172. Was die wêreld weg!

[Johannes 13]

“Pride must die in you, or nothing of heaven can live in you.” 

(Andrew Murray)

 

Gewoonlik kontrasteer Christelike beginsels op ‘n diep valk met die algemene praktyke van die gemeenskap waarin ons leef. Self-bevordering, selfvertroue en die formulering van ‘n eie beeld is vaardighede wat aangeleer word en in seminare uitgebou word, as instrumente vir suksesvolle promosie van wat ookal die ambisie-wortel voor die donkie is. ‘n Helder visioen van persoonlike doelstelling is noodsaaklik om individuele potensiaal te bereik.

Die konsep van dienende leierskap is reeds in sekulêre terme volledig beskryf en opgesom om op ‘n slim en amper skelm manier vir eie belang gebruik te word. Dit kan soms net so onderdrukkend voorkom as die outydse leierskapstyl met ‘n arrogante en verstikkende houding waarvan die onderdaan net wil wegkom. Diensbaarheid kan nageboots word. Die onegtheid en afwesigheid van liefde en nederigheid sal een of ander tyd uitbars.

Aan die ander kant is dienende leierskap met die liefde en nederigheid van ‘n ware dienaar, die oorspronklike konsep wat Jesus hier in Johannes 13 uitbeeld, kragtige, lewensveranderende optredewat ware grootsheid toon. Dit is verfrissend sonder pretensie of eiebelang. Dit is ‘n persoon wat homself onvoorwaardelik uitgiet vir die gemak en vertroosting van ‘n ander.

Dit is werklik die uitlewing van die moderne modewoord waaroor almal so gons: “mindfulness”.

Om neer te kniel en iemand se voete te was is sonder twyfel aksie wat op daardie spesifieke oomblik in tyd gerig is. Being in the momentis nog ‘n gonsfrase.

Jesus het geweet dat die kruis naby is. In dieselfde gedagte-oomblik het Hy geweet sy glorie en oorwining volg daarop. Hy het in die hoogste vorm van nederigheid opgetree, sonder ‘n sweempie trots.

Voetewas was slawewerk. Voete het vuil geword in die stowwerige paaie van ou Palestina. By die deur van meeste geboue was groot kanne water vir voetewas en dikwels ‘n slaaf wat die taak moes verrig. Enige mens in die antieke wêreld sou nie droom om dit vir ‘n ander persoon te doen nie. Jy het jou eie voete gewas of ‘n slaaf in diens van die gasheer het voete gewas.

Jesus was naby aan God en dit het Hom nader aan die mense gebring. Daarom kon Hy ‘n taak verrig wat almal met minagting bejeën het. Sy dissipels was in hulle kultuur vasgevang. Die gemeenskap het dikteer wat gedoen moet word, deur wie en hoe.

Jesus was in Sy bediening op aarde naby aan armoede en lyding. Sulke nabyheid bring ons ook in kontak met die mense onder wie ons Sy liefde, lig en lewe (die tema van hierdie Evangelie) kan uitleef.

Jesus het ook Judas se voete gewas. Dit was ‘n uitlewing van Sy vergifnis en liefde teenoor Judas, terwyl Hy geweet het Judas beplan die verraad.

Hierdie geleentheid, wat miskien die laaste maaltyd saam met Sy dissipels was, was vol trots en praatjies oor posisie. Heel moontlik sou niemand daar eers ‘n gedagte aan so ‘n takie gegee het nie. Jesus het gedoen wat niemand bereid was om te doen nie.Hy was die voorbeeld van nederigheid en diensbaarheid.

Hoe dikwels het daar nie al in kerke dispute en groot bakleiery oor posisies ontstaan nie? Hierdie toneel is ‘n les in ware leierskap, sonder ‘n gedagte aan status en aansien.

[In die Britse weermag eet die soldate voor die offisiere as hulle in die veld in aksie is.]

Die toneel van Jesus se optrede hier by Sy vriende is ‘n dramatiese en onvergeetlike les in nederigheid.

Nederigheid is teen-intuitiewe optrede. Ek kan werklik die boek van John Dickson met die titel Humilitasaanbeveel. Andrew Murray se boekie: Humility – the Beauty of Holinessskuif jou grense oor die onderwerp. Dit is ‘n kort en kragtige analise van die konsep en die miskonsepsies van die filosofie van ouds.

Nederigheid is die pad na ware bevordering en ‘n vergenoegde lewe. Vergenoegdheid is ‘n staat van vreugde en bevrediging. Dit is hoe Andrew Murray dit stel:

“Here is the path to the higher life: down, lower down! Just as water always seeks and fills the lowest place, so the moment God finds men abased and empty, His glory and power flow in to exalt and to bless.” 

‘n Gasheer het nooit voete gewas nie. Of ‘n slaaf het dit gedoen of die persoon self. Jesus is gemaklik om die gemeenskap se reëls te breek. Hy doen dit sonder om die gepaardgaande verleentheid te voel. Hy doen dit dikwels – die Joodse Sabbat (Markus 2:23-26); die Joodse vasdae (Markus 2:18-22); die Joodse wasvoorskrifte (Markus 7:1-20)).

Nederigheid is ‘n deug in die Christelike lewe (Lukas 22:27 en ook Matteus 5:523:11,12). Die Griekse filosowe het egter nederigheid as swakheid afgeskryf.

Petrus se opmerking om heeltemal deel te wees van Jesus, kom in die skok van wat Jesus doen.Hy wil die aard van die toneel verander en Jesus laat dit nie toe nie. Petrus wil hierdie nederige taak spesiaal maak en ‘n spesiale aanraking van Jesus kry. Jesus verduidelik sodat almal verstaan.

Jesus se opmerking in 13:10 verwys na die doop.

En Jesus sê vir hom: “Hy wat klaar gebad het, is heeltemal skoon; hy hoef later niks meer as sy voete te was nie. En julle is nou skoon, maar nie almal nie.”

In die doop word ons hele liggaam gebad en dan is ons skoon. Dit is nie nodig om die doop te herhaal nie. Net ‘n “voetewas” van Jesus is nodig om deel te hêaan Hom.

Trots sal jou laat uitmis op die nederige maniere waarop jy deel word van Jesus. Jesus se pad is nie altyd die pad wat jy sal kies nie.

Dit is belangrik om Jesus se metodes te aanvaar en so deel van God se plan vir jou te word.

Judas se verraad is voorop in Jesus se gedagtes. Hy het geweet wat kom en dit was vir Hom swaar. (Psalms 41:9; 55:12-14)

Verraad is ‘n belangrike tema in hierdie gedeelte. Dit is die teenoorgestelde van liefde en lojaliteit (2 Samuel 9:7,13). Terwyl Jesus Judas se voete was wil Hy kommunikeer dat die tyd meer kritiek is as wat Judas besef. Judas was so op sy eie planne ingestel dat hy Jesus se houding en die dieper betekenis van die geleentheid gemis het.

Verraad kom dikwels van iemand naby aan jou. Dit is Jesus se laaste uitreiking na Judas.

Daar is so dikwels tragedie en hartseer in die uitspeel van die groter plan van God. Jesus aanvaar die “mislukking” om Judas se hart te raak.

Jesus is nie vermoor nie. Hy het gekies om te sterf. Die redding van die wêreld het God se hart gebreek. Dit is so duidelik in hierdie kleine kamee van ‘n aandete en ‘n paar vriende wat saamkom. Dinge is nie altyd so duidelik nie. Hoe kon hulle weet hoe betekenisvol daardie samekoms in die groter prentjie sou wees?

Die bitterheid van verraad het in dieselfde oomblikke as die glorie van liefde en lojaliteit uitgespeel. Al die getroue dissipels was getuies tot die grootste boodskap en Man van alle tye.

Ons het ook ‘n voetewas van Jesus nodig om die “huis” binne te gaan. Die huis is die simbool van die teenwoordigheid van God, daar waar Jesus is en jou verwelkom om saam met Hom aan ‘n tafel te sit. Kan jy aan Sy metodes onderwerp en toelaat dat Hy jou was? Dit mag dalk ‘n skok wees soos vir Petrus.

Kom bid saam met my ‘n nederige gebed: Here, laat U wil geskied op aarde soos in die hemel.

Dan eet ons saam in die hemel van Sy teenwoordigheid.

 

58. Uitmuntend, uitnemend – die heel beste!

Ek word uitgedaag op tegniese gebied – die video volg later. 

Dis vir my altyd baie lekker om te dink iets kan die heel beste wees. Dit is nou eenmaal ‘n kenmerk van hierdie lewe, dat mens nie altyd die heel hoogste standaard kan afdwing nie. Mens is nooit die heel mooiste, die heel rykste, die heel gemaklikste, die heel slimste, die heel beste in jou werk of spesialiteitsveld nie. Hoeveel maal ervaar ‘n sportman dat in die kritieke oomblik waarvoor hy hom voorberei het vir oorwinning, dit vir hom ‘n slegte dag is. Hy trap mis, vang mis, trek ‘n splitsekonde te laat weg en sy opponent gryp die glorie.

Paulus vergelyk ons lewe op aarde met die van ‘n atleet. Ek vergaap my dikwels aan die toewyding in tyd en fokus waarmee ‘n atleet sy liggaam en siel voorberei vir sy wedloop. Dink net hoe sou ons lewe kon verloop as ons ons gees en siel met dieselfde mate van toewyding kan voorberei vir die geestelike en sosiale uitdagings in ons daaglikse omgang in die wêreld.

Jesus het die voorbeeld gestel. Hy sê sommer vroeg in Sy bediening: Matteus 11:29:

Take My yoke upon you and learn of Me, for I am gentle (meek) and humble (lowly) in heart, and you will find rest (relief and ease and refreshment and recreation and blessed quiet) for your souls.

Hierdie Amplified vertaling is ‘n mondvol. As Jesus Sy standaard stel is daar altyd loon op gehoorsaamheid. Die loon op ‘n nederige hart en ‘n onopgeblase lewenshouding is rus vir jou siel, verkwikking en as ek so mag sê, ‘n sielspa. Dink net aan die onmiddellike voordele van so ‘n houding van onselfsugtige diensbaarheid.

Jy sal nooit omgee of mense raaksien dat jy iets goed doen nie, hulle dankie, of ‘n ophef van jou dade, sal glad nie meer saak maak nie. Jy sal jou lewe vir die gehoor van Een leef en weet dat niks vir Hom verborge is nie. Hy sal altyd sien wat jy doen en dit sal genoeg wees. Geen arrogansie of trots, ander se grootpratery of prestasies, kan ooit vir jou ‘n bron van onvergenoegdheid of vernedering wees nie. As jy die wedloop met Jesus hardloop, is jou oorwinning gewaarborg, want jy sal Sy spesiale Plan vir jou lewe leef, nie iemand anders se opgeblase verwagtings nie.

Sy eie woorde is die antwoord vir enige situasie waarin jy dalk kan voel dat jy tekort skiet. Matteus 20:26 – 28:

…..but whoever wishes to be great among you must be your servant, and whoever desires to be first among you must be your slave—

Just as the Son of Man came not to be waited on but to serve, and to give His life as a ransom for many [the price paid to set them free].

Niemand kan van jou iets vat as jy reeds alles gegee het nie. Dis daardie uitgieting van self wat jou waarlik vrymaak. Daarby gesê is nederigheid die enigste “sosiale leer” in die Koninkryk van God. Lukas 14:11:

For everyone who exalts himself will be humbled (ranked below others who are honored or rewarded), and he who humbles himself (keeps a modest opinion of himself and behaves accordingly) will be exalted (elevated in rank).

Dis die resep. Dit is soveel beter om jou ganse sosiale ambisie voor die Kruis uit te giet en dit aan God se wyse volmaaktheid te onderwerp, sodat Hy op die regte tyd jou opheffing bepaal. Hy doen dit, hier op aarde, voor die mense wat jou wil afbreek. Die voorbeelde hiervan bemoedig elke kind van die Here.

Dink vir ‘n oomblik aan die storie van Esther. Mordegai het in sy gewone diens aan die paleis die koning se lewe gered, deurdat hy ‘n komplot oopgevlek het om die koning dood te maak. Dit lyk amper asof niemand gesien het nie, hy is nie beloon nie, nie eers mooi bedank nie, totdat God bonatuurlik intree, op die oomblik dat dit vir Mordeagi se vyand, Haman, die seerste vernedering is. God herinner die koning in ‘n droom van die komplot wat gefnuik is en hy besluit om die man te eer wat dit oopgevlek het. Hy vra Haman om die heel grootste ereprosessie, wat duidelik die guns van die koning sal weerspieël, te beplan. Haman is so vol van homself en sy eie ambisie, dat hy dink dis vir homself en gee sy verveelding vrye teuels.

Dis amper komies. Lees gerus Esther 6.

Nadat Haman ingekom het, vra die koning hom: Wat moet met die man gedoen word aan wie die koning eer wil bewys? Haman dink toe by homself: Aan wie sou die koning eer wil bewys meer as aan my?

Daarom het Haman vir die koning gesê: Die man aan wie die koning eer wil bewys—laat hulle ‘n koninklike kleed bring waarmee die koning bekleed was, en ‘n perd waar die koning op gery het en op die kop waarvan ‘n koninklike kroon gesit is;

en laat hulle die kleed en die perd afgee aan een van die vorste van die koning, van die vername manne, dat hulle dit die man aantrek aan wie die koning eer wil bewys; en hulle moet hom laat ry op die perd oor die stadsplein en voor hom uitroep: So word gedoen aan die man aan wie die koning eer wil bewys.

Kan jy jou voorstel hoe Haman gevoel het toe die koning hom beveel:

Neem nou die kleed en die perd soos jy gespreek het, en doen so aan Mórdegai, die Jood, wat in die poort van die koning sit; jy moet nie een woord onvervuld laat bly van alles wat jy gespreek het nie.

Dit is presies soos wat Psalm 23 so mooi uitdruk as dit sê dat die Herder wat sorg dat jy niks nodig het nie, jou voor jou vyande soos ‘n eregas ontvang en met eer aan die tafel laat sit wat Hy vir jou voorberei het. Dit is die eer waarna ons streef – dit wat die Here vir ons voorberei, in hierdie lewe, voor ons vyande. Ons oog is op Hom, nie op menslike erkenning nie. Ek dink ons sal onsself soveel bekommernis en teleurstelling spaar, as ons waarlik Jesus vertrou met ons “prysuitdeling”. Dit is die enigste oplossing vir kantoorpolitiek en sosiale eer.

Hierdie ereplek bereik ons nie uit eie krag nie. Dit is ‘n voortdurende onderwerping aan die beginsels van die Skrif, sodat Jesus self in ons gestalte kry. Dit is Sy beeld en karakter binne ons gees wat groter en groter groei. Fillipense 2:8:

And being found in appearance as a man, he humbled himself by becoming obedient to death— even death on a cross!

Dit is ‘n proses wat slegs kan plaasvind as ons dit bewustelik kies.

Efesiërs 4:2

Be completely humble and gentle; be patient, bearing with one another in love.

1 Petrus 5:6

Humble yourselves, therefore, under God’s mighty hand, that he may lift you up in due time.

Jakobus 4:6

But he gives us more grace. That is why Scripture says: “God opposes the proud but shows favor to the humble.”

Die bewuswording van jou eie posisie in die lewe en die nederigheid wat noodwendig uit wyse insig in jou eie lewe en die grootsheid en genade van God se Plan groei, is ‘n heerlike plek van oorwinning. Dit is so duidelik in die lewe van Paulus. Dieper en dieper in sy bediening het sy belydenis elke keer bietjie verskil.

Hy skryf in sy eerste brief aan die Korintiërs in 56nC: [15:9]:

Want ek is die geringste van die apostels, wat nie werd is om ‘n apostel genoem te word nie, omdat ek die gemeente van God vervolg het.

In die boek aan die Efseiërs skryf hy in 61nC soos volg: [3:8]

Aan my, die geringste van al die heiliges, is hierdie genade gegee om onder die heidene die evangelie van die onnaspeurlike rykdom van Christus te verkondig

Aan Timoteus skryf hy in 64nC: [1:15]:

Dit is ‘n betroubare woord en werd om ten volle aangeneem te word,dat Christus Jesus in die wêreld gekom het om sondaars te red, van wie ek die vernaamste is.

So ‘n pragtige proses van nederige besef. Hoe groter Paulus in sy bediening gegroei het, hoe dieper was sy bewuswording van sy eie posisie. Sy krag in die koninkryk het gegroei soos geen ander, hy het die evangelie aan die heidene verkondig met oortuiging en dryfkrag, sonder om ooit van die suiwer leer van Jesus as die Weg na God af te sien; selfs nie in die minste mate nie.

John Bevere skryf:

The power twins of the kingdom are the Fear of the Lord and Humility.

Andrew Murray skryf:

We must understand the utter impossibility of the Church or the believer in being what Christ would want them to be, as long as His humility is not recognized as His chief glory, His first command and our highest blessedness.

It is only where we, like the Son (Jesus) truly know and show that we can do nothing of ourselves, that God will do all.

Dit is ‘n uitnemende lewe – when God does all.

57.Leef die uitdaging – a life of excellence!

Ons het oor die afgelope weke oor aanstoot en woede en die koninkrykswette van vergifnis en liefde gesels. Dit is met opset dat liefde, vergifnis en ek wil byvoeg, verdraagsaamheid koninkryksWET te genoem, aangesien die nakoming daarvan lewensstruktuur bring en kragtige gevolge vrystel, net soos die regstelsel van ‘n land chaos verdryf en potensiaal ontsluit. Die gevolge is ‘n uitmuntende lewenstyl, een wat by verre nooit in sekulêre terme vergelykbaar is nie. Dit is, na alles, waarna ons streef. ‘n Robuuste oorgawe in vertroue dat die Here jou pad rig en Sy plan vasstaan. [Spreuke 16:1; 19:21]

Dit is siels-styl, soveel meer as die prag van kreatiewe mode- en huisontwerp. Dit is die ferm fiksheid van ‘n siel, beoefen in geduld, sagmoedigheid, liefde sonder oordeel en…. nou ja, nederigheid.

Ek dink ‘n mens sou kon waag om te verklaar dat nederigheid in vandag se gemeenskap omtrent altyd teen-intuitief is. Die post-moderne samelewing se kenmerk is ek, vir my en myself gekroon, geklee en gemaklik, selfvoldaan op die verhewe, goue troon van SELF. As enige instansie of persoon sou waag om my te na te kom, die loon op my eie opgeblase verdienste sou aanraak en my dalk ontneem van dit wat die lewe en die wêreld my skuld, is woede en wraak ‘n vereiste van die regverdigheidspersepsie van ‘n kapitalistiese, individu-gerigte bestel. Wie is nou so verhewe en arrogant om in my ambisie na luuksheid en gemak te krap? Is my lewensdoel dan nie die grootheid en waardigheid wat net ‘n self-gefokusde bestaan kan verseker nie?

Professor John Dickson, ‘n Australiaanse navorser in Antieke Geskiedenis en predikant het ‘n boek geskryf met die titel Humilitas, die Latyn vir nederigheid. Reeds in die voorwoord konfronteer hy die inherente paradoks van nederigheid, aangesien arrogante sowel as nederige mense, hulleself nie as nederig sal klassifiseer nie, om uiteenlopende redes natuurlik. Een van sy kollegas het met hom gespot oor die titel van hierdie werk en gesê:

Well John, at least you have the objective distance from this subject.”

Dickson beskou dit as een van die belangrike boustene van nederigheid om jou te assosieer met mense wat reguit praat!

In hierdie studie oor die afgelope dae het ek weer Andrew Murray se pap geleesde en volgemerkte boekie, Humility, van die rak afgehaal. Binne die eerste paar bladsye was ek omgestamp en op my gesig voor die Here. Hy verduidelik so mooi, as ‘n mens net kan begryp waarvandaan Jesus as die Prins van die Hemele, moes afdaal om vir ons in die swart stof van sonde te kom leer en ly aan die Kruis, dan kan ons net in skaamte oor ons eie trots en arrogansie voor Hom buig.

Nederigheid is in die Griekse filosofie en ander sekulêre literatuur as ‘n swak en ongewilde toestand gereken. Nederigheid is in die Bybel telkens as ‘n positiewe en aantreklike lewenshouding uitgebeeld, ongetwyfeld ‘n houding wat vir God aanvaarbaar is. Hier is ‘n paar voorbeelde uit die Psalms:

You save the humble but bring low those whose eyes are haughty. Psalm 18:27He guides the humble in what is right and teaches them his way. Psalm 25:9

The Lord sustains the humble but casts the wicked to the ground. Psalm 147:6

For the Lord takes delight in his people; he crowns the humble with victory. Psalm 149:4

 

Voeg daarby die antieke digter en singende profeet, Jesaja, wat die guns van God uitspel oor die nederige wat Sy woord met ‘n ontvanklike gees inneem.

Has not my hand made all these things, and so they came into being?” declares the Lord. “These are the ones I look on with favour: those who are humble and contrite in spirit, and who tremble at my word. Isaiah 66:2

Jesus het Homself so beskryf in Sy kosbare uitnodiging aan ‘n moeë wêreld:

Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls.

Matteus 11:29

Die grondbetekenis van nederigheid dui op ‘n totale en onfeilbare begrip van ‘n mens se afhanklikeid van God. Nederigheid definieer en balanseer die mens in drie hoedanighede:

  • as individu – ‘n afbeelding van die Skepper,
  • as sondaar onder die genade,
  • as heilige kind van God, gered en bewus van Sy seën en onvoorwaardelike aanvaarding.

Daarom kan dit gesien word as die hoeksteen van alle Christelike waardes.

So het Jesus sy prediking gekenmerk in die eeerste woorde van die bergpredikasie in Matteus 5:3, toe Hy sê: Salig is die armes van gees (ou vertaling) wat so mooi verduidelik word in die nuwe vertaling met: Geseënd is die wat weet hoe afhanklik hulle van God is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemele.

Die koninkryk wat Hy belowe verwys weer na die bestel wat Hy op aarde kom vestig het, die onsigbare koninkryk, waarin ons die ewige lewe reeds nou ervaar en saam met Hom leef. Dit is die enigste plek waar ‘n lewe van nederigheid sin maak, waar ‘n mens begryp wat die omvang van die loon van die dienskneg en die futiliteit van trots en arrogansie is. Dit is die sleutel tot die hoër lewe – laer en laer as slavin van die Nasarener.

In triomf sing Jesaja God se beloftes oor die nederiges: Jesaja 57:15:

For thus says the high and lofty One—He Who inhabits eternity, Whose name is Holy: I dwell in the high and holy place, but with him also who is of a thoroughly penitent and humble spirit, to revive the spirit of the humble and to revive the heart of the thoroughly penitent [bruised with sorrow for sin].

Die pragtige woorde aan die begin van die vers gee aan ons ‘n konsep van God se verhewe woonplek en Sy liefdesoog op die nederige van hart. Hy sal ophef en verhef tot daardie wonder-woonplek by Hom. Dit is nie ons self of ons goedkeuring in mensoë wat die loon bring nie. Net Hy kan ons beloon vir die diensbaarheid wat ons voor Hom en ons medemens uitleef. Die belangrikste lewegewende bron op hierdie aarde – water – soek altyd die laagste plek om te vloei.

Nederigheid is die teen-intuitiewe lewensdoel in ons moderne wêreld, net soos dit in die dae van Jesus was. Praat van ‘n uitheemse leerstelling! Die lewe was hard en veeleisend onder die ystervuis van die Romeine. Vrees was deel van die bestaan en kindwees was kort en onder druk. Jong meisies het gou getrou en die pligte van huis en huwelik opgeneem. Jong seuns moes werk en voorsien in hulle vroeë tienerjare.

In hierdie omstandighede leer Jesus in Matteus 18:1-4 dat ‘n kind die grootste in die koninkryk van God is. Ek is seker die dissipels wou ‘n bietjie meer weet van die hierargie in die hemel. Vir hulle was God so ‘n ver, verhewe wese, onaanraakbaar en verwyderd, hulle wou hoor hoe naby hulle sou kon kom aan Hom daar in die hemele. Die antwoord het hulle nie verwag nie.

At that time the disciples came up and asked Jesus, Who then is really the greatest in the kingdom of heaven?

And He called a little child to Himself and put him in the midst of them,

And said, Truly I say to you, unless you repent (change, turn about) and become like little children [trusting, lowly, loving, forgiving], you can never enter the kingdom of heaven at all.

Whoever will humble himself therefore and become like this little child is greatest in the kingdom of heaven.

Die eienskappe van ‘n kind is verfrissend anders as die strewe van ‘n sekulêre lewe – persoonlike ambisie, geld, mag en erkenning. Dit is in werklikheid die teenoorgestelde van die koninkryk van God. ‘n Kind skram weg van prominensie en wil graag leer sonder ‘n gedagte aan die posisie van leermeester. ‘n Kind is heeltemal afhanklik van voorsiening en is blootgestel en verwondbaar. Die vertroue van ‘n kind op sy ouers is die ingesteldheid wat Jesus in ons wil sien.

Met die gesindheid van afhanklike kindskap, gee Hy alles wat ons nodig het met bederf daarby. Psalm 127:1,2:

As die HERE die huis nie bou nie, tevergeefs werk die wat daaraan bou; as die HERE die stad nie bewaar nie, tevergeefs waak die wagter. Tevergeefs dat julle vroeg opstaan, laat opbly, brood van smarte eet- net so goed gee Hy dit aan sy beminde in die slaap!

Al die bykomstighede van hierdie lewe kry Sy geliefdes in hulle slaap, want sê Hy in Matteus 6:33:

Soek eers die koninkryk van God en al hierdie dinge sal vir jou bygevoeg word.

Die kern van ons lewensdoel is om Sy geliefde te wees, die koninkryk te soek. Daarvoor leef ons die gesindheid van ‘n slaaf – diensbaar en uitverkoop, totaal afhanklik met geen alternatief. Dit is ‘n diep besef dat ons ‘n leë kruik is, en die gesindheid van God self ons moet opvul. Hy alleen sal ons oplei in elke goeie werk want Hy werk in ons om te wil. Fillipense 2:13:

…for it is God who works in you to will and to act in order to fulfill his good purpose.

Nederigheid is nie ‘n besluit en ‘n nuwe voorneme nie. Nederigheid is oorgawe aan die opvulling van die Heilige Gees sodat dit ons gees en siel kan deurdrenk. Dit is die kragtige antwoord vir arrogansie en rebellie. ‘n Nederige houding, sonder vooropgestelde eie belang, is die waarborg vir ‘n verhewe lewe van oorwinning.

1 Tessalonisense 2:13

And we also thank God continually because, when you received the word of God, which you heard from us, you accepted it not as a human word, but as it actually is, the word of God, which is indeed at work in you who believe.

Baie belangrik: Nederigheid is nie die aflegging van oortuiging nie. Dit is uiters belangrik om nooit ons oortuiging van die waarheid te kompromoteer nie. Dit is heeltemal moontlik om met ‘n houding van nederigheid, vas te staan by jou oortuiging met die grootste respek vir iemand wat lynreg van jou verskil. Dit is die sleutel tot beter verhoudings.

Volgende keer: Nederigheid in die lering van Jesus en die effek daarvan in verhoudings.