112. Kom sing die lied van die heelalkoor – Halleluja!

[Openbaring 19]

Daar is geen tywfel dat die tale van die wêreld ‘n phenomeen is wat ons verhoudinge op ‘n globale skaal grootliks bepaal. Ek is gefasineerd met taalontwikkeling en die geskiedenis van taal. Daar is baie tale, moeilik om te leer en soveel talentvolle mense wat soveel tale bemeester. ‘n Taal is insig in ‘n volk, ‘n verduideliking van die siel van etnisiteit.

‘n Paar dekades gelede het Coke ‘n aangrypende liedjie in hulle advertensie gebruik. Wie kan onthou? I’d like to teach the world to sing in perfect harmony. Ek kan goed onthou hoe ek gevoel het as ek die liedjie hoor. Ek het gedink dit is die heel beste ding wat ooit kan gebeur. Musiek kan die wêreld verenig. Ek het daardie selfde gevoel as ek Openbaring 19 lees. Dit is presies wat die wêreld nodig het.

Die storie van die toring van Babel in Genesis 11 is eienaardig, om die minste te sê. Die mense van die aarde kom na die vloed bymekaar en beplan om ‘n toring te bou. Volgens die prentjies in die Kinderbybel het hulle al ver gevorder voor die taalverwarring gebeur het. Hulle taaleenheid het hulle baie kragtig gemaak. God self sê dat niks vir hulle onmoontlik sal wees nie en verwar hulle taal. As gevolg daarvan versprei hulle oor die aarde soos wat Hy oorspronklik bedoel het.

Eeue later gebruik God ‘n wonderwerk van taal om Sy kerk te verenig sodat hulle die krag van eenheid kan ontvang. Op Pinksterdag het taal die ongelowiges verbyster en die kerk gevestig. Tale is een van die gawes van die Heilige Gees wat deur Hom uitgedeel word, soos dit nodig mag wees (1 Korintiërs 12:4-11).

Dit is die kerk van Jesus-taal, maar wat van die tale van die wêreld wat so moeilik is om te oorkom. Oor soveel eeue, selfs voordat televisie en digitale media globale kommunikasie oorgeneem het, was daar een woord in enige taal herkenbaar, tot vandag toe nog.

Selfs die eenvoudigste mense van die meeste volke kan Hallelujah herken, moontlik met klein variasies in spelling. Die negentiende hoofstuk van Openbaring begin met ‘n loflied van onmeetbare skares. God se oordeel, waarvan ons in die vorige hoofstukke gelees het, bring vreugde en vrede in die harte van die gelowiges. Die menigte wat sing is die engele (7:9) en die martelare en gelowiges (5:11). Hier is almal saam in ‘n koor van lof wat psalm sing tot eer van die Allerhoogste.

Halal beteken prys en Jah beteken Jahweh. Dit is die eerste frase van soveel Psalms. Psalm 118 word die Hallel genoem en elke Jood sal dit ken.

Die heelalkoor sing van saligheid, glorie en mag. In skrille kontras tot die aktiwiteite van die dier, bring God uitkoms en wonderwerke. Saligheid bring danksegging, glorie bring respek en mag bring die besef van liefde en uit dit vloei vertroue. Dit is die elemente van ‘n lofsang.

Sonde moet geoordeel word. In die woorde van T.S. Kepler:

The moral law can no more be broken than the law of gravity; it can only be illustrated.

God se oordeel is volmaak en waar en altyd geregtig omdat:

  • God alleen weet alles, ook die innerlike van die mens
  • Hy is waarlik rein en sonder vooroordeel
  • Hy is alwys met die mag om dit toe te pas

Die Here sal nooit Sy eie in die steek laat nie. Die lof kom uit die kerk, die 24 ouderlinge (19:3-5) en hulle word opgeroep om te sing. Dit is inderdaad ‘n alamagtige gedreun.

Die woorde wat hulle sing herinner ons aan Jesaja 34:9-10 waar die oordeel oor Edom uitgespreek word. Die oordeel is voltooi. Die kerk en die natuur verenig in een groot lofgesang.

Die dienaars is die profete (10:7, 11:18 & 22:6) en die martelare (gelowiges) (7:3, 19:2). Klein en groot (19:5) beteken Christene van al die vlakke van die lewe, intellektuele vermoeëns en sosiale stand en ook al stadia van Christen” ouderdom”. Die wonder-fees is weer eens insluitend soos alles in die Evangelie.

Dit is die gereddes wat sing (19:6-8). Volgens Efesiërs 3:10 is dit die kerk wat God se veelvuldige wysheid aan die hemelse wesens bekend maak. Dit is die doel van die kerk in die onsienlike.

Die geluid van baie waters en die gedreun van donderweer is geluide wat nie ignoreer kan word nie. Dit mag skrikwekkend vir baie wees, maar is verwelkomend aan die deelnemers. Die geluid oordonder alles in die heelal. Dit is die “geluid” van wonderwerke. Ons erken die lofsang van die heelal. Onthou die ou lied:

I hear the voice of the Supernatural singing

Like only those who know Him can

In Matteus 5:12 gebruik Jesus twee woorde: chairein en agalian. Dit beteken om te juig of jubelend bly te wees. Ons het alreeds die gewoonte om te herhaal van die Hebreeuse taal bespreek. Dit ondersteun memorisering en beklemtoon waarhede.

Die huweliksfees van die Lam (19:7) is ‘n heerlike gevolg van die intieme verhouding van Christus en die kerk. Sy bloed bind ons aan Hom in ‘n verhouding wat geen mens kan vernietig nie, net ons eie keuse van verraad.

Die huwelik is ‘n gerespekteerde instelling en ‘n dinamiese beginsel in die Woord. Die profeet Hosea het sy hele lewe as ‘n simboliek van die volk se afvalligheid van God geleef, deur met ‘n prostituut te trou en selfs kinders by haar te hê. Hy moes haar telkens van die strate gaan terughaal, waaarheen sy in verraad en ontrou teruggekeer het. In Hosea 2:18,19 belowe God Sy ewige trou.

Ek gaan jou my bruid maak vir altyd. Ek gaan jou aan My bind deur my weldade en my goeie sorg, deur my liefde en my ontferming. Ek gaan jou aan My bind deur my onverbreekbare trou sodat jy aan My, die Here, toegewy sal wees.

Hy verklaar deur Sy profeet Jesaja dat jou Maker jou Man is. (54:5). Esegiël 16:1-63 verduidelik God se wonderbare benadering tot Sy volk as Hy in liefde uitreik en die verhouding herstel. Die gedeelte is ‘n bemoediging om volle vertroue in die onkeerbare goedgesindheid van die Here te hê.

Die Almagtige God (19: 6-8) word uitgedruk in die woord pantokrator, wat beteken dat Hy beheer oor alle dinge het. Hierdie frase is algemeen in Openbaring maar kom net een keer buite Openbaring in die Nuwe Testament voor. (2 Korintiërs 6:18). Daar is niks vir Hom onmoontlik nie. Hy kan net wen, nooit verloor nie en ons in Hom is oorwinnaars.

Daar is baie verwysings in die Nuwe Testament na bruilofsfeeste en God se gedagtes oor die huwelik. (Matteus 22:2, 10-11, 25:1, Markus 2:19, Johannes 3:29, 2 Korintiërs 11:2, Efesiërs 5:21-33.)

Een groot waarheid staan bo alles: ‘n liefdelose huwelik is onmoontlik. Die intieme gemeenskap van ‘n huwelik waarin twee mense een word, is totaal onmoontlik sonder liefde. Met liefde is dit ‘n vreugde. Getrouheid impliseer noodwendig lojaliteit.

Aanbidding by die Messiaanse banket (19:9 -10) is ‘n ego van die lang verwagte tradisie van die koms van die Messias in Joodse literatuur.

Op hierdie berg gaan die Here die Almagtige ‘n feesmaal gereed maak vir al die volke, ‘n feesmaal met die beste om te eet en te drink, goeie kos en geurige wyn. (Jesaja 25:6)

Jesus sien uit om saam met al die geloofshelde (dit is ons ingesluit) aan die tafel te sit en ‘n feesmaal te geniet.

Ek sê vir julle: Baie sal van die ooste en die weste af kom en saam met Abraham, Isak en Jakob aan tafel gaan in die koninkryk van die hemel. (Matteus 8:11)

 Dit is die verstommende realiteit van die onsienlike koninkryk van Jesus op aarde. Nou reeds sit ons aan by die feesmaal in Sy teenwoordigheid deur die Kruis (Psalm 23, Openbaring 3:20) en in Sy woord “gesels” ons met die geloofshelde van die eeue.

Johannes skryf (19:10):

Toe het ek voor sy voete op my knieë neergeval om hom te aanbid. “Pas op, moenie!” sê hy toe vir my. “Ek is ‘n mededienaar van jou en van jou medegelowiges wat aan die getuienis vashou wat Jesus gelewer het. Aanbid God, want dit is Jesus wat die getuienis gelewer het, en dit is die Gees wat die profesie gegee het.”

Ons kan nooit die boodskapper aanbid nie. Aanbidding is aan God alleen. Die engel is slegs die dienaar. Engele het ‘n belangrike rol in die Joodse godsdiensbeskouing gespeel, maar kan nooit God as Opperwese vervang nie.

Dit is die toets vir enige profesie. Die ware profeet sal Jesus die middelpunt van alles maak. Die profeet kan nie praat as hy nie van God gehoor het nie.

Die mees dramatiese oomblik in hierdie ganse Bybelboek is Jesus se veskyning op die wit perd.

 Sy name is Getrouheid en Waarheid, die oorwinnaar. Hy word beskry as die Een wat oorlog voer, in lyn met die Messiaanse verwagting van die Jode. ‘n Romeinse generaal het in ‘n triomftog altyd op ‘n wit perd deur die strate gery.

Getrouheid verseker ons van absolute betroubaarheid en Waarheid is die bron van alle werklikheid in teenstelling met die leuen van illusie en verraad.

Daar is by Hom geen omdraai nie. Hy is geregtigheid. Hy is die regverdige regter. Hy spreek reg deur die offerbloed van Sy seun. Dit is die dieper reg van Een voor Wie alles oop en bloot is.

 Sy oë is soos vuurvlamme wat beteken dat Hy alles sien te alle tye. Hy word gekroon met baie heerserskrone – politieke en oorwinnaarskrone (diadema & stephanos).

Dit was algemene gebruik dat die oorwinnaar die krone van die gebiede wat oorwonne was, gedra het. Jesus is die oorwinnaar van al die aardse koninkryke, meer as die van die draak.

Sy naam is die WOORD van God, soos beskryf in die eerste hoofstuk van Johannes se Evangelie.

‘n Jood sal verstaan dat woorde nie blote klank is nie. Dit impliseer aksie. Woorde is ‘n kragtige energie-eenheid.

‘n Voorbeeld hiervan is die seën wat oor Jakob uitgespreek is en nie omgekeer kon word nie (Genesis 27). God se woord is ‘n hamer wat die rots in stukke breek (Jeremia 23:29) God se woord skep. God se woord aktiveer sy voorskrifte en wonderwerke.

Jesus het gebed omskep in ‘n ware gesprek met ‘n liefdevolle Vader. Hy gee ons Sy naam om in gebed te gebruik (Johannes 16:23)

Jesus is die openbaring van God vir hierdie dispensasie, maar dis nie die volle beeld van wat God is nie. Hy is altyd meer as wat ons verstaan. Die hemelse Jesus is die oorwinnaar, nie die veroordeelde slagoffer soos voor die Kruis nie. (Jesaja 63:1-3)

 Sy kleed is in bloed gedoop. (19:13, Jesaja 63:1-3)

 Sy kleed is simbolies van die Bloed wat Hy vir ons gestort het.

Hy regeer met ‘n ystersepter van gesag en sekerheid, nooit tirannie.

God se toorn (19:14-16) staan in sterk kontras met die bruilofsfees.

Jesus praat van die hemelse leërskare in Matteus 26:53. Hy kon hulle tot Sy voordeel beveel.

Sy swaard is die Woord wat Hy spreek.

Hy sal die goddeloses in die land hard oordeel, met sy uitsprake sal hy hulle om die lewe bring. (Jesaja 11:4)

 Jesus se vyande se verdoemenis word in die laaste verse van die hoofstuk uitgespel (19:17-21).

Die roofvoëls word uitgenooi om die vlees van die bees en sy vyande te verorber. Dit herinner aan die beskrywing van Esegiël 39:17-19 van Gog en Magog se ondergang.

Hulle sal in die poel van vuur gewerp word. Dit is die gevolg van sonde en boosheid. Uiteindelik is dit altyd die mens se eie keuse wat sy ondergang bring. God wil dat almal gered word.(Openbaring 20:14, Daniël 7:11)

Dit is ook wat mens om jou sien vandag. Die gevolge van sonde is geweld en verwoesting, hel op aarde. God se Woord verwoes Sy vyande.

99. Die aarde kreun, die mense ween…

[Openbaring 6]

Dramaties ontvou die geskiedenis in hierdie hoofstuk. Die seëls word oopgemaak en die gevolge van sonde oorweldig die aarde en sy inwoners. ‘n Stem soos ‘n donderslag sê: Gaan uit! Die stem beveel die perde om te vertrek.

Hier in Openbaring 6 het Johannes nog steeds sy heelal-uitsig sitplek in die Troonkamer van die Almagtige – verstommend! Hy sien die eerste vier seëls as perde wat beperkte (‘n kwart van die aarde – 6:8) maar verwoestende mag in vier kategorieë gegee word, om dood en lewe te bepaal.

Die vier perde van die Apokolips was al dikwels die onderwerp van flieks en stories. ‘n Perd is ‘n uitsonderlike wese in God se skepping. Die woorde van God aan Job ego deur die geskiedenis waar ‘n perd beskryf word in terme van die ondersteunende rol wat die dier oor soveel eeue in die mens se lewe gespeel het.

Gee jý vir die perd sy krag, sit jý vir hom maanhare aan?

 Het jý gemaak dat hy kan spring soos ‘n sprinkaan, dat hy almal bang maak met sy trotse gesnork?

Hy kap die grond met sy pote en trippel rond, met krag skiet hy vorentoe, die geveg in.

 Bang wees bestaan vir hom nie, hy skrik nie, hy deins nie terug vir oorlog nie.

In die koker aan sy sy ratel die pyle, die spies en die swaard blink in die son.

 Opgewonde en oorgehaal kap-kap hy die grond, hy kan nie wag vir die blaas van die trompet nie.

 By die blaas van die trompet runnik hy, hy weet die geveg kom, hy ken die offisiere se bevele en hulle krygskrete. (Job 39:22-28)

Van die vroegste tye af was wilde perde ‘n bekende gesig op die onbesette heuwels en velde oor die aarde. Kenners meen dat die inwonders van die Eurasiese steppe die eerste keer perde mak gemaak het oor die 6000 jaar gelede. Tot onlangs nog was troppe wilde perde op die Amerikaanse grasvelde te siene. Deesdae word hulle beskerm om hulle uitsonderlike karaktertrekke van spoed en krag vir die nageslag te bewaar.

Enige perdetemmer sal ‘n kleurvolle storie oor ‘n perd kan vertel. Om ‘n perd mak te maak is nie kinderspeletjies nie en vereis geduld en volharding. Die proses is pynvol, vir die man en perd. Baie mense gebruik die woord: inbreek. Al die wilde gewoontes van instink en vryheid word oor ‘n tydperk van ingehoktheid gebreek, sodat dit plek maak vir volkome en onvoorwaardelike gehoorsaamheid aan die mens.

Die visie van perde wat oor die aarde losgelaat word, is ‘n manier om die brutale en vreesaanjaende eienskappe van sonde te versinnebeeld. Wilde perde sal hulle vyand vertrap, met ‘n runnik en ‘n steier wat ‘n mens op sy knieë dwing. So ‘n wilde perd moet met vaardigheid en geduld in ‘n kraal ingelok word. Hulle word nie in troppe makgemaak nie – een op ‘n slag.

Dit is dikwels so met gewoontesonde en verslawings in ons lewe. Ons pak hulle een vir een met die hulp van die Heilige Gees aan. As ‘n reël is dit ‘n hele paar rondtes in dieselfde kampie voor die binding van ‘n sondige natuur gebreek word. Dit is ‘n stadige, gedetermineerde proses om ‘n saal op ons eie wilde perd te kry sodat ons hom in volle onderwerping en gehoorsaamheid aan die inwonende Heilige Gees in oorwinning kan ry.

Die vier perde en die gevolge van boosheid en vernietiging is die omstandighede waarin die redding en salgheid van die mensdom geskied. Esegiël (14:21-23) beskryf die vier swaar strawwe teen Jerusalem en Sagaria (6:1-8) beskryf die vier perde in die identiese kleure van Openbaring as simbole en tipes van verwoesting. Hier is die Amplified vertaling wat ons help om die simboliek te verstaan.

Now again I looked up, and four chariots [four angelic spirits appointed by God to dispense His judgment] were coming out from between two mountains; and the mountains were mountains of [firm, immovable] bronze (divine judgment).  The first chariot had red horses (war, bloodshed), the second chariot had black horses (famine, death), the third chariot had white horses (victory), and the fourth chariot had strong dappled horses (death through judgment).

Die wit perd. Die pyl en boog is ‘n simbool van oorlog. Jesus word nooit met ‘n pyl en boog beskryf nie, altyd met ‘n swaard. Hierdie perd simboliseer die oorwinnar in suksesvolle oorlogvoering. Daar is net soveel bloedvergieting aan oorwinninaarskant as aan die kant van die verloorders in die politieke en godsdienstige oorloeë van die geskiedenis. Die kroon (stephanos) is die oorwinnaarskroon. Jesus se kroon is diadema, die koninklike kroon.

Hy leer my hande om oorlog te maak, my arms om selfs die stramste boog te span. (Psalm 18:34) In die Engelse vertalings word die boog as ‘n bronsboog beskryf – stram en akkuraat.

Die Romeine het enige oorwinning met ‘n groot fanfare in militêre parades gevier en die generaal op ‘n wit perd laat ry.

Die rooi perd simboliseer oorlog en stryd. Vrede word met die swaard weggeneem. Die mense moor mekaar uit, soos Barclay dit beskryf:

“The world is a seething cauldron of embittered hate.”

Vrede kan net van God kom. Satan kan dit nie gee nie. Vrede is nooit kunsmatig nie; dit kan nie aangesit word nie – dit is daar of dit is nie. Dit is ‘n direkte en kragtige gevolg van ‘n goddellike lewe.

Jesus gee vrede met die swaard van die Woord. Hy belowe kalmte en krag binne die pyn van stryd en verwoesting.

Die swart perd simboliseer skaarste van gebruiksgoedere en lewensmiddele. Skale is gebruik om af te meet as daar tekorte is en die oes teleurstel. Daar was drie hoof kommoditeite in Israel: koring, wyn en olie.

(Deuteronomium 7:13, 11:14, 28:51 and Hosea 2:8,22.)

Om brood af te meet, spreek van skaarste. (Levitikus 26:26, Esegiël 4:16)

Dit is egter nie net materiële gebrek nie, maar ‘n gebrek aan ware kennis en insig – ‘n gebrek aan geestelike voedsel. Jesaja 55: Waarom betaal julle vir iets wat nie brood is nie, waarom werk julle vir iets wat nie kan versadig nie? Luister aandagtig na My, sodat julle kan eet wat goed is en versadig kan word met die beste wat daar is.

Met ons verligte oë van die verstand (Efesiërs 1:18) moet ons die honger van die wêreld vir dit wat slegs die evangelie kan gee, raaksien en verskaf.

Dit is moontlik dat wyn en olie beskikbaar is, maar nie koring nie. Die wingerde en olyfbome het diep wortels en kan vrug dra wanneer daar droogte is, maar die koringoes kan nie droogte oorleef nie. ‘n Denarius was ‘n dagloon vir ‘n arbeider. Daarmee kon hy homself voed; niks meer nie. Dit is die tragedie wat heers. Daar is nie genoeg vir sy familie nie; hy kan nie sorg nie.

Gedurende die regering van Domitianus was daar ‘n koringtekort en ‘n ooraanbod van wyn. Dit stel die luukse teenoor hongersnood – presies wat ons om ons sien.

In teenstelling met skaarste verteenwoordig die vier lewende wesens om die Troon die volledige voorsiening van die Skepping. Die natuur kan voorsien, maar die mens se korrupsie veroorsaak tekorte sodat sommige honger ly.

Die vaalperd verteenwoordig siekte en dood. (6:8)

Ek het gesien: daar was ‘n vaal perd. Sy ruiter se naam was Die Dood, en die doderyk het agter hom aan gegaan. Aan hulle is mag oor ‘n kwart van die aarde gegee om die mense dood te maak met die swaard en met hongersnood en met pes en deur die wilde diere van die aarde.

Mag oor ‘n kwart van die aarde beteken beperkte verwoesting. Die ramp is groot maar nie alles word vernietig nie. Sy kleur word beskryf met die woord chloros wat ‘n doodsbleek, verskrikte gelaat skilder. Soos in Esegiël 14:21 veroorsaak hierdie perd moord en doodslag met die swaard, hongersnood, peste en ongediertes.

Esegiël beskryf hoedat die ongediertes die kinders steel. Dit gebeur vandag voor ons oë en tot ons groot konsternasie. Wellus, seksuele sonde, mag, immoraliteit, geldaanbidding, om net ‘n paar te noem, is die wilde gediertes wat ons kinders met die wrede kloue van verslawing en vals vreugde verskeur.

Die doderyk is die realm van die dood. Dit sien ons ook om ons. Dit is moontlik om in die greep van die dood te leef, selfs terwyl ‘n mens lewe. Jesus red ons van die dood, deur die doop waarin ons saam met Hom begrawe word en opstaan in ‘n nuwe lewe.

Omdat die Gees van Hom deur wie Jesus uit die dood opgewek is, in julle woon, sal Hy deur wie Christus uit die dood opgewek is, ook julle sterflike liggame lewend maak deur sy Gees wat in julle woon. (Romeine 8:11)

Die vyfde seël is die roep van die martelare. Die woord martelaar se oorspronklike betekenis was getuie. Omdat daar soveel van Jesus se getuies hulle lewens verloor het, word die woord in volksmond uitsluitlik vir die slagoffers van vervolging gebruik.

Daar is ‘n altaar in die hemel. Dit is die hemelse patroon wat op aarde sy spieëlbeeld in die woestyntabernakel en die Tempel vind. Die priester het die bloed van die offerdier onder die altaar gegiet. Die siele van die martelare roep uit vir God se vergelding, nie wraak nie. Hulle roep uit oor die oënskynlike vry hand van bloedige vervolging oor God se kinders, maar in volle vertroue op die uiteindelike oorwinning.

Die martelare kry wit klere van reinheid en oorwinning. Hulle moet ‘n klein rukkie wag sodat die genadetyd vir bekering verleng kan word. Dit is geduldige, liefdevolle genade wat meer tyd gee.

Dit is vasgelê in die tyd voor die ark en die vloed in die naam van Metusalem. Enog het die profesie in die naam van sy kind opgesluit. As Metusalem sterf sou die oordeel kom. Metusalem is bekend vir die mens wat die langste ooit geleef het. Dis genade – altyd meer as wat ons kan dink; meer as genoeg.

Die sesde seël is onbeskryfbare kosmiese rampe wat die aarde teister. Die sewe strukture van die aarde en die sewe kategorieë van mense word oorweldig. (Hebreërs 12:27, Lukas 23:27-30, Jesaja 2:2,17, Hosea 10:8)

Die frase: die dag van die Here, soos in Obadja 15 aangehaal, word as ‘n vreesaanjaende verskrikking beskryf. Dit is ‘n dag van oordeel en Goddellike ingrepe. Dit bepaal die lotgevalle van wêreldryke en beskawings.

Die ongelowiges “bid” tot die natuur om hulle te red.

Hulle het vir die berge en die kranse gesê: “Val op ons en bedek ons vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam.  (Openbaring 6:16)

Wie kan bly staan op hierdie dag? (6:17) Daar is geen uitkoms nie. Die waarheid van die openbaring van God wat hulle ontken het, is te veel om te sluk.

Die ongelowige vrees nie die dood nie – hulle vrees die openbaarmaking van God.

 Dit is verskriklik om in die hande van die lewende God te val. (Hebreërs 10:31)

Alles wat hier genoem word, word op ander plekke in die Bybel beskryf:

  • Aardbewings – Amos 8:8, Esegiël 38:19.
  • Sons- en maansverduisterings – Amos 8:9, Jesaja 50:3, Joël 2:31.
  • Sterre wat val was in die Joodse bygeloof die ergste wat kon gebeur – Matteus 24:29.
  • Die hemel wat soos ‘n boekrol oprol – Jesaja 34:4.
  • Berge en eilande wat uit hulle plekke geskud word – Jeremia 4:24, Nahum 1:5 en die kontras daarvan in Jesaja 55:12.

Elke moontlike natuurramp en die verwoestende gevolge daarvan is die inhoud van die visie van die sesde seël. Deesdae gaan omtrent nie ‘n maand verby dat daar nie nuus van een of ander ramp is nie; soms mensgemaak soos oliebore wat ontplof, tenkskepe wat sink en lek, atoomaanlegte wat op mediese gebied rampspoedige gevolge het of natuurrampe soos die verwoesting van orkane en tifone, modderstortings, vure, vloede, vloedgolwe en aarbewings.

Saligheid en uitkoms is beskikbaar binne dit alles vir die wat dit kies.

 

 

Volgende keer: Die sewende seël in hoofstuk 7.

 

 

 

 

97. Na die Kruis – die Leeu en die Lam.

[Openbaring 5]

Ons hemelse reis gaan voort. Vir my is dit moeilik om myself uit tyd uit te dink. Ek sukkel om die vol implikasie van God se perspektief buite ons tyd-gevangenis te begryp. Hy sien die ganse geskiedenis in ‘n oomblik, ons geboorte en dood en alles tussenin. Ek het dikwels gedink as ek waarlik hierdie element van God ten volle en te alle tye in my lewe toepas, sal my geloof versterk , my vrees verdwyn en my gees-rus verdiep. Ek sal dalk in staat wees om God te vertrou soos wat Hy waardig is met die waarborg van ‘n triomfantelike verloop van my lewe. Hy beskryf Homself as:

Ek, die Here, is die barmhartige en genadige God, lankmoedig, vol liefde en trou. (Exodus 34:6)

Nêrens in die Bybel is die tydperspektief so merkwaardig soos in Openbaring 5. God op die Troon neem die boekrol in Sy regterhand – die simbool van mag en gesag. Die boekrol is die geskeidenis van die mensdom, vol geskryf op die voor- en agterkant sodat niks bygevoeg kan word nie. Dit is reeds volledig en geseël. Dit bevat God se reddingsplan vir die mens, wat nou in die oorwinning van Jesus oor die dood openbaar word. Die sewe seëls is die gevolge van sonde en ongehoorsaamheid.

In die Romeinse reg is slegs die testament van ‘n persoon met sewe seëls verseël. Elke getuie van die sewe seëls moes by die oopmaak daarvan teenwoordig wees. Gewone dokumente is slegs met een seël verseël.

Geen wese in die hemel of op die aarde is waardig om die boekrol oop te maak nie. Dit is die tragedie van die aarde en Johannes huil.

Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. (Efesiërs 1:9,10)

Johannes is onder die indruk dat die verwagting van die waardige Een frustreerd is en ondervinf ‘n diep hartseer daaroor.

Die Here God doen niks as Hy nie sy besluit bekend gemaak het aan sy dienaars die profete nie. (Amos 3:7)

God openbaar sy hartsgeheime aan die profete oor al die eeue, ook vandag. Binne die visioen is daar ‘n punt van ontvangs vir diegene wat hulle insig koester om in die onsienlike in te kyk. Buitstaanders sal niks kry nie en sal voortgaan om in te leef in verwarring en onkunde soos wat Efesiërs 4:18 beskryf:

… hulle verstand is verduister, en hulle het geen deel aan die lewe wat God skenk nie, omdat hulle hardnekkig in hulle onkunde volhard.

Daar is troos vir die droefheid in die Plan van God. Een van die ouderlinge troos Johannes. Ook reg so – die kerk het die kennis van Jesus, die oplossing vir alles. Die kerk moet die troos bring en die instrument wees waardeur die wêreld van Jesus leer. Jesus se eie woorde aan soveel mense was: Moenie huil nie. Hy spreek rus en troos oor ‘n gebroke, verslae mensdom.

Alle menslike smart word gebore uit onvoldoende kennis en ‘n gebrek aan visie.

Jesus ken God se geheime en is waardig om dit te ontsluit. Hy is die Bron van geduld, volharding en vertroue in God. In Hom is die volheid van kennis om te verstaan wat hier in ons wêreld aan die gebeur is.

Hy word bekendgestel as die Leeu uit die stam van Juda, net soos Matteus 1 in die geslagsregister Hom voorstel as die Een wat hulle verwag volgens die profesieë van ouds – die tak wat bloei uit die stam van Dawid. (Jesaja 11:1) Die Messias sal mag en goedheid kombineer volgens Jeremia 23:5 en Sagaria 3:8.

In plaas van die Leeu wat Johannes verwag om te sien, sien hy ‘n Lam wat lyk asof hy geslag is. Jesus dra Sy wonde ook in die hemel. God se doel is vervul. Sy dood het die redding van die ganse mensdom gekoop. Daar is geen beperkinge nie. Dit is alles-insluitend en sal altyd so wees.

Die sewe horings wys op gesag, almag en eer. (Psalm 89:17,112:9, 148:14) Die priester het die bloed van die offerdier op die horings van die altaar gestort. (Levitikus 4:7,18, 25). Dit spreek van redding. ‘n Mens kon ook die horings van die altaar vasgryp om jou lewe te red in tye van vervolging. (1 Konings 1:50/ 2:28)

Die sewe oë wys op volledige kennis, wysheid en insig soos belowe in Jesaja 11:2 – die karakter van die Messias. Hy neem die boekrol soos wat Daniël beskry in Daniël 7:9-14. Hy noem Hom die “Oue van Dae”. (OAB)

Die Lam is die middelpunt van die toneel. Jesus word 29 keer in die Bybel die Lam van God genoem. In Jesaja (53:7) en Jeremia (11:19) word Jesus profeties gesien soos ‘n Lam wat na die slagting gelei word.

Die reaksie in die hemel op sy binnekoms is aanbidding. Die Kruis staan sentraal in die geskiedenis van die mens. Jare na die gebeure van die Kruis “sien” Johannes wat in die hemel gebeur na Jesus se dood. Die Kruis het Jesus waardig gemaak om die Boekrol te neem en oop te maak, om die reddingsplan van God te ontvou. Die Kruis maak ons waardig om ons lewe binne hierdie plan te ontvou.

Jesus staan voor die Troon as die eerste vrug van die kerk. In Johannes 20:17 sê Hy aan Maria Magdalena:

Jesus sê vir haar: Raak My nie aan nie, want Ek het nog nie opgevaar na my Vader nie; maar gaan na my broeders en sê vir hulle: Ek vaar op na my Vader en julle Vader, en my God en julle God.

In Openbaring 5 sien Johannes hierdie woorde gebeur. Jesus vaar op na die Vader in Sy verheelikte liggaam as oorwinnaar oor die dood. Dit is die oomblik wanneer die hele skepping weet Hy is waardig om die Boekrol te neem. Na Sy terugkeer in die sienlike realm het Hy aan verskeie mense verskyn en hulle kon Hom aanraak soos Hy Thomas genooi het om te doen.

Alle skepsels, ouderlinge en heiliges aanbid die Lam as waardig om die lotgevalle van die mens te bepaal. Hierdie skrif is een van die pilare in my lewe.

Is dit nie wonderbaar om in jou geestesoog die Trronkamer van die Almagtige God te “sien” met die wierookaltaar daarby. Die wierookkom (ook genoem altaar) was in die temple en die woestyntabernakel die simbool van aanbidding en gebed. Daar in die altaar voor die Troon is my gebed!

Juig Bodemklipvriend! Ons gebed het ‘n ereplek – beter kan dit nie. Ons is die heiliges wat bid; heilig gemaak deur die geregtigheid van Jesus aan die Kruis.

Julle, daarenteen, is ‘n uitverkore volk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. (1 Petrus 2:9)

Daar bestaan nie so iets soos onbeantwoorde gebed nie. God hoor ALLE gebede. Ons verklaar die grootheid van Jesus saam met al die hemelse wesens. Wat ookal in jou hart aangaan vandag, vrees, bekommernis en laste, moenie jou plek in die koor opgee nie. Bring jou hart na die Troonkamer en “sien” jouself in die goue bak voor God.

Mag my gebed voor U wees soos ‘n wierookoffer, die uitstrek van my hande soos ‘n graanoffer in die aand. (Psalm 141:2)

Ons gebede gaan direk na God en Jesus is ons voorspraak in die hemel. Daar is geen middelaar nodig nie. Die deur na God is oop en ons het toegang. Jesus gee hierdie belangrike boodskap aan Maria Magdalena by die leë graf daar die Sondagoogend lank gelede: My God en julle God, My Vader en Julle Vader volgens die Skrif wat hierbo aangehaal is uit Johannes 20.

Ons bid in die Naam van Jesus wat Hy vir ons gegee het. (Johannes 16:26)

Dan sing ons ‘n nuwe liednuut in kwaliteit, so uniek dat dit nooit vantevore ooit gehoor is nie. (Psalm 33:3, 40:3, 98:1, 144:9, 149:1, Jesaja 42:1-13)

[Nuut kan beteken: neos – meer van dieselfde, kwantitatief soos ‘n nuwe potlood maar daar is baie van dieselfde soort of kainos – uniek, soos daar nog nooit was nie, kwalitatief, een van ‘n soort.]

Die konings en priesters wat regeer is die kinders van God wat oor die aarde heers deur ons gebed, geestelike groei en wandel met God. Ons getuienis stuit boosheid en vernietiging. Die teenwoordigheid van die kerk is die lig in die duisternis. (1 Petrus 2:9)

Die syfers in Openbaring is simbolies en wys op ontelbare menigtes (5:11) Net God kan sulke berekeninge doen. Dit is altyd meer as genoeg en meer as wat nodig is.

Hy is: El Shaddai – die God van oorvloed.

Elke moontlike wese en skepsel sal die knie buig voor Jesus. (Filippense 2:10). Die menigtes prys elke aspek van God terwyl die geskiedenis verloop om te kulmineer in die erkenning van Jesus as koning.

Almal sê AMEN – dit is waar.

Dit is die grootste koor ooit. Die ouderlinge prys die Here met instrumente soos harpe.

Sing vir die Here ‘n danklied, sing tot eer van ons God met begeleiding van die lier. (Psalm 147:7)

96. Hemel is hier.

[Openbaring 4]

Die woord “hemel” word op soveel maniere gebruik. Boeke en flieks het dikwels die woord  in hulle titel of hemel die tema is of nie. In die volksmond is die hemel ‘n vae plek van volmaakte vrede, iewers in die heelal in die heel mooiste tuin met blomme, bome en water soos wat mens nie eers in jou beste verbeeldingsvlug kan optower nie. Al die prag en wonder is slegs vir Christene toeganklik en vir sommige Christene is die hemel slegs vir seker denominasies toeganklik!

Die eenvoudige definisie is die plek waar God woon en waar goeie mense heengaan na hulle dood; ‘n baie aangename plek. In ‘n voller definisie van die woord kom mens nader aan groter konsepte wat met die woord assosieer word. Die uitspansel wat oor die hele aarde ‘n koepel vorm; die woonplek van die Godheid en die regverdige afgestorwenes.

‘n Bietjie dieper krap in die woordeboek bring mens by die definisie wat ek baie bevredigend vind. Hemel is ‘n geestelike staat van ewige gemeenskap met God, ‘n denkpatroon waarin sonde afwesig is en harmonie met die goddellike manifesteer. As ek dit in kort mag opsom: hemel is waar God is en hel is waar God nie is nie.

 Meeste mense dink die hemel is ‘n ver plek in hierdie oneindige heelal wat ons skaars verstaan waar al die prag en praal van Openbaring ervaar word. Ek dink dit ook en rek my verbeelding om net ‘n breukdeel daarvan in my gedagtes te skilder. Meer belangrik is dat ek weet die hemel is reg hier by my in die onsienlike, waar al die glorie en grootsheid in my hart en in die geestelike realm in onderwerping aan die Heillige Gees vir my ‘n werklikheid word, sodat ek in die gees kan “sien”.

Dink net vir ‘n oomblik waar Johannes fisies was toe hy majesteit en galnsryke glorie van die visioen ervaar het.

Romeinse tronke en strafkolonies soos Patmos, was maar meestal ‘n voorspel tot die dood. Johannes is soontoe verban onder heerskappy van die mal, wrede Dominitianus sonder hoop op terugkeer. Dominitianus se opvolger, Nerva, herroep meeste van die belaglike wetgewing van sy voorganger en Johannes word vrygelaat – ‘n wonderwerk. Daar op Patmos moes Johannes baie ver van die hemel af gevoel het, terwyl hy die onbeskryflike in sy gees ervaar het.

In die oomblik nadat hy die komplimente en korreksie aan die kerke aangehoor het, en miskien moedeloos was oor sy eie toestand en die praktiese kommunikasie met die kerk, so onbereikbaar van die eiland af, hoor hy ‘n roepstem soos ‘n trompet wat ‘n oop deur aan hom wys. Die deur is oop nie net na ‘n plek van wonderbare skoonheid nie, maar na die Troonkamer waar God is. In sy beskrywing gebruik hy elke beeld, simbool, metafoor, gelykenis, fabel en bygeloof wat in die antieke wêreld rondgegaan het en bekend sou wees. Vir hom is die belangrikste om dit wat hy sien te kommunikeer en in verstaanbare taal die oorweldigende grootsheid oor te dra.

Hoeveel maal in ons lewe word ons platgeslaan deur omstandighede en slegte nuus? Net soos Johannes het ons nodig om die stem te hoor wat ons hoër roep.

Kom op hierheen, en Ek sal vir jou wys… (Openbaring 4:1)

By die Here in Sy teenwoordigheid is die antwoord vir die boosheid en wreedheid wat ons afrem. ‘n Hemelse perpektief verhef ons uit verwarring in verwondering in. Dit rus ons toe met wysheid en krag sodat ons in aanbidding daardie ou lied kan sing: …and the things of this earth grow strangely dim, in the light of His glory and grace.

Drie deure word in hierdie eerste hoofstukke van Openbaring genoem:

 

  • Die deur van geleentheid – Philadelphia (3:8)
  • Die deur van die mens se hart – Laodicea (3:20)
  • Die deur van openbaringskennis -( 4:1) om die kennis van God bekend te maak.

Die hemele is oop om die openbaring van God te ontsluit, om in die onsienlike in te sien.

Die hemel het oopgegaan en ek het gesigte gesien wat van God af kom. (Esegiël 1:1)

Jesus praat van die hemele in Matteus 18 en bedoel die onsienlike geestelike realm hier om ons. Daar is niks om te bind in Sy woonplek nie – dis reeds perfek en sondeloos, maar hier in die geestelike realm om ons is die demoniese aktief. Afstand is geen kwessie in die geestelike realm nie. God is nooit laat nie an al voel dit asof die belofte traag is, dit sal kom. (Habakkuk 2:2) Sy woord keer nooit ledig terug nie.

Die hemele is oop vir die Heilige Gees net soos by die doop van Jesus (Markus 1:10). Die hemele is oop om die glorie van God te openbaar soos aan Nataniël belowe is in Johannes 1:51.

God op die Troon word in elke hoofstuk van Openbaring genoem behalwe 2,8 en 9. Dit was ‘n algemene beeld in die Ou Testament. 1 Konings 22:19, Psalm 47:8, Jesaja 6:1 beskryf dit as ‘n simbool vir die majesteit van God. Die trompet is ‘n klank wat nie ignoreer kan word nie, en tradisioneel die oproep tot aksie of vergadering.

Daar word geen poging aangewend om God te beskryf nie. Hy het geen menslike vorm nie. Hy word met lig beskryf soos in Psalm 104:2 en 1 Timoteus 6:15,16:

Sy verskyning sal op die bestemde tyd plaasvind. Daarvoor sorg God, die goeie en enigste Heerser, die Koning van die konings en die Here van die heersers. Hy alleen besit onsterflikheid; Hy woon in ontoeganklike lig. Geen mens het Hom gesien of kan Hom sien nie. Aan Hom kom toe eer en ewige mag! Amen.

Die lig word reflekteer in die kosbare stene soos in Esegiël 28:13 genoem word. Dit herinner ook aan die stene in die borsplaat van die hoë priester in Exodus 28:17. Dit is die fondament van die Nuwe Jerusalem (Openbaring 21:19).

Jasper was deurskynend soos ‘n diamant, helder en vlekloos. Sardis is bloedrooi en spreek van woede en oordeel. Die smarag is groen en spreek van genade, die oorheersende kleur van die reënboog, simbolies van die verbondsbeloftes en getrouheid.

Ek het eenmaal ‘n getuienis gehoor van iemand wat in die hemel was in ‘n droom of visioen. Sy het vertel dat die kleure geur het. Hoeveel wonder is daar nog vir ons om te ontedek in ontelbare dimensies en gees-verskerpte sintuie?

Die 24 trone met die ouderlinge is die 12 stamme en die 12 apostels – die Jode en die kerk – gekleed en gekroon. Sommige kommnetators stel voor dat dit net die kerk is en die apostels word vermeigvuldig met die dubbele seën, so bekend deur die ganse Skrif.

Hulle wit klere is ‘n simbool van liggaamsbedekking wat in die Bloed van die Lam gewas is in die kleur van die hemel (wit). Goue krone verteenwoordig elke moontlike kosbare seën en oorwinning in Christus.

Donder en weerligstrale is altyd met die majesteit en grootsheid van die Teenwoordigheid van God assosieer. (Esegiël 1:13, Psalm 77:18, Job 37:4. Exodus 19:16)

Die sewe lampe is die sewe geeste van God. Sewe word genoem om die volheid en allesomvattende aard van die Heilige Gees te beklemtoon. Die syfers in Openbaring is simbolies. Vuurfakkels was altyd die simbool van die Heilige Gees. (Handelinge 2:3,4 en Lukas 3:16) Jesus doop met die Heilige Gees en met vuur.

Die spieëlgladde see word beskryf as helder soos kristal. In antieke tye was dit heel ongewoon om helder glas te vervaardig. Glas was dikwels dof en net die beste kwaliteit glaswerke was helder. Helder glas was amper soos edelstene. Die kombinasie van die konsepte see (groot en ongetem) en kristal (helder, lig en kosbaar) beskryf die almag en ontoganklikheid van God in Sy heiligheid. ‘n Bewussyn van Sy heiligheid is noodsaaklik vir ons verhouding met Hom. (Exodus 24:10)

Your judgments are a great deep. (Psalm 36:6)

Die lewende wesens is vol oë, ‘n rykdom van insig en waaksaamheid. Hulle weet alles, niks is verborge of geheim nie.

Daar is ook niks in die skepping wat vir God onsigbaar is nie; alles lê oop en bloot voor sy oë. en aan Hom moet ons rekenskap gee. (Hebreërs 4:13)

Die vier lewende wesens word beskryf as gerubs. Hulle bekleë die hoogste rang in die hemel se gesagsorde. Hulle vlerke beskerm die Troon van Genade op die Verbondsark in die Tempel. Dis geen verrassing om hulle hier by die Troon te sien nie. Een van hulle hanteer die bakke met plae (15:7) en gee dit aan die engel.

Hulle is die simbole van majesteit en moed (die leeu), krag (die os), intellegensie (die mens) en spoed, krag en wysheid (die arend). Die ganse natuur en die mens kom saam om God te aanbid. (Psalm 102:22) Hulle bestaan is in aanbidding; hulle bestaan om te aanbid.

Sommige kommentators sien die simboliese klem in die vier Evangelies. In Matteus is die klem op Jesus as afstammeling uit die stam van Juda – die leeu. In Markus is die klem op Sy menslikheid – die man. In Lukas is die klem op die offer vir sonde – die os en Johannes beskryf Jesus soos geen ander as die oplossing vir elke kwessie in antwoord op die filosofie en intellegentsia van die tyd. Die arend kan reg in die son kyk sonder om sy oog te knip.

Aanbidding is ‘n gewaarwording van wie God is. Sy heiligheid, almag en ewigheid bring ‘n nuwe perspektief in ons aanbidding. Net sodra die ouderlinge opkyk van hulle aanbidding, sien hulle ‘n nuwe rede om weer te aanbid en in die proses alles wat waarde vir hulle het (goue krone) voor God neer te gooi in volle oorgawe.

Dit is slegs met die insig van die Heilige Gees dat jy weet wat jy voor God moet neergooi. Hy openbaar aan jou wat jou vashou en verhinder om ten volle te aanbid – aardse welvaart, ego en trots, ambisie, tradisie, bygeloof…

‘n Hemelse perspektief in ons lewe is die enigste waardevolle besitting. Dit verdiep ons insig, vernuwe ons denkpatrone en maak ons sterk.

Here, mag ek U in U majesteit en glorie aanskou, waar U in volle beheer van my lewe regeer, sodat u goedheid en genade in my gestalte kry.

Wat kan ‘n mens aan my doen?

95. Ek raai jou aan…

Die laaste kerk in die reeks van sewe, kry geen kompliment nie. Eintlik is dit ‘n skrikwekkende onderskeid om te maak. In ‘n gebroke, onvolmaakte wêreld is die verwagting om volmaak te wees, geweldig. Dit is duidelik uit die voorskrifte aan die ander kerke dat hulle nie as volmaak beskryf word nie, maar wel komplimenteer word. Tog sê Jesus self:

“Wees julle dan volmaak soos julle hemelse Vader volmaak is.” (Matteus 5:48)

En die volharding moet end-uit volgehou word sodat julle tot volle geestelike rypheid kan kom, sonder enige tekortkoming. (Jakobus 1:4)

 In hierdie twee verse word dieselfde woord vir perfek in Grieks gebruik naamlik teleioi. Die definisie daarvan is pragtig en bemoedigend, nie ‘n onbereikbare teiken nie. Dit dui op gehele genesing van tekortkominge en geestelike volwassenheid. Volmaaktheid in Christus is ‘n lewe van wysheid en kragtige besluite wat met hulp van die Heilige Gees die regte reaksie in moeilike omstandighede bepaal.

Laodicea – die louwarm kerk

Daar was soveel as ses stede met hierdie naam gedurende die eerste eeu nC. Hierdie Laodicea was belangrik as gevolg van sy ligging op die pad na die Ooste. Die stad het wydsbeen oor die hoofweg gelê. Reisigers het by die hek van Efese ingekom en by die hek van Sirië uitgegaan. Dit was bekend as ‘n bank en finansiële sentrum met ‘n aktiewe kommersiële lewe. Die inwoners was ryk genoeg om hulle eie stad te herbou na die aarbewing van 17nC. Hulle het geleef met die houding dat hulle nie God of Rome nodig het nie.

Die stad was bekend vir die vervaardiging van klere, veral pragtige, sagte, swart wol. Dit is veral gebruik vir die mantel wat oor ander klere gedra is en die trimita genoem is. Die klere was wonderlik, maar hulle was naak in God se oë.

Laodicea was ook ‘n mediese sentrum wat bekend was vir oogsalf. Oogbehandeling was skaars in die antieke tyd en blindheid het maklik ingetree by onbehandelde oogtoestande. Die oogspesialiste van Laodicea kon nie hulle geestelike blindheid behandel nie, wat nog diagnoseer.

Die woorde van die opgestane Jesus spreek tot die trots en welvaart van die inwoners. ‘n Groot hoeveelheid Jode het soveel geld vir tempelbelasting na Jerusalem gestuur, dat die goewerneur ‘n beperking op valuta wat uitgaan geplaas het. Na die regulasie in plek was het die Jode hulle tempelgeld in goud betaal, maar dit is as smokkelware beskou en in beslag geneem. Die Jode was welvarend en invloedryk.

Jesus is Amen, ‘n eenvoudige verklaring wat volgens Jesaja 65:16, die volle waarheid waarborg – die Naam van God wat getrou is. Dit is waarheid bo all twyfel, net soos Jesus altyd gesê het: Voorwaar, voorwaar (OAB) en in die NAB: Dit verseker ek julle. In Grieks is dit amen, ‘n woord wat so geliefd geword het, mens sou dink dit is oorspronklik Afrikaans. Dink vir ‘n oomblik hoe ‘n gebrek aan waarheid, dinge wat mens sonder voorbehoud op kan staatmaak, in die wêreld vandag is en juig in die waarheid van God se woord en Sy beloftes. Woorde wat jou toekoms uitbytel én waarborg – prys die Here.

Jesus is die getroue getuie. Die tipiese skryfstyl van herhaling in ‘n koeplet, sodat die hoorder kan onthou, word weer toegepas.

Jesus is die begin van die Skepping volgens Johannes 1:3. In Hom is alle dinge.

God het deur Hom alles geskep wat in die hemel en op die aarde is: alles wat gesien kan word en alles wat nie gesien kan word nie, konings, heersers, maghebbers, gesagvoerders. Alles is deur Hom en vir Hom geskep. (Kolossense 1:16)

Sonde en dood is die keuse van die mens. God is lewe en gee lewe. Hy skep en red.

In die buurdorp van Laodicea was warmwaterbronne. Die water is warm of koud gedrink en was helend van aard. Indien die water lou was het dit die mense letterlik naar gemaak. Die woorde wat gebruik is, het die uiterstes aandgedui: koud = psuchros – vriespunt en warm = zestos – kookpunt.

Dit is moeilik om deur te breek in die gemoed van onverskillige mense. Onverskilligheid – ‘n gehele gebrek aan oortuiging of passie – word dikwels aangedui as ‘n ysige houding. Die enigste deurbraak moontlik is in ‘n effektiewe, kragtige en veral liefdevolle kerk. Liefde oorkom al die hindernisse.

Dit is onmoontlik om neutraal teenoor Jesus te staan. Hy staan vir altyd in die geskiedenis van die mensdom om verwerp te word of aanvaar te word. Hy het ‘n naam wat almal ken en wat altyd reaksie uitlok. Tog is daar baie wat in Sy naam dinge doen, wat Hom nie ken nie. Die kerk is kragteloos sonder Jesus. Dis net ‘n lewe van aanbidding en ‘n warm, intieme verhouding met Hom, wat die antwoord vir onverskilligheid is.

Die oordeel is op die punt af, sonder om doekies om te draai.

Julle sê: “Ons is ryk, skatryk, en ons het niks meer nodig nie,” en julle weet nie dat julle ellendig en beklaenswaardig is nie, arm, blind en kaal. (Openbaring 3:17)

Die oplossing vir hierdie armoede en gebrokenheid is in die volgende versie. Goud wat deur vuur gelouter is, is die kosbare getuienis van redding en herstel in jou eie lewe. In die vuuroond van die lewe, loop die vierde man saam met jou en leer jy Hom in Sy wonderwerkende krag ken.

Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle ‘n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings, sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word. Julle geloof is baie kosbaarder as goud, goud wat vergaan. Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus. (1 Petrus 1:7)

Geld of goud kan nooit ons karakter verander nie. Dit is die liefdevolle inwerking van die Heilige Gees wat ons diepste wese aanraak en so ons denkpatrone rig.

Net so is dit sedert daardie eerste sonde, net die Here self wat ons naaktheid met onskuldige bloed bedek (Genesis 3:21). Dit is die klere wat Hy gee, wat ons aantrek vir die feesmaal van Sy voorsiening. ‘n Sondige lewe laat jou in die skande kom en ontbloot jou naaktheid voor die wêreld. Ons vernedering word deur Jesus self bedek en Sy herstel laat ons weer ons kop oplig om die lewe in die oë te kyk.

“When I passed by you again and looked upon you, indeed your time was the time of love; so I spread My wing over you and covered your nakedness. Yes, I swore an oath to you and entered into a covenant with you, and you became Mine,” says the Lord God. (Ezekiel 16:8, NKJV)

Die Here beklee ons met ‘n kleed van geregtigheid om ons waardig in Sy teenwoordigheid in te neem.

I will rejoice greatly in the Lord, My soul will exult in my God; For He has clothed me with garments of salvation, He has covered me with a robe of righteousness, as a bridegroom puts on a turban, and as a bride adorns herself with her jewels. (Isaiah 61:10)

Die kerk is waar mens toegerus word vir ‘n lewe in die Teenwoordigheid van die Here. Die gehele inhoud van Romeine en Galasiërs is daarop gemik om die kerk te reinig en voor te berei vir ‘n verhouding van volheid. Die Fariseërs het pragtige mantels gehad, maar was naak voor Jesus.

Put on the Lord Jesus Christ. (Romans 13:14)

… and have put on the new man who is renewed in knowledge according to the image of Him who created him (Colossians 3:10).

Alles in ons lewe is afhanklik van ons eie insig, met ander woorde hoe ons dit beskou. Geestelike oë, of begrip van die onsienlike, maak ‘n diep en blywende verskil in besluite en ek glo, selfs fisiese gesondheid wat die verloop van jou lewe bepaal. Net om leuens van waarheid te onderskei verg insig en is bepalend in jou werk, opvoeding en verhoudings.

Hoe mens kyk, hang van jou lewensbeskouing af. Hoor wat sê Paulus hieroor as hy blinde denke verduidelik:

But their minds were blinded. For until this day the same veil remains unlifted in the reading of the Old Testament, because the veil is taken away in Christ. (2 Corinthians 3:14)

Omstandighede kan jou verblind, sodat jy nie met insig kan kyk nie.

 Because of this our heart is faint; Because of these things our eyes grow dim; Lamentations 5:17

Sigh therefore, son of man, with a breaking heart, and sigh with bitterness before their eyes. Ezekiel 21:6

Bitterheid en onvergewensgesindheid maak jou blind. Jy kan eenvoudig nie gesonde verhoudings geniet of effektief werk nie.

In Jesus kry jy genesing, oogsalf. Jy sien die leuen, maar meer belangrik sien jy die uitkoms.

Die storie van Hagar in die woestyn is altyd vir my ‘n les. Sy het die woestyn ingevlug vol bitterheid en selfbejammering oor wat Sarah aan haar gedoen het. Soos ek die storie lees was haar lot heel onregverdig en Sarah was katterig en dislojaal. Hagar het rede vir hartseer gehad. Daar het sy in ‘n toestand van dors beland en haar kind eenkant gesit om nie te aanskou hoe hy van dors doodgaan nie. Vreeslik.

God wys haar die put met water – uitkoms. Ek is oortuig Hy het nie gou ‘n put geskep nie. Die put was daar. Hagar het dit nie gesien nie.

Lees gerus die storie in Genesis 16. Sy gee die put ‘n naam wat juis die feit onderskryf: Lagai-Roï.

U is ’n God wat sien. Want sy het gesê: Het ek hier ook gesien na Hom wat my sien? (Genesis 16:13,14)

Ons belangrikste gebed is die gebed van die blinde man; ek weet ek het dit al dikwels gesê, maar ek vergeet dit nog – ai! Here, dat ek kan sien!

God se tugtiging, teregwysing, korreksie bring die vredevolle vrug van geregtigheid (Hebreërs 12). Ons is nooit onseker nie. Onthou: Hy IS liefde en kan niks doen as dit nie uit liefde gebore is nie. Hy sal ons deurdra met agapan, wat soos volg definieer word:

An unconquerable attitude of goodwill, which nothing can turn into hate or indifference.

Sy liefde word ook beskryf met philei: the dearest and tender affection.

Die straf, wat ons tog so bang is om oor te praat soos wat dit in Spreuke 3:12 geskryf is, is noodsaaklik vir ons om ons verkeerde pad raak te sien. Dit dwing ons om weer te besin en die fout te sien [elegchein in Grieks] en so ons lewenswyse fyner in te stel, sodat ons die seën kan geniet. Dit wat vir ons soos straf is, is die helder lig van Jesus op ons lewe wat sonde ontbloot en ons verkeerde denke transformeer.

Dissipline is ‘n saak van vreugde. Efesiërs 4:17-19, Psalms 94:12, Job 5:17, Hebreërs 11:6-8,12. Dit is die druif wat in die wynpers onder druk is, waaruit die wyn gemaak word.

Jesus staan by die deur en klop. Hy is die perfekte heer wat nooit Homself inforseer nie. Die keuse is altyd vir ons om Hom nie in te laat nie. Die deurknop van jou hart sit aan die binnekant. Hy klop as die liefling van jou siel.

Geen ander godsdiens het die visie van ‘n god wat die mens opsoek nie.

 In die antieke tyd was ontbyt gejaag en middagete ‘n saamdra, kosblik-tipe ete. Die aandmaaltyd [deipnon ] was ‘n rustige familie byeenkoms om te praat en te geniet en die mees belangrike maaltyd van die dag. Dit is hier waar Jesus saam sit en die geselskap geniet.

Die loon vir die kerk is groots. ‘n Troon in die ooste was meer as ‘n sitplek, eerder ‘n bank, waar meerdere persone kon sit. Op daardie troon sal hierdie telerustellende kerk saam met Jesus sit! Is dit nie ‘n blye getuienis van herstel en seën nie?

Dis ons Jesus. Hy sal ons opsoek en bring by die Sy troon wat Hy met ons deel.

… and raised us up together, and made us sit together in the heavenly places in Christ Jesus. (Ephesians 2:6)

Afrikaans:

Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ‘n plek in die hemel gegee,

Dis nie vir eendag nie. Dis vir nou. Dis nie vir daar ver nie. Dis vir die onsienlike hier by jou met onmiddellike impak in jou lewe.

Neem jou plek in. Moenie in die rioolpype van die lewe wegkruip nie. Raak ontslae van die sonde, trek jou aan, kyk diep en sit aan by die feesmaal.

27. Die onsigbare koninkryk – jy is ‘n prins.

Bekeer julle want die Koninkryk van God het naby gekom.

Woorde van Johannes die Doper in Matteus 3:2.

Bekeer julle want die Koninkryk van God het naby gekom.

Jesus begin Sy prediking met presies dieselfde woorde in Matteus 4:17.

Wat was hierdie Koninkryk waarvan Hy gepraat het? Vir die meeste mense op daardie punt in die geskiedenis het dit politieke uitkoms beteken en is so geïntepreteer. Hulle was uitgeworpe verdruktes onder die wreedheid en totale oorheersing van die Romeine; belas, onwaardig, magteloos en arm.

Johannes die Doper was letterlik en figuurlik ‘n stem in die woestyn – in die woestyn waar die Esseniese sekte gewoon het, waarvan sy ouers deel was, het hy grootgeword.  Sy opvoeding daar het hom in afsondering geskool om die stem van God te hoor. Op hierdie stadium waar hy sy bediening begin het, was die stem van profesie vir 400 jaar al stil en Israel se onderdrukking deur die Romeine ‘n vernedering, vasgevang in onderdrukte geestelike woede – ‘n geestelike woestyn. Die politieke situasie onder die ystervoete (onthou Daniël se droom) van die Romeinse oorheersing, was vir baie Jode ‘n dolk in die hart.

Die Bybel hat baie van die koninkryk, met betrekking tot die volk van God, gepraat.  In werklikheid moes die konsep nie vreemd gewees het nie, by die tyd toe Jesus daaroor gepraat het nie. Reeds in Exodus 19:6 sê die Here:

And you shall be to me a kingdom of priests and a holy nation.

Dawid was baie bewus van die koninkryk van God. Hy bid in sy aanloop tot die bou van die tempel in 1 Kronieke 29:11:

Yours is the Kingdom O Lord. Regdeur die Psalms bid hy dikwels oor die koninkryk van God. [Psalm 45:6; 103:19; 145:13.]

In Daniël 2:44 voorspel Daniël die koninkryk, die groot rots, wat nooit vernietig sal word nie, wat die ander koninkryke in stukke sal breek en wat ewig sal standhou. Dit is die direkte profesie na die koninkryk wat Jesus van praat in Matteus 4:17.

Wat beteken hierdie koninkryk vir ons? Kom ons bring dit nader net soos Jesus vir Nikodemus in Johannes 3 gedoen het. Hy sê aan Nikodemus dat as iemand nie weer gebore is nie, hy die koninkryk van God nie sien nie. Jesus bedoel hierdie koninkryk wat “naby” gekom het, wat Hy op aarde kom bevestig het – let wel nie stig nie. Die onsigbare koninkryk van God is reeds lankal tot stand gebring in die harte van mense toe Hy in Exodus Sy volk ‘n koninkryk van priesters en ‘n heilige volk genoem het. Jesus bedoel nie dat iemand nie sal hemel toe gaan nie.

Hy bedoel dat jy die koninkryk hier en nou op aarde gaan mis. Met wedergeboorte immigreer jy eens en vir altyd na die onsigbare koninkryk van God op aarde en begin jy volgens die beginsels van die Woord – koninkrykswette – leef. Op jou is die seën van die Here van toepassing as jy weet hoe afhanklik jy van God is, as jy honger en dors na geregtigheid, as jy treur, as jy vervolg en verwerp word – gaan lees weer die bergpredikasie om beter die koninkrykswette te verstaan. Die seën van hierdie wette was ‘n vervulling en vrug op die Wet wat in Exodus op die berg aan Moses gegee is.

Jesus sê: Kom op na My vlak. Moenie in die modder en slyk van aardse begeertes en behoeftes verval nie. Ek het vir jou ‘n troon, ‘n kroon en ‘n verhewe bestaan beplan. ‘n Lewe vol vreugde, vrede, oorwinning oor probleme, verdrukking, hartseer en tragedie (wat daar wel is en gaan wees), vol vergenoegdheid en vol van Myself.

Hy leer Sy dissipels bid in Matteus 6 dat Sy Vader se koninkryk sal kom. Die tweede frase wat daarop volg is dat God se wil op die aarde soos in die hemel sal geskied. As jy vra wat is die koninkryk van God dan is hierdie die antwoord – daar waar Sy wil geskied.  In hierdie koninkryk is nuwe lewe en nuwe perspektief. Hierdie nuwe lewe en nuwe KYK is die werk van die Heilige Gees. Dit is hemel. Die koninkryk van God waar Sy wil geskied en jy Sy wil kan sien deur die werking van die Heilige Gees is HEMEL. Dit is ‘n plek hier op aarde. Daardie plek is jou hart. Die koninkryk van God is die oomblik wat jy IN Sy teenwoordigheid Sy wil aanvaar en daaraan onderwerp. Dit was nie ‘n nuwe boodskap nie. Dawid skryf daaroor in Psalm 91:1.

He who dwells in the secret place of the Most High, shall abide in the shadow of the Almighty.

In vers 8 (van Johannes 3) verduidelik Jesus die onvoorspelbaarheid, dikwels onverstaanbaarheid van die werk van Sy koninkryk deur die Heilige Gees:

The wind blows where it wishes, and you hear the sound of it, but cannot tell where it comes from and where it goes. So is everyone who is born of the Spirit.

Baie belangrike beginsel. Die werk van God kan nie ingeboks wees nie, dit vind dikwels plaas op ‘n manier wat jy nie verstaan nie. Meestal is dit Gees-insig wat nodig is om God se plan te sien en te aanvaar. Gees-inspirasie om te onderwerp aan daardie plan, veral as dit nie volgens jou plan verloop nie. Selfs meer nog is dit ‘n goeie rede om nie die werking van die Gees in ander mense te oordeel nie. Kom ons los die werk van God in Sy kinders vir Hom, sonder kritiek en skinder, sonder apologie, net ondersteuning in liefde.

Hierdie koninkryk funksioneer op die beginsels van verhouding – dus liefde. Uit liefde volg gehoorsaamheid. Ons sal nie sê ons is lief vir iemand en voortgaan om daardie persoon seer te maak en te verneder nie. Gehoorsaamheid volg vrywillig op die liefdesverhouding wat met wedergeboorte begin. Hierdie geboorte uit water en Gees vee jou hele verlede weg en waarborg oorwinning vir jou toekoms. Romeine 6 verduidelik hoe ons saam met Christus begrawe is deur die doop en so ook saam met Hom in ‘n nuwe lewe opstaan. Die Heilge Gees in jou word jou oorwinningskrag vir die toekoms.

In 1 Petrus 2:9 word die beginsel van die koninkryk van Priesters en Heiliges herbevestig:

But you are a chosen generation, a royal priesthood, a holy nation, His own special people, that you may proclaim the praises of Him who called you out of darkness into His marvelous light.

Dit is duidelik uit die lewes van twee dissipels hoe hierdie Gees-insig ‘n verskil in die een se lewe gemaak het en die ander se keuse om nie te luister nie, tot sy verdoemenis gelei het. Die Heilige Gees bring jou uit ‘n plek van  duisternis en doofheid, in die plek van openbaarmakende lig. Dit word so in Efesiërs 4:17 – 24 verduidelik:

This I say, therefore, and testify in the Lord, that you should no longer walk as the rest of the Gentiles walk, in the futility of their mind, having their understanding darkened, being alienated from the life in them, because of the blindness of their heart…….

Hierdie is so ‘n skrikwekkende toestand om in te wees – blinde harte, leef soos ‘n wurm in een dimensie, sonder wysheid, insig en diepe kennis. Daardie een dimensie kom neer op ‘n alles oorheersende fokus op jouself en jou eie visie van die lewe. Vreeslik!!

Net soos Judas:

Judas was geroep, deur Jesus self. ‘n Lewe van bediening onder Jesus het nog steeds die keuse van verwerping gelaat. Slegs vrywillige onderwerping aan Jesus is aanvaarbaar. Die volle uitoefening van jou keuse net soos in die Tuin van Eden.

Judas was een van die Zelote, wat ‘n beleid van geweld ondersteun het, om met bloedige rebellie die Romeinse juk af te gooi en hulleself te regeer. Die effektiewe en rigiede Romeinse administrasie en weermag, was ‘n formidabele teenstaander en kon nie sonder goeie organisasie en ‘n duidelike plan oorwin word nie. Dit het aanleiding gegee tot ‘n geheime groep wat deurgaans besig was om planne te maak om die Romeine met geweld aan te durf.  Hulle is die zealots genoem, wat maar net beteken het, dat hulle ‘n brandende ywer vir God gehad het. Daar is ook ‘n teorie dat die benaming Iskariot (wat niemand regtig weet watse naam dit was nie), beteken dat hy deel was van ‘n groep wat hulleself met dolke bewapen het (die iscarii  – Latyn), in afwagting op die rebellie.

Vir drie jaar loop Judas saam met Jesus en sien en ervaar die wonderwerke en lering. Op ‘n paar plekke in die Evangelies het die kerkleiers baie kwaad geword en het daar amper ‘n steniging of inhegtenisname plaasgevind. Die Bybel sê, Jesus het net weggeloop omdat Sy tyd nog nie reg was nie.

‘n Paar jaar na die kruisiging is daar tydens die Paastyd in Jerusalem ‘n sensus geneem. Na beraming is daar toe 256 000 lammers geslag. Volgens voorskrif het 10 persone ‘n lam gedeel vir die Paasoffer. Dit gee mens ‘n estimasie van 2,5 miljoen net Jode in Jerusalem. Die geheime nagtelike vergadering van die Sanhedrin het die opdrag laat uitgaan dat hulle Jesus voor die Sabbat wil laat terregstel. Hulle het ‘n verraaier nodig gehad om Jesus tussen al daardie mense te kry.

Judas het mos lankal gesien dat Jesus nie bang is nie, en dat hy nie in hegtenis geneem kon word nie, hoe kwaad hy hulle ookal gemaak het. Sy hart was blind en sy ore was doof, anders sou hy die waarskuwings van Jesus oor Sy dood gehoor het. Hy het ook op verskeie geleenthede na Judas uitgereik – laaste keer tydens die laaste maaltyd saam. Toe Jesus vir Judas die kruiebak aanbied, was dit die gasheer se spesiale gebaar na die eregas. (Johannes 13:26 en Matteus 26:23) Daar was ook ‘n gestry oor die belangrikheid van elkeen in die koninkryk en dit kon gewees het, volgens sommige kommentare, dat Judas ‘n ereplek naby Jesus ingeneem het,

Maar Judas wou Jesus se hand dwing. Hy was ongeduldig met Jesus se geduld, hy het die groter prentjie gemis, hy was gefokus op korttermyn voordeel – naamlik die omverwerping van die Romeine – sy eie droom en plan.  Hy het gedink dat Jesus Homself sou red uit die inhegtenismame. Hy onderhandel die prys – 30 stukke silwer – die prys van’n slaaf volgens Exodus 21:32. Hy was duidelik die gids vir ‘n afdeling soldate om die inhegtenisname te  bewerkstellig.

Toe loop als verkeerd. Hy sien hulle gaan Hom regtig doodmaak. Hy het seker gesien dat Jesus Homself oorgee om gekruisig te word, na die wroeging in Getsemane . Hy raak paniekerig toe hy sien Jesus gaan Homself nie red nie. Hy hardloop terug met die geld en sê:

I have sinned by betraying innocent blood. [Matteus 27:4.]

Toe kom die tragedie van drome wat in skerwe lê en die desperate hopeloosheid van selfmoord, want hy het tot daardie punt nog nie geweet met wie hy te doen het nie. Hy wou Jesus gebruik vir sy eie droom.

Nog ‘n speler in die dramatiese gebeure van daardie nag was Petrus. In Matteus 16 vanaf vers 13 speel Jesus amper ‘n skinderspeletjie. Hy vra sy dissipels wie die mense sê Hy is. Hulle antwoord: Elia, Johannes die Doper. Skielik pen Hy hulle vas en vra wie hulle self dink Hy is. Petrus spreek in daardie oomblik Gees-woorde:

You are the Christ the son of the living God.

Jesus seën hom en sê vir hom dat vlees en bloed dit nie aan hom geopenbaar het nie, maar Sy Vader wat in die hemel is.

Gees-woorde, uit die mond van die Vader, sal altyd Jesus aan jou openbaar.

Daarom kon Jesus hom vind by die ander dispels na die opstanding. Gebroke en hartseer na sy verraad, maar aangetrokke tot die plek waar Jesus Homself aan hulle sou openbaar as ‘n opgestane Messias. Petrus het Gees-oortuiging gehad van Jesus se ware identiteit as Christus en Seun van God.

Sy ware identiteit in jou lewe kan net met Geesbegrip jou lewe transformeer. Sien jy met jou hart die opgestane Messias? Leef jy in die lig van die opstandingsoggend?