143. Tabernakels, Tempels, Katedrale en Kerke.

Aanbidding is ‘n kenmerk van lewe op aarde. Dink daaraan. Oor die hele wêreld, dwarsdeur die geskiedenis, staan plekke van aanbidding sentraal in die kultuur en geskiedenis van elke volk op aarde. Sedert die antieke tye, is die mees buitengewone bouwerk en selfs sekere natuurwonders aan gode of hoër wesens toegewy.

Die woestynvolk met hulle opvou-weergawe vir ‘n aanbiddingsplek was nie anders nie. Uitgelei onder die son-aanbidders van Egipte, waar verstommende argitektoniese projekte tot eer van hulle gode aangepak is, het God se volk in die woestyn rondgedwaal sonder enigiets om hulle hernieude geloof in die wonderwerk-God YHWH (Yaveh) van hulle geloofsvoorvaders, Abraham, Isak en Jakob te anker nie.

So ‘n ent in hulle woestynwandelinge, vind ons die beskrywing en voorskrifte vir die Tabernakel, ‘n heerlike studie op sy eie. Moses beskryf noukeurig aan die volk wat God bepaal. Heilige Gees-geïnspireerde vakmanne en vroue bou en versier die Verbondsark wat die teenwoordigheid van die Allerhoogste God simboliseer. ‘n Dik-geweefde, geborduurde linnegordyn skei die Ark van die deel waar die Toonbrode (simbool van die Woord van God), die Lampstaander (simbolies van die Lig wat die Woord van God verlig en toegankllik maak) en die goue bak met wierook (simbool van aanbidding) staan. In die voorhof is die brandofferaltaar waar onskuldige bloed ons van sonde reinig en die bronsbak met water wat ons doop simboliseer. Dit is die gevestigde patroon van aanbidding oor al die eeue heen.

Ek is altyd so aangemoedig met die skrif wat die kuns en vaardigheid van die vakmanne wat aan die Tabernakel gewerk het, as ‘n direkte gawe van God beskryf.

Die Here het hom toegerus met sy Gees sodat hy met vaardigheid, insig en verstand enige werk kan doen: ontwerpe maak en dit in goud, silwer en brons uitwerk, edelstene verwerk en monteer, en houtwerk doen. Hy sal enige werk kan doen. Die Here het vir hom en vir Oholiab, seun van Agisamak uit die stam Dan, die begaafdheid gegee om ander as vakmanne op te lei. Die Here het aan hulle die vaardigheid gegee om al die werk van ‘n vakman te verrig: om te ontwerp, om blou, pers en bloedrooi wolstof en linne te borduur, en om te weef. Hierdie manne kan enige werk doen en ontwerpe maak.  (Exodus 35:31-35)

Gevestig in die Beloofde Land skryf Dawid ‘n paar eeue later hoe graag hy ‘n Tempel wil bou, ‘n permanente struktuur om die wonder-God van Israel te aanbid. Sy seun, Salomo, bou ‘n Tempel wat die hoogtepunt van die Hebreeuse beskawing in antieke tye oorheers en die respek en bewondering van buurnasies afdwing. Dit bly die sentrale plek van aanbidding vir 400 jaar. Die afvalligheid van Israel het tot gevolg dat die Assiriërs hulle in ballingskap wegvoer om nooit weer terug te keer nie. Ongeveer 200 jaar later word Jerusalem deur die Babiloniërs vernietig en die mense van Juda in ballingskap weggevoer.

Sewentig jaar na die ballingskap van Juda begin het, word die terugtog aangepak onder leierskap van Ezra en Nehemiah en in groot verwondering oor God se mag en leiding, word die Tempel en die muur van Jerusalem herstel. Die wonderwerke en stryd om die taak te voltooi word noukeurig opgeteken,

Onder Romeinse oorheersing, eeue later, werk die Joodse koning Herodus die Grote, dekades lank om die Tempel tot sy vorige glorie te herstel. Hy is bekend vir sy grootse, argitektoniese projekte oral in Judea in daardie tyd. Die Tempel is die trots en vreugde van Jerusalem en die sentrum van Joodse kultuur en godsdiens, gebou op die patroon van die Woestyntabernakel en die Tempel van Salomo, met ‘n paar byvoegings, soos die voorhof van die Vroue en die voorhof van die Heidene, wat nooit in die oorspronklike plan was nie.

Die Tempel was die trots van die Fariseërs en priesters en duisende pelgrims van oor die wêreld wat graag in Jerusalem se hart wou aanbid. Dit was die sentrum van ‘n Jood se daaglikse lewe en kultuur. Daar was vir hulle geen alternatief nie. As jy ‘n Jood gebore is, was jy onder die Wet van Moses en kon niks anders kies nie. Daaglikse gebed, offers, die Sabbat en die Feeste het die ritme van jou lewe bepaal. Niks anders was belangrik.

Jesus se optrede by die Tempel toe Hy die geldwisselaars daar uitgejaag het, het onmiddellike reaksie by die Joodse leiers uitgelok.

Hulle reaksie word in Johannes 2:17-25 bespreek.

Jesus se dissipels het die woorde van Psalm 69:9 onthou. Die Psalm vertel van die passie van die Messias vir die huis van God en beskryf dit so sterk soos jaloesie oor die ware aanwending van aanbidding in die Tempel. In hulle gedagtes is Jesus se optrede in lyn met die Messias.

Die reaksie van die Jode is verstaanbaar. Hulle wou Jesus se geloofwaardigheid met ‘n teken bevestig. Hulle het geweet dat die Messias tekens en wonders sou doen. Jesus moes Homself bewys deur iets bonatuurlik te doen.

Jesus se antwoord was ‘n groot probleem. Johannes skryf met die perspektief van sewentig jaar na die gebeure.

Die woorde waarmee Jesus hulle vrae antwoord, is later in Sy verhoor teen Hom gebruik. Hulle het Hom aangekla en gesê:

 “Hierdie man het gesê: Ek kan die tempel van God afbreek en in drie dae weer opbou.” (Matteus 26:61)

Jesus het nooit gesê dat Hy die Tempelgebou sal afbreek en opbou nie. Hy het geweet dat die einde van Tempelaanbidding naby was. Hy het aan die Samaritaanse vrou gesê dat aanbidding in gees en waarheid nie meer plekgebonde sou wees nie.

Tempelaanbidding het nie mense na God toe gelei nie. Dit moes eintlik. Dit het heeltemal irrelevant geraak. Jesus wou die ou manier vervang met iets waarvan hulle nog nooit gehoor het nie.

God maak nuut, altyd beter as tevore. Dit is die wonderwerk-beginsel van herstel. Hy maak iets wat jy nie in jou wildste drome kan opdink nie. Kyk uit vir die nuwe. (Jesaja 42:9; 43:19)

Jesus het gepraat van ‘n Tempel wat nie deur mense hande gebou is nie. Sy koms het die einde van mensgemaakte Tempels beteken. Sy koms sou die nuwe bring, Gees-aanbidding sonder geboue en sonder dieroffers. (Markus 14:58)

Die Heilige Gees sou die gelowige toerus met salgheid en krag om met die waardigheid van die Kruis en deur die reinheid van die Bloed in die Teenwoordigheid van die Almatige in te kom.

In 19vC begin Herodus die bouwerk aan die Tempel in Jerusalem om die Jode onder Romeinse heerskappy gelukkig te hou. In 64nC is die bouwerk eers klaar. Dit het 46 jaar geneem om te bou. ‘n Skamele ses jaar daarna, in 70 nC vernietig die Romeinse weermag onder leiding van Vespasianus die Tempel sodat net die klaagmuur bly staan.

Met hierdie kennis as agtergrond is Jesus se stelling skokkend. Het Hy regtige bedoel dat die wonder en luuksheid van al hulle moeite tot niks sal kom nie? Al hierdie geld wat spandeer word, was gemors en irrelevant in God se plan – hoe dan nou?

Jesus roep die mense in diskussie oor Sy stelling. Hy stel die figuurlike tenoor die letterlike, die fisiese in kontras met die geestelike.

Verder nog, Sy stelling gaan eintlik oor die Opstanding. All mense, waarookal, sou toegang tot die opgestane Christus hê. Die alom-teenwoordige God sou aanbid word tot aan die eindes van die aarde. Die ware diepte van Sy stelling sou eers na die Opstanding waarlik verstaan word.

Die skrif wat hulle geglo het is dat hulle van die dood gered wou word. Die dood was ‘n vreesaanjaende misterie. Die Psalmis sing duisende jare gelede:

U gee my nie oor aan die dood nie. U laat u troue dienaar nie in die graf kom nie. (Psalm 16:10)

Petrus haal dit aan op Pinksterdag (Handelinge 2:31), Paulus haal dit aan in Antiochië (Handelinge 13:35). Redding uit die dood het die vertroue van die kerk in die opgestane Jesus bevestig.

In die dispensasie van die Heillige Gees hoef ons nie op enige mensgemaakte plek van aanbidding staat te maak nie. Ons aanbid in ons eie Tempel in ons diepste wese as gevolg van die Opstanding en die uitstorting van die Heilige Gees.

Jesus het baie wonderwerke in Jerusalem gedoen. Baie mense het in Hom geglo, maar tog het Hy Homself nie openlik as die Messias verklaar nie.

Jesus het die mens goed geken. Hy het geweet dat ‘n wonderwerk, hoe groot ookal, gou ou nuus word. In die joernalistiek praat hulle van die “een dag wonder”. Sensasie is sensasioneel vir ‘n baie kort tydjie.

Die mense sal die wonders en tekens volg, maar baie sou nie bereid wees om hulle kruis op te neem nie, hulleself te verloën en die houding van diensbaarheid te leef nie. Oorgawe aan die wil van die Here in alles, sou die ware van die oppervlakkige skei.

Jesus wou nie die populêre stem hê nie. Hy sou hulle aanvaarding ontvang slegs as hulle presies besef het, wat aanvaarding behels. Die menigte sou Hom die Messias verklaar en dan verwag dat Hy hulle oppervlakkige verwagtinge vervul.

Hy het gekom vir soveel meer as wat die mens ooit kon droom.

Johannes gebruik drie woorde vir wonderwerk:

Teras beteken ‘n wonderlike ding. Dit het geen morele inhoud nie, eenvoudig ‘n wonder. Die Nuwe Testament gebruik nooit hierdie woord alleen om ‘n wonderwerk te beskryf nie.

Dunamis beteken krag. Ons woord dinamiet kom daarvandaan. Dit wys op buitengewone krag, effektiewe krag wat deur almal erken word.

Semeion beteken ‘n teken. Dit is die woord wat Johannes gebruik. Die daad vertel van die man, openbaar sy karakter en dien die doel om die persoon wat optree beter te ken en te verstaan.

Wonderwerke het aan die mens die aard van God getoon.

Jesus wys wie God is. Hy maak die siekes gesond, Hy troos die armes en Hy voed die wat honger ly.

Sy wonderwerke was die teken van God se liefde vir die mens.

70. Dis ‘n geskenk…skeur oop en gebruik.

The value of knowledge, that is, true spiritual knowledge, in the life of faith, can hardly be exaggerated.

The divine is always first known by believing. As we continue believing, we shall be prepared to know and to see.

Andrew Murray: The Spirit of Christ

Bodemklipvriend – kan jy stilstaan vir ‘n oomblik? Ek weet, ek weet – die lewe is besig en veeleisend. Die nuus is kommerwekkend. Die toekoms onseker en jy moet werk en voorsien – dis jou Afrikaner, Calvinistiese plig, diep in jou ingepreek en ingebrand met ‘n voorbeeldige opvoeding van kerk en ouers wat net so hard gewerk en voorsien het – ja, ja – deur twee oorloeë ook. Hoe gaan jy stil word en weet?

Goddellike wysheid en kennis bepaal alles. As jy dit nie het nie, maak dit nie eintlik saak wat jy het nie.

Onthou jy jou koninklike afkoms? Jy is ‘n prins en priester in die ewige, onstuitbare, onverganklike en onsigbare koninkryk van God wat Jesus op aarde bevestig het. [Bodemklippe nr 27]

Die volle impak van ons posisie as wedergebore kinders van God is meer en groter as wat die meeste van ons besef. Dit verg ‘n tyd van stilte en diep denke. Kan ons net vir ‘n oomblik stilstaan en die doel van alles beskou?

Waarmee is ons besig? Ons is in transformasie om ons denke te verander sodat ons die diep misterie van lewe kan begryp en met insig besluite te neem. Openbaringskennis, totaal ontoeganklik vir die ongelowige, is ons skat van onberekenbare waarde.

Efesiërs 1:17 -19:

…dat die God van onse Here Jesus Christus, die Vader van die heerlikheid, aan julle die Gees van wysheid en openbaring in kennis van Hom mag gee, verligte oë van julle verstand, sodat julle kan weet wat die hoop van sy roeping en wat die rykdom van die heerlikheid van sy erfdeel onder die heiliges is; en wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo, na die werking van die krag van sy sterkte…

…that the God of our Lord Jesus Christ, the Father of glory, may give to you the spirit of wisdom and revelation in the knowledge of Him, 18 the eyes of your understanding being enlightened; that you may know what is the hope of His calling, what are the riches of the glory of His inheritance in the saints, 19 and what is the exceeding greatness of His power toward us who believe, according to the working of His mighty power…

Die sleutel tot hierdie hele wonder-wêreld van wysheid en openbaringskennis wat Jesus vir ons kom skep het, is geloof.

Geloof is ‘n gawe sowel as ‘n vrug van die Heilige Gees. Dis die kragtigste kringloop van vooruitgang ooit.

Dit is die mosterdsaadjie wat met die berg praat.

Matteus 17:20:

So Jesus said to them, “Because of your unbelief; for assuredly, I say to you, if you have faith as a mustard seed, you will say to this mountain, ‘Move from here to there,’ and it will move; and nothing will be impossible for you.

Geloof – [Grieks = pistis] – word gedefinieer as oortuiging, dit wat vertroue behou, dit wat as waarheid beskou word. In die Nuwe Testament word die woord verder uitgebou as die goddellike inplanting van innerlike vertroue en afhanklikheid van God en alles wat Hy sê.

Romeine 12:3:

For I say, through the grace given to me, to everyone who is among you, not to think of himself more highly than he ought to think, but to think soberly, as God has dealt to each one a measure of faith.

God gee ‘n maat van geloof aan elkeen. Niemand kan daarsonder wees nie. Dit is wat ons kernbestaan definieer: ons word genoem – gelowiges – omdat ons glo. Dis maar net die begin.

Paulus gaan verder in 2 Korintiërs 10:15 en praat van geloof wat groei met die vewagting dat groter geloof denkpatrone verander en wyer evangelie-impak sal bring:

…but having hope, that as your faith is increased, we shall be greatly enlarged by you in our sphere,

Dink maar aan Jesus se lewe op aarde en Sy interaksie met mense in nood en mense in rebellie teen Sy leer. Dit is ‘n hele studie op sy eie en noukeurig opgeteken vir ons eie geloofsreis.

Jesus se lewe op aarde was die beeld van God se denke, God se voorkeure, God se goedkeuring. Ongeloof het Jesus kwaad gemaak – geloof het Hom vreugdevol wonderwerk-aktief gemaak.

Die uitroep van die epileptiese kind se pa wat sy gewilligheid om te glo saam met ‘n rou-eerlike besef van ongeloof, het Jesus geroer en die kind is genees.

Mark 9:19, 23 en 24:

He answered him and said, “O faithless generation, how long shall I be with you? How long shall I bear with you? Bring him to Me.” 23Jesus said to him, “If you can believe, all things are possible to him who believes.” 24 Immediately the father of the child cried out and said with tears, “Lord, I believe; help my unbelief!”

Die hoofman oor honderd is gekomplimenteer en verhef bo die mense van Israel.

Matteus 8:10:

When Jesus heard it, He marveled, and said to those who followed, “Assuredly, I say to you, I have not found such great faith, not even in Israel!

Net in Mattues 9 nog voorbeelde van wonder-woorde wat ons elkeen uit die mond van God wil hoor:

Matteus 9:2:

Then behold, they brought to Him a paralytic lying on a bed. When Jesus saw their faith, He said to the paralytic, “Son, be of good cheer; your sins are forgiven you.”

Matteus 9:22:

But Jesus turned around, and when He saw her He said, “Be of good cheer, daughter; your faith has made you well.” And the woman was made well from that hour.

Matteus 9:29:

Then He touched their eyes, saying, “According to your faith let it be to you.”

Woorde van geloof aan Jesus is beloon met oplossings en genesing en wonder-woorde van goedkeuring.

In andere gevalle is die gebrek aan geloof met ‘n verwyt uitgewys.

In Matteus 8:26 noem Jesus hulle kleingelowiges en maak die storm stil. Hulle vrees word beklemtoon. Vrees gaan so dikwels saam met ‘n gebrek aan geloof. Maar let wel, hulle het min geloof, maar nie niks nie. Die wonderwerk kom, ten spyte van die verwyt. Die krisis is so dikwels die aksieveld vir groter vertroue, die saadjie van geloof wat ontkiem en groei. Sonder krisis is ons onkundig oor wat God kan doen. Hoe sal ons weet van ‘n wonderwerk as ons nooit een nodig het nie?

Genade is oorvloedig. Die hoofsaak is steeds die teenwoordigheid van Jesus wat die situasie red.

Dis nie die maat van ons geloof wat die wonderwerk veroorsaak nie – dis ons uitroep na die Bron en Sy genade wat ten spyte van gebrekkige geloof ons uitred, ons genees en ons omstandighede onder Sy bevel bring.

Die vier vriende het hulle siek vriend na Jesus toe gebring. Sy teenwoordigheid met hulle aksie, wat die maat van hulle geloof illustreer, het hulle wonderwerk laat gebeur.

Geloof is ‘n gawe van die Heilige Gees. Die saad van die Woord word deur die Heilige Gees in ons gees geplant sodat ons God vertrou. Dis nie iets wat ons uit eie krag in ons binneste roer en dan toepas nie. Dis is ‘n besluit – rasioneel en berekend – op grond van ons wedergeboorte en ons vertroue op God se beloftes- nie ‘n huiwerige, emosionele reaksie op krisis nie.

Hebreërs 11:1-3 The Message:

 1-2 The fundamental fact of existence is that this trust in God, this faith, is the firm foundation under everything that makes life worth living. It’s our handle on what we can’t see. The act of faith is what distinguished our ancestors, set them above the crowd.

As ons dit glo, wat kom uit? Praat jy geloof?

Matteus 12: 36 – 37

But I say to you that for every idle word men may speak, they will give account of it in the day of judgment. 37 For by your words you will be justified, and by your words you will be condemned.”

Verklaar saam met my :

  1. God is goed en daar is niks onmoontlik vir die wat glo.
  2. Die kruis van Jesus is die sleutel tot wonderwerke in elke aspek van my lewe.
  3. Die Almagtige God is lief vir my en sal uit Sy oneindeige genade vir my ‘n wonderwerk doen.

Psalm 19:15:

These are the words in my mouth; these are what I chew on and pray.

Accept them when I place them on the morning altar.

 

Tot volgende keer.