197. Die helder Paasbasuin.

In hierdie tyd voor die Paasfees is dit noodsaaklik om diepe betekenis in eeu-oue tradisie te vind.  So ‘n jaarlikse gewoonte kan maklik ‘n sinnelose ritueel word met vermufte en betekenislose gebruike, selfs al is dit die viering van die grootste gebeurtenis in die hele geskiedenis van die mensdom.  Dit is ons passie om die nuwe in die oue te soek, om iets vars uit die bekendheid te leer en krag in ou gewoontes  te ervaar.

Dit is so maklik om terug te sit en die verloop van gebeure te laat afspeel sonder betrokkenheid van siel en gees.  In elke Christus-fees is daar geleentheid om meer van God se karakter te leer.  Dit is hoe ons onder die bedekking van genade en goedheid inbeweeg en bly, binne in ‘n vyandige wêreld wat ons veiligheid en waardes konstant bly teister.

Israel het die basuingeklank gehoor toe hulle by die berg bymekaarkom waar God sy teenwoordigheid aan hulle getoon het.

Met dagbreek die derde dag was daar donderslae, weerligte en ‘n donker wolk op die berg. Daar was ook die sterk, helder klank van ‘n ramshoring (basuin volgens die OAB).  Die hele volk in die kamp het gebewe(Exodus 19:16)

Dit is ons doelstelling.  Ons kan nie net gewoon met hierdie dae omgaan soos met ander dae van die jaar nie.  Dit is ‘n tyd om in verstomming neer te kniel oor die werk van Jesus aan die kruis.

Kom ons reis in tyd – terug na ‘n eenvoudige aandete en die donker nag wat volg…

DIE ETE

Jesus en sy dissipels sit aan by die gewone Paasmaaltyd wat altyd in hierdie tyd geëet word.  Alles was soos altyd, maar hierdie keer was anders. Alles het gewoon gevoel, behalwe die begin van die maaltyd, toe almal arriveer.

Dit was nie gewoon dat die gasheer die gaste se voete was nie.  ‘n Slaaf of die gas self by die gebrek aan ‘n slaaf het dit gedoen.  Jesus het gemaklik die “reëls” gebreek.

Petrus se trots verhoed hom om deel te hêaan die ongewone handeling van Jesus.  Hy wou beheer en is ongemaklik met die andersheid. Jesus dring aan om dit op sy manier te doen.  Die doop reinig jou en bring jou in die Koninkryk van God in.  Daarna het ons gereeld ‘n was nodig om die “stof” van ‘n gebroke wêreld af te was.  Die Woord reinig ons.

om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het met die waterbad deur die woord,(Efesiërs 5:26)

Ons onderwerp aan Jesus se manier – dit is die gehoorsaamheid wat ‘n lewe van aanbidding vereis.  Gehoorsaamheid is ons aanbidding, al voel dit ongemaklik in die konteks.

Judas se verraad was voorop in Jesus se gedagtes.  Judas tree heeltemal normaal op.  As die ander dissipels die volle impak van sy planne besef het, het hulle hom gekeer.  Alle indikasies is dat hy op sy eie planne gemaak het.

Die plek aan die linkerkant van die gasheer was uitgehou vir die eregas.  Jesus het Judas daar laat sit.  Dit was een van ‘n hele reeks handelinge om na Judas uit te reik.

Die gewoonte was om iets te ete aan ‘n gas aan tafel aan te bied as ‘n uitnodiging tot gesprek.  Jesus het aan Judas die brood geoffer.  Dit is duidelik dat Judas so opgenome met sy eie planne was, dat hy al hierdie gebare misgekyk het.  God is altyd daar met ‘n uitnodiging sonder verwyt (Jesaja 1:18).

Weer en weer het die uitnodiging gekom. Die duisternis van sy eie agenda het van hom besit geneem sodat hy nie kon omdraai nie.  Hy het die brood ontvang en die uitnodiging van Jesus verwerp.

Johannes skryf dat Judas in die nag uitgegaan het. Jou eie planne lei jou in die duisternis in.  As jy die teenwoordigheid van Jesus verlaat, is dit nag.

DIE TUIN

‘n Welaf vriend van Jesus het heel waarskynlik vir hom die sleutel vir hierdie ommuurde tuin gegee.  Tuine was nie binne die stadsmure van Jerusalem toegelaat nie.  Die grond en bemesting vir ‘n tuin is as onrein beskou.  Jerusalem was dig bewoon en die sanitasie was belangrik om siektes te beperk.  So ‘n tuin buite die stadsmure was heel gesog en het vrede en stilte gegee.  Die tuin van Getsemané is nie baie groot nie. Toeriste vandag sien ongeveer agt olyfbome wat so oud is, hulle stamme lyk soos rotse.

Judas het geweet Jesus beplan om soontoe te gaan.  Dit is waar hy die arrestasie beplan het.

Johannes skryf dat ‘n kompanjie soldate die soldate van die hoë priester vergesel het.  Die hoë priester se soldate was die Tempelwag en moes die opdragte van die hoë priester en die Sanhedrin (die Joodse raad van sewentig lede wat verantwoordelik was vir godsdienstige reg en orde) uitvoer.  Die woord wat hier gebruik word vir die kompanjie van soldate is: speira(Grieks).  Die woord het drie betekenisse gehad: ‘n Romeinse kohort van ongeveer 600 soldate of ‘n afdeling van 1000 soldate, sommige op perde of in die laaste betekenis ongeveer 200 soldate ten volle gewapen.

Selfs in die laaste betekenis van die woord is dit ‘n oorweldigende oormag  wat daardie nag in die tuin ingekom het om een man, ‘n eenvoudige Galilese skrynwerker, in hegtenis te neem. Die owerhede was duidelik baie bang vir ‘n geveg en weerstand van Jesus en sy dissipels en het voorberei vir ‘n klein oorlog!  Die owerhede het nie in die dissipels belanggestel nie.  Die geskiedenis het bewys dat mens net van die leier moet ontslae raak, dan breek die hele beweging op.  Dit is presies wat gebeur het.  Die dissipels het in angs en paniek gevlug.

Dink net hoe eenvoudig en kalm die inhegtenisname plaasgevind  het.  Jesus was deurgaans volledig in beheer van die hele proses.

Petrus het geskrik en onmiddellik reageer.  Hy het sekerlik een van die soldate wat op die proses met Jesus fokus, se swaard gegryp en opgelig om te veg – ‘n dapper daad teen so ‘n oormag.  In die warboel, sny hy die soldaat se oor af.

Dit is altyd so  – deur die geskiedenis.  As die kerk die swaard trek en met geweld reageer, word die ore van die mense afgesny.  In ander woorde – hulle vermoeë om die Evangelie te hoor word afgesny en slegs ‘n aanraking van Jesus self sal die ore genees.  Net soos daardie aand in die tuin.  Jesus het kalm sy hand oor die oor gesit en die oor genees.

DIE VERHOOR

Jesus is voor Annas.  Slegs Johannes noem dit.  Annas was die krag agter die “troon” van die hoë priester. Die hoë priester was in samewerking met die Romeine ‘n posisie van aansien en gemak.  Annas se familie het so baie ryk geword.  Sy seuns en op daardie stadium sy skoonseun Kajafas het die pos vervul.  Hulle het presies geweet hoe om die Romeine tevrede te hou en hulleself te verryk in die proses.   Die handelaars in die voorhof van die Tempel is die Basaar van Annas genoem.  Hy was bekend daarvoor dat hy die inkomste uit die Tempeloffers in sy eie sak gesteek het.

Die verhoor voor Annas was ‘n verdraaiing van die reg.  Jesus het geen hoop op ‘n regverdige verhoor gehad nie. Hy het geweet hoe dinge sou uitwerk.  Volgens die verslae oor die verhoor in al vier Evangelies is dit duidelik dat Jesus deurgaans in beheer van die proses gebly het.

DIE KYK

Petrus se verloëning was al die onderwerp van soveel preke en besprekings oor die eeue.  Petrus se liefde en ondersteuning aan Jesus was onwrikbaar.  Dit is hy wat die swaard trek teen die oormag daar in die tuin.  In die voorhof van die hoë priester was hy teenwoordig in ‘n situasie waar hy enige oomblik deur ‘n soldaat gegryp kon word en in die tronk gegooi word, bloot uit sy assosiasie met Jesus.

Toe die mense hom vra of hy Jesus ken, ontken hy drie maal dat hy nog ooit enigiets met hom te doen gehad het. Die hanekraai was die trompet wat die Romeine drie uur in die oggend geblaas het, om die omruiling van die stadswag aan te kondig.

Petrus het Jesus liefgehad.  Hy was wel swak in die oomblik, maar hy was teenwoordig daar as gevolg van sy liefde en lojaliteit.

Jesus het vir hom gekyk.  In een kyk, wat sekerlik die kragtigste liefde-kyk was, is Petrus gered.  Dit was nie ‘n kyk van verwyt nie, dit was die oë van volmaakte liefde wat red en nie veroordeel nie.  In een kyk is liefde en reddingskrag gekommunikeer – genoeg om Petrus van verwoestende verwyt en hartseer te red.

Wat sê die ou lied:

Turn you eyes upon Jesus

Look fool in his wonderful face

And the things of earth

will grow strangely dim

in the light of his wonder and grace.

Petrus se verloëning van Jesus het natuurlik oral bekend geword, maar hy het terug na sy familie in Jesus gevlug.  In sy vernedering was hy nie alleen nie.   Daar agter geslote deure saam met die ander het hy die goeie nuus van die opstanding gehoor.

Hou in gedagte dat Petrus die openbaring gehad het van wie Jesus werklik is. (Matteus 16:13-20)  Judas daarteenoor het in skuld en verwyt die geld gaan teruggee en gesê hy het onskuldige bloed verraai.  Hy het gesterf – aan sy eie hand, vol skuld, alleen en gebroke – sonder om werklik te weet met wie hy te doen gehad het.

Petrus se openbaringskennis het sy liefde en lojaliteit bevestig en deurgedra in die donker nag van verwyt en vernedering.

VEROORDELING

Die Joodse leiers was eens dat Jesus se grootste oortreding in hulle oë godslastering was – hoofsaaklik omdat Hy verklaar het dat Hy die seun van God is. (Matteus 26:65)  Pilatus sou natuurlik nie die doostraf oplê vir so ‘n aanklag nie en die Jode self mag niemand teregstel nie.  Die aanklag moes verdraai word sodat dit polities van aard was en die Romeinse administrasie in Palestina bedreig. Daarom het hulle Jesus aangekla omdat Hy sê dat Hy ‘n koning is.

Die Jode moes elke beginsel waarvolgens hulle hulle godsdiens bedryf oorboord gooi om Jesus veroordeel te kry.  Skielik het hulle verklaar dat Caesar hulle koning is.

Samuel het aan die volk gesê dat God hulle koning is (Samuel 12:12).  Toe die Romeine belasting oor Palestina aankondig, was daar ‘n bloedige opstand.  Die Joodse leiers het verklaar dat God hulle koning is en hulle aan niemand belasting betaal behalwe aan God.  Nou skielik spreek hulle uit dat Caesar hulle koning is.  Pilatus moes in verstomming na sy asem gesnik het!

PILATUS self tree baie snaaks op.  Hy moes besef het dat die aanklagte teen Jesus gefabriseer is.  Hy was eintlik baie beïndruk met Jesus. Hy wou hom glad nie ter dood veroordeel nie, …en tog het hy.

Jesus lei sy eie verhoor.  Pilatus besef dat Jesus self in beheer is.  Hy is nie die patetiese slagoffer van al die wreedheid nie.  Pilatus behandel hom met respek.  Hy besef Jesus is anders en spesiaal.

Jesus praat oor sy koninkryk.  Hy probeer nie verduidelik nie.  Hy praat die waarheid – reguit.  Dit is sy laaste kans voor die kruis.

Hy maak dit duidelik dat sy koninkryk in die harte van mense is.  Sy koninkryk is nie aards nie.  Verowering van mense vind in liefde plaas.

Pilatus sê: Kyk die man.  Die woord wat Pilatus gebruik is ho, die normale Griekse woord vir ‘n mens, maar die Griekse denkers het hierdie woord dikwels gebruik vir die ideale man, die hemelse man.  Pilatus moes verbaas gewees het dat die marteling nie Jesus doodgemaak het nie.

Pilatus sê dat hy die mag het om Jesus vry te laat of te laat doodmaak. Jesus sê kalm vir hom dat hy net die mag het wat aan hom gegee is om God se plan uit te voer.  Jesus stap self aan kruis toe…

BARRABAS:  Die mense se keuse het oor eeue uitgespeel.  In die oomblik van waarheid het hulle die moordenaar en geweldenaar bo die man van liefde en goedheid gekies.  Die afgelope eeue van die mens se geskiedenis is een van doodslag en bloedvergieting.

DIE KRUIS

‘n Kruisdood was die mees gevreesde teregstelling in die antieke wêreld.

Net sodra die uitspraak gelewer is, is die veroordeelde met die kruis op sy skouers na die plek van teregstelling gelei.  Die rede vir die doodstraf is op ‘n plakkaat geskryf en deur ‘n soldaat voor die veroordeelde gedra .  Die prosessie deur die strate het die langste moontlike pad gevolg sodat enigiemand wat enige inligting oor die saak het, vorentoe kon tree en die prosessie stop.  Die hele regsproses sou dan van voor af begin.  Niemand het vir Jesus ingetree nie.

Die plakkaat voor Jesus is in Hebreeus, Grieks en Latyn geskryf.  Dit was die tale van die drie groot nasies op daardie stadium.  Die Romeine was sterk in regering en administrasie, die Grieke was sterk in filosofie, kennis en uitvindings en die Hebreërs het die ware God geken. ‘n Kombinasie van die talente van die drie nasies moes in werklikheid ‘n goue era in die geskiedenis wees.

Jesus was the supreme beauty and the highest thought of God. In him was the law of God and the kingdom of God. In him was the very image of God. All the world’s seekings and strivings found their consummation in him. It was symbolic that the three great languages of the world should call him king.[William Barclay]

DIE KLEED

Die kleed wat Jesus gedra het, was in een stuk geweef, sonder naat, net soos die kleed van die hoë priester in die Tempeldiens oor al die eeue.  Die funksie van die hoë priester was om die kontakpunt tussen God en die mens te wees.  Die Latyn vir priester is Pontifex, wat brugbouer beteken.  Dit is presies wat die kruis van Jesus gedoen het.  Jesus was die brugbouer na die teenwoordigheid van God toe – die perfekte hoë priester.

Die ander Evangelies vertel hoe Jesus met ‘n uitroep gesterf het. (Matteus 27:50; Markus 15:37; Lukus 23:46).

Johannes se weergawe wys daarop dat dit nie die swak fluistering van ‘n sterwende was nie.  Sy stem was soveel meer as wat mens sou verwag op daardie uur van soveel lyding en bloedverlies.

Die woorde: dit is klaar– is een woord in Grieks = tetelestai.  Met dié uitroep het Jesus gesterf toe die prys betaal is en God sê: Genoeg!  Sy kop het agteroor gebuig asof Hy rus nadat Hy die werk gedoen het.

DIE GRAF

Dit was eintlik duidelik dat Jesus klaar dood is, maar die soldaat wou seker maak.  Hulle mag hom nie van die kruis afgehaal het as Hy nie dood was nie.  Uit die sywond van die soldaat se spies het bloed en water gevloei – ‘n seker teken dat iemand dood is, maar ook die teken van ‘n baie siek man.  Jesus het letterlik ons siekte op hom geneem.  Die profesie in Sagaria 12:10 is met die spieswond vervul:

 en hulle sal opsien na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos ’n mens rouklaag oor ’n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos ’n mens bitterlik ween oor ’n eersgebore kind. (OAB)

Josef van Arimatea en Nikodemus tree sterk en braaf op na die kruisiging.  Vreesloos gaan vra hulle Jesus se liggaam by Piatus.  Gekruisigdes is nie begrawe nie.  Hulle liggame het soms vir dae aan die kruis gehang sodat die roofvoëls van meeste van die  vleis kon ontslae raak en daarna is hulle beendere op ‘n ashoop van lyke gegooi.

Jesus se dood het mense na hom getrek. Dood is nooit verniet in die Koninkryk van God.  In Jesus se dood was God teenwoordig en aan die werk.  Selfs Jesus se geheime dissipels tree na vore.

DIE OPSTANDING

Dit was die gewoonte om die graf te besoek vir drie dae na die begrafnis.  Hulle het geglo dat die gees van die dooie om die graf vertoef en die liggaam eers finaal verlaat na die derde dag.  (Onthou Jesus het vier dae gewag voordat Hy na Lasarus toe gegaan het.)

Jesus se vriende is nie toegelaat om die graf te besoek op die Sabbat nie – dit was teen die voorskrifte oor die Sabbat. Sondagoggend vroeg – toe dit net-net lig word – het Maria Magdalena gegaan.  Sy kon nie langer wag nie.

Maria was geskok om die oop graf te sien. Dit is onwaarskynlik dat Joodse leiers die liggaam sou wegneem.  Hulle was nie toegelaat om aan ‘n dooie liggaam te raak oor Paas nie en veral nie op die Sabbat nie.

Maria het vir die dissipels opgesoek en vertel. Daar het sy vir Petrus gekry.  Selfs in sy grootste nederlaag is hy nog as die leier gereken.

Johannes het vinniger gehardloop – hy was jonger. Johannes het buite gestaan en ingekyk.  Petrus het in die graf ingehardloop – tipies van sy geaardheid.  Die grafdoeke het so gelêasof die liggaam uit die doeke verdamp het.  Die kopdoek was netjies opgevou soos ‘n servet van ‘n mens wat aandui dat hy na die tafel toe terugkeer.

Johannes het dadelik geglo.  Liefde was die interpretasie vir die toneel wat hy aanskou het.  Liefde het Maria graf toe laat kom.  Liefde open ons oë en verstand vir die goeie nuus van die Opstanding.

Liefde herken waarheid terwyl die verstand nog stry en sukkel.

MARIA

Die toneel waar Maria Jesus in die tuin by die graf ontmoet is sekerlik een van die mees dramatiese tonele in die literatuur van die wêreld.  Maria is die eerste een wat die opgestane Jesus sien.  Haar liefde vir hom is die dryfkrag van haar optrede.

Sy het die nuus aan die dissipels gebring en bly agter toe hulle weggaan by die leë graf.  Sy staan en huil en weet nie wat om van die omstandighede te maak nie.  In haar verwarring en hartseer is haar oog op die graf en sy kyk nie behoorlik na die man wat met haar praat nie.

Deur ons trane vind ons dit moeilik om Jesus te sien.  Ons oog is op die graf en die persoon wat ons verloor het.  Jesus kom van die onverwagte hoek af.  Hy is naby, maar ver van die graf waar sy hom verwag het.

MOENIE AANRAAK NIE

Die grootsheid van hierdie gebeure staan buite tyd.

Die toneel wat in Openbaring 5 afspeel, het heel moontlik afgespeel nadat Jesus met Maria gepraat het.  Jesus was die Eerstelingsgerf van die kerk wat voor God gewaai is.  In die onsienlike voor die Troon van God het Jesus as oorwinnaar oor die dood en hel verskyn.

Sê vir die Israeliete: Wanneer julle in die land kom wat Ek aan julle gee, en julle samel die graanoes in, moet elkeen die eerste ryp are van sy oes na die priester toe neem. Hy moet die are as beweegoffer vir My, die Here, aanbied sodat julle vir My aanneemlik sal wees. Die priester moet dit die dag ná die sabbat doen. (Levitikus 23:10,11)

Maar nou, Christus is opgewek uit die dode; Hy het die eersteling geword van die wat ontslaap het.  (1 Korintiërs 15:20, OAB)

Die kern van ons Paasfees is die Opstanding.

Jesus het aan Maria in ‘n verheerlikte liggaam verskyn.  Daarna het Hy sy verskynings in die sienlike vanuit die onsienlike self bepaal, totdat Hy finaal na die hemel opgevaar het soos beskryf in Handelinge 1.

THOMAS – net kortliks

Thomas wou nie in iets ingesleep word wat hy nie verstaan het nie.   Hy was sterk in sy eie oortuigings en wou sy eie gevolgtrekkings maak. Jesus het dit gerespekteer en aan hom verskyn met die uitnodiging om ondersoek in te stel.  Dit is nog altyd waar.  Enige onsekerheid oor Jesus kan met ondersoek tevrede gestel word.  Die  uitnodiging aan almal staan net soos aan Thomas.

Thomas het in spontane aanbidding neergeval toe hy Jesus sien.  Sy geloof het vastrapplek gekry in die volle openbaring van die opgestane Christus.

EINDE

Die Evangelies is nie bedoel as biografieë van Jesus nie.  Die doel van die woorde is om lewe te spreek.

Die beskrywings van Jesus se lewe is om die waarheid van Sy persoon te erken sodat sy liefde en genadein elkeen se lewe ervaar kan word.

Ons lees oor God – dis nie gewone geskiedenis nie.

 

 

 

182. Mans in die nag.

[Johannes 18]

Ons het gekom by die begin van die einde van die invloedrykste lewe in die ganse geskiedenis. Dit was die begin van die ondenkbare; ‘n kruisdood wat die mens van daardie tyd en daarna radikaal beïnvloed.

Aan die einde van die laaste maaltyd saam, het Jesus en sy dissipels die bovertrek verlaat en uit die stad gestap na die tuin van Getsemané. Die tuin was in die vallei van die Kedron-spruit geleë. In hierdie stroom het die bloed van die paaslammers gevloei wat by die Tempel geslag is.

Aan die voet van die Olyfberg was die klein tuintjie. Getsemané beteken oliepars. ‘n Aantal welgestelde burgers van Jerusalem het hier privaat tuine gehad. Jerusalem was dig bevolk en die seremoniële voorskrifte het grond en bemesting binne die stadsmure verbied.

Besoekers aan Jerusalem ervaar ‘n kleinerige tuintjie met omtrent agt olyfbome wat so oud lyk dat hulle stamme soos steen lyk. Dit is nie heetemal seker dat hierdie die oorpronklike bome van die tyd van Jesus is nie, maar hulle is minstens so oud soos die Islam-tyd in Jerusalem, maar die grond onder hulle, was die grond waar Jesus geloop het en gekniel het.

Dit is duidelik dat ‘n welvarende vriend van Jesus vir Hom ‘n sleutel van die tuin gegee het en Hy dit as ‘n stil wegkomkans kon gebruik. Hierdie nag het Hy dit nodig gehad. Judas het dit geweet en die arrestasie so beplan.

Johannes praat van ‘n afdeling soldate en Tempelwagte wat met fakkels en wapens na die tuin toe gekom het. Die Tempel het ‘n polisiediens gehad wat die orde gehandhaaf het en die Sanhedrin (die Joodse raad van 70) se opdragte uitgevoer het. Daar was ook ‘n band of cohort van Romeinse soldate betrokke. Die Griekse woord wat vertaal word met afdeling is speira. Dit het drie betekenisse.

In Rome was dit of 600 soldate of 1000 bystandswagte (240 van hulle op perde) of soms het dit verwys na 200 soldate.

As mens sou aanvaar dat die woord die minste moontlike hoeveelheid soldate beteken, was dit nogtans ‘n oormag om ‘n eenvoudige, rondloop-prediker van Galilea in hegtenis te neem. Dit is duidelik dat die owerhede ‘n mini-oorlog te wagte was en baie bang was vir die invloed van Jesus op die mense. Dink net hoe vredevol en kalm die arrestasie plaasgevind het. Jesus self was ten alle tye ten volle in beheer.

  • Jesus was braaf. Hulle het met fakkels gekom asof hulle in donker hoeke sal moet soek. Dit was Paasfees en daarom volmaan, so dit was eintlik ‘n verligte nag. Jesus het nie weggekruip nie. Hy het Homself aangekondig en die self die proses begin.

 

  • Jesus het die gesag gehad. Sy woorde het die mense laat omval. Sy Woord het nog steeds dieselfde uitwerking.

 

  • Jesus het self gekies om te sterf. Hy het Homself oorgegee om gekruisig te word. Dit het Judas paniekerig gemaak, want hy het ‘n wonderwerk verwag en gehoop dat Jesus die Romeine konfronteer. [Bodemklippe 173]

 

  • Jesus het Sy dissipels beskerm. Hy het Homself aangekondig om sy vriende te red.

 

  • Hy was ten volle gehoorsaam- Hy het “die beker” gedrink.

 

Petrus het sy swaard getrek – hy wou veg. Hy was selfs bereid om daar en dan te sterf om sy Meester te verdedig, want hy moes die oormag voor hom sien. Petrus was een van die leidende figure van daardie nag. Meer oor hom later.

Eerstens, die owerhede.

ANNAS (18:12-14 and 19-24)

In beide die gedeeltes hierbo is Jesus voor Annas gebring. Net die Evangelie van Johannes stel dit so. Annas was die mag agter die troon van die hoëpriester. Hy self was hoëpriester van 6-15nC. Vier van sy seuns het as hoëpriester gedien en Kajafas was sy skoonseun.

Daar was ‘n tyd wat die amp van die hoëpriester lewenslank gehou is, maar dit klink asof hier ‘n rotasie-sisteem in werking was. Kajafas was daardie jaar hoëpriester. Die hoëpriester moes nou saam met die Romeine werk te midde van intrige, korrupsie en omkopery. Annas se familie was ryk en invloedryk. Hulle het geweet hoe om die pos te manipuleer.

Die geldwisselaars en handelaars in die Tempelvoorhof was in diens van die hoëpriester. Die hoë winsmarges het Annas ryk gemaak. Jesus was woedend hieroor. ‘n Mens kan jou voorstel wat Annas se reaksie op Jesus se Tempelwoede en sy toutjiesweep skoonmaakprosesse was. (Matteus 21:12, Markus 11:15, Johannes 2: 14,15) Die winkels daar in die voorhof van die Tempel het bekend gestaan as die basaars van Annas. Hy was berug.

Jesus is voor Annas gebring. Sy Tempel skoonmaak-episode het Annas direk geraak en Annas was die eerste een om Hom te konfronteer.

Die ondervraging voor Annas was ‘n bespotting van die regsproses. ‘n Doodsvonnis kan nie op grond van ‘n persoon se eie getuienis opgelê word nie. ‘n Aangeklaagde kan homself nie inkrimineer nie. Jesus sê vir Annas om die mense te vra wat Hy gedoen het en nie aan hom persoonlik die vrae te stel nie. Hy wou eintlik sê: hanteer die regsproses korrek.

Een van die offisiere het Jesus in die gesig geslaan. Hy wou die hoëpriester se status beskerm en het gedink Jesus se antwoord is nie respekvol nie. Hoe kan ‘n skrynwerker van Galilea vir die hoëpriester kom vertel hoe om die saak te hanteer. Jesus vra die soldaat of Hy enigiets verkeerd gedoen het.

Jesus het geweet dat daar nie sprake van ‘n regverdige verhoor sou wees nie. Hy is veroordeel voordat Hy verhoor is. Hy moes ge-elimineer word sodat hulle met hulle gemaklike lewens kon voortgaan. Wie het werklik omgegee of een misdadiger regverdig behandel word?

‘n Eenvoudige webnavraag gee baie inligting oor die Sanhedrin. Dit was die hoogste hof van die Jode met streng riglyne oor die funksionering daarvan. ‘n Verhoor soos hierdie moes nooit in die nag plaasgevind het nie. Die nagtelike verhoor was ‘n strategie van Annas en Kajafas om die ondersteuners van Jesus in die Sanhedrin, soos Nikodemus en Josef van Arimitea te uitoorlê.

Jesus is na Pilatus gestuur op grond van Sy eie woorde. Geen getuies kon gevind word nie. Die getuies wat deur die owerhede opgesteek is, kon nie saamstem nie. Die verhoor was flagrante diskriminasie teen Jesus.

So verloop die gesprek volgens Lukas. (22:67-71)

Hulle sê toe: “As jy die Christus is, sê dit vir ons.”

Maar Hy antwoord hulle: “Al sou Ek dit vir julle sê, sal julle tog nie glo nie; en al sou Ek vir julle ‘n vraag stel, sal julle ook nie antwoord nie.

 Maar van nou af sal die Seun van die mens aan die regterhand van die almagtige God sit.”

 Toe vra hulle almal: “Dan is jy die Seun van God?” Hy sê vir hulle: “Dit is soos julle sê: Ek is!”

 Daarop sê hulle: “Waarvoor het ons dan nog getuienis nodig? Ons het dit mos uit sy eie mond gehoor!”

Daar by Pilatus het die Joodse leiers hom gevra om Jesus tot die dood te veroordeel omdat Hy gesê het Hy dat Hy die koning van die Jode en daarom ‘n bedreiging van Romeinse gesagstrukture is.

In al vier die Evangelies word Petrus se verloëning van Jesus daardie nag beskryf. Dit bespreek ons volgende keer.

 

 

 

27. Die onsigbare koninkryk – jy is ‘n prins.

Bekeer julle want die Koninkryk van God het naby gekom.

Woorde van Johannes die Doper in Matteus 3:2.

Bekeer julle want die Koninkryk van God het naby gekom.

Jesus begin Sy prediking met presies dieselfde woorde in Matteus 4:17.

Wat was hierdie Koninkryk waarvan Hy gepraat het? Vir die meeste mense op daardie punt in die geskiedenis het dit politieke uitkoms beteken en is so geïntepreteer. Hulle was uitgeworpe verdruktes onder die wreedheid en totale oorheersing van die Romeine; belas, onwaardig, magteloos en arm.

Johannes die Doper was letterlik en figuurlik ‘n stem in die woestyn – in die woestyn waar die Esseniese sekte gewoon het, waarvan sy ouers deel was, het hy grootgeword.  Sy opvoeding daar het hom in afsondering geskool om die stem van God te hoor. Op hierdie stadium waar hy sy bediening begin het, was die stem van profesie vir 400 jaar al stil en Israel se onderdrukking deur die Romeine ‘n vernedering, vasgevang in onderdrukte geestelike woede – ‘n geestelike woestyn. Die politieke situasie onder die ystervoete (onthou Daniël se droom) van die Romeinse oorheersing, was vir baie Jode ‘n dolk in die hart.

Die Bybel hat baie van die koninkryk, met betrekking tot die volk van God, gepraat.  In werklikheid moes die konsep nie vreemd gewees het nie, by die tyd toe Jesus daaroor gepraat het nie. Reeds in Exodus 19:6 sê die Here:

And you shall be to me a kingdom of priests and a holy nation.

Dawid was baie bewus van die koninkryk van God. Hy bid in sy aanloop tot die bou van die tempel in 1 Kronieke 29:11:

Yours is the Kingdom O Lord. Regdeur die Psalms bid hy dikwels oor die koninkryk van God. [Psalm 45:6; 103:19; 145:13.]

In Daniël 2:44 voorspel Daniël die koninkryk, die groot rots, wat nooit vernietig sal word nie, wat die ander koninkryke in stukke sal breek en wat ewig sal standhou. Dit is die direkte profesie na die koninkryk wat Jesus van praat in Matteus 4:17.

Wat beteken hierdie koninkryk vir ons? Kom ons bring dit nader net soos Jesus vir Nikodemus in Johannes 3 gedoen het. Hy sê aan Nikodemus dat as iemand nie weer gebore is nie, hy die koninkryk van God nie sien nie. Jesus bedoel hierdie koninkryk wat “naby” gekom het, wat Hy op aarde kom bevestig het – let wel nie stig nie. Die onsigbare koninkryk van God is reeds lankal tot stand gebring in die harte van mense toe Hy in Exodus Sy volk ‘n koninkryk van priesters en ‘n heilige volk genoem het. Jesus bedoel nie dat iemand nie sal hemel toe gaan nie.

Hy bedoel dat jy die koninkryk hier en nou op aarde gaan mis. Met wedergeboorte immigreer jy eens en vir altyd na die onsigbare koninkryk van God op aarde en begin jy volgens die beginsels van die Woord – koninkrykswette – leef. Op jou is die seën van die Here van toepassing as jy weet hoe afhanklik jy van God is, as jy honger en dors na geregtigheid, as jy treur, as jy vervolg en verwerp word – gaan lees weer die bergpredikasie om beter die koninkrykswette te verstaan. Die seën van hierdie wette was ‘n vervulling en vrug op die Wet wat in Exodus op die berg aan Moses gegee is.

Jesus sê: Kom op na My vlak. Moenie in die modder en slyk van aardse begeertes en behoeftes verval nie. Ek het vir jou ‘n troon, ‘n kroon en ‘n verhewe bestaan beplan. ‘n Lewe vol vreugde, vrede, oorwinning oor probleme, verdrukking, hartseer en tragedie (wat daar wel is en gaan wees), vol vergenoegdheid en vol van Myself.

Hy leer Sy dissipels bid in Matteus 6 dat Sy Vader se koninkryk sal kom. Die tweede frase wat daarop volg is dat God se wil op die aarde soos in die hemel sal geskied. As jy vra wat is die koninkryk van God dan is hierdie die antwoord – daar waar Sy wil geskied.  In hierdie koninkryk is nuwe lewe en nuwe perspektief. Hierdie nuwe lewe en nuwe KYK is die werk van die Heilige Gees. Dit is hemel. Die koninkryk van God waar Sy wil geskied en jy Sy wil kan sien deur die werking van die Heilige Gees is HEMEL. Dit is ‘n plek hier op aarde. Daardie plek is jou hart. Die koninkryk van God is die oomblik wat jy IN Sy teenwoordigheid Sy wil aanvaar en daaraan onderwerp. Dit was nie ‘n nuwe boodskap nie. Dawid skryf daaroor in Psalm 91:1.

He who dwells in the secret place of the Most High, shall abide in the shadow of the Almighty.

In vers 8 (van Johannes 3) verduidelik Jesus die onvoorspelbaarheid, dikwels onverstaanbaarheid van die werk van Sy koninkryk deur die Heilige Gees:

The wind blows where it wishes, and you hear the sound of it, but cannot tell where it comes from and where it goes. So is everyone who is born of the Spirit.

Baie belangrike beginsel. Die werk van God kan nie ingeboks wees nie, dit vind dikwels plaas op ‘n manier wat jy nie verstaan nie. Meestal is dit Gees-insig wat nodig is om God se plan te sien en te aanvaar. Gees-inspirasie om te onderwerp aan daardie plan, veral as dit nie volgens jou plan verloop nie. Selfs meer nog is dit ‘n goeie rede om nie die werking van die Gees in ander mense te oordeel nie. Kom ons los die werk van God in Sy kinders vir Hom, sonder kritiek en skinder, sonder apologie, net ondersteuning in liefde.

Hierdie koninkryk funksioneer op die beginsels van verhouding – dus liefde. Uit liefde volg gehoorsaamheid. Ons sal nie sê ons is lief vir iemand en voortgaan om daardie persoon seer te maak en te verneder nie. Gehoorsaamheid volg vrywillig op die liefdesverhouding wat met wedergeboorte begin. Hierdie geboorte uit water en Gees vee jou hele verlede weg en waarborg oorwinning vir jou toekoms. Romeine 6 verduidelik hoe ons saam met Christus begrawe is deur die doop en so ook saam met Hom in ‘n nuwe lewe opstaan. Die Heilge Gees in jou word jou oorwinningskrag vir die toekoms.

In 1 Petrus 2:9 word die beginsel van die koninkryk van Priesters en Heiliges herbevestig:

But you are a chosen generation, a royal priesthood, a holy nation, His own special people, that you may proclaim the praises of Him who called you out of darkness into His marvelous light.

Dit is duidelik uit die lewes van twee dissipels hoe hierdie Gees-insig ‘n verskil in die een se lewe gemaak het en die ander se keuse om nie te luister nie, tot sy verdoemenis gelei het. Die Heilige Gees bring jou uit ‘n plek van  duisternis en doofheid, in die plek van openbaarmakende lig. Dit word so in Efesiërs 4:17 – 24 verduidelik:

This I say, therefore, and testify in the Lord, that you should no longer walk as the rest of the Gentiles walk, in the futility of their mind, having their understanding darkened, being alienated from the life in them, because of the blindness of their heart…….

Hierdie is so ‘n skrikwekkende toestand om in te wees – blinde harte, leef soos ‘n wurm in een dimensie, sonder wysheid, insig en diepe kennis. Daardie een dimensie kom neer op ‘n alles oorheersende fokus op jouself en jou eie visie van die lewe. Vreeslik!!

Net soos Judas:

Judas was geroep, deur Jesus self. ‘n Lewe van bediening onder Jesus het nog steeds die keuse van verwerping gelaat. Slegs vrywillige onderwerping aan Jesus is aanvaarbaar. Die volle uitoefening van jou keuse net soos in die Tuin van Eden.

Judas was een van die Zelote, wat ‘n beleid van geweld ondersteun het, om met bloedige rebellie die Romeinse juk af te gooi en hulleself te regeer. Die effektiewe en rigiede Romeinse administrasie en weermag, was ‘n formidabele teenstaander en kon nie sonder goeie organisasie en ‘n duidelike plan oorwin word nie. Dit het aanleiding gegee tot ‘n geheime groep wat deurgaans besig was om planne te maak om die Romeine met geweld aan te durf.  Hulle is die zealots genoem, wat maar net beteken het, dat hulle ‘n brandende ywer vir God gehad het. Daar is ook ‘n teorie dat die benaming Iskariot (wat niemand regtig weet watse naam dit was nie), beteken dat hy deel was van ‘n groep wat hulleself met dolke bewapen het (die iscarii  – Latyn), in afwagting op die rebellie.

Vir drie jaar loop Judas saam met Jesus en sien en ervaar die wonderwerke en lering. Op ‘n paar plekke in die Evangelies het die kerkleiers baie kwaad geword en het daar amper ‘n steniging of inhegtenisname plaasgevind. Die Bybel sê, Jesus het net weggeloop omdat Sy tyd nog nie reg was nie.

‘n Paar jaar na die kruisiging is daar tydens die Paastyd in Jerusalem ‘n sensus geneem. Na beraming is daar toe 256 000 lammers geslag. Volgens voorskrif het 10 persone ‘n lam gedeel vir die Paasoffer. Dit gee mens ‘n estimasie van 2,5 miljoen net Jode in Jerusalem. Die geheime nagtelike vergadering van die Sanhedrin het die opdrag laat uitgaan dat hulle Jesus voor die Sabbat wil laat terregstel. Hulle het ‘n verraaier nodig gehad om Jesus tussen al daardie mense te kry.

Judas het mos lankal gesien dat Jesus nie bang is nie, en dat hy nie in hegtenis geneem kon word nie, hoe kwaad hy hulle ookal gemaak het. Sy hart was blind en sy ore was doof, anders sou hy die waarskuwings van Jesus oor Sy dood gehoor het. Hy het ook op verskeie geleenthede na Judas uitgereik – laaste keer tydens die laaste maaltyd saam. Toe Jesus vir Judas die kruiebak aanbied, was dit die gasheer se spesiale gebaar na die eregas. (Johannes 13:26 en Matteus 26:23) Daar was ook ‘n gestry oor die belangrikheid van elkeen in die koninkryk en dit kon gewees het, volgens sommige kommentare, dat Judas ‘n ereplek naby Jesus ingeneem het,

Maar Judas wou Jesus se hand dwing. Hy was ongeduldig met Jesus se geduld, hy het die groter prentjie gemis, hy was gefokus op korttermyn voordeel – naamlik die omverwerping van die Romeine – sy eie droom en plan.  Hy het gedink dat Jesus Homself sou red uit die inhegtenismame. Hy onderhandel die prys – 30 stukke silwer – die prys van’n slaaf volgens Exodus 21:32. Hy was duidelik die gids vir ‘n afdeling soldate om die inhegtenisname te  bewerkstellig.

Toe loop als verkeerd. Hy sien hulle gaan Hom regtig doodmaak. Hy het seker gesien dat Jesus Homself oorgee om gekruisig te word, na die wroeging in Getsemane . Hy raak paniekerig toe hy sien Jesus gaan Homself nie red nie. Hy hardloop terug met die geld en sê:

I have sinned by betraying innocent blood. [Matteus 27:4.]

Toe kom die tragedie van drome wat in skerwe lê en die desperate hopeloosheid van selfmoord, want hy het tot daardie punt nog nie geweet met wie hy te doen het nie. Hy wou Jesus gebruik vir sy eie droom.

Nog ‘n speler in die dramatiese gebeure van daardie nag was Petrus. In Matteus 16 vanaf vers 13 speel Jesus amper ‘n skinderspeletjie. Hy vra sy dissipels wie die mense sê Hy is. Hulle antwoord: Elia, Johannes die Doper. Skielik pen Hy hulle vas en vra wie hulle self dink Hy is. Petrus spreek in daardie oomblik Gees-woorde:

You are the Christ the son of the living God.

Jesus seën hom en sê vir hom dat vlees en bloed dit nie aan hom geopenbaar het nie, maar Sy Vader wat in die hemel is.

Gees-woorde, uit die mond van die Vader, sal altyd Jesus aan jou openbaar.

Daarom kon Jesus hom vind by die ander dispels na die opstanding. Gebroke en hartseer na sy verraad, maar aangetrokke tot die plek waar Jesus Homself aan hulle sou openbaar as ‘n opgestane Messias. Petrus het Gees-oortuiging gehad van Jesus se ware identiteit as Christus en Seun van God.

Sy ware identiteit in jou lewe kan net met Geesbegrip jou lewe transformeer. Sien jy met jou hart die opgestane Messias? Leef jy in die lig van die opstandingsoggend?