165. Gesond en gered – die volle pakket.

Die mens se liggaam is ‘n wonderwerk. ‘n Pasgebore babatjie is so bewus van liggaamlike behoeftes. Die voorsiening daarin is die eerste bewuswording van ‘n vriendelike of ‘n onvriendelike wêreld. Stadig ontwikkel ‘n baba en begin kommunikeer en speel. So ontdek hy sy wêreld deur aanvanklik net sy ouers. As volwassene het liggaamlike behoeftes tweede plek in die groter ontwikkeling van die intellek.

Meeste van ons ure as volwassenes word aan werk, vermaak en daarna fisiese aktiwiteite spandeer. Dit is met ons intellek dat ons in ons fisiese behoeftes voorsien en nie instinktief soos ‘n baba nie. Wanneer ons gesond en aktief is, dink ons nie in besonderhede oor die funskionering van al ons organe en onsienlike ligaamsdele nie. Wanneer ‘n siekte of besering oor ons pad kom, is ons intellek op daardie liggaamsdeel, wat nie meer goed funksioneer nie, gefokus. Siekte is dan voorop in ons gedagtes en beïnvloed ons denke met betrekking tot dieet en aktiwiteite.

Wanneer ons met ‘n gebrek saamleef, wat gesonde mense vanselfsprekend neem, moet ons kompenseer vir ‘n onvolmaakte liggaam. Stel jouself voor hoe dit moet wees om blind gebore te wees. Die basiese beelde van bome, water, huise, gesigte, lig en sonskyn – die lys is lewenslank – is slegs ‘n afskynsel van wat jy kan voel met jou hande of ervaar in jou denke. Die genesing van blindheid verander jou lewe op alle vlakke en laat jou op die wêreld reageer op ‘n heel ander manier. Genesing van blindheid laat jou nie toe om dieselfde persoon te bly nie. Die genesing, ‘n aanraking van God, verander alles. ‘n Gesonde liggaam verander die siel en gees.

Genesing van blindheid in die tyd van Jesus was omtrent onmoontlik. Die mediese wetenskap was nog nie ontwikkeld genoeg om eers die oorsake vas te stel nie en kon geen genesing bied nie. Blindheid was algemeen in die midde-Ooste.

Uit ‘n teologiese oogpunt het alle blindheid by God begin (Exodus 4:11) so-ook alle genesing daarvan (Psalms 146:8). Nêrens in die Bybel word blindheid as ‘n straf vir sonde genoem nie, hoewel dié gedagte as bygeloof algemeen was. Blindheid word dikwels metafories in die Bybel gebruik. Dit kan verwys na ‘n gebrek aan intellektuele of morele begrip (Jesaja 29:9-10,18). Regters word gewaarsku dat omkopery en geskenke die oë van onderskeiding verblind (Exodus 23:8; Deuternonomium 16:19). Jesaja word geroep om die oë van Israel te veblind sodat hulle nie kan verstaan nie (Jesaja 6:10). In Jesaja 56:10 word blindheid met nalatigheid geassosieer en in Numeri 16:14 word misleiding met die gebrek aan oë gekoppel.

Blinde mense is hulpeloos vir sekere eise van die lewe. Blindheid in antieke tye het gewoonlike ‘n mislike lewe van bedel en armoede uitgespel, met min geleenthede vir enige verbetering. Die genesing van die blinde man wat ons verlede week bespreek het, was ‘n rede vir vreugde en feesviering. Die hele gemeenskap het geweet daar is een minder bedelaar op straat. Hy was nou in staat om na homself te kyk en ‘n hele nuwe lewe te begin.

Maar… die genesing het op die Sabbat plaasgevind. Jesus het die Sabbat oortree. Hy het klei gemaak en dit is as werk beskou.

Ons het al oor die belaglike wette aangaande die Sabbat gesels. Die spyker in die sandale het veroorsaak dat loop op die Sabbat sonde is omdat die gewig van die spykers ‘n las was. Vingernaels sny, hare of baard versorg of selfs n lamp uitblaas was alles werk en daarom verbode. Genesing op die Sabbat was ook sonde. Mediese versorging kon geskied solank ‘n lewe in gevaar was en dan moes dit slegs wees om te keer dat dit erger word. Enige versorging wat die pasiënt beter maak, was verbode.

Moenie lag nie. Het jy niks wat jou dryf om belaglike dinge te doen om onsienlike dinge te laat gebeur nie? Gryp jy aan ‘n stukkie hout as jy praat oor iets goed wat gebeur (touch wood)? Vrees jy die slegte wanneer goeie dinge gebeur?

Die Fariseërs het waarlik gedink dat hulle God plesier en hulle manier die enigste regte manier was.

Die blinde man is nogal ‘n karakter. Die Fariseërs irriteer hom. Lees maar weer die dialoog soos dit opgeteken is. Hy kon nie Jesus in hulle teologiese model inpas nie, en het ook nie probeer nie. Sy wonderwerk was ‘n probleem. Jesus was in sy hart en niemand kon Hom daar uit kry nie, selfs al kon hy nie die wonderwerk met sy verstand verklaar nie.

Ons het Jesus lief, nie die teorieë oor Hom nie.

Die blinde man was braaf. Hy het direk met die kerkleiers gepraat. Miskien was hy in sy blinde toestand nie so bewus van hulle wurggreep op die gemeenskap nie en kon hy meer direk met hulle praat.

Die man se ouers is bang. Die leiers was magtig om jou lewe baie onaangenaam te maak deur verbanning uit die sinagoge. Hulle kon selfs op jou besittings beslag lê. Die Fariseërs het gedink daar is bedrog rondom die wonderwerk. Hulle moes in die eerste plek seker maak dat die man werklik blind was. Valse profete het op slinkse maniere wonderwerke nageboots, om hulle eie geloofwaardigheid aan te help (Deuteronomium 13:1).

Hulle daag hom uit soos in ‘n hof om die waarheid te praat. Hulle is woedend omdat die blinde man se argument skrifgebaseer en volgens hulle eie voorskrifte is. Die wonderwerk is ‘n wonderlike ding. Jesus kan dit nie doen as Hy nie van God is nie. God hoor nie die gebed van ‘n slegte mens, daarom moet Jesus ‘n goeie mens wees.

Die feit dat God nie die gebed van ‘n slegte mens verhoor nie, kom uit die Ou Testament (Job 27:9, Psalms 66:18, Jesaja 1:15, Esegiël 8:18, Psalms 145:19, Spreuke 15:29). Die Here sorg vir die regverdiges en luister na hulle hulpgeroep. (Psalms 34:15)

Hulle argument was so swak dat hulle begin boelie en beledig het. Hulle het hom tot met geweld gedreig en weggejaag. Dit is ‘n teken van paniek en desperaatheid.

Jesus kry die man buite die Tempel. Die Here sal jou altyd vind as die kerk en die mense jou sleg behandel. Sy geloof het groot openbaring meegebring. Die Seun van God is aan hom openbaar – wat is daar meer in hierdie lewe? Hy het voor Jesus gekniel en die ewige lewe ontvang – sy geestelike blindheid is ook genees. Iemand wie sy eie blindheid besef, kan genesing ontvang. Die mens wat dink hy kan sien, is in werklikheid heeltemal blind en onmoontlik om te help. Om swakheid te erken, is krag. Om sonde te besef, is die eerste stap na vergifnis.

Kennis kan verdoem, as die waarheid nie herken word nie. Die Fariseërs het al die kennis gehad, maar hulle kon nie die waarheid sien nie. Oor eeue is hulle vir hierdie oomblik, wanneer hulle Messias in hulle midde sou staan, voorberei. Hulle het Hom nie geken nie.

Die blinde man, daarenteen, het in sy kennis gegroei en sy openbaring aangegryp. Hy noem Jesus ‘n man (9:11). Daarna het hy gedink Hy is ‘n besondere man en noem hom ‘n profeet (9:17). ‘n Profeet bring mense na God toe (Amos 3:7). Daarna het die blinde man geweet met wie hy te doen het. Hy noem Jesus die Seun van God – dit is die resultaat van openbaringskennis.

Dit is die genesing vir blindheid – die volle openbaring van wie Jesus is deur die inwerking van die Heilige Gees. Dit is die volle pakket.

 

“Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?”

Simon Petrus het geantwoord: “U is die Christus, die Seun van die lewende God.” “Gelukkig is jy, Simon Barjona,” het Jesus vir hom gesê, “want dit is nie ‘n mens wat dit aan jou geopenbaar het nie, maar my Vader wat in die hemel is.

(Matteus 16:15-17)

164. Blind gebore – ja, ek ook.

Dis waar. Regtig. As mens nie kan sien nie, is jy blind. So wat kan jy sien? Onthou jy die gruiserige stem van Louis Armstrong?

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world

Ja, ons pragtige wêreld hier om ons vir almal om te sien. Hy sing verder.

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world

Sien jy dit? Sien jy die seën en die heilige? Dit is eintlik die toets.

Om werklik te sien, moet jy die onsienlike sien.

Hoe is dit moontlik? Daar is net een manier en ‘n ander ou lied verduidelik dit.

Turn your eyes upon Jesus

look full in His wonderful face

and the things of the earth will go strangely dim

in the light of His glory and grace

 Dit is perspektief; ware perspektief; die enigste perspektief vir die lewe – dowwe aardse dinge en skitterende glorie en genade.

Hier in Johannes 9 vertel Johannes van die man blind van gebore was. Daar is net twee ander gevalle waar siekte sedert geboorte genoem word, beide in Handelinge: die lam man by die Mooipoort (3:2) en die kreupele in Listra (14:8). Die blinde man in Johannes was bekend. Die dissipels het van hom geweet.

Nie almal kon sommer enige plek sit en bedel nie. Die stadsowerhede het ‘n spesiale mantel uitgereik vir die “amptelike” bedelaars, nadat hulle gebrek ondersoek is en waar verklaar is.

Die Jode het lyding en siekte met sonde gekoppel. Sy blindheid kon deur sy ouers se sonde of sy eie veroorsaak wees. Daar is vandag nog gereformeerde leerstelling wat glo dat ‘n baba in sonder gebore is en daarom gedoop met word om die hel te vermy. Ek kon nooit verstaan dat ‘n baba se sonde hom siek kan maak nie en dat alle babas nie siek is nie. Hoe kan my genadige en geliefde Here, klein bababtjies laat hel toe gaan? Hy het dan gesê laat die kindertjies na Hom toe kom.

Die Jode het ‘n verdraaide konsep van voorgeboortelike sonde gehad. Hulle het Genesis 4:7 wat praat van die “sonde wat daarbuite wag” interpreteer as buite die moederskoot. Hulle het ook saam met die Grieke die bygeloof gehad dat alle siele reeds bestaan en in ‘n hemelse ruimte wag om gebore te word. Hulle word deur sonde besmet, sodra hulle in die sondige heelal inkom.

Alternatiewelik, kon sy ouers sy blindheid veroorsaak het. God self het tog gesê dat Hy die sondes van die vaders aan die kinders sal besoek in die derde en vierde geslagte (Exodus 20:5,34:7, Numeri 14:18). Die Psalmis vervloek sy vyande met dit in gedagte in Psalm 109:14. Dit word ook in Jesaja 65:6-7 genoem, maar later in die hoofstuk (65:23) word die seën van die Here oor meerdere geslagte beklemtoon.

Wat kan ons vandag daarvan dink? Daar is DNA toetse wat die oorerflike siektes kan uitwys wat die kern van jou fisiese samestelling bepaal.

Jesus spreek nie die korrektheid van die bygelowe of dogma aan nie. Watookal die bron van siekte of lyding; dit is ‘n geleentheid vir die glorie en wonderwerke van God. Die geskiedenis is nie belangrik nie.

Die toekoms van die siekte word aangespreek en die houvas daarvan afgebreek.

Wonderwerke is altyd ‘n teken van God se krag en glorie. Ander Evangelieskrywers beklemtoon Jesus se genesingsbediening. In al die Evangelies word sy simpatie met die mense uitgebeeld. Siektes, verdrukking, pyn en teleurstelling is vir Hom geleenthede om Sy Vader se hart te toon en die wonderbare krag van Sy genade in werking te stel.

Wonderwerke is God in aksie.

By God is daar oplossings. Vir die mens wie God nie ken nie, kan die geweld en wreedheid van die gebroke wêreld, sy moed breek en sy liggaam vernietig. As dieselfde gebeur met ‘n mens wie God ken en die pad saam met Hom loop, is daar hoop binne lyding en uithouvermoeë met die bonatuurlike krag van die Here.

Verder kan ons wat help met mense in pyn, die wonderbare liefde van die Here demonstreer.

God’s highway runs straight through us. Frank Laubach.

Hierdie is een van twee wonderwerke waar Jesus spoeg gebruik om te genees. [Ook die doofstomme in Markus 7:33]. Spoeg as medisyne was algemeen in die antieke wêreld. ‘n Belangrike persoon se spoeg is as meer kragtig in die genesingsproses beskou.

Jesus is wys en wen die vertroue van sy “pasiënt”. Dink net hoeveel vertroue is daar vandag in medisyne. Voorskrif medisyne is een van die belangrikste middels op aarde om genesing te bewerkstellig.

Die Siloambad was ‘n bekende plek in Jerusalem en ‘n ingenieurswonder van die tyd. Die watervoorsiening van Jerusalem was altyd ‘n probleem. Die water het van die Fontein van Gihon in die Kidron vallei af gekom. ‘n Trapskag van 33 trappe het gehelp om waterskep makliker te maak. Die fontein was oop gegrawe en in die geval van oorlog was dit baie maklik om die water vir die stad af te sny.

Toe Hiskia in 700 vC besef Sanherib beplan om Juda binne te val, het hy ‘n tonnel deur die rots na die fontein beveel. (2 Kronieke 32:2-8; 2; 32:30; Jesaja 22:9-11; 2 Konings 20:20). Indien die ingenieurs die tonnel reguit sou grawe sou die tonnel ongeveer 335 meter lank wees, maar omdat die tonnel met kronkels gegrawe is, was dit 533 meter lank. Die rede vir die kronkels was dalk om heilige plekke te vermy of om ‘n groef in die rotsformasie te volg. Sommige plekke is die tonnel net ‘n halwe meter wyd, maar deurgaans is die tonnel amper twee meter hoog. Die ingenieurs het van twee kante gegrawe en in die middel ontmoet – werklik ‘n wonder van daardie tyd.

 Die Siloambad was die plek waar die rotstonnel in die stad uitgekom het. Dit was ‘n opelug bad en die naam beteken: gestuur. Die water uit die fontein is letterlik deur die rots na die stad gestuur.

Jesus stuur die man om in die bad te gaan was. Nadat hy gewas het, kon hy sien. Hy moes Jesus se opdrag gehoorsaam. Sy genesing kon sekerlik daar en dan by Jesus en al die skare gebeur het. Hy is egter van al die bekende plekke wat hy in sy blindheid geken het, weggestuur. Hy moes uit sy gemakzone sy weg vind na die Siloambad en letterlik blindelings die opdrag gehoorsaam.

Sodoende het hy privaatheid gehad om sy genesing te ervaar en die res van die gemeenskap op sy eie terme en in sy eie tyd te ontmoet. Hy het Jesus se manier aanvaar en geen vrae gevra nie.

Jesus se woorde moes gesaghebbend wees. Jesus het nie genesing belowe nie. Hy het net gesê om te gaan was. Hoekom sou die blinde man Hom gehoorsaam? Hy kon gaan was het en dan soos ‘n gek gelyk het as niks gebeur het nie.

Sy gehoorsaamheid het sy twyfel uitgedryf.

Jesus se woorde, God se stem wat aksie vra, was genoeg om sy hele lewe te verander. Jesus het sy volgende stap beveel, sonder om die uitkoms uit te spel.

Wat doen jy as die wonderwerk nie gebeur soos jy dit verwag of begeer nie? Gehoorsaam jy nog steeds blindelings? Is jy gewillig om die volgende stap te neem. sonder dat die uitkoms duidelik is?

Ons praat nie graag oor gehoorsaamheid nie. Gehoorsaamheid het amper ‘n slegte reputasie verkry as gevolg van soveel misbruik deur die kerk en ander instansies van gesag. Dit het die lewensveranderende krag van gehoorsaamheid aan God afgemaak.

Die Griekse woord vir gehoorsaamheid is hupakouo. Die woord beteken om met aandag te luister, om te luister en sonder huiwering te onderwerp, om te luister en te beantwoord.

Luister en reageer – die aksiepad van ‘n wonderwerk.

Is jy gewillig om die langer roete te neem? Kan jy onderwerp aan Jesus se woord sonder om te weet wat die uitkoms gaan wees?

Sjoe! Dis ‘n groot gedagte!

 

 

Antwoord my tog gou, Here, ek is heeltemal gedaan.

 Moet tog nie van my af wegkyk dat ek word soos dié wat sterwe nie.

 Laat my elke môre u liefde ondervind, want in U stel ek my vertroue.

 Wys my die pad wat ek moet loop, want my hoop is op U gevestig.

(Psalm 143:7,8)

 

153. ‘n Ou, ou storie vir die nuwe jaar.

Kom ons gaan terug? Tot by ons geboorte. Nee, selfs verder terug. Tot by Jesus hier op aarde? Baie verder terug. Kom ons gaan terug tot by die begin. Die begin van wat? Die begin van alles. Kom ons gaan leer ‘n les uit die heel eerste hoofstuk van Genesis wat die storie van die Skepping aan ons gelowiges vertel. ‘n Wonder-wêreld geskep aan die Hand van ‘n wonder-God met sy wonder-Woord.

Hoekom sou mens so ver terug wou gaan? Is daar dan enigiets om daar te leer wat hoegenaamd enige toepassing op ons moderne lewe kon hê? Wel, Dawid kon iets leer uit die ou, ou stories.

Maak my oë oop dat ek die kragtige werking van u wet ervaar. (Psalms 119:18)

Kom ons kyk met verligte oë na een van die mees bevrydende beginsels van alle tye en pas dit toe op hierdie jong jaar.

God-beginsels bring God-betrokkenheid. Dit is iets om oor opgewonde te wees.

In die vorige Bodemklippe het ons gesels oor die man by die bad van Bethesda wat deur Jesus genees word ten spyte van 38 jaar siekte en geloof in ‘n nuttelose bygeloof. Die verstommende en verblydende wonderwerk vind op die Sabbat plaas – en die Jode is woedend.

Ons het al oor die Fariseërs se noukeurige nakoming van die letterlik duisende reëls oor die Sabbat gepraat. Ek haal aan uit Bodemklippe 144: ‘n Koninklike ontmoeting:

‘n Voorbeeld hiervan was die reëls oor die Sabbat. Geen werk mag op die Sabbat gedoen word nie, ook nie deur bediendes of diere nie. Werk is oor eeue deur menige leermeesters definieer. Die Mishnah, die gekodifiseerde wet, het 24 hoofstukke net oor die Sabbat bevat. Die Talmud wat die Mishnah veklaar, het 64 kolomme fyndruk oor die Sabbat bevat. Die Babiloniese Talmud verklaar die Sabbat oor 156 dubbelblaaie. Een rabbi het twee jaar lank aan een van die 24 hoofstukke oor die Sabbat in die Mishnah studeer.

Net ‘n vinnige voorbeeld: Om ‘n knoop in ‘n tou te maak op die Sabbat was sonde, maar om ‘n vrou se onderrok te knoop was toegelaat. As jy op die Sabbat ‘n emmer in ‘n put sou wou laat sak, was dit toegelaat om dit met vroue onderklere te doen, maar nie met ‘n tou nie. Dit sou God tevrede stel en plesier – so het hulle geredeneer!

Die Skrifgeleerdes het die besonderhede uitgewerk en die Fariseërs het hulle lewe gewy om dit uit te leef. Net ‘n besondere soort mens sou sy hele lewe wy aan die uitlewing van die Wet in soveel detail. Die woord Fariseër beteken: afgesonderd en toegewy vir ‘n spesifieke doel.

Teen hierdie agtergrond kan ons kyk na die reaksie op die wonderwerk by Bethesda. So ‘n wonder-genesing was ‘n geleentheid vir ‘n vreugde-fees. Die nuus van die genesing het skerp veroordeling uitgelok omdat dit op die Sabbat plaasgevind het. Afgesien daarvan dat Jesus in die genesingsproses “gewerk” het, het die man sy bed opgetel en gedra. Die Skrifgeleerdes het 39 klassifikasies van werk uitgespel en om jou bed te dra was beslis een van hulle.

Jeremia het oor die Sabbat gepraat (17:19-27) sowel as Nehemia (13:15-19). In Nehemia is dit duidelik dat hy nie wou hê hulle op die Sabbat nie handel dryf nie. Die Rabbi’s in die tyd van Jesus was so streng dat ‘n naald in jou jassak, vals tande of ‘n houtbeen nie aanvaarbaar was nie. Die kleinste onbenulligheid is tot ‘n kwessie van lewe en dood verhef.

Hulle neem die man onder kruis verhoor en hy sê hy weet nie wie hom genees het nie. Later egter ontmoet hy Jesus in die tempel en rapporteer dadelik aan die kerkleiers dat dit Jesus is, wat hom genees het. Hy is onmiddellik van sy wonderwerk-vreugde beroof omdat hy sy lewe van steniging probeer red. Hy wou argumenteer dat dit nie sy skuld was dat hy die wet oortree het nie.

Die beskuldigings is na Jesus geslinger – die werkwoord is so gebruik dat dit ‘n aanhoudende proses beskryf. Johannes skryf hier om te verduidelik dat Jesus dikwels die argwaan van die kerkowerhede uitgelok het.

Jesus verdedig Homself deur daarop te wys dat God nie op die Sabbat ophou werk nie en dus ook nie Hy nie.

Soos een van die kommentare dit stel: “The sun shines; the rivers flow; the processes of birth and death go on the Sabbath as on any other day; and that is the work of God.”

Natuurlik het God ophou werk in die storie van die Skepping in Genesis 1. Wat is nou eintlik die verskil? God het gerus na Sy Skeppingswerk, maar Hy is in groter “werke” van genade, oordeel, liefde en hulp in tye van nood, sonder uitsondering te alle tye aktief.

Hoe sou dit wees as ons nie om Sy hulp en leiding sou kon bid nie, aangesien dit die Sabbat is? Is dit nie heeltemal belaglik nie? Natuurlik is dit! God is altyd daar en Sy wonderwerke kom vinnig en kragtig te alle tye, elke dag, maak nie saak wat die dag se naam of funksie is nie.

Dieselfde geld vir ons. Ons dade van liefde en genade oor almal om ons, gaan nie stilstaan omdat ‘n dag ‘n naam gekry het nie. Die Sabbat-beginsel is soveel hoër en meer kragtig as onbenullige klein reëltjies.

Die Jode het egter met groot drama en veroordeling gereageer. Jesus het Homself soos God voorgehou en geleer dat Hy vry is om altyd te help net soos God. Daar is geen groter taak as om die pyn en lyding van die wêreld om ons te verlig nie. Ons uitreik in liefde is goddellik en 24/7 beskikbaar net soos Jesus.

Wat dink jy van die Sabbat hier in die 21e eeu? Is dit toepasbaar op die moderne lewe? Is jy bereid om jou oor oop te maak vir die stem van die Here oor jou Sabbat? Wat hoor jy?

As jy nie op die sabbat oortree nie, op my heilige dag doen net wat jy wil nie, as jy die sabbat ‘n vreugde noem, as jy die heilige dag van die Here in ere hou, as jy dit eer deur nie jou gewone gang te gaan nie, nie te doen net wat jy wil nie, en nie handel dryf nie, sal jy vreugde vind in die Here. Ek sal jou die land weer in besit laat neem, Ek sal jou laat eet van die opbrengs van die land van jou vader Jakob. Ek, die Here, het dit gesê. (Jesaja 58:13,14)

Hoor hoe The Message dit stel:

“If you watch your step on the Sabbath
    and don’t use my holy day for personal advantage,
If you treat the Sabbath as a day of joy,
    God’s holy day as a celebration,
If you honor it by refusing ‘business as usual,
    making money, running here and there—
Then you’ll be free to enjoy God!
    Oh, I’ll make you ride high and soar above it all.
I’ll make you feast on the inheritance of your ancestor Jacob.”
    Yes! God says so!

Ons leef in die dispensasie van die Heilige Gees. Ons Sabbat hoef nie noodwendig op ‘n Saterdag of Sondag te wees nie. Dit kan verander soos dit prakties is om hierdie heerlike weeklikse fees oor die goedheid van God te vier.

Die onderliggende beginsel is dat God jou seën met rus wanneer jy jou tyd afsonder. Geniet die tyd om jouself uit die mallemeule van alles wat ons lewe noem, te haal en terug te sit met gedagtetyd oor God en jou lewe. Dit is ‘n guns van God oor jou en jy besluit self om dit uit te leef. Bou dit iewers in.

Dit is dalk een van die groter uitdagings vir hierdie nuwe jaar se ietise nuut.

Jesus het aan die man gesê om nie weer te sondig nie sodat daar nie dalk iets erger oor hom kom nie. Sonde en siekte was in die Joodse denke nou verbind. Vergifnis was die eerste stap in die soeke na genesing.

Goddellike genesing bring groot verantwoordelikheid. Dit is nie sommer terug na die normale as God so ‘n magtige ingrepe in jou lewe bring nie. Dit is ‘n lewe onder die vaandel van genade en liefde soos een wat ryklik vergewe is.

Ons lewe verander ingrypend as dit in ‘n wonderwerk vir ons gegee word.

Baie belangrik egter: ons kan nooit sonde en siekte verbind soos die Jode van Jesus se tyd nie. Ons leef in ‘n gebroke wêreld en dikwels kom lyding uit die verwonding van ‘n sondige wêreld. Ons dra nie die sondelas van die wêreld nie. Jesus het dit aan die kruis gedoen. Ons is egter grootliks onder die impak van ons leefruimte. Ons “verdien” nie siekte as ‘n gevolg van persoonlike sonde nie.

Ons “verduidelik” nie siekte aan die hand van sonde nie. Ons vra God om Homself in elke situasie opnuut te openbaar.

 Terwyl Jesus wegstap, sien Hy ‘n man wat van sy geboorte af blind was. Sy dissipels vra Hom toe: “Rabbi, deur wie se sonde is dit dat hierdie man blind gebore is: sy eie of sy ouers s’n?” En Jesus antwoord: “Dit is nie deur sy eie sonde nie en ook nie deur sy ouers s’n nie, maar hy is blind sodat die werke wat God doen, in hom gesien sal kan word. (Johannes 9:1-3)

Daar is mense in die kerk was hulle vryheid as ‘n verskoning vir sonde gebruik (Galasiërs 5:13). Daar is ook diegene wat sondig in die vertroue dat God se genade hulle weer sal red (Romeine 6:1-18).

Daar is altyd mense wat die liefde en genade van God as ‘n verskoning vir sonde sal gebruik. Ons kan maar net dink wat die vergifnis van Jesus gekos het om te weet dat ons sonde God se hart breek en Jesus weer kruisig. [William Barclay]

Genesing kom in ‘n nederige kniebuig en is nooit goedkoop nie. Jesus waarsku die man om verantwoordelik te leef en sy wonder-gawe nie as ‘n lisensie vir sonde te gebruik nie.

Na die wonderwerk onttrek Jesus. Dit beteken letterlik hy draai weg, kom uit die skare uit en gaan na ‘n plek van eensaamheid. Hy wou verdere argumente en bespreking vermy. Dit is soms goed om net weg te loop. Ons kan nie al die argumente wen nie. Neem jou Sabbat ook van die groot en moeilike kwessies van die lewe.

Uiteindelik is dit vir elkeen om self te besluit.

Julle moet julle met eerbied en ontsag daarop toelê om as verloste mense te lewe, (Filippense 2:13)

22. Nagmaal vir Paas – die ete vir die Fees.

Al vier evangelies vertel die verhaal van Jesus en sy dissipels se laaste maaltyd voor die kruisiging. Dit is duidelik ‘n bevestiging van die belangrikheid van hierdie gebeure.

Die maaltyd vir die Paasfees word in Exodus 12: 1-14 ingestel. Dit was die eerste maand van die Hebreeuse jaar. Die fokuspunt van die maaltyd was ‘n jaaroud skaap of boklam, perfek, sonder skete, wat geslag en gebraai is. Die lam moes afgesonder en uitgesoek wees voor die slagting en op die voorgeskrewe dag teen skemer geslag word. Van die bloed van die lam is aan die deurposte gesmeer en daarna is die braaivleis saam met ongesuurde brode en bitter kruie geëet.

In vers 14 word dit voorgeskryf dat hierdie maaltyd in herinnering aan die uittog uit Egipte en die vryskelding van die dood van die eersgeborenes daardie nag vir die geslagte wat kom gevier moet word.

You shall keep it as a feast by an everlasting ordinance.

Die kruie was of peperwortel of perdeblom (Afrikaans vir dandelion) of witloof, (Afrikaans vir endive), wat saam met die brood geëet is. Dit is in hierdie bakkie bitter kruie wat Jesus en Judas saam die brood geweek het, toe die profesie van Jesus waar word oor wie die verraaier is. Hierdie kruie was die simbool van die lyding as slawe in Egipte. Die brood, ongesuurd, ‘n simbool van die suiwering wat gedurende die sewe dae Fees van die Ongesuurde Brode, wat die Paasmaaltyd voorafgegaan het, geëet is.  Dan was daar dikwels ook die mengsel van appels, neute en granate  wat hulle moes herinner aan die stene van klei wat hulle in Egipteland gemaak het, met kaneelstokkies wat daar in steek as simbool van die strooi wat gebruik is.

Dit was die elemente van die Paasmaaltyd.

Maar, in al die evangelies word die voorbereiding van die lam weggelaat, en ons kan aanvaar dat die laaste maaltyd van Jesus en sy dissipels bestaan het uit brood, wyn en kruie en die neutmengsel. Johannes beklemtoon die feit dat hierdie maaltyd voor die Paasfees plaasgevind het en dat Jesus gesterf het op die uur wat die lammers  by die tempel geslag is. Weer eens die perfekte uitvoering van die plan wat al so lank terug in die Tuin en die woestyn tabernakel aangekondig is.

Die atmosfeer van hierdie verhaal word deur Jesus self bepaal – voorbereid en berekend. Niks is ‘n verrassing nie. Hy kommunikeer voortdurend en alles wat hy sê is om hierdie groepie voor te berei op wat kom. Hy voorspel die verraad van Judas (Matt 26: 20-25), Hy voorspel Petrus se verloëning, Hy voorspel die verskriktheid van die dissipels na die kruisiging (Matt 26: 31-35):

Daar staan geskrywe: Ek sal die Herder doodmaak en die skape van sy kudde sal uitmekaar gejaag word.

Na die inhegtenisname van Jesus was Petrus een van die dapperes wat Johannes in die hof van die hoëpriester ingevolg het. Johannes was die seun van prominente en welvarende vishandelaars – sy pa het heel moontlik ‘n fabriek gehad wat vis in sout ingelê het en Johannes moes dit aflewer – daarom het die wagte by die hoëpriester se huis hom geken en toegelaat dat hy en Petrus nader aan die plek waar Jesus gekonfronteer is, kon kom. Hy het sy bes gedoen om naby Jesus te bly, daarom kon Jesus hom sien nadat hy drie maal ontken dat Hy Jesus ken.

Die maaltyd was ‘n kosbare tyd saam met Sy dissipels. Jesus tree op asof Hy lankal vir daardie oomblik voorberei het. Hy het Sy laaste opdragte gegee en weer gesê dat Hy gaan doodgemaak word. Hy het Sy opstanding voorspel en gesê Hy sal hulle vooruitgaan na Galilea. Hy het geweet dat die skok van die gebeure wat kom hulle daar in Jerusalem sal lamlê, dat hulle nie op die Sabbat mag reis nie en eers na die Paasfees terug na Galilea sou gaan.

In die verse wat vertel van die voorbereiding van hierdie maaltyd, sien ons dat niks onverwags plaasvind nie. Die dissipels moes ‘n naamlose vriend van Jesus uitken en hom vir die bokamer vra. Die teken om die man te herken, was dat hy ‘n pot water dra. ‘n Man wat ‘n waterpot dra sou uitstaan in enige menigte mense. ‘n Waterpot op die skouer was ‘n vrou se werk. Hy sou aan hulle ‘n bokamer beskikbaar stel. Die gewone huise in Jerusalem het 2 kamers gehad, ‘n grote onder en ‘n kleiner een bo-op wat met ‘n buitetrap bereikbaar was, wat as stoorkamer, gastekamer of gebedsplek gebruik is. Dit was ook nie buitengewoon dat ‘n rabbi met sy leerlinge daar in gesprek gesit het nie.

Gedurende die maaltyd is daar drie uitstaande oomblikke. Selfs in die skaduwee van die kruis, oorheers persoonlik ambisie en is daar ‘n stryery oor wie die grootste in die Koninkryk sal wees (Lukas 22: 24-30). Dit illustreer die feit dat voorafkennis nie altyd ‘n mens voorberei om reg te reageer nie. Die aankondiging van die verraad was ‘n oomblik waarin almal skielik aan hulleself getwyfel het en duidelik onbewus van Judas se planne was. Die derde een is die oomblik toe Jesus bid en die brood breek. Die woorde wat Hy toe gespreek het, was nie heeltemal nuut nie. Die dissipels het al voorheen gehoor dat hy praat van Sy liggaam wat geëet moet word en Sy bloed wat gedrink moet word.

Die lering van Jesus in Johannes 6 aan die Jode in die sinagoge in Kapernaum is die kern van die Nagmaal wat ons vandag vier.

In Johannes 6:52 – 56 verduidelik Jesus uitvoerig dat Hy die Brood van die Lewe is en dat Sy liggaam ware voedsel is en SY bloed ware drank. Hy verklaar dat iemand wat nie Sy liggaam eet nie en Sy bloed drink nie, nie waarlik deel aan hom het nie. Wie dit wel doen, het die ewige lewe. Dit was juis ‘n gesprek van Jesus wat baie mense afgeskrik het. Hier by hierdie besondere maaltyd herhaal Hy daardie gesprek in Kapernaum.

Die woorde van Jesus, word in 1 Korintiërs 11 deur Paulus ge-ego. Die eerste boek van Korintiërs is voor die Evangelies geskryf. Onthou Paulus het na sy bekering 3 jaar in Arabië deurgebring en onder die leiding en lering van die Heilige Gees sy bedieningsopdrag ontvang. Toe hy terugkom het hy in Jerusalem met die apostels kom praat en duidelik by hulle sy openbaringskennnis bevestig. Ek kan my net voorstel dat hy aan hulle lippe gehang het, hulle wat hierdie Jesus wat hy op so ‘n dramatiese wyse op die Damaskuspad leer ken het, in Sy menslike liggaam geken het.

Daarom kon hy met outoriteit die lering oor die nagmaal gee. Dit gaan weer eens oor jou hart. Dis nie ‘n leë ritueel nie. Allermins, wees gewaarsku! Hy verduidelik hoe ons, met oorleg en verootmoediging, waardig deelneem aan die brood en wyn. Die nie iets misties of vaag nie. Dit is die geloofsbesluit dat hierdie jou deelmaak van Jesus self en jou identifiseer as eensgesind in Sy lyding, en daarom ook die krag losmaak wat daar in Sy bloed, naam en woord is. Die nagmaal as geloofsmaaltyd het krag vir uitkoms en genesing. Ons glo en ons sal nie vergeet nie. Die blote eet is ‘n geloofsbelydenis en kan nooit ondeurdag plaasvind nie. Terwyl mens die brood eet en die beker in jou hand neem, bely jy aktief die volle voordeel van die kruis se reddingsdaad, vergifnis, krag, genesing, oorvloed en voorsiening.

Vers 28 van 1 Korintiërs 11 vra dat jy jouself moet ondersoek sodat jy nie ‘n oordeel oor jouself drink nie. Bely jou sonde en wees betrokke in jou gemoed. Die waarskuwing is nie iets om te vrees nie, maar om die leegheid van ‘n blote ritueel te verhoed.

Die nagmaal is dramatiese aksie, die doel is om te herinner aan Jesus wat nie dood is nie, maar opgestaan het om self met ons in verhouding te wees. Dis daarom nie net ‘n herinnering nie, maar in ‘n seker sin ‘n konfrontasie met die opgestane Jesus om in ‘n nuwe verhouding met Hom te staan. Hierdie verhouding hoef nie net in ‘n simboliese maaltyd gevier word nie, maar in ELKE maaltyd wat ons Sy voorsiening geniet. Hy is immers ons God, nie net by die nagmaaltafel nie, maar by elke tafel waar ons eet.

Onthou laastens, dit is ‘n Fees. Dis ingestel om jou redding uit sonde en die leegheid van die lewe te vier. Deuteronomium 16: WEES BLY! Dis ‘n opdrag. Tel die beker op en sê: HESED – God is goed. Ek juig oor Sy liefde, ek juig oor die KRUIS, ek juig oor die jaar wat voorlê en my toekoms.

Ons juig saam!