137. Altyd genoeg – nooit tekort.

Hier in die laaste verse van die eerste hoofstuk van Johannes, leer ons nog woorde om die volheid van Jesus te beskryf, net soos genade en waarheid wat ons verlede keer beskou het. Om Hom te ken, is om ten volle te leef – daar is geen ander manier nie.

‘n Groot deel van ons aardse bestaan is om in ons eie basiese behoeftes te voorsien. Dit is hoekom ons werk en woeker met ons geld. Dis ook reg so. Die verpligting om te voorsien skep die geleentheid vir vrees vir skaarste, wat diep spanning en paniek kan bring.

God se naam is El Shaddai, die God van genoeg. Die woord genoeg is ‘n bron van bemoediging vir my. Dit beteken ek sal nooit in die moeilikheid kom oor te min nie. Sy naam is Sy karakter. Hy is die Bron, die onuitputlike Bron. Sy voorsiening is nooit gebrekkig of afgskeep nie.

Ons het die ou lied gesing. Die woorde dryf vrees vir die toekoms uit.

He is more than enough, more than enough

He is El Shaddai, the God of plenty

The All-sufficient One, God Almighty

He is more than enough

Die betekenis van El Shaddai is naby verwant aan die majestieuse Skepper-God, almagtig in Sy voorsiening. Hy kan uit niks iets skep. Hy roep die grense van die oseane en verklaar oor alles – genoeg.

In Sy voorsiening word Sy glorie vertoon. Glorie word beskryf as die reputasie en eer van bewonderingswaardige prestasies, wonderwerke en oorweldigende skoonheid. God se glorie is die gewig van sy majesteit, sy reputasie en sy waardigheid.

Hy het Sy glorie vertoon in Sy wonderwerke (Johannes 2:11). Jesus het die glorie van Sy vader weerspieël. Sy vader het Hom vereer met die volheid van die Skeppingskrag (Johannes 5:41; 7:18; 8:50,54) Jesus verklaar self dat die glorie van Sy vader Syne was nog voor die wêreld begin het (Johannes 17:5).

Daardie selfde glorie, Sy reputasie en die volheid van Sy voorsiening gee Hy aan Sy dissipels – dit sluit ons in (Johannes 17:22).

Jesus is die vertoon van God se glorie, ‘n manifestasie van God se liefde.

1:15-17:

Johannes getuig van Hom en roep uit: “Dit is Hy wat ek bedoel het toe ek gesê het: Hy wat ná my kom, is my vóór, want Hy was voor my reeds daar.”

Uit sy oorvloed het ons almal genade op genade ontvang.

God het die wet deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom.

Johannes die Doper het Jesus die heel eerste en hoogste plek gegee. In elke woord wat hy gepraat het, het die hoë roeping van Jesus duidelik uitgekom. Dit is baie belangrik vir Johannes die Apostel wat hierdie Evangelie skryf.

Jesus was eintlik ses maande ouer as die Doper. Johannes sê daarmee dat Hy wat na my gekom het, my junior, het my senior geword. Ek het net die pad vir Hom voorberei. Jesus het voor die wêreld al bestaan.

Die woord wat Johannes vir volheid gebruik is pleroma en dit beteken die somtotaal van wat God is.

Hy stel dit omonwonde: Jesus is die somtotaal van die wysheid, krag en liefde van God.

God het besluit om met sy volle wese in Hom te woon. In Hom is die volle wese van God beliggaam, en in verbondenheid met Hom deel julle in sy volheid. Hy is die hoof oor elke mag en gesag. (Kolossense 1:19, 2:9,10)

Die fontein van goddellike lewe word aan die mens beskikbaar gemaak.

1:18: Niemand het God ooit gesien nie. Sy enigste Seun, self God, wat die naaste aan die Vader is, dié het Hom bekend gemaak.

 As Johannes verklaar dat niemand God ooit gesien het nie, sou almal in die antieke wêreld met hom saamgestem het. Mense was gefasineerd, frustreerd en depressief oor die konsep van God en die onbereikbaarheid van ‘n ver, afgeleë godheid.

Die Jode het die stelling aan Moses goed geken.

Vir My kan jy nie sien nie, want geen mens kan My sien en bly lewe nie.” (Exodus 33:20)

Plato het dit bevestig. Hy het gesê dat God en die mens nooit kan ontmoet nie. God is altyd ver bo alles.

Die was ondenkbaar om God vader te noem.

Johannes maak hierdie skokkende stelling dat Jesus aan die mens die ganse volheid van God openbaar.

Jesus is uniek – een van ‘n soort. Hy is monogenes – enigste en spesiaal.

Die ou vertaling sel vers 18 so:

…die eniggebore Seun wat in die boesem van die Vader is…

Vir die Hebreërs was die beskrywing “in die boesem” die naaste en warmste verhouding ooit, wat die diepste intimiteit veronderstel. Dit is waarom Jesus die Vader kon openbaar. Dit het uit Sy besondere verhouding met Sy vader gespruit.

In Jesus was die afgeleë, onkenbare, onsigbare, onbereikbare God nie meer ‘n vreemdeling nie.

Dit was nie ‘n nuwe idee nie. Dit is dikwels in die Psalms en die verlange van die profete uitgespreek. Die uitnemendheid van die lewe was slegs moontlik in die teenwoordigheid van die Vader. Selfs in hulle interpretasie van God as afgeleë en selfs vreeaanjaend, het hulle hulle diepste verlange vir ‘n intieme, liefdesverhouding uitgespreek.

Hosea skryf oor die hemelse verlowing wat die liefdesverhouding van God met Sy mense uitspreek.

En Ek sal My met jou verloof in trou; dan sal jy die HERE ken.   (Hosea 2:19)

Hy praat met Jeremia oor die liefde van die bruidstyd, toe hulle Hom gevolg het, selfs in die woestyn en wildernis in. (Jeremia 2:1)

Dis alles liefde; God se liefde. Jesus is God se liefde. Jesus is lewe. Buite Hom is lewe nie die moeite werd nie.

 

 

 

 

98. In die boekrol is alles opgeskryf.

Die wêreld het meer kits-inligting beskikbaar vandag as enige tyd in die geskiedenis. Google is ‘n werkwoord, letterlik die woord wat werk en hy werk hard. “Google dit”, sê mens as die flieknaam jou ontglip, as jy sinonieme nodig het, as jy die naam van die derde Britse koning na Cromwell soek. Wat ookal jy wil weet, het iemand neergeskryf en beskikbaar gemaak op die wolk van inligting wat ons aarde bedek,.

Ek wil dit waag om te sê dat Openbaring die “Google” is van alles wat werklik saak maak. Dit is die diep waarheid wat ons oorlewing en oorwinning hier op aarde verseker. Die woorde van die visioen is ‘n rykdom van inligting, oor die tweeduisend jaar gelede opgeteken, wat ons wêreld verklaar en ons toekoms waarborg. Dit is die mees unieke literatuur moontlik, dikteer deur die Outeur, Jesus en opgeteken deur die outeur, Johannes.

Ons lees Openbaring 5 en “sien” saam met Johannes Jesus se aankoms in die hemel na die kruisiging. In die regterhand van God, die simbool van gesag en mag, is die boekrol van die geskiedenis, op die voor- en agterkant vol geskryf. Dit is volledig en geseël– niks kan bygevoeg of weggeneem word nie.

In die Romeinse reg was net die laaste testament van ‘n persoon met sewe seëls geseël, een vir elke getuie. Al die getuies moes teenwoordig wees as die seëls gebreek word en die testament gelees word. Gewone dokumente het slegs een seël gehad. In hierdie geval het ons ‘n baie spesiale dokument: die boekrol waarin die ganse geskiedenis van die mensdom en God se saligheidsplan opgeskryf is, wat nou deur Jesus openbaar word as oorwinnaar oor die dood en hel. Die sewe seëls verteenwoordig al die gevolge van sonde en ongehoorsaamheid.

Geen lewende wese, in die hemel of op die aarde is waardig om God se plan in die volheid van die tyd uit te voer nie.

Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. (Efesiërs 1:9,10)

Dit is werklik die aarde se tragedie. Niemand is waardig nie. Johannes ervaar die diep teleurstelling en hartseer hieroor en huil. Die belofte van die Messias was dikwels ‘n bron van frustrasie. Verwagtinge is teleur gestel en vals Messiasse het die mense mislei. Die hoop op die belofte moes meerdere kere deur die profete aangespreek word om die geloof van die volk aan te moedig en verwagtinge te laat herleef.

Die Here God doen niks as Hy nie sy besluit bekend gemaak het aan sy dienaars die profete nie. (Amos 3:7)

Binne die visioen is daar ‘n plek van ontvangs. Buitestaanders sal niks kry nie. Hulle leef in onkunde en verwarring volgens Efesiërs 4:17-19:

In die Naam van die Here doen ek ‘n ernstige beroep op julle: Moenie langer soos heidene lewe nie. Hulle gedagtes lei tot niks, hulle verstand is verduister, en hulle het geen deel aan die lewe wat God skenk nie, omdat hulle hardnekkig in hulle onkunde volhard. Hulle het heeltemal afgestomp geraak en hulle met ‘n onversadigbare drang aan losbandigheid oorgegee om al wat vuil is, te doen.

Is dit nie ‘n skrikwekkende en akkurate beskrywing vna die post-moderne mens wat ons geloof as feëverhale afskryf en spottend in gedagtes volhard wat tot niks lei nie. Dit is waarmee die kind van God te doen het op ‘n daaglikse basis in die geestelike realm. Hulle word gevangenes van hulle eie wêreldbeskouing, sonder ware kennis en sonder insig in omstandighede. Hierdie staat van onwaardigheid is die gevolge van ongehoorsaamheid en vir Johannes, soos vir ons, is dit oorweldigend, maar…

Daar is troos vir die desperate uitroep van onwaardigheid in die goddellike Plan. Een van die ouderlinge, met ander woorde, die kerk, het die kennis van Jesus en Hy is die oplossing vir alles. Jesus se eie woorde op aarde het so dikwels vertroos en genees. “ Moenie huil nie” het Hy vir verskeie mense gesê. Die kerk weet, in Sy teenwoordigheid word die trane afgedroog. Die ware kerk van Jesus is die veilige hawe waar troos en bemoediging geloof versterk en verwarring en verwonding genesing vind.

Menslike droefheid is die gevolg van gebrekkige kennis en visie. Ons ontbreek geduld, vertroue en volharding om te wag op die belofte van uitkoms en oorwinning. (Hebreërs 10:36) Jesus is waardig om die diep geheimenisse van God te openbaar. Hy neem die boekrol waarin ons toekoms verseker is en werk dit uit. Wees sterk en volmoed! Ons is in die hande van die Waardige een. Daar is geen beter plek moontlik nie.

Jesus word voorgestel as die Leeu uit die stam van Juda, die afstammeling van Dawid. Dit is presies hoe Hy voorgestel word in die geslagsregister in Matteus 1, sodat elke Israeliet sal weet Hy is die Een wat hulle verwag het.

‘n Takkie sal uitspruit uit die stomp van Isai, ‘n loot uit sy wortels sal vrugte dra. (Jesaja 11:1)

Die Messias sal ‘n kombinasie van goedheid en krag wees. (Jeremia 23:5, Sagaria 3:8.)

In plaas van die leeu wat hy verwag, sien Johannes ‘n Lam, asof hy geslag is, maar duidelik lewend, want Hy staan tussen die vier lewende wesens. Dink net daaraan dat Jesus sy wonde ook in die hemel dra. Dit is die Plan van God in vervulling; dood met ‘n doel om die hele mensdom te red, sonder beperking of uitsluiting. Sy dood en lewe was altyd en sal altyd vir almal wees.

Die sewe horings simboliseer allesomvattende gesag, almag en eer. (Psalm 89:17,112:9, 148:14.) Sedert die woestyntabernakel plaas die priester die bloed van redding op die horings van die altaar.

Hy smeer ook van die bloed aan die horings van die wierookaltaar in die teenwoordigheid van die Here in die tent van ontmoeting. (Levitikus 4:7,18,25)

Die bloed is die krag van redding om los te koop uit sonde en die skuld te betaal wat ons nie kon bybring nie. In die tyd van die konings van Israel kon ‘n mens die horings van die altaar vasgryp om die doodstraf te ontwyk. (1 Konings 1:50 en 2:28)

Die sewe oë simboliseer volledige kennis, wysheid en insig. (Jesaja 11:2)

In Daniël 7:9 -14 beskryf Daniël die Oue van Dae in wie se teenwoordigheid die boeke oopgemaak word.

Die Lam is die fokuspunt van die toneel. Jesus word 29 keer in die Bybel die Lam van God genoem. Jesaja (53:7) en Jeremia (11:19) beskryf Hom as die lam wat na die slagting gelei word.

Aanbidding is die reaksie op hier majestieuse toneel wanneer alles wat asem het, die ouderlinge en ook ons gebede die Here aanbid. Wierook is die simbool van gebed. Ons gebede is voortdurend voor die troon in die wierookaltaar.

Die goue bakke van wierook is die gebede van die heiliges – dis ons.

Mag my gebed voor U wees soos ‘n wierookoffer, die uitstrek van my hande soos ‘n graanoffer in die aand. (Psalm 141:2)

‘n Nuwe lied word gesing. ‘n Lied wat nog nooit vantevore gesing is nie – nuut in kwaliteit. (Psalm 33:3, 40:3, 98:1, 144:9, 149:1, Jesaja 42:1-13)

Op hierdie punt is dit waardevol om onsself weer uit die beperkinge van aardse tyd uit te plaas. Hierdie grootse en majestieuse toneel speel af in die onsienlike, waar ons gebede, saam met die heiliges van alle tye voor die Troon van God, Jesus aanbid.

Ons is die konings en priesters wat nou regeer. Ons voorbidding, geestelike oorlogvoering en lewe van geregtigheid regeer oor die aarde, binne in die gebrokenheid. Ons getuienis is die oorwinning oor die bose. (Openbaring 12:11)

Hoor weer die woorde wat ons beskryf:

Julle, daarenteen, is ‘n uitverkore volk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. (1 Petrus 2:9)

Die getalle in Openbaring is simbolies van oneindigheid en ontelbaarheid (5:11) Net die Here kan sulke berekeninge doen. Hy is El Shaddai – die God van oorvloed. Daar is altyd meer as genoeg.

Die hele skepping, op die aarde en onder die aarde, elke moontlike wese sal die Here prys. Elke knie sal buig en elke tong bely. (Filippense 2:10) Die skepping is ingestel om God te prys. Dit sien ons reeds in die onbevraagde ritme van die seisoene en getye, die saai- en oestye, die sterre en planete, die verloop van die natuur se voortplanting en vernuwing. Almal sing saam in die heelal-koor om elke kenmerk van God te aanbid en te besing. Sy karakter is ondeurgrondelik en altyd nuut, sodat daar altyd nuwe openbaring is om te aanbid. Die ganse geskiedenis beweeg na ‘n punt van erkenning van Jesus en wie Hy is. So sing ons AMEN – dit is waar.

Die harp was ‘n bekende instrument van die sangers en koorleiers van ouds. (Psalm 147:7)

Ons gebede is voor die Troon by God. Daar is geen ander middelaar nodig nie. Jesus is ons middelaar. Hy het die deur na God geopen. Ons kan ingaan deur die Bloed van die Lam. Prys die Here!

Ons sing saam:

U is waardig om die boek te neem en die seëls daarvan oop te maak omdat U geslag is en met u bloed mense vir God losgekoop het uit elke stam en taal en volk en nasie.

 “Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang.”

 “Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam, behoort die lof en die eer, die heerlikheid en die krag, tot in alle ewigheid.”

81. Orde of chaos – die regte manier.

Nuusbeelde van ons eie land en ander wêrelddele wys ons so dikwels die chaos van oorlog, natuurrampe en armoede. Daagliks stry ons teen chaos in ons eie lewens. Ons maak aan die kant, maak skoon, orden, kategoriseer en beplan. Chaos is soos ‘n honger monster gereed om oor te neem en verwoesting te saai. Chaos is negatief. Dit veroorsaak emosionele verwarring, depressie en gevoelens van magteloosheid. ‘n Goed-georganiseerde lewe spreek van beheer en goeie beplanning.

Net so het Jerusalem in puin en verlate agtergebly na ‘n verwoestende besetting en die dood van die Judese koning. Die hele volk Juda, behalwe die swakkes, siekes en oues is deur Nebukadnesar in ballingskap weggevoer. Die ballingskap is deur verskeie profete voorspel, met die uitvoerige waarskuwings oor ‘n lang tydperk oor terugkeer na die Here om die ballingskap te vermy. Die volk se voortdurende ongehoorsaamheid het die Babiloniese heerser die oorhand laat kry. Die ballingskap sou 70 jaar duur. Daniël het as ‘n jong seun in die paleis van Nebukadnesar beland en vier heersers, Babilonies sowel as Persies, as ‘n banneling gedien. Hy het die profesie geken en begin bid dat die Here die uitkoms stuur. In genade verkort die Here die tydperk en na 60 jaar ballingskap arriveer die eerste bannelinge terug in Juda.

Onder die goeie gesindheid van Kores, die Persiese heerser, het die eerste vlaag bannelinge teruggegaan Juda toe. ‘n Mens kan jou kwalik voorstel wat hulle indrukke van die verlatenheid en verwoesting was. Die oorweldigende omvang van die heropbou was sekerlik ‘n massiewe uitdaging. Die tempel was ‘n ruine, die muur afgebreek in rommel en stof en die stad ‘n wegkruipplek vir rowers en swerwers. Sterk leierskap het die mense gemotiveer en die werk uitgedeel.

Ek is altyd verstom oor die detail van die verslaggewing in Esra en Nehemia, wat spreek van deeglikheid en orde. Die twee boeke van die Ou Testament was in die Hebreeuse Bybel een boek. Esra se naam beteken: die Here het gehelp. Dit is nie heeltemal duidelik of Esra self die boek onder sy naam geskryf het nie en of iemand anders dalk die skryfwerk gedoen het nie en die naam van die boek aan die hoofkarakter van die gebeure gekoppel het. Meeste kenners is van mening dat Esra self die boek geskryf het, asook Nehemia sowel as 1 en 2 Kronieke.

Esra was ‘n priester en skrifgeleerde en word so beskryf in Esra 7:9-11:

Esra het hom gewy aan die wet van die Here. Hy wou dit in die praktyk toepas en Israel elke voorskrif en bepaling leer. Hier volg ‘n afskrif van die volmag wat koning Artasasta verleen het aan die geleerde priester Esra, wat op hoogte was van alles in verband met die gebod van die Here en met sy voorskrifte aan Israel

Die boek beskryf die eerste groep se terugkeer uit ballingskap in 538 vC oor ‘n tydperk van 23 jaar in hoofstukke 1 – 6. Bouwerk aan die tempelherstel begin in alle ywer, maar vyandskap onder die nie-Joodse inwoners van die gebied, bring die herstelwerk tot ‘n stilstand. Die profetiese bediening van Haggai en Sagaria inspireer die terugkerendes om die bouwerk te hervat en nie moed te verloor omdat die tempel nie so indrukwekkend soos die tempel van Salomo is nie. Uiteindelik is die nuwe Tempel in 515 vC voltooi en toegewy.

Ongeveer 60 jaar later is daar ‘n tweede groep wat terugkeer onder die leierskap van Esra met nog geld en waardevolle items vir die verfraaiing van die Tempel en tot ondersteuning van die aanbidding, ingesluit die kosbare tempelelemente wat deur Nebukadnesar weggeneem is – verstommende antieke administrasie! Esra word geestelike hervormer en invloedryke, toegewyde priester. Hy preek ernstige terugkeer na die oorspronklike gees van die wet van die Here. Hy spreek die afvalligheid aan, selfs tot die mate dat hulle moet skei van heidenvroue met wie hulle getrou het. Die belangrikste tema in die boek is God se getrouheid en die mens se ontrouheid.

God se getrouheid en leiding in tye van politieke verwarring en omwenteling is ‘n ligtoring vir ons lewens vandag. Ons is so blootgestel aan die oproer en onrus wat staatsbesluite veroorsaak op ‘n wêreldwye vlak. Wanneer alles so duister en ontwrig lyk, is dit tyd om weer die gebed van die blinde Bartomeus te bid: Here, laat my sien.

God is getrou om die ballingskap te verkort. Hy versag die wêreldmag van daardie tyd se heerser, Kores, se hart teenoor sy volk sodat die terugkeer van die bannelinge kan begin. Hy wek die leiers op om hulle te begelei en die reëlings te tref – Esra en Serubbabel. Toe hulle moedeloos raak met die bou van die tempel en die vyandskap van die mense hulle lamlê, rig Hy Haggai en Sagaria op om moed en goddellike inspirasie oor hulle te profeteer sodat die werk klaarkom. Hy voorsien lering en duidelike leiding oor Sy Woord in die persoon van Esra, sodat daar geen onduidelikheid oor Sy plan en wil is nie.

Aan die ander kant, laat die mense toe dat vyandskap hulle durf steel totdat hulle totaal opgee met die bouery. Die tempel is uiteindelik klaar en ‘n plek van aanbidding is herstel, maar nog is die volk nie oortuig nie. Lees die pragtige gebed van Esra vir die volk in hoofstuk 9. Hy is so moedeloos oor die sonde en afvalligheid van die volk dat hy sy klere skeur, sy baard en hare uittrek en verslae voor die Here gaan sit. Hy bely hulle sonde en spreek al God se genade en voorsiening uit.

‘n Mens sou nou kon wonder watter effek het dit dat hy die volk se sonde bely, terwyl hyself so noukeurig voor die Here wandel. Die profete en volksleiers van ouds het dikwels namens die hele volk by die Here ingetree. Dit is ‘n wonderbare en wonderwerkende beginsel. Ons kan vir ons gesinne, ons familie en ons volk voor die Here intree en namens hulle, hulle sonde bely en die Here om uitkoms bid.

Esegiël 22:30:

Ek het iemand tussen hulle gesoek wat ‘n muur sou bou en vir die stad in die bres sou tree dat dit nie vernietig word nie, maar Ek het niemand gekry nie.

And I sought for a man among them, that should build up the wall, and stand in the gap before me for the land, that I should not destroy it; but I found none.

In Esegiël 22 word ‘n donker prentjie van die land geskilder:

“Mens, sê vir die land: Jy is ‘n land wat geen reën sal kry die dag as my toorn losbreek nie.

“Die regeerders in die land sweer saam en is soos brullende leeus op vangste uit. Hulle vreet mense op en vat die rykdom en kosbaarhede vir hulleself, hulle maak baie vrouens in die land weduwees.

Die burgers van die land verdruk en beroof mense. Hulle buit armes en mense in nood uit en hulle verdruk die vreemdeling asof daar geen reg bestaan nie.

Die amptenare in die land is soos verskeurende wolwe. Hulle moor, hulle laat mense doodgaan, hulle maak oneerlike wins.

Is dit ‘n skrikwekkend bekende beskrywing van politieke korrupsie en onsekerheid, verwarring en verkeerde praktyke? Wat is ons rol?

God soek iemand om in die bres te staan. Dit is nie die jammerlike weeklaag van saamkla, saam skinder, saam sleg praat wat so algemeen is nie. Dit is ook hoegenaamd nie ‘n oproep om die feite en werklikhede van so ‘n negatiewe toestand te ignoreer nie. Dit is ‘n oproep tot gebed en positiewe bydra tot die oplossing wat net kan kom deur ‘n ingrype van die Hemel Vader wie ons ken en dien.

Dit is een van die mees onstellende goddellike verwyte in die ganse Bybel.

” Ek het gesoek”, sê God, “Ek het niemand gekry nie!”

My hart skreeu ten hemele: Hier is ek Here. Ek sal bid vir Suid-Afrika. Ek ken U wonderwerke. Ek weet dat U ‘n groot en gedugte Hemelheerser is wat oor die heelal regeer en daar vir U niks onmoontlik is nie. Vergewe my dat ek moedeloos raak en die vyand toelaat om die bou van die Tempel te ontspoor. Ek sal my hande oplig voor U oor my land. Laat U Woord oor my lippe kom. Laat U krag deur my vloei sodat ek effektief teen die boosheid van vernietiging kan weerstand bied. Vul my op met U meegevoel en liefde vir die mense, sodat ek hulle onvoorwaardelik kan liefhê en vergewe soos U my liefhet en vergewe.

Is ons nie God se verbondsvolk nie? Hoe kan ons toelaat dat politiek die magtige terme van God se bloedverbond neutraliseer? Ons gebrek aan insig in die ware voorsiening van God aan ons, binne politieke verwarring en onrus, maak ons moedeloos en ontspoor die bouwerk. Bou ons die Tempel? Herstel ons die plek van aanbidding?

Ek glo ons word almal opgeroep om Esra te wees. Ons kenteken wat duidelik in ons praat en optrede herkenbaar moet wees, moet verklaar: Die Here het gehelp.

Hoor die woorde van aanmoediging van die profeet Sagaria aan die bouers van die Tempel wat moed verloor het: [4:6,7]

Toe antwoord hy en sê vir my: Dit is die woord van die HERE aan Serubbábel, naamlik: Nie deur krag of deur geweld nie, maar deur my Gees, sê die HERE van die leërskare.

Wie is jy, groot berg? Voor Serubbábel sal jy tot ’n gelykte word! En hy sal die sluitsteen te voorskyn bring onder uitroepe van: Genade, genade oor hom!

Ons is die “geleerde priester” soos Esra deur die Persiese koning beskryf is. Dit word oor ons uitgespreek in 1 Petrus 2:9:

Julle, daarenteen, is ‘n uitverkore volk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig.

Ons kenteken is die verlossingswerk van God. Dis ons wat die lig in die duisternis is. Ons is die lamp wat nie onder die emmer ingesteek word nie. Ons sing nie meer:

LAAT ONS SKYN VIR JESUS MET ‘N HELDER GLANS,

   SKITTER SOOS DIE STERRE AAN DIE HEMELTRANS!

   IN DIE DONKER WêRELD, SKYN DAN, SKYN –

   JY IN JOU KLEIN HOEKIE EN EK IN MYN.

Ons is gekies om te skyn. Bodemklipvriend, die opdrag is duidelik saam met die belofte van voorsiening, lering, profete en priesters. Waarin is ons toekoms verseker? In die beloftes van God. Laat ons die slap hande en die lam knieë oprig en aan die werk spring. [Hebreërs 12:12]

Mag ons onder die indruk kom van die hoë roeping waarmee ons geroep is. 1 Petrus 2:9 in The Message:

But you are the ones chosen by God, chosen for the high calling of priestly work, chosen to be a holy people, God’s instruments to do his work and speak out for him, to tell others of the night-and-day difference he made for you—from nothing to something, from rejected to accepted.

Volgende keer: Esra 3:3:

Ten spyte van hulle vrees vir die ander bevolkingsgroepe in die land het hulle die altaar op sy oorspronklike plek opgerig en daarop brandoffers vir die Here gebring, soggens en saans.

64. Kyk …en stel jou in om te verstaan!

Ons leef in ‘n visuele wêreld. Aanbiedinge aan volwassenes en onderrig aan kinders word meer as ooit van te vore visueel aangebied. In korporatiewe raadsale is media en skerms met die nuutste en beste beskikbaar om mense se verstaanvermoë te versnel en te stimuleer. In skole het ons lankal nie net ‘n eenvoudige swartbord met stowwerige wit kryt nie.

Skerms in alle vorme en groottes leer ons en vermaak ons. Dink net vir ‘n oomblik wat ‘n halwe eeu gelede beskikbaar was! Rolprentteaters was ‘n besonderse uitgaan-aand. Nou is fliek ‘n bly-op-die-bank-ervaring met ‘n hele wêreld op die knoppies van ‘n afstandsbeheer. Studente “loop” klas aanlyn by hulle eie lessenaar terwyl die dosent fisies iewers in ‘n lesingsaal sy lesing met die hulp van moderne media aanbied, of op ‘n later stadium wanneer dit die student pas. Waar is die dae van banopnemertjies voor in die lesingsaal op universiteit?

Die voorbeelde van inligting wat visueel beskikbaar is, is eindeloos, maar niks is nuut nie. Huppel met groot treë oor die eeue ver terug na die dae van Noag en hoor God se woorde wat vandag weerklink en 3222nog visueel beskikbaar is. Kyk jy na ‘n reënboog en “hoor” God se belofte? Genesis 9:9, 13 en 16:

Maar Ek, kyk, Ek rig my verbond met julle op en met julle nageslag ná julle,

my boog gee Ek in die wolke; dit sal ‘n teken wees van die verbond tussen My en die aarde.

As die boog dan in die wolke staan, sal Ek dit aansien om gedagtig te wees aan die ewige verbond tussen God en al die lewende wesens in alle vlees wat op die aarde is.

As God sê: KYK, dan is dit nie ‘n informele uitnodiging om in die verbygaan die blommetjie of ‘n mooi diertjie te sien nie. As God sê KYK, dan hang jou lewe daarvan af. Kyk – om te sien en te verstaan, te absorbeer en te hoor saam met die sien, was nog nooit so belangrik nie. Dit is die stilstaan en aandag gee wat nie net jou oë betrek nie, ook jou ore, hart en verstand. Hierdie is onderrig op die grootste skerm ooit – die hemelruim – wat in oneindige majesteit oor ons hang. Kyk na die reënboog!

Belangrik – die reënboog is altyd daar! Ons het die optiese elemente nodig om die reënboog te sien, maar die kleure is ALTYD om ons in die hemelruim. ‘n Prisma vorm op seker tye wanneer die son (God se lig) deur die wolke, of deur ‘n venster, of sommer op ons horlosie of ander elemente skyn en die kleure word sigbaar.

Baie jare al is die reënboog vir my ‘n teken van voorsiening – daardie heerlike visuele en werklike teken van antwoord op gebed en goddellike ingrype, maar dis net nou die dag wat die konstante teenwoordigheid van die reënboog my tussen die oë tref. Ek en my man staan in ons badkamer waar ‘n pragtige ligkandelaar hang en kyk na die reënboogspatsels wat oor die hele vertrek vorm met die son wat deur die venster kom. Ek is, soos dikwels van te vore, in ekstase oor die verskynsel en sê dat ons nie daaraan gewoond moet raak nie. Hy merk toe op dat ek moet bewus wees van die feit dat die reënboog altyd om ons is, dis net sekere tye wanneer die optiese elemente ons toelaat, dat ons dit sien.

Die konsep het in my wortel geskiet. As ek glo dat die reënboog die teken van God se voorsiening is, dan moet ek my prisma – lewensbril – so instel om dit te sien. Wat is die prisma van my lewe en hoe sal ek dit fokus op die pragtige kleure van uitkoms?

In die vorige Bodemklippe het ons gepraat oor die noodsaaklike oorwinning oor vrees. Net soos wat ons die fisiese bewyse van vreestoestande ervaar, so kan ons opkyk en die seker teken van uitkoms in die wolke ervaar. Die bril is die Woord van God en Sy belofte oor ons gebed.

Ons het al dikwels oor die basiese beginsels van gebed en antwoord op gebed gepraat. Ek herhaal dat Andrew Murray in sy boekie: With Christ in the School of Prayer, my geleer het dat daar nie onbeantwoorde gebede bestaan nie. Ek weet soveel mense ervaar ‘n glasplafon, of ‘n neutrale niks as hulle ernstig uitroep na die Here. Dis moeilik om in die hitte van die stryd die uitkoms te “sien” en met vrome verwagting kalm voort te gaan, as al jou sinne uitroep dat niks verander nie. Die antwoord kom nie soos ons verwag nie. Die fundamentele beginsel in gebed is onderwerping aan God in alles en alle aspekte van jou lewe.

Uitkoms en verandere omstandighede is nie die teken van antwoord op gebed nie. Geloof is die teken.

Hoe kry ons geloof? Deur die Woord van God te hoor en te absorbeer. Romeine 10:17:

Die geloof is dus uit die gehoor, en die gehoor is deur die woord van God.

God antwoord gebed met ‘n belofte. In die trane van tragedie word die letters op papier die Stem. Vir my is dit altyd die bron van vrede en verlossing van vrees. Hierdie belofte moet opgeskryf, gememoriseer en gemediteer word. Dit is die eerste ding wat die vyand sal aanval. Die stem van God is in Sy Woord en die sorge van die lewe sal dit verdof. Kyk en kyk weer – sien die teken van uitkoms. Fokus en gee aandag. Dit is kernbelangrik – hoekom?

Vrees het Jesus kwaad gemaak.

Ek het al genoem dat die Heilige Gees korrigeer en dissiplineer. My teregwysing oor vrees en die openbaring aan myself dat ek eintlik God wantrou, was vir my ‘n skok. Ek het onmiddellik meer daaroor raakgelees en agtergekom dat ongeloof die heel belangrikste bron van goddellike woede is – so ernstig dat Jesus beledigend en heftig daaroor gereageer het.

Matteus 13:58:

And He did not do many works of power there, because of their unbelief (their lack of faith in the divine mission of Jesus).

Markus 6:6:

And He marveled because of their unbelief (their lack of faith in Him). And He went about among the surrounding villages and continued teaching.

Hierdie skrif verduidelik dat Jesus in verwondering was oor hulle ongeloof. Dit is natuurlik negatiewe verwondering, hoegenaamd nie bewondering soos wat ons in die algemeen die woord verstaan nie.

Markus 16:14:

Afterward He appeared to the Eleven apostles themselves as they reclined at table; and He reproved and reproached them for their unbelief (their lack of faith) and their hardness of heart, because they had refused to believe those who had seen Him and looked at Him attentively after He had risen.

Weer is dit ongeloof wat Jesus hier sterk woorde laat praat. Daar is niks anders wat Hom verwytend en berispend laat praat het nie. Sy reaksie is konsekwent en skerp.

Johannes 20:27:

Then He said to Thomas, Reach out your finger here, and see My hands; and put out your hand and place it in My side. Do not be faithless and incredulous, but stop your unbelief and believe!

Hoe groot is jou storm vandag?

Matteus 8:26:

En Hy sê vir hulle: Waarom is julle bang, kleingelowiges? Toe staan Hy op en bestraf die winde en die see, en daar het ‘n groot stilte gekom.

Is jy ‘n kleingelowige of staan jy vas onder die kompliment van Jesus aan die Hoofman oor Honderd? Lukas 7:9:

Toe Jesus dit hoor, was Hy oor hom verwonderd, en Hy draai Hom om en sê vir die skare wat Hom volg: Ek sê vir julle, selfs in Israel het Ek so ‘n groot geloof nie gevind nie.

My hart roep uit – Here, ek glo onvoorwaardelik. Here, ek glo binne-in die rukwind van die storm. Here, ek glo dat U die woord spreek en die storm sal gehoorsaam. Here, ek glo – kom my ongeloof te hulp!

Markus 9:23,24:

En Jesus sê vir hom: Wat dit betref – as jy kan glo, alle dinge is moontlik vir die een wat glo. En dadelik roep die vader van die kind met trane uit en sê: Ek glo, Here, kom my ongeloof te hulp!

Boedmklipvriende – oefen om die reënboog te sien. Eendag sal ons weet wat ons eintlik gesien het! Kyk weer na die groot skerm van die hemelruim. Prys die Here!

Openbaring 4:3 en 10:1:

En Hy wat daarop sit, het in sy voorkoms gelyk soos die steen jaspis en sardius; en rondom die troon was ‘n reënboog wat in sy voorkoms gelyk het soos ‘n smarag.

En ek het ‘n ander sterk engel uit die hemel sien neerdaal, bekleed met ‘n wolk, en ‘n reënboog was oor sy hoof, en sy aangesig was soos die son, en sy voete soos pilare van vuur…

 

NASKRIF:

Ek lees op die oomblik:

Experience the Impossible van Bill Johnson.

Ek kan dit sterk aanbeveel.

38. Die Fees van die dood – oorwinning!

Ons is nou in die tyd van die opstanding. Dit is die tyd van Jesus se verskyning aan mense wat die opstanding bevestig. Hierdie fees vier die kerngebeure wat die Christelike geloof definieer. Ons vier fees oor die dood van ons Koning. Vir enige buitestaander en ongelowige ‘n domheid, maar vir ons die oploop na die klimaks van algehele en triomfantelike oorwinning oor die dood.

Kom ons gesels verder oor Jesus se hantering van die dood in Sy bediening op die aarde. Lasarus – Johannes 11.

Net soos met Jairus is die woorde en optrede van Jesus net nadat hy in kennis gestel word van die verpletterende nuus, ‘n hele studie werd. Ek probeer om dit in my denke in te brand om op te steun in tye van krisis. Onthou met Jairus het Hy gesê: Moenie vrees nie – bly glo.

In Jairus se geval word Jesus vertraag oppad na sy huis toe, maar in Lasarus se geval, vertoef Hy met opset – sommer lank en dit maak Hom heeltemal te LAAT.

Dis ‘n vreeslike verwyt wat Martha Hom tegemoet mee loop – Here, AS U…… hier was, en dis asof sy besef hoe erg haar woorde van verwyt is, sodat sy probeer opmaak met geloofswoorde. As Jesus dan haar geloof antwoord – glo sy Hom nie onvoorwaardelik nie en probeer verder die situasie in ewigheidsterme sien.

Jesus se woorde is: Jou broer sal opstaan. Letterlik ongelooflike woorde in hierdie situasie na vier dae se hartseer en pyn.

Belangrik hier vir die geloofsnederlaag is – teleurstelling in Jesus se reaksie.

Hoe dikwels is ons opvatting van die oplossing ons eie struikelblok. Ons vorm dadelik ‘n prentjie van die antwoord op ons gebed – hoe dit moet gebeur en veral wanneer dit moet gebeur.

Dis amper asof mens – SKOON geloof – moet beoefen – sonder vooroordeel en vooropgestelde idees. IS ons regtig gereed vir die MANIER waarop Jesus gaan antwoord. Sekerlik is Maria en Martha se pyn vererger deur hulle teleurstelling dat Jesus nie gekom het, toe hulle hom laat weet het nie. Dit is duidelik uit Martha se eerste woorde, wat verwyt is. Hoekom Here, is jy te laat?

Te laat is ‘n geweldige verwyt met ‘n element van finaliteit.

Dit impliseer – geen oplossing. Die hele ding is nou ‘n ramp – in hierdie woorde : te laat orienteer ek myself om die slegste moontlike gebeure te aanvaar en te hanteer. Van GELOOF in hierdie katastrofe – scenario is daar amper geen sprake nie.

In sulke donker denke van verwyt en teleurstelling, HOOR Martha nie Jesus se kalm, seker oplossing nie. Sy woorde word oorskadu deur haar eie “verduideliking” en interpretasie. Sy sien nie SY Almag, en beheer raak nie en sy vergeet van al die vorige wonderwerke wat sy sekerlik ken.

Net nog ‘n gedagte oor VERWYT. In enige verhouding is dit belangrik om die – ja, ek het jou mos gesê – woorde, uit te skakel. Dit is vir die mens so lekker om te verwyt en dan in te vryf dat ek die hele tyd reg was en jy verkeerd en kyk nou – die omstandighede regverdig my voorspelling. Dit was vir my ‘n heerlike ontdekking om uit te vind dat God nie verwyt nie. Hy sal nie sê nie: Ek het soveel jaar gelede met jou gepraat – jy nie geluister nie – kyk nou hoe groot is die gemors.

NEE – Sy woorde klink anders – Hy sê [Jesaja 1:18] :

Kom nou, laat ons die saak uitmaak – al was julle sonde soos skarlaken, ek sal dit wit maak soos sneeu

en in Hebreërs 4 : 7:

VANDAG, as julle Sy stem hoor, verhard nie jou hart nie.

Daar is geen gemors te groot vir God om reg te maak nie.

Geen ramp is vir Hom ‘n verrassing nie en niks vang Hom uit sonder ‘n plan nie. Hy is ALMAGTIG. Hy kan altyd enigiets regmaak. Miskien glo jy Hy kan maar nie dat HY WIL nie.

Hy WIL vir jou die oplossing wees en dit kan ek sê op grond van die Woord. Hebreërs 11:6:

Sonder geloof is dit onmoontlik om God te behaag. Wie tot God nader moet glo dat Hy bestaan en dat Hy die wat Hom soek, beloon. AMPL: He is a rewarder of those who diligently seek Him.

Terug by Martha – moenie haar te gou oordeel nie. Haar tradisie het nie in die opstanding uit die dood geglo nie. Sheol was die doderyk waarheen almal, goed en sleg, gegaan het om ‘n skadu, vreugdelose bestaan te voer – ‘n bêreplek vir siele. Dit is die doderyk se sleutels wat Jesus by Sy dood geneem het en gaan oopsluit het. Dus – Martha spreek die lering wat sy by Jesus gekry het, in haar donkerste uur uit en dit gee haar hoop, maar nogtans mis sy die direkte impak en aksie van Jesus se woorde dan en daar. In Sy teenwoordigheid oorweldig die finaliteit van die dood haar nog.

Terug by Lasarus – Jesus se woorde: It is designed in order that you may come to believe. Lees weer in Johannes 11 : 15.

Ek daag jou uit om dit te glo – dink net hoe sal vrees uit jou lewe verdwyn. Ek dink die grootste moontlike luuksheid in hierdie lewe, is om sonder vrees te leef.

Jesus se woorde kon nie die omstanders oortuig van wat Hy gaan doen nie, MAAR daar is niks op aarde wat so oortuig soos God in AKSIE nie. Jy kan maar praat, maar die opwekking self het harder gepraat as enige woorde.

Die gevolg was tweërlei – baie mense het geglo en sommige het besluit om Hom dood te maak. Met die luukse terugkyk op ‘n welbekende storie kan mens skaars die onlogiese redenering verstaan: Hy het nou net aan hulle bewys Hy het mag oor die dood en hulle besluit nogtans om die dood te gebruik om van Hom ontslae te raak.

Niemand is so blind as hy wat nie wil sien nie. Jy kan so hardnekkig die WOORD (Jesus) verwerp, dat jy nie die wonderwerk sien nie – vir my ‘n skrikwekkende moontlikheid. Kyk jy so in jou eie omstandighede of vooropgestelde idees vas, dat jy nie SIEN wat Hy vir jou doen nie.

Wat is die oplossing: Johannes 16:8: Die Heilige Gees oortuig van sonde, geregtigheid en oordeel. When he comes, he will prove the world to be in the wrong about sin and righteousness and judgment:

Stel jouself oop vir oortuiging. Gee aandag aan die gedagtes wat jou “pla”. Dink na oor situasies en laat toe dat die Heilige Gees in jou lewe inspreek. Dan sal jy die krag van sondebelydenis ervaar : bely as iets jou pla – beoefen jou gewete. Die Heilige Gees oortuig altyd in volmaakte liefde en jy sal gewaarborg beter anderkant uitkom as wat jy dink.

Judas 24 – dis die waarborg en die laaste woord in alles – ook vir vandag.

Now to Him Who is able to keep you without stumbling or slipping or falling, and to present you unblemished (blameless and faultless) before the presence of His glory in triumphant joy and exultation – with unspeakable, ecstatic delight

In hierdie uitroep van jubelende vreugde vier ons ons plek in die heelal wat ons slegs as gevolg van die opstanding kan beleef.

Moenie ophou feesvier as die Paasnaweek verby is nie. Ons fees gaan aan. Ons is deel van die groep waaraan Hy verskyn en sê: Kom raak aan My. Dit is waarlik Ek. Ons kan nie nou ophou met die viering nie. Ons hou aan totdat ons die Hemelvaart en Pinkster vier met volgehoue vreugde en dankbaarheid.

 

 

 

29. Hier is die antwoord!

In die laaste week of wat toe ek weer die storie van Hanna lees, het ek sommer lus gekry vir ‘n studie van die vroue van die Bybel, waaronder ‘n paar uitsonderlike, verrassende karakters tel. Die vroue van die Ou Testament word dikwels as vae figure onder die algemene dominansie van die mansfigure gesien en dis ver van die waarheid.

Ek het al voorheen so bietjie gefilosofeer oor die inzoem-kwaliteite van die Bybelstories. Soms kry ons ‘n oorsig en vinnige tydsverloop en soms word daar in die grootste besonderhede ‘n gebeure oorgedra. Net in twee hoofstukke word ‘n hele paar karakters bekendgestel, ‘n vrou se hartseer, gebed en uitkoms, die beëindiging van die priesterlike geslag soos ons dit ken tot op daardie stadium en die roeping van die profeet wat ‘n onuitwisbare impak op die volgende paar dekades van Israel se geskiedenis gemaak het.

Sentraal in hierdie agtergrondsoorsig is ‘n kinderlose vrou se uitroep na die Here. Kinderloosheid is as ‘n vloek beskou in die antieke gemeenskappe. Mens kan dink in ‘n landbougeorïenteerde omgewing dat baie kinders die voortbestaan van die familie moes verseker. Hebreeuse mans het die gewoonte van die heidennasies van meer as een vrou aangeneem, hoewel daar geen aanduiding was dat God hierdie gebruik goedgekeur het. Jakob met sy twee vrouens, plus die twee slavinne as byvroue, het opgeëindig met 12 seuns en ‘n paar dogters waarvan Dina een was. Die jaloesie en hartseer van Lea teenoor haar jonger suster Rachel, die geliefde een, word in die storie van Elkana en sy twee vroue ge-ego. Penina het kinders gehad, ons weet nie hoeveel nie, maar die storie praat van seuns en dogters. Hanna niks, maar Elkana het haar liefgehad. Hy het Hanna ‘n dubbelporsie van die offerande-vleis gegee, asof sy ‘n kind het. In haar onsteltenis het sy nie geëet nie en Elkana het gepleit en gesê: Hoekom is jy so hartseer? Is ek nie vir jou meer werd as tien seuns nie? Magteloos in haar kinderloosheid, wou hy opmaak met sy liefde aan haar.

Dit was nie vir Hanna genoeg nie. Penina se vermakerigheid oor haar onvrugbaarheid het haar innerlik verwond en selfs haar man se liefde kon nie daarvoor kompenseer nie. Elkana se moedelose opmerking dat hy wil instaan vir 10 seuns dui op Hanna se ontroosbare, heel moontlik depressiewe toestand. Elkana het nie meer troos oor nie. Hy besef sy eie magteloosheid en Hanna besef dit ook. Sy wend haar na die enigste oplossing wat sy van kleintyd af ken. Die God van haar volk. Sy besef die geleentheid wat sy het daar by die tabernakel en rig haar desperaatheid na die simbool van God se teenwoordigheid en uitkoms daar by haar.

Sy het gedoen wat enige gelowige moet doen. Na die feesmaal, sê die Bybel, is sy tabernakel toe. Dit klink asof sy nie eers aan die feesmaal deelgeneem het nie. Sy het in die tabernakel gesit en huil toe Eli haar teëkom. Haar trane en bewegende lippe van haar stille gebed en belofte aan God, het hy as dronkverdriet interpreteer en haar summier daaroor aangespreek. Selfs in haar hartseer respekteer sy die amp wat haar aanspreek en verduidelik nederig haar behoefte.

1 Sam 1:15 en 16.

No, my lord, I am a woman of sorrowful spirit. I have drunk neither wine nor intoxicating drink, but have poured out my soul before the Lord. Do not consider your maidservant a wicked woman, for out of the abundance of my complaint and grief I have spoken until now.

Eli het seker sleg gevoel dat hy haar hartseer so verkeerd interpreteer, want hy profeteer haar antwoord oor haar en spreek die God van Israel se guns oor haar uit.

Onmiddellik verander Hanna se houding. Haar uiterlik optrede spreek van geloof en versekering van antwoord op haar gebed.

Die tabernakel is in die woestyn volgens die voorskrifte van God aan Moses gebou. Dit was ‘n opslaan-kerk. Niks was permanent nie. Dit was eers die tempel wat deur Salomo gebou is, wat ‘n permanente struktuur in Jerusalem was.

Maar dis hier in die woestyntabernakel wat Hanna haar antwoord kry. Die struktuur van die tempel was gerig op die simboliek van redding en aanbidding. In die voorhof was die brandofferaltaar en die koperwaskom. Op die brandofferaltaar het die onskuldige bloed van ‘n dier gevloei vir die sonde van die volk, die waskom was die simbool van die waterdoop. Die priester het sy hande gewas met die water voordat hy in die heilige deel ingegaan het. Die patroon van ons gebed – gedagtig aan die Kruis bely ons ons sonde met die onskuldige bloed van Jesus en die doop wat ons vereenselwig met Sy dood.

In die heilige deel van die tabernakel was drie elemente. Die tafel met die toonbrode, die lampstaander en die goue bak met wierook. Die brood is die Woord, wat Johannes in sy evangelie duidelik maak is Jesus self. Jesus het die brood geneem en gesê dit is Sy liggaam en ons moet dit eet en deel daaraan hê. Die Skrif wat deur Jesus self aan ons gebreek word, maak rein en gesond. Die lampstaander is die lig wat op die Woord gegooi word. Sonder die Lig van die Wêreld is die Skrif net lettertaal. Die Lig van Jesus maak dit Geestaal – lewend en lewegewend. Ons kan nie lees sonder Lig nie – maak seker dat jy die God-Lig aansit as jy die Woord in jou hand neem.

Die noodwendige gevolg van die Woord van God met die Lig van Jesus daarop is aanbidding. Dit is die simbool van die wierookbak – lofprysing en aanbidding oor die grootheid en genade wat in jou hart brand as jy insig kry in die Woord en die karakter van Jesus.

Is die simboliek daar uit die antieke tyd wat vandag die standhoudende gebedsbeantwoording van die God van Hanna nog onderstreep, nie pragtig nie? Ons het die broodwoord wat lewe gee met die insig van die Heilige Gees, en waar is die wierookbak? Lees saam met my in Openbaring.

In die eerste drie hoofstukke van Openbaring ontmoet ons Johannes in gevangeneskap op Patmos. Dit is ‘n eiland in die Middellandse See, waarvan ontsnapping onder Romeinse bewaking so te sê onmoontlik was. Johannes het hierdie gevangeneskap oorleef en het sy laaste dae in Efese deurgebring waar hy die Openbaring en daarna die Evangelie geskryf het.

In sy visioen van God in al Sy glorie, val hy soos ‘n dooie (1:17) en word deur Jesus opdrag gegee om die woorde van die profesie op te skryf met die spesiale seën op almal wat die woorde lees. Moet nooit wegskram van Openbaring nie. In die volgende twee hoofstukke word die sewe gemeentes van Asië aangespreek met komplimente en kritiek. Dit was werklik plekke in Asië waar daar wel gemeentes was, maar word algemeen interpreteer as God se Woord oor die kerke en gelowiges van alle eeue.

Uit hierdie kritiek word Efese, Johannes se tuiste, die liefdelose kerk genoem. Almal ken Johannes as die geliefde dissipel. Ek glo werklik dat Jesus nie Johannes meer as enigiemand anders liefgehad het nie, maar wel dat Johannes ‘n spesiale openbaring van God se liefde deur Jesus ervaar het.  Johannes het besef hoe oorweldigend lief Jesus hom werklik het en het sy lewe daarvolgens gerig. Die kritiek op Efese moes vir Johannes ‘n skok gewees het. Hy moes God se Woord oor die kerke in die bekende wêreld van daardie tyd absorbeer in sy eie magteloosheid om iets daaraan te doen. Wat is God se antwoord vir hierdie toestand van Johannes?

Hy roep hom op in die troonkamer van die Allerhoogste God. Gee vir hom ‘n hemelperspektief. Dit is wat aanbidding doen. In die mees onmoontlike omstandighede is die besef van God se plan en Sy teenwoordigheid die antwoord. Hier sien en hoor Johannes die manjifieke, verstommende prag en praal van die troonkamer. Die Alpha en Omega tussen die sewe lampstaanders (die sewe kerke), priesterlike klere met ‘n goue band oor Sy bors, hare soos wol, oë van vlamme en ‘n stem soos die van baie water, ‘n gesig wat skyn soos die son en die twee-snydende swaard in Sy hand. In die vierde hoofstuk sien hy die 24 ouderlinge (die 12 stamme van Israel en die 12 apostels van die kerk van Christus) voor die troon neerval en hulle goue krone (alles wat vir hulle waarde het) neerwerp in hulle spontane aanbidding by die aanskoue van God as oorwinnaar op Sy troon.

Johannes as prisonier, is getuie van die triomfantelike Jesus se aankoms in die hemel na die kruisiging. Hy huil oor daar niemand waardig is om die boekrol se seëls oop te maak nie, toe troos een van die ouderlinge hom en vertel hom van die Leeu van Juda uit die wortel van Dawid wat oorwin het (5:5). Hy sien Jesus as die geslagte Lam – die vervulling van die profesie uit Daniël 7: 9-14. In die oomblik toe die Lam die boekrol neem, val die 24 ouderlinge neer met ‘n harp (aanbidding) en ‘n goue bak met wierook die gebede van die gelowiges. (5:8)

Is dit nie absoluut wonderlik om te weet waar jou gebede is nie? Voor die troon van die Almgtige God in Sy troonkamer met die geloofs- en gebedshelde van alle eeue!

Geen wonder Hy sê in Psalm 2:8:

Ask of me, and I will give You the nations for Your inheritance, and the ends of the earth for Your possession.

As Jesus moes vra, hoeveel te meer moet ons vra. Ek kan julle verseker Jesus hét gevra en daarom is ons sy eiendom. Hy het die eindes van die aarde as Sy erfenis ontvang en jy is deel daarvan. Vra vir God. Roep uit na Hom. Vra Hom vir die siele van jou kinders. Steek jou hande in die lug soos Klaagliedere 2:19 sê:

Arise, cry out in the night, at the beginning of the watches; Pour out your heart like water before the face of the Lord. Lift your hands toward Him for the life of your young children, who faint from hunger at the head of every street.

Kyk net wat voed die wêreld ons kinders en ons sal met geestelike oë sien dat hulle van honger beswyk op die hoeke van die strate.

Terug by Hanna. Eli spreek die antwoord van haar uitroep en gelofte aan die Here oor haar uit en dadelik verander alles.  So the woman ate and went her way and her face was no longer sad.(1 Sam 1:18) Haar optrede word geloof in aksie. Sy skud haar diepe hartseer af en gaan voort met haar lewe.

Samuel word gebore, sy wy haarself heeltemal aan sy opvoeding tot speenouderdom (in Bybelse tyd so 4- 5 jaar oud) en bring hom na die disfunskionele kerk waar sy haar belofte afgelê het, in die vaste vertroue op God en Sy plan. Haar oog is op God en nie op die korrupsie en perwersiteit van die leierskap nie. Kragtige geloof, moedige optrede vir ‘n ma – groot geestelike sukses. Sy bring elke jaar vir hom ‘n nuwe kleed as sy hom besoek. Eli profeteer nog kinders oor haar en Elkana en sy het 3 seuns en 2 dogters na Samuel. (2:20 en 21). Ver bo wat sy bid of dink – dis die antwoord!

28. Hoor jy die Stem?

Ons gaan bietjie ver terug in die geskiedenis – ongeveer ‘n 1000 jaar voor Christus – na die lewe van ‘n man wie deur God geroep word om die orde en aanbidding in Israel te herstel. Ons het ongelukkig nie tyd om die hele storie te lees nie, maar ek hoop dat die storie van Hanna en Samuel julle sal aanspoor om self te lees, met oop ore!

Na Joshua se dood is Israel deur die rigters regeer wat deur God opgeroep is om leiding te neem in van die donkerste tye van Hebreeuse geskeidenis. Moreel, polities en geestelik is die volk verval en verward. Die Filistyne is ‘n konstante doring, of liewer swaard in hulle vlees met genadelose plundering en aanvalle. Die tempel in Silo, so 60 km noord van Jesusalem, is in verwaarlosing en die leierskap korrup. Die priester Eli, bedoel goed, maar hou nie sy twee losbandige en korrupte seuns in toom nie. Hulle is eintlik veronderstel om die hoë roeping van die priesterskap voort te sit. In die tweede hoofstuk van Samuel word hulle sonde en ongehoorsaamheid uitgespel.

Dit is kosbaar hoe die Woord dikwels sonder omhaal van woorde die bron van die probleem aanspreek. In die vertelling van die seuns se ongehoorsaamheid, begin die gedeelte met die woorde: they did not know the Lord. Die Afrikaanse vertaling – nie erken nie, of nie mee rekening gehou nie – dra net meer spesifiek die gedagte oor dat hier nie sprake was van die vrees vir die Here nie. Net in die vorige hoofstuk word die woord know gebruik vir seksuele omgang, met ander woorde ‘n baie intieme verhouding. ‘n Intieme verhouding met die Here bewaar jou van sonde en ongehoorsaamheid. Liefde vir die Here bring die “goeie” vrees vir Sy heiligheid en ‘n bewustheid van Sy groot genade oor jou, wat jou weerhou van dade om Hom teleur te stel. Sonder ‘n bewustheid van die God se teenwoordigheid is jy afgestomp en dikvellig.

Eli het sy lewe in toegewydheid begin. Dit is duidelik uit sy hantering van Hanna se versoek nadat sy hom inlig oor die aard daarvan. Hy het haar eers uit onkunde aangespreek en selfs geinsinueer dat sy dronk is, omdat sy haar hartseer daar in die tempel uitgestort het. Hy spreek haar aan sonder enige geestelike onderskeiding van haar ware nood.  Direk daarna spreek hy die beantwoording van haar gebed profeties oor haar uit. God het groot geduld met sy leiers en laat Eli toe om onder die salwing van die Heilige Gees Hanna se nood met God se Woord te antwoord.

Nadat Samuel in die tempel agterbly en die stem wat hom roep hoor, gee Eli aan Samuel die regte advies om die stem van die Here te hoor. Sy lewe eindig egter tragies. Hy is ‘n onseker ouer, wat reageer op probleme, sonder om pro-aktief op te tree. God as sy Vader, waarsku oor die ongehoorsaamheid en kondig die straf aan op geen onseker manier nie. Ten spyte daarvan, doen Eli niks om sy seuns aan te spreek in hulle flagrante en blatante misbruik en bespotting van tempelvoorregte.

Eli se lewe van verval in godsdiensbeoefening, waarin hy meer klem plaas op die simbole van die tempel as op die Skepper, waarna die simbole verwys, veroorsaak chaos in die tempelaanbidding. Dit is duidelik uit die feit dat sy seuns die verbondsark, die allerheiligste simbool van die tempel, sonder seremonie en ootmoed na die slagveld aandra as ‘n soort good luck charm. Dit veroorsaak dat die ark meer as 7 maande in Filistea bly.

Die ark word in die Filistynse god, Dagon, se tempel gebêre en oornag val die beeld van Dagon op sy gesig.  Die tempeldienaars sit Dagon weer op sy plek en die volgende nag val Dagon weer om, maar hierdie keer breek sy kop en twee hande af en lê op die drumpel van die tempel. Toè skrik hulle! Die storie het veroorsaak dat geen Filistyn ooit weer op die drumpel van hulle tempel getrap het nie. Pes breek uit onder die Filistyne in Asdod. [Die Filistyne het in 5 stadstate gewoon] Hulle stuur toe die ark Gat toe (‘n ander stadstaat) en dieselfde gebeur. Die storie versprei en toe hulle met die ark aankom na Ekron, die volgende stad, toe skreeu die Ekroniete dat hulle die ark bring om hulle dood te maak – dis nou hulle eie mense.  Daar is chaos.  Pes breek uit – aaklige pesswere, mense sterf en die res is verward en bang.  Die geskreeu van die stad kon baie ver gehoor word. Selfs in heidenland is daar vrees vir die almagtige God en word die ark uiteindelik, op aanbeveling van die Filistynse waarseêrs en priesters, word die ark na Israel teruggestuur, met die grootste respek en ootmoed. Die aanbeveling van die afgodsaanbidders is dat die ark met die afbeeldings van die pesswere en vyf muise wat die vyf regeerders van Filistea simboliseer in goud gemaak word en saam met die ark na Israel teruggestuur word. Filistea-konings is muise in die teenwoordigheid van God.

Skielik is die storie van die harkoppigheid van die Farao in Egipte weer aangehaal. Die Filistyne het die “skinder” gehoor van die wonderlike verlossing van die slawevolk uit Egipte en hierdie is nou al meer as twee geslagte na daardie gebeure. 1Samuel 6:6.

[‘n Geslag in die Bybel word bereken as 40 jaar].

[Net vir interessantheid – Filistea was geleë in die omgewing van die huidige Gaza wat nou nog vir Israel meer as hoofbrekens besorg.]

Die gevolg is dat God se wonderwerke beter onthou word deur die vyande van Israel as Israel self en die ark kom terug – op ‘n skinkbord met geskenke – aangedra deur die Filistyne en almal in die wêreld van daai tyd wèèt – God se heilige simbool is nie ‘n “good luck charm” nie.

Maar, die Israeliete is net so onbevoeg om die ark te ontvang as gevolg van die verwarring na Eli se dood [hy het agteroorgeval en gesterf by die aanhoor van die nuus dat beide sy seuns in die nederlaag teen die Filistyne dood is] en die jonge Samuel bly alleen agter in die tempel.  Die ark word meer as 20 jaar “gestoor” in die huis van Abinadab. Eers Dawid het die ark teruggebring na Jesrusalem. Daaroor meer later.

Klem op godsdiensbeoefening en religieuse simbole is deur die eeue van die Christelike kerk die oorsaak van chaos. Net sodra dit gebeur word die profetiese stem stil, veroordeling en vooroordeel heers, moraliteit verval en die liefde vervaag om plek te maak vir die skor stem van wettisisme, oordeel en skuld. Kyk maar na die geskiedenis van die kerk. Die Heilige Gees verdwyn stadig en stil, saam met wonderwerke en bevrydende leerstelling. Die sekerste teken hiervan is die afwesigheid van liefde, genade en vergifnis. Jesus en Jesus gekruisig, soos Paulus sê moet die kern van ons boodskap wees, is nie meer sentraal nie, eerder rituele en mensgemaakte wette. Kerksimbole en gebruike word gereduseer tot sinnelose rituele en tradisie word verhef tot die maatstaf van moraliteit, sonder die fondament van die lewende Woord van God.

Maar, terug by toentertyd en die arme Eli. Moeilik om die verkeerde opvoeding reg te stel wanneer kinders eers in die verkeerde gewoontes verval het, sonder korreksie. Sy seuns is boos. Hulle “steel” die beste vleis van die offerhande. ‘n Deel van die offerhande vleis was regmatig die priesters s’n. Hulle moes met ‘n vurk in die pot gaar vleis insteek en alles wat aan die vurk vassit kon hulle neem. Eli se seuns het die vurk in die rou vleis ingesteek omdat daar meer vleis daaraan kon vassit. Dit het hule gedoen voordat die vet, wat aan die Here gewy moes word, afgesny is. Dit was blatante minagting van die wet, waarvan hulle die voorbeeld moes wees.  Indien die mense nie wou toestem tot hulle misbruik nie, het hule met geweld gedreig. Die straf van die optrede was eintlik die doodstraf. Eli het hulle vrygespreek.

Die Here roep ‘n profeet op – hy word net genoem ‘n man van God, sy naam word nie gegee nie – om Eli te waarsku en ‘n oordeel oor hom en sy geslag uit te spreek. (1 Samuel 2:27 – 36) Die profesie veroordeel Eli se slapheid oor die voorskrifte van die wet. Dit voorspel die dood van Hofni en Pinehas en bevestig dat die eer van priesterskap van Eli en sy nageslag weggeneem sal word. Die profesie eindig met die belofte van ‘n betroubare priester. Skrikwekkende gevolge van die ligtelike en oppervlakkige omgaan met die simbole en gemeente van die Here.

Praat van ‘n disfunksionele kerk. Eli se tempel. Binne-in hierdie onvolmaakte priesterskap en bose misbruik van alles wat heilig is, rig God een van die grootste profete van Israel op. Samuel. Hy kan die heel beste uitkoms bewerkstellig uit die heel slegste stel omstandighede.

Wat sê hierdie woord vir ons. Hebreërs 12:28 is ons antwoord.

Laat ons wat ‘n onwankelbare koninkryk ontvang het, dan nou dankbaar wees. Laat ons God dankbaar dien met eerbied en ontsag, soos Hy dit wil, want ons God is ‘n verterende vuur.

Sleutelwoorde hier: Soos Hy wil.

Weer gee Hebreërs vir ons die antwoord: 3:7 en 4:7: Vandag as julle Sy stem hoor, moet julle nie hardkoppig wees nie. (Ou vertaling sê: Verhard nie jou hart soos in die verbittering nie. )

‘n Harde hart maak die stem stil. Godsdiensbeoefening maak nie jou ore oop nie. ‘n Blote ritueel sal nooit jou verhouding herstel nie. God onderskei Homself van alle ander gode as die God wat praat. In Jesaja 52:6 sê God:

Therefore My people shall know My name; therefore they shall know in that day, that I am He who speaks: Behold it is I.

Dit is die stem van God wat jou oplig en ophef wanneer jou nood die grootste is – net soos Hanna, na wie ons volgende keer gaan kyk. As die stem stil word is daar verwarring. God is in die eerste plek bo alles in verhouding met Sy kerk, Hy woon in die lofprysinge van Sy mense. Hy is nie ingestel op leë rituele nie. Wat is die inhoud van ons Nuwe Verbond? Dit is die verbond wat met bloed in liefde in ons hart ingeskryf is.

Hebreers 8:10: For this is the covenant that I will make with the house of Israel after those days, says the Lord: I will put My laws in their mind and write them on their hearts; and I will be their God and they will be My people.

Dit is die kern van die nuwe verbond. Hebreërs 10:5 sê: Dit is nie diereoffers en graanoffers wat U wou hê nie, maar die liggaam wat U my gegee het. Brandoffers en sondeoffers het U nie behaag nie. Toe het Ek [Jesus] gesê: Kyk Ek het gekom o God, om U wil te doen. In die boekrol is dit van My geskrywe.

Jesus het die Wil van God gedoen, omdat die plan in Sy hart was van Sy geboorte af. Net so gee die Here Sy wil en wet in ons hart en skryf dit in ons verstand. Dis waar jy hoor. Daar in die diepste oortuiging van jou binneste deur die werking van die Heilige Gees. Daar word die Woord [Bybel] vir jou oopgebreek en daar kom die begrip vir dit wat jy lees. Dit is brood wat vir jou gebreek word en nie die leerstellinge van mense wat jou red nie.

Jesus sê in Matteus 15:9:

These people draw near to Me with their mouth, and honour Me with their lips, but their heart is far from Me. And in vain they worship Me, teaching as doctrines the commandments of men.

Hoe hoor jy die stem? Kniel by die kruis. Neem ‘n rukkie stilte en neem jou gedagtes gevange en maak dit aan Christus gehoorsaam (2 Korintiërs 10:5).

Die gevolg: Hoor wat sê die Here vir Samuel in die eerste profesie wat hy bring. 1 Samuel 3:11:

Ek gaan ‘n ding in Israel doen wat elkeen wat daarvan hoor se twee ore sal laat tuit!