157. Glo jy in sprokies?

[Johannes 6]

Ons word oorweldig met fantasie deesdae. Boeke en flieks vermaak met ‘n vernuwing in die ganse genre wat min of meer definieer soos volg:

 Fantasie is opgemaakte stories met elemente van die onmoontlike of onwaarskynlike. Karakters het magiese kragte. Dit is dikwels ‘n goeie manier om die hede te verken, hoewel die storie of sprokie in die verlede of toekoms afspeel. ‘n Hooftema is dikwels die stryd tussen goed en kwaad en die betekenis van dood en lewe.

Daar is te veel titels om op te noem. Ouer sprokies soos die Verhale van Narnia en The Lord of the Rings en nuwer stories soos Harry Potter en die reekse draakverhale vind almal hulle tuiste in die biblioteke van kinders en baie volwassenes.

Kritici daarvan, dikwels uit die Christengemeenskap is volop. Voel ons so desparaat om te ontsnap uit ons lewenstryd dat ons gryp na die verbeeldingsproduk van iemand anders? Ons is, na alles. die post-modernistiese gemeenskap wat trots is op ons status as die agente van realisme, feitelike argumente en die gesaghebbende wetenskap van die werklikheid om ons. Ons behoort nie die mistige satisfaksie van wonders, tekens en ander ongegronde storietjies te geniet nie.

Het ons die orcs van die Ring-trilogie nodig om goedheid en boosheid te verklaar? Steun ons op ‘n weermag van half-bok half-mens (fawns) om ons in die stryd te bemoedig? Het jy dan nie ‘n groot sug van verligting uitgeblaas toe die arende Frodo en Sam teen die oorweldigende hordes uit Mordor kom help nie?

Ek wil glo in die arende wat kom as die oorlog hopeloos teen my draai. Ek wil al die verstommende eienskappe van die arend tot my beskikking hê. Ek wil ‘n arend WEES. Ja, ek verklaar ek IS ‘n arend. Ek kan omdat ek elke simbool en kragtige belofte in die woorde van Die Woord glo.

…maar die wat op die HERE wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie. (Jesaja 40:31, OAB)

Die skrywer van Narnia beskryf dit so:

The value of the myth is that it takes all the things we know and restores to them the rich significance, which has been hidden by “the veil of familiarity”. The child enjoys his gold meat (otherwise dull to him) by pretending it is buffalo, just killed with his own bow and arrow. And the child is wise. The real meat comes back to him more savoury for having been dipped in a story; you might say that only then is it the real meat. If you are tired of the real landscape, look at it in a mirror. By putting bread, gold, horse, apple, or the very roads into a myth, we do not retreat from reality: we rediscover it. As long as the story lingers in our mind, the real things are more themselves.

(CS Lewis – On stories) [My emphasis]

Hier in Johannes 6 vra die mense ‘n teken. Hulle wil die onmoontlike sien. In hulle eie poging om vas te klou aan die hoop op die Messias wat hulle uit al hulle swaarkry sal red, weet hulle hy moet getoets word met die wonderwerke van Eilia en Moses.

Jesus verklaar self Hy is die Messias. (Johannes 6:30-40)

Nou moet Hy dit bewys.

Die wonderwerk wat hulle nou net ervaar het, het hulle herinner aan die manna in die woestyn. Die manna was die brood van God. Die Messias moet dit bring. Die brood in die wonderwerk was nie genoeg nie. Die manna wat deur Jeremia versteek is, moes aan hulle getoon word. Hulle wou ware hemelse brood hê, nie die wonderwerk wat uit die aardse kom nie.

Jesus herinner hulle dat die manna van God af kom, nie van Moses af nie. Die manna is die simbool van die brood van God. Hy was die ware brood wat die diep innerlike honger sal versadig. Fisiese honger is oppervlakkig.

Die Brood van die lewe gee lewe. Jesus is die Brood van die lewe, meer as net fisiese lewe. Ware lewe is ‘n verhouding met God, wat net moontlik is deur Jesus. Sonder Jesus is daar geen lewe nie, selfs al het jy brood vir elke dag. Hy is die ware voeding – die brood wat innerlike lewe gee.

Jesus nooi ons om Hom in die Woord te sien, na Hom te kom want Hy is toeganklik, dan in Hom te glo en aan Sy beginsels te onderwerp en in Hom toegang tot God verkry. Hierdie hele proses is ‘n werk van die Heilige Gees.

Meer nog, in Jesus het ons die ewige lewe, veilig selfs in die dood. Die ewige lewe is ‘n nou-lewe, ‘n God-lewe voor die dood.

Herken ons God se boodskap in ‘n pakkie wat ons nie van hou nie? (6:41-51)

Ons klou vas aan ons eie opinie, vooroordele en doelstellings. Dit is die pad na nederlaag. Ons luister sonder om te leer. Ons kritiseer die kerk, die Christene om ons en in ons selfsug en arrogansie is ons blind vir die waarheid.

Die Here trek ons. Die woord wat Hy gebruik is helkuein, wat beteken Hy trek ons met goedertierenheid. Dis een van die ou Totius-woorde van die Ou Vertaling (OAB). Die woord het ‘n ryk betekenis wat God se onvoorwaardelike liefde en Sy onstuitbare goedheid insluit. Die woord veronderstel weerstand. Dit is dieselfde woord wat gebruik word om ‘n swaar, vol visnet wat ingetrek word, te beskryf, of om ‘n swaard te trek (Johannes 18:19) of soos Paulus en Silas voor die owerhede te sleep (Handelinge 16:19).

As jy in die beloofde land ingaan nie, sal jy in die woestyn ronddwaal. As jy die reuse en vyande van die beloofde land vrees, het jy geen deel aan die belofte nie.

Die mense het bekende dinge gehoor. (6:51-59)

In die rituele van dieroffers van ouds, is ‘n deel van die vleis aan die priesters gegee en ‘n deel aan die een wat die offer bring. By die fees is die god self genooi en die heidene het geglo as jy die vleis eet, “eet” jy die god en word so deel van hom. Dis hoe die lewe van die god en alles wat hy is deel van jou word.

Die misterie-godsdienste van die eerste eeu het ook die storie van ‘n god wat ly en sterf en dan weer lewe, gehad. Dit is dikwels in ‘n passiespele opgevoer sodat die gelowige die identiteit van die god kon aanvaar. Hy moes met die dood en lewe van die god identifiseer en so die dood ontkom.

Antieke mense het gedroom om een te word met ‘n god. Hulle het geëet en gedrink om dit te verkry. Die “taal” wat Jesus praat is bekend. Johannes verduidelik hoe hierdie proses met die hulp van die Heilige Gees plaasvind.

Jesus was die gedagte van God self in menslike vorm. Aanvaarding van Jesus maak jou een met God.

Bloed is lewe. Sonder bloed is daar geen lewe nie. Die Jode het geglo dat die bloed aan God behoort en hulle kon nie die bloed van ‘n dier eet nie. (Genesis 9:4; Deuteronomium 15:23)

Jesus is buite ons, totdat ons ons lewe aan Hom onderwerp, dan word Hy een met ons. Ons voed ons harte en siele in Hom sodat ons die lewe van God kan leef.

Dit is die ware leer van die Nagmaal. Nie net die brood en wyn nie, maar elke keer as ons aansit om te eet, word ons deel van die God wat dit voorsien. God is nie beperk tot die kerk nie. Hy is alle lewe. Die sakrament van die Nagmaal sluit ons hele bestaan in, oral waar ons gaan en almal wat ons teëkom.

Sommige het dit moeilik gevind om dit te glo. Dit was ‘n intellektuele struikelblok. (6:59-65)

At the heart of a religion there must be mystery, for the simple reason that at that heart there is God. In the nature of things man cannot ever fully understand God. Any honest thinker will accept that there must be mystery. [William Barclay – Daily Study Bible] (My beklemtoning)

As jy Jesus aanvaar word die misterie ontsluit.

En, onteenseglik, die verborgenheid van die godsaligheid is groot: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees, het verskyn aan engele, is verkondig onder die heidene, is geglo in die wêreld, is opgeneem in heerlikheid. (1 Timoteus 3:16, OAB)

And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifested in the flesh, Justified in the Spirit, Seen by angels, Preached among the Gentiles, Believed on in the world, Received up in glory. (1 Timothy 3:16)

Jesus self sê:

And He said to them, “To you it has been given to know the mystery of the kingdom of God… (Mark 4:11)

Paulus praat dikwels oor die misterie van Jesus. Hy beskryf dit pragtig in Efesiërs (1:9 en meeste van die derde hoofstuk). Hy ontwikkel die tema verder in Kolossense. (1:26,27; 4:3)

My doel daarmee is dat hulle bemoedig moet word. Hulle moet met liefde aan mekaar verbind wees en saam strewe na diep en volledige insig, sodat hulle God se geheimenis kan ken. Die geheimenis is Christus. (Kolossense 2:2)

Die bewys van die geheimenis is die Opstanding en die Hemelvaart.

Die krag om te glo kom van die Heilige Gees. Aardse lewe is net die moeite werd met hemelse perspektief. Deur die Heilige Gees kom diep en volledige insig. Ons leef in volle bewustheid van die Bron van lewe.

My WOORDE, sê Jesus, is Gees en lewe. (6:63)

Jesus is bewus van weerstand en verwerping.

Selfs al in hierdie hoofstuk van Johannes, kom ons onder die indruk van die begin van die einde. (6:66-71) Jesus voorspel Judas en die kruis.

Die skare is opgwerk. Groot dinge is aan die gebeur. Baie word gedoop (4:1-3). Die tonge is los oor die hele land – Jerusalem, Samaria en Galilea.

Nou, is daar sommige wat begin wegdwaal. Hulle sien sommer wat aan die kom is. Jesus is opgestel vir ‘n botsing met die Romeine en die kerkleiers. Dis maar beter om uit die moeilikheid te bly en nie die ystervuis van Rome te voel nie.

Hulle is halfhartige volgelinge. Die kruis moet vermy word ten alle koste. Hulle word uitgedaag.

Hulle het gekom om te ontvang, maar nie daarmee rekening gehou dat dit ‘n kruis kan wees nie.

Is die pakket van Jesus nie vir jou aanvaarbaar nie?

Jare is wreed, lyding voel altyd lank en uitgerek. Drome sterf en lojaliteit verdwyn. Ons word klein en bitter. Net Jesus kan ons daaruit haal en groot maak – soos wat oorspronklik bedoel is.

Omdat jy vir My kosbaar is, omdat Ek jou hoog ag en jou liefhet,    

(Jesaja 43:4)

 

48. Leef dit …. wat jy gehoor het.

Vir ‘n geruime tyd al, het ek en ‘n vriendin ‘n soort vervolg-gesprek oor die hindernisse in ons lewe wat veroorsaak dat ons die beginsels wat ons met groot entoesiasme en blydskap aanhoor, nie leef nie. Dit voel soms asof ek net die volgende dag in dieselfde slaggat trap, as wat ek nou net in die Woord as selfsugtig, hoogmoedig en kleinlik geidentifiseer het. Hoekom het ek so min insig in my eie reaksie? So min beheer oor my denkpatrone, dat my tong ‘n sweep van sotheid word.

Ons het reeds gesê – en laat my toe om dit te herhaal as ‘n fundamentele waarheid – as jy die volle impak van God se genade besef, het jy Hom gesien, Jesus in Sy oë gekyk en jou Vader se hart hoor klop. God se genade belowe vir ons hemel op aarde en die heel luukste lewe wat jy jou kan voorstel – ‘n lewe sonder vrees.

Wat verhoed ons om die genade te leef? Is ons bang vir wat ons moet afgee? Skram jy weg van ‘n denkpatroon, ‘n nuwe manier van lewe, ‘n ander houding wat jouself opoffer?

Dit is die kern. Soos een predikant dit noem – die ekkigheid.

Ons praat nie meer van offers nie. Dis Ou Testament. Ek wil net vaagweg kennis neem van die bloedige offer-rituele wat so noukeurig in die wetboeke van Moses en die boeke van die rigters, konings en profete beskryf word. Sjoe – gelukkig is dit verby. Ons het Jesus en hoewel die aaklige, bloedige, wrede waarheid van die Kruis vir ons uitgespel word, is dit nogtans net iets wat ons in die gemakstoel van ‘n fliek op die doek voor ons ervaar. Ek vra myself of ek ooit iets van die pyn van Maria op daardie donker Vrydag kan besef. Ek is so ver daarvan.

Deur Jesus is die genade van God oor ons en vir ons heeltemal vrylik beskikbaar. Vreeslose lewens vol vrede en vreugde is gewaarborg. Dit is vry, maar nie goedkoop nie. Dit kos alles. ‘n Volle oorgawe – in reële terme – ‘n offer.

Die beginsels van die Ou Testament kan nooit in die lig van ‘n moderne lewe bloot as niksseggend afgeskryf word nie. Onskuldige bloed as die offer vir sonde staan en sal bly staan deur al die eeue. Dit is die kern van ons geloof in Jesus – die Kruis.

Ons is deur die hemelvaart in die Gees-dispensasie ingelei. Die realiteit van die geweld en bloed van die Ou-Testament is na Jesus se menstyd op aarde, die stryd en oorwinning in die geesteswêreld.

Kyk saam met my na die definisie van offer / sacrifice – Hebreeus: thusia

 ..an act of slaughtering an animal or person or surrendering a possession as an offering to God or to a divine or supernatural figure.

Ek het regop gesit toe ek sien die woordeboek sluit die offer van ‘n persoon by die definisie in. Dit behoort nie vir my ‘n verrassing te wees nie. Kyk weer na Efesiërs 4:2 uit die Amplified:

Living as becomes you, with complete lowliness of mind, humility and meekness – unselfishness, gentleness, mildness, with patience, bearing with one another and making allowances because you love one another.

Dit is die offer. Ek, myne en myself gaan op die altaar. My opinie, my vooroordeel, my liefdeloosheid, my beheer, my voorkeur – en die bloed loop……

Hoe kry ek dit reg? Hoe sal ek weet die altaar roep?

Daar is net een manier – die enigste manier. 2 Korintiërs 4:7:´

However, we possess this precious treasure, the divine Light of the Gospel, in frail, human vessels of earth, that the grandeur and exceeding greatness of the power may be shown to be from God and not from ourselves.

Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag van God mag wees en nie uit ons nie.

In die Lig van Jesus word ons lewe blootgelê aan die oortuiging van die Heilige Gees, sodat die manjifieke, uitnemende krag van God deur ons vertoon. Ons kan nie, en mag nie, ons eie poging aanwend nie. Gee oor, bely jou misrabele mislukkings en kyk met verwagting na die Hand van God in jou lewe.

Dit is die offer. Romeine 12:1 – ons is die lewende offer.

I appeal to you therefore, brethren, and beg of you in view of all the mercies of God, to make a decisive dedication of your bodies, presenting all your members and faculties as a living sacrifice, holy (devoted, consecrated) and well pleasing to God, which is your reasonable, rational, intelligent service and spiritual worship.

Hierdie oorgawe van jouself – sê Paulus – is eintlik godsdiens 101, die eerste beginsels wat Hebreërs van praat. Dis fundamenteel. Die eerste stap in ware aanbidding.

Die onderliggende beginsel van ‘n offer is ‘n altaar. Iets moet brand. Vuur vernietig, maak as, maak skoon. Niemand betwyfel die effek van ‘n vuur nie. Daar is nie ‘n debat oor die as wat oorbly nie. Dis nie herwinbaar nie. Jy kan nie jou eie wil, vrees, hoogmoed en begeerte om te beheer weer van ‘n altaar af optel nie. Dis weg. Jy staan van jou knieë af op en jy is anders.

Vuur is geweld. Dit is die wapen teen die vyand wat sy verkreupelende beginsels se houvas oor jou wil bevestig. Die aflegging daarvan is ‘n worstelstryd op die altaar van gebed.

Come and, like living stones, be yourselves built into a spiritual house, for a holy, dedicated, consecrated priesthood, to offer up those spiritual sacrifices that are acceptable and pleasing to God through Jesus Christ. 1 Petrus 2:5

Lees hierdie vers met aandag en vra die Heilige Gees wat op jou altaar geoffer moet word. Vra Hom of daar enige hindernis is vir God se stem en Sy werk in jou. Laat Hy die struikelblokke aan jou openbaar. Dis nie ‘n mens se werk nie – net die Heilige Gees oortuig van sonde. [Johannes 16:8]

Wag vir die oortuiging wat volg en bely dit. Dit gebeur alles in volmaakte liefde. Vra vir die opvulling met die Heilige Gees sodat jy krag het om die aanslag te weerstaan. Hierdie gebed vereis stilte en tyd voor die Here, met ‘n fokus op Hom. Vra dat Hy jou ontmoet in jou stryd, soek die Gewer van die genade en guns, klop aan by die Koopman van Openbaring [3:18].

Die gevolg? Hemel! Die Koopman beloof goud, wat deur vuur skoongebrand is.

God se Hand wat beweeg namens jou. Al jou frustrasie en moeilikheid, doodloopstrate en angsaanvalle is nou onderworpe aan Almagtige aksie.

Hy rol Sy moue op, soos een wat gereed maak vir werk, om vir jou die pad gelyk te maak. Jesaja 52:10:

The Lord will lay bare his holy arm in the sight of all the nations, and all the ends of the earth will see the salvation of our God.

Is dit nie ‘n geweldige gedagte nie? Jou redding sal ‘n aanskoulike wonderwerk wees. Dis gewaarborg in Sy Woord.

Staan stil en dink daaroor!

Spring op en juig daaroor!

Terwyl ek hier sit en skryf is ek in my hart op my gesig voor die Here en ek bely soveel maal wat ek gedink het ek kan self dinge regkry. Situasies wat ek wil regpraat met my eie woorde – ag Here!

 

Onthou die ou lied:

Let go and let God have His wonderful way

Let go and let God have His way

Your sorrows wil vanish, your night turn to day

Let go and let God have His way

 

en as ek eers begin onthou:

 

Got any rivers you think are uncrossable

Got any mountains you can’t tunnel through

God specializes in things thought impossible

And He can do what no other friend can do.

 

My gebed vir elkeen wat hierdie woorde hoor is Psalm 1:

Dit gaan goed met die mens wat nie die raad van die goddeloses volg nie, nie met die sondaars omgaan en met ligsinniges saamspan nie, maar wat in die Woord van die Here sy vreugde vind, dit dag en nag oordink.

Hy is soos ‘n boom wat by waterstrome geplant is, wat op die regte tyd vrugte dra en waarvan die blare nie verdroog nie. 

Hy is voorspoedig in alles wat hy aanpak.

 

Tot volgende keer.