesmag na meer. Hulle word verras met Sy teenwoordigheid aan die anderkant van die meer en kon nie uitwerk hoe Hy aan die oorkant gekom  het nie (6:25).

Hy verduidelik niks. Om God te verstaan en presies te weet hoe Hy dinge doen, is nie die sleutel tot wonderwerke en geloof nie. Hy gryp in sonder om te verduidelik. Dr Paul Tournier, my geliefde Franse mediese dokter en teoloog, stel dit so: God works, God disciplines without stopping to explain…and the adventure continues.

Jesus praat met die mense oor hulle lewe en hoe hulle op meer belangrike dinge moet fokus.

Dink jy met jou maag? Ons moet met ons honger siel dink. Ons kan net met die Brood van die Lewe gevoed word.

Dit is die mens met ‘n hemelse perspektief wat waarlik lewe. Aardse denke is kortsigtig. (Jesaja 55:2)

Die oordadigheid van die Romeinse Ryk was alombekend. Maaltye kon derduisende sestertii kos. Die feeste het vir dae aangehou. Die gaste het medisyne gedrink om op te gooi sodat hulle meer kan eet en drink. Die fynproewerdisse is in ‘n konstante vloei opgedis – nagtegaaltonge, pouharsings en selfs pêrels wat in asyn opgelos is. Hulle klere is met edelstene borduur en die eetsale is versier met die beste wat die Ryk kon offer. Daar was ‘n diep honger in die gemeenskap vir iets wat die beste van die beste nooit kon bevredig nie.

Jesus alleen kan die honger na waarheid bevredig. Hy is die enigste persoon in die ganse geskiedenis van die mensdom gesê het: Ek is die waarheid.

Moenie werk om die spys wat vergaan nie, maar om die spys wat bly tot in die ewige lewe, wat die Seun van die mens julle sal gee; want Hom het God, die Vader, verseël. (Johannes 6:27, OAB)

‘n Seël was meer as wat ‘n handtekening vandag beteken . Dit was outoriteit. Dit het ‘n dokument geldig gemaak en die inhoud van kommersiële goedere gewaarborg.

Die seël van God is in Hebreeus met drie letters geskryf – aleph die eerste, min, die middel en tau die laaste.

God se waarheid is al wat die honger siel bevredig – Hy het hom so geskep.

Vir die Jode was die werk van God sinoniem met “goeie” werke om God se guns te wen. (6:28-29)

Jesus sê: God se werk is om in Hom, Jesus, te glo. Werk vir die Here kan net gemeet word in terme van geloof. Jesus is die gesig van God. Ware gemeenskap is die werk van God.

Ons lewe verander in die teenwoordigheid van die Vader. Geen poging aan ons kant kan ons innerlike wesens verander nie. Ons beantwoord God se heiligheid, liefde en wysheid.

Die essensie van God se werk is veranderde lewes.

Kan ons vir ‘n oomblik terugkeer tot beantwoorde gebede. Al ons gebede is geantwoord. Kan jy die Here vertrou met perfekte tydsberekening? Ons tel ons lewe in kalendertyd [chronos]. God sien ons lewe in die volheid van tyd [kairos].

 

The Lord is my best friend and my shepherd
I always have more than enough.

 

(Psalm 23 in The Passion Translation)

 

 

 

 

155. Min word baie…oorvloed.

Ons hou tog so van die suksesstories. Mense wat uit niks iets word. Fabelagtige rykdom, bekendheid, invloedryke besighede, koninklike feëprinses lewens en asemrowende skoonheid dwing bewondering en verering af, soms met eerlike blydskap, soms met jaloesie daarby. Ons meet mekaar aan sukses en droomlewens wat met drif en determinasie nagejaag word. Ambisie om die toppunt van jou keuse te bereik is reg. Min sal ons bereik sonder dit. Die wêreld is soveel beter af met mense wat die beste wil doen en die hoogste sport wil bereik.

Dis tog goed om te besef dat berekende innerlike krag die enigste manier is om ‘n suksesvolle lewe suksesvol te leef. Mens kan dit dalk so uitdruk: welslae vir ‘n lewe van sukes.

Vroeg in Jesus se bediening was Hy bekend. Mense het oor Hom gepraat. Populêre opinine kom met oordeel en Hy was bewus van die omstredenheid van Sy bediening. In Sy eie woorde:

Moenie dink dat Ek gekom het om vrede op die aarde te bring nie. Ek het nie gekom om vrede te bring nie maar die swaard. (Matteus 10:34)

Net soos Hy die fel kritiek en die bewondering van mense moes verdra en hanteer, so is aardse beroemdheid vandag. Soeke na bekendheid is in sekere beroepe die seker teken van sukses. ‘n Naam op die lippe van die massas vereis sekere opofferings en die besef dat nie net die goeie, maar ook die mislukking en swak besluite die media se regbankhammer nie ontsnap nie.

As die lewe ‘n moeilike draai maak, is die nie aangenaam om die koue, hatige interpretasie in die publike domein te hanteer nie. Soms is daar jaloesie en ‘n goeie maat “schadenfreude” (vreugde oor die ongeluk van ander mense) by die woorde ingemeng wat diep kan verwond. Media aandag was al dikwels ‘n uitdaging aan kernwaardes. ‘n Lewe van roem kan net suksesvol wees met ‘n diep afhanklikheid aan die wysheid van God vir krag en leiding deur die brutaliteit van publieke opinie.

Wat van ons? Ons is die man in die straat met die klip in die hand. Ons voel vry om met woorde te stenig en die skandale van bekendes met die veiligheid van anonimiteit te dissekteer. In ‘n lewe van goddellike uitnemendheid is daar geen plek vir skinder nie. Ban dit uit jou woorde en laat jou woorde bou en nie afbreek nie. Onthou Lukas 6:31:

Behandel ander mense soos julle self behandel wil word.

As ons skinder, sal ons ook beskinder word. Ek glo daar is ‘n leuengees in elke brokkie skindernuus. Net my houding of stemtoon kan ‘n storie draai. As ons nie versigtig voor God ons woorde weeg nie, is ons tong ‘n instrument van geweld met bloedige gevolge.

In hierdie eerste verse van Johannes 6 vind ons Jesus by die See van Galilea met ‘n menigte wat Hom volg. Hy trek terug van die mense met net Sy dissipels by Hom. Jesus het altyd tyd gemaak vir diep gesprekke met Sy dissipels. Jesus het tyd gemaak vir gebed. Hy het bewustelik argumente vermy. Alleentyd is nie ‘n teken van nederlaag nie. Dit is die essensie van ‘n suksesvolle publieke lewe. Tyd saam met God is die sekerheid van wyse denke en ‘n suksesvolle lewe.

Van Kapernaum tot by die ander kant van die See van Galilea was ongeveer ses kilometer. Die mense het Jesus gevolg. Hulle was verstom oor Sy leer en het meer daarvan begeer. Hulle het op land gevolg. Naby die dorpie Betsaida was ‘n plein met korter gras. Dit was die ligging vir ‘n wonderwerk.

Die skare het gaan sit, sekerlik meer as normaalweg. Met die Paasfees naby was duisende mense op reis. Pelgrims oppad na Jerusalem moes hier verby op hulle roete om Samaria te vermy.

Die mense het Jesus se simpatie geroer. Hulle was honger en moeg. Filippus was oorspronklik van Betsaida, so dit was logies om hom te vra (Johannes 1:44). Dit sou meer as 200 denarii kos om die skare te voed. Ongeveer vier pennies het een denarius gemaak en dit was die gemiddelde dagloon van ‘n arbeider. Een maaltyd vir die skare sou meer as ses maande se arbeidsloon kos.

Andreas het die seun met die vyf gortbroodjies en twee vissies gevind en na Jesus toe gebring. Andreas het altyd mense na Jesus gebring. Gort was die goedkoopste van alle broodsoorte. Dit was eintlik net kos vir armes en diere. Die vissies was heel moontlik die grootte van sardiens. Gepekelde vis was stapelvoedsel daar om die meer. Vars vis was ‘n luukse. Vis moes preserveer word om te hou en is gewoonlik gedroog en gesout.

Die mense het gesit en Jesus het die voedsel geseën. Hy het opgetree soos die vader van die huis en ‘n dankgebed gebid. Hy het God as die Bron van die voorsiening erken.

Neem ‘n oomblik en dink aan jou tafelgebed. Toe Jesus die brood neem by die laaste ete saam met Sy dissipels het Hy gesê: Onthou my. (Gebruik dit tot my gedagtenis). Dit geld nie net vir Nagmaal (wat in elk geval heelwat later deur Paulus ingestel is) nie. Dit geld vir ELKE maaltyd wat ons eet. Onthou Jesus. Onthou God as ons voorsiener.

Bid ‘n unieke dankgebed by elke maatlyd waarin jy die Here loof en nie een van Sy weldade vergeet nie (Psalm 103:3). Moenie verval in ‘n rympie om die ritueel verby te kry nie.

[Moet ook nie so lank bid soos my Oupa sodat my Ouma aan die tafel op haar arms aan die slaap geraak het nie. Siestog, sy het sekerlik ‘n besige dag gehad. Hulle het haar jare lank daaroor gespot.]

Die mense het die voedsel uit die hande van die dissipels ontvang. Die dissipels was ‘n interessante groep uit ‘n verskeidenheid agtergronde. Hulle het die brood volgens elkeen se unieke persoonlikheid uitgedeel. Hulle verteenwoordig die groot verskeidenheid bedienings in die kerk vandag. Ons bedien volgens kultuur en persoonlikheid soos die omstandighede vereis.

Die belangrikste hiervan is dat die brood deur Jesus gebreek is, Jesus se stempel van goedkeuring dra en deur Hom geseën is.

Almal het geëet, almal het genoeg gehad. Die woord wat hier gebruik word beteken heeltemal genoeg, volledig.

Die oorskiet is opgetel in bottelvormige mandjies waarsonder geen Jood sy huis verlaat het nie. Dit was ook gewoonte om altyd iets vir die bediendes te los. Oorskiet spreek van oorvloed.

Pelgrims en arbeiders het gewoonlik kos byderhand gehad. Dit is baie moontlik dat elke persoon daardie dag kos by hom gedra het. Mense is selfsugtig en menslik. Gedurende ‘n reis sou die kos noukeurig slegs vir eie gebruik oor ‘n paar dae beplan word. Dit sou waagmoed kos om padkos te deel, met geen oorweging vir die dae wat volg. Vir enigiemand om sy kos te deel daardie dag was ‘n wonderwerk van onselfsugtige denke. Dit was geloof in aksie om fyn beplanning oorboord te gooi en ‘n fees van vreesloosheid te geniet. Die wonderwerk in die harte van mense maak die wonderwerk soveel meer intens.

Die maaltyd van goddellike voorsiening het ‘n heilige maal geword. Die woorde van Jesus het hierdie ete bo alle ander verhef. Sy teenwoordigheid het alles verander. Gewone kos het geeskos geword.

Kom ons kyk na die mense in hierdie wonderwerk.

Die kontras tussen Filippus en Andreas is merkbaar. Filippus is die realis en spel die feite uit. Andreas bring wat hy het.

Dit is ‘n super-belangrike beginsel. Wat gebeur as ek bring wat ek het met ‘n uitroep vir Jesus se seën? Jesus sal alle gebrek vul. Ons voorsien die goedere vir ‘n wondwerk.

Die seun het ‘n belaglike klein bydrae gemaak. Enigiemand kon daarna kyk en hom uitlag. Dit was totaal absurd om te dink dat ‘n skare met daardie bietjie gevoed kan word.

Jesus kan wonders doen met dit wat ons bring. Mis jy uit omdat jy dink wat jy het is te min?

Bietjie is baie in God se hand.

Is jy probleem-georienteerd? Sien jy eerder die desperaatheid van ‘n situasie onder die banier van realisme? Mense wat niks dink van wonderwerke komplimenteer hulleself met realisme en ‘n feite-oordeel.

Dink jy aan die mense wat jy na Jesus toe bring? Dink aan jou kinders en wat hulle in die Koninkryk van God gaan bereik.

 

[Daar is ‘n storie van ‘n ou Duitse skoolmeester wat elke oggend as hy die klas begin sy pet afgehaal het en voor die seuns in sy klas gebuig het. Een het hom gevra waarom hy dit doen en sy antwoord was: “Mens weet nooit wat hierdie seuns eendag sal bereik nie.” Hy was reg – een van hulle was Martin Luther]

 

 

 

 

 

 

 

154. Die Enigste Een, Alles in Een.

Deesdae is ‘n pakket so gewild. Iemand ander dink lank en skep ‘n kombinasie om in ‘n paar behoeftes te voorsien of ‘n paar luukshede saam te verskaf en verkoop dit in ‘n mandjie of ‘n pakkie. In ‘n kitskos ry is daar verskeie kombinasie om van te kies, sodat dit vir jou minder moeite is om oor die bykosse en drinkgoed te dink. ‘n Verskeidenheid lekkerte in ‘n mooi verpakking en selofaan omhulling is ‘n gemaklike geskenk vir uitgerekte genot.

Hier in Johannes 5 lees ons vir die eerste keer een van die langer diskussies wat die vierde Evangelie kenmerk. Johannes skryf sy interpretasie van Jesus se woorde in die drie jaar van Sy bediening met meer as ‘n halwe eeu se Heilige Gees inspirasie en insig. Hy beklemtoon Jesus as die ware Messias, die beloofde Een wat sou kom, die Lam van God, die Lig van die wêreld en elke ander titel wat in die gedagtes van die Jode sowel as die Grieke kon wees.

Die gedeelte (5:19-47) is volgepak met goeie dinge wat die superieure lewe van Jesus as die antwoord vir elke moontlike vraag van die mens verduidelik. Hy is die Alles in Een – die enigste pakket wat jy ooit mag nodig kry.

SEUN VAN DIE MENS

Vir die Jode het hierdie titel wat Jesus homself gee, herinner aan die woorde van Daniël (7:1-14). DIE Seun van die mens – nie ‘n seun van ‘n mens nie.

Die visioene van Daniël was alles oor wrede, oorheersende wêreldryke: die leeu met arendvlerke was Babilon, die beer met die ribbebene was die Mede, die luiperd met vier vlerke en vier koppe was Persië en die ergste gedierte wat nie eers ‘n naam kry nie met ystertande was die Macedoniërs (Grieke) onder Alexander die Grote. Alles sal verbygaan en die bloedige verdrukking van die despote sal alles met ‘n sagte mens vervang word.

Jesus het die ganse mensdom tot sy oorspronklike skeppingsdoel teruggebring.

Tussen die twee testamente het ‘n literatuur ontstaan wat die goue eeu van die Messias belowe. Die Jode het die Messias die Seun van die Mens genoem en dit is die titel wat Jesus vir Homself gee. Hy verklaar in geen onduidelike terme dat Hy die EEN is wat hulle verwag.

  • Hy doen wonderwerke van genesing (Jesaja 35:6 en Jeremia 31:8-9).

 

  • Hy wek die dode op. Slegs God het mag oor lewe en dood. (Deuteronomium 32:39; 1:17, 1 Samuel 2:6, 2 Konings 5:6)

 

  • Finale oordeel is in die hande van die Messias.

 

Dit het buitengewone moed en durf gekos om hierdie woorde in die publiek te verkondig. Hy het geweet om so te praat was ‘n doodsvonnis in die hande van die Ortodokse leiers. Die mense wat die woorde hoor en Sy wondewerke sien het slegs twee alternatiewe gehad – om Hom te aanvaar as die Beloofde Een of Hom te haat as ‘n ketter.

Jesus was net aan Sy vader gehoorsaam uit liefde vir Hom, net soos ons gehoorsaamheid aan Hom uit liefde moet kom en nooit uit dwang of kerkreëls nie.

Jesus was baie gemaklik met Sy identiteit teen al die mag van die Joodse ortodokse leiers. Hy was vreesloos. Hy het goed geweet dat Sy woorde misverstaan word en Sy lewe in gevaar stel.

Vir Hom was Sy missie van oneindige groter belang as die goedkeuring van mense.

God is die bron van lewe. Dit is nie moontlik om ten volle te leef sonder die Here nie. Jesus maak dit moontlik – ‘n goddellike lewe in hierdie wêreld sowel as na die fisiese dood. In Jesus het ons ALLES vir alle tye.

OORDEEL

 God oordeel. Jesus se koms is ‘n oordeel opsigself. In Hom is oordeel oor sonde opgelos. Om Jesus te aanvaar is lewe en die enigste pad na vrede en vreugde. Jesus oordeel volgens die perfekte wil van Sy vader (5:30).

Ek het altyd oordeel gevrees. Ek het nie besef hoe ek kan ontspan in die goeie nuus van die Evangelie as daar oordeel ter sprake is nie. My eie sonde en my besef van onwaardigheid het my laat bekommer oor ‘n God wat oordeel.

God het my vrese aangespreek en aan my openbaar hoe die wêreld oordeel nodig het. Ons kan nooit boosheid en sonde konfronteer sonder oordeel nie. Ons moet presies weet wat reg en verkeerd is – dis oordeel God se oordeel is die oplossing van die probleem, Dit maak dit beter, nie slegter nie.

Ons kan nooit regverdig oordeel nie. Ons is in stryd met ons eie trots, vooroordeel, jaloesie, onverdraagsaamheid, afkeur, onkunde en ons eie status en ego. Hofprosedures genereer derduisende bladsye gesprek om by ‘n regverdige en juiste oordeel uit te kom.

God alleen is volmaak. Hy weet alles en oordeel uit perfekte liefde, terwyl Hy op die troon van genade sit.

Maar barmhartigheid triomfeer oor die oordeel.

Mercy triumphs over judgment. (James 2:13)

Die getuie van een persoon is onaanvaarbaar (Deuteronomium 17:6; 19:15; 2 Korintiërs 13:1). ‘n Persoon kan sy eie saak stel nie. Dit is sy woord teen ‘n ander. Ons is in die bevoorregte posisie om Jesus as advokaat in die hemel te hê. Hy is die Seun van die Mens en hy het die mag om te oordeel by Sy vader gekry (5:26).

GEESTELIKE DOOD

Jesus is in sy lyding vereer en Hy het daarmee die pad oopgemaak vir eer in ons lyding. Dit maak nie saak wat die lewe ons kant toe gooi nie, ons kan in Sy lyding enige vernedering in ‘n triomf omskakel. Ons het sekerheid dat geen dood of lewe ons sal vernietig en ons nikswerd maak nie. Dit is so duidelik in die geskiedenis van die eerste kerk wat so vervolg is. Nooit het hulle Jesus se opstandingsoorwinning betwyfel nie.

Jeus is die lewe en Hy is dit vir ons nou dadelik. Sonder Hom is ons dood al lewe ons nog. Dooie mense het dooie werke en dooie gedagtes. Die kern van die evangelie is redding van ‘n lewende dood.

Die lewe wat God belowe is nuwe verhoudings met:

  • God – vrees word liefde en afstand word intimiteit;
  • mense om ons – haat word liefde, selfsug word diens, bitterheid word vergifnis;
  • self – swakheid word krag, frustrasie word sukses, spanning word vrede

Om geestelik dood te wees is om op te gee om goed te doen. Die lewe is ‘n progressie en as ons stil staan glip ons terug. Moedeloosheid laat mens terugval. Geestelike dood maak mens gevoelloos, onsensiteif, gemaklik met boosheid en leuens sonder simpatie en liefde. ‘n Stomp gewete is ‘n seker teken van geestelike verval. (Die beste beskrywing van so ‘n toestand is in Efesiërs 4:17-10.)

Ons lewe en besluite hier op aarde bepaal ons ewigheid. Ons nuwe lewe begin nou – in Jesus (5:24,25)

Jesus praat van ‘n ander getuie en bedoel God die Vader (5:31-40).

Hy noem ook Johannes die Doper wat van Hom getuig het.

‘n Lamp wat skyn word aangesteek. ‘n Lamp kan nie self die aansteekwerk doen nie. Dit is in werklikheid “geleende” lig. Die lig kom uit ‘n ander bron – vuur of elektrisiteit.

Johannes die Doper se boodskap was ‘n gids tot belydenis. ‘n Lig is slegs tydelik totdat die bron afgesny word. Johannes het sy lewensdoel bereik. Hy is gebore om te getuig.

‘n Nader getuie tot Jesus is Sy werke. Toe Johannes die Doper uit die tronk vra of hy werklik die Messias is, het Jesus laat weet dat Sy werke van hom getuig. God is die uiteindelike getuie.

Wie in die Seun van God glo, besit die getuienis in sy hart; wie God nie glo nie, maak Hom tot leuenaar, omdat hy nie die getuienis glo wat God oor sy Seun gelewer het nie.

(1 Johannes 5:10)

Die Jode het geglo God is onsigbaar en niemand kan God sien nie, nie eers Moses nie (Deuternonomium 4:12). Hulle het geglo God is ‘n oortuiging in die mens se gemoed en Jesus spreek dit aan in hierdie gedeelte. Dit is God self wat in ons hart werk aangaande Jesus.

DIE WOORD

Die Woord van God was vir die Jode alles. Jesus was duidelik in die Ou Testament. Hulle was die beste skrifgeleerdes in die ganse wêreld – hoe kon hulle Jesus nie herken nie?

Die woord vir Skrif wat hier gebruik word is graphe en dit beteken outobiografie. God skryf die Bybel as ‘n outobiografie deur die hande van gees-geïnspireerde mense. Dit is die ewige stem van God om Sy karakter aan ons te openbaar.

Hoe lees ons die Bybel? Om ‘n argument te voer of om God te ken? Die Bybel is ‘n verslag van God in aksie. Dit is nie net heilige woorde nie, dit is heilige stories van ‘n heiige God.

Daar is net een manier om die Bybel te lees en dit is om Jesus in elke hoofstuk te sien. Hy is die hoogste openbaring ooit. Die Jode het God se woorde aanbid en nie Sy werke nie. Dit is nie die woorde wat lewe gee nie, dit is die EEN wat die woorde spreek wat die lewe gee.

Die doel van Jesus se woorde is dat elkeen gered word. Dit is vir ons, nie vir Homself, dat Hy praat. Hy sê: Ek het jou lief en Ek wil jou red.

Voor en na Jesus se tyd op aarde was daar oor eeue talle mense wat aanspraak gemaak het op die titel Messias. Hoekom sou hulle eers al hierdie mense oorweeg het? ‘n Seker teken van ‘n vals profeet is dat sy boodskap die mense gerusstel en volgens hulle begeertes belyn is. Vals profete is ingestel op aardse mag en voorspoed. Jesus het gekom met die Kruis, gesterf en leef in alle ewigheid. Die vals Messiasse is almal dood en vergete.

Die Fariseërs en Skrifgeleerdes het geleef in die bewondering van mense. Almal kon hulle herken aan die manier wat hulle aangetrek en opgetree het. Hulle het gehou van die respek wat hulle kon afdwing. Hulle hele lewe is gewy aan God, Sy wet en Woord en tog kon hulle Jesus nie herken nie. Hoekom?

As enige mens homself aan sy medemens meet, sal hy God se stem nie hoor nie.

Jesus wys daarop dat Moses oor Hom skryf (5:46). As ons die Bybel lees, sien ons Jesus in elke hoofstuk, selfs so lank terug soos die begin van alles. Jesus verwyt die mense en sê dat selfs Moses hulle sou oordeel omdat hulle Hom nie herken nie. Hulle het soveel waarde aan Moses geheg, maar herken nie die Een van wie hy skryf nie.

Die grootste voorreg van die Jode het hulle grootste oordeel geword. Al hulle kennis het hulle niks gehelp nie.

Nou het ons die kennis. Ons het die verantwoordelikheid om aksie te neem op grond van ons kennis van Jesus.

 

Liewe Bodemklipvriende,

Ek gaan vir die volgende maand reis en sal eers na middel-Februarie terug op my pos wees. Ek weet altyd ‘n ruskansie bring nuwe inspirasie.

Mag die Here julle almal ryklik seën terwyl julle dieper en dieper in Sy Woord indelf. Hy is altyd aktief betrokke by almal wat Sy woord met ‘n afhanklike hart lees.

Maleagi 3:16-18.

153. ‘n Ou, ou storie vir die nuwe jaar.

Kom ons gaan terug? Tot by ons geboorte. Nee, selfs verder terug. Tot by Jesus hier op aarde? Baie verder terug. Kom ons gaan terug tot by die begin. Die begin van wat? Die begin van alles. Kom ons gaan leer ‘n les uit die heel eerste hoofstuk van Genesis wat die storie van die Skepping aan ons gelowiges vertel. ‘n Wonder-wêreld geskep aan die Hand van ‘n wonder-God met sy wonder-Woord.

Hoekom sou mens so ver terug wou gaan? Is daar dan enigiets om daar te leer wat hoegenaamd enige toepassing op ons moderne lewe kon hê? Wel, Dawid kon iets leer uit die ou, ou stories.

Maak my oë oop dat ek die kragtige werking van u wet ervaar. (Psalms 119:18)

Kom ons kyk met verligte oë na een van die mees bevrydende beginsels van alle tye en pas dit toe op hierdie jong jaar.

God-beginsels bring God-betrokkenheid. Dit is iets om oor opgewonde te wees.

In die vorige Bodemklippe het ons gesels oor die man by die bad van Bethesda wat deur Jesus genees word ten spyte van 38 jaar siekte en geloof in ‘n nuttelose bygeloof. Die verstommende en verblydende wonderwerk vind op die Sabbat plaas – en die Jode is woedend.

Ons het al oor die Fariseërs se noukeurige nakoming van die letterlik duisende reëls oor die Sabbat gepraat. Ek haal aan uit Bodemklippe 144: ‘n Koninklike ontmoeting:

‘n Voorbeeld hiervan was die reëls oor die Sabbat. Geen werk mag op die Sabbat gedoen word nie, ook nie deur bediendes of diere nie. Werk is oor eeue deur menige leermeesters definieer. Die Mishnah, die gekodifiseerde wet, het 24 hoofstukke net oor die Sabbat bevat. Die Talmud wat die Mishnah veklaar, het 64 kolomme fyndruk oor die Sabbat bevat. Die Babiloniese Talmud verklaar die Sabbat oor 156 dubbelblaaie. Een rabbi het twee jaar lank aan een van die 24 hoofstukke oor die Sabbat in die Mishnah studeer.

Net ‘n vinnige voorbeeld: Om ‘n knoop in ‘n tou te maak op die Sabbat was sonde, maar om ‘n vrou se onderrok te knoop was toegelaat. As jy op die Sabbat ‘n emmer in ‘n put sou wou laat sak, was dit toegelaat om dit met vroue onderklere te doen, maar nie met ‘n tou nie. Dit sou God tevrede stel en plesier – so het hulle geredeneer!

Die Skrifgeleerdes het die besonderhede uitgewerk en die Fariseërs het hulle lewe gewy om dit uit te leef. Net ‘n besondere soort mens sou sy hele lewe wy aan die uitlewing van die Wet in soveel detail. Die woord Fariseër beteken: afgesonderd en toegewy vir ‘n spesifieke doel.

Teen hierdie agtergrond kan ons kyk na die reaksie op die wonderwerk by Bethesda. So ‘n wonder-genesing was ‘n geleentheid vir ‘n vreugde-fees. Die nuus van die genesing het skerp veroordeling uitgelok omdat dit op die Sabbat plaasgevind het. Afgesien daarvan dat Jesus in die genesingsproses “gewerk” het, het die man sy bed opgetel en gedra. Die Skrifgeleerdes het 39 klassifikasies van werk uitgespel en om jou bed te dra was beslis een van hulle.

Jeremia het oor die Sabbat gepraat (17:19-27) sowel as Nehemia (13:15-19). In Nehemia is dit duidelik dat hy nie wou hê hulle op die Sabbat nie handel dryf nie. Die Rabbi’s in die tyd van Jesus was so streng dat ‘n naald in jou jassak, vals tande of ‘n houtbeen nie aanvaarbaar was nie. Die kleinste onbenulligheid is tot ‘n kwessie van lewe en dood verhef.

Hulle neem die man onder kruis verhoor en hy sê hy weet nie wie hom genees het nie. Later egter ontmoet hy Jesus in die tempel en rapporteer dadelik aan die kerkleiers dat dit Jesus is, wat hom genees het. Hy is onmiddellik van sy wonderwerk-vreugde beroof omdat hy sy lewe van steniging probeer red. Hy wou argumenteer dat dit nie sy skuld was dat hy die wet oortree het nie.

Die beskuldigings is na Jesus geslinger – die werkwoord is so gebruik dat dit ‘n aanhoudende proses beskryf. Johannes skryf hier om te verduidelik dat Jesus dikwels die argwaan van die kerkowerhede uitgelok het.

Jesus verdedig Homself deur daarop te wys dat God nie op die Sabbat ophou werk nie en dus ook nie Hy nie.

Soos een van die kommentare dit stel: “The sun shines; the rivers flow; the processes of birth and death go on the Sabbath as on any other day; and that is the work of God.”

Natuurlik het God ophou werk in die storie van die Skepping in Genesis 1. Wat is nou eintlik die verskil? God het gerus na Sy Skeppingswerk, maar Hy is in groter “werke” van genade, oordeel, liefde en hulp in tye van nood, sonder uitsondering te alle tye aktief.

Hoe sou dit wees as ons nie om Sy hulp en leiding sou kon bid nie, aangesien dit die Sabbat is? Is dit nie heeltemal belaglik nie? Natuurlik is dit! God is altyd daar en Sy wonderwerke kom vinnig en kragtig te alle tye, elke dag, maak nie saak wat die dag se naam of funksie is nie.

Dieselfde geld vir ons. Ons dade van liefde en genade oor almal om ons, gaan nie stilstaan omdat ‘n dag ‘n naam gekry het nie. Die Sabbat-beginsel is soveel hoër en meer kragtig as onbenullige klein reëltjies.

Die Jode het egter met groot drama en veroordeling gereageer. Jesus het Homself soos God voorgehou en geleer dat Hy vry is om altyd te help net soos God. Daar is geen groter taak as om die pyn en lyding van die wêreld om ons te verlig nie. Ons uitreik in liefde is goddellik en 24/7 beskikbaar net soos Jesus.

Wat dink jy van die Sabbat hier in die 21e eeu? Is dit toepasbaar op die moderne lewe? Is jy bereid om jou oor oop te maak vir die stem van die Here oor jou Sabbat? Wat hoor jy?

As jy nie op die sabbat oortree nie, op my heilige dag doen net wat jy wil nie, as jy die sabbat ‘n vreugde noem, as jy die heilige dag van die Here in ere hou, as jy dit eer deur nie jou gewone gang te gaan nie, nie te doen net wat jy wil nie, en nie handel dryf nie, sal jy vreugde vind in die Here. Ek sal jou die land weer in besit laat neem, Ek sal jou laat eet van die opbrengs van die land van jou vader Jakob. Ek, die Here, het dit gesê. (Jesaja 58:13,14)

Hoor hoe The Message dit stel:

“If you watch your step on the Sabbath
    and don’t use my holy day for personal advantage,
If you treat the Sabbath as a day of joy,
    God’s holy day as a celebration,
If you honor it by refusing ‘business as usual,
    making money, running here and there—
Then you’ll be free to enjoy God!
    Oh, I’ll make you ride high and soar above it all.
I’ll make you feast on the inheritance of your ancestor Jacob.”
    Yes! God says so!

Ons leef in die dispensasie van die Heilige Gees. Ons Sabbat hoef nie noodwendig op ‘n Saterdag of Sondag te wees nie. Dit kan verander soos dit prakties is om hierdie heerlike weeklikse fees oor die goedheid van God te vier.

Die onderliggende beginsel is dat God jou seën met rus wanneer jy jou tyd afsonder. Geniet die tyd om jouself uit die mallemeule van alles wat ons lewe noem, te haal en terug te sit met gedagtetyd oor God en jou lewe. Dit is ‘n guns van God oor jou en jy besluit self om dit uit te leef. Bou dit iewers in.

Dit is dalk een van die groter uitdagings vir hierdie nuwe jaar se ietise nuut.

Jesus het aan die man gesê om nie weer te sondig nie sodat daar nie dalk iets erger oor hom kom nie. Sonde en siekte was in die Joodse denke nou verbind. Vergifnis was die eerste stap in die soeke na genesing.

Goddellike genesing bring groot verantwoordelikheid. Dit is nie sommer terug na die normale as God so ‘n magtige ingrepe in jou lewe bring nie. Dit is ‘n lewe onder die vaandel van genade en liefde soos een wat ryklik vergewe is.

Ons lewe verander ingrypend as dit in ‘n wonderwerk vir ons gegee word.

Baie belangrik egter: ons kan nooit sonde en siekte verbind soos die Jode van Jesus se tyd nie. Ons leef in ‘n gebroke wêreld en dikwels kom lyding uit die verwonding van ‘n sondige wêreld. Ons dra nie die sondelas van die wêreld nie. Jesus het dit aan die kruis gedoen. Ons is egter grootliks onder die impak van ons leefruimte. Ons “verdien” nie siekte as ‘n gevolg van persoonlike sonde nie.

Ons “verduidelik” nie siekte aan die hand van sonde nie. Ons vra God om Homself in elke situasie opnuut te openbaar.

 Terwyl Jesus wegstap, sien Hy ‘n man wat van sy geboorte af blind was. Sy dissipels vra Hom toe: “Rabbi, deur wie se sonde is dit dat hierdie man blind gebore is: sy eie of sy ouers s’n?” En Jesus antwoord: “Dit is nie deur sy eie sonde nie en ook nie deur sy ouers s’n nie, maar hy is blind sodat die werke wat God doen, in hom gesien sal kan word. (Johannes 9:1-3)

Daar is mense in die kerk was hulle vryheid as ‘n verskoning vir sonde gebruik (Galasiërs 5:13). Daar is ook diegene wat sondig in die vertroue dat God se genade hulle weer sal red (Romeine 6:1-18).

Daar is altyd mense wat die liefde en genade van God as ‘n verskoning vir sonde sal gebruik. Ons kan maar net dink wat die vergifnis van Jesus gekos het om te weet dat ons sonde God se hart breek en Jesus weer kruisig. [William Barclay]

Genesing kom in ‘n nederige kniebuig en is nooit goedkoop nie. Jesus waarsku die man om verantwoordelik te leef en sy wonder-gawe nie as ‘n lisensie vir sonde te gebruik nie.

Na die wonderwerk onttrek Jesus. Dit beteken letterlik hy draai weg, kom uit die skare uit en gaan na ‘n plek van eensaamheid. Hy wou verdere argumente en bespreking vermy. Dit is soms goed om net weg te loop. Ons kan nie al die argumente wen nie. Neem jou Sabbat ook van die groot en moeilike kwessies van die lewe.

Uiteindelik is dit vir elkeen om self te besluit.

Julle moet julle met eerbied en ontsag daarop toelê om as verloste mense te lewe, (Filippense 2:13)

152. Tyd vir partytjie hou – dis Nuwejaar!

 

Die hele wêrreld hou partytjie. Dis Nuwejaar. As ‘n mens voor die televisie sou sit, kon mens die vuurwerke in elke tydsone van die wêreld dophou, terwyl die sekondes na elke Nuwejaar afgetel word. Daar is sjampanje bottelproppe wat skiet op elegante funksies, bierbottels wat rondlê op dronkpartytjies, danspartytjies, “fancy-dress” partytjies en ‘n publieke vakansiedag om op te ruim en soberheid terug te slaap, sodat almal die jaar in die oë kan kyk. Ek kan my net voorstel hoe daar met ‘n diep sug gebuk word om aan die kant te maak met gedagtes wat dwaal na die laste en verantwoordelikhede van die werklikheid

Wat het verander? Is daar werklik iets nuut?

Nuut kan twee dinge beteken: neos – meer van dieselfde, kwantitatief soos ‘n nuwe potlood maar daar is baie van dieselfde soort of kainos – uniek, soos daar nog nooit was nie, kwalitatief, een van ‘n soort.

Sal hierdie jaar dieselfde wees as al die ander wat jy al geleef het? Sien jy uit na iets nuut wat nog nooit in hierdie wêreld gesien is nie?

Johannes 5 sê Jesus het ‘n fees bygewoon.

Hierna was daar weer ‘n fees van die Jode, en Jesus het daarvoor Jerusalem toe gegaan…

Daar was drie Joodse feeste wat verpligtend was vir Joodse mans wat binne ‘n vyftien myl radius van Jerusalem af gewoon het: die Paasfees, Pinkster en die Loofhuttefees – twee in die Lente en een in die Herfs. Jesus het met groot vreugde die feeste bygewoon. Elkeen van die feeste is in Hom vervul.

Die Hebreeus vir “fees” (moadim) beteken letterlik “aangewese tyd”. God het noukeurig die tyd en opeenvolging van die feeste so bepaal om vir ons die storie van Sy genade en redding te vertel, jaar na jaar.

Dis God se partytjies en dit herinner ons aan Sy goedheid. Sy onverdiende genade is ons ondersteuning dwarsdeur die jaar. God se jaar het sewe partytjies.

Die sewe feeste van die Joodse kalender is alles in Jesus vervul. Die fees van die Ongesuurde Brood wys op sy sondelose wese, die Paasfees is die Lam van God wat geslag word in Sy kruisiging, Die Fees van die Eerstelingsgerf is die opstanding. Net soos die eerste gerf van die oes voor die priester gewaai is, so het Jesus voor God gestaan as die eerste gerf van die Kerk, in majesteit in die hemel verwelkom na die kruisiging. Pinkster vier die Heilige Gees en die geboorte van die Kerk.

Die Fees van die Trompette wys op die aankondiging van die profete vir sy koms na die aarde – eerste en tweede koms. Die Versoeningsfees (Yom Kippur) wys op die karakter van die kerk as belydende mense wat vergifnis ontvang en die Loofhuttefees wys op Sy heerskappy van vrede en vreugde en die bruilofsfees van die Tweede Koms.

Feeste is gesalfde partytjies, waar die seën van die Here bewustelik gevier word. Ons moet ook feesviering in ons jaar inbou, veral rondom familie en kinders. ‘n Eenvoudige ete saam is die geleentheid om die goedheid van die Here te vier.

Geseënd is hy was onderskei tussen die gewone en die heilige.

Maak die gewone heilig. Heilig beteken om iets af te sonder vir ‘n spesifieke doel. Dit is nie ‘n vals, hovaardige verheffing tot verveilige ontoeganklikheid nie. Verklaar ‘n maaltyd saam as ‘n feesviering van genade. Doen dit met vreugde en prys die Here in die proses.

Leer ons ons dae so gebruik dat ons wysheid bekom. (Psalm 90:12)

Jesus kom in Jerusalem in deur die Skaaphek om elke profesie te vervul wat die fynste besonderhede oor die kruisiging bepaal. Dit is die hek waar die lammers deurkom wat by die Tempel geslag word vir Paas. Hy is die Lam wat geslag sou word.

Bethesda kan beteken Huis van Genade of Huis van die Olyf. Die bad daar was diep genoeg om in te swem. Onder die bad was ‘n onderaardse stroom wat veroorsaak het dat die bad nou en dan opborrel. So het die bygeloof ontstaan dat ‘n engel die waters roer en die een wat eerste inspring genesing sal ontvang.

Sulke bygelowe was algemeen in daardie tyd. Die mense was altyd beïndruk met “heilige” water. Water was kosbaar en is met respek hanteer.

Jesus is ‘n vriend van diegene sonder vriende. Die man het niemand om te help nie. Jesus praat met hom sonder om hom ‘n lesing oor die nutteloosheid van sy bygeloof te gee. Hy gaan voort en genees die man.

Gebeure ontvou en woorde word gespreek:

  • Jesus vra of hy wil gesond wees. 38 jaar is ‘n lang tyd om hom in desperate, passiewe aanvaarding vas te vang. As hy gesond is moet hy die las van die lewe opneem en die verantwoordelikhede wat daarmee saamgaan. Sommige mense is so gemaklik in hulle siekte en die simpatie wat daarby kom, dat hulle nie ‘n gewone lewe wil ly nie. Die man spreek sy begeerte vir genesing uit.

 

  • Jesus sê hy moet opstaan. God se krag oorheers nie ‘n mens se wil nie.

 

  • Hy moes die onmoontlike probeer. Jesus se woorde was miskien nie wat hy verwag het nie. Hy het 38 jaar in nederlaag geleef – ‘n leeftyd lank. Wat wil jy hoor oor jou situasie?

 

  • Sukses – die woord van Jesus maak ons eie poging ‘n wonderwerk.

 

  • Bygeloof is wilsooreenstemming met boosheid. Dit is die woorde en gedagtes van nederlaag oor jouself.

 

Let noukeurig op wat gebeur. Die man, gekenmerk deur nederlaag en siekte, stem saam met die woorde van Jesus en loop in oorwinning weg. ‘n Oomblik vantevore was hy in verkeerde denke en vals hoop op bose beloftes vasgevang. Sy ontmoeting met Jesus verander alles. Hy stem ooreen met Jesus se vrae as ‘n uitdrukking van sy begeerte vir ‘n wonderwerk. Rou geloof maak die onmoontlike sy wonderwerk.

Glo jy Jesus se woorde dat Hy iets nuut maak hierdie jaar?

Gaan jy die onmoontlike probeer?

Maar moenie net aan die vroeëre dinge dink en by die verlede stilstaan nie.

Kyk, Ek gaan iets nuuts doen, dit staan op die punt om te gebeur, julle kan dit al sien kom;

Ek maak in die woestyn ‘n pad, Ek laat in die droë wêreld riviere ontspring. (Jesaja 43:18,19)

 

[Hierdie storie kan ook as ‘n allegorie interpreteer word. Die man = die volk Israel wat in die woestyn vir 38 jaar rondgedwaal het en nou weer in duisternis is. Die vyf pilare = die wet wat siek maak en skuiling bied maar nie genesing nie. Die water = die doop waaruit jy gered en genees uitkom]

Johannes skryf die storie as ware gebeure, maar in elke storie oor Jesus is daar altyd soveel meer…

 

 

 

 

151. Kry vir jou ‘n wonderwerk – dis nou die tyd.

…daarom sal Ek voortgaan om wonderlik te handel met hierdie volk, wonderlik en wonderbaar.  (Jesaja 29:14)

Behold, I will again do a marvelous work among this people, a marvelous work and a wonder

Die feesdae is naby. Daar is soveel om te doen – reisplanne, gaste, inkopies en die finale afrondings vir watookal ons fees behels.

Kersfees is spesiaal – sonder twyfel. In die Christelike of sekulêre kalender is dit uitgemerk vir ontspanning en familie. Dit is dae van vreugdevolle weersiens met uitsonderlike voorbereidings of dit is dae van ou wonde, diep woede of tragiese teleurstelling.

Waar bevind jy jou in hierdie week voor Kersfees? Is jy vas in ‘n maalkolk van aktiwiteite en voorbereidings en in ‘n staat van paniek? Is jy dalk alleen met niks om na uit te sien nie? Is Kersfees ‘n berg van bitterheid wat nog nie geskuif het nie? Is dit die eerste Kersfees na tragedie of die eerste Kersfees met ‘n nuwe baba in die familie?

Waarookal jy is en in watter omstandighede ookal jy jou bevind, is dit nou die tyd om stil te word en jou wonderwerk te ervaar. Een of ander tyd sal daar ‘n opdienbord vol lekkerte voor jou verbygaan vir jou om jouself te help. Selfs as dit nie in die fisiese wêreld moontlik lyk nie, is God gereed met ‘n wonderbord vol majesteit en glorie. Dit is gewaarborg in die geboorte van daardie baba so lank gelede in ons aardse tydsberekening. Hy wag op jou uitroep.

Sal jy saam met my ‘n oomblik stil word en jou gedagtes op die gebeure van Kersfees rig? Kom sit aan by die ware feestafel om as jou anker in die dae wat kom te dien. Die wonder van die spelonk buite Bethlehem ego daar waar jy is.

In hierdie oomblik van gebed is daar een ding wat uitstaan bo alles – die hart van die Vader. Kersfees is ons teleskoop om ons hemelse Pa se hart te sien. Dit is weer vir my onderstreep toe ek skryf. Sy hart is hier by ons in ‘n gebroke wêreld, Sy oog op die hart wat op Sy goedheid en liefde reageer. As jy die deur oopmaak, hou jy Kersmaal saam met Hom.

Die Here het sy oë oral op die aarde sodat Hy dié kan help wat met hulle hele hart op Hom vertrou. (2 Kronieke 16:9)

Sy hart is ontbloot in die gebeure van Bethlehem. Waar is jou hart? Veilig in vertroue op Hom? Jy kan feesvier in Sy teenwoordigheid. Dit is God se begeerte. Net soos die Psalmis dit stel (32:8):

Ek wil jou onderrig en jou die pad leer wat jy moet volg. Ek wil jou raad gee en my oog oor jou hou.

Ons het al in Bodemklippe oor die reënboog gepraat. Onthou ons het gesê dat die reënboog altyd daar is, dit hang net af hoe ons kyk. Ons het ‘n prisma nodig, ‘n Heilige Gees bril om te kan sien. Kersfees is so ‘n wonderprisma. As ons deur die Kersprisma kyk, dan sien ons die reënboog – die volheid van die verbondsbelofte wat aan Noag gemaak is. Die Verbond is die hart van die Vader wat belowe om jou te help as jy in jou hart vra.

Kies Hom in hierdie stil oomblik wat ons saam het en kry vir jou ‘n wonderwerk. Hoe gebeur dit?

Kom ons gaan na ons Bybelstudie in Johannes 4, die laaste verse, nie die storie van die geboorte nie, die storie van ‘n aktiewe Jesus wat tussen die mense in nood werk. Johannes 4:46 en verder:

In Kapernaum was daar ‘n sekere regeringsamptenaar wie se seun siek was…

Die man wat na Jesus toe kom is ‘n amptenaar (basilikos) aan die hof van Herodus. Jesus was die skrynwerker in een van die dorpies om die meer. Jesus was in Kana en die man van Kapernaum, sowat 50 kilometer uit mekaar, so dit sou die amptenaar ‘n rukkie geneem het om weer by die huis te kom.

Die toneel is eienaardig, om die minste te sê. ‘n Belangrike man reis na ‘n ander dorp om die hulp van ‘n onbelangrike skrynwerker te soek. ‘n Hele klomp trots is reeds afgesluk. Sy nood is groot. Dit maak glad nie meer saak wat die mense gaan sê nie.

Hy weier om ontmoedig te word. Jesus se woorde is nie baie positief nie.

Jesus sê toe vir hom: “As julle nie tekens en wonders sien nie, glo julle eenvoudig nie.”

Jesus het heel moontlik die skare wat om die gebeure gevorm het, aangespreek. Hy het seker gemaak dat die man ernstig is in sy soeke om hulp net soos met die Kanaänitiese vrou in Matteus 15:21-28. As die man in woede omgedraai het, was dit sy verlies.

Sy geloof het sy gevoelens oorbrug. Dit is uiters belangrik.

Hier is ‘n edelman, ‘n hoë amptenaar met verrassende geloof. Dink jy dalk dit was maklik om net die woorde van ‘n eenvoudige skrynwerker te glo, om te draai en met geen teken van uitkoms, huis toe te gaan nie? Ek dink nie so nie. Hy was soos ‘n reddelose drenkeling wat vasklou aan die laaste stukkie hoop in sy gemoed.

Die ontmoeting met Jesus illustreer die kragtige invloed van vrede wat die woorde van Jesus in die edelman gewerk het. Sy hoop het sy geloof aangevuur. Die waarheid van Jesus se woorde het hom kalmeer.

Hy het oorgegee. Hy en sy hele huis het geglo. Hy het nie net die genesing ontvang en vergeet nie. Die wonderwerk het groot impak op hom en sy huis gehad. Daar aan Herodus se hof kon dit nie maklik gewees het nie. Die nuus van die genesing het sekerlik opslae gemaak en aanleiding gegee tot aantygings van malligheid en spottery.

 Hy het die feite aanvaar. Hy het oorgegee aan sy wonderwerk. Sy behoefte is aangespreek, sy noodroep is gehoor en hy het die man wat die oplossing gebring het, vereer.

Dit is die ware Christenlewe.

Ons lewe in die dae na die opstanding. Ons ken God se krag. Sal jy oorgee en Hom vertrou? Vra Hom nou. Vra al verstaan jy nie.

Sy oog is alreeds op jou. Ontvang die vrede saam met die woorde:

Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid die Verlosser gebore, Christus die Here!