154. Die Enigste Een, Alles in Een.

Deesdae is ‘n pakket so gewild. Iemand ander dink lank en skep ‘n kombinasie om in ‘n paar behoeftes te voorsien of ‘n paar luukshede saam te verskaf en verkoop dit in ‘n mandjie of ‘n pakkie. In ‘n kitskos ry is daar verskeie kombinasie om van te kies, sodat dit vir jou minder moeite is om oor die bykosse en drinkgoed te dink. ‘n Verskeidenheid lekkerte in ‘n mooi verpakking en selofaan omhulling is ‘n gemaklike geskenk vir uitgerekte genot.

Hier in Johannes 5 lees ons vir die eerste keer een van die langer diskussies wat die vierde Evangelie kenmerk. Johannes skryf sy interpretasie van Jesus se woorde in die drie jaar van Sy bediening met meer as ‘n halwe eeu se Heilige Gees inspirasie en insig. Hy beklemtoon Jesus as die ware Messias, die beloofde Een wat sou kom, die Lam van God, die Lig van die wêreld en elke ander titel wat in die gedagtes van die Jode sowel as die Grieke kon wees.

Die gedeelte (5:19-47) is volgepak met goeie dinge wat die superieure lewe van Jesus as die antwoord vir elke moontlike vraag van die mens verduidelik. Hy is die Alles in Een – die enigste pakket wat jy ooit mag nodig kry.

SEUN VAN DIE MENS

Vir die Jode het hierdie titel wat Jesus homself gee, herinner aan die woorde van Daniël (7:1-14). DIE Seun van die mens – nie ‘n seun van ‘n mens nie.

Die visioene van Daniël was alles oor wrede, oorheersende wêreldryke: die leeu met arendvlerke was Babilon, die beer met die ribbebene was die Mede, die luiperd met vier vlerke en vier koppe was Persië en die ergste gedierte wat nie eers ‘n naam kry nie met ystertande was die Macedoniërs (Grieke) onder Alexander die Grote. Alles sal verbygaan en die bloedige verdrukking van die despote sal alles met ‘n sagte mens vervang word.

Jesus het die ganse mensdom tot sy oorspronklike skeppingsdoel teruggebring.

Tussen die twee testamente het ‘n literatuur ontstaan wat die goue eeu van die Messias belowe. Die Jode het die Messias die Seun van die Mens genoem en dit is die titel wat Jesus vir Homself gee. Hy verklaar in geen onduidelike terme dat Hy die EEN is wat hulle verwag.

  • Hy doen wonderwerke van genesing (Jesaja 35:6 en Jeremia 31:8-9).

 

  • Hy wek die dode op. Slegs God het mag oor lewe en dood. (Deuteronomium 32:39; 1:17, 1 Samuel 2:6, 2 Konings 5:6)

 

  • Finale oordeel is in die hande van die Messias.

 

Dit het buitengewone moed en durf gekos om hierdie woorde in die publiek te verkondig. Hy het geweet om so te praat was ‘n doodsvonnis in die hande van die Ortodokse leiers. Die mense wat die woorde hoor en Sy wondewerke sien het slegs twee alternatiewe gehad – om Hom te aanvaar as die Beloofde Een of Hom te haat as ‘n ketter.

Jesus was net aan Sy vader gehoorsaam uit liefde vir Hom, net soos ons gehoorsaamheid aan Hom uit liefde moet kom en nooit uit dwang of kerkreëls nie.

Jesus was baie gemaklik met Sy identiteit teen al die mag van die Joodse ortodokse leiers. Hy was vreesloos. Hy het goed geweet dat Sy woorde misverstaan word en Sy lewe in gevaar stel.

Vir Hom was Sy missie van oneindige groter belang as die goedkeuring van mense.

God is die bron van lewe. Dit is nie moontlik om ten volle te leef sonder die Here nie. Jesus maak dit moontlik – ‘n goddellike lewe in hierdie wêreld sowel as na die fisiese dood. In Jesus het ons ALLES vir alle tye.

OORDEEL

 God oordeel. Jesus se koms is ‘n oordeel opsigself. In Hom is oordeel oor sonde opgelos. Om Jesus te aanvaar is lewe en die enigste pad na vrede en vreugde. Jesus oordeel volgens die perfekte wil van Sy vader (5:30).

Ek het altyd oordeel gevrees. Ek het nie besef hoe ek kan ontspan in die goeie nuus van die Evangelie as daar oordeel ter sprake is nie. My eie sonde en my besef van onwaardigheid het my laat bekommer oor ‘n God wat oordeel.

God het my vrese aangespreek en aan my openbaar hoe die wêreld oordeel nodig het. Ons kan nooit boosheid en sonde konfronteer sonder oordeel nie. Ons moet presies weet wat reg en verkeerd is – dis oordeel God se oordeel is die oplossing van die probleem, Dit maak dit beter, nie slegter nie.

Ons kan nooit regverdig oordeel nie. Ons is in stryd met ons eie trots, vooroordeel, jaloesie, onverdraagsaamheid, afkeur, onkunde en ons eie status en ego. Hofprosedures genereer derduisende bladsye gesprek om by ‘n regverdige en juiste oordeel uit te kom.

God alleen is volmaak. Hy weet alles en oordeel uit perfekte liefde, terwyl Hy op die troon van genade sit.

Maar barmhartigheid triomfeer oor die oordeel.

Mercy triumphs over judgment. (James 2:13)

Die getuie van een persoon is onaanvaarbaar (Deuteronomium 17:6; 19:15; 2 Korintiërs 13:1). ‘n Persoon kan sy eie saak stel nie. Dit is sy woord teen ‘n ander. Ons is in die bevoorregte posisie om Jesus as advokaat in die hemel te hê. Hy is die Seun van die Mens en hy het die mag om te oordeel by Sy vader gekry (5:26).

GEESTELIKE DOOD

Jesus is in sy lyding vereer en Hy het daarmee die pad oopgemaak vir eer in ons lyding. Dit maak nie saak wat die lewe ons kant toe gooi nie, ons kan in Sy lyding enige vernedering in ‘n triomf omskakel. Ons het sekerheid dat geen dood of lewe ons sal vernietig en ons nikswerd maak nie. Dit is so duidelik in die geskiedenis van die eerste kerk wat so vervolg is. Nooit het hulle Jesus se opstandingsoorwinning betwyfel nie.

Jeus is die lewe en Hy is dit vir ons nou dadelik. Sonder Hom is ons dood al lewe ons nog. Dooie mense het dooie werke en dooie gedagtes. Die kern van die evangelie is redding van ‘n lewende dood.

Die lewe wat God belowe is nuwe verhoudings met:

  • God – vrees word liefde en afstand word intimiteit;
  • mense om ons – haat word liefde, selfsug word diens, bitterheid word vergifnis;
  • self – swakheid word krag, frustrasie word sukses, spanning word vrede

Om geestelik dood te wees is om op te gee om goed te doen. Die lewe is ‘n progressie en as ons stil staan glip ons terug. Moedeloosheid laat mens terugval. Geestelike dood maak mens gevoelloos, onsensiteif, gemaklik met boosheid en leuens sonder simpatie en liefde. ‘n Stomp gewete is ‘n seker teken van geestelike verval. (Die beste beskrywing van so ‘n toestand is in Efesiërs 4:17-10.)

Ons lewe en besluite hier op aarde bepaal ons ewigheid. Ons nuwe lewe begin nou – in Jesus (5:24,25)

Jesus praat van ‘n ander getuie en bedoel God die Vader (5:31-40).

Hy noem ook Johannes die Doper wat van Hom getuig het.

‘n Lamp wat skyn word aangesteek. ‘n Lamp kan nie self die aansteekwerk doen nie. Dit is in werklikheid “geleende” lig. Die lig kom uit ‘n ander bron – vuur of elektrisiteit.

Johannes die Doper se boodskap was ‘n gids tot belydenis. ‘n Lig is slegs tydelik totdat die bron afgesny word. Johannes het sy lewensdoel bereik. Hy is gebore om te getuig.

‘n Nader getuie tot Jesus is Sy werke. Toe Johannes die Doper uit die tronk vra of hy werklik die Messias is, het Jesus laat weet dat Sy werke van hom getuig. God is die uiteindelike getuie.

Wie in die Seun van God glo, besit die getuienis in sy hart; wie God nie glo nie, maak Hom tot leuenaar, omdat hy nie die getuienis glo wat God oor sy Seun gelewer het nie.

(1 Johannes 5:10)

Die Jode het geglo God is onsigbaar en niemand kan God sien nie, nie eers Moses nie (Deuternonomium 4:12). Hulle het geglo God is ‘n oortuiging in die mens se gemoed en Jesus spreek dit aan in hierdie gedeelte. Dit is God self wat in ons hart werk aangaande Jesus.

DIE WOORD

Die Woord van God was vir die Jode alles. Jesus was duidelik in die Ou Testament. Hulle was die beste skrifgeleerdes in die ganse wêreld – hoe kon hulle Jesus nie herken nie?

Die woord vir Skrif wat hier gebruik word is graphe en dit beteken outobiografie. God skryf die Bybel as ‘n outobiografie deur die hande van gees-geïnspireerde mense. Dit is die ewige stem van God om Sy karakter aan ons te openbaar.

Hoe lees ons die Bybel? Om ‘n argument te voer of om God te ken? Die Bybel is ‘n verslag van God in aksie. Dit is nie net heilige woorde nie, dit is heilige stories van ‘n heiige God.

Daar is net een manier om die Bybel te lees en dit is om Jesus in elke hoofstuk te sien. Hy is die hoogste openbaring ooit. Die Jode het God se woorde aanbid en nie Sy werke nie. Dit is nie die woorde wat lewe gee nie, dit is die EEN wat die woorde spreek wat die lewe gee.

Die doel van Jesus se woorde is dat elkeen gered word. Dit is vir ons, nie vir Homself, dat Hy praat. Hy sê: Ek het jou lief en Ek wil jou red.

Voor en na Jesus se tyd op aarde was daar oor eeue talle mense wat aanspraak gemaak het op die titel Messias. Hoekom sou hulle eers al hierdie mense oorweeg het? ‘n Seker teken van ‘n vals profeet is dat sy boodskap die mense gerusstel en volgens hulle begeertes belyn is. Vals profete is ingestel op aardse mag en voorspoed. Jesus het gekom met die Kruis, gesterf en leef in alle ewigheid. Die vals Messiasse is almal dood en vergete.

Die Fariseërs en Skrifgeleerdes het geleef in die bewondering van mense. Almal kon hulle herken aan die manier wat hulle aangetrek en opgetree het. Hulle het gehou van die respek wat hulle kon afdwing. Hulle hele lewe is gewy aan God, Sy wet en Woord en tog kon hulle Jesus nie herken nie. Hoekom?

As enige mens homself aan sy medemens meet, sal hy God se stem nie hoor nie.

Jesus wys daarop dat Moses oor Hom skryf (5:46). As ons die Bybel lees, sien ons Jesus in elke hoofstuk, selfs so lank terug soos die begin van alles. Jesus verwyt die mense en sê dat selfs Moses hulle sou oordeel omdat hulle Hom nie herken nie. Hulle het soveel waarde aan Moses geheg, maar herken nie die Een van wie hy skryf nie.

Die grootste voorreg van die Jode het hulle grootste oordeel geword. Al hulle kennis het hulle niks gehelp nie.

Nou het ons die kennis. Ons het die verantwoordelikheid om aksie te neem op grond van ons kennis van Jesus.

 

Liewe Bodemklipvriende,

Ek gaan vir die volgende maand reis en sal eers na middel-Februarie terug op my pos wees. Ek weet altyd ‘n ruskansie bring nuwe inspirasie.

Mag die Here julle almal ryklik seën terwyl julle dieper en dieper in Sy Woord indelf. Hy is altyd aktief betrokke by almal wat Sy woord met ‘n afhanklike hart lees.

Maleagi 3:16-18.

111. Dit sal kom – verseker!

Ons leef nou in die eerste dae van die nuwe jaar. Iets nuut is so besonders. Daar is diep bevrediging in die idee van iets nuut. ‘n Vars begin, ‘n skoon blaadjie, iets heeltemal anders, ‘n oorspronklike ontwerp en ‘n lewe in ere herstel is altyd ‘n bron van inspirasie en bewondering.

Ons het so pas die Kersfeesstorie herdenk. Dink vir ‘n oomblik hoe min mense daardie eerste Kersnag besef het, dat die wêreld nooit weer dieselfde sal wees nie. Die belofte het gekom. Soveel eeue se wag, die oomlik waaroor profesie na profesie opgeteken is, het aangebreek. Al die twyfel, al die verlange is vervul, so stil en ongemerk, dat net diegene wat in nederige afwagting die belofte geleef het, die voorreg gehad het om die baba te aanskou. Simeon en Anna het die profesie geleef. Hulle het gesien, terwyl duisende teenwoordig was sonder om te sien. Twyfel maak blind. Belofte-vemoeidheid is gevaarlik. Die woorde vervaag, die krag vervaag en die God van die belofte vervaag.

Hoe lyk die verwagtingsmeter op die beloftes in jou lewe? Hardloop jy op ‘n gemaklike, maraton-pas terwyl jy in die proses die mense om jou bemoedig om vol te hou of voel jy uitasem en uitgemergel soos jy mik vir ‘n plek om op te gee omdat jou oë brand van sweet en trane. Moenie opgee nie. Hou jou oë oop sodat jy die belofte sal sien. Jou oplossing is reeds gereed in die onsienlike. Roep jou Vader aan; wag op Hom; Hy gee die vermoeides krag; Hy versterk dié wat nie meer kan nie. (Jesaja 40:29)

Elke Kersfees en elke Paas staan as feesbakens van versekering dat die belofte sal kom. Kyk weer na die verbondsbelofte.

“So lank as die aarde bly bestaan, sal saaityd en oestyd nie ophou nie, ook nie koue en hitte, somer en winter, dag en nag nie.” (Genesis 8:22)

Hoe seker is jy van die dag en nag en die winter en somer? Dit is ‘n ritme wat nog nooit versteur word nie. So seker sal God sy Woord in jou lewe waar maak. Die belofte-verwagtingsmeter in jou lewe word direk beïnvloed deur die temperatuur van geloof. Daar is net een manier om ons geloof te versterk.

Die geloof is dus uit die gehoor, en die gehoor is deur die woord van God. (Romeine 10:17,OAB)

Ons leef in ‘n wêreld waarin ons deur boosheid omring word, soos ons in die vorige hoofstuk (17) van Openbaring gesien het. Onsedelikheid, leuens, wreedheid, verdrukking, armoede en hongersnood, oorlog, terrorisme en lyding is hoofnuus en ‘n paar minute daarvan is genoeg om iemand in sak en as te laat verval. Leiers praat en belowe in ‘n poging om die chaos aan te spreek en die bevolking protesteer in verwarring en woede.

Mens kan net uitroep dat God intree met Sy wysheid in elke besluit sodat ons vooruit kan gaan en lyding verlig. Ons het Jesus in hierdie wêreld nodig. Hy is die antwoord. Wat ‘n voorreg om Hom te ken.

Hoofstuk 18 van Openbaring is ‘n treurlied, algemeen in profesie literatuur. Ons lees in Jesaja 13:19-22 ‘n treurlied oor Babilon en in Jesaja 34:11-15 oor Edom. Jeremia 50:39 en 51:37 is deel van die treurliedere oor Babilon en in Sefanje 2:13-15 is ‘n treurlied oor Nineve, wat dien as ons voorbeeld:

Daarna steek Hy sy hand uit teen die noorde en maak Hy ‘n einde aan Assirië: Hy maak Nineve ‘n stad sonder inwoners, ‘n droë weiveld.

Hier in Openbaring kom die engel uit die teenwoordigheid van God met die heerlikheid wat hom kenmerk. Dit is ons kenmerk wanneer ons tyd spandeer in die teenwoordigheid van God, sodat ons die aarde kan verlig.

Hy het groot gesag gehad, en die aarde is deur sy heerlikheid verlig.

 Johannes het sonder twyfel die beskrywing van Esegiël (43:2) ook in gedagte gehou.

 Daar sien ek toe die magtige verskyning van die God van Israel uit die ooste uit. Die stem van die Here was soos die gedruis van baie waters, en sy magtige verskyning het die hele aarde verlig.

Voor die verwoesting roep God sy mense uit (18:4), net soos altyd in die geskiedenis van God se volk. Ons volg die roepstem van God net soos:

  • Abraham – Genesis 12:1
  • Lot – Genesis 19:12-14
  • Moses – Numeri 16:23-26
  • Jesaja – Jesaja 48:20
  • Jeremia – Jeremia 50:8, 51:6,45.
  • Paulus vra die gelowiges in 2 Korintiërs 6:14-15:

Moenie met ongelowiges in dieselfde juk trek nie. Hoe kan daar vennootskap wees tussen reg en onreg? Hoe kan daar gemeenskap wees tussen lig en duisternis?

Hoe sal mens dit uitleef? Ons kan ons tog nie van die wêreld onttrek nie. Ons kan onsself geestelik van die wêreld distansieer en nie deelneem aan die boosheid. Ons leef soos Jesus op aarde geleef het. Ons is Sy kerk, die werk van Sy hande en in die proses word ons verander om soos Hy te word, terwyl ons in die wêreld leef. Dit is ‘n misterieuse, bonatuurlike proses waaraan ons onderworpe is met vreugde en gehoorsaamheid. Ons is nie uit nie, maar ons is anders.

God gee opdrag aan die engel om Babilon se hoogmoed (18:6-8) te straf. Die engel voer die opdrag uit, nie die kerk nie, God besluit en oordeel op ‘n vlak wat die kerk nooit kan bereik nie.

Hier op aarde maai die mens wat hy saai, soos Jesus gesê het. (Matteus 7:2)

Die konsep van dubbel straf en dubbel loon is dikwels in die Joods skrifte aangetref. (Exodus 22:4,7,9) Trots word altyd gestraf. Rome se grootste sonde uit die oogpunt van die eerste kerk is trots.

In Grieks is die woord vir arrogant hubris, wat letterlik beteken: geen plek vir God nie. Strong’s se verduideliking is omvattend:

Pride is an inwardly directed emotion that carries two antithetical meanings. With a negative connotation pride refers to a foolishly and irrationally corrupt sense of one’s personal value, status or accomplishments

Die res van die hoofstuk is ‘n weeklaag, soos by ‘n begrafnis. Rome is die simbool van boosheid net soos Babilon en dit sluit al die aspekte van die stad in – die konings of regeerders (18:9-10) die sakemanne (18:11-16) en die skeepskapteins en matrose (18:17-19). Ons hoor van die stad se belangrikheid, rykdom en weelde.

Hierdie deel van die visioen is amper ‘n ego van die groot skrywers oor Rome. In vergelyking met die sekulêre bronne oor Rome van daardie tyd is niks wat Johannes skryf ‘n oordrywing nie. Selfs die Joodse skrywers kon nie genoeg woorde vind om die oormaat en pronksugtigheid van Rome te beskryf nie. Die lewe van Rome se adel was ‘n desperate wedywering in weelde en voorgee. Om die onmoontlike te begeer het die sosiale kringe beïndruk. Die ganse wêreld van die eerste eeu nC het hulle opbrengs in Rome ingepomp. Caligula en Nero was die grootste verkwisters. Hulle het daarin geslaag om die opbrengs van drie provinsies in een dag uit te mors.

Een geskiedskrywer beskryf Caligula:

“In reckless extravagance he outdid the prodigals of all times in ingenuity, inventing new sorts of baths and unnatural varieties of food and feasts; for he would bathe in hot or cold perfumed oils, drink pearls of great price dissolved in vinegar, and set before his guests loaves and meats of gold.” He even built galleys whose sterns were studded with pearls. Of Nero Suetonius tells us that he compelled people to set before him banquets costing a fortune. “He never wore the same garment twice. He fished with a golden net drawn by cords woven of purple and scarlet threads. It is said that he never made a journey with less than a thousand carriages, with his mules shod with silver.”

Drinking pearls dissolved in vinegar was a common ostentation. Cleopatra is said to have dissolved and drunk a pearl worth millions of sestercii [Roman money]. Valerius Maximus at a feast set a pearl to drink before every guest, and he himself, Horace tells, swallowed the pearl from Metalla’s ear-ring dissolved in wine that he might be able to say that he had swallowed a million sesterces in a gulp.

In die tyd wat Johannes geskryf het, was daar ‘n malle gejaag na weelde en buitensporige lewenstyl soos nooit vantevore of daarna in die geskiedenis.

Dis geen wonder dat die handelaars en sakemanne treur oor die val van die ryk, aangesien hulle die ware voorsien en vervoer het en in die proses self ryk geword het. Hulle treurlied is heeltemal selfsugtig. Hulle aanskou die val van Rome van ver af sonder enige simpatie of helpende hand. Daar is geen liefde nie; die enigste band is geld.

Die Romeine was vreeslik lief vir silwer. Vir baie jare was daar ‘n gemiddeld van 40 000 slawe in die silwermyne van Asië. Plinius (‘n Romeinse skrywer) vertel van vroue wat in silwer baddens gebad het, soldate met silwer swaardhandvatsels en silwer afwerking op hulle uniforms. Selfs die armes het silwer enkelringe gedra en sommige slawe het silwer spieëls besit.

Edelstene is deur Alexander die Grote na die weste gebring. Plinius beskryf Rome se obsessie met edelstene so: the fascination of a gem was that the majestic might of nature presented itself in a limited space.

Eienaardig genoeg het die bygelowe ontstaan dat die stene medisinale kragte het. Vandag het al die bygelowe herleef in die sogenaamde “New Age” filosofie.

Van al die edelstene was pêrels die heel gewildste in Rome. Linne is uit Egipte ingevoer. Purper het van Phoenicië (huidige Lebanon) . gekom. Die woord vir purper, phoinos, beteken eintlik bloedrooi en is uit die are van ‘n skulpvissie geoes. Net een druppel kleurstof het uit een diertjie gekom. Sy is uit Sjina ingevoer en rooi sy is gebruik om die banke in die paleise oor te trek.

Hout het onder andere uit noord-Afrika gekom. Die gesogte sitrushout het soet geruik met ‘n pragtige grein. Die boom was nie groot nie en ‘n tafelblad van die hout was peperduur. Nero het 300 sulke tafels met marmerpote gehad.

Ivoor is hoofsaaklik uit Afrika bekom en is dekoratief vir beelde en swaarde gebruik. Brons uit Korinte, yster uit Spanje en marmer uit verskeie wêrelddele. Kaneel en ander speserye uit Indië en Zanzibar vir wierook en ander olies wat in balsem en bad mengsels gebruik is.

Mirre was ‘n boomgom van ‘n struik wat in Yemen en noord-Afrika gegroei het. Dit is medisinaal as ‘n stimulant en antiseptiese middel gebruik.

Wyn was algemeen in die antieke wêreld, maar is meestal verdun met water. Dronkenskap was ‘n skande. Selfs slawe het ‘n voorraad wyn ontvang.

Slawe en die siele van mense was ook handelsware. Die woord vir slaaf is soma en dit beteken liggaam of lyf. Die slawemark is letterlik ‘n lyfmark genoem. ‘n Slaaf was in totaliteit die besitting van ‘n ander mens.

Die Romeinse ryk het ten volle op slawerny gerus. Op sy hoogtepunt was daar meer as 60 000 000 slawe. Dit was nie ongewoon dat een huishouding soveel as 400 slawe bestuur het nie. Hulle het slawe soos die uitbreiding van liggaamsdele gebruik. Die adel het intelligente slawe se talent in debatvoering en vermaak gebruik. ‘n Slaaf het groot gedeeltes poësie of prosa gememoriseer om dan op die mees toepaslike wyse aan sy meester voor te dra, in die mededingende samelewing se uitspattige funksies. Slawe het die meester gehelp om bed toe te gaan, op te staan, te bad, te eet en te kuier. Mooi slawe is as versiering gebruik en ander om pornografiese aksies as vermaak op te dis. Liggaamsgebreke is as komedie voorgehou en uitgelag. Gaste het hulle hande aan die slawe se hare afgevee. Die slaaf self het geen regte, geen privaatheid en geen vrye tyd gehad nie. Dit is ‘n aaklige, weersinswekkende gemeenskap en oor dit treur die handelaars.

‘n Mens kan jou voorstel dat ware vriendskap in so ‘n gemeenskap meer waardevol as goud was.

Tog is daar vreugde in dit alles (18:20). Daar is rus en bevrediging in God se oordeel en heerskappy. (Deuteronomium 32:43 en Jeremia 51:48)

In die slotverse van die hoofstuk (18:21-24) word die vernietiging en einde van die Romeinse Ryk aangekondig. Dit word illustreer deur die simboliese aksie om ‘n meulsteen in die see te werp. Dit is so swaar en ongemaklike om te hanteer dat daar geen moontlikheid is, om dit weer onder die see uit te haal. Die finale oordeel van God is nie omkeerbaar nie.

…en sê: ‘Here, U het van hierdie plek gesê dat U hom so sal verwoes dat geen mens of dier weer in hom sal woon nie en dat hy altyd verlate sal wees.’ “Wanneer jy hierdie boekrol klaar hardop gelees het, moet jy ‘n klip aan hom vasbind en hom in die Eufraat gooi en sê: So sal Babel wegsink en nie opkom nie as gevolg van die onheil wat Ek oor hom bring; sy inwoners het hulle afgesloof vir niks, sê die Here.” Tot sover die woorde van Jeremia. (Jeremia 51:62-64)

Kom ons rus in die oordeel van God. Hy is regverdig en genadig en oordeel met die doel dat almal tot bekering kom. Hy is goed – altyd. Dit is Sy betroubare woord. Hemel en aarde sal vergaan, maar Sy woorde nooit nie.

 

 

107. Kom op na die berg!

Dit is een van die kragtigste metafore in die Bybel. God kies ‘n berg om Sy teenwoordigheid aan die Israeliete te openbaar. Moses is berg op om die Wet te ontvang. Toe die volk slawe was, het hulle in die steengroewe en slote vir die Farao se ambisieuse argitektuur geworstel. God het hulle uit die put na die berg in woestyn gelei.

Beelde van berge is majestieus en inspirerend. Bergklimmers meet en klim die berge van die aarde met ongelooflike passie en toewyding. ‘n Berg is so tekenend van iets wat groter en magtiger as die mens is. Twee skrifte was oor die jare vir my pilare van inspirasie.

Julle sal met blydskap uit Babel wegtrek en in vrede gelei word; die berge en die heuwels sal voor julle uit jubel en juig en al die bome in die veld sal hande klap. (Jesaja 55:12)

Kan jy jou voorstel – ‘n berg wat jubel en juig. Prys die Here in harmonie met die berge wat skuif.

Ek het van Habakuk 3 die eerste keer in my vroeë twintigs gehoor toe ek die klassieke boekie, Hind’s Feet on High Places (Hannah Hunnard) die eerste keer gelees het. Sedertdien is dit ‘n pilaar van krag en bemoediging; die hele hoofstuk, maar veral die laaste versie:

Die Here my God gee vir my krag.

Hy maak my voete soos dié van ‘n ribbok, op hoë plekke laat Hy my veilig loop. (Habakuk 3:19)

In my gedagtes sien ek die bergskape en bergbokke van Europa en Kanada wat met verstommende slim voetjies hoog in die kranse huppel.

Baie jare gelede is my broer in ‘n frats ongeluk ernstig beseer. Hy het perdgery op ‘n Sondagmiddag. Ses dae later is hy in die hospitaal oorlede. As ek terugkyk oor my lewe, was dit sekerlik die donkerste en hartseerste tyd in ons familie. Ten spyte van al die vrae en trane, het die Here vir my ma ‘n skrif gegee die nag waarin hy dood is, amper soos ‘n voorbereiding op die verskriklike telefoonoproep wat kort daarna gekom het. Sy het “gehoor” van die berg van die hemel.

Maar julle het wel gekom by Sionsberg en die stad van die lewende God, dit is die hemelse Jerusalem met sy miljoene engele, by die feestelike samekoms, die vergadering van die eersgeborenes wie se name in die hemel opgeteken is. Julle het gekom by God wat Regter oor almal is, en by die geeste van dié wat vrygespreek en wat nou volmaak is. (Hebreërs 12:22-24)

As daar ooit ‘n beeld is wat onstuitbaar in my gedagtes geplant is, is dit die berg van die nuwe Jerusalem, die stad van God, by God met ‘n feestelike samekoms. Hoe kan die dood ooit ‘n verskrikking wees met so ‘n versekering? Johannes beskryf die beeld nog verder.

Dit is die beeld van ‘n glorierijke kerk in Openbaring 14.

Die getal, 144 000, is die simbool vir al die heiliges van die Here (7:1-17). Hulle is verseël en getel in ‘n perfekte kubus – 10x10x10=1000 en 12×12=144. Die perfekte kubus is die vorm van die Allerheiligste in die Tempel en verteenwoordig die ruimte van die Teenwoordigheid van God, toeganklik gemaak deur die Kruis van Jesus vir almal wat Hom aanroep. Dit is ‘n simboliese getal en kan nooit letterlik geïnterpreteer word nie. Dit simboliseer genoeg plek vir almal wat die keuse uitoefen vir saligheid.

Die berg Sion is die simbool van die samekoms van God met Sy volk in wonderbare gemeenskap en feestelikheid, ontvanklik vir Sy woord. Die naam van die Vader is op hulle voorkoppe, herkenbaar as Sy eiendom, in teenstelling met die merk van die Bees van die vorige hoofstuk. (13:16,17)

 In die antieke wêreld was ‘n merk baie belangrik. Dit het verskeie dinge aangedui:

  • Eienaarskap: slawe en dier is gebrandmerk. Daar was geen dispuut oor so ‘n merk nie en dit kon nie verwyder word nie.
  • Lojaliteit: soldate het dikwels die naam van ‘n gerespekteerde generaal op hulle gebrand.
  • Sekuriteit: ‘n merk op ‘n persoon het hom selfs in die dood beskerm, net soos Jesus se bloed ons deur die dood beskerm.
  • Afhankliheid: die Arabiese stamleiers het hulle mense gebrandmerk as hulle verantwoordelikheid. Ons is afhanklik van die Lam van God.
  • Veiligheid: die Siriërs het hulle gode op hulle gewrigte getattoëer. In die tempel van Heracles was asiel beskikbaar, selfs vir ontsnapte slawe. Hy is gemerk om hom te beskerm. Niemand kon dit ignoreer nie. Net so is ons in die Tempel van die hemele veilig – die teenwoordigheid van Jesus.

Die stem van God klink soos ‘n groot watermassa en donderweer, maar terselfdertyd soos siterspelers. Dit is majestieus en sag tegelyk, ‘n buitengewone beskrywing van die klank van die stem van God wat vrede en kalmte in die hart van ‘n vreesagtige mens bring.

Die gereddes kan sing oor God en hulle getuienisse op ‘n manier waarop geen ander hemelse wese kan nie. Die engele ken nie die wonder van redding en vergifnis nie. Ons kan sing van krag deur moeilike tye en geestelike groei met Jesus self as die leraar in die dieper dinge van God.

Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim. (Efesiërs 3:10)

Die woorde van Jesus aan Sy dissipels was: volg My. (Johannes 1:43, Markus 2:14) Hy het dit ook van die ryk jong man gevra (Markus 10:21) en die onbekende dissipel met die verskonings in Lukas 9:59.

Dit is ook ons prioriteit – om Jesus te volg.

Jesus antwoord hom: “As Ek wil hê dat hy in die lewe moet bly totdat Ek weer kom, is dit nie jou saak nie. Volg jy My!” (Johannes 21:22)

 Hierdie woorde van Jesus is vandag nog net so waar. Ons is sy volgelinge (Openbaring 14:4) waarookal Hy gaan, soms in die woestyn (Hooglied 3:6)

Jesus was die offer van die Eerstelinge of die Eerstelingsgerf met Sy opstanding. Hy het aan Maria gesê dat sy Hom nie moet aanraak nie. Hy was die heel beste van die oes van die kerk wat sou volg. Jesus is God se beste vir ons.

Uit hulle mond het daar nooit ‘n leuen gekom nie; hulle was onberispelik. (Psalms 32:2) ‘n Leuen in die tong van enigiemand is skokkende verraad wat verwond en aanstoot gee. Misleiding verdraai die waarheid en het ‘n impak op alle vlakke van die lewe.

Jesus is sonder vlek of rimpel en Hy verander ons om in Sy beeld te groei. Jesus was die volmaakte offer (Efesiërs 1:4, Kolossense 1:22).

Net soos Hy moet die kerk rein en heilig wees. (Efesiërs 5:26,27).

Drie engele word geroep om te aanbid en die goeie nuus van die Evangelie te verkondig. Die tweede engel voorspel die ondergang van Rome en die oordeel en verwoesting vir diegene wat die Lam verwerp en die bees aanbid.

Die evangelie van Jesus is vir almal sonder uitsondering en sonder aansien van persoon.

En hierdie evangelie van die koninkryk sal in die hele wêreld verkondig word, sodat al die nasies die getuienis kan hoor. Eers dan sal die einde kom.” (Matteus 24:14)

Die ewige, eeu-oue, oneindige en onveranderlike boodskap is soos God – geen begin en geen einde. Net soos Jesus sê:

Die hemel en die aarde sal vergaan, maar my woorde nooit.” (Matteus 24:35)

Die evangelie is altyd twee-snydend – dit red en oordeel. Dit is die roeping van God na almal wat Hy gemaak het. Paulus se prediking in Listra (Handelinge 14:15) bevestig God se soeke na Sy mense, deur die profete, Sy seun, die natuur en die aarde self.

Dit is die unieke aard van ons God – Hy soek ons, Hy vergewe ons en Hy het ons lief – voordat ons enigiets doen ten spyte van onsself.

H.B. Swete noem dit “an appeal to the conscience of untaught heathenism, incapable as yet of apprehending any other.”

Gedurende die tyd wat Openbaring geskryf is, was Babilon die naam vir Rome. Rome sou val en die nasies sou ly onder die immoraliteit en vernedering. Hulle het regeer met ‘n ystervuis – wreed en lank (14:8).

Babilon is ook die simbool van die okkulte, afgodery en sedeloosheid. Die stad word veroordeel en die inwoners drink die wyn van God se woede. Dit is aanbidding van die bees wat die inwoners van Babilon kranksinnig van sedeloosheid en afgodery maak. Die simbool van die stad is ‘n prostituut wat ‘n man wyn voer, sodat hy nie haar verleiding sal weerstaan nie.

Daar is ‘n beker in die hand van die Here. Dit is vol skuimende wyn met gif gemeng. Hy laat die goddeloses van die aarde daaruit drink; hulle moet selfs die afsaksel opdrink, die beker leegdrink. (Psalm 75:9)

Jeremia (25:15,16) en Jesaja (51:17) praat van die beker van God se toorn. Sy oordeel is waar en reverdig. Hy is die volmaakte en enigste regter. Sy oordeel is nie vreesaanjaend nie. Dit kom slegs as al die geleentheid vir bekering uitgespeel is. Selfs die natuurrampe en die verwoestende gevolge van sonde dien om mense tot bekering te lei met die doel om te vergewe en te red. Dit is die kernboodskap van Jesus. Hy red, hy herstel en Hy nooi ons na die feesmaal.

Die derde engel bring die boodskap dat aanbidding van die bees net hartverskeurende tragedie meebring. Die teenwoordigheid van die engele op aarde beteken altyd daar is nog geleentheid vir redding. Daar is ‘n keuse om te maak. Daar is geen rus vir die bees-aanbidders nie. Vrede kom net van God af. Geen vrede of vreugde kom van ander bronne nie – dis altyd vals. Die bron van ware lewe is ons Vader.

Dan word die ondergang van die apostasie (kerkverlater) aangekondig. Dit is vreeslik. Dit is wraak op verraad van die Evangelie. Dit word so beskryf in Jesaja 34:8-10:

 Die dag van die wraak van die Here het gekom, die jaar van vergelding ter wille van Sion se saak. Die riviere van Edom sal in teer verander, sy grond in swael: sy land word een stuk brandende teer. Dit sal bly brand, dag en nag; die rook sal aanhou opstyg. Geslagte lank sal die land in puin lê; tot in die verre toekoms sal niemand ooit weer daar rondtrek nie.

Die woorde van die Hebreër-skrywer weerklink: want ons God is ‘n verterende vuur. Dit is verskriklik om in die hande van die lewende God te val. (Hebreërs 12:29 ,en 10:31)

Dit is verskriklik om God se seën wat oor geslagte heen belowe is, te versmaai en jou nasate onder die dekmantel van Sy guns en genade te verwyder. Ons keuses maak al die verskil aan ons nageslagte.

Die wonderbare belofte van Jesaja 44 en 65:23 weerklink oor ons kinders as gevolg van ons onderwerping aan die evangelie.

Ek sal volop water gee op die dorsland, strome op die droë grond. Ek sal my Gees uitgiet op jou kinders, my seën op jou nakomelinge. Hulle sal uitspruit soos gras in die veld, soos wilgerbome langs waterlope. (Jesaja 44:3,4)

 Daar is rus vir die gelowige in die dood (Openbaring 14:13). Die belofte vir rus in die dood word in 1 Tessalonicense 4:16 en 1 Korintiërs 15:18 bevestig en staan in dramatiese kontras met Openbaring 14:11:

Die rook van hierdie pyniging styg tot in alle ewigheid op, en hierdie mense het dag en nag geen rus nie, hulle wat die dier en sy beeld aanbid, en dié wat die merk van sy naam aanvaar.”

Kom ons verklaar saam met Paulus dat ons die wedloop voleindig en die geloof behou. Selfs te midde van telerustelling met ander Christene en God se manier van dinge doen, sal ons nie aanstoot neem en struikel nie. God is goed – altyd!

Die uitdaging is on God so onvoorwaardelik lief te hê soos wat Hy ons het.

Ons oorwinning is gewaarborg (Judas 24). Ons word deur vuur gelouter. (Openbaring 3:18 en Psalm 66)

In die finale versie van hierdie hoofstuk sien ons die Seun van die Mens soos beskryf in Daniël 7:13,14.

“My nagtelike visioen het voortgeduur: daar het in die wolke iemand aangekom, iemand soos ‘n menslike wese. Hy het na Hom toe gegaan wat ewig lewe en is voor Hom gebring. “Aan dié menslike wese is die heerskappy en eer en koningskap gegee sodat al die volke, nasies en taalgroepe hom sou dien. Sy heerskappy is ‘n ewige heerskappy, dit sal nie tot niet gaan nie; sy koningskap sal nie ophou nie.

Meer engele vergader met oesinstrumente om die simboliek van die koringland en die wingerd voort te bou. (Jesaja 5)

Dis twee bekende beelde. Joël 3 beskryf die oes. Jesus bevestig die metafoor in Markus 4:29, Matteus 13:24 – 3, 13:37-43.

Die druiwepers is dikwels ‘n simbool van God se oordeel. (Klaagliedere1:15 en Jesaja 63:3)

Die druiwepers was buite Jerusalem geleë. Dit is simbolies van die heidene wat na Jerusalem gebring is om daar geoordeel te word. Binne in die stad is die teenwoordigheid van God en redding moontlik. Joël 3:2,12 verduidelik die nasies wat in die vallei van Josafat vergader en geoordeel word.

Die dag van die Here kom. Wat in jou buitgemaak is, Jerusalem, sal binne-in jou verdeel word.  Daardie dag sal sy voete op die Olyfberg staan, oos van Jerusalem. Die Olyfberg sal middeldeur skeur en daar sal ‘n groot kloof van oos na wes ontstaan. Een helfte van die berg sal na die noorde toe padgee en die ander helfte suide toe. (Sagaria 14:1,4)

Die engele en Jesus sal die oes inbring – nie die kerk nie. Jesus bevestig dit in die gelykenis van die basterkoring in Matteus 13. Die kerk is nie die regter nie – ons is vry daarvan. Ons plig is om die evangelie van vrede en genade te verkondig, sonder veroordeling. God alleen is die regter en Hy doen dit perfek.

Die beskrywing van die “bloed wat aan die tooms van die perde raak” is kwalitatief en nie kwantitatief nie. Dit bevestig dat die oordeel voltooi is. Die mate – 1600 stadia (die Afrikaanse vertaling maak dit 1600 kilometer, maar ander vertalings het ander interpretasies) – is die grootte van die gehele land Palestina.

[A Stadia is a Greek measurement and is about 192 meters long. So this makes 1,600 Stadia about 300km (180 miles) long and horses’ bridle is about 1.5m (4 ft 6 in) high.]

Die oordeel is volkome en verskriklik.

Laat die kerk juig in die volmaaktheid van die Plan van God vir hierdie aarde.

God is magtig om julle te laat vasstaan ooreenkomstig die evangelie van Jesus Christus wat ek verkondig, en ooreenkomstig die openbaring van die geheimenis. Eeue lank het dit geheim gebly, maar nou is dit geopenbaar. Aan die hand van die geskrifte van die profete en in opdrag van die ewige God is dit aan alle nasies bekend gemaak sodat hulle in God kan glo en aan Hom gehoorsaam kan wees. Aan Hom, die enigste en alwyse God, behoort die heerlikheid deur Jesus Christus tot in ewigheid! Amen. (Romeine 16:25-27)

 

 

 

 

33. Dis my mense – slim mense!

 

Daar is geen twyfel dat elke persoon se lewensreis verskil en ‘n ryk mosaiek van ervaring is. Ons wat in die dispensasie van die Heilige Gees leef [wat ‘n voorreg!], ken die Gees-stem in ons diepste wese. Ons is deur die Heilige Gees aan die Woord onderworpe, alreeds regverdig deur die Kruis. Elkeen is op sy eie, unieke plek in die opwindende avontuur van ‘n lewe in die onsigbare Koninkryk.

Dis alles wonderlike woorde, maar hoe weet jy waar jy staan? Jy voel op hierdie oomblik dalk glad nie so naby nie, so “heilig” nie, so ingeskakel om die stem te hoor nie, met geruis in jou ore soos ‘n ou draadloos. Hoe vind jy weer jou plek waar jy God in Sy glorie ervaar, waar jy weet jou gebed is in daardie pragtige goue kom voor die Troon van God? Die plek waar alles vir jou bygevoeg word, die plek waarop ander jaloers is [Matteus 5: 1 Amplified], die plek waar die Griekwapsalm sê jy moet loop skaamkry van al die seën!

Palus skryf in 1 Korintiërs 10:14 en 15

Therefore my beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge for yourselves what I say.

Die implikasie van hierdie skrif is dat jy self moet weet wat afgodery is – dit is die dinge wat die stem van God blok. Jy moet die wysheid hê om te weet en te vlug. Daar is geen rede om onkunde of die lekker ou woord van die 1933-vertaling, sotheid, as verskoning te gebruik nie.

God belowe wysheid onvoorwaardelik aan almal wat vra. Dis ‘n package deal saam met jou regverdigmaking deur die Kruis en die inwoning van die Heilige Gees. Jakobus 1:

If any of you is deficient in wisdom, let him ask of the giving God [Who gives] to everyone liberally and ungrudgingly, without reproaching or faultfinding, and it will be given him. [My beklemtoning].

Die bron van wysheid is God, Hy deel uit sonder suinigheid. Daar is twee woorde wat die Bybel gebruik vir wysheid – chochmah en sophia.

Chochmah word gebruik in Jesaja 11:2

And the Spirit of the Lord shall rest upon Him—the Spirit of wisdom and understanding, the Spirit of counsel and might, the Spirit of knowledge and of the reverential and obedient fear of the Lord—

Uit die bekende konkordansie, Strong’s, word hierdie wysheid so verduidelik: Wiseness, skillfulness (vaardigheid), in the artistic sense (craftsmanship) or the moral sense (skills for living correctly).

Belangrike woord – word 150 keer in die Ou Testament gebruik veral in Job, Spreuke en die Prediker. God as die bron van wysheid word met die daaglikse lewe geintegreer, vervleg, vir gewaarborgde sukses. (Psalm 111:10 en Spreuke 4: 5-9)

Paulus noem Jesus die wysheid van God in 1 Korintiërs 1:24. Dis onmoontlik om die wysheid van God in werking deur die mens te ignoreer. Van Stephanus (die eerste martelaar van die vroeë kerk) in Handelinge 6:10 word die volgende wonderlike woorde gesê:

And they were unable to resist the wisdom and the Spirit by which he spoke.

Die woord vir wysheid (Grieks) wat hier gebruik word is sophia. Dit word so verduidelik:

Practical wisdom, prudence, skill, comprehensive insight, Christian enlightenment, a right application of knowledge, insight into the true nature of things. [My beklemtoning]

Ek raak sommer opgewonde oor so ‘n definisie. Ek kan uitskreeu – dis wat ek wil hê, ek wil regtig sien – sonder die sluier van leuens van die wêreld en die gemeenskap.

En dis presies wat God belowe aan enigiemand wat vra. Die gawes van die Heilige Gees belowe ‘n woord van kennis, ‘n woord van wysheid, ‘n profetiese woord, onderskeiding van geeste en allerhande tale. Al hierdie gawes word belowe aan elke individu soos wat die noodsaakliheid daarvan duidelik word tot voordeel van almal. [1 Korintiërs 12:7-11]

Profesie word gedefinieer as openbaringskennis wat bemoedig en troos. Dis nie ‘n eenvoudige toekomsvoorspelling wat algemeen geglo word nie. Dis wat ons nodig het om te lewe en die lewe van Jesus wat ons ontvang het, aan almal om ons, tot hulle voordeel, te leef.

Wysheid is toegepaste kennis. ‘n Kind het eendag vir my die perfekte definisie van wysheid gegee – dis om te weet wat en hoe om wanneer te doen.

Paulus komplimenteer die kerk in Korinte (‘n moeilike spul wat hom heelwat hoofbrekens besorg het) om soos wyse mense vir hulleself te oordeel. Dis die boodskap van die Nuwe Verbond. Ons hardloop nie na elke profeet en prediker wat ons dink het die uitkoms uitgespel nie. Ons het self toegang tot die die Bron. Daarmee wil ek nie op enige manier hedendaagse profete en leraars afmaak nie. Dit is uiters belangrik om lering en rigting by God se leiers te kry. Op ‘n persoonlike basis weet ek dat God met jou self wil kommunikeer.

My ma het my nog geleer – God skinder nie. Hy sal nie oor jou by jou vriende en kerkleiers gaan praat nie. Wat Hy vir jou wil openbaar is slegs vir jou en dikwels nie eers oorvertelbaar nie.

Joshua sê vir die hardkoppige en afvallige volk: [24:15]

…kies dan vir julle vandag wie julle wil dien…., maar ek en my huis, ons sal die Here dien.

Dit is en bly persoonlik, privaat en uniek. Dis kosbaar. Dis die edelstene wat ons versier – ons rhema-woorde. Psalm 107:9

For He satisfies the longing soul, and He fills the hungry soul with goodness.

Die dissipels was eenvoudige vissermanne met groot kontraste in persoonlikhede en benaderings. Op hierdie kleurvolle groep het God Sy kerk gebou. Die kerk van Christus is kleurvol en interessant juis omdat die Heilige Gees toerus en gee soos dit nodig is. Dis nooit stagnant en vervelig nie. Dis ‘n avontuur-reis.

Slim leef is om God se karakter in jou omstandighede te sien. Die woestynpad van die volk Israel was ‘n reis. God het hulle nie op een plek neergesit en geleer totdat hulle alles ken en weet nie. Dis ‘n leerproses in mislukking en sukses. Met die luuksheid van terugkyk weet ons hulle het heen en weer getrek vir 40 jaar op ‘n reis wat eintlik 11 dae kon duur. Dikwels by plekke wat hulle reeds geken het, weer aangedoen. Klink belaglik. Dit gaan oor die reis en nie soseer die mikpunt of destinasie nie. Die Jesus-pad is aktief en dinamies. Nie vir stilsit en stagneer nie.

Dit is nie aardse geleerdheid wat die verskil maak nie. Tot in die hoogste regeringskringe het die mense hulle vergaap aan die vaardighede van die disspels. Handelinge 4:31:

….and they spoke the word of God with boldness.

Hoe het hierdie kerk gegroei? Hand 9:31:

…And walking in the fear of the Lord and in the comfort [strengthening presence] of the Holy Spirit, they were multiplied.

Nie hulle eie pogings nie.

Hoe gebeur dit? Jesaja 50:4:

The Lord God has given me the tongue of the learned, that I should know how to speak a word in season to him who is weary…..He awakens my ear to hear as the learned.

Hoor by die Here – dis wat die slim mense doen.