Dis ‘n nuwe jaar wat dalk al te veel soos ‘n ou jaar voel. Die tirannie van roetine en verpligtinge maak sy merk en oorheers kalenders. Soveel eise, soveel mense, soveel behoeftes om nie te praat van politieke en sosiale omwentelinge waaroor ons geen beheer het nie.
Kom na die stilte, die rusplek. Dis ‘n uitnodiging wat vas staan in watter omstandighede ook al. Dit is ‘n plek van verfrissing en vernuwing selfs binne ‘n veeleisende lewe. Hoe op aarde is dit moontlik? Dit klink soos hemel.
Wel, dit is hemel. Dit is die wonder van die Koninkryk van God op aarde, die onsigbare realm van wonderwerke, rus en glorie. Geniet saam met my die Afrikaanse vertaling van die Amplified weergawe van Jesaja 60:1. Lees dit met ‘n bokspring in jou stap.
Staan op [uit die depressie en verdrukking waarin omstandighede jou gehou het—staan op na ‘n nuwe lewe]! Skyn (wees stralend met die heerlikheid van die Here), want jou lig het gekom, en die heerlikheid van die Here het oor jou verskyn!
Dit is so ‘n kragtige woord, net soos Dawid wat sy eie siel aanspreek in Psalm 42:5.
Waarom kwyn jy weg, my siel, en is jy so onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom weer prys vir die verlossing wat sy teenwoordigheid bring.
In hierdie siele-kreet van Dawid is die waarheid onmiskenbaar – sy hoop is in die verlossing wat die Teenwoordigheid van God bring. Dit is waar ons leef. Net soos Handelinge (17:28) dit stel, want in Hom leef ons, beweeg ons en bestaan ons…
Hoekom is dit so moeilik om bewus te wees van hierdie wonder-belofte? Dit is God wat belowe het, dus kan die vaagheid nie van Sy kant af kom nie. Dit is ons wat afgestomp leef, ons innerlike wat oorweldig word met die wêreld om ons.
In Matteus 6 leer Jesus ons die krag van geestelike dissiplines – gebed, vas en gee. Dit begin met liefdadigheid, die beginsels rondom gee, en gaan voort na gebed en vas. Sy woorde eggo in die leer: wanneer jy… moenie.
Die drie sake wat hy aanspreek, is noodsaaklik vir die Christelike lewe. As ‘n mens dink aan die struktuur van tou en hoe dit gemaak word, kan ‘n mens ‘n vergelyking tref met die geestelike dissiplines wat Jesus hier aanspreek.
Toue bestaan uit drie hoofdele: vesels wat in stringe gedraai is en drie drade wat saam gedraai word om die finale tou te vorm, ‘n konstruksie genaamd drie-string of gedraaide tou, algemeen vir sy sterkte, elastisiteit en maklike hegting, met materiale soos nylon, polipropileen of manilla.
En ‘n drievoudige koord word nie vinnig gebreek nie. (Prediker 4:12)
Onthou in alles wat ons doel is. Ons gee, bid of vas nie as ‘n ritueel van godsdiens nie. Dit sou niks beteken nie en ‘n vleeslike oefening wees.
Ons doel is immers altyd: Filippense 3:10-12, die Afrikaanse vertaling van die AMPC-weergawe.
[Want my vasbeslote doel is] dat ek Hom mag leer ken [sodat ek Hom geleidelik dieper en intiem kan leer ken, die wonders van Sy Persoon sterker en duideliker kan waarneem, herken en verstaan], en dat ek op dieselfde wyse die krag kan leer ken wat uit Sy opstanding vloei [wat dit oor gelowiges uitoefen], en dat ek Sy lyding so kan deel dat ek voortdurend [in gees in Sy gelykenis selfs tot Sy gelykenis] verander word tot Sy dood, [in die hoop]
Dat ek, indien moontlik, die [geestelike en morele] opstanding [wat my oplig] uit die dooies [selfs terwyl ek in die liggaam is] kan bereik.
Nie dat ek nou [hierdie ideaal] bereik het nie, of reeds volmaak is, maar ek gaan voort om vas te gryp (gryp) en my eie te maak, dit waarvoor Christus Jesus (die Messias) my vasgegryp en my Sy eie gemaak het.
Dit is noodsaaklik om te besluit wat ons deur hierdie drie geestelike dissiplines wil bereik. Hulle is nie die enigstes nie, maar alle dissiplines vloei hieruit voort – lofprysing, aanbidding en studie byvoorbeeld.
Alle dissipline is ‘n gevolg van honger – ‘n honger en dors na die geregtigheid van God (Matteus 5:6) en dra dus ‘n seën.
Honger ontstaan uit gewoonte. Jou honger na gemorskos groei as dit is wat jy jouself mee voed. Honger teer op voeding. Jou honger na politiek, gewelddadige TV, swak leesstof, meer materiële dinge en groter gewin vir jouself, is maar net so. Al hierdie dinge word aangespreek in weggee, vas en gebed.
In ‘n vastyd onderwerp jou liggaam aan jou besluit (verstand) en in harmonie met wat die Heilige Gee in jou gees werk. Vas onderwerp jou gedagtes en liggaam aan die Heilige Gees. Dit is ‘n lewensstrewe wat heeltemal teenoorgesteld van ‘n wêreldling wat uit die vleeslike behoeftes van sy liggaam leef, funksioneer.
Wat wil jy bereik?
Ritueel sonder doel is leeg en teleurstellend. In alles wat Christelik is, is dit die uiteindelike doel om effektiewe, kragtige lewens te lei. Ons moet betekenis ervaar uit ons navolging van Jesus. Depressie moet lig wanneer ons bid vir die vreugde van die Here, siekte moet wyk en bevryding van demoon-onderdrukking in die gebed van verlossing, is kragtig. Gebed sonder gevolge is ritueel – en dit is nie ons geestelike wandel nie. Ons is in ‘n verhouding, nie net betrokke by godsdienstige rituele nie.
Dit is nie te sê dat elke gebed om genesing en bevryding volgens ons begeerte beantwoord sal word nie. Soms is die antwoord: My genade is genoeg, of ‘n profetiese belofte van hoop wat ons vasberadenheid versterk. In alles is die stem van die Here gewaarborg. Sy stem is die wonderwerk wat gebed beantwoord in alle omstandighede.
Wanneer ons vriende onthaal, maak ons vir hulle ‘n spesiale ete, iets wat ‘n bietjie (of baie) meer moeite verg as ons daaglikse roetine-etes. Wanneer ons kos vir God prysgee, is dit soos om Hom in ons wese en daaglikse roetine uit te nooi om saam met ons geestelike dinge te eet; Woord-kos en gesprek met gesalfde ore kry voorrang bo die normale. Dit verg meer moeite van ons as ons daaglikse eet-roetine, maar ons doen dit vir daardie baie spesiale intimiteit met God wat ons daaglikse roetine dikwels misloop.
Ek sê kan omdat dit heel moontlik is om daagliks in intimiteit te leef, ‘n bewustheid van die Teenwoordigheid van God in die oomblik wanneer jou gedagtes op Hom gerig is.
Die dissipline van vas stel die salwing, die seën en die guns van God in jou lewe vry. Ons doen dit omdat ons meer van God wil hê, nie vir fisiese dissipline of geestelike trots nie. Vleeslike “prestasie” is gevaarlik.
Bybelse vas is om van kos of ander gewoontes af te sien vir ‘n geestelike doel. Dit is deel van die normale Christelike lewe. Let op die gebruik van die woord: Wanneer... jy gee, bid, vas… Nie as.
Dawid het dit in Psalm 42:1-3 gesê:
Soos ‘n wildsbok wat smag na waterstrome, so smag my siel na U, o God. My siel dors na God, na die lewende God. Wanneer kan ek in die •tempel ingaan en voor God verskyn?
Vas laat ons honger ervaar, fisies, iets wat ons dalk in die geheim vrees en so dikwels onmiddellik bevredig of onderdruk met die oorvloed wat God voorsien in ons vol en geseënde spense.
Vas is, soos alles Christelik, ‘n uitnodiging om deel te neem aan die “meer” wat God vir ons het. Hier is die uitnodiging. (Jesaja 55:1-2)
“ Kom, almal wat dors is, kom na die water! En wie geen geld het nie, kom koop en eet! Kom koop sonder geld, sonder koste, wyn en melk!
Waarom weeg julle silwer af vir wat nie brood is nie, en bestee julle moeitevolle arbeid aan wat nie versadig nie? As julle aandagtig na My luister, sal julle eet wat goed is, sal julle julle aan ryk kos verlustig.
Volgende keer: Niks is onmoontlik nie.
Bodemklippe 