164. Blind gebore – ja, ek ook.

Dis waar. Regtig. As mens nie kan sien nie, is jy blind. So wat kan jy sien? Onthou jy die gruiserige stem van Louis Armstrong?

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world

Ja, ons pragtige wêreld hier om ons vir almal om te sien. Hy sing verder.

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world

Sien jy dit? Sien jy die seën en die heilige? Dit is eintlik die toets.

Om werklik te sien, moet jy die onsienlike sien.

Hoe is dit moontlik? Daar is net een manier en ‘n ander ou lied verduidelik dit.

Turn your eyes upon Jesus

look full in His wonderful face

and the things of the earth will go strangely dim

in the light of His glory and grace

 Dit is perspektief; ware perspektief; die enigste perspektief vir die lewe – dowwe aardse dinge en skitterende glorie en genade.

Hier in Johannes 9 vertel Johannes van die man blind van gebore was. Daar is net twee ander gevalle waar siekte sedert geboorte genoem word, beide in Handelinge: die lam man by die Mooipoort (3:2) en die kreupele in Listra (14:8). Die blinde man in Johannes was bekend. Die dissipels het van hom geweet.

Nie almal kon sommer enige plek sit en bedel nie. Die stadsowerhede het ‘n spesiale mantel uitgereik vir die “amptelike” bedelaars, nadat hulle gebrek ondersoek is en waar verklaar is.

Die Jode het lyding en siekte met sonde gekoppel. Sy blindheid kon deur sy ouers se sonde of sy eie veroorsaak wees. Daar is vandag nog gereformeerde leerstelling wat glo dat ‘n baba in sonder gebore is en daarom gedoop met word om die hel te vermy. Ek kon nooit verstaan dat ‘n baba se sonde hom siek kan maak nie en dat alle babas nie siek is nie. Hoe kan my genadige en geliefde Here, klein bababtjies laat hel toe gaan? Hy het dan gesê laat die kindertjies na Hom toe kom.

Die Jode het ‘n verdraaide konsep van voorgeboortelike sonde gehad. Hulle het Genesis 4:7 wat praat van die “sonde wat daarbuite wag” interpreteer as buite die moederskoot. Hulle het ook saam met die Grieke die bygeloof gehad dat alle siele reeds bestaan en in ‘n hemelse ruimte wag om gebore te word. Hulle word deur sonde besmet, sodra hulle in die sondige heelal inkom.

Alternatiewelik, kon sy ouers sy blindheid veroorsaak het. God self het tog gesê dat Hy die sondes van die vaders aan die kinders sal besoek in die derde en vierde geslagte (Exodus 20:5,34:7, Numeri 14:18). Die Psalmis vervloek sy vyande met dit in gedagte in Psalm 109:14. Dit word ook in Jesaja 65:6-7 genoem, maar later in die hoofstuk (65:23) word die seën van die Here oor meerdere geslagte beklemtoon.

Wat kan ons vandag daarvan dink? Daar is DNA toetse wat die oorerflike siektes kan uitwys wat die kern van jou fisiese samestelling bepaal.

Jesus spreek nie die korrektheid van die bygelowe of dogma aan nie. Watookal die bron van siekte of lyding; dit is ‘n geleentheid vir die glorie en wonderwerke van God. Die geskiedenis is nie belangrik nie.

Die toekoms van die siekte word aangespreek en die houvas daarvan afgebreek.

Wonderwerke is altyd ‘n teken van God se krag en glorie. Ander Evangelieskrywers beklemtoon Jesus se genesingsbediening. In al die Evangelies word sy simpatie met die mense uitgebeeld. Siektes, verdrukking, pyn en teleurstelling is vir Hom geleenthede om Sy Vader se hart te toon en die wonderbare krag van Sy genade in werking te stel.

Wonderwerke is God in aksie.

By God is daar oplossings. Vir die mens wie God nie ken nie, kan die geweld en wreedheid van die gebroke wêreld, sy moed breek en sy liggaam vernietig. As dieselfde gebeur met ‘n mens wie God ken en die pad saam met Hom loop, is daar hoop binne lyding en uithouvermoeë met die bonatuurlike krag van die Here.

Verder kan ons wat help met mense in pyn, die wonderbare liefde van die Here demonstreer.

God’s highway runs straight through us. Frank Laubach.

Hierdie is een van twee wonderwerke waar Jesus spoeg gebruik om te genees. [Ook die doofstomme in Markus 7:33]. Spoeg as medisyne was algemeen in die antieke wêreld. ‘n Belangrike persoon se spoeg is as meer kragtig in die genesingsproses beskou.

Jesus is wys en wen die vertroue van sy “pasiënt”. Dink net hoeveel vertroue is daar vandag in medisyne. Voorskrif medisyne is een van die belangrikste middels op aarde om genesing te bewerkstellig.

Die Siloambad was ‘n bekende plek in Jerusalem en ‘n ingenieurswonder van die tyd. Die watervoorsiening van Jerusalem was altyd ‘n probleem. Die water het van die Fontein van Gihon in die Kidron vallei af gekom. ‘n Trapskag van 33 trappe het gehelp om waterskep makliker te maak. Die fontein was oop gegrawe en in die geval van oorlog was dit baie maklik om die water vir die stad af te sny.

Toe Hiskia in 700 vC besef Sanherib beplan om Juda binne te val, het hy ‘n tonnel deur die rots na die fontein beveel. (2 Kronieke 32:2-8; 2; 32:30; Jesaja 22:9-11; 2 Konings 20:20). Indien die ingenieurs die tonnel reguit sou grawe sou die tonnel ongeveer 335 meter lank wees, maar omdat die tonnel met kronkels gegrawe is, was dit 533 meter lank. Die rede vir die kronkels was dalk om heilige plekke te vermy of om ‘n groef in die rotsformasie te volg. Sommige plekke is die tonnel net ‘n halwe meter wyd, maar deurgaans is die tonnel amper twee meter hoog. Die ingenieurs het van twee kante gegrawe en in die middel ontmoet – werklik ‘n wonder van daardie tyd.

 Die Siloambad was die plek waar die rotstonnel in die stad uitgekom het. Dit was ‘n opelug bad en die naam beteken: gestuur. Die water uit die fontein is letterlik deur die rots na die stad gestuur.

Jesus stuur die man om in die bad te gaan was. Nadat hy gewas het, kon hy sien. Hy moes Jesus se opdrag gehoorsaam. Sy genesing kon sekerlik daar en dan by Jesus en al die skare gebeur het. Hy is egter van al die bekende plekke wat hy in sy blindheid geken het, weggestuur. Hy moes uit sy gemakzone sy weg vind na die Siloambad en letterlik blindelings die opdrag gehoorsaam.

Sodoende het hy privaatheid gehad om sy genesing te ervaar en die res van die gemeenskap op sy eie terme en in sy eie tyd te ontmoet. Hy het Jesus se manier aanvaar en geen vrae gevra nie.

Jesus se woorde moes gesaghebbend wees. Jesus het nie genesing belowe nie. Hy het net gesê om te gaan was. Hoekom sou die blinde man Hom gehoorsaam? Hy kon gaan was het en dan soos ‘n gek gelyk het as niks gebeur het nie.

Sy gehoorsaamheid het sy twyfel uitgedryf.

Jesus se woorde, God se stem wat aksie vra, was genoeg om sy hele lewe te verander. Jesus het sy volgende stap beveel, sonder om die uitkoms uit te spel.

Wat doen jy as die wonderwerk nie gebeur soos jy dit verwag of begeer nie? Gehoorsaam jy nog steeds blindelings? Is jy gewillig om die volgende stap te neem. sonder dat die uitkoms duidelik is?

Ons praat nie graag oor gehoorsaamheid nie. Gehoorsaamheid het amper ‘n slegte reputasie verkry as gevolg van soveel misbruik deur die kerk en ander instansies van gesag. Dit het die lewensveranderende krag van gehoorsaamheid aan God afgemaak.

Die Griekse woord vir gehoorsaamheid is hupakouo. Die woord beteken om met aandag te luister, om te luister en sonder huiwering te onderwerp, om te luister en te beantwoord.

Luister en reageer – die aksiepad van ‘n wonderwerk.

Is jy gewillig om die langer roete te neem? Kan jy onderwerp aan Jesus se woord sonder om te weet wat die uitkoms gaan wees?

Sjoe! Dis ‘n groot gedagte!

 

 

Antwoord my tog gou, Here, ek is heeltemal gedaan.

 Moet tog nie van my af wegkyk dat ek word soos dié wat sterwe nie.

 Laat my elke môre u liefde ondervind, want in U stel ek my vertroue.

 Wys my die pad wat ek moet loop, want my hoop is op U gevestig.

(Psalm 143:7,8)

 

163. Waarheid en vryheid – net by God.

Soms as ek in my gedagtes so oor die geskiedenis sweef dan “sien” ek net oorlog. Soveel van die simboliek in die Bybel gaan oor wapens en oorlogvoering in ons stryd teen boosheid wat ons in nederlaag laat leef. Ons koninkrykswapens laat ons oorwin. In die politieke stryd van die mensdom het die Franse, Russiese en Amerikaanse rewolusies nuwe eras ingelei. Nazi Duitsland het die vryheid van die wêreld bedreig en is met groot bloedvergieting en determinasie gestuit. Daar is soveel ander voorbeelde.

Binne dit alles word vryheid en waarheid vuriglik gedebateer omdat beide konsepte wye definisie vereis. Dit is woorde wat uit die antieke bestaan van die mensdom dateer en oor eeue bespreek is. Vryheid is slegs moontlik in verhouding tot die mate van vryheid van die volgende persoon. Waarheid moet aan ‘n standaard gemeet word.

Vryheid word gedefinieer as: ongebonde, ongedwongendheid, eiemagtigheid, onafhanklik, maak-soos-jy-wil, privilegie.

Waarheid is egtheid, geldigheid en juisheid. In die filosofiese denke van die wêreld se grootste denkers het elkeen met sy eie toeligting die eenvoud van definisie bemoeilik. Waarheid word gemeet aan ‘n getroue standaard en eerlikheid in karakter en woorde. Die standaard is so ver moontlik die feitelike, verifieerbare gebeure of realiteit.

Daar is na alles net een persoon in die ganse geskiedenis van die mensdom wat gesê het: Ek is die waarheid. (Johannes 14:6)

Hier in die wel-bekende woorde van Jesus oor waarheid en vryheid neem die Jode aanstoot oor sy beskuldiging van hulle gebondenheid. (Johannes 8:31 en verder)

Hy praat van die slawerny van sonde. Vir die Jode was vryheid uiters belangrik. Hulle was onderduk deur die Romeine op dieselfde manier as in Egipte, Assirië en Babilon. Hulle het die woord van God geken wat hulle vryheid waarborg (Levitikus 25:39-42). Hulle eie pogings om hulle vryheid terug te wen het uitgeloop op ‘n menigte bloedige opstande.

Jesus praat van die slawerny van sonde. Die Grieke het gemeen dat slegs die wyse mens vry is; die onwyse is nie vry nie. Socrates het gesê: Hoe kan ‘n mens dink hy is vry as sy eie begeertes hom regeer? Paulus dank God vir die vryheid van die slawerny van sonde (Romeine 6:17-20).

Wanneer daar sonde is, bepaal sonde die lewe. Mens hoor dikwels mense sê: ek kan besluit wat ek met my lewe doen en ‘n permissiewe lewe ly as ek wil. Hulle besef nie dat hulle nie besluit nie. Hulle sonde besluit en verlei hulle om te dink dat dit hulle eie besluit is. In sonde het ‘n mens geen mag om te besluit nie. So kragtig is sonde dat mense sal aangaan daarmee al sou hulle die vernietiging daarvan in hulle lewe sien.

Elke Jood het geglo dat hy veilig in die Here was omdat hy ‘n direkte afstammeling van Abraham was. Gehoorsaamheid aan God was nie so belangrik soos die stamboom nie. Jesus is reguit hieroor. Miskien is dit moontlik om jou lewe te lei op reputasie, erfenis, welvaart, geskiedenis en tradisie, maar ware lewe is nie op die glorie van die verlede baseer nie.

‘n Ware afstammeling van Abraham is in karakter net soos Abraham, nie in vlees en bloed nie. Hulle wil Jesus doodmaak, maar toe God se boodskapper by Abraham aandoen, het Abraham hom met sy heel beste gasvryheid ontvang (Genesis 18:1-8).

Jesus sê dat hulle die werke van die duiwel doen (8:44). God se lewe in jou moet in jou woorde en werke manifesteer.

God is nie jou Vader as jy Jesus en Sy werke nie herken nie. Hulle maak staat op geboorte, maar eintlik is hulle kinders van die owerspelige verhouding met vals godsdiens.

Hulle verstaan nie dat hulle geestelik doof en blind en intelletueel gestrem is nie. Godsdiens maak blind sodat die karakter van Jesus nie duidelik is nie.

Die duiwel is ‘n moordenaar. Hy moor waarheid, kennis en insig. Dit lei tot die dood, selfs al lewe mens nog fisies. Die duiwel is ‘n leuenaar en hy inspireer elke leuen op aarde. Die valsheid in godsdiens is die werk van die duiwel.

Jesus daag hulle uit om die boosheid in Sy lewe uit te wys (8:46,47). As hulle dit nie kan doen nie, waarom glo hulle nie?

Die Heilige Gees openbaar waarheid en stel die mens in staat om dit te verstaan. Sonder die Heilige Gees is dit onmoontlik om enigiets van waarde te herken. Godsdiens sluit die Gees uit en veroorsaak geestelike dood. As jy jou hart sluit vir die Heilige Gees, is jy ‘n vreemdling vir God selfs al is jy godsdienstig. Godsdiens is menslik en kom neer op menslike idees oor God. Dit is nie ware kennis nie.

Dit was ‘n geweldige belediging om aan hulle te sê dat hulle vreemdelinge vir God is.

Die Hebreeuse woord vir Samaritaan is Shomeroni (8:48). Dit sou ook kon beteken prins van die duiwels. Hulle het Jesus beskuldig dat Hy mal is en dat die duiwel hom mal maak. Hy het geantwoord en gevra hoe kan die duiwel eer aan God bring. Sy doel was om God al die eer te gee. Hulle het die duiwel in hulle gehad – Hy het dit in soveel woorde gesê.

Hy wou nie wêreldse eer hê nie. Hy het geweet Hy sou verwerp word, ly en gekruisig word. Sy oog was op God om Hom te verhef tot Sy plek.

Hier in die laaste verse van Johannes 8 maak Jesus die een verklaring op die ander, amper asof Hy wil aanstoot gee. Hy will hulle dwing tot Gees-insig wat hulle nie gehad het nie. Hoe is dit moontlik dat iemand nie sterf nie? Abraham en al die profete was dood. (Sagaria 1:5)

Jesus praat van geestelike dinge in die fisiese realm. Aan ons sê Hy: sien alles in die geestelike realm. Elke dag word geleef met die oog op die ewigheid.

Wat is die dood? Dit is maar net ‘n intieme ondervinding met God.

Ons leef in die onsigbare koninkryk. Ons praat die taal van die hemel waar probleme die geleentheid vir wonderwerke is terwyl ons in die voetspoor van die Almagtige loop.

Alle ware eer kom van God af.  Wêreldse eer beteken niks. Daar is geen self-goedkeuring wat die toets van die ewigheid deurstaan nie.

Jesus weet Hy het unieke kennis van God wat in kontras staan tot wat die mense gehoorsaamheid noem. Hy weet presies wat God se hart is.

Jesus maak nog ‘n “verregaande” verklaring. (8:56) Hy sê Hy was voor Abraham. Dit was soos ‘n vonk in droeë hout.

Die Jode het geglo dat Abraham in die paradys was en alles op aarde sien. Jesus sê Hy is uit Abraham gebore en daarom sal Abraham juig in hierdie dag. Dit was in die geboorte van die Messias wat al die nasies van die aarde sou juig. Aan Abraham is ‘n visioen van die Messias gegee (Genesis 15:18-21).

Abraham het gelag toe hy hoor hy gaan ‘n seun hê. Die Rabbi’s het geleer dat hy in die nuus oor die Messias gejuig het en daarom gelag het.

Dit was maklik om te verstaan dat Abraham die Messias gesien het. Hulle kon egter nie verstaan dat Jesus sê dat Hy voor Abraham bestaan het nie. Op vyftig het die Leviete afgetree. Jesus was heeltemal te jonk om as wys gereken te word. Jesus het eintlik gesê dat Hy tydloos is.

Deur dit te sê het Hy aanspraak gemaak daarop dat Hy God is. Hy het Israel se vaders waarlik geken; Abraham, Isak en Jakob en al die geloofshelde van ouds. Hy het ‘n mens geword om ons te wys hoe God werklik is.

Dit is die verklaring wat Hy maak en hulle wou Hom doodmaak daarvoor. Hy het eenvoudig weggeloop omdat dit nog nie Sy tyd was nie.

 

 

162. Vrou, jy is waardig.

Ons het al hieroor gepraat. Juda van ouds was so erg soos sekere lande waarvan ons vandag lees. Vroue het geen regte gehad en is meestal geïgnoreer as tweedeklas burgers en eggenotes om te gebruik en te misbruik. As ons in die Westerse wêreld lees van sulke vroue is daar misnoeë en diepe simpatie. Die rabbi’s in die tyd van Jesus het nie eers gedink dis die moeite werd om ‘n vrou die Wet van Moses te leer nie. Nogtans is daar in hierdie tyd by die Tempel ‘n voorhof vir vroue geskep om die vroue ‘n kans vir aanbidding te gun, maar nooit saam met die mans nie.

Dit is baie belangrik om te weet wat die Bybel oor vroue leer, sodat die vals leerstellings en skinderstories oor ongelykheid in die Bybel en voor God afgebreek kan word.

God het die mens geskep as sy verteenwoordiger, as beeld van God het Hy die mens geskep, man en vrou het Hy hulle geskep. (Genesis 1:27)

God het man en vrou gelyk geskape. Die Bybel vertel pragtige vertale van vroue in leierskap van aanbidding (Miriam) as volksleiers (Deborah) as rolspelers in paleise (Esther) en ook as bose invloed in die lewes van die konings (Jezebel en Athaliah).

In die mate waarin die volk Israel van die Here af weggedryf het, het hulle houding oor vroue versleg. Die Bybel leer dat ‘n vrou aan haar eie man, wat haar lief het soos sy eie liggaam, onderdanig is, maar nooit aan mans in die algemeen nie. (Efesiërs 5:28,29). Hy vergelyk die liefde van Christus aan die kerk met ‘n man se liefde vir sy vrou.

Ons storie oor die vrou wat in owerspel betrap is, speel af in die voorhof van die vroue. Die vroue kon nie by die altaar verby, behalwe vir ‘n offer nie. Rondom die voorhof van die vroue was daar dertien kiste vir offerhande in die vorm van trompette – nou bo en wyer na onder.

Elke kis was vir ‘n sekere soort offerhande uitgemerk. Die eerste twee was vir tempelonderhoud, die derde en vierde vir die duifoffer na kindergeboorte, die vyfde vir die altaarhout, die sesde vir wierook en die sewende vir die onderhoud van die goue kruike. Die ander ses was vir enigiets wat iemand nog sou wou bydra.

Daardie deel van die Tempel was besig en ‘n goeie plek om te leer.

Jesus maak die verklaring: Ek is die Lig van die wêreld (8:12). Die agtergrond was indrukwekkend. Die Fees van die Tabernakels het afgeskop met ‘n seremonie. Vier reuse lampstaanders is in die Voorhof van die Vroue geplaas en net sodra dit donker geword het, het die lig daavan oor die hele Jerusalem geskyn. Die hele nag is gekenmerk met vreugdevolle danse en gesange.

Jesus sê dat Hy hulle lewe sal lig maak vir meer as net een nag en Sy vreugde is van ewigdurende aard. [Sien die skakel aan die einde van die stukkie na ‘n preek van Bill Johnson van Bethel kerk oor: The discipline of joy]

Jesus is die Lig van die lewe: – die bron van die lig of die lig wat lewe gee soos die son lewe aan plante gee. Jesus is beide – die bron van lig en die lig self.

Die woord volg is gebruik vir soldate wat ‘n offisier in oorlog volg, ‘n slaaf wat sy meester volg, ook vir iemand wat ‘n wyse leermeester se advies volg of die spesialiskennis van ‘n seker persoon in ‘n leidende rol. Dieselfde woord kon gebruik word vir die volg van ‘n argument of ‘n boodskap wat ter harte geneem en gehoorsaam word.

Om Jesus te volg op al die bogenoemde maniere, is die enigste waarborg vir ‘n veilige reis deur die lewe en die heerlikheid van God te ervaar.

Lig was baie spesiaal in Joodse denke. Vir hulle was Jesus se woorde ‘n verklaring dat Hy God self is. (Psalms 27:1; Jesaja 60:19; Job 29:23; Miga 7:8)

Hulle het argumenteer dat Jesus se verklaring nie deur getuies ondersteun kan word nie (Deuteronomium 19:15; 17:6).

Jesus maak ‘n verklaring oor Sy eie gesag (8:13-20). Hy was seker waar Hy vandaan kom en Sy verhouding met die Vader, die hoogste gesag wat daar is. Daarom was Sy getuie God self. Dit was duidelik uit Jesus se woorde, dade en wonderwerke en boonop Sy uitwerking op die mense om Hom. Die oorweldigende skares om Jesus kon net ‘n werk van die Heilige Gees wees.

Net God kan mense in staat stel om te sien wie Jesus is.

Jesus beklemtoon Sy reg om te oordeel en daarmee saam verklaar dat die kerkleiers geen kennis van God het nie (8:15-18). Die hele geskiedenis van die Jode en hulle kennis van die Skrifte moes hulle voorberei het, sodat hulle die Messias sou kon herken.

Geen teologie kan ‘n mens ooit voorberei om die Seun van God te ken of te herken – slegs ‘n nederige besluit om Hom in jou lewe in te nooi. (Lukas 24)

Jesus praat profeties (8:21-30). Daar is geleenthede vir alle mense om Jesus te ontmoet sowel as geleenthede om die geleentheid te verpas. Tyd is beperk. Daar is oordeel juis omdat daar soveel geleentheid is.

God gee aan almal genoeg geleetheid om Jesus te aanvaar.

Jesus gaan weg in die onsienlike realm waar Sy vader is. Ons volg in gehoorsaamheid. Slegs die ongehoorsames kan nie saamgaan nie. Pinksterdag se uitstorting van die Heilige Gees het die kerk se geboorte aangekondig sowel as die geestelike dimensie van die koninkryk van God. Selfdood was vir die Jode geweldig en hulle was seker sulkes gaan hel toe. Soveel liefdeloosheid in die kerk het gelei tot soveel ongegronde oordeel. Ons weet goed dat God in Sy volmaakte liefde sulke desperaatheid toevou in Sy ewige arms.

Jesus praat van sterf vir hulle eie sonde. Sonde beteken om die doel te mis. Verwerping van Jesus laat die ware lewe by jou verbygaan, afgeskei van God. Hier op aarde begin die ewige lewe reeds, die God-lewe. Dan hou die dood ook geen verskrikking nie. Sonder Jesus is jy soos Adam terwyl hy wegkruip. Sonder Jesus dra jy die gevolge van jou sonde. Dit bly altyd jou keuse.

Die woord vir die wêreld is kosmos (8:23). Jesus gebruik dit op Sy eie manier.

The kosmos is the changing, transient life that we live; it is all that is human as opposed to all that is divine. [Barclay]

Die wêreld is God se skepping en binne dit is Jesus die oorbrugging van die gaping tussen die mens en God. Die wêreld is die objek van Sy liefde. Jesus is die wêreld se grootste gawe van God. Die Skepper het self na Sy skepping gekom en hulle het Hom verwerp. Hierdie verwerping dui op die groot verwarring in die wêreld en die blindheid van die mense vir die waarheid. (John 1:10; 14:17; 17:25; 15:18-19; 16:33)

Jesus kan al die foute regmaak. Hy is die antwoord vir alles, maar enigiemand kan Hom verwerp.

Jesus praat die hart van die Vader vir die wêreld.

 Ons sal eers die volle prentjie van Jesus kan sien in die Kruis, die Opstanding en die uitstorting van die Heilige Gees wanneer Hy ons leer en herinner wat nie sin gemaak het voor die Kruis nie. Jesus se woorde was die begin van ‘n hele nuwe era (8:28-30).

VOLGENDE KEER: Die laaste woorde van Hoofstuk 8 (31-55).

 

 

A sermon by Bill Johnson of Bethel church: The discipline of JOY

 

https://youtu.be/Sy9Y8ScrWDM

 

 

 

 

 

161. Vry en onbeskaamd.

Maar U, Here, beskerm my aan alle kante, U herstel my eer en aansien. (Psalm 3:4)

Die storie van die vrou wat in owerspel betrap is, is een van my gunsteling hoofstukke in Johannes. Dit is ‘n dramatiese straattoneel in ou Jerusalem wat die genade, liefde en oordeel van God op so ‘n manier bymekaar bring, dat elke mens wat dit lees sal besef hoe Jesus se teenwoordigheid lewe en dood bepaal. Wanneer die wêreld en die kerk in alle wreedheid en genadeloosheid toeslaan, is Jesus in die middel van die teologiese, politiese en morele argument. Sy optrede en die twee sinne wat Hy praat bring uitkoms en herstel.

Dit is sekerlik die mees gesaghebbende uitspraak waar ‘n doodsvonnis ter sprake was, in die geskiedenis van die mensdom ooit.

Die kwessie wat in hierdie gedeelte aangespreek word, is ‘n dilemma na albei kante toe. Die kerkleiers skep ‘n situasie wat hulle uitbuit om Jesus in ‘n lokval van argument vas te trek. Owerspel was ‘n ernstige misdaad met die doodstraf daaraan gekoppel.

Volgens Levitikus 20:10 moet die man en die vrou tot die dood veroordeel word. Die metode van doodmaak word nie bepaal nie. Deuteronomium 22:13-24 praat oor ‘n verloofde meisie. Sy en die man wat haar verlei het, moet buite die stadsmure gestenig word. Die Mishna (kommentaar op die Talmud) praat van verwurging – iets wat nooit ooit in die die Ou Testament ter sprake was.

Die wet het voorgeskryf dat die man en die vrou doodgemaak moet word. Die afwesigheid van die man in hierdie geval is, ‘n skryende diskriminasie teen die vrou en ‘n teken van die tyd waarin die toneel hom afspeel. Die vrou moes die blaam dra en met haar lewe betaal.

Vir Jesus is die lokval gestel:

As Hy sou sê dat die vrou gestenig moes word soos die Wet van Moses voorskryf, dan het Sy boodskap aan sondaars oor genade en liefde grootliks skade gely en Hy sou nie weer die vriend van die sondaar genoem kon word nie. Hy sou ook direk in botsing met die Romeinse owerhede gekom het, aangesien hulle publieke teregstelling deur die Jode verbied het.

Indien Hy haar sou vryspreek, sou Hy die Wet van Moses verbreek en owerspel goedkeur.

Hy het afgebuk en met Sy vinger in die grond geskryf. Die moontlikhede van wat Hy daar geskryf het, is soveel as die mense wat daarooor kommentaar lewer. Kom ons kyk na ‘n paar.

Hy kon dalk die aanklaers toelaat om hulle woorde te herhaal sodat hulle self tot die besef van hulle wreedheid en arrogansie sou kom.

Een kommentaar meen dat die desperate vrees van die vrou, die bloedlus in die gesigte van die omstanders, die onsimpatieke hantering van ‘n weerlose vrou in ‘n skare wat toekyk, Jesus so met weersin vervul het, dat Hy sy gesig van hulle verberg het. Na alles, was die aanklaers die mense wat hulleself kinders van God genoem het.

Daar is ‘n nog ‘n interessante punt wat uitgelig kan word. Dit kan wees dat Jesus met ‘n goddellike vinger die sonde van die aanklaers in die sand of op die stene wat hulle vasgehou het, geskryf het, terwyl hulle oor Sy skouer loer. Die Griekse woord wat hier gebruik word is nie graphein, wat skryf beteken nie, maar katagraphein, wat opskryf, soos vir die hou van ‘n rekord teen iemand, beteken.

Nieteenstaande het hulle op ‘n antwoord aangedring. Hy het dit gegee:

Toe hulle aanhou om Hom te vra, het Hy regop gekom en vir hulle gesê: “Laat die een van julle wat ‘n skoon gewete het, eerste ‘n klip op haar gooi.” (Johannes 7:7)

Die woord, sonder sonde van die OAB, is wyd in betekenis om in te sluit sonder sondige begeertes. Die vertaling “skoon gewete” is ‘n goeie aanduiding van die inhoud van Jesus se bedoeling.

Skielik is Jesus alleen by die vrou en Hy praat met haar. Mans het nie in die openbaar met ‘n vrou gepraat nie. Hy vra haar waar haar aanklaers is.

Haar enigste woorde in die straathof wat haar lewe sou neem, is haar antwoord op Sy vraag.

Jesus stuur haar weg met woorde van hoop en lewe op ‘n vars begin. Hy stuur haar nie na die sinagoge vir beter lering oor die Wet van Moses sodat sy nie weer sondig nie. Hy stuur haar in ‘n wêreld vol chaos en morele verval. Hoe kon Hy dit doen?

Jesus het geweet Hy is oppad kruis toe vir haar sonde!

Hy het ook ten volle Sy Vader met haar lewe vertrou en geweet dat die Vaderhand deur die werking van die Heilige Gees die enigste veilige plek op hierdie aarde is. Dit is presies wat ons ook met doen met nuwe bekeerlinge en die mense vir wie ons bid. Net sodra die kerk mure bou en dink dat hulle mense moet “help” om nie te sondig nie, is daar korrupsie en wettisisme.

Die Fariseërs en Skrifgeleerdes was oortuig dat hulle as die teoloë regsgeleerdes van die tyd, die hoogste gesag was om haar te straf uit ‘n posisie van oordeel, kritiek en sensuur. Hulle was heeltemal gemaklik in die rol. Simpatie en liefde om ‘n sondaar terug te wen, was lankal verlore. Hulle wou nie sonde aanspreek nie, net oordeel en straf. Hulle het nooit besef dat hulle ook geoordeel gaan word nie.

Die wêreld sukkel om mense te red. Rehabilitasie vir verslawing en misdaad het twyfelagtige sukses. Dikwels het straf bitterheid, woede en meer ernstige dade tot gevolg.

Die vrou, as ‘n mens en skepsel van God, het geen plek in die toepassing van die Wet deur die kerkleiers nie. Sy is bloot ‘n instrument om Jesus te by te kom.

Sy is ‘n niks sonder ‘n naam.

As mense niks word, is die Christendom dood.

God gebruik name. Daar is bladyse en bladsye name in die Bybel. Die Bybel fokus op mense by naam. God sê vir Moses: Ek ken jou op jou naam.” (Exodus 33:17). Hy sê aan Kores: sodat jy kan weet dat Ek die Here is, dat Ek jou op jou naam geroep het, Ek, die God van Israel. (Isaiah 45:3).

Dink jy die Fariseërs wat haar aangekla het, het haar naam geken? Indien wel, het hulle haar nie by naam aan Jesus voorgestel nie.

Sy het heel moontlik verlangs van Jesus gehoor. Mens weet so min van haar af. Sy het Hom dalk as deel van die kerk beskou en is sonder hoop, gevul met vrees in Sy teenwoordigheid ingesleep. Hoe het sy die hele geding waarvan sy die middelpunt is, sonder dat iemand in haar rigting kyk, ervaar?

Net ‘n volmaakte mens kan oordeel. Daarom het die Fariseërs na volmaaktheid gestreef. Jesus waarsku om nie te oordeel nie (Matteus 7:1). Wanneer ons oordeel sien ons die splinter in ander se oog en nie die balk in ons eie nie (7:3-5). Ons is blind vir ons eie foute, terwul ander se sonde en tekortkominge so duidelik is.

Ons eerste reaksie op ‘n fout moet simpatie en bejammering wees. Ons moet verligting bring met ‘n boodskap van hoop en saligheid. Weersin verdwyn in liefde en die begeerte om te help.

Jesus het nie haar sonde goedgekeur nie. Hy het oordeel uitgestel tot na die geleentheid vir saligheid. Hy het haar ‘n tweede kans gegee sodat sy beter besluite kan neem. Hy was jammer vir haar. Sy liefde het simpatie vir haar voortgebring.

Hy het haar laat gaan met ‘n uitdaging. Dit was nie maklik nie. Sy moes haar lewe omkeer en nuwe besluite maak op grond van haar tweede kans. Sonde was oral.

Jesus het haar vertrou om haar kans te gebruik. Hy het haar in Sy Vader se hand “losgelaat” en geweet sy sal veilig wees.

 

 

 

 

 

 

160. Kom ons hou partytjie!

Dit is betekenisvol hoe die konsep van ‘n blye byeenkoms deel van die ou Joodse geskiedenis en godsdiens is. Oor die algemeen was die antieke gemeenskappe meer ondersteunend, as die sosiale opset vandag met so ‘n sterk fokus op privaatheid, persoonlike voorkeur en individuele prioriteit. Oorlewing was ‘n spanpoging. Feeste het dikwels plaasgevind om gebeure en suksesse te vier. Daarom vind ons vandag in die meeste lande publieke vakansiedae om die hoogtepunte van ‘n nasie of kultuurgroep te vier.

Ons vier ook verjaarsdae, gradeplegtighede, skooleindeksamens en aftrede, selfs verwelkomings- en afskeidspartytjies. Christene vier Kersfees, Paas en saam met die sekulêre komponent van die gemeenskap Thanksgiving op die noord-Amerikaanse kontinent. Ek sou graag ‘n groter klem op Pinkster ook sien. So ‘n fees kan in dieselfde afwagting van Handelinge 2 plaasvind. Hoewel daar soms nog Pinksterbidure plaasvind, is dit na my mening so afgeskeep dat ons die krag daarvan verloor. Ander godsdienste het hulle vasdae en feesdae.

Jare gelede het ons gesin by die Here geleer om fees te vier. My man het baie lank in ‘n baie veeleisende omgewing gewerk en op roetine basis gevas. Hy het eintlik net Sondae beskikbaar gehad om bietjie af te sonder en hom oop te stel vir Heilige Gees insig en ‘n studie van die Woord van God. Baie Sondae het ek lekker dinge met die kinders beplan om op te maak daarvoor dat hulle pa vir ‘n paar uur in sy studeerkamer verdwyn.

Een Sondagmiddag laat, na so ‘n paar maande van die roetine, het hy met ‘n groot glimlag en vol vreugde ons kom haal en uitgeneem vir ete. Hy het vertel hoe God vir hom gesê het dat sy vastyd verby is en hy ons moet leer om fees te vier. Hy het ons maaltyd saam ‘n fees ter ere van God se goedheid verklaar. Stadig het die konsep van feesvier in ons gesin ingesypel, wanneer ons uiteet, maar ook meer en meer rondom ons tafel by die huis. Hy het ons tafelgebed verander. Ons moes mekaar in die oë kyk en ons dankbaarheid oor God se genade en goedheid uitspreek. Glad nie meer rympies wat vinnig afgerammel word nie.

Ek was so vol vreugde oor al die veranderinge en het die Here gedank vir ‘n priester in ons huis wat die geestlike pas aangee. Hy het verder twee privaat feesdae per jaar aangekondig waarin ons uitkoms en antwoord op gebed gevier het.

In die laaste gedeelte van Johannes 7 (7:37-53) word die Fees van die Tabernakels, ook bekend as die Loofhuttefees, weer genoem. Dit het in Oktober plaasgevind. Die Fees was van groot historiese belang: die mense het uit hulle huise gegaan en tydelike grashutte gebou om die tyd van Israel in die wildernis te vier. Hulle kon die sterre deur die dakke sien. Al die voorskrifte vir die Fees vind ons in Levitikus 23:40. Volgens Levitikus was die Fees sewe dae. In Jesus se tyd is daar nog ‘n dag bygevoeg.

Die Fees was ook ‘n soort Dankfees vir die oes aangesien dit aan die einde van die landboujaar plaasgevind het. (Exodus 23:16; 34:22) Die Fees het ook baie populêr geword. (1 Konings 8:2) Dit is met die oorvloed van die natuur gevier; alles wat die lewe moontlik en gelukkig gemaak het. Die ideaal was dat die Fees deur almal – arm en ryk, slawe, bediendes en meesters en vreemdes – gevier word.

Daar was ‘n daaglikse seremonie gedurende die Feestyd. Die mense het palmtakke na die altaar geneem. Dan het die priester water uit die kuil van Siloam geneem terwyl die mense die woorde van Jesaja 12:3 herhaal het: Met blydskap sal julle water skep uit die fonteine van redding.

Die water is uitgegiet as ‘n offer aan God terwyl die mense sing. Hulle het die Hallel gesing – Psalms 113-118 met fluite en ‘n koor. Op die laaste dag van die Fees het hulle sewe maal om die altaar geloop om Jerigo te onthou.

Die Fees was ‘n herdenking van die wonderwerke.

Wat doen jy om wonderwerke in jou lewe te vier? Kan ons dalk ‘n partytjie hou om die uitkoms van die Here in ons lewe te vier? Onthou en onthou goed. Moenie dat die vyand jou van jou eie getuienis beroof nie.

Maar sorg dat jy nie dan die Here vergeet wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het nie. (Deuteronomium 6:12)

Die water het oor die takke gevloei en die mense herinner aan die lewe-gewende water van Jesus waaroor Hy met die vrou in Samaria by die put van gepraat het. (Johannes 4)

Die Here sal jou altyddeur lei;

selfs in dor streke sal Hy in jou behoeftes voorsien.

Hy sal jou sterk maak.

Jy sal wees soos ‘n tuin met volop water,

soos ‘n fontein waarvan die water nie opdroog nie. (Jesaja 58:11)

Ons kan met oorgawe feesvier omdat ons in Jesus die volle vervulling van al die feeste van Israel het. Hy is die rede vir al sewe feeste.

Die Een wat deur die water van sy doop en die bloed van sy dood na ons toe gekom het, is Jesus Christus; nie net deur die water nie, maar deur die water én die bloed. Die Gees is die getuie daarvan, en die Gees is die waarheid.

Daar is dus drie wat getuig : die Gees en die water en die bloed, en die drie se getuienis stem ooreen. (1 Johannes 5:6-8)

Jesus belowe ‘n reiniging – heeltemal skoon en lewegewend. Net in Sy reiniging is vrede en volheid.

Die simboliek van water kry ons regdeur die Ou Testament. Psalms 105:41, Esegiel 47:1; 47:12. Ook Joël 3:18: A fountain shall come forth from the house of the Lord.

 Jesus is die Rots in die woestyn waaruit die waters gevloei het (Exodus 17:6). Dit is waarom dit so belangrik vir Moses was om nie die Rots die tweede maal te slaan nie en die stem van die Here te gehoorsaam. Jesus is een maal geslaan – die Kruis. Nou is dit net nodig om met Hom te praat, dan vloei die strome van saligheid. Die wonder gebeur nie altyd op een manier nie. Dis belangrik om te luister.

Paulus bevestig dit:

…en almal het dieselfde geestelike drank gedrink: hulle het gedrink uit ‘n geestelike rots wat met hulle saamgegaan het. Die rots was Christus. (1 Korintiërs 10:4)

Daar is geen Gees, geen Pinkster sonder die Kruis nie. Voor die Kruis was die Heilige Gees ‘n misterie. Na die opstanding is Hy ‘n persoon wat die opgestane Jesus in ons laat leef. Pinkster het die strome van seën uit die hemel laat vloei.

Wonderwerke is die water op die droogte van die siel. Die Pinkster belewenis bring die wonderwerke in die realm van ons lewe. Met Heilige Gees insig, “sien” ons God se werk.

Sal God dit weer en weer doen? NEE, Hy doen dit voortdurend. My gebed is altyd en sal altyd wees: Here, maak my oë oop om U wonders te sien.

Moenie God beperk tot ons kalendertyd nie. Hy werk altyd.

Die skare het oor Jesus gepraat. (7:40-44) Baie het geglo Hy is die Een wat sou kom; die vervulling van die belofte van die profete. Hulle het gepraat oor Sy geboorteplek. Meeste mense het geweet Hy kom uit Nazaret. Slegs diegene wat bietjie dieper ondersoek ingestel het, het uitgevind dat Hy wel in Bethlehem gebore is, presies soos al die profete gesê het.

Moet nooit navorsing en vrae vermy nie. Jesus het Thomas genooi om sy hande in Sy wonde te steek en in Jesus se teenwoordigheid het al Thomas se twyfel verdwyn (Johannes 20:27). Jesus sal altyd ‘n soekene gemoed antwoord. Hy belowe antwoorde as jy vra (Matteus 7:7).

Die wagte van die priesterhoofde was verstom oor Jesus se leer. Hulle kon hulleself nie so ver bring om Hom te arresteer nie. Om Jesus te hoor praat sal jou lewe verander – vandag net soos toe.

Die leiers was woedend en het hulle eie wagte en Nikodemus beledig toe hulle planne nie slaag nie. Hulle arrogansie, intellektuele snobisme en geestelike hoogmoed het die Fariseërs laat neerkyk op die gewone mense en op die streek van Galilea. Hulle het nooit met die gewone mense gemeng nie, selfs nie in die konteks van die Wet wat hulle so hoog geag het nie.

Wat sê hulle eintlik: As jy enigsins intellektueel of akademies gereken word, sal jy nie deur Jesus beïnvloed word nie. Is dit nie presies die argument uit geleerde kringe vandag nie?

Is die getalle van die skare enige aanduiding van waarheid of waarde? Die skare kon wegdraai, Hom verwerlkom in Jerusalem as koning en kort daarna skreeu vir Sy kruisiging.

Ons kan nie die skare volg nie. Ons kan nie eers die kerk volg nie. Volg ons die mense of die man, Jesus? Sal jy Hom vind in die kerk?

Selfs Nikodemus het Jesus huiwerig verdedig en klem gelê op die reg van die wagte om self te besluit. Die woede en beledigings teen Galilea het hom stilgemaak.

Hoe sal ons Jesus verdedig met sulke woedende opposisie? Slegs in die krag van die Heilige Gees kan ons die trekkrag van die skare weerstaan en die oppervlakkige argumente van populêre opinie ignoreer. Die Heilige Gees sal ons oortuig van sonde, geregtigheid en oordeel. Die Woord en ons eie getuienis is die krag van God se goedheid in ons lewe.

Jesus het aangehou leer. Vroeg in die oggend was Hy terug in die Tempel. Die mense het gekom…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

159. Weet dat jy weet – geen twyfel.

Soveel keer het ek al gewonder hoe dit sou wees om in die tyd waarin Jesus op die aarde was, te geleef het. Ek moet my verbeelding gebruik om die werklikheid te bedink. Hoe sou dit wees om die praatjies oor Hom te hoor? Miskien sou ek te bang wees om teen die kerkleiers te wees. Sou ek te bang wees om openlik vir Hom te gaan luister? Die gewone mense van daardie tyd was vasgevang in ‘n harde lewe om ‘n bestaan te maak onder die politieke ystervuis van die Romeine met swaar belasting en die hoë vereistes van die kerkleiers wat absolute gehoorsaamheid verwag het.

Daar was ‘n ou liedjie in ons kerk wat die kinders gesing het: “Ek wens ek was daar”. Ek weet nie altyd nie. Is dit dalk makliker om die luuksheid van historiese terugblik te geniet?

Noodwendig is die volgende vraag: Wat het Jesus verwag? Het Hy verwag dat mense die gemeenskap en kerk verloën en Hom volg self al sou dit hulle lewe kos? Dit is nie eers die kernvraag nie. Wat daarvan as ek Hom ontmoet het en Hy sonder twyfel die antwoord was op alles wat ek nog altyd gehoop het?

Dit is die antwoord wat alle ander reaksies uitwis. Geen mens het ooit uit die teenwoordigheid van Jesus gegaan sonder ‘n daadwerklike besluit oor Hom nie. Net soos vandag, vereis Sy bestaan ‘n antwoord. Neutraliteit is onmoontlik. Wat mens sou beskryf as ignoreer kom neer op weerstand teen die trekkrag van die Heilige Gees. Nou, net soos toe is die rug wat jy draai op die Seun van God, jou lyftaal van verwerping, selfs al dink jy jy maak geen besluit oor Hom nie en verklaar hovaardig dat diegene wat in sprokies wil glo, dan maar hulleself tevrede hou met storietjies van Jesus.

Wat is die waarheid oor Hom? Hoe sal jy weet?

Daar is net een manier. Dit is die bron van waarheid oor al die eeue heen. God is waarheid en Hy is die enigste bron daarvan. Daarom is die enigste manier om waarheid te ken, die Heilige Gees wat die asem van God self is.

Wanneer Hy kom, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei. (Johannes 16:13)

God het ons onfeilbare toegang tot die waarheid gegee. Toe Jesus op aarde was het die Heilige Gees in harte gewerk net soos wat Hy vandag ook doen.

In Johannes 7:15-136 beskuldig hulle Hom van ‘n gebrek aan ondderrig. Hoe kon Hy dit waag om Moses aan te haal? Wat het Hy in elk geval van Moses geweet? Hulle wou Hom toets met aardse akademiese vereistes.

Jesus het gesê dat Sy bron is die wysheid van God. God is die enigste bron van wysheid. (12:49; 14:10)

All great productions of the human mind and spirit are given by God. If we glory in being self-taught, if we claim that any discovery we have made is our own unaided work, we are, in the last analysis, glorifying only our own reputation and our own selves. The greatest of men think not of the power of their own mind or hand; they think always of the God who told them what they know and taught them what they can do.  [William Barclay – Daily Study Bible]

Die persoon wat die wil van God bestudeer sal Sy verordeninge verstaan. Dit is nie ‘n teologiese waarheid nie. Dit is ‘n universele waarheid. Ons leer deur te kies en dan te doen. As ons wag om alles te verstaan voor ons tot aksie oorgaan, sal ons nooit begin nie.

In hierdie debat tussen Jesus en die kerkleiers, antwoord Jesus nie die aanklagte van die skare nie. Hy erken hulle bloeddorstigheid en opgesweeptheid. Hy antwoord ook nie die terloopse opmerkings wat aan Hom gemaak word nie.

Die wet bepaal dat die besnydenis op die agste dag moet plaasvind. Veronderstel die agste dag is die Sabbat. Indien die Sabbatsreëls met besnydenis “gebreek” kan word, kan Hy sekerlik dit “breek ” met genesing?

Jesus argumenteer omdat Hy graag mense wil laat dink en dieper sien. Hy wil nie hê dat hulle oppervlakkig oordeel nie. (Matteus 21:23-27)

Die skare is verstom oor sy dapper optrede. Hulle het geweet dat vyandskap met die kerkleiers groot moeilikheid kan bring. Dit het sommige oortuig dat Hy wel die Messias is.

Waar kom Hy vandaan? Almal het geweet Hy kom uit Nasaret. Die populêre mening was dat niemand sal weet waarvandaan die Messias kom nie. Almal het geweet Hy moet in Bethlehem gebore word, maar sy grootword moes ‘n misterie bly. Jesus het nie by hulle bygelowe en misterie stories ingepas nie.

Hulle het God in die abnormale gesoek. Hulle kon nie aanvaar dat Hy deel van die alledaagse is nie. God is juis in elke dag se detail. As Hy net in die abnormale en misterieuse sou manifesteer, was die wonder van God as ons Vader in ons alledaagse lewe, verlore. Hy is nooit afwesig nie.

Jesus het geantwoord met twee stellings: Hulle weet waar Hy vandaan kom, maar Hy kom ook van God. Hulle ken God nie, maar Hy ken God.

Dit was eintlik ‘n vreeslike belediging om kinders van God te vertel dat hulle nie hulle God ken nie. Daarmee saam het Hy aanspraak gemaak op baie unieke kennis van God wat uit Sy unieke verhouding met God voortspruit.

Jesus se “oortreding” het al hoe groter geword. Nie alleen was Hy ‘n verbreker van die wet nie, Hy was ‘n ketter. Hy het gepraat soos geen mens ooit toegelaat is om te praat nie.

Tog het sommige uit die skare wel geglo. Hulle het Sy wonderwerke gesien en Sy gesag erken. Dit het die leiers nog kwater gemaak. Hulle het soldate gestuur om Hom gevange te neem. Hy het gesê hulle sal Hom nie vind nie. Jesus was ten volle in beheer van Sy bediening. Sy kruisdood was op die hemelse kalender afgemerk. Dit sou nie ‘n oomblik voor die bepaalde tyd gebeur nie.

Die mense het met aardse perspektief gekyk, wanneer Hy van hemelse dinge soos die opstanding en hemelvaart gepraat het. Hulle het gedink Hy sal weggaan saam met die Jode van die Diaspora of by die Grieke gaan wegkruip.

Kon daar ‘n dag aanbreek waar ‘n mens Hom sou soek en Hom nie vind nie? Hy het belowe om Hom te laat vind. Elkeen wat Hom soek met ‘n opregte hart, sal Hom vind. (Jesaja 55:6; Matteus 7:7)

By die graf het die engel gesê: Hy is nie hier nie. Dit was die enigste tyd in die geskiedenis van die mensdom waar daardie woorde gegeld het en dit was goeie nuus. God is oral en alom beskikbaar vir die hart wat uitroep. Moet nooit jou hart se twyfel glo dat Hy jou gebed ignoreer nie.

Toe Jesus opvaar na die hemel, moes hulle wag vir die Heilige Gees (Handelinge 1) om die missie van Sy bediening voort te sit. Die Heilige Gees het verdeel en op elkeen gaan rus, net soos vandag.

Deur Sy Gees, God se asem, is Hy in en om ons. Hy sal ons in alle waarheid lei. Dit is hoe ons weet dat ons weet.

 

So in die verbygaan…woorde van lewe.

Liewe Bodemklipvriende,

Ek wil graag iets heel persoonlik met julle deel.

Ons gaan volgende week voort met ons studie van Johannes.

Ons is in die middel van die heel belangrikste naweek op die Christenkalender. Vir baie jare vra ek die Here om my oor Paastyd iets nuuts van die Kruis te leer. Hierdie jaar so ver was nie altyd maklik nie en soveel dinge het gebeur wat ek nie kon voorsien nie; baie seën, baie genade maar ook hartseer.

Vir verskeie redes was ek hierdie jaar sover meer uit as tuis.

Een van die dinge wat gebeur het was die heengaan van my sussie op 11 Februarie 2018. Sy is baie ouer as ek. Ek is die jongste van vier kinders. Ons het baie jare gelede ‘n broer verloor in ‘n fratsongeluk. Dikwels as ek en sy en ons oudste broer bymekaargekom het, was ons gesprekke soos ‘n getuienisdiens waarin ons die goedheid van God in ons lewe gevier het.

Ek wil graag die fyn besonderhede van haar siekte en verswakking met julle deel as ‘n getuienis van God se perfekte tydsberekening en Sy hand in ons lewe vir bewaring en seën.

Ek was nog altyd vas oortuig dat ‘n getuienis, naas die Bybel as geskrewe woord van God, die kragtigste woorde op aarde is.

My sus het kanker geveg en gewen toe sy net 35 jaar oud was. Met radikale sjirurgie het sy kankervry geleef tot haar dood. In die verloop van verlede jaar het ons gemerk dat sy al hoe stadiger beweeg. Sy het probeer om haar aktiwiteite op te skerp en het meer en meer gestap. Tog het sy baie moeg geword.

Een dag teen die einde van September 2017 het sy Fourways Mall toe gegaan en haar kruideniersinkopies daar gaan doen. Sy het eers ‘n rukkie in die Mall rondgestap en was oppad na haar kar in die ondergrondse parkeerterrein, toe alles swart word.

Die volgende deel van die storie word vertel deur die twee mense wat in ons familie engele genoem word. Dit is die wonderbare, onverklaarbare gedetailleerde Hand van God wat ingryp en help wanneer ons dit die nodigste het. Haar lewe is met vier maande verleng waarin sy ‘n wonderlike tyd saam met haar kinders en familie oor Kersfees en Nuwejaar kon deurbring.

Ek plaas dit soos dit aan my geskryf is. Die eerste een is die storie van haar man en die tweede is sy vrou self wat skryf. Hy skryf die brief aan my twee nefies, haar seuns.

I am writing this letter to record something that can be passed on to your children and your children’s children.

This is not a mystical story of fantasy but an account of how God works in our lives, and if you doubt there is a God then try and analyze the possibility of this account being coincidence. Your mother and my wife were players in God’s plan that you all would have the time over Xmas to get together as a family almost like there was unfinished things God wanted answered.

 I am a Scot and was brought up leaning slightly to the right as a “Presbyterian” with both my feet planted firmly on the ground and definitely not belonging to the group who analyze our daily living looking for miracles, and God’s signs, so it is only fitting that I should write this account.

 Starting at the beginning, and looking at the events leading up to my wife and your mother getting together, has to be looked at in detail to begin to understand the exquisite timing and finite detail that was in place.

 I am not a lover of modern technology and my fancy I-phone was giving trouble. I had to revert to shouting as no one could hear me. My wife insisted I get it seen to, and as there was a I-phone shop in the Mall, off I went. The Mall is a real mess and the underground parking is badly lit and very, very confusing and I ended up parking miles away from the shops which did nothing to alleviate my already short fuse. I patiently stood in a queue like a lost sheep. When I eventually got to the front of the queue, I was told that I needed to make an appointment.

Needless to say this did not end well and I stomped out telling everyone who was prepared to listen that I was moving my loyalty to Samsung.

 It took me over an hour to find my car and by that time I was a wreck.

Where are we going with this screed – well, have patience and all will be revealed.

The next afternoon my wife insisted that I go back and get my phone repaired. I was not prepared to admit that going back to that hell hole was bordering on me going insane and I asked her to please come with me. We have a mature relationship and I was told in no uncertain manner that she had better things to do than hold my hand in the underground car park.

In the next few moments the power drops out at the house. My wife is interrupted in her work and I haven’t left. We stay in a fancy estate and seldom have power problems but on this occasion we had two in quick succession and after the second one it didn’t come back on.

Once again I ask in a pleading voice for her to consider my plight and come with me to which she concedes providing I behave myself.

Normally a trip to the Mall is solid traffic and takes up to 50 minutes, but on this day and at this time there was no traffic and we flew there. We had stuff to deliver to our daughter, which I wanted to deliver first but my wife insisted we go the Mall. To try and make her understand why I was gone the whole afternoon the day before I wanted to show her exactly where I went in to the underground car park and just how confusing it is.

As I went down the ramp your mother was pushing her shopping trolley along in front of me and as I looked she fell. Of all the people in the Mall to be in the right place at the right time my wife is by far the person you want as she takes over and has a God given talent for knowing what to do in a stressful situation.

Both of us were concerned about security as these circumstances lend themselves to unscrupulous criminals taking advantage. My wife had started CPR, which she is very proficient at, and I was trying to get help from the centre. After 10 minutes plus and no life signs I told my wife that I thought it was over and nothing could be done. Still she persevered and one of the highlights of my life was to see your mother come back to life, flicker her eyes and the colour come back into her cheeks.

No words can express when you are in the presence of God and the crowd gasps at the miracle we were witnessing. Time stood still for me as I looked in wonder as my wife and your mum started to talk. When you read of the miracles that Jesus performed it doesn’t quite sink in but on this day it really sunk in and all of us felt the presence of God.

To finish this account of one of the most beautiful things that I have been privy to see, I feel it was a privilege and honour. I know that whatever the reason for the extension of her life for a few months, it was God’s desire that she spend the time with you.

She now is by God’s side.

Finally try and work out the odds leading up to our meeting your mum at that exact time with all the background. You cannot rationalize it and let the doubting Thomas’s try and fathom it out.

We thank you for inviting us to the funeral and I could not but help thinking that this was a joyous occasion and that she would have agreed whole heartedly with the gathering of the family with fond memories.

What a pleasure it was to be a small part in God’s plan.

 

The following is his wife’s account of the same event.

 

God has a PLAN!

Sometimes God uses us in really amazing ways.  I was used by God just recently.  And trust me, I was worse than Jonah.  I ran and ran.  God won the battle with me and this is the story.

It was a Monday last year in late September.  My husband has an I-phone and every day I marvel that a person more unsuitable to this type of technology was persuaded to think he could master this device.  Shows how branding and advertising really pay off!

To get to the story.  His phone was giving him a really hard time.  I suspected a software upgrade was required.  Anyway the whole of the Monday he yelled into his phone.  I suffered this throughout the day.  Eventually, I said ” Sweetie, please go into town and get it fixed.” If you know anything about our nearest Mall, it is a nightmare. The road from our house to the mall is around 24 kilometers of which six kilometers were under construction for the past two years.

So off he went.  After about two hours I got a frantic phone call.  (He had used my car).  “What is your car registration number?”  I gave it to him.  “I have lost the car” he said.  “The parking is chaos and under construction and I have been walking around for the last hour and I can’t find it”

Now there are six brand new parking levels, none of which are marked or signposted and no entrances are yet marked.  It is still under construction.

“Call the security guards and they can help you,” I suggested.  Around 7 pm that night he arrived home. He was in a truly foul mood.  And, you guessed it, the phone was still not working.  That is a story for another day.

Tuesday he yelled into the phone.  Actually he couldn’t hear anyone and they could not hear him.  Wednesday was unbearable.  He yelled and yelled.

On Thursday morning I woke up to no electricity.  This is a very rare occurrence where we live.  I was not in the best of moods as I had listened to yelling for three days solidly and now I could not do my work.  This was really the last straw.  I did all the tasks that did not require any electricity.  (Walk the dogs, make breakfast on a gas stove, make beds, dust, mop etc.).

By 9am the electricity was back on and I could get onto my computer and work. I also had curtains to finish for my daughter who was expecting her first child.   So I worked solidly with my husband yelling around the house.

We have lived here for five years and we have never had two power failures in one day.   It just does not happen.  I had finished my work on my computer and I was just settling down to do my work on my sewing machine.  My husband appeared behind me.  “Please come with me to town”, he said.

“I need to sew and finish these curtains,” I said.  Just as I said it the power went out again.

“Well,” said my darling husband.  “Now, will you please go with me”.  “All right,” I reluctantly agreed.

We loaded washing into the car that I had done during the week for my other daughter whose husband had an accident and broke his neck a few years ago.  She and her husband are always so cheery that I love to help them in these small ways.

The ride to the Mall would always be around 50 minutes to one hour because of the road works.  We flew to the Mall in under 20 minutes.  As we turned into the road for the Mall, my husband asked;  “Shall we drop off the washing first”.  “No,” I said.  “Go straight to the Mall and we can drop off the washing afterwards”.

We turned into the Mall and he went to the same entrance where he had parked on the Monday. In the far distance, I saw a lady pushing a trolley.  She was walking extremely slowly.  I admired the beautiful way she held herself and she was beautifully dressed.  Then my attention was drawn back to assist in looking for a parking bay.

“The lady has fallen,”  yelled my husband.  I looked forward and she had indeed fallen straight backwards and was lying immobile on the road.  Two security guards rushed up, grabbed her by her arms and started dragging her along the road.  I jumped out of the car and raced up to them.  “Leave her,”  I yelled.  They put her back down on the road.  When I reached her, she was clearly dead.  Her eyes and mouth were open. Her pallor was dreadful.  She was a deathly grey colour.

My husband, who had pulled the car alongside got out and looked down as she lay there. “She is gone,” he said.

I knelt down and felt for a pulse. Nothing.  I put my ear on her face to feel for breath. Nothing.  I don’t know what made me do it.  I pulled her head back gently, pinched her nose and gave her a deep breath.  I then started pressing down on her chest doing compressions.  I was counting.  At about 20 compressions, I breathed again.  Still nothing.  I carried on. By this time a crowd had gathered around.  They were all watching.

I saw one man in the crowd filming me as I came up to give her another breath.  “Stop him,”  I asked my husband.  He walked over and spoke to the man.

Another man sidled in on his haunches.  “Give me her jewelry and I will look after it,”  he said.  “Sir,” I said.  “If you can’t help me, go away”.

I gave her CPR for about 15 minutes.  She was completely unresponsive.  My husband kept telling me that she had gone.  Suddenly a light came on in her eyes and she gave a very gentle little sigh.  “I have her back,”  I said.  I carried on the compressions as her heart was still very fluttery.  I was then asking about the paramedics.  Nothing.  I could hear sirens but they were a long way away.

A little lady came along to me and said: ” I am the hairdresser from the shop above, can I help.” I asked her to look for the lady’s cell phone in her handbag which was next to me.  “Take it up outside” as there was no signal in the parkade.  “Look for any number that she dials a lot and call it.”  Ask for her details.  My husband was nowhere to be seen and I presumed that he had gone out to get a signal to call the paramedics.

I continued with the compressions.  When I felt her heartbeat settle down, I turned her into the recovery position.  I had been talking to her all the time.  I continued talking to her but she was unresponsive for about another 10 minutes.  I remember saying things like “don’t worry sweetheart, you are going to be all right”.   I had kept talking.  Now with her eyes closed I saw the tears on her cheeks.  She whispered:

“Where am I, am I at the airport?”

” No” I replied,  “you are in a parking lot.”

“In Canada” she asked.

“No” I replied ” In the Mall.  What is your name?”  I asked her.

She gave me her name.  She opened her eyes and stared into mine.  I continued talking to her softly telling her the ambulance was on its way.  I could hear sirens blaring.

By this time my husband was back and I asked him to get me something out of the car to put under her head, which was at a very strange angle to the ground.  He got me some of my daughter’s washing.

Then finally the paramedics and ambulance arrived.  I immediately got up and told them that she had had no vital signs for approximately 15 minutes and that I had continued CPR for the entire time.  I told them that she had collapsed about 45 minutes before. They nodded and took over.  They put her on a defibrillator and oxygen.  My husband and I moved off and went to our car.  We waited and watched from a distance.

A young woman who had been watching the whole thing came over and grabbed me and gave me a huge hug. “I have never seen anything like that.  Are you professionally trained?” she asked.  “No,” I said and did not elaborate.  “You saved her life.  It is a miracle.” She stood there with her arms around me crying.  I really felt small.

God was the only way that she survived this.  Yes I knew what to do, but if God did not have a plan for her life, I could not have saved her.

The paramedics were busy with her for a long time.  In the meantime her cousin who had been called by the hairdresser arrived.  Such a really lovely person.  I asked her where they were going to take her.

My husband and I left and went upstairs and got a cup of coffee.  I was emotional, filthy from the parkade and I was doubtful that she would make it.  So very sad.  I phoned the hospital the next day and asked if she had survived.  Yes, was the answer.  I asked if I could visit her and they told me she was in ICU but that I was welcome.

I went to visit her in the hospital that day.  When I walked in she said to the doctors and nurses.  “This is my Angel I was telling you about.  She saved my life.”

Now I really felt small.  ” No, I said, I am flesh and blood and worse than Jonah and the whale. I did not want to go to town, but God even put the lights out to make me go and be at your side.”

We both smiled.  “You are my angel” she insisted.

Tragically she passed away four months after the incident.  However, she did spend wonderful quality time with her family who all flew in and spent Christmas with her.

I visited her a number of times in hospital where she underwent major heart surgery.  She was a truly beautiful soul and I will always think of her with love in my heart.

 

Liewe lesers,

Is dit nie ‘n pragtige storie van uitkoms en voorsiening nie?

Aan my kant het die Here my geseën met tyd saam met my sus. Ons koop altyd ons vliegkaartjies op uitverkopings en reis in die “goedkoop” seisoene. So het die Here bepaal waar ek sou wees. Ek kon by haar wees deur haar groot operasie na die gebeure hierbo beskryf en het in Januarie tydens ‘n langer besoek haar dikwels gesien. Toe ek terugvlieg was ek baie bekommerd oor haar verswakte toestand. Minder as 12 ure terug by my huis in Kanada het ek die hartverskeurende nuus gekry.

Met al die trane het ek genade en die vrede wat alle verstand te bowe gaan ervaar. Ons God regeer.

 

Daardie dag moet julle sing van die goeie wingerd;

Ek, die Here, sorg daarvoor: Ek lei dit gereeld nat, dag en nag staan Ek wag daarby sodat niemand dit kan beskadig nie.

 

(Jesaja 27:2,3)

 

 

 

 

 

 

158. En jy? Wat sê jy?

Praat is maklik. Anonieme praat nog makliker. Woorde sonder verantwoordelikheid. Maklik gemaak met moderne tegnologie van vingerpuntnuus vir ‘n konstante stroom praatmateriaal. Mense in die publieke oog word nog steeds in die openbaar veroordeel en tereggestel soos in antieke tye tot die laat middeleeue, net die metode verskil. Die nuusmedia, sosiale media en privaatgesprekke verskaf die feite, spreek die vonnis uit en swaai die byl.

Shakespeare was die eerste persoon wie die werkwoord skinder as selfstandige naamwoord gebruik het. Afrikaans noem ‘n persoon wat skinder ‘n skinderbek – heel gepas met die negatiwiteit van die mond van ‘n dier wat woorde rondslinger. Dit impliseer die rou wreedheid van ‘n trop wilde honde wat verskeur en vermoor. Ek wens ons kon die beeld van bebloede prooi in ons gemoed bewaar wanneer ons onnadenkende woorde soos die skerp lem van ‘n dolk ander mense verwond.

In die lig van ons moderne tyd kan ons seker maklik die grapevine van Judea in die tyd van Jesus voorstel. Die gewoonte van die vroue in daardie tyd, was om in groepe die water vir die huis te gaan haal en die tydjie om die put as ‘n stukkie kuier uit ‘n besige dag met baie verpligtinge te kerf.

Nuus versprei so gou. Voor die dae van internet en kabelnuus was my pa se gunstelinggrappie: telegram, telefoon, tell-a-woman. Moontlik het nuus in Judea onder andere deur die tell-a-woman -netwerk versprei. Ons kan egter nie die mans heeltemal vryspreek nie. Openbare baddens was kuiertyd. Reisigers het op kruispaaie nuus gedeel en handelaars op die hoofpaaie het nuus versamel om gesprek om kooptransaksies aan te knoop. Mense uit ander wêrelddele was primêre nuusbronne.

Die mense het gebabbel, gepraat en geskinder – oor Jesus. Langer argumente is afgewissel met die korter het jy gehoor – weergawe van elke nuwe brokkie nuus oor Hom.

Die Joodse feeste was vrugbare grond vir albei. Die Fees van die Tabernakels wat hier in Johannes 7 genoem word het einde September, begin Oktober plaasgevind; een van die drie Herfsfeeste. Elke Jood, wat binne ‘n radius van 15 myl van Jerusalem af gewoon het, was verplig om die Fees by te woon. Die Fees het agt dae geduur en Jesus se broers het Hom probeer oortuig om die Fees by te woon. Jesus het egter niks gedoen wat nie op die kalender van die hemel uitgemerk was nie.

Hy praat van My tyd. Daar is ander plekke in Johannes waar Hy die woord tyd (ōra) gebruik waarmee Hy God se tyd aandui (Johannes 2:4; 7:30; 8:20; 12:27). God se tyd kon nie uitgestel of geskuif word nie. In hierdie gedeelte gebruik Hy die woord kairos, wat die geskikte tyd beteken, die volheid van tyd, die beste tyd. Hy sê eintlik dat die tyd nie gepas is vir dit wat moet gebeur nie.

Soveel van ons lewe word in tyd gemeet. Dit is ‘n luuksheid om tyd af te neem vir ontspanning. Ons lewe is letterlik in die ratte van outydse horlosies “opgewen” en afwen is ‘n woord wat met stresbestuur in verband gebring word. Dae word afgemerk vir vakansie, verjaardae, troues en ander spesiale geleenthede. Dit is ons chronos-tyd, kalendertyd.

Jesus besluit oor tyd op ‘n baie dieper vlak. Sy roeping en bediening bepaal wanneer Hy iets moet doen. Hy merk dit nie op die aardse kalender nie – Hy leef volgens God se kalender – ora. Wanneer God se tyd die uitkoms bepaal is dit die volheid van tyd – kairos-tyd.

Jesus gaan wel Jerusalem toe, maar op Sy eie. Hy het getrou die Feeste bygewoon. Hy het geweet dat elke Fees in Sy lewe, dood, opstanding en tweede koms vervul sou word. Hy het stil en privaat Jerusalem binnegekom, sonder om die publieke oog op Hom te vestig. Hy het nie toegelaat dat mense hom voorsê of Sy hand dwing met enigiets nie.

Dit is so belangrik om God te vertrou met tydsberekening.

  • Dit is onmoontlik om Jesus se optrede af te dwing. Sy dissipels wou hê dat Hy moet wys wat Hy kan doen in Jerusalem. Jesus tree nie op om die guns van mense te wen nie. Hy tree slegs op om die wil van God te doen.

 

  • Dit is onmoontlik om Jesus met ongeërgdheid te hanteer. Sy broers was nie ingestel op Sy missie nie. Hulle het die wêreld en die wêreld se metodes gemaklik gevind. Jesus se lewe het die wêreld geoordeel en Sy teenwoordigheid het ‘n groot verskil in die gewone gang van sake gemaak.

In die volgende verse (7:10-30) word verskeie reaksies op Jesus bespreek.

  1. Sy broers het Hom met minagting behandel, amper spottend.

 

  1. Die openlike haat van die Fariseërs en priesters begin wys. Jesus ontbloot die vyandskap tussen hulle en skielik is hulle bereid om saam te staan. Hulle was verknog aan hulle eie sisteme en stelsels en sou nie toelaat dat enigiets of enigiemand hulle aansien in die gemeenskap beskadig nie. Die Sadduseërs was polities. Al die priesters was Sadduseërs. Hulle het nie al die reëls van die Fariseërs onderhou nie. Hulle het gemaklik met die Romeine saamgewerk en in luuksheid geleef. Hulle eie belange was baie belangriker as God s’n.

 

  1. Daar was ‘n diep begeerte om Jesus te elimineer (Johannes 7:30,32) binne verskeie groepe. Elke persoon kan onderwerp of verwerp. Jesus is hoër as enigiets. Neutraliteit is nie ‘n opsie nie.

 

  1. Daar was arrogante oordeel oor Sy leer uitgespreek. Jesus het geen reg gehad om oor die Wet en die Profete te praat nie, omdat Hy nie die opleiding in die godsdiens en kultuur van die dag gehad het nie. Hulle was akademiese snobs. Dis miskien goed om te onthou dat meeste van die grootste digters, kunstenaars, skrywers en evangeliste min of geen opleiding gehad het nie. Ons kan nooit neerkyk op akademiese onderrig nie, maar kan dit nooit verhef tot ‘n voorwaarde vir grootsheid nie. Dit is nie altyd die sleutel nie.

 

  1. Die reaksie van die mense is gemeng. Sommige toon belangstelling (7:11) en ander wil gesprek voer (7:12).

 

Argumente is dikwels ‘n instrument om jou gedagtes en denkpatrone te vorm. Is dit dalk moontlik om uit gesprek tot kennis te kom? Inderdaad. Daar is ‘n groot verskil tussen gesprek en skinder.

Wat is skinder dan? Is dit altyd negatief? Net ‘n stemtoon kan feite so kleur dat dit leuenagtig word. Is ons woorde altyd ‘n juiste weergawe van die gees waarin iets aan ons oorvertel is? Moeilik.

Ons moet wegbly van ydelpraatjies sê Timoteus (1:6) en Titus (1:10). Beide hierdie skrywers kategoriseer ydelpraters met bedrieërs.

Nie alles wat ons van ander sê is noodwendig skinder nie. Ek het al dikwels iemand gekomplimenteer met die wete dat dit oorvertel sal word. Dit is soms ‘n manier om waardering uit te spreek. Woorde kan so bemoedigend en opbouend wees. Lees maar gerus weer Jakobus 3.

Een van my heel gunsteling gedeeltes in die Bybel is Maleagi 3:16-18 wat die wonderbare gevolge van goeie gesprek uitspel. Dit het tot gevolg dat die majestieuse Skriba van die hemel ons name in ‘n gedenkboek opteken.

Terug by Johannes 7 om te kyk na die uitkoms van die gesprek.

Sommige het gesê:

  1. Hy is ‘n goeie man. (7:12) Hy is soveel meer as dit.

 

  1. Hy is ‘n profeet (7:40). ‘n Profeet sê: God sê. Jesus sê: Ek sê. Hy het nie as gedelgeerde van God opgetree nie. Hy is God self.

 

  1. Hy is waansinnig (7:20). Hy het die kruis gekies bo mag, ‘n lydende dienskneg bo ‘n oorwinnende koning. Hy het wêreldstandaarde omgekeer en waarheid en vrede in ‘n wrede mal wêreld gebring.

 

  1. Hy is ‘n bedrieër. Hy het mense weg van godsdiens af verlei. Hy is van enige misdaad in die boek aangekla: oortreder van die Sabbat, ‘n vraat, ‘n dronkaard, verkeerde vriende en het die ortodokse leierskap wesenlik bedreig.

 

  1. Hy was dapper en vol moed (7:26). Hy praat openlik met die leiers hoewel Hy al hulle konvensies oorboord gooi. Hy het fisiese pyn hanteer. Hy het by Sy oortuigings gehou toe almal Hom verlaat het. Toe Hy triomfantelik in Jerusalem inry, het Hy geweet dit is die stad wat Hom sou teregstel. Hy het God gevrees, nooit ‘n mens nie.

 

  1. Hy het ‘n dinamiese persoonlikheid gehad (7:46). Hy is leë hande in hegtenis geneem. Krag het uit Hom gevloei sodat die soldate wat Hom gevange geneem het, verward en uit plek uit gevoel het.

 

  1. Hy was die Christus, die Messias. Dit is ‘n feit – eenvoudig en waar.

 

Daar was ook ander reaksies:

  1. Die mense het in vrees reageer (7:13). Die woord vir praat hier is letterlik ‘n gemompel. Dit was ‘n gebrom van onsekerheid soos die gekla in die woestyn. Ons hoef nie bang te wees om oor Hom te praat nie.

 

  1. ‘n Sekere deel van die skare het geglo (7:31). Hulle kon eenvoudig nie die bewyse ignoreer nie. Hulle het hulle vrees en vooroordeel oorkom.

 

  1. Nikodemus het Jesus verdedig (7:50). Hy was alleen in hierdie poging. As ons Jesus verdedig is dit vir ons eie aanmoediging. God het niemand nodig om Hom te verdedig nie. Ons eie getuienisse maak ons sterk en bemoedig die mense om ons. As ons van God praat is dit ons gees en siel wat sterk word.

 

Hoor wat sê Wysheid in Spreuke 8:

 Luister, want wat ek sê, is die moeite werd, elke woord van my is opreg.

 Ek praat net die waarheid, ek het ‘n afsku van wat verkeerd is. Elke woord uit my mond kan die toets deurstaan, nie een het ‘n verkeerde of vals bedoeling nie.

 Mense wat insig het, weet dat ek reguit praat, wie die kennis het, weet wat ek sê, is reg.

 Aanvaar wat ek julle leer, dit is meer werd as silwer; kennis is meer werd as die fynste goud.

 

Bid saam met my die woorde van die Psalmis (19:15, OAB):

Laat die woorde van my mond en die oordenking van my hart welbehaaglik wees voor u aangesig, o HERE, my rots en my verlosser!

 

 

157. Glo jy in sprokies?

Ons word oorweldig met fantasie deesdae. Boeke en flieks vermaak met ‘n vernuwing in die ganse genre wat min of meer definieer soos volg:

 Fantasie is opgemaakte stories met elemente van die onmoontlike of onwaarskynlike. Karakters het magiese kragte. Dit is dikwels ‘n goeie manier om die hede te verken, hoewel die storie of sprokie in die verlede of toekoms afspeel. ‘n Hooftema is dikwels die stryd tussen goed en kwaad en die betekenis van dood en lewe.

Daar is te veel titels om op te noem. Ouer sprokies soos die Verhale van Narnia en The Lord of the Rings en nuwer stories soos Harry Potter en die reekse draakverhale vind almal hulle tuiste in die biblioteke van kinders en baie volwassenes.

Kritici daarvan, dikwels uit die Christengemeenskap is volop. Voel ons so desparaat om te ontsnap uit ons lewenstryd dat ons gryp na die verbeeldingsproduk van iemand anders? Ons is, na alles. die post-modernistiese gemeenskap wat trots is op ons status as die agente van realisme, feitelike argumente en die gesaghebbende wetenskap van die werklikheid om ons. Ons behoort nie die mistige satisfaksie van wonders, tekens en ander ongegronde storietjies te geniet nie.

Het ons die orcs van die Ring-trilogie nodig om goedheid en boosheid te verklaar? Steun ons op ‘n weermag van half-bok half-mens (fawns) om ons in die stryd te bemoedig? Het jy dan nie ‘n groot sug van verligting uitgeblaas toe die arende Frodo en Sam teen die oorweldigende hordes uit Mordor kom help nie?

Ek wil glo in die arende wat kom as die oorlog hopeloos teen my draai. Ek wil al die verstommende eienskappe van die arend tot my beskikking hê. Ek wil ‘n arend WEES. Ja, ek verklaar ek IS ‘n arend. Ek kan omdat ek elke simbool en kragtige belofte in die woorde van Die Woord glo.

…maar die wat op die HERE wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie. (Jesaja 40:31, OAB)

Die skrywer van Narnia beskryf dit so:

The value of the myth is that it takes all the things we know and restores to them the rich significance, which has been hidden by “the veil of familiarity”. The child enjoys his gold meat (otherwise dull to him) by pretending it is buffalo, just killed with his own bow and arrow. And the child is wise. The real meat comes back to him more savoury for having been dipped in a story; you might say that only then is it the real meat. If you are tired of the real landscape, look at it in a mirror. By putting bread, gold, horse, apple, or the very roads into a myth, we do not retreat from reality: we rediscover it. As long as the story lingers in our mind, the real things are more themselves.

(CS Lewis – On stories) [My emphasis]

Hier in Johannes 6 vra die mense ‘n teken. Hulle wil die onmoontlike sien. In hulle eie poging om vas te klou aan die hoop op die Messias wat hulle uit al hulle swaarkry sal red, weet hulle hy moet getoets word met die wonderwerke van Eilia en Moses.

Jesus verklaar self Hy is die Messias. (Johannes 6:30-40)

Nou moet Hy dit bewys.

Die wonderwerk wat hulle nou net ervaar het, het hulle herinner aan die manna in die woestyn. Die manna was die brood van God. Die Messias moet dit bring. Die brood in die wonderwerk was nie genoeg nie. Die manna wat deur Jeremia versteek is, moes aan hulle getoon word. Hulle wou ware hemelse brood hê, nie die wonderwerk wat uit die aardse kom nie.

Jesus herinner hulle dat die manna van God af kom, nie van Moses af nie. Die manna is die simbool van die brood van God. Hy was die ware brood wat die diep innerlike honger sal versadig. Fisiese honger is oppervlakkig.

Die Brood van die lewe gee lewe. Jesus is die Brood van die lewe, meer as net fisiese lewe. Ware lewe is ‘n verhouding met God, wat net moontlik is deur Jesus. Sonder Jesus is daar geen lewe nie, selfs al het jy brood vir elke dag. Hy is die ware voeding – die brood wat innerlike lewe gee.

Jesus nooi ons om Hom in die Woord te sien, na Hom te kom want Hy is toeganklik, dan in Hom te glo en aan Sy beginsels te onderwerp en in Hom toegang tot God verkry. Hierdie hele proses is ‘n werk van die Heilige Gees.

Meer nog, in Jesus het ons die ewige lewe, veilig selfs in die dood. Die ewige lewe is ‘n nou-lewe, ‘n God-lewe voor die dood.

Herken ons God se boodskap in ‘n pakkie wat ons nie van hou nie? (6:41-51)

Ons klou vas aan ons eie opinie, vooroordele en doelstellings. Dit is die pad na nederlaag. Ons luister sonder om te leer. Ons kritiseer die kerk, die Christene om ons en in ons selfsug en arrogansie is ons blind vir die waarheid.

Die Here trek ons. Die woord wat Hy gebruik is helkuein, wat beteken Hy trek ons met goedertierenheid. Dis een van die ou Totius-woorde van die Ou Vertaling (OAB). Die woord het ‘n ryk betekenis wat God se onvoorwaardelike liefde en Sy onstuitbare goedheid insluit. Die woord veronderstel weerstand. Dit is dieselfde woord wat gebruik word om ‘n swaar, vol visnet wat ingetrek word, te beskryf, of om ‘n swaard te trek (Johannes 18:19) of soos Paulus en Silas voor die owerhede te sleep (Handelinge 16:19).

As jy in die beloofde land ingaan nie, sal jy in die woestyn ronddwaal. As jy die reuse en vyande van die beloofde land vrees, het jy geen deel aan die belofte nie.

Die mense het bekende dinge gehoor. (6:51-59)

In die rituele van dieroffers van ouds, is ‘n deel van die vleis aan die priesters gegee en ‘n deel aan die een wat die offer bring. By die fees is die god self genooi en die heidene het geglo as jy die vleis eet, “eet” jy die god en word so deel van hom. Dis hoe die lewe van die god en alles wat hy is deel van jou word.

Die misterie-godsdienste van die eerste eeu het ook die storie van ‘n god wat ly en sterf en dan weer lewe, gehad. Dit is dikwels in ‘n passiespele opgevoer sodat die gelowige die identiteit van die god kon aanvaar. Hy moes met die dood en lewe van die god identifiseer en so die dood ontkom.

Antieke mense het gedroom om een te word met ‘n god. Hulle het geëet en gedrink om dit te verkry. Die “taal” wat Jesus praat is bekend. Johannes verduidelik hoe hierdie proses met die hulp van die Heilige Gees plaasvind.

Jesus was die gedagte van God self in menslike vorm. Aanvaarding van Jesus maak jou een met God.

Bloed is lewe. Sonder bloed is daar geen lewe nie. Die Jode het geglo dat die bloed aan God behoort en hulle kon nie die bloed van ‘n dier eet nie. (Genesis 9:4; Deuteronomium 15:23)

Jesus is buite ons, totdat ons ons lewe aan Hom onderwerp, dan word Hy een met ons. Ons voed ons harte en siele in Hom sodat ons die lewe van God kan leef.

Dit is die ware leer van die Nagmaal. Nie net die brood en wyn nie, maar elke keer as ons aansit om te eet, word ons deel van die God wat dit voorsien. God is nie beperk tot die kerk nie. Hy is alle lewe. Die sakrament van die Nagmaal sluit ons hele bestaan in, oral waar ons gaan en almal wat ons teëkom.

Sommige het dit moeilik gevind om dit te glo. Dit was ‘n intellektuele struikelblok. (6:59-65)

At the heart of a religion there must be mystery, for the simple reason that at that heart there is God. In the nature of things man cannot ever fully understand God. Any honest thinker will accept that there must be mystery. [William Barclay – Daily Study Bible] (My beklemtoning)

As jy Jesus aanvaar word die misterie ontsluit.

En, onteenseglik, die verborgenheid van die godsaligheid is groot: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees, het verskyn aan engele, is verkondig onder die heidene, is geglo in die wêreld, is opgeneem in heerlikheid. (1 Timoteus 3:16, OAB)

And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifested in the flesh, Justified in the Spirit, Seen by angels, Preached among the Gentiles, Believed on in the world, Received up in glory. (1 Timothy 3:16)

Jesus self sê:

And He said to them, “To you it has been given to know the mystery of the kingdom of God… (Mark 4:11)

Paulus praat dikwels oor die misterie van Jesus. Hy beskryf dit pragtig in Efesiërs (1:9 en meeste van die derde hoofstuk). Hy ontwikkel die tema verder in Kolossense. (1:26,27; 4:3)

My doel daarmee is dat hulle bemoedig moet word. Hulle moet met liefde aan mekaar verbind wees en saam strewe na diep en volledige insig, sodat hulle God se geheimenis kan ken. Die geheimenis is Christus. (Kolossense 2:2)

Die bewys van die geheimenis is die Opstanding en die Hemelvaart.

Die krag om te glo kom van die Heilige Gees. Aardse lewe is net die moeite werd met hemelse perspektief. Deur die Heilige Gees kom diep en volledige insig. Ons leef in volle bewustheid van die Bron van lewe.

My WOORDE, sê Jesus, is Gees en lewe. (6:63)

Jesus is bewus van weerstand en verwerping.

Selfs al in hierdie hoofstuk van Johannes, kom ons onder die indruk van die begin van die einde. (6:66-71) Jesus voorspel Judas en die kruis.

Die skare is opgwerk. Groot dinge is aan die gebeur. Baie word gedoop (4:1-3). Die tonge is los oor die hele land – Jerusalem, Samaria en Galilea.

Nou, is daar sommige wat begin wegdwaal. Hulle sien sommer wat aan die kom is. Jesus is opgestel vir ‘n botsing met die Romeine en die kerkleiers. Dis maar beter om uit die moeilikheid te bly en nie die ystervuis van Rome te voel nie.

Hulle is halfhartige volgelinge. Die kruis moet vermy word ten alle koste. Hulle word uitgedaag.

Hulle het gekom om te ontvang, maar nie daarmee rekening gehou dat dit ‘n kruis kan wees nie.

Is die pakket van Jesus nie vir jou aanvaarbaar nie?

Jare is wreed, lyding voel altyd lank en uitgerek. Drome sterf en lojaliteit verdwyn. Ons word klein en bitter. Net Jesus kan ons daaruit haal en groot maak – soos wat oorspronklik bedoel is.

Omdat jy vir My kosbaar is, omdat Ek jou hoog ag en jou liefhet,    

(Jesaja 43:4)

 

156. Gevoed en tevrede – wat nou?

Wat sal gebeur as al ons gebede dadelik beantwoord word – sommer so, als in een. Ek dink ons sal neerval en spontaan die Een aanbid wat dit als moontlik maak. Daar is geen twyfel dat dit ‘n natuurlike reaksie sal wees, net soos die skare in Johannes 6:14-15 die wonderwerk wat hulle ervaar het, wou verhef as iets heeltemal uniek.

Hulle wou Hom as koning kroon. Hy het hulle gegee wat hulle nodig gehad het, op die oomblik toe hulle dit nodig gehad het. Skielik kon hulle die res van hulle lewe visualiseer sonder bekommernis, met groot sukses voluit tot die einde toe. As hulle net hierdie Jesus byderhand kon hou om te voorsien, te genees en te seën, kon hulle in die mees luukse omstandighede moontlik enduit lewe – sonder vrees, sonder ‘n tweede gedagte aan die gewone sorge van die lewe. Hoe kon hulle verseker dat Hy naby bly?

Dink jy dis ‘n goeie lewe? Jesus wat altyd by ons is, gebede beantwoord, voorsien, beskerm, genees en teenwoordig in die kleinste besonderhede van elke stryd. Klink dit nie bekend nie? Is dit nie die basis van ‘n gewone Chrsitelike lewe nie.

Indien jy saamstem, kan jy ook nie werklik verskil van my volgende stelling nie.

Al ons gebede is beantwoord, eens en vir altyd, vir alle tye.

Die belofte van voorsiening, beskerming, genesing en seën staan geskrywe in die bloed van Golgotha se kruis oor elke lewe wat aan Jesus onderwerp. Ons het dit alles!

Net ‘n paar, by verre nie alles nie, opmerkings om my stelling te steun. Al hierdie skrif is in vorige Bodemklippe bespreek.

Al ons gebede is geantwoord – Openbaring 5:8, Matteus 7:7,8.

‘n Suksesvolle lewe gewaarborg – Judas 24.

Ons word beskerm – Psalm 91 en 121.

God voorsien in alles – Hebreërs 13:5-7 Amplified, Maleagi 3:10-12.

Ons is genees – Jesaja 53:4,5, Psalm 103:3.

 

Kom ons kyk betjie dieper en verder in Johannes 6.

Jesus onttrek Hom aan die bewondering van die skare. Hy sal nooit mislei oor die ware offer wat ‘n lewe in Hom sal vra nie. Hy beloof ‘n LEWE van oorvloed. Dit veronderstel ‘n diep verandering in denkpatrone, houding en visie. Jou hele innerlike is onder konstruksie!

Die aard van die skare in so ‘n situasie kan opgesom word as: “a lively sense of favours still to come.”

Sou hulle gewilllig wees om op te offer, om wêreldlike begeertes af te gooi, om te vergewe en onvoorwaardelik lief te hê? Is jy gewillig om aan die volle omvang van die lewe in Jesus te onderwerp of wil jy net Jesus en Sy wonderwerke by jou idee van ‘n ideale lewe voeg? Wil jy God hê vir wat Hy kan doen, net om Hom vir jou eie ambisie te gebruik.

Jou Messias mag net so onherkenbaar in jou lewe wees, as wat Jesus vir die vrome Jode van daardie tyd was. Wil jy ook maar net van die Romeine ontslae raak sodat jy weer kan heers, of dink jy aan jou nalatenskap vir almal wat na jou kom? Kragtige lewens verander die wêreld deur ons kinders, ons gemeenskap, ons grondgebied, ons “tent”.

DINK – waar is jy nou? Wat het jou tot hier gebring? Maak die stelling: Hierdie is my beste lewe ooit!

HOEKOM? Jy het nog nooit so ‘n diepe kennis van God en Sy woord gehad soos juis nou nie. Dit is AL wat saak maak. Onderwerp al jou omstandighede, al jou trane aan die kennis van Jesus en Sy karakter.

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. (1 Johannes 4:18)

Waar sal jy wees met al die gawes sonder die Kruis? Wat is die gawes sonder die Kruis.

Lees maar verder (6:16-21). Dit is nie net die storie van ‘n wonderwerk nie. Dis ‘n kykie in Jesus se karakter.

Die skare wil Hom kroon. Hy glip weg en bly weg om die skare uitmekaar te laat gaan. Die dissipels begin seil na Kapernaum om Hom daar weer te ontmoet. Hy het hulle gestuur (Markus 6:45)

Die See van Galilea is ‘n binnelandse meer. Die berge rondom vorm ‘n trog waardeur die wind van die see af geweldige storms kan opwaai. Die dissipels moes ongeveer ses kilometer roei en het heel moontlik naby aan die kus gebly vir navigasie in die storm.

Dis ontroerend dat hoewel Jesus weg van hulle is, is hy bewus van hulle benoudheid in die storm. Ons leef met die liefdevolle oog van Jesus op ons. Hy is daar om te help. Ons word nooit alleen gelaat om te kyk hoe goed ons kan klaarkom nie. Hy is altyd in die middel van die felste storm – gereed met ‘n wonderwerk.

Kom ons lees verder. (6:22-27)

Die mense wil nie die toneel van die wonder verlaat nie. Hulle was verwonderd en het gesmag na meer. Hulle word verras met Sy teenwoordigheid aan die anderkant van die meer en kon nie uitwerk hoe Hy aan die oorkant gekom  het nie (6:25).

Hy verduidelik niks. Om God te verstaan en presies te weet hoe Hy dinge doen, is nie die sleutel tot wonderwerke en geloof nie. Hy gryp in sonder om te verduidelik. Dr Paul Tournier, my geliefde Franse mediese dokter en teoloog, stel dit so: God works, God disciplines without stopping to explain…and the adventure continues.

Jesus praat met die mense oor hulle lewe en hoe hulle op meer belangrike dinge moet fokus.

Dink jy met jou maag? Ons moet met ons honger siel dink. Ons kan net met die Brood van die Lewe gevoed word.

Dit is die mens met ‘n hemelse perspektief wat waarlik lewe. Aardse denke is kortsigtig. (Jesaja 55:2)

Die oordadigheid van die Romeinse Ryk was alombekend. Maaltye kon derduisende sestertii kos. Die feeste het vir dae aangehou. Die gaste het medisyne gedrink om op te gooi sodat hulle meer kan eet en drink. Die fynproewerdisse is in ‘n konstante vloei opgedis – nagtegaaltonge, pouharsings en selfs pêrels wat in asyn opgelos is. Hulle klere is met edelstene borduur en die eetsale is versier met die beste wat die Ryk kon offer. Daar was ‘n diep honger in die gemeenskap vir iets wat die beste van die beste nooit kon bevredig nie.

Jesus alleen kan die honger na waarheid bevredig. Hy is die enigste persoon in die ganse geskiedenis van die mensdom gesê het: Ek is die waarheid.

Moenie werk om die spys wat vergaan nie, maar om die spys wat bly tot in die ewige lewe, wat die Seun van die mens julle sal gee; want Hom het God, die Vader, verseël. (Johannes 6:27, OAB)

‘n Seël was meer as wat ‘n handtekening vandag beteken . Dit was outoriteit. Dit het ‘n dokument geldig gemaak en die inhoud van kommersiële goedere gewaarborg.

Die seël van God is in Hebreeus met drie letters geskryf – aleph die eerste, min, die middel en tau die laaste.

God se waarheid is al wat die honger siel bevredig – Hy het hom so geskep.

Vir die Jode was die werk van God sinoniem met “goeie” werke om God se guns te wen. (6:28-29)

Jesus sê: God se werk is om in Hom, Jesus, te glo. Werk vir die Here kan net gemeet word in terme van geloof. Jesus is die gesig van God. Ware gemeenskap is die werk van God.

Ons lewe verander in die teenwoordigheid van die Vader. Geen poging aan ons kant kan ons innerlike wesens verander nie. Ons beantwoord God se heiligheid, liefde en wysheid.

Die essensie van God se werk is veranderde lewes.

Kan ons vir ‘n oomblik terugkeer tot beantwoorde gebede. Al ons gebede is geantwoord. Kan jy die Here vertrou met perfekte tydsberekening? Ons tel ons lewe in kalendertyd [chronos]. God sien ons lewe in die volheid van tyd [kairos].

 

The Lord is my best friend and my shepherd
I always have more than enough.

 

(Psalm 23 in The Passion Translation)