[Openbaring 7]
Die intrige verdiep in die sewende hoofstuk. ‘n Oppervlakkige lees kan verwarrend en ontmoedigend wees. Winde en engele, getalle en menigtes, merke en seëls, harde stemme en aanbiddingsliedere word alles gekombineer om kosmiese geskiedenis in ‘n paar woorde te beskryf. Hou vas, gaan stadig en begryp die metafore en simbole om te verstaan en te geniet. Onthou, ons het gesalfde denke en geseënde begrip.
In plaas daarvan om na ‘n duidelike prentjie te soek, ontspan en “hoor” die stil, sagte stem van jou Vader en Sy vriendelike woorde van bemoediging. Hy is baie bewus van jou huidige posisie in Sy Woord en Hy sal jou gedagtes verlig en met jou hart kommunikeer.
1Hierna het ek vier engele by die vier hoeke van die aarde sien staan. Hulle het die vier winde van die aarde in bedwang gehou, sodat daar nie wind op die land of op die see of teen enige boom sou waai nie. 2Ek het ook ‘n ander engel van die oostekant af sien aankom, wat ‘n seël van die lewende God vashou. Hy het met ‘n kragtige stem geroep na die vier engele wat aangesê is om die land en die see te beskadig, en gesê: 3“Moenie die land of die see of die bome beskadig, voordat ons die diensknegte van ons God met ‘n seël op hulle voorkoppe gemerk het nie. ”
Na hierdie dinge het ek gesien – nuwe visie. Dieselfde toneel vanuit ‘n ander hoek. Onthou die hele Openbaring is een visioen uit verskeie hoeke. Dit is eintlik ‘n voorspel tot die opening van die seëls en ‘n tussenspel vir die opening van die sewende seël.
Vier hoeke – soewereiniteit oor die hele aarde. (Jeremia 49:36; Daniël 8:8; 11:4; Matteus 24:31; Markus 13:27).
Die winde beeld die vier ruiters uit. Dit is nog ‘n manier om die gevolge van sonde te simboliseer. (Sagaria 6:5). Aarde, see en bome – die wêreld waarin ons leef – lewe op aarde.
Dit was ‘n algemene opvatting onder die Jode dat engele die aarde beheer. Hulle het geglo dat die aarde vierkantig en plat is. Die winde uit die noorde, suide, ooste en weste was goed, maar winde wat skuins oor die aarde gewaai het, was sleg. Hulle het die engel van vuur geken soos genoem in Openbaring 14:18 en die engel van waters soos in Openbaring 16:5. Hulle het ook geglo dat engele oordeel kan terughou, maar slegs op ‘n bevel van God.
Die Sirocco was bekend as ‘n besonder verskriklike wind. Dit was ‘n warrelwind wat plantegroei verdroog en die oes vernietig het. (Sagaria 6:1-5, Nahum 1:3,4, Psalm 18:15, Jesaja 40:7,24, 66:15)
Psalm (83:13) verklaar dat God sy vyande soos stoppels voor die wind sal vernietig. Ander tekste praat van die vernietiging van vrugbaarheid deur die wind. (Jeremia 23:19, 30:23. Hosea 13:15)
Ons weet dalk meer van die weerpatrone, maar ons moet altyd besef dat God in beheer is.
Die engele hou die winde vas en blokkeer skade totdat redding oor die godvresende verseël is. Die winde is simbolies van bose magte. Die ooste is altyd beskou as die bron van seën, die opkoms van die son. Die son simboliseer lig en lewe. God belowe lewe en lig selfs binne twis en teëspoed.
Ons dien die lewende God, in teenstelling met afgode wat deur mensehande gemaak is, meer as genoeg teen die oorweldigende bose magte. (Jesaja 44:9-17, 2 Konings 18: 17-37)
Ons het die voorreg om die seël of merk van die lewende God te dra, sodat ons teen die bose beskerm word. Ons lees in Esegiël 9:1-7 van die man geklee in linne, met ‘n skrifgeleerde se skrywersakkie aan sy gordel wat die voorkoppe van die gelowiges merk, voordat die oordeel die stad tref. Die Hebreërs het die merk van bloed op die deurposte in Egipte gehad – beskerm teen oordeel.
Die doel van die seël is om geloof en verlossing te beskerm, nie noodwendig fisiese skade nie. Ons dra die naam van God op ons voorkoppe – denkwyse wat optrede bepaal. Ons is die verteenwoordigers van die hemel op aarde. Ons moet God en sy Koninkryk op aarde weerspieël te midde van gebrokenheid en boosheid. (Openbaring 14:1; 2 Timoteus 2:19). Die bloed oor die deurposte beskerm openbaringskennis.
In antieke tye was die koning se seël baie betekenisvol. Die koning het ‘n seëlring gedra om dokumente en eiendom te verifieer. Dit was ‘n onbetwisbare, gesaghebbende voorstelling van die koning se bevel en vertroue. (Genesis 41:42 – Josef, Ester 3:10,8:2)
Die leeukuil was verseël (Daniël 6:17) asook Jesus se graf. (Matteus 27:66). Dit dui op ‘n bron van besit vir handelaars en wingerde.
Vir die vroeë kerk was die seël die doop. In die vroeë kerk is mense altyd gedoop met wit klere. (Sagaria 3:4)
Ons doop is verseël met die Heilige Gees. Die seël is die volle pakket van verlossing en beskerming teen boosheid in hierdie wêreld, volgens 2 Korintiërs 1:22 en Efesiërs 1:13 en 4:30. Geestelike beskerming is die fokus. (Openbaring 12:11).
In Hom is julle, toe julle die woord van die waarheid,
die evangelie van julle verlossing,
gehoor en tot geloof gekom het,
verseël met die Heilige Gees, wat beloof is. (Efesiërs 1:13)
‘n Seël dui eienaarskap en gesag aan. ‘n Slaaf is op sy voorkop gemerk. Ons deel in God se beskermende teenwoordigheid.
Ons is verseël van God se toorn, nie van verdrukking en dood nie. Ons is nie vrygestel van benoudheid op aarde nie, maar word veilig deurgedra. Ons is die getuienis vir die wêreld. Die kerk is die waarskuwing, die versekering en die belofte – alles tegelykertyd. Ons leef en loop langs die ongelowige, maar ingeprop (verseël) in die Bron van die lewe, om te leef as ‘n voorbeeld van ‘n lewe van uitnemendheid binne die gebrokenheid en twis.
Ek het toe gehoor wat die getal is van hulle wat met die seël gemerk is: honderd vier-en-veertigduisend – uit elke stam van die kinders van Israel:
5Uit die stam Juda, twaalfduisend
wat die seël dra;
uit die stam Ruben, twaalfduisend;
uit die stam Gad, twaalfduisend;
6uit die stam Asar, twaalfduisend;
uit die stam Naftali, twaalfduisend;
uit die stam Manasse, twaalfduisend;
7uit die stam Simeon, twaalfduisend;
uit die stam Levi, twaalfduisend;
uit die stam Issaskar, twaalfduisend;
8uit die stam Sebulon, twaalfduisend;
uit die stam Josef, twaalfduisend;
uit die stam Benjamin, twaalfduisend
wat die seël dra.
Die getal 144 000 is ‘n simbool van volledigheid. Die militêre afdeling van die kamp van Israel was 1000, dus 10x10x10, wat ‘n perfekte kubus is, simbolies van genoeg. Die getal 144 is 12×12, wat die ouderlinge insluit – die stamme en die apostels. Dit is die simbool van die getroue oorblyfsel van die Ou en die Nuwe Testament.
Dit is die volkome geestelike Israel. (Galasiërs 6:16, Openbaring 14:1-5)
Die getal is inklusief en nie beperk nie. Dit word met vermenigvuldiging uitgebeeld. Hulle word “van die aarde gekoop” (14:3-4) en deur die Bloed gekoop (5:9).
Die stamme is verseël soos die stene van die skouerkleed van die Hoëpriester. Daar was ‘n goue plaat op Aäron se voorkop “soos die gravering van ‘n seël“. Daar is geskryf – Heilig aan die Here. (Eksodus 28:36,38) Die stene verskyn weer in Openbaring 21:19-20.
Nie alle Jode behoort aan Israel nie, volgens Romeine 9:6-8:
Dit is nie asof die woord van God nou gefaal het nie. Want nie almal wat uit Israel afkomstig is, is die ware Israel nie. 7Ook is nie almal wat nageslag van Abraham is, sy kinders nie. Inteendeel, daar staan: “Dit is deur Isak dat jou nageslag benoem sal word.” 8 Dit wil sê: Dit is nie die kinders na die liggaam wat kinders van God is nie, maar die kinders na die belofte, word as nageslag beskou.
Ons is Abraham se nageslag in Christus. (Galasiërs 3:29, 6:16)
Die stamme wat in Openbaring 7 genoem word, is in geen spesifieke volgorde nie. Juda is eerste as die bron van Jesus. Dan word weggelaat weens afgodery en oordeel (Genesis 49:17) en as die vyand beskou (Jeremia 8:16). Manasse (Josef se seun) is ingesluit in hierdie lys.
Die stamme was oorspronklik georganiseer as militêre orde vir die geveg en die doel was die Beloofde Land. Hier is ons in die stryd gewikkel en oorwin ons op dieselfde manier wat die Lam – deur geloof en getuienis deur lyding – die weg van die Kruis oorwin het.
Die oorblyfsel van Israel, die Kerk wat al die getroues oor alle eeue insluit, is militêr georganiseer om boosheid te veg, net soos die stamme van destyds.
Die groot skare in die hemel
9Hierna het ek gesien, en kyk, daar was ‘n baie groot skare, wat niemand kon tel nie. Hulle was afkomstig uit elke nasie en stam en volk en taal, en het voor die troon gestaan, en voor die Lam. Hulle het lang wit stolas gedra, met palmtakke in hulle hande. 10Hulle het met ‘n harde stem uitgeroep:
“Die verlossing behoort aan ons God,
wat op die troon sit,
en aan die Lam!”
11Al die engele het rondom die troon, en ook rondom die ouderlinge en die vier lewende wesens, gestaan. Hulle het toe op hulle gesigte neergeval voor die troon, en God aanbid 12en gesê:
“•Amen!
Die lof, die heerlikheid en die wysheid,
die dank en die eer,
die krag en die sterkte
kom ons God toe vir ewig en ewig.
Amen!”
13In antwoord daarop het een van die ouderlinge vir my gevra: “Hierdie mense wat die lang wit stolas dra, wie is hulle, en waar kom hulle vandaan?” 14Ek het hom geantwoord: “Meneer, u is die een wat weet.” En hy het vir my gesê:
“Dit is die mense wat uit
die groot verdrukking kom.
Hulle het hulle lang stolas gewas,
en wit gemaak in die bloed van die Lam.
15Daarom is hulle voor die troon van God,
waar hulle Hom dag en nag in sy •tempel dien.
En Hy wat op die troon sit,
sal sy tent by hulle opslaan.
16 Hulle sal nie meer honger of dors word nie;
nie die son nie, ook geen hittegloed
sal hulle brand nie.
17Want die Lam wat in die middel
voor die troon staan,
sal hulle soos ‘n herder versorg
en hulle na fonteine
met lewende water lei,
en God sal elke traan
uit hulle oë vee.”
Verse 9 -17 praat oor die geseënde toestand van die verlostes in die hemel. Dit is die kerk wat triomfeer, met die groot wolk van getuies.
(Hebreërs 12:1). In die hemel beteken in die Teenwoordigheid van God, dus die onsigbare Koninkryk van God wat Jesus op aarde kom vestig het. Dit is hier op aarde waar Jesus ons soos ‘n Herder versorg. Daar sal geen nodigheid daarvoor wees na die Wederkoms.
Die getal van die martelare is te groot om te tel. Israel seën elke nasie op aarde. [Genesis 15:5, 32:12] Dit is ‘n groot menigte uit baie nasies en baie tale.
Johannes hoor die getal van die verseëlde stamme van Israel en sien dan ‘n ontelbare aantal voor hom. Hy hoor van die Leeu van die stam van Juda (5:5) en sien dan die Lam (5:6). Die Leeu van Juda verteenwoordig die stamme en die Lam verteenwoordig die menigte wat losgekoop is van elke nasie en taal wat hul klere in die Bloed van die Lam gewas het. (7:14) Dit ondersteun verder die idee dat Hoofstuk 7 ‘n voorspel en ‘n tussenspel is.
Mense staan – ere-posisie om beloning te ontvang. Later staan hulle op die see van glas – (15:2).
Christus staan ook in die Troonkamer – (5:6) en Hy het in Handelinge 7:55,56 vir Stefanus opgestaan en die eerste martelaar in sy heerlikheid verwelkom.
Hulle sal palms en wit klere hê, wat hul oorwinning en vreugde illustreer, gevul met lof en aanbidding vir die Bron van Verlossing. Die palmtakke herinner aan die Loofhuttefees wanneer hulle hutte van palmtakke bou om die voorsiening van God in die woestyn te herdenk. Hy sal voorsien in verdrukking – die woestyn.
Die ware Israel vier die eskatologiese Loofhuttefees – die laaste Fees op die kalender. Die Fees gaan voort in die hemel – daar is geen onderbreking in die feesmaal nie. Die Fees vind plaas om getuienis te vier – voorsiening en beskerming in die wildernis.
Die loflied verenig die hele hemel. Die heiliges word vergesel deur die engele, die ouderlinge en die vier lewende wesens.
‘n Sewevoudige toeskrywing van aanbidding vloei in lofprysing:
Seën, heerlikheid, wysheid, danksegging, eer, krag en mag gekombineer met ewigheid.
Krag kan beskryf word deur 4 woorde in Grieks:
- Koach – kapasiteit, vermoë
- exousia – gesag, reg om op te tree
- dunamis – mag, groot krag
- Kratos – effektiewe krag getoon in die heersende
Al die woorde wat gebruik word, is in die teenwoordige tyd, wat deurlopende, volgehoue aksie uitdruk. Aanbidding is nie vir eens en altyd nie. Verdrukking vind regdeur die kerk bedeling plaas en steeds triomfeer die kerk.
Die groot verdrukking is ‘n versnelling en intensifisering van moeilike tye wat ‘n hoogtepunt bereik in die wederkoms van Jesus. (Daniël 12:1; Matteus 24:21). Die verdrukking sal die Kerk reinig. (Daniël 11:30-39,44; 12:10) Sommige van die gelowiges sal afvallig raak. (Daniël 11:32,34 en soos gesien in die gemeentes van Hoofstuk 2 en 3 behalwe Smirna en Filadelfia) Die verdrukking is nie beperk tot die tyd voor Christus se wederkoms nie. Dit begin by die geboorte van die Kerk en duur voort deur die Kerk-tydperk.
- Johannes sien die profesie van Daniël in Christus vervul.
- Jesus sien die profesie van Daniël vervul in sy eie bediening en opstanding. (Johannes 5:24-29). Dit is die verwysing na die “eerste opstanding”. (20:6)
- In Openbaring 1:9; 2:9-10,22 Daar word na die verdrukking verwys as die teenwoordige werklikheid. Die uur van beproewing” (3:10) verwys na Daniël 12:1 en dit blyk die hele Advent-tydperk (tyd tussen die eerste en wederkoms van Jesus) in te sluit.
- Jesus sien die verdrukking as teenswoordige werklikheid in Johannes 16:33: Dit het Ek vir julle gesê, sodat julle in My vrede mag vind. In die wêreld ervaar julle swaarkry; maar hou moed, Ek het reeds die wêreld oorwin. ”
- Een-en-twintig uit die drie-en-twintig van Paulus se gebruik van die woord verdrukkingverwys na die huidige werklikheid.
Slegs deur die Bloed kan ons regverdig gemaak en gereinig word van sonde. Die bloed bedek die offer vir die verlede (vergifnis van sondes), die hede (vrede en verlossing deur geloof) en die toekoms (gewaarborgde heerlikheid by Christus). In antieke mistiese rituele is die bloed van offerdiere oor ‘n persoon gestort.
Hulle word deur die teenwoordigheid van God beskut. Hy sal sy tabernakel oor hulle uitsprei. (Jesaja 4:5,6) (Hierdie vers is direk uit die Engels vertaal – die Afrikaanse vertaling gebruik die woorde takskerm of afdak wat nie verwys na die Tabernakel en die konneksie maak met die Tabernakel (woonplek van God) in die woestyn nie.)
… dan sal die Here bo elke woonplek van die berg Sion, en bo haar byeenkomste, ‘n wolk en rook in die dag skep en ‘n vlammende vuur in die nag skyn. Want oor al die heerlikheid sal daar ‘n bedekking wees. 6 En daar sal ‘n tabernakel wees om bedags teen die hitte skaduwee te gee, as ‘n toevlugsoord en as skuiling teen storm en reën.
Die belofte van Sy teenwoordigheid is oop vir almal; ook vroue en die heidene. Die Shechinah was Sy sigbare teenwoordigheid soos ‘n tent. Die tempel in die tyd van Jesus het die plekke vir die heidene en die vroue geskei. Dit verklaar Jesus se woede en Sy hoogs omstrede reiniging. Hy het gesien dat ‘n heiden geen ware Tempel-aktiwiteite kan waarneem of deel nie – net geld-wisseling en handel – nie gebed, aanbidding of enigiets wat na God verwys nie. (Matteus 21:12).
En Ek sal ‘n verbond van vrede met hulle sluit, dit sal ‘n ewige verbond met hulle wees; en Ek sal hulle daar bring en hulle vermenigvuldig; en Ek sal my heiligdom in hulle midde vestig vir ewig.
27En my tabernakel sal oor hulle wees, en Ek sal vir hulle ‘n God wees en hulle vir my ‘n volk wees.
28En die nasies sal weet dat Ek die Here is wat Israel heilig as my heiligdom vir ewig in hulle midde sal wees. (Esegiël 37:26-28, OAB).
God belowe herstel en sekuriteit aan sy mense te midde van alle beproewinge en gebrokenheid.
Die gevolg van die Tabernakel van God is dat die ander nasies sal sien watter soort God Hy is en begeer om Hom te dien. Dit is sy doelwit. Die hart van God is om in verdrukking die uitkoms te gee.
Die Lam is die Herder – ‘n bekende beeld in die antieke wêreld. (Psalm 23, Jesaja 25:8; Esegiël 34:24) Hy sal vir Sy skape sorg met fonteine van die water van die lewe – geen tekort, geen dors nie. (Jesaja 55:1)
Hierdie verse is vol bemoediging en hoop vervul in die beste moontlike scenario – oorwinning ten spyte van verdrukking. Hulle geween word vertroos. Hulle sal in triomf uitroep soos in die dae van Jerigo.
Verlossing is nie ontsnapping nie, maar verowering.
God bring hulle triomfantlik deur moeilikheid. Die lewe is nie maklik nie, maar die lewe is wonderlik. Dit is die ware Christelike hoop: nie om gered te word van benoudheid en beproewing nie, maar om te volhard en om van die heerlikheid van beloning gewaarborg te word – Judas 24.
Hulle honger en dors na geregtigheid sal versadig word. [Matteus 5]
Jesus is die Brood van die Lewe. In Hom is daar geen honger of dors nie. [Johannes 6:35]
…maar wie van die water drink wat Ek hom gee, sal tot in ewigheid nooit dors kry nie. Die water wat Ek hom gee, sal in hom ‘n fontein van water word wat opborrel tot die ewige lewe.
(Johannes 4:14).
Hulle sal nie honger of dors word nie, die dor woestynwind en son sal hulle nie tref nie. Ja, hulle ontfermer sal hulle lei, langs waterbronne sal Hy hulle begelei. (Jesaja 49:10).
Hy sal die dood vir ewig verswelg; my Heer, die Here,
sal die trane van alle gesigte afvee.
Die bespotting van sy volk sal Hy van die hele aarde af verwyder.
Ja, die Here het gespreek. (Jesaja 25:8).
‘n Duidelike profesie van die heerskappy van die Messias in die tyd van verdrukking. Daar sal trane van gebrokenheid wees, maar Hy sal die trane afvee en vertroosting soos geen ander nie.
Die goddelike herder.
Dit is ‘n kosbare prentjie in enige tydperk; maar dit was meer betekenisvol in Palestina as wat dit ooit kan wees vir diegene wat in stede woon. Judea was soos ‘n smal plato met gevaarlike afgronde aan weerskante. Dit was net ‘n paar kilometer in deursnit, met aan die een kant die gevaarlike kranse en klowe wat na die Dooie See gelei het en aan die ander kant die skerp afdraandes na die wildernis van die Shephelah.
Daar was geen heinings of mure nie en die herder moes altyd op die uitkyk wees vir verdwaalde skape. George Adam Smith beskryf die Midde-Oosterse herder. “By ons word skape dikwels aan hulleself oorgelaat; Ek kan nie onthou dat ek in die Ooste ‘n kudde sonder ‘n herder gesien het nie. In so ‘n landskap soos Judea, waar ‘n dag se weiding dun versprei is oor ‘n onomheinde gebied, vol van met misleidende paadjies, vol wilde diere wat lei na die woestyn, is die man en sy karakter onontbeerlik.”
Op een of ander hoë grond, waar die hiënas en jakkalse in die nag huil, kry jy hom – slapeloos en starend, verweerd en gewapen. Hy leun op sy staf en kyk uit oor sy verstrooide skape, elkeen op sy hart. Hy maak hulle bymekaar vir die nag in ‘n takkraal (veilig van wilde diere) waar hyself oor die ingang slaap. Dan verstaan jy waarom die herder van Judea ‘n voorste plek in sy volk se geskiedenis gevind het; waarom hulle sy naam aan hul koning gegee het en hom die simbool van die voorsienigheid gemaak het; waarom Christus hom as die tipe van selfopoffering gevestig het.”
Hier het ons die twee groot funksies van die Goddelike Herder. Hy lei na fonteine van lewende waters. Soos die psalmis dit gestel het: “Hy lei my langs stil waters” (Psalm 23:2). “By U is die fontein van die lewe” (Psalm 36:9).
Sonder water sou die kudde vergaan. In Palestina was die putte min en ver uitmekaar. Hy het ook die kalm stroompies geken, waar vinnig-vloeiende water nie die skaap sou bedreig nie.
Die Goddelike Herder lei ons na waterputte. Dit is die simbool dat Hy vir ons die dinge gee waarsonder ons nie kan oorleef nie.
Hy vee die trane van elke oog af. Soos Hy ons liggame voed, so vertroos Hy ook ons harte. Sonder die teenwoordigheid en die vertroosting van God sou die hartseer van die lewe ondraaglik wees, en sonder die krag van God is daar tye in die lewe wanneer ons nooit sou kon voortgaan nie.
Die Goddelike Herder gee ons voeding vir ons liggame en vertroosting vir ons harte. Met Jesus Christus as Herder kan niks met ons gebeur, wat ons nie kan verdra nie.
Om as skape gelei te word, is die beloning om die geloof deur verdrukking heen te behou. God sal nooit sy volk verlaat nie, selfs nie in die moeilikste omstandighede en tye van beproewing nie.
Die heiliges wat wit dra, het uit groot verdrukking in die Kerk-bedeling gekom en hulle kom almal bymekaar om om die Troon om fees te vier.
Hier is die skakel na die Spotify Audio:
Bodemklippe 