171. Verwarring soek sekerheid.

  1. Verwarring soek sekerheid.

[Johannes 12]

Weet ons werklik wat duisternis is? As daar hoegenaamd geen hoop vir ingrype of uitkoms is nie. Ek wonder of ons moderne westerse wêreld, waarvan die Christendom en die leer van ‘n almagtige God so ‘n integrale deel van die kultuur is, dat dit “daar” is selfs al glo ‘n persoon glad nie, weet watter verwarring die baie gode van die Griekse en Romeinse mitologie gebring het? Daar is soveel onbestendigheid in die denke oor die dieper dinge in die lewe. Wat is lewe? Wat is liefde? Wat is gevoelens? Wat is moraliteit? Wat is invloed? Net sodra hierdie denke ingewikkeld raak het die antieke wêreld ‘n mistiese verklaring probeer formuleer. Hoe is ons veronderstel om te lewe? Is daar ‘n perfekte lewe bereikbaar? Hoe kan dit bereik word?

Die Grieke het diep gedink. Hulle is vandag nog daarvoor bekend. Hulle filosowe het diep spore in die geskiedenis getrap, lank voor Jesus se lewe op aarde en is vandag nog bekend. Plato, Sokrates en Aristoteles is welbekende name in ons kultuur. Veral Plato het geskryf oor die onsienlike wêreld as perfekte replika van wat ons leef en die enigste manier om daar te kom is die dood.

Dit is in hierdie atmosfeer waarin Johannes skryf. Soos ons in die eerste hoofstuk van die Evangelie opgemerk het, skryf Johannes indirek om die Plato-denke te antwoord met die bekendstelling van Jesus as logos. [Bodemklippe 132]

Hier in Johannes 12:20-26 vra die Grieke na Jesus. Op hierdie stadium van sy lewe, woon Johannes in Efese en skryf met die Grieke in gedagte. Hy skryf in die besonder oor hierdie insident. Die Grieke was entoesiastiese reisigers in daardie tyd. Hulle was oral, Sommige het vir handel en besigheid gereis en ander vir filosofiese redes op soek na waarheid, wysheid en nuwe idees.

Hulle het veral die godsdienste van die wêreld ondersoek. Hulle soekende denke het na Jesus gevra.

Dit is weer eens Andreas wat hulle na Jesus toe bring. Miskien het hulle met Philippus gepraat omdat hy ‘n Griekse naam het, maar Philippus het hulle na Andreas toe gebring. Andreas het geweet dat Jesus altyd oop is vir vrae en ondersoekende denke. Hy het hulle met vrymoedigheid na Jesus toe gebring wat altyd bereid was om in gesprek te tree.

Jesus sê dat die krisis (die uur) het gekom en praat van die dood, wat vir die Grieke besondere betekenis gehad het. Hy noem Homself die Seun van die mens volgens Daniël 7:13. In Daniël se visioen is die wêreldmagte as wilde diere beskryf, wreed en verterend. Die nuwe koninkryk was sagmoedig en genadig, soos niks wat ooit was nie. Die simbool daarvan was ‘n mens, nie ‘n dier nie.

Die Jode het die Seun van die mens verwag. Soveel van die literatuur in die “profetiese stilte” in die 400 jaar tussen die Ou en Nuwe Testamente, het die droom lewend gehou. Hy sou die onoorwinlike heerser van God wees. Die Grieke het natuurlik geen Messiaanse verwagting gehad nie.

Jesus het met die Jode gepraat oor die kruis en sy glorie deur die kruis en hulle het dit misverstaan. Hy het gepraat oor offer en dood en hulle was nie bereid om te luister nie. Sy woorde het nie sin gemaak nie.

Aan die Grieke het Hy verduidelik dat lewe kom deur die dood net soos die koringkorrel, begrawe in die grond, daarna kom lewe, groei en vrug.

Om dood te wees vir jouself is die enigste weg na insig en begrip.

 Jou selfsug en eie belang maak jou ongeskik vir diens. . (Markus 8:35; Mattheus 16:25; Lukas 9:24;17:33)

Mense wat dien is groot in die koninkryk van God. Vir Jesus was Sy weg na glorie in die kruis.

Jesus se woorde oor lewe en dood het die grense van denke geskuif.

Johannes vertel ons nie van Getsemané nie. In hierdie volgende gedeelte (12:27-36) beskryf hy Jesus se pyn oor wat voorlê. Dit is waarlik durf – om te weet watter wreedheid voorlêen nogtans gehoorsaam te wees.

Sy woorde word die triomfantelike oorwinning oor die mag van die bose.

“Nou is Ek diep ontsteld. En wat moet Ek sê? Moet Ek sê: Vader, red My uit hierdie uur? Maar juis hiervoor het Ek gekom, vir hierdie uur.

 Hy bring die hemelse perspektief. Hy word die uiterste redder van mense en groter as wat enigiemand ooit kon voorsien.

Toe het daar ‘n stem uit die hemelgekom: “Ek het my Naam verheerlik, en Ek sal dit weer verheerlik.”

Die mense wat daar gestaan en dit gehoor het, het gesê dat daar ‘n donderslag was.Ander het gesê: “’n Engel het met hom gepraat.”

Vrees word oorwin by die hoor van God se stem. Die Jode het geglo dat God direk met die ou profete soos Samuel, Elia en Moses gepraat het. Teen die tyd van Jesus se lewe op aarde het niemand dit meer geglo nie. God se stem was duidelik hoorbaar by Jesus se doop (Markus 1:11), op die Berg van Verheerliking (Markus 9:7) en nou weer om Hom te versterk voor die kruis,

God praat met enigiemand wat gewillig is om te luister.

Daniël 7 praat van ‘n ewigdurende koninkryk. Hoe kon dit in die kruis eindig? Hy was veronderstel om die Prins vir tyd en ewigheid te wees ((Esegiël 37:25). Die heerskappy sou op Sy skouers wees (Jesaja 9:7). Hy sal op die troon van al die geslagte regeer (Psalm 89:5).

Jesus se dood aan die kruis sal Hom kroon in die harte van mense vir ewig. Dit was so anders as enigiets wat hulle kon verwag. Die kontras van Sy lewe teenoor die gemeenskap waarin Hy gebore is, het die geskiedenis vir altyd verander. Hy was nie net nog ‘n oorwinnaar wat die stryd gestry het en ‘n groot oorlog gewen het nie. Hy was die Oorwinnaar van alle tye en alle stryd.

Hy het lig in duisternis belowe en die skaduwêreld van die dood in die kollig geplaas. Die lewe van vrees, twyfel, verwarring en hartseer is nie die storie van die lewe in Jesus nie. Hy bring lig en vreugde in die gebrokenheid van hierdie lewe wat ewig standhou.

Johannes haal Jesaja 53:1-2 en 6:9-10 in die volgende gedeelte (12:37-41) aan. Dit gaan oor die ongeloof en moedswillige blindheid van die mense.

[Jesus noem dit dikwels in Matteus 13:14,15; Markus 4:12; Lukas 8:10 asook Paulus in Romeine 11:8; 2 Korintiërs 3:14]

Daar is altyd mense wat nie glo nie. Jesaja se hart het gebreek oor die ongeloof van die mense.

Vir die ou profete was God die bron van alles – selfs ongeloof. Hulle kon dit nie anders verklaar nie. God is groter as sonde – so ongeloof moes uit God kom.

In 12:40 is ‘n groot waarheid. Daar is niemand so blind soos hy wat nie WIL sien nie. Wanneer jy kies som nie te sien nie, is jou oë blind en jou hart hard.Die lewe maak nie sin nie en niks het betekenis nie. Begrip en wysheid is reeds verlore.

Daar is geen openbaring sonder belydenis nie.

Al ons besluite en keuses is ‘n Godgegewe gawe en kom uit Hom. Daarom is die verwerping van Sy genade so kragtig. Ons keuses vorm ons lewes. Ons het vrye keuse sodat ons kan liefhê. Sonder vryheid is liefde nie moontlik nie. Hy het die kruis gekies. Hy kon die kruis geweier het. Liefde het Hom laat kies.

Daarom verander ons as ons Hom kies en die kragtige oorwinning aan die kruis.

In die volgende gedeelte (12:42-50) word die skrikwekkende eiebelang en lafaardagtige optrede van die mense beskryf. Hulle het dalk geglo, maar kon dit nie verklaar nie. Hulle het die kerk gevrees.

Geheime dissipelskap is net nie moontlik nie. Iemand het gesê: “either the secrecy kills the discipleship, or the discipleship kills the secrecy.”

Dit was altyd die vrees om te verloor wat hulle bymekaar gemaak het. Hulle het besittings en status bo God gestel. Wat die mense sêwas lewensbelangrik. God is die Regter en oordeel oor die ewigheid. Hy kyk met ‘n hemelse perspektief en so moet ons ook. God oordeel in liefde en Hy oordeel regverdig. As jy die mense se opinie kies, dan oordeel die mens jou – met jaloesie, haat en onregverdigheid.

Die woorde wat Jesus hier praat is die laaste woorde wat Hy in die publiek praat. Hy vertel die mense van Sy vader. Hy praat nie oor Homself nie. In Hom word die mense aan God bekendgestel. As hulle na Hom luister, hoor hulle die stem van God.

Jesus het gekom om te red – God wil red. Liefde red. Maar…daardie selfde liefde oordeel die verwerping daarvan.

Waarheid sal oordeel. As jy weet wat die regte ding is om te doen, en jy doen dit nie, sal die waarheid oordeel.

Ons eie kennis sal ‘n getuie teen ons wees.

GEBED: Here, praat met my. Wys my die hart van Marta, Maria, Judas, die mense, die Fariseërs en die Sadduseërs, die kerkleiers en die Grieke wat waarheid soek. Laat die impak van die voorbeelde my ondderrig. Help my om te leer en te weet.

Wys my my wapens teen God, my harde skilpaddop-hart, my obsessie met status en welvaart en ander struikelblokke wat God se stem verdof. Help my om my liefde te leef en uit te druk en betekenisvol in my gemeenskap op te tree.

 

Jesus wys my JESUS.

 

167. Ek is ‘n skaap.

[Johannes 10]

Weet jy iets van ‘n skaap? Hulle is baie anders as beeste, eienaardig en eiesoortig. Sedert die vroegste tye was die Hebreërs skaapboere. Toe Jakob en sy familie Egipte toe trek, nadat Josef as onderkoning van Egipte aangestel is, is daar voorsiening gemaak vir die skape, ver van die Egiptenaars se beesboerderye.

Dan sal hy julle in Gosen laat woon, want die Egiptenaars het ‘n afkeer van kleinveeboere.” (Genesis 46:34)

…. that you may dwell in the land of Goshen; for every shepherd is an abomination to the Egyptians.

So het Jakob se familie in Gosen gewoon, ‘n vrugbare deel van Egipte aan die oostekant van die Nyldelta.

Die Egiptenaars was meestal beesboere. Hulle het neergekyk op skaapboere. Skape wei anders as beeste en kan met die gewoonte om die hele graspolletjie met hulle lippies uit te trek ‘n veld in woestyntoestande inwei. Herders het skaapweiding dikwels gewissel. ‘n Bees pluk met sy growwe tong die gras af en laat die wortel staan.

Skape is bekend daarvoor dat hulle die trop sal volg, selfs in gevaar in. Soms het die herder net een skaap geleer om hom te volg en die res sou agternakom.

Hier in Johannes 10 praat hy van die verlore skape van Israel vir wie Hy gekom het. Daarna het Sy bediening oopgegaan vir almal, maar die dissipels moes na Israel eerste gaan (Matteus 10:5-6; 15:24).

Jesus het self op ongekende wyse na die heidene uitgereik:

• Hy het die bediende van die Romeinse hoofman oor honderd genees (Matteus 8:10)

• Hy het met die vrou by die put in Samaria gepraat en Homself aan haar openbaar(Johannes 4:40)

• Hy het verduidelik dat om ‘n nasaat van Abraham te wees geen waarborg in die koninkryk van God is (Johannes 8:39)

• Hy het ‘n Samaritaanse melaatse genees. Die Samaritaan het omgedraai en dankie gesê. (Lukas 17:18-19)

• Hy het die storie vertel dat die Samaritaanse reisiger genade betoon het op die pad na Jerigo (Lukas 10:37)

• Hy het mense uit alle wêrelddele verwerlkom (Matteus 8:11; Lukas 13:29)

• Hy het Sy dissipels opdrag gegee om na alle nasies uit te gaan (Matteus 28:19)

• Hy is die Lig van die wêreld (John 8:12)

• Hy het die hele wêreld lief (John 3:16)

In Jesus is al die nasies broers. Eenheid is slegs moontlik wanneer ons weet hoe om Sy stem te volg. Ons dissipelskap is so opgestel om ander te leer om Hom te hoor, net soos ‘n skaap, en Hom te volg.

Die kerk van Jesus is die trop. Dit is die onsigbare liggaam gelowiges wat Hom waarlik volg en met hulle hele hart Sy opdragte uitvoer. Dit is nie georganiseerde godsdiens nie. Ons is een uit keuse, die toeval of gevoel nie.

Die gedeelte in Johannes 10:17-18 sê so baie oor Jesus.

Hy is ten volle gehoorsaam aan Sy vader, selfs tot die dood toe. Seunskap was vir Hom gehoorsaamheid in die hoogste moontlike graad van onderwerping. Hy sien die Kruis as die pad na glorie en verheerliking. Hy het nooit getwyfel dat Hy moet sterf nie, maar ook nooit die opstanding betwyfel nie.

Hy het met Sy hele wese Sy Vader vertrou. Sodoende het Hy Sy lewensdoel uitgeleef en die moeilike pad na grootsheid geloop. Sy dood was nie die gevolg van ‘n veroordeling van die mense nie. Hy kon die hemel se leërskare roep om Hom te red. Hy het die dood aanvaar (Johannes 19:10-11). Hy was nooit ‘n slagoffer van Sy omstandighede nie.

Hy het die Kruis gekies. Hy het nie Sy lewe verloor nie; Hy het Sy lewe gegee.

In die volgende gedeelte sien ons die dilemma van die mense, so werklik soos vandag nog. Is Jesus ‘n mal man of die Seun van God? Daar is geen omweg om hierdie vraag nie. Jesus het die hart van God geken.

Hy kan eenvoudig nie ‘n mal mens wees nie. Sy boodskap het hoop vir die wêreld gebring. Sy dade en woorde het gebrokenheid herstel en hoop gegee. Sou ‘n mal mens ‘n blinde kon laat sien? Die gevolge van ‘n ontmoeting met Jesus in miljoene der miljoene lewens getuig daarvan dat Hy die slegte goed maak, die dwase wys en die verworpene hoopvol.

Die Fees waarvan hier gepraat word is die Fees van die Lig (Hanukkah) wat vir agt dae in Desember gevier word. Die oorsprong van die Fees gaan terug na een van die uitstaande tye van Joodse durf en moed in hulle volgehoue onderdukking deur ander volke.

In die jare 175 tot 164vC was die koning van Sirië Antiochus Epiphanes. Hy wou Griekse filosofie en kultuur bevorder en afdwing. Hy was vyandig teenoor Joodse kultuur en godsdiens en ‘n wreedaard. Hy was aanvanklik vredevol, maar die weerstand van die Jode het hom te ver gedryf. In 170vC het Jerusalem aangeval. Sowat 80 000 Jode het gesterf en derduisende is in slawerny weggevoer. Hy het die Tempel skatkis geroof en dit onwettig verklaar om ‘n kopie van die Wet van Moses te besit of om jou kind te besny. Ma’s wat hulle kinders laat besny het, is gekruisig met hulle kinders om hulle nek. Die Tempelkamers is in ‘n bordeel omskep en die laaste strooi vir die Jode was die offer van ‘n vark op die groot brandofferaltaar ter ere van Zeus en ander gode.

Judas Maccabaeus en sy broer het ‘n opstand gelei en suksesvol vir vryheid geveg. In 164vC het die Jode die oorhand gekry en die Tempel is herstel en gereinig. Om die geleentheid te vier is die Fees van Toewyding ingestel.

So word vertel dat toe hulle die groot kandelaar met sy sewe takke optel, daar net een houer met olie, wat spesiaal deur die hoë priester geseël en afgesonder is, gevind is. Die olie was genoeg vir een dag. Die wonder was dat die lamp agt dae gebrand het, totdat nuwe olie voorberei kon word.

In die herinnering van die wonderwerk tydens die Fees, maak Jesus een van Sy sewe EK IS-stellings.

EK is die LIG van die wêreld.

Niemand anders in die geskiedenis het nog ooit het hierdie woorde gesê nie. Jesus is die Lig in die duisternis van politieke stryd, emosionele onsteltenis en al die onsekerheid wat ons gemeenskap op alle vlakke genereer.

Daar in die voorhowe van die Tempel, waar die rabbi’s dikwels hulle leerlinge ontmoet het, het die vraag na Jesus toe gekom.

Die Jode het daar om Hom saamgedrom en vir Hom gesê: “Hoe lank gaan u ons nog in onsekerheid hou? As u die Christus is, sê dit reguit vir ons.” (Johannes 10:24)

Was dit die uitroep van hulle harte of ‘n lokval om Hom in kettery en veroordeling in te lei? Jesus antwoord dat Hy hulle al dikwels die antwoord gegee het.

Jesus het vir hom gesê: “Jy sien Hom. Dit is Hy wat met jou praat.” (Johannes 9:37)

Jesus praat weer van Sy skape wat nie Sy stem ken nie. Daarom behoort hulle nie aan Hom nie. (Johannes 10:26,27)

Hy belowe die ewige lewe. Die fisiese dood is net die poort na ‘n nuwe dimensie saam met Hom. Niks kan ons uit Sy hand ruk nie (Johannes 10:29-30).

Jesus het Sy Vader bo alles vertrou. Hy het geweet dit maak nie saak hoe verstrooid die skape sou wees nie, Sy Vader het beheer en sou nie dat een verlore gaan nie. Dit is ons waarborg.

…for He God Himself has said, I will not in any way fail you nor give you up nor leave you without support. [I will] not, [I will] not, [I will] not in any degree leave you helpless nor forsake nor let [you] down (relax My hold on you)! [Assuredly not!] (Hebrews 13:5-7, Amplified)

Ons vertrou God. Jesus is betroubaar. Jesus is God. Hy sê dit hier en bid dit in Johannes 17:1, 20-22. In Sy liefde is ons een met die Vader. Ons liefde maak ons gehoorsaam, nie wette of dwang nie. Een met die Vader is nie ‘n filosofie of iets in die metafisika nie. Dit is ‘n verhouding.

[Johannes 13:34; 15:10; 14:21, 23-24.]

Hierdie verklaring van Jesus het die Jode baie kwaad gemaak. Hulle wou Hom sommer daar en dan stenig en het die klippe opgetel (10:31). Sulke laster teen God was strafbaar met die dood (Levitikus 24:16). Jesus praat rustig voort ten spyte van die opwelling van woede. Hy is nie bang vir warm argumente nie.

Hy doen wonderwerke wat net uit God moontlik is. Hy verklaar dat Hy ‘n spesiale opdrag van God het. Hy is heilig – afgesonder vir ‘n spesifieke doel as ‘n boodskapper uit die hemel. (Psalms 82:6. Exodus 21:1-6. Also Exodus 22:9; 22:28) Hy daag hulle uit om Sy dade, nie Sy woorde nie, te oordeel. Die vrug van Sy lewe spreek dieper as enige stories oor Hom. Dade staan ver bo argumente.

Jesus is daardie dag nie gestenig nie. Die dag van Sy dood was reeds uitgemerk in die hemel. Hy het stilte nodig gehad. In die stilte het Hy God ontmoet – voor Hy die mense in hulle wreedheid kon aandurf.

Hy het na die plek van Sy doop gegaan. Die geleentheid van Sy doop was ‘n merkwaardige manifestasie van die drie-eenheid en Hy het krag uit Sy ondervinding met God gekry. Dit het Hom toegerus vir wat kom.

Jakob het teruggegaan na Bethel (Genesis 35:1-6).

Die mense het onthou wat Johannes die Doper oor Jesus gesê het en daarom geglo. Jesus was soveel meer as was Johannes ooit gesê het Hy sou wees. Baie het gesien dat Jesus die man was waarvan Johannes getuig het. Hy het die volle waarborg van die ganse hemel na ons toe gebring.

Hy kan en sal nooit teleurstel nie. In Hom kom al die drome waar.

Ek is ‘n skaap – ek sal Hom volg.

So in die verbygaan…woorde van lewe.

Liewe Bodemklipvriende,

Ek wil graag iets heel persoonlik met julle deel.

Ons gaan volgende week voort met ons studie van Johannes.

Ons is in die middel van die heel belangrikste naweek op die Christenkalender. Vir baie jare vra ek die Here om my oor Paastyd iets nuuts van die Kruis te leer. Hierdie jaar so ver was nie altyd maklik nie en soveel dinge het gebeur wat ek nie kon voorsien nie; baie seën, baie genade maar ook hartseer.

Vir verskeie redes was ek hierdie jaar sover meer uit as tuis.

Een van die dinge wat gebeur het was die heengaan van my sussie op 11 Februarie 2018. Sy is baie ouer as ek. Ek is die jongste van vier kinders. Ons het baie jare gelede ‘n broer verloor in ‘n fratsongeluk. Dikwels as ek en sy en ons oudste broer bymekaargekom het, was ons gesprekke soos ‘n getuienisdiens waarin ons die goedheid van God in ons lewe gevier het.

Ek wil graag die fyn besonderhede van haar siekte en verswakking met julle deel as ‘n getuienis van God se perfekte tydsberekening en Sy hand in ons lewe vir bewaring en seën.

Ek was nog altyd vas oortuig dat ‘n getuienis, naas die Bybel as geskrewe woord van God, die kragtigste woorde op aarde is.

My sus het kanker geveg en gewen toe sy net 35 jaar oud was. Met radikale sjirurgie het sy kankervry geleef tot haar dood. In die verloop van verlede jaar het ons gemerk dat sy al hoe stadiger beweeg. Sy het probeer om haar aktiwiteite op te skerp en het meer en meer gestap. Tog het sy baie moeg geword.

Een dag teen die einde van September 2017 het sy Fourways Mall toe gegaan en haar kruideniersinkopies daar gaan doen. Sy het eers ‘n rukkie in die Mall rondgestap en was oppad na haar kar in die ondergrondse parkeerterrein, toe alles swart word.

Die volgende deel van die storie word vertel deur die twee mense wat in ons familie engele genoem word. Dit is die wonderbare, onverklaarbare gedetailleerde Hand van God wat ingryp en help wanneer ons dit die nodigste het. Haar lewe is met vier maande verleng waarin sy ‘n wonderlike tyd saam met haar kinders en familie oor Kersfees en Nuwejaar kon deurbring.

Ek plaas dit soos dit aan my geskryf is. Die eerste een is die storie van haar man en die tweede is sy vrou self wat skryf. Hy skryf die brief aan my twee nefies, haar seuns.

I am writing this letter to record something that can be passed on to your children and your children’s children.

This is not a mystical story of fantasy but an account of how God works in our lives, and if you doubt there is a God then try and analyze the possibility of this account being coincidence. Your mother and my wife were players in God’s plan that you all would have the time over Xmas to get together as a family almost like there was unfinished things God wanted answered.

 I am a Scot and was brought up leaning slightly to the right as a “Presbyterian” with both my feet planted firmly on the ground and definitely not belonging to the group who analyze our daily living looking for miracles, and God’s signs, so it is only fitting that I should write this account.

 Starting at the beginning, and looking at the events leading up to my wife and your mother getting together, has to be looked at in detail to begin to understand the exquisite timing and finite detail that was in place.

 I am not a lover of modern technology and my fancy I-phone was giving trouble. I had to revert to shouting as no one could hear me. My wife insisted I get it seen to, and as there was a I-phone shop in the Mall, off I went. The Mall is a real mess and the underground parking is badly lit and very, very confusing and I ended up parking miles away from the shops which did nothing to alleviate my already short fuse. I patiently stood in a queue like a lost sheep. When I eventually got to the front of the queue, I was told that I needed to make an appointment.

Needless to say this did not end well and I stomped out telling everyone who was prepared to listen that I was moving my loyalty to Samsung.

 It took me over an hour to find my car and by that time I was a wreck.

Where are we going with this screed – well, have patience and all will be revealed.

The next afternoon my wife insisted that I go back and get my phone repaired. I was not prepared to admit that going back to that hell hole was bordering on me going insane and I asked her to please come with me. We have a mature relationship and I was told in no uncertain manner that she had better things to do than hold my hand in the underground car park.

In the next few moments the power drops out at the house. My wife is interrupted in her work and I haven’t left. We stay in a fancy estate and seldom have power problems but on this occasion we had two in quick succession and after the second one it didn’t come back on.

Once again I ask in a pleading voice for her to consider my plight and come with me to which she concedes providing I behave myself.

Normally a trip to the Mall is solid traffic and takes up to 50 minutes, but on this day and at this time there was no traffic and we flew there. We had stuff to deliver to our daughter, which I wanted to deliver first but my wife insisted we go the Mall. To try and make her understand why I was gone the whole afternoon the day before I wanted to show her exactly where I went in to the underground car park and just how confusing it is.

As I went down the ramp your mother was pushing her shopping trolley along in front of me and as I looked she fell. Of all the people in the Mall to be in the right place at the right time my wife is by far the person you want as she takes over and has a God given talent for knowing what to do in a stressful situation.

Both of us were concerned about security as these circumstances lend themselves to unscrupulous criminals taking advantage. My wife had started CPR, which she is very proficient at, and I was trying to get help from the centre. After 10 minutes plus and no life signs I told my wife that I thought it was over and nothing could be done. Still she persevered and one of the highlights of my life was to see your mother come back to life, flicker her eyes and the colour come back into her cheeks.

No words can express when you are in the presence of God and the crowd gasps at the miracle we were witnessing. Time stood still for me as I looked in wonder as my wife and your mum started to talk. When you read of the miracles that Jesus performed it doesn’t quite sink in but on this day it really sunk in and all of us felt the presence of God.

To finish this account of one of the most beautiful things that I have been privy to see, I feel it was a privilege and honour. I know that whatever the reason for the extension of her life for a few months, it was God’s desire that she spend the time with you.

She now is by God’s side.

Finally try and work out the odds leading up to our meeting your mum at that exact time with all the background. You cannot rationalize it and let the doubting Thomas’s try and fathom it out.

We thank you for inviting us to the funeral and I could not but help thinking that this was a joyous occasion and that she would have agreed whole heartedly with the gathering of the family with fond memories.

What a pleasure it was to be a small part in God’s plan.

 

The following is his wife’s account of the same event.

 

God has a PLAN!

Sometimes God uses us in really amazing ways.  I was used by God just recently.  And trust me, I was worse than Jonah.  I ran and ran.  God won the battle with me and this is the story.

It was a Monday last year in late September.  My husband has an I-phone and every day I marvel that a person more unsuitable to this type of technology was persuaded to think he could master this device.  Shows how branding and advertising really pay off!

To get to the story.  His phone was giving him a really hard time.  I suspected a software upgrade was required.  Anyway the whole of the Monday he yelled into his phone.  I suffered this throughout the day.  Eventually, I said ” Sweetie, please go into town and get it fixed.” If you know anything about our nearest Mall, it is a nightmare. The road from our house to the mall is around 24 kilometers of which six kilometers were under construction for the past two years.

So off he went.  After about two hours I got a frantic phone call.  (He had used my car).  “What is your car registration number?”  I gave it to him.  “I have lost the car” he said.  “The parking is chaos and under construction and I have been walking around for the last hour and I can’t find it”

Now there are six brand new parking levels, none of which are marked or signposted and no entrances are yet marked.  It is still under construction.

“Call the security guards and they can help you,” I suggested.  Around 7 pm that night he arrived home. He was in a truly foul mood.  And, you guessed it, the phone was still not working.  That is a story for another day.

Tuesday he yelled into the phone.  Actually he couldn’t hear anyone and they could not hear him.  Wednesday was unbearable.  He yelled and yelled.

On Thursday morning I woke up to no electricity.  This is a very rare occurrence where we live.  I was not in the best of moods as I had listened to yelling for three days solidly and now I could not do my work.  This was really the last straw.  I did all the tasks that did not require any electricity.  (Walk the dogs, make breakfast on a gas stove, make beds, dust, mop etc.).

By 9am the electricity was back on and I could get onto my computer and work. I also had curtains to finish for my daughter who was expecting her first child.   So I worked solidly with my husband yelling around the house.

We have lived here for five years and we have never had two power failures in one day.   It just does not happen.  I had finished my work on my computer and I was just settling down to do my work on my sewing machine.  My husband appeared behind me.  “Please come with me to town”, he said.

“I need to sew and finish these curtains,” I said.  Just as I said it the power went out again.

“Well,” said my darling husband.  “Now, will you please go with me”.  “All right,” I reluctantly agreed.

We loaded washing into the car that I had done during the week for my other daughter whose husband had an accident and broke his neck a few years ago.  She and her husband are always so cheery that I love to help them in these small ways.

The ride to the Mall would always be around 50 minutes to one hour because of the road works.  We flew to the Mall in under 20 minutes.  As we turned into the road for the Mall, my husband asked;  “Shall we drop off the washing first”.  “No,” I said.  “Go straight to the Mall and we can drop off the washing afterwards”.

We turned into the Mall and he went to the same entrance where he had parked on the Monday. In the far distance, I saw a lady pushing a trolley.  She was walking extremely slowly.  I admired the beautiful way she held herself and she was beautifully dressed.  Then my attention was drawn back to assist in looking for a parking bay.

“The lady has fallen,”  yelled my husband.  I looked forward and she had indeed fallen straight backwards and was lying immobile on the road.  Two security guards rushed up, grabbed her by her arms and started dragging her along the road.  I jumped out of the car and raced up to them.  “Leave her,”  I yelled.  They put her back down on the road.  When I reached her, she was clearly dead.  Her eyes and mouth were open. Her pallor was dreadful.  She was a deathly grey colour.

My husband, who had pulled the car alongside got out and looked down as she lay there. “She is gone,” he said.

I knelt down and felt for a pulse. Nothing.  I put my ear on her face to feel for breath. Nothing.  I don’t know what made me do it.  I pulled her head back gently, pinched her nose and gave her a deep breath.  I then started pressing down on her chest doing compressions.  I was counting.  At about 20 compressions, I breathed again.  Still nothing.  I carried on. By this time a crowd had gathered around.  They were all watching.

I saw one man in the crowd filming me as I came up to give her another breath.  “Stop him,”  I asked my husband.  He walked over and spoke to the man.

Another man sidled in on his haunches.  “Give me her jewelry and I will look after it,”  he said.  “Sir,” I said.  “If you can’t help me, go away”.

I gave her CPR for about 15 minutes.  She was completely unresponsive.  My husband kept telling me that she had gone.  Suddenly a light came on in her eyes and she gave a very gentle little sigh.  “I have her back,”  I said.  I carried on the compressions as her heart was still very fluttery.  I was then asking about the paramedics.  Nothing.  I could hear sirens but they were a long way away.

A little lady came along to me and said: ” I am the hairdresser from the shop above, can I help.” I asked her to look for the lady’s cell phone in her handbag which was next to me.  “Take it up outside” as there was no signal in the parkade.  “Look for any number that she dials a lot and call it.”  Ask for her details.  My husband was nowhere to be seen and I presumed that he had gone out to get a signal to call the paramedics.

I continued with the compressions.  When I felt her heartbeat settle down, I turned her into the recovery position.  I had been talking to her all the time.  I continued talking to her but she was unresponsive for about another 10 minutes.  I remember saying things like “don’t worry sweetheart, you are going to be all right”.   I had kept talking.  Now with her eyes closed I saw the tears on her cheeks.  She whispered:

“Where am I, am I at the airport?”

” No” I replied,  “you are in a parking lot.”

“In Canada” she asked.

“No” I replied ” In the Mall.  What is your name?”  I asked her.

She gave me her name.  She opened her eyes and stared into mine.  I continued talking to her softly telling her the ambulance was on its way.  I could hear sirens blaring.

By this time my husband was back and I asked him to get me something out of the car to put under her head, which was at a very strange angle to the ground.  He got me some of my daughter’s washing.

Then finally the paramedics and ambulance arrived.  I immediately got up and told them that she had had no vital signs for approximately 15 minutes and that I had continued CPR for the entire time.  I told them that she had collapsed about 45 minutes before. They nodded and took over.  They put her on a defibrillator and oxygen.  My husband and I moved off and went to our car.  We waited and watched from a distance.

A young woman who had been watching the whole thing came over and grabbed me and gave me a huge hug. “I have never seen anything like that.  Are you professionally trained?” she asked.  “No,” I said and did not elaborate.  “You saved her life.  It is a miracle.” She stood there with her arms around me crying.  I really felt small.

God was the only way that she survived this.  Yes I knew what to do, but if God did not have a plan for her life, I could not have saved her.

The paramedics were busy with her for a long time.  In the meantime her cousin who had been called by the hairdresser arrived.  Such a really lovely person.  I asked her where they were going to take her.

My husband and I left and went upstairs and got a cup of coffee.  I was emotional, filthy from the parkade and I was doubtful that she would make it.  So very sad.  I phoned the hospital the next day and asked if she had survived.  Yes, was the answer.  I asked if I could visit her and they told me she was in ICU but that I was welcome.

I went to visit her in the hospital that day.  When I walked in she said to the doctors and nurses.  “This is my Angel I was telling you about.  She saved my life.”

Now I really felt small.  ” No, I said, I am flesh and blood and worse than Jonah and the whale. I did not want to go to town, but God even put the lights out to make me go and be at your side.”

We both smiled.  “You are my angel” she insisted.

Tragically she passed away four months after the incident.  However, she did spend wonderful quality time with her family who all flew in and spent Christmas with her.

I visited her a number of times in hospital where she underwent major heart surgery.  She was a truly beautiful soul and I will always think of her with love in my heart.

 

Liewe lesers,

Is dit nie ‘n pragtige storie van uitkoms en voorsiening nie?

Aan my kant het die Here my geseën met tyd saam met my sus. Ons koop altyd ons vliegkaartjies op uitverkopings en reis in die “goedkoop” seisoene. So het die Here bepaal waar ek sou wees. Ek kon by haar wees deur haar groot operasie na die gebeure hierbo beskryf en het in Januarie tydens ‘n langer besoek haar dikwels gesien. Toe ek terugvlieg was ek baie bekommerd oor haar verswakte toestand. Minder as 12 ure terug by my huis in Kanada het ek die hartverskeurende nuus gekry.

Met al die trane het ek genade en die vrede wat alle verstand te bowe gaan ervaar. Ons God regeer.

 

Daardie dag moet julle sing van die goeie wingerd;

Ek, die Here, sorg daarvoor: Ek lei dit gereeld nat, dag en nag staan Ek wag daarby sodat niemand dit kan beskadig nie.

 

(Jesaja 27:2,3)

 

 

 

 

 

 

147. Verhewe, uitnemend en soveel meer.

Die mens se kreatiwiteit verstom my. Het jy al vasgenael in ‘n konsert gesit, terwyl die perfeksie en passie van die optrede jou siel binnedring? ‘n Konsertpianis, ‘n sanger wat met musiek jou net so diep raak, soos kuns, argitektuur en ‘n mooi fliek.

Ek word maklik deur skoonheid oorweldig. Ek verlang partykeer om iets wonderlik te sien. Die afgelope weke se sonsondergange was so verstommend mooi dat dit moeilik is om te beskryf. Ek het soms so intens gekyk omdat ek nie ‘n minuut daarvan wou mis nie.

Vroeër hierdie jaar was ek op ‘n vrouekamp noord van waar ons woon. Die Vrydagaand was tyd vir warm sjokolade om ‘n kampvuur buite. Dit was al goed koud en ons het met dik jasse buite gesit. Iemand het met my gepraat en ek kon eers later uitgaan, so rondom 11nm. Ek het net ‘n rukkie gesit, toe wou die bittereinders ook gaan slaap. Toe ons omdraai om terug na die gebou te loop, toe dans die hele lug!

Ek kon my oë nie glo nie. Die trane het spontaan geloop. Die bewegende groen ligte was so majestieus en so verruklik mooi dat ek tjoepstil gestaan en staar het. Dit het werklik gevoel asof die Here voor my met die wonder van Sy skepping spog! Ek het gestaan totdat dit vervaag het. My vriendinne het my verwondering so geniet, dat dit vir hulle ook nuut was. Sommige sien die aurora aand na aand van hulle stoepe af.

Ek sal dit nooit vergeet nie. Dit is vir ewig in my gemoed ingrafeer.

Hoe kan iemand ‘n ontmoeting met die Lig van die wêreld vergeet? Ek kan my net voorstel hoe dit moes gevoel het om voor die mens Jesus te staan. Eintlik is dit gewaarborg om by jou te bly. Jy kan Hom verwerp, maar dit bring ‘n oordeel oor jou wat jy self bepaal. Dit is onmoontlik om neutraal te staan.

 Hier in Johannes 3:17-21 sien ons die paradoks van liefde en oordeel. Die blote feit van God se liefde het oordeel ingebou. Enigiemand wat Sy liefde verwerp bring oordeel oor homself.

Dit is moontlik om liefde aan te bied wat in oordeel omskep word. ‘n Vreugdevolle ondervinding kan veroordeel word. Jy kan dalk dink dat jy ‘n vriend saamneem vir ‘n simfoniekonsert wat vir jou pragtig is en die ander persoon sit en vroetel van verveeldheid.

As die mens met groot kuns en kreatiwiteit konfronteer word, is sy reaksie noodwendig oordeel. Kuns, musiek, prediking, boeke en selfs die natuur word onmiddellik geoordeel. As iemand ‘n sekere skoonheid miskyk, dan is hy blind vir dit wat voor hom is. Dit is so met baie dinge in die lewe. Hoe dikwels kyk ons die mooi mis. Dit verg dalk bietjie tyd en geduld om dieper te kyk. Die skoonheid self staan nie in die hof van die lewe op aanklag nie. Die een wat kyk word verhoor. Sy blindheid vir skoonheid is bejammeringswaardig.

Net so met Jesus – die mens het Hom geoordeel. Sy missie van redding en saligheid, vryheid en oorwinning is nie raakgesien nie. Daarmee is die mens geoordeel. God het die mens lief. Die mens veroordeel homself.

In die lig van Jesus en ‘n ware ontmoeting met Hom, sien ons ons tekortkominge en swakhede. Dit is nie lekker nie. Die duisternis van sonde bedek ons slegte karakter, of so dink ons, totdat dit ons inhaal en vernietig. Die waarheid maak vry. Jesus het gesê: Ek is die waarheid.

Johannes 3:22-30 is die perfekte reaksie op Jesus van sy neef, Johannes die Doper. In sy woorde vind ons die verfrissende krag van nederigheid:

 Die bruidegom is die een aan wie die bruid behoort; maar die vriend van die bruidegom staan en luister of hy kom en is baie bly wanneer hy die stem van die bruidegom hoor. Daarom is ek nou met blydskap vervul.

 Hy moet meer word en ek minder.

Nederigheid word gedefinieer as ‘n beskeie besef van morele onbelangrikheid, ‘n onselfsugtige, positiewe beheptheid met die welvaart van ander mense. Dit is die totale afwesigheid van arrogansie en trots.

Die woord was afwesig in klassieke Grieks buite die Bybel. Die krag van ‘n nederige mens is nie in die antieke wêreld erken nie. Die  Grieke was duidelik nie geskool in die Hebreeuse wysheidsliteratuur van die Ou Testament nie.

Hoogmoed bring ‘n mens tot ‘n val; nederigheid bring eer. (Spreuke 29:23)

In nederigheid aanvaar ons die wil van God en so ‘n persoon geniet die Koninkryk van God hier op aarde waarin ons leef as ons Jesus aanvaar.

Daar is geen selfbejammering van Johannes die Doper nie. Hy het nooit meer verwag nie. Hy het geweet hy is die voorloper, die wegbereider.

Die lewe sal makliker wees as elke mens van sy Godgegewe rol in die wêreld bewus is en soms die ondergeskikte rol speel. Ons maatstaf is so anders as God s’n. Enige taak vir God het grootheid ingebou.

Geen mens is tot meer in staat as wat God hom gee nie.

In die woorde van Johannes die Doper:

“Niemand besit enige bevoegdheid om iets te doen as dit nie uit die hemel aan hom gegee is nie.

 Hy het Jesus die bruidegom genoem en homself die vriend van die bruidegom.

Een van die dieper simbole van die Ou Testament is God as bruidegom en die volk Israel as Sy bruid. Die verhouding tussen God en Sy volk is so spesiaal soos ‘n huweliksverhouding. As Israel afgodery praktiseer is dit soos owerspel (Exodus 34:15; Deuteronomium 31:16; Psalms 73:27Jesaja 54:5). Die Nuwe Testament het hierdie beeld verder uitgebou en praat van die kerk as die Bruid van Christus (2 Korintiërs 11:2 en Efesiërs 5:22-32).

Die bruidegom se vriend het ‘n belangrike taak in ‘n Joodse huwelik gehad. Hy was die kontakpersoon tussen die bruid en bruidegom, hy het die troue gereël, hy het die uitnodigings uitgehandig, hy was die seremoniemeester. Hy het die bruid en bruidegom bymekaargebring. Hy het een belangrike en spesiale verpligting gehad. Hy het toegesien dat daar nie sommer enige man by die bruid beland. Hy het die stem van die bruidegom geken en net hom by die deur van die huwelikskamer toegelaat, waar hy die bruid veilig bewaar het.

In die laaste verse van hierdie hoofstuk weet ons nie meer of die Johannes die Doper aan die woord is nie, of Johannes die skrywer van die boek self kommentaar lewer nie.

Die woorde verklaar die gesag van Jesus. Hy ken God omdat Hy van God af kom. Hy het die beste inligting oor die karakter van God. Ons leef in die Gees-dipensasie en kan hierdie kennis van God bekom deur die Heilige Gees.

In die antieke tyd is alle dokumente met ‘n seël bevestig. Jesus is die seël op die Testament wat ons van God kry.

God het niks van Jesus teruggehou nie. Hy het die Sy Gees in volle maat uitgestort. Die Gees het twee doelstellings: om aan die mens God se waarheid te openbaar en om die mens in staat te stel om dit te erken en te verstaan.

Om Jesus se woorde te hoor is om God te hoor. Dit is die keuse tussen lewe en dood. Die keuse word regdeur die Bybel beklemtoon. (Deuteronomium 30:15-20; Joshua 24:15)

Op die kruispad van elke lewe is daar altyd ‘n keuse. Wat sal jy met Jesus doen? Elke dag, elke uur is daar ‘n keuse. God se liefde konfronteer. Hy is waarheid en liefde.

Hy sê dit self. (Exodus 34:6, The Message)

God passed in front of him and called out, “God, God, a God of mercy and grace, endlessly patient—so much love, so deeply true—loyal in love for a thousand generations, forgiving iniquity, rebellion, and sin. 

 

145. Geen onsekerheid – ons weet.

Mense praat van die hel. Christene praat van die hel. Hoe maklik sê ons: sjoe, hulle gaan deur hel. Die kerk praat van die hel, veral die ouer, wettiese, slaat jou met die Bybel oor die kop soort kerke. Ek besef daar mag nog van hulle aan die gang wees – hoe verskriklik!

Ek wens regtig ons kon vir eens en altyd ‘n onderskeid maak tussen georganiseerde godsdiens en die kerk. Die kerk is so ‘n pragtige en spesiale konsep. Ons behoort van die Kerk van Jesus te praat – ‘n vergadering van mense wat kinders geword het wat hulleself aan die transformerende krag van die Heilige Gees oorgegee het. Die kerk is nie mens-monsters met genoeg wilskrag om vergeefse reeltjies na te kom in ‘n poging om God of ‘n denominasie tevrede te stel nie.

Ons kuier in die pragtige hoofstuk van wedergeboorte. Om in die koninkryk van God ingebore te word is die gevolg van ‘n eenvoudige besluit om jou lewe aan Jesus oor te gee en Sy werk aan die Kruis te aanvaar. Die wonderwerk wat volg is ‘n herbore gees, immigrasie in die onsigbare Koninkryk van God op aarde. Daar is geen hel, net hemel. Wat is hel en hemel dan? Wel, ek kan sê: maklik.

Hel is waar God nie is nie, hemel is waar God is.

Oor die algemeen sal hel definieer word as ‘n onderaardse plek van foltering soos beskryf word in die betekenis van die woord Tartarus in 2 Petrus 2:4. Hades en Sheol is onderskeidelik die Grieks en Hebreeuse woorde vir die onderwêreld of die doderyk. Gehenna in die Nuwe Testament (Markus 9:43, Matteus 10:28) is ‘n plek war liggam en siel vernietig word. Dit mag verwys na die tweede dood waarteen Jesus dikwels gewaarsku het.

Wat ookal die hel is, waar dit is en hoe mens daar beland is sekerlik iets wat elke persoon vir homself besluit. Vir my is die hel op aarde wat ek om my sien, genoeg om my in die arms van my hemelse Vader te laat invlug. Ek kies die hemel. Ek wil leef in die Skaduwee van die Almagtige en die Skuilplek van die Allerhoogste. (Psalm 91:1)

Wat bid ons dan in die Onse Vader: Laat U koninkryk kom, U wil geskied op die aarde, net soos in die hemel. Dit is vir nou.

Die gebed is geskryf in die tipiese Hebreeuse styl van paralellisme. Die koninkryk van God is waar God is en waar Sy wil gedoen word. Ons lewe in die koninkryk is om aan die wil van God te onderwerp, afhanklik van Sy voorsiening te leef, op Sy beskerming staat te maak en uit Sy Woord as Bron van wysheid te leef.

Volledige onderwerping aan die Wil van God is ons nommer een prioriteit. God se wil is duidelik. Daar is nie duisternis nie, daar is Lig. Hy het dit toeganklik vir almal gemaak. Geen verwarring, geen onsekerheid. Lees Sy woord – dit is Sy wil. Sy wil en plan vir jou lewe sal uit die blaaie van die Bybel na jou toe huppel en die musiek van aanbidding in jou ore word.

Hy het aan ons die mag gegee om kinders van God te word. (Johannes 1:12)

Die ewige lewe is ‘n God-lewe wat begin op daardie oomblik wat jy die besluit neem om ‘n kind van God te word. Die klem is nie soseer op die tyd in die begrip ewig nie, eerder op die kwaliteit van lewe. ‘n Aardse lewe kan nooit vir ons die lewe van oorvloed gee wat Jesus belowe nie.

Wedergeboorte is ‘n rasionele besluit met bonatuurlike gevolge. Genade bring ons by die punt van geloof en die gevolg is ‘n nuwe lewe, ‘n herbore gees. Dit is ‘n onherroeplike oorgawe aan God en ‘n Gees-lewe.

Soos die een van die kommentare dit stel:

It is requalifying experience opening up the possibilities of our whole being to the supernatural dimension of life and fitting us for a beginning in God’s kingdom order.

Net soos Jesus gesê het: ons word uit water en die Gees gebore. Water maak skoon en die Gees maak lewend.

Wat uit die vlees gebore word is vlees, maar wat uit die Gees gebore word is gees. Die vlees is beperk, die Gees is onbeperk. Die Gees is lewe, God-lewe in ons.

[Johannes 3:7-13]

Daar is twee soorte misverstand: ‘n persoon wat misverstaan omdat hy nie die kennis of ondervinding het om die implikasie van die woorde werklik te verstaan nie en ‘n persoon wat misverstaan omdat hy nie die implikasie van die woorde wil verstaan nie. Enige mens kan met opset sy verstand vir die waarheid sluit.

Nikodemus moes van die nuwe lewe leerstelling geweet het.

Laat vaar al julle oortredings en kry ‘n nuwe gesindheid, ‘n nuwe gees. Waarom wil julle sterf, Israel? Dit is nie my wil dat die mens moet sterf nie,” sê die Here my God, “maar dat hy hom bekeer en bly lewe.” (Esegiël 18:31-32)

Ek sal julle ‘n nuwe hart en ‘n nuwe gees gee, Ek sal die kliphart uit julle liggaam uithaal en julle ‘n hart van vleis gee. (Esegiël 36:26)

Die profete het gepraat van ‘n nuwe mens, die noodsaaklikheid om heeltemal te verander en ‘n nuwe mens te word.

Nikodemus het nog ‘n beswaar gehad. Hoe is dit moontlik? Dis tog fisies onmoontlik en belaglik om te dink.

Die Griekse woord vir gees is pneuma wat ook wind beteken. In Hebreeus beteken ruach wind of asem. Ons verstaan nie die wind, hoe dit waai, maar ons ondervind die effek daarvan. Voor ons die rigting van die wind kan bepaal, sien ons die lug wat in die blare beweeg. Soveel dinge van die Gees verstaan ons nie, maar die effek van die Gees is duidelik en daarom kan ons dit nie ontken nie.

Die krag van ‘n getuienis is die werk van die Heilige Gees en die krag daarvan kan nie ontken word nie.

Daar was eenmaal ‘n man wat getuig het van die nuwe lewe in Jesus toe die mense hom as ‘n gek uitmaak omdat hy glo Jesus het water in wyn verander. Hy het vasgestaan en vertel hoe Jesus in sy huis bier in meubels verander het!

Ons weet nie presies hoe alles werk nie. Daar is dinge wat ons glo wat ons nie kan sien nie. Meestal sien ons nie ‘n brein nie, maar ons hoor die woord en sien die effek van denke in ‘n persoon.

Jesus sê aan Nikodemus: Ek praat van die alledaagse en jy verstaan nie, hoe sal ek praat van die diep dinge van God? Die intellektuele waarheid van Jesus is een ding. Hoe verander daardie waarheid jou innerlike mens? Hoe ondervind jy die krag?

Meestal aanvaar ons ‘n voorskrif van ‘n dokter sonder om die werking van die medisyne te verstaan en waarlik te weet wat die uitwerking daarvan op elke deel van ons anatomie sal wees nie. Net so verstaan ons nie die ingewikkelde detail van ons redding nie. Soveel bly ‘n misterie, maar ons sien die effek en aanvaar dit met ons verstand.

Jesus se outoriteit oor die waarheid word in die laaste deel van die gesprek weer bevestig. Jesus praat van God omdat Hy direk uit die hemel kom en die enigste ware bron van inligting is. Sy gesag en die waarheid van Sy lewe is in Sy dood bevestig. Hy is die enigste een wat die Vader se hart werklik ken, juis omdat Hy die liggaamlike vorm van God se denke is.

Op hierdie stadium van die gesprek is die onseker waar die gesprek met Nikodemus eindig en Johannes se eie woorde voortgaan .

Hy verwys na die storie van die slang in die woestyn. Ons sal daaroor in die volgende stukkie gesels.

 

 

 

 

 

 

144. ‘n Koninklike ontmoeting.

Ons wêreld is so op status, titels en range ingestel. Ons het allerhande reëltjies en  regulasies wat ons moet volg wanneer ons koninklikes en bekendes ontmoet. Meestal voel ons ons moet goed voorbereid met die beste voet voor in ons uitgedinkte uitrusting die mees belangrike lede van ons samelewing ontmoet. In die lande waar werklike koninklikes nog saak maak, is mense hoog geëerd as hulle eenmaal in ‘n leeftyd na ‘n paleis genooi word. Ander sal in die straat uitkamp vir ‘n verbygaande flits van die bekende gesigte wat op die drastoele van moderne media paradeer word.

Hoe dan, het ‘n ere leier van Joodse Jerusalem die Prins van die hemel ontmoet? Dit was ‘n koninklike ontmoeting, sonder twyfel, soos soveel ander in die stof en hitte van Judea lank gelede. Hierdie een was anders. Dit was ‘n nagtelike samekoms, in die geheim en heel moontlik heel informeel op die vloer van ‘n kamer iewers in ou Jerusalem.

Die vertelling van die ontmoeting vind ons in Johannes 3.

Nikodemus was ‘n ryk man. Na die kruisiging het hy mirre en alwyn gebring – ongeveer vyftig liter daarvan wat heelwat geld gekos het (Johannes 19:39). Hy was ‘n Fariseër. Daar was nooit meer as 6000 van hulle. Hulle het as die Broederbond bekendgestaan. Hulle het met ‘n eed voor getuies beloof om hulle lewe aan die studie en uitlewing van die Wet te wy.

Die Wet was die mees heilige ding in die hele wêreld. Dit was die eerste vyf boeke van die Ou Testament. Die Wet van God het alles omvat vir ‘n goeie lewe en dit moes aanhoudend bestudeer en verklaar word. Daar was bepalings vir elke moontlike oomblik van die lewe. Die verklarings en verduidelikings het ontwikkel in voorskrifte vir elke denkbare situasie van die lewe.

‘n Voorbeeld hiervan was die reëls oor die Sabbat. Geen werk mag op die Sabbat gedoen word nie, ook nie deur bediendes of diere nie. Werk is oor eeue deur menige leermeesters definieer. Die Mishnah, die gekodifiseerde wet, het 24 hoofstukke net oor die Sabbat bevat. Die Talmud wat die Mishnah veklaar, het 64 kolomme fyndruk oor die Sabbat bevat. Die Babiloniese Talmud verklaar die Sabbat oor 156 dubbelblaaie. Een rabbi het twee jaar lank aan een van die 24 hoofstukke oor die Sabbat in die Mishnah studeer.

Net ‘n vinnige voorbeeld: Om ‘n knoop in ‘n tou te maak op die Sabbat was sonde, maar om ‘n vrou se onderrok te knoop was toegelaat. As jy op die Sabbat ‘n emmer in ‘n put sou wou laat sak, was dit toegelaat om dit met vroue onderklere te doen, maar nie met ‘n tou nie. Dit sou God tevrede stel en plesier – so het hulle geredeneer!

Die Skrifgeleerdes het die besonderhede uitgewerk en die Fariseërs het hulle lewe gewy om dit uit te leef. Net ‘n besondere soort mens sou sy hele lewe wy aan die uitlewing van die Wet in soveel detail. Die woord Fariseër beteken: afgesonderd en toegewy vir ‘n spesifieke doel.

Die Fariseërs was meestal baie seker en oortuig van hulle keuses in die lewe en tog wou Nikodemus met Jesus praat.

Hy was ‘n lid van die Sanhedrin, ‘n raad van 70 Joodse leiers wat die hoogste hof van die Jode gevorm het. (Moses het 70 regters aangestel om hom te help regeer – Exodus 18.)

Nikodemus was ook lid van ‘n vooraanstaande familie, wat Judea as diplomate in Rome verteenwoordig het en uit wie se geledere die ambassadeur na Pompeii gekom het.

Dit is verstommend dat hy met Jesus wou praat.

Hy het in die nag gekom. Dit kon beteken dat hy nie homself of Jesus aan die geskinder van die mense wou blootstel nie. Hy wou privaat van aangesig tot aangesig praat – presies wat ons ook vandag wil doen.

Dit was ‘n gewoonte van die Rabbi’s om in die nag te studeer, sodat hulle nie gesteur word nie. Gedurende die dag was Jesus gewoonlik met mense omring. Nikodemus wou ‘n diep gesprek in privaatheid voer.

Hy het die hoofdoel van sy lewe, sy opvoeding en vooroordeel eenkant toe geskuif en met die man kom praat wat ander van sy klas as ‘n moeilikheidmaker sou beskou. Sy ontmoeting met Jesus was ‘n genade-wonder.

Die wonderwerke en leringe van Jesus het sy ore bereik en hom aan die dink gesit. Hy wou self ondersoek instel. Ondersoek is nooit sleg nie. Moenie sommer die eerste storie wat jy hoor glo nie. Gaan terug na jou Bybel toe en doen jou navorsing onder direksie van die Heilige Gees. Hy is ons leermeester en sal ons herinner aan wat Jesus gesê het. (Johannes 14:26) Jesus se eie antwoord in die nagtelike ontmoeting, is wat ons vandag nog soek.

Jesus volg ‘n sekere gesprekstruktuur. Hy sê iets wat misverstaan word. Deur so te praat lok hy gesprek uit en plant vrae. Enigiemand kan omdraai en sê dis nonsens. Dit is net as jy bly en luister dat die lig deurbreek.

Nikodemus is beïndruk met die wonders en tekens. Jesus sê daar is dinge wat belangriker is as wonders en tekens – die diep verandering van ‘n mens se innerlike – wedergeboorte.

Nikodemus kan hom nie voorstel wat ‘n geestelike geboorte is nie. Dit is tog nie moontlik om fisies weer gebore te word nie.

Jesus gebruik die woord:

anothen, wat beteken van die begin af, totaal, radikaal,

weer, die tweede keer,

van bo af.

Dit is moeilik om al drie hierdie betekenisse in een woord vas te vang behalwe om van ‘n nuwe geboorte te praat. Dit is so ‘n radikale verandering – ‘n hele nuwe begin. Dit is nooit ‘n menslike proses nie – dit is net moontlik deur die krag en genade van God.

Nikodemus verstaan dit letterlik. Hy besluit dit is onmoontlik. Hoe kan hy ooit ‘n antwoord vir sy vraag kry?

Maak die antwoorde wat jy in gebed kry nie sin nie? As dit verwarring bring is daar hindernis. Ons het nodig om te sit en tyd te spandeer om die gesprek verder te voer. Nikodemus wou die radikale verandering hê en hy het besef dis menslik onmoontlik.

Die konsep van ‘n nuwe geboorte is deur die skrywers van die Nuwe Testament aangegryp: 1 Petrus 1:3,22-23. Jakobus 1:18, Titus 3:5, Romeine 6:1-11,1 Korintiërs 3:1-2, 5:17, Galasiërs 6:15, Efesiërs 4:22-24, Hebreërs 5:12-14.

Die idee van wedergeboorte was nie nuut in Joodse denke nie. Om ‘n proseliet te word (‘n nie-Jood wat die Joodse geloof aanneem) is beskryf as iets soos ‘n nuwe geboorte. Alles van die verlede is afgesny.

Die misterie-godsdiens van die Grieke het ‘n lydende, sterwende en opgewekte god beskryf. ‘n Passiespele met die tema is rondom middernag opgevoer met wierook en ‘n geweldige emosionele ritueel wat die aanbidder aan die einde met die god laat een word om saam met hom uit die dood op te staan. Hierdie eenheid is as ‘n tweede geboorte beskryf en het ‘n algehele vernuwing impliseer soos die dag sterf en ‘n nuwe dag begin. Die eerste kos van die aanbidder was melk soos vir ‘n pasgebore baba.

Die hele antieke wêreld het na wedergeboorte gesmag. Sommige het in osbloed gebad om ‘n wedergeboorte te simboliseer.

Wedergeboorte omskryf vier dinge: ‘n nuutgemaakte self, die koninkryk van die hemele, ‘n kind van God en die ewige lewe.

Die koninkryk van die hemele is die onsigbare koninkryk wat Jesus op aarde kom bevestig het. Dit is ‘n besluit wat hierdie wonder laat gebeur. (Matteus 3:2; 4:17; 18:3)

 

Word ‘n kind. Word ‘n burger.

 

Die gesprek gaan voort…

138. Die toneel is voorberei – die roep gaan uit.

Dis eers diep in hoofstuk een wat die storie begin. Johannes maak seker dat ons die tydloosheid en ewigheidswaarde van hierdie verhaal begryp – waarlik die wonderlikste storie ooit. God het Sy geskape wesens so lief dat Hy een van hulle word om Homself as offer te bring om hulle te red.

Johannes is noukeurig om die eerste week van Jesus in die fyn detail weer te gee.

[Die Skrif is soos volg: eerste dag – Johannes 1:19-28; tweede dag – Johannes 1:29-34; derde dag – Johannes 1:35-39, vierde dag – Johannes 1:40-42, vyfde dag – Johannes 1:43-51. Die sesde dag is oop en die sewende dag word beskryf in – Johannes 2:1-11.]

Daar is drie getuies tot Jesus se lewe: Johannes die Doper, die dissipels en die wonderwerke. Johannes die Doper stel sy eie posisie baie duidelik in Johannes 1:19-28.

Een van die belangrike spelers in hierdie storie is die Jode. Hulle is altyd in opposisie, in ‘n kruis-ondervragingsrol. Hulle word meer as 70 keer genoem. Hy vertel van hulle verwerping van Jesus. God bring saligheid wat hulle weier; Jesus nooi uit en hulle bied weerstand. Die hele Evangelie vertel van die liefde van God, maar waarsku teen die verwerping van daardie liefde.

Johannes die Doper was die seun van Sagaria, ‘n priester (Lukas 1:5). Die priesterskap was ‘n erfposisie oorspronklik van Aäron af. ‘n Persoon is ‘n priester gebore of hy daarvan gehou het of nie.

Die Fariseërs was geleerdes in die Wet van Moses en het in streng ooreenstemming daarmee geleef, as voorbeeld vir die mense. Hulle naam beteken afgesonderd. Buiten die Fariseërs was daar die Sanhedrin, wat Jesus fyn dopgehou het. Hulle was ‘n raad van gemeenskapsleiers in elke stad van Judea. Hulle naam beteken saamsit. ‘n Belangrike deel van hulle funksie was om teen valse profete te waarsku. Hulle was besonder suspisieus oor enigiets nuuts en Johannes die Doper het nie binne die toegelate spektrum van profete geval nie.

Die Jode as ‘n nasie en hulle leiers het in verwagting van die Messias geleef. Hulle het ‘n majestieuse regeerder van vrede en mag verwag; ‘n nasionale kampioen wat hulle die heersers van die hele aarde sou maak; ‘n prins uit die stam van Juda en ‘n afstammeling van Dawid.

Soveel mense het oor eeue uitgeroep dat hulle die Messias is en groot onluste veroorsaak. Almal het geglo dat Elia sou kom om die Messias aan te kondig (Maleagi 4:5). Sommige het geglo dat Johannes die Doper die reïnkernasie van een van die ander groot profete soos Jesaja of Jeremia kan wees, al was reïnkernasie nie deel van die algemene geloofsbeginsels nie. Johannes die Doper het al hierdie titels en name oor homself ontken.

Johannes die Doper was ‘n ware pastoor en prediker. Hy het deurgaans die ware Koning uitgewys. Die prediker moet vergete wees en dit wat hy beklemtoon moet uitstaan. Die fokus moet altyd op Jesus wees.

Hoekom het Johannes gedoop?

Die doop was nie vir die Israeliete nie. Slegs vreemdelinge wat hulle by die Joodse geloof wou aansluit is gedoop. Die Jode het nie doop nodig gehad nie; hulle was alreeds kinders van God. Johannes het die speelvlak gelyk gemaak in antisipasie van iets besonders. Hy het Jode soos heidene behandel. Mense, uit al die moontlike vlakke van die samelewing, het na hom gestroom in die hoop vir iets kragtig en wonderbaar in die vernuwing van hulle geloof.

Onder die kruisondervraging van die Fariseërs het die Doper geantwoord:

“Ek doop met water, maar tussen julle staan daar Iemand vir wie julle nie ken nie. Dit is Hy wat ná my kom, wie se skoene ek nie werd is om los te maak nie.” (Johannes 1:26,27)

Hy kon nie ‘n meer nederige taak genoem het nie. Om skoenrieme los en vas te maak was ‘n slaaf se werk. Die Rabbi’s het gesê dat ‘n dissipel enigiets vir sy meester mag doen, maar nie sy skoene vasmaak nie. Johannes verklaar dat hy nie eers waardig is om Jesus se slaaf te wees nie. Deur dit te sê het hy die koning van Israel aangekondig.

Johannes was net besig om die weg vir Jesus voor te berei, soos wat elke prediker moet doen. Ons het dieselfde groot roeping as Johannes die Doper. Ons wys die pad na Jesus. Mense moet ons vergeet; ons moet onsself vergeet en die beeld van Jesus in fokus bring.

Dit is die ware toets van Woordbediening. Hoe duidelik is die woorde en werke van Jesus in ons kerke vandag? Dieselfde Johannes skryf die “toets” vir ware geloof in sy sendbrief.

Geliefdes, moenie enigeen glo wat sê dat hy die Gees van God het nie, want daar is nou reeds baie vals profete in die wêreld, maar ondersoek elkeen, ondersoek of sy gees van God afkomstig is. Hiéraan ken julle die Gees van God: elkeen wat bely dat Jesus werklik die Christus is wat mens geword het, het die Gees wat van God afkomstig is. En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is. (1 Johannes 4:1-3)

Waar is die duiwel die meeste aktief? In die kerk tussen die kinders van God. Daar wil hy die valse leer versprei, halwe waarhede wat lei na wettisisme en twyfel. Ons ken die WAARHEID – Jesus in persoon. BID dat die gawe van onderskeiding oor vooroordeel, vooropgestelde idees en wêreldse kultuur ons sal bewaar van valsheid. Ons moet die suiwer Evangelie soos Johannes die Doper verkondig:

Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem! (Johannes 1:29)

In hierdie een stelling is daar vier beelde van Jesus:

  • Die Paaslam, wat in Egipte geslag is, toe hulle die bloed aan die deure gesmeer het in Exodus 12:11-13. Paulus bevestig dit in 1 Korintiërs 5:7.

 

  • Tydens die offers by die Tempel is duisende lammers geslag en die bloed teen die fondamente gesprinkel. Die lammers is spesiaal geteel vir die offerrituele en dit was daarde spesifieke herders wat die paaslammers opgepas het, wat die boodskap van Jesus se geboorte by die engelkoor gehoor het. Die lammers is deur die handelaars in die voorhof van die Tempel verkoop.

 

  • Die profete het die titel van Jesus uitgeroep. Ek was soos ‘n mak lam wat weggelei word om geslag te word. (Jeremia 11:19)

Soos ‘n lam wat na die slagplek toe gelei word en soos ‘n skaap wat stil is as hy geskeer word, het hy nie gekla nie. (Jesaja 53:7)

  • Die stryd van die Maccabese teen die bose Antiochus Epiphanes rondom 163 vC was vars in die geheue van die Jode van daardie tyd. Die lam met horings was die simbool van die groot oorwinnaar as God se kampioen. Hy sou die oorwinning oor sonde in ‘n eenmalige stryd wen.

Johannes gebruik hierdie titel van Jesus 29 keer in die Openbaring.

Dit het een van mees geliefde titels van Jesus geword. In een woord som dit die liefde, opoffering, lyding en die oorwinning van Jesus alles saam op.

Kon enigiemand ooit bang wees vir ‘n lammetjie? Kon enigiemand ‘n lammetjie verwerp?

Jesus kom as ‘n mensbaba, die mees hulpelose nuutgebore wesetjie wat daar kan wees. Hy kom nie om te oordeel of te verdoem nie. Hy kom om te red. Dit is ‘n beeld van diepe kontras. Hoe kan ‘n lam meer wees as ‘n hulpelose skepsel wat versorg moet word? Jesus is die Lam van God wat in oorwinning die wêreld red.

Dit is ‘n beeld wat aandag trek juis in die geweldige kontras, die inherente dissonansie wat dit skep.

Dit is die grootste konfrontasie van denke ooit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

137. Altyd genoeg – nooit tekort.

Hier in die laaste verse van die eerste hoofstuk van Johannes, leer ons nog woorde om die volheid van Jesus te beskryf, net soos genade en waarheid wat ons verlede keer beskou het. Om Hom te ken, is om ten volle te leef – daar is geen ander manier nie.

‘n Groot deel van ons aardse bestaan is om in ons eie basiese behoeftes te voorsien. Dit is hoekom ons werk en woeker met ons geld. Dis ook reg so. Die verpligting om te voorsien skep die geleentheid vir vrees vir skaarste, wat diep spanning en paniek kan bring.

God se naam is El Shaddai, die God van genoeg. Die woord genoeg is ‘n bron van bemoediging vir my. Dit beteken ek sal nooit in die moeilikheid kom oor te min nie. Sy naam is Sy karakter. Hy is die Bron, die onuitputlike Bron. Sy voorsiening is nooit gebrekkig of afgskeep nie.

Ons het die ou lied gesing. Die woorde dryf vrees vir die toekoms uit.

He is more than enough, more than enough

He is El Shaddai, the God of plenty

The All-sufficient One, God Almighty

He is more than enough

Die betekenis van El Shaddai is naby verwant aan die majestieuse Skepper-God, almagtig in Sy voorsiening. Hy kan uit niks iets skep. Hy roep die grense van die oseane en verklaar oor alles – genoeg.

In Sy voorsiening word Sy glorie vertoon. Glorie word beskryf as die reputasie en eer van bewonderingswaardige prestasies, wonderwerke en oorweldigende skoonheid. God se glorie is die gewig van sy majesteit, sy reputasie en sy waardigheid.

Hy het Sy glorie vertoon in Sy wonderwerke (Johannes 2:11). Jesus het die glorie van Sy vader weerspieël. Sy vader het Hom vereer met die volheid van die Skeppingskrag (Johannes 5:41; 7:18; 8:50,54) Jesus verklaar self dat die glorie van Sy vader Syne was nog voor die wêreld begin het (Johannes 17:5).

Daardie selfde glorie, Sy reputasie en die volheid van Sy voorsiening gee Hy aan Sy dissipels – dit sluit ons in (Johannes 17:22).

Jesus is die vertoon van God se glorie, ‘n manifestasie van God se liefde.

1:15-17:

Johannes getuig van Hom en roep uit: “Dit is Hy wat ek bedoel het toe ek gesê het: Hy wat ná my kom, is my vóór, want Hy was voor my reeds daar.”

Uit sy oorvloed het ons almal genade op genade ontvang.

God het die wet deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom.

Johannes die Doper het Jesus die heel eerste en hoogste plek gegee. In elke woord wat hy gepraat het, het die hoë roeping van Jesus duidelik uitgekom. Dit is baie belangrik vir Johannes die Apostel wat hierdie Evangelie skryf.

Jesus was eintlik ses maande ouer as die Doper. Johannes sê daarmee dat Hy wat na my gekom het, my junior, het my senior geword. Ek het net die pad vir Hom voorberei. Jesus het voor die wêreld al bestaan.

Die woord wat Johannes vir volheid gebruik is pleroma en dit beteken die somtotaal van wat God is.

Hy stel dit omonwonde: Jesus is die somtotaal van die wysheid, krag en liefde van God.

God het besluit om met sy volle wese in Hom te woon. In Hom is die volle wese van God beliggaam, en in verbondenheid met Hom deel julle in sy volheid. Hy is die hoof oor elke mag en gesag. (Kolossense 1:19, 2:9,10)

Die fontein van goddellike lewe word aan die mens beskikbaar gemaak.

1:18: Niemand het God ooit gesien nie. Sy enigste Seun, self God, wat die naaste aan die Vader is, dié het Hom bekend gemaak.

 As Johannes verklaar dat niemand God ooit gesien het nie, sou almal in die antieke wêreld met hom saamgestem het. Mense was gefasineerd, frustreerd en depressief oor die konsep van God en die onbereikbaarheid van ‘n ver, afgeleë godheid.

Die Jode het die stelling aan Moses goed geken.

Vir My kan jy nie sien nie, want geen mens kan My sien en bly lewe nie.” (Exodus 33:20)

Plato het dit bevestig. Hy het gesê dat God en die mens nooit kan ontmoet nie. God is altyd ver bo alles.

Die was ondenkbaar om God vader te noem.

Johannes maak hierdie skokkende stelling dat Jesus aan die mens die ganse volheid van God openbaar.

Jesus is uniek – een van ‘n soort. Hy is monogenes – enigste en spesiaal.

Die ou vertaling sel vers 18 so:

…die eniggebore Seun wat in die boesem van die Vader is…

Vir die Hebreërs was die beskrywing “in die boesem” die naaste en warmste verhouding ooit, wat die diepste intimiteit veronderstel. Dit is waarom Jesus die Vader kon openbaar. Dit het uit Sy besondere verhouding met Sy vader gespruit.

In Jesus was die afgeleë, onkenbare, onsigbare, onbereikbare God nie meer ‘n vreemdeling nie.

Dit was nie ‘n nuwe idee nie. Dit is dikwels in die Psalms en die verlange van die profete uitgespreek. Die uitnemendheid van die lewe was slegs moontlik in die teenwoordigheid van die Vader. Selfs in hulle interpretasie van God as afgeleë en selfs vreeaanjaend, het hulle hulle diepste verlange vir ‘n intieme, liefdesverhouding uitgespreek.

Hosea skryf oor die hemelse verlowing wat die liefdesverhouding van God met Sy mense uitspreek.

En Ek sal My met jou verloof in trou; dan sal jy die HERE ken.   (Hosea 2:19)

Hy praat met Jeremia oor die liefde van die bruidstyd, toe hulle Hom gevolg het, selfs in die woestyn en wildernis in. (Jeremia 2:1)

Dis alles liefde; God se liefde. Jesus is God se liefde. Jesus is lewe. Buite Hom is lewe nie die moeite werd nie.

 

 

 

 

127. Net die heel beste – altyd?

Jesus se antwoord is heel eenvoudig. Een van die Joodse rabbi’s vra, of daar ‘n man is wat sy eie seun haat? Jesus antwoord dat geen pa die versoek van sy seun sal weier nie en God ons vader in die hemel sal nooit die versoeke van Sy kinders weier nie.

Sy voorbeelde is noukeurig uitgesoek. Hy gee drie voorbeelde – Lukas voeg een by die twee wat Matteus noem.

If a son asks bread, will his father give him a stone? If a son asks a fish, will his father give him a serpent? If a son asks an egg, will his father give him a scorpion? (Luke 11:12)

In elkeen van hierdie gevalle is die twee objekte baie dieselfde.

Die klein leemsteen klippies om die See van Galilea was presies die kleur en vorm van die klein broodjies wat in meeste huise gebak is. Sal ‘n pa sy seun bespot om vir hom ‘n klip te gee wat hy nie kan eet nie, in plaas van die brood wanneer hy honger is?

Die vis wat met ‘n slang vergelyk word, was heel moontlik ‘n paling wat volgens Levitikus 11:12 nie geëet kon word nie. Watter pa sal nou met sy kind se nakoming van die voorskrifte volgens die wette van Israel, mors?

‘n Skerpioen is gevaarlik, vinnig en dodelik. In die woestyn is ‘n klein vaal skerpioen wat opgerol nes ‘n eier lyk. Sou ‘n pa nou vir sy seun iets gee wat lyk soos kos maar hom ‘n pynlike, vinnige dood kan kos?

God sal nooit ons gebede bespot nie.

In die tyd van Jesus was die Grieke en hulle mitologie baie meer deel van die samelewing. Hulle het hulle eie stories gehad oor hoe hulle gode gebede antwoord, dikwels met ‘n pynlike, skelm dolksteek wat mens sou bang maak om hoegenaamd te bid.

Die godin van dagbreek, Aurora, het verlief geraak op ‘n sterflike man, Titonus. Zeus, die hoofgod, het aangebied om haar begeerte te vervul. Sy vra toe dat Titonus onsterflik word, maar vergeet om te vra dat hy jonk bly. Titonus het toe vir ewig gelewe maar al hoe ouer geword. Die gebed het ‘n verdraaide uitkoms wat eintlik ‘n vervloeking word.

Enigiemand wat bid sou graag wou seker maak watter soort God is aan die ontvangkant van sy gebede. Wat sou die atmosfeer wees waarin gebede ontvang word? Is dit ‘n ongenaakbare God wat gesmeek en gesoebat moet word? Is dit ‘n spottende God wat gawes met ‘n verdraaide motief uitdeel? Is dit ‘n woedende, wraaksugtige God, wat kalmeer moet word met allerhande gawes en offers/

Is dit dalk ‘n hemelse Vader met ‘n genadige hart wat meer gereed is om te gee as wat ons is om te bid?

In Openbaring word die plek waar ons gebede ontvang word, beskryf. Dit is die atmosfeer waarin ons gebede na die Troon van die Vader gaan. Moet dit nooit vergeet nie.

Net toe die Lam die boek neem, het die vier lewende wesens en die vier en twintig ouderlinge voor Hom gekniel. Elkeen van hulle het ‘n siter gehad en ‘n goue bak vol wierook, die gebede van die gelowiges. (Openbaring 5:8:)

Jesus sê dit, Dit is goed en waar. Ek glo dit! Jesus sê die Vader is goed en gee goeie gawes. Hy sê dit is Sy pa se vreugde om te gee aan die wat sal ontvang.

Miga 7 sê God betoon liefde eerder as straf.

Die storie wat Jesus vertel oor die goeie gawes aan die seun wat vra, verduidelik waarom ons God se antwoord in tyd en wyse moet aanvaar. Hy sal altyd ons gebede antwoord, maar op die manier wat die heel beste vir ons is.

In onkunde en met ‘n aardse perspektief, is ons begeertes dalk ons ondergang. God weet en Hy besluit altyd tot ons voordeel. Hy sal antwoord in wysheid en liefde.

Beweeg in die Gees. Verander jou denke, jou houding sodat jy in staat is om Sy wil te sien en van Hom te ontvang. In nederige onderwerping van jou begeertes en bekommernisse sal jy die hart van die Vader ervaar en weet hoe veilig jy by Hom is.

In Grieks is daar twee bevelsvorme. Die een is ‘n eenmalige bevel: maak die deur toe!. Maar daar is ook ‘n onvoltooide bevelsvorm wat ‘n voortdurende handeling aandui. Dit is hierdie vorm wat gebruik word as Jesus se: Hou aan vra, hou aan soek en hou aan klop. Dit dui op ‘n dapper bestendigheid in gebed. Bring jou begeertes voortdurend in die teenwoordigheid van God, sodat jy in die lig van Sy Gees jou hart voor hom blootlê.

Dit is ‘n bevestiging van die opdrag: bid sonder ophou van Thessalonicense.

‘n Herhaalde begeerte toets die diepte van so ‘n begeerte voor die Here. In gebed sal al die bitterheid, eiewaan en selfsug afwas en oppervlakkige tydelikheid met wysheid en insig vervang word.

GEBED: Vra – skryf dit neer met ‘n datum. Wat wil jy van die Here hê? As Hy nou voor jou staan soos voor Salomo, wat sal jy vra?

Wat julle ook al in my Naam vra, sal Ek doen, sodat die Vader deur die Seun verheerlik kan word. As julle My iets in my Naam vra, sal Ek dit doen.” (Johannes 14:13,14)

BEGINSEL vir ‘n lewe van uitnemendheid: Ons mag dalk altyd onwaardig voel om ons begeertes voor die Here te bring. Daar is net een oplossing daarvoor – bely. As daar sonde is sal die bloed van Jesus dit verwyder en die kommunikasiekanaal weer oopmaak.

Hoor die woorde van Jesus:

As julle glo, sal julle alles ontvang wat julle in die gebed vra.” (Matteus 21:22)