167. Ek is ‘n skaap.

[Johannes 10]

Weet jy iets van ‘n skaap? Hulle is baie anders as beeste, eienaardig en eiesoortig. Sedert die vroegste tye was die Hebreërs skaapboere. Toe Jakob en sy familie Egipte toe trek, nadat Josef as onderkoning van Egipte aangestel is, is daar voorsiening gemaak vir die skape, ver van die Egiptenaars se beesboerderye.

Dan sal hy julle in Gosen laat woon, want die Egiptenaars het ‘n afkeer van kleinveeboere.” (Genesis 46:34)

…. that you may dwell in the land of Goshen; for every shepherd is an abomination to the Egyptians.

So het Jakob se familie in Gosen gewoon, ‘n vrugbare deel van Egipte aan die oostekant van die Nyldelta.

Die Egiptenaars was meestal beesboere. Hulle het neergekyk op skaapboere. Skape wei anders as beeste en kan met die gewoonte om die hele graspolletjie met hulle lippies uit te trek ‘n veld in woestyntoestande inwei. Herders het skaapweiding dikwels gewissel. ‘n Bees pluk met sy growwe tong die gras af en laat die wortel staan.

Skape is bekend daarvoor dat hulle die trop sal volg, selfs in gevaar in. Soms het die herder net een skaap geleer om hom te volg en die res sou agternakom.

Hier in Johannes 10 praat hy van die verlore skape van Israel vir wie Hy gekom het. Daarna het Sy bediening oopgegaan vir almal, maar die dissipels moes na Israel eerste gaan (Matteus 10:5-6; 15:24).

Jesus het self op ongekende wyse na die heidene uitgereik:

• Hy het die bediende van die Romeinse hoofman oor honderd genees (Matteus 8:10)

• Hy het met die vrou by die put in Samaria gepraat en Homself aan haar openbaar(Johannes 4:40)

• Hy het verduidelik dat om ‘n nasaat van Abraham te wees geen waarborg in die koninkryk van God is (Johannes 8:39)

• Hy het ‘n Samaritaanse melaatse genees. Die Samaritaan het omgedraai en dankie gesê. (Lukas 17:18-19)

• Hy het die storie vertel dat die Samaritaanse reisiger genade betoon het op die pad na Jerigo (Lukas 10:37)

• Hy het mense uit alle wêrelddele verwerlkom (Matteus 8:11; Lukas 13:29)

• Hy het Sy dissipels opdrag gegee om na alle nasies uit te gaan (Matteus 28:19)

• Hy is die Lig van die wêreld (John 8:12)

• Hy het die hele wêreld lief (John 3:16)

In Jesus is al die nasies broers. Eenheid is slegs moontlik wanneer ons weet hoe om Sy stem te volg. Ons dissipelskap is so opgestel om ander te leer om Hom te hoor, net soos ‘n skaap, en Hom te volg.

Die kerk van Jesus is die trop. Dit is die onsigbare liggaam gelowiges wat Hom waarlik volg en met hulle hele hart Sy opdragte uitvoer. Dit is nie georganiseerde godsdiens nie. Ons is een uit keuse, die toeval of gevoel nie.

Die gedeelte in Johannes 10:17-18 sê so baie oor Jesus.

Hy is ten volle gehoorsaam aan Sy vader, selfs tot die dood toe. Seunskap was vir Hom gehoorsaamheid in die hoogste moontlike graad van onderwerping. Hy sien die Kruis as die pad na glorie en verheerliking. Hy het nooit getwyfel dat Hy moet sterf nie, maar ook nooit die opstanding betwyfel nie.

Hy het met Sy hele wese Sy Vader vertrou. Sodoende het Hy Sy lewensdoel uitgeleef en die moeilike pad na grootsheid geloop. Sy dood was nie die gevolg van ‘n veroordeling van die mense nie. Hy kon die hemel se leërskare roep om Hom te red. Hy het die dood aanvaar (Johannes 19:10-11). Hy was nooit ‘n slagoffer van Sy omstandighede nie.

Hy het die Kruis gekies. Hy het nie Sy lewe verloor nie; Hy het Sy lewe gegee.

In die volgende gedeelte sien ons die dilemma van die mense, so werklik soos vandag nog. Is Jesus ‘n mal man of die Seun van God? Daar is geen omweg om hierdie vraag nie. Jesus het die hart van God geken.

Hy kan eenvoudig nie ‘n mal mens wees nie. Sy boodskap het hoop vir die wêreld gebring. Sy dade en woorde het gebrokenheid herstel en hoop gegee. Sou ‘n mal mens ‘n blinde kon laat sien? Die gevolge van ‘n ontmoeting met Jesus in miljoene der miljoene lewens getuig daarvan dat Hy die slegte goed maak, die dwase wys en die verworpene hoopvol.

Die Fees waarvan hier gepraat word is die Fees van die Lig (Hanukkah) wat vir agt dae in Desember gevier word. Die oorsprong van die Fees gaan terug na een van die uitstaande tye van Joodse durf en moed in hulle volgehoue onderdukking deur ander volke.

In die jare 175 tot 164vC was die koning van Sirië Antiochus Epiphanes. Hy wou Griekse filosofie en kultuur bevorder en afdwing. Hy was vyandig teenoor Joodse kultuur en godsdiens en ‘n wreedaard. Hy was aanvanklik vredevol, maar die weerstand van die Jode het hom te ver gedryf. In 170vC het Jerusalem aangeval. Sowat 80 000 Jode het gesterf en derduisende is in slawerny weggevoer. Hy het die Tempel skatkis geroof en dit onwettig verklaar om ‘n kopie van die Wet van Moses te besit of om jou kind te besny. Ma’s wat hulle kinders laat besny het, is gekruisig met hulle kinders om hulle nek. Die Tempelkamers is in ‘n bordeel omskep en die laaste strooi vir die Jode was die offer van ‘n vark op die groot brandofferaltaar ter ere van Zeus en ander gode.

Judas Maccabaeus en sy broer het ‘n opstand gelei en suksesvol vir vryheid geveg. In 164vC het die Jode die oorhand gekry en die Tempel is herstel en gereinig. Om die geleentheid te vier is die Fees van Toewyding ingestel.

So word vertel dat toe hulle die groot kandelaar met sy sewe takke optel, daar net een houer met olie, wat spesiaal deur die hoë priester geseël en afgesonder is, gevind is. Die olie was genoeg vir een dag. Die wonder was dat die lamp agt dae gebrand het, totdat nuwe olie voorberei kon word.

In die herinnering van die wonderwerk tydens die Fees, maak Jesus een van Sy sewe EK IS-stellings.

EK is die LIG van die wêreld.

Niemand anders in die geskiedenis het nog ooit het hierdie woorde gesê nie. Jesus is die Lig in die duisternis van politieke stryd, emosionele onsteltenis en al die onsekerheid wat ons gemeenskap op alle vlakke genereer.

Daar in die voorhowe van die Tempel, waar die rabbi’s dikwels hulle leerlinge ontmoet het, het die vraag na Jesus toe gekom.

Die Jode het daar om Hom saamgedrom en vir Hom gesê: “Hoe lank gaan u ons nog in onsekerheid hou? As u die Christus is, sê dit reguit vir ons.” (Johannes 10:24)

Was dit die uitroep van hulle harte of ‘n lokval om Hom in kettery en veroordeling in te lei? Jesus antwoord dat Hy hulle al dikwels die antwoord gegee het.

Jesus het vir hom gesê: “Jy sien Hom. Dit is Hy wat met jou praat.” (Johannes 9:37)

Jesus praat weer van Sy skape wat nie Sy stem ken nie. Daarom behoort hulle nie aan Hom nie. (Johannes 10:26,27)

Hy belowe die ewige lewe. Die fisiese dood is net die poort na ‘n nuwe dimensie saam met Hom. Niks kan ons uit Sy hand ruk nie (Johannes 10:29-30).

Jesus het Sy Vader bo alles vertrou. Hy het geweet dit maak nie saak hoe verstrooid die skape sou wees nie, Sy Vader het beheer en sou nie dat een verlore gaan nie. Dit is ons waarborg.

…for He God Himself has said, I will not in any way fail you nor give you up nor leave you without support. [I will] not, [I will] not, [I will] not in any degree leave you helpless nor forsake nor let [you] down (relax My hold on you)! [Assuredly not!] (Hebrews 13:5-7, Amplified)

Ons vertrou God. Jesus is betroubaar. Jesus is God. Hy sê dit hier en bid dit in Johannes 17:1, 20-22. In Sy liefde is ons een met die Vader. Ons liefde maak ons gehoorsaam, nie wette of dwang nie. Een met die Vader is nie ‘n filosofie of iets in die metafisika nie. Dit is ‘n verhouding.

[Johannes 13:34; 15:10; 14:21, 23-24.]

Hierdie verklaring van Jesus het die Jode baie kwaad gemaak. Hulle wou Hom sommer daar en dan stenig en het die klippe opgetel (10:31). Sulke laster teen God was strafbaar met die dood (Levitikus 24:16). Jesus praat rustig voort ten spyte van die opwelling van woede. Hy is nie bang vir warm argumente nie.

Hy doen wonderwerke wat net uit God moontlik is. Hy verklaar dat Hy ‘n spesiale opdrag van God het. Hy is heilig – afgesonder vir ‘n spesifieke doel as ‘n boodskapper uit die hemel. (Psalms 82:6. Exodus 21:1-6. Also Exodus 22:9; 22:28) Hy daag hulle uit om Sy dade, nie Sy woorde nie, te oordeel. Die vrug van Sy lewe spreek dieper as enige stories oor Hom. Dade staan ver bo argumente.

Jesus is daardie dag nie gestenig nie. Die dag van Sy dood was reeds uitgemerk in die hemel. Hy het stilte nodig gehad. In die stilte het Hy God ontmoet – voor Hy die mense in hulle wreedheid kon aandurf.

Hy het na die plek van Sy doop gegaan. Die geleentheid van Sy doop was ‘n merkwaardige manifestasie van die drie-eenheid en Hy het krag uit Sy ondervinding met God gekry. Dit het Hom toegerus vir wat kom.

Jakob het teruggegaan na Bethel (Genesis 35:1-6).

Die mense het onthou wat Johannes die Doper oor Jesus gesê het en daarom geglo. Jesus was soveel meer as was Johannes ooit gesê het Hy sou wees. Baie het gesien dat Jesus die man was waarvan Johannes getuig het. Hy het die volle waarborg van die ganse hemel na ons toe gebring.

Hy kan en sal nooit teleurstel nie. In Hom kom al die drome waar.

Ek is ‘n skaap – ek sal Hom volg.

166. Die Here beskerm jou.

[Johannes 10]

Mens ervaar soms die lewe as ‘n trapmeul. Net om kop bo water te hou en al die rekeninge te betaal, die dak oor jou kop aan die gang te hou en aan elke dag se eise te voldoen, verg ‘n konstante ritme van werk en verantwoordelikheid. Sommige mense is heeltemal oorweldig daarmee en kies om ‘n daklose, boemelaar-lewe te leef. Dit klink eenvoudiger om sonder aanspreeklikheid op die langer termyn, net vir een dag op ‘n keer se voorsiening te skarrel. Menige liefdadigheid voorsien maaltyd op maaltyd en skuiling vir sulkes.

Hier in Noord-Amerika is die stede goed georganiseer en elke daklose kan in ‘n skuiling akkommodeer word. Wanneer die kwik tot onder -15C val, laai die polisie almal op straat op en sorg dat almal in skuilings kom. Die risiko vir verkluiming is net te hoog. Daar is heelwat hulp beskikbaar om ‘n lewe om te draai en ‘n persoon op sy voete te help.

In ‘n onlangse gesprek met die besturende direkteur van een van die grootste liefdadigheidsorganisasies in die stad, het hy gesê dat slegs 40% van sulke persone met sukses terug in die samelewing rehabiliteer word. Die wêreld is ‘n hartelose, wrede plek wat hoë vereistes stel. Die lewe is ‘n stryd. Die verg groot energie uitset om in die mees basiese behoeftes te voorsien.

Hier in Johannes 10 tree Jesus in die welbekende en gekoesterde beeld van ‘n herder in die Midde-Ooste. Hy stel Homself voor as die beste versorger en beskermheer wat die gemeenskap van daardie tyd sou kon opdink.

Die grootste deel van Juda is op ‘n plato van Bethel tot Hebron vir ‘n afstand van ongeveer 55 kilometer. Die terrein was rof en klipperig, meer geskik vir weiding as vir landbou. Die mees bekende figuur in die hele land was die herder.

‘n Herder het ‘n moeilike lewe gehad. Hy kon nooit ontspan of sy kudde alleen laat nie. Met so min weiding in die klipperige grond, het die skape maklik afgedwaal. Daar was geen kampe wat hulle kon keer nie en skape kon maklik wegraak. Die terrein was vol kranse en skeure wat die herder goed geken het en die skape daarvan weggehou het. Daar was wilde diere en rowers.

Dit was die simboliese lewe van die herder. Hy het nooit gerus en was altyd gereed om die skape van alle kante en op all maniere te beskerm. Dawid het die eretitel gedra – herderkoning.

Die herder was ‘n bekende figuur in die Ou Testament ook. (Psalms 23; 77:20; 79:13; 80:1; 95:7; 100:3; Jesaja 40:11) God se leiers is as die herders van die volk uitgebeeld (Jeremia 23:1-4).

In die Nuwe Testament is Jesus die goeie Herder (Matteus 18:12; Lukas 15:4). Hy kry sy mense jammer – hulle is skape sonder ‘n herder (Matteus 9:36; Markus 6:34). Wanneer Hy, die goeie Herder, weggeneem word sal die skape verstrooid uitmekaar vlug (Markus 14:27; Matteus 26:31). Hy die herder van siele (1 Petrus 2:25) en die groot herder van Sy kudde (Hebreërs 13:20). Die leiers van die kerk word dikwels as herders van die skape uitgebeeld ( 1 Petrus 5:2-3; Handelinge 20:28). Jesus gee Petrus opdrag om Sy skape te voed en te versorg (Johannes 21:15-19).

Pastoor is Latyn vir herder (Efesiërs 4:11).

Die volle impak van die betekenis van die konsep van herder, behoort ‘n beeld van God se geduld en konstante sorg oor ons te skep. Dit herinner oor aan ons liefdesplig teenoor mekaar, veral in bediening. ‘n Herder was ‘n onopgeleide persoon met eenvoudige gereedskap. Die ouer lede van die gemeenskap het die vaardighede wat mens nodig het om die skape op te pas, oor geslagte heen vir die kinders geleer.

‘n Herder het ‘n sak van diervel gedra om sy kos by hom te hou. Hy het ‘n slingervel gedra om wolwe en jakkalse mee te skiet en nou en dan voor die neus van ‘n skaap wat afdwaal. Sy roede was ‘n kort stok met spykers om homself en die skape teen rowers en wilde diere te beskerm. Sy herderstaf met ‘n gekrulde bopunt kon ‘n skaap aan die agterbeen haak om hom te vang. Aan die einde van elke dag moes al die skape onder die staf van die herder deurloop vir inspeksie van beserings of siektes. (Esegiël 20:37; Levitikus 27:32)

As Spreuke 13:24 oor die dissipline van kinders praat is die roede wat genoem word, die herder se roede van sorg en liefde wat keer dat die skaap afdwaal. Dit is die konstante sorg om die kind met grense van dissipline te help om die regte keuses te maak. Dit is ‘n roede wat vertroos en nie verskrik nie.

Al gaan ek ook in ’n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie; want U is met my: u stok en u staf dié vertroos my. (Psalms 23:4, OAB)

In daardie tyd het die herder voor die skape geloop. Die skape het die herder se stem geken en sou nooit iemand anders volg nie. Skape het oor jare by die herder gebly. Skape is meestal vir wol aangehou en nie vir vleis nie.

Die woorde van Johannes 10:7-10 is goud.

Dit is die belofte van die ware Herder. In die klein dorpies was daar skaapskure waarvan net die herder ‘n sleutel gehad het. Die skape is snags veilig toegesluit sodat die herder kon rus. Buite in die veld was daar oop krale waar die skape veilig kon slaap. Die herder het sy bed oor die ingang van die kraal gemaak en daar geslaap. Niemand kon in of uit behalwe oor sy lyf nie.

In Jesus het ons toegang tot die Vader (Efesiërs 2:18). Hy is die lewende weg (Hebreërs 10:20). God word aan die mens bekendgestel deur Jesus. Onthou altyd: Jesus is God self in menslike liggaam.

Jesus gebruik ‘n Hebreeuse vorm vir veiligheid en beskerming – ingang en uitgang. ‘n Ware leier sal sy volk in en uit lei (Numeri 27:17). ‘n Kind van God is geseënd as hy in en uit gaan (Deuternomium 28:6). Die Psalmis skryf ook dat God sy in en uit gaan seën (Psalm 122:8).

Voor Jesus was daar net vals Messiasse wat die aanbreek van die goue eeu aangekondig het. Hulle het beloftes gemaak en geveg en verdwyn. Soveel van hulle het niks van ‘n lewe gedink nie en die bloedvergieting was maar deel daarvan. Jesus ag elke mens. Lewe is heilig.

Slegs in God is daar sprake van ‘n goue eeu. Die goue eeu is die ewige lewe wat elke mens ontvang wanneer hy na die onsigbare koninkryk hier op aarde by wedergeboorte “immigreer”. Jesus gee lewe in volheid. Die Grieks beteken om ‘n oorvloedige lewe te hê. Slegs in Jesus kan ons lewe oorvloedig wees. Die herder het verantwoordelikheid oor lewe en dood. Soms het die herder sover gegaan om dele van die dier wat nie deur die wilde diere opgevreet is nie, te red, net om te bewys hoe die skaap gesterf het (Amos 3:12; Exodus 22:13).

Dawid moes teen die leeu en die beer veg (1 Samuel 17:34-36). ‘n Herder het sy eie lewe gewaag om sy kudde te beskerm. Niks was te veel nie.

Daar was ook die beeld van die ontroue herder. ‘n Ware herder het ‘n roeping uitgeleef. Dit was nie sommer ‘n werk nie. Wolwe was ‘n groot bedreiging vir die kudde. Jesus waarsku Sy dissipels (Matteus 10:16) Paulus waarsku (Handelinge 20:29) Sagaria (10:7-10) merk die vals herder wanneer hy geen begeerte toon om die verskrikte skape bymekaar te maak nie.

Hoe lyk ons moderne kerke en pastore in die beeld van die goeie herder? Dit kom neer op werk vir liefde in plaas van werk vir loon.

‘n Goeie herder word deur twee Griekse woord beskryf.

  • agathos – beskryf die morele kwaliteit
  • kalos – beskryf die skoonheid van die goeie

Jesus gebruik kalos. Die volheid van God se goedheid kan in die beeld van die goeie herder gesien word – al die liefde en sorg saam met die krag en wonderwerke. Die kerk is oop vir aanval van buite, maar ook van binne. Soms is die aanvalle van binne meer gevaarlik. Binne die kerk het vals herders en wolwe wat lyk soos herders menige mense verwond en teleurgestel.

Jesus is ons goeie Herder. Hy sal sorg binne die menslike organisasies wat onvolmaak is. Eenheid is slegs moontlik as ons Sy stem hoor. Dit is by uitstek die beginsel wat alles omvat.

Ek het nog ander skape, wat nie van hierdie kraal is nie. Ek moet hulle ook lei. Hulle sal na my stem luister, en hulle sal een kudde wees met een herder. (Johannes 10:16)

Voorspoed en welvaart maak mense ongevoelig en uitsluitend. Hulle wil hulle “reg” op dit wat hulle waarde aan heg, beskerm. Dit was die jammerlike toestand van die kerk in die tyd van Jesus. Die kerk behoort die deur na God oop te maak, maar in plaas daarvan is hulle poortwagters wat met hulle eie diskresie uitsluit.

Verbeel jouself in die hande van die goeie Herder. Hy sal sorg. Hy sal voorsien en skuiling gee. Dit is die belofte.

Die Kruis is die waarborg.

Lees Psalm 121 in ‘n paar vertalings as ‘n gebedsverklaring om jou vertroue-vlak ‘n inspuiting te gee.

165. Gesond en gered – die volle pakket.

Die mens se liggaam is ‘n wonderwerk. ‘n Pasgebore babatjie is so bewus van liggaamlike behoeftes. Die voorsiening daarin is die eerste bewuswording van ‘n vriendelike of ‘n onvriendelike wêreld. Stadig ontwikkel ‘n baba en begin kommunikeer en speel. So ontdek hy sy wêreld deur aanvanklik net sy ouers. As volwassene het liggaamlike behoeftes tweede plek in die groter ontwikkeling van die intellek.

Meeste van ons ure as volwassenes word aan werk, vermaak en daarna fisiese aktiwiteite spandeer. Dit is met ons intellek dat ons in ons fisiese behoeftes voorsien en nie instinktief soos ‘n baba nie. Wanneer ons gesond en aktief is, dink ons nie in besonderhede oor die funskionering van al ons organe en onsienlike ligaamsdele nie. Wanneer ‘n siekte of besering oor ons pad kom, is ons intellek op daardie liggaamsdeel, wat nie meer goed funksioneer nie, gefokus. Siekte is dan voorop in ons gedagtes en beïnvloed ons denke met betrekking tot dieet en aktiwiteite.

Wanneer ons met ‘n gebrek saamleef, wat gesonde mense vanselfsprekend neem, moet ons kompenseer vir ‘n onvolmaakte liggaam. Stel jouself voor hoe dit moet wees om blind gebore te wees. Die basiese beelde van bome, water, huise, gesigte, lig en sonskyn – die lys is lewenslank – is slegs ‘n afskynsel van wat jy kan voel met jou hande of ervaar in jou denke. Die genesing van blindheid verander jou lewe op alle vlakke en laat jou op die wêreld reageer op ‘n heel ander manier. Genesing van blindheid laat jou nie toe om dieselfde persoon te bly nie. Die genesing, ‘n aanraking van God, verander alles. ‘n Gesonde liggaam verander die siel en gees.

Genesing van blindheid in die tyd van Jesus was omtrent onmoontlik. Die mediese wetenskap was nog nie ontwikkeld genoeg om eers die oorsake vas te stel nie en kon geen genesing bied nie. Blindheid was algemeen in die midde-Ooste.

Uit ‘n teologiese oogpunt het alle blindheid by God begin (Exodus 4:11) so-ook alle genesing daarvan (Psalms 146:8). Nêrens in die Bybel word blindheid as ‘n straf vir sonde genoem nie, hoewel dié gedagte as bygeloof algemeen was. Blindheid word dikwels metafories in die Bybel gebruik. Dit kan verwys na ‘n gebrek aan intellektuele of morele begrip (Jesaja 29:9-10,18). Regters word gewaarsku dat omkopery en geskenke die oë van onderskeiding verblind (Exodus 23:8; Deuternonomium 16:19). Jesaja word geroep om die oë van Israel te veblind sodat hulle nie kan verstaan nie (Jesaja 6:10). In Jesaja 56:10 word blindheid met nalatigheid geassosieer en in Numeri 16:14 word misleiding met die gebrek aan oë gekoppel.

Blinde mense is hulpeloos vir sekere eise van die lewe. Blindheid in antieke tye het gewoonlike ‘n mislike lewe van bedel en armoede uitgespel, met min geleenthede vir enige verbetering. Die genesing van die blinde man wat ons verlede week bespreek het, was ‘n rede vir vreugde en feesviering. Die hele gemeenskap het geweet daar is een minder bedelaar op straat. Hy was nou in staat om na homself te kyk en ‘n hele nuwe lewe te begin.

Maar… die genesing het op die Sabbat plaasgevind. Jesus het die Sabbat oortree. Hy het klei gemaak en dit is as werk beskou.

Ons het al oor die belaglike wette aangaande die Sabbat gesels. Die spyker in die sandale het veroorsaak dat loop op die Sabbat sonde is omdat die gewig van die spykers ‘n las was. Vingernaels sny, hare of baard versorg of selfs n lamp uitblaas was alles werk en daarom verbode. Genesing op die Sabbat was ook sonde. Mediese versorging kon geskied solank ‘n lewe in gevaar was en dan moes dit slegs wees om te keer dat dit erger word. Enige versorging wat die pasiënt beter maak, was verbode.

Moenie lag nie. Het jy niks wat jou dryf om belaglike dinge te doen om onsienlike dinge te laat gebeur nie? Gryp jy aan ‘n stukkie hout as jy praat oor iets goed wat gebeur (touch wood)? Vrees jy die slegte wanneer goeie dinge gebeur?

Die Fariseërs het waarlik gedink dat hulle God plesier en hulle manier die enigste regte manier was.

Die blinde man is nogal ‘n karakter. Die Fariseërs irriteer hom. Lees maar weer die dialoog soos dit opgeteken is. Hy kon nie Jesus in hulle teologiese model inpas nie, en het ook nie probeer nie. Sy wonderwerk was ‘n probleem. Jesus was in sy hart en niemand kon Hom daar uit kry nie, selfs al kon hy nie die wonderwerk met sy verstand verklaar nie.

Ons het Jesus lief, nie die teorieë oor Hom nie.

Die blinde man was braaf. Hy het direk met die kerkleiers gepraat. Miskien was hy in sy blinde toestand nie so bewus van hulle wurggreep op die gemeenskap nie en kon hy meer direk met hulle praat.

Die man se ouers is bang. Die leiers was magtig om jou lewe baie onaangenaam te maak deur verbanning uit die sinagoge. Hulle kon selfs op jou besittings beslag lê. Die Fariseërs het gedink daar is bedrog rondom die wonderwerk. Hulle moes in die eerste plek seker maak dat die man werklik blind was. Valse profete het op slinkse maniere wonderwerke nageboots, om hulle eie geloofwaardigheid aan te help (Deuteronomium 13:1).

Hulle daag hom uit soos in ‘n hof om die waarheid te praat. Hulle is woedend omdat die blinde man se argument skrifgebaseer en volgens hulle eie voorskrifte is. Die wonderwerk is ‘n wonderlike ding. Jesus kan dit nie doen as Hy nie van God is nie. God hoor nie die gebed van ‘n slegte mens, daarom moet Jesus ‘n goeie mens wees.

Die feit dat God nie die gebed van ‘n slegte mens verhoor nie, kom uit die Ou Testament (Job 27:9, Psalms 66:18, Jesaja 1:15, Esegiël 8:18, Psalms 145:19, Spreuke 15:29). Die Here sorg vir die regverdiges en luister na hulle hulpgeroep. (Psalms 34:15)

Hulle argument was so swak dat hulle begin boelie en beledig het. Hulle het hom tot met geweld gedreig en weggejaag. Dit is ‘n teken van paniek en desperaatheid.

Jesus kry die man buite die Tempel. Die Here sal jou altyd vind as die kerk en die mense jou sleg behandel. Sy geloof het groot openbaring meegebring. Die Seun van God is aan hom openbaar – wat is daar meer in hierdie lewe? Hy het voor Jesus gekniel en die ewige lewe ontvang – sy geestelike blindheid is ook genees. Iemand wie sy eie blindheid besef, kan genesing ontvang. Die mens wat dink hy kan sien, is in werklikheid heeltemal blind en onmoontlik om te help. Om swakheid te erken, is krag. Om sonde te besef, is die eerste stap na vergifnis.

Kennis kan verdoem, as die waarheid nie herken word nie. Die Fariseërs het al die kennis gehad, maar hulle kon nie die waarheid sien nie. Oor eeue is hulle vir hierdie oomblik, wanneer hulle Messias in hulle midde sou staan, voorberei. Hulle het Hom nie geken nie.

Die blinde man, daarenteen, het in sy kennis gegroei en sy openbaring aangegryp. Hy noem Jesus ‘n man (9:11). Daarna het hy gedink Hy is ‘n besondere man en noem hom ‘n profeet (9:17). ‘n Profeet bring mense na God toe (Amos 3:7). Daarna het die blinde man geweet met wie hy te doen het. Hy noem Jesus die Seun van God – dit is die resultaat van openbaringskennis.

Dit is die genesing vir blindheid – die volle openbaring van wie Jesus is deur die inwerking van die Heilige Gees. Dit is die volle pakket.

 

“Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?”

Simon Petrus het geantwoord: “U is die Christus, die Seun van die lewende God.” “Gelukkig is jy, Simon Barjona,” het Jesus vir hom gesê, “want dit is nie ‘n mens wat dit aan jou geopenbaar het nie, maar my Vader wat in die hemel is.

(Matteus 16:15-17)

164. Blind gebore – ja, ek ook.

Dis waar. Regtig. As mens nie kan sien nie, is jy blind. So wat kan jy sien? Onthou jy die gruiserige stem van Louis Armstrong?

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world

Ja, ons pragtige wêreld hier om ons vir almal om te sien. Hy sing verder.

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world

Sien jy dit? Sien jy die seën en die heilige? Dit is eintlik die toets.

Om werklik te sien, moet jy die onsienlike sien.

Hoe is dit moontlik? Daar is net een manier en ‘n ander ou lied verduidelik dit.

Turn your eyes upon Jesus

look full in His wonderful face

and the things of the earth will go strangely dim

in the light of His glory and grace

 Dit is perspektief; ware perspektief; die enigste perspektief vir die lewe – dowwe aardse dinge en skitterende glorie en genade.

Hier in Johannes 9 vertel Johannes van die man blind van gebore was. Daar is net twee ander gevalle waar siekte sedert geboorte genoem word, beide in Handelinge: die lam man by die Mooipoort (3:2) en die kreupele in Listra (14:8). Die blinde man in Johannes was bekend. Die dissipels het van hom geweet.

Nie almal kon sommer enige plek sit en bedel nie. Die stadsowerhede het ‘n spesiale mantel uitgereik vir die “amptelike” bedelaars, nadat hulle gebrek ondersoek is en waar verklaar is.

Die Jode het lyding en siekte met sonde gekoppel. Sy blindheid kon deur sy ouers se sonde of sy eie veroorsaak wees. Daar is vandag nog gereformeerde leerstelling wat glo dat ‘n baba in sonder gebore is en daarom gedoop met word om die hel te vermy. Ek kon nooit verstaan dat ‘n baba se sonde hom siek kan maak nie en dat alle babas nie siek is nie. Hoe kan my genadige en geliefde Here, klein bababtjies laat hel toe gaan? Hy het dan gesê laat die kindertjies na Hom toe kom.

Die Jode het ‘n verdraaide konsep van voorgeboortelike sonde gehad. Hulle het Genesis 4:7 wat praat van die “sonde wat daarbuite wag” interpreteer as buite die moederskoot. Hulle het ook saam met die Grieke die bygeloof gehad dat alle siele reeds bestaan en in ‘n hemelse ruimte wag om gebore te word. Hulle word deur sonde besmet, sodra hulle in die sondige heelal inkom.

Alternatiewelik, kon sy ouers sy blindheid veroorsaak het. God self het tog gesê dat Hy die sondes van die vaders aan die kinders sal besoek in die derde en vierde geslagte (Exodus 20:5,34:7, Numeri 14:18). Die Psalmis vervloek sy vyande met dit in gedagte in Psalm 109:14. Dit word ook in Jesaja 65:6-7 genoem, maar later in die hoofstuk (65:23) word die seën van die Here oor meerdere geslagte beklemtoon.

Wat kan ons vandag daarvan dink? Daar is DNA toetse wat die oorerflike siektes kan uitwys wat die kern van jou fisiese samestelling bepaal.

Jesus spreek nie die korrektheid van die bygelowe of dogma aan nie. Watookal die bron van siekte of lyding; dit is ‘n geleentheid vir die glorie en wonderwerke van God. Die geskiedenis is nie belangrik nie.

Die toekoms van die siekte word aangespreek en die houvas daarvan afgebreek.

Wonderwerke is altyd ‘n teken van God se krag en glorie. Ander Evangelieskrywers beklemtoon Jesus se genesingsbediening. In al die Evangelies word sy simpatie met die mense uitgebeeld. Siektes, verdrukking, pyn en teleurstelling is vir Hom geleenthede om Sy Vader se hart te toon en die wonderbare krag van Sy genade in werking te stel.

Wonderwerke is God in aksie.

By God is daar oplossings. Vir die mens wie God nie ken nie, kan die geweld en wreedheid van die gebroke wêreld, sy moed breek en sy liggaam vernietig. As dieselfde gebeur met ‘n mens wie God ken en die pad saam met Hom loop, is daar hoop binne lyding en uithouvermoeë met die bonatuurlike krag van die Here.

Verder kan ons wat help met mense in pyn, die wonderbare liefde van die Here demonstreer.

God’s highway runs straight through us. Frank Laubach.

Hierdie is een van twee wonderwerke waar Jesus spoeg gebruik om te genees. [Ook die doofstomme in Markus 7:33]. Spoeg as medisyne was algemeen in die antieke wêreld. ‘n Belangrike persoon se spoeg is as meer kragtig in die genesingsproses beskou.

Jesus is wys en wen die vertroue van sy “pasiënt”. Dink net hoeveel vertroue is daar vandag in medisyne. Voorskrif medisyne is een van die belangrikste middels op aarde om genesing te bewerkstellig.

Die Siloambad was ‘n bekende plek in Jerusalem en ‘n ingenieurswonder van die tyd. Die watervoorsiening van Jerusalem was altyd ‘n probleem. Die water het van die Fontein van Gihon in die Kidron vallei af gekom. ‘n Trapskag van 33 trappe het gehelp om waterskep makliker te maak. Die fontein was oop gegrawe en in die geval van oorlog was dit baie maklik om die water vir die stad af te sny.

Toe Hiskia in 700 vC besef Sanherib beplan om Juda binne te val, het hy ‘n tonnel deur die rots na die fontein beveel. (2 Kronieke 32:2-8; 2; 32:30; Jesaja 22:9-11; 2 Konings 20:20). Indien die ingenieurs die tonnel reguit sou grawe sou die tonnel ongeveer 335 meter lank wees, maar omdat die tonnel met kronkels gegrawe is, was dit 533 meter lank. Die rede vir die kronkels was dalk om heilige plekke te vermy of om ‘n groef in die rotsformasie te volg. Sommige plekke is die tonnel net ‘n halwe meter wyd, maar deurgaans is die tonnel amper twee meter hoog. Die ingenieurs het van twee kante gegrawe en in die middel ontmoet – werklik ‘n wonder van daardie tyd.

 Die Siloambad was die plek waar die rotstonnel in die stad uitgekom het. Dit was ‘n opelug bad en die naam beteken: gestuur. Die water uit die fontein is letterlik deur die rots na die stad gestuur.

Jesus stuur die man om in die bad te gaan was. Nadat hy gewas het, kon hy sien. Hy moes Jesus se opdrag gehoorsaam. Sy genesing kon sekerlik daar en dan by Jesus en al die skare gebeur het. Hy is egter van al die bekende plekke wat hy in sy blindheid geken het, weggestuur. Hy moes uit sy gemakzone sy weg vind na die Siloambad en letterlik blindelings die opdrag gehoorsaam.

Sodoende het hy privaatheid gehad om sy genesing te ervaar en die res van die gemeenskap op sy eie terme en in sy eie tyd te ontmoet. Hy het Jesus se manier aanvaar en geen vrae gevra nie.

Jesus se woorde moes gesaghebbend wees. Jesus het nie genesing belowe nie. Hy het net gesê om te gaan was. Hoekom sou die blinde man Hom gehoorsaam? Hy kon gaan was het en dan soos ‘n gek gelyk het as niks gebeur het nie.

Sy gehoorsaamheid het sy twyfel uitgedryf.

Jesus se woorde, God se stem wat aksie vra, was genoeg om sy hele lewe te verander. Jesus het sy volgende stap beveel, sonder om die uitkoms uit te spel.

Wat doen jy as die wonderwerk nie gebeur soos jy dit verwag of begeer nie? Gehoorsaam jy nog steeds blindelings? Is jy gewillig om die volgende stap te neem. sonder dat die uitkoms duidelik is?

Ons praat nie graag oor gehoorsaamheid nie. Gehoorsaamheid het amper ‘n slegte reputasie verkry as gevolg van soveel misbruik deur die kerk en ander instansies van gesag. Dit het die lewensveranderende krag van gehoorsaamheid aan God afgemaak.

Die Griekse woord vir gehoorsaamheid is hupakouo. Die woord beteken om met aandag te luister, om te luister en sonder huiwering te onderwerp, om te luister en te beantwoord.

Luister en reageer – die aksiepad van ‘n wonderwerk.

Is jy gewillig om die langer roete te neem? Kan jy onderwerp aan Jesus se woord sonder om te weet wat die uitkoms gaan wees?

Sjoe! Dis ‘n groot gedagte!

 

 

Antwoord my tog gou, Here, ek is heeltemal gedaan.

 Moet tog nie van my af wegkyk dat ek word soos dié wat sterwe nie.

 Laat my elke môre u liefde ondervind, want in U stel ek my vertroue.

 Wys my die pad wat ek moet loop, want my hoop is op U gevestig.

(Psalm 143:7,8)