132. ‘n Woord kry menslike vorm.

Ons is so bekend met die Bybel se woorde – dit word amper betekenisloos. Ons denke moet weer verkwik word met ‘n nuwe waardering vir die wonder. Ons ken mos die woorde van Johannes 1: die Woord het vlees geword, so goed dat ons skaars weer daaroor dink. Miskien moet ons ons verbeelding in ‘n ekstreme oefening inspan en visualiseer hoe ons woorde in menslike vorm lyk.

Hoe sal die woorde daar in die kar wat na die ander motoriste geslinger word lyk? Heel moontlik soos groot, growwe, uitsmyters wat ‘n ou papslaan en disnis daar op die pad neergooi. Hoe lyk die woorde van skinder agter iemand se rug? Dalk soos ‘n donker figuur in ‘n mantel om ‘n bebloede dolk te versteek wat weer en weer verwond, soos die skerp woorde in die onsigbare realm ingestuur word. Dit klink dalk oordrewe dramaties, maar ek kan dit nie wreedaardig genoeg uitdruk nie. Ons woorde doen skade, selfs tot die dood toe. (Spreuke 18:21)

Hoe sou ons woorde van aanmoediging en liefde lyk? Kan jy jou voorstel dat hoorde lyk soos ‘n sterk arm wat iemand ophelp en afstof om aan te gaan? Ons woorde van liefde is ‘n groot omhelsing wat beskerm teen vrees en die wreedheid lewe wat ons moet hanteer. Ons woorde van gebed mobiliseer die hemelse weermag om te veg en te red.

Meer nog: daar was ‘n Man – logos – die Woord.

The first chapter of the Fourth Gospel is one of the greatest adventures of religious thought ever achieved by the mind of man.

[William Barclay, Professor of Divinity and Biblical Criticism at the University of Glasgow]

Teen die tyd dat Johannes hierdie Evangelie skryf, woon hy in Efese. Dit is na die die Joodse oorlog van 66-70 nC. Teen 60 nC was daar ongeveer ‘n 100 000 Griekse Christene vir elke Joodse Christen. Die goeie nuus van Jesus het uit die tradisionele Joodse wysheid uitbeweeg na ‘n baie groter toepassing in die wêreld van daardie tyd. Joodse idees was vreemd vir die Grieke. Die Grieke het byvoorbeeld, geen Messiaanse verwagting gehad nie. Hoe moes Jesus aan die denke van die Grieke voorgestel word?

In beide kulture was die konsep van die woord sentraal in ‘n hulle denke oor wysheid.

Vir die Jode was ‘n woord baie meer as net klank. Dit was iets met ‘n eie bestaan wat konkreet dinge verrig – ‘n eenheid van kragtige energie. Hebreeus was spaarsamig met woorde – 10 000 in totaal terwyl Grieks oor die 200 000 woorde gebruik het.

Die Jode het ‘n tipe letterkunde gehad wat die Wysheidsliteratuur genoem is. Dit was nie spekulatief en filosofies nie, eerder prakties om jou lewe elke dag te bepaal. In die Ou Testament is die voorbeeld van Spreuke. In sekere gedeeltes waar daar oor wysheid (Grieks=sophia) gepraat word, is wysheid ‘n misterieuse, lewende en ewige krag. Wysheid word personifiseer en soos ‘n medewerker van God voorgestel in Spreuke 3 en 8.

Dieselfde tyd as wat die Prediker geskryf is, is ‘n boek in Alexandrië in Egipte geskryf met die titel: Die Wysheid van Salomo. Die skrywer van die boek het wysheid en die woord gelykgestel.

Dus sê Johannes: As jy God se woord wil sien, God se skeppende krag wil sien, daardie woord wat lig en lewe aan die hele mensdom bring, kyk na Jesus. In Hom is God se woord tussen julle.

Maar hoe het hierdie idee in Griekse filosofie ingepas? Eintlik was dit alreeds daar, maar met ‘n verwagting vir vervulling wat die inhoud van die konsep sou bepaal. Sover terug as 560 vC het ‘n denker met die naam Heraclitus in Efese gewoon, presies waar Johannes geskryf het vyf eeue later. Heraclitus was van mening dat alles om ons in ‘n toestand van vloed is en dus van oomblik tot oomblik verander. Sy mees bekende voorbeeld hiervan, is dat dit onmoontlik is om twee maal in dieselfde rivier te tree. As jy uittree en weer intree, het die water gevloei en die rivier is anders. Indien dit waar is, hoekom is die wêreld en die lewe nie heeltemal chaoties nie? Daar kan geen sin wees as daar konstante verandering is nie.

Heraclitus se antwoord was dat die vloei van alles nie toevallig is nie – dit was onder beheer en fyn bepaal volgens ‘n patroon. Die patroon wat die wêreld orden is logos – die woord – die rede van God.

Die Grieke het vasgeklou aan die idee van logos en alles daarmee verklaar, veral in die denkskool van Stoïsisme, wat oor die orde van alles in verwondering gestaan het. Orde impliseer intelligensie, daarom is die kosmiese orde verklaarbaar met logos.

 So het Plato (428-348 vC), een van die bekendste Griekse filosowe, LOGOS as die basiese feit van die lewe verhef. Hy het bepaal dat daar ‘n vooraf iets was tussen die logos van die denkende siel en die logos van dinge.

Vir die Grieke is die betekenis van logos, die woord. Plato en ander filosowe het logos nie net vir die gesproke woord gebruik nie, maar vir die ongesproke woord, die rede, die woord wat nog vorm aanneem binne denke. In terme van die heelal, was logos die rasionaal, die intelligensie wat alles bepaal.

Johannes het logos binne ‘n hele nuwe konsep toegepas om die inhoud te gee wat die Grieke nagestreef het. Skielik was die mens in staat om sedert die heel begin van alles die logos te ken, in die persoon van Jesus Christus. Hy het aan die Grieke gesê: oor soveel eeue het julle gedink en geskryf en gedroom oor logos, die verstand en krag wat die wêreld gemaak het en die orde van alles bepaal, waarvolgens ‘n mens ook redeneer en kennis kry om met God kontak te maak. Jesus is die logos van God.

Die ongesproke woord in God se denke, het menslike vorm aangeneem en tussen ons kom woon. God se rede het ‘n persoon geword.

God se woord het ‘n mense geword om ons te wys hoe sou God op hierdie aarde geleef het. Ons is “klein Christusse”, daarom noem hulle ons Christene.

In wedergeboorte kry ons die “sin” (denke) van Christus.

Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus. (1 Korintiërs 2:16)

Hoe sou ons ons woorde in hierdie wonder-verklaring van God en Jesus onderwerp aan logos?

Kom ons bid Psalm 19:15:

Laat die woorde van my mond en die oordenking van my hart welbehaaglik wees voor u aangesig, o HERE, my rots en my verlosser!

 

These are the words in my mouth;
these are what I chew on and pray.
Accept them when I place them
on the morning altar,
O God, my Altar-Rock,
God, Priest-of-My-Altar.
(The Message)

 

 

 

 

 

131. Eenheid en krag – die hel sidder.

Ons is geroep en toegerus, glad nie wees agtergelaat nie. Ons het elke moontlike ding wat ons nodig het om in oorwinning te leef. Dit is die belofte …julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, met die woorde van engele wat die kerk verenig en onstuitbaar maak.

Die teks in 1 Korintiërs 14:13-17 karaktiseer die spreke in tale as ‘n uiting van geloof waarvolgens begrip na die agtergrond verskuif en dus onverstaanbaar is sonder interpretasie.

Die betekenis van die woord glossolalia is die openhartige en hoorbare verbalisering om die heerlikheid van Jesus uit te spreek.

Heilige Gees gebed is ‘n kragtige manifestasie van geloof om uit te reik en die volheid van die belofte van die Vader in Sy koninkryk te ervaar.

Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie. (Romeine 8:26)

Dit word soms vertaal met ongewone tale en klanke (Handelinge 10:45-46, 19:6 en verskeie plekke in 1 Korintiërs 12 en 14).

Wanneer ons saamkom is die spontane gebed in die Heilige Gees deel van ons bemoediging aan mekaar.

Die boodskap van Christus moet in sy volle rykdom in julle bly. Leer en onderrig mekaar met alle wysheid. Met dankbaarheid in julle harte moet julle psalms, lofgesange en ander geestelike liedere tot eer van God sing. (Kolossense 3:16)

…en sing onder mekaar psalms, lofgesange en ander geestelike liedere; sing met julle hele hart tot eer van die Here. (Efesiërs 5:19)

Geestelike liedere was spontane samesang van gelowiges. Dit is pragtig verduidelik deur ‘n professor in musiek (ek dink sy van was Griffiths) van die Universiteit van die Oranje Vrystaat, amper 40 jaar gelede toe ek in my tweede jaar op die Universiteit van Johannesburg was. Hy het ‘n lesing oor musiek in die Bybel in die Biblioteek aangebied. Hy het so mooi verduidelik hoe mense spontaan saamgesing het, en hoe die moderne kerke dit nie wou toelaat nie, aangesien dit te onordelik voorkom. Die Heilige Gees lei ons tot ‘n geloofsoorgawe om ons hart se melodie aan Hom te onderwerp. (1 Korintiërs 14:15,26) en Handelinge 2:4; 10:46; 19:6)

Maar, sê Paulus:

Ek dank God dat ek meer ongewone tale of klanke gebruik as julle almal.

 Maar in die byeenkoms van die gemeente wil ek liewer vyf woorde met my verstand praat om ook ander te onderrig, as duisend woorde in ongewone tale of klanke. (1 Korintiërs 14:18,19)

Lering is altyd prioriteit. Die Woord van God in verstaanbare taal geniet voorrang.

Henry Matthew Concise Commentary:

The Holy Spirit is the spring of all desires toward God, which are often more than words can utter. The Spirit who searches the hearts, can perceive the mind and will of the spirit, the renewed mind, and advocates his cause. The Spirit makes intercession to God, and the enemy prevails not.

Ons kan nooit die krag van Helige Gees gebed minag nie.

Hulle sal nog die uiterlike skyn van die godsdiens hê, maar die krag van die godsdiens sal hulle nie ken nie. Bly weg van sulke mensen af.  (2 Timoteus 3:5)

Teen die tyd wat Paulus vir die gemeente in Korintiërs geskryf het, het hulle die gawe van tale misbruik en gedegradeer. Dit was ‘n produk van trots en eiewaan vir vleeslike aanbidding.

Geestelike gawes is nie vir die verheffing van die persoon nie. Dit kan net aanleiding gee tot geestelike hoogmoed. Dit is nooit ‘n vertoning van die Heilige Gees nie. Dit kan net geskied om die koninkryk te bou en Jesus te verheerlik. Baie van die gawes funksioneer in die geheim, sonder applous. Die gawes is die kragtiglike manifestering van koninkrykskrag in nederigheid en vol ooreenstemming met die Woord van God.

Hier aan die einde van ons gesprek oor gebed – vir nou – net ‘n paar laaste opmerkings.

Gebed is nie ‘n trans of ‘n misterie nie. Dit is ‘n rasionele besluit om die teenwoordigheid van God te ervaar.

God is jou vader en Jesus het ons geleer om Hom pappa te noem. Dit dui op ‘n warm, vry en vreeslose verhouding.

Die sleutel tot die teenwoordigheid van God is Jesus. Hy het die groot Plan vir ons saligheid reeds in die Tuin van Eden aangekondig en dit staan deur al die eeue. Sy Woord keer nooit leeg terug nie. Dit bereik altyd die doel wat Hy beplan.

Hy het vir ons die weg oopgemaak deur die Kruis. Dit is deur die onskuldige bloed van Sy seun dat ons vrymoedig, in geloof die Troon van God nader. (Hebreërs 10:19)

Jesus sê:

“Moenie bang wees nie, klein kuddetjie, want dit was die wil van julle Vader om die koninkryk aan julle te gee. (Lukas 12:32)

Dit is God se vreugde om te gee. Hy is nooit suinig in Sy voorsiening nie – eerder oorvloedig.

Hoor net hoe mooi verduidelik The Message dit:

What I’m trying to do here is get you to relax, not be so preoccupied with getting so you can respond to God’s giving. People who don’t know God and the way he works fuss over these things, but you know both God and how he works.

Steep yourself in God-reality, God-initiative, God-provisions. You’ll find all your everyday human concerns will be met. Don’t be afraid of missing out. You’re my dearest friends! The Father wants to give you the very kingdom itself.

Kom ons sluit af met die gebed van die heelal in Openbaring 22:

Die Gees en die bruid sê: “Kom!”

En elkeen wat dit hoor, moet sê: “Kom!”

En elkeen wat dors het, moet kom;

elkeen wat die water van die lewe wil hê, moet dit kom kry, verniet!

 

 

 

 

130. Hemelwoorde wat die aarde verander.

Ons is deurgaans in die proses om God te soek, terwyl ons weet Hy is wonderbaar, daar is niemand soos Hy nie en dat Hy ons liefhet met ‘n ewige liefde volgens Sy karakter van goedheid en waarheid. Ons klop aan die deur van die hemel, biddend met die Heilige Gees wat Jesus belowe het, met die woorde wat ons omstandighede en gemeenskap verander.

In die lig van die glorie van God in die hemele, het ons vrese en bekommernisse ‘n agterstiplek in ons gdagtes omdat die teenwoordigheid van die Almagtige God wat hemel en aarde in Sy hand hou, dit beweeg. Ons fokus op Sy liefde en krag, hanteer ons aardse stryd.

In 1 Korintiërs 12 en 14 bespreek Paulus die gawes van die Heilige Gees sowel as die manifestasie daarvan in die samekomste van gelowiges.

Aan die een word deur die Gees die gawe gegee om ‘n woord van wysheid te praat, aan ‘n ander ‘n woord van kennis deur dieselfde Gees; aan die een geloof deur dieselfde Gees, aan ‘n ander genadegawes van gesondmaking deur die één Gees. Aan die een gee Hy die krag om wonders te doen, aan ‘n ander die gawe om te profeteer, en aan nog ‘n ander die gawe om tussen die geeste te onderskei. Aan nog een gee Hy die gawe om ongewone tale of klanke te gebruik en aan ‘n ander om dit uit te lê. (1 Korintieërs 12:8-10)

Hierdie gawes word uitgedeel deur die Gees soos Hy wil en en soos die behoefte ontstaan.

Paulus praat ook oor die gawes van die Heilige Gees in Romeine 12. Ons het die Heilige Gees nodig om te leef soos wat hy in hierdie hoofstuk ‘n geesvervulde lewe uiteensit. Die standaard is hoog en ons enigste hoop is die kragtige toerusting van die belofte van die Vader om ‘n lewe van uitnemendheid te leef.

Ons het genadegawes wat van mekaar verskil volgens die genade wat God aan elkeen van ons gegee het. As dit die gawe van profesie is, laat ons dit gebruik in ooreenstemming met die geloof wat ons bely. As dit is om te dien, laat ons dien. As dit is om onderrig te gee, laat ons onderrig gee. As dit is om mense te bemoedig, laat ons hulle bemoedig. As ons gee, laat dit sonder bybedoelings wees. As ons leiding gee, dan met toewyding. As ons ander help, dan met blymoedigheid. (Romeine 12:6-8)

Dit is die gawes vir elke gelowige om kragtig en effektief in die gemeenskap van gelowiges te funksioneer.

And God has appointed these in the church: first apostles, second prophets, third teachers, after that miracles, then gifts of healings, helps, administrations, varieties of tongues. 29 Are all apostles? Are all prophets? Are all teachers? Are all workers of miracles? 30 Do all have gifts of healings? Do all speak with tongues? Do all interpret? 31 But earnestly desire the best (those needed in a specific situation) gifts. And yet I show you a more excellent way. (1 Corinthians 12: 28-31)

Ek haal die Engelse vertaling hier aan, omdat die Afrikaans in die laaste sinnetjie heeltemal verskil. Die laaste sin is die inleiding vir die volgende hoofstuk. Wat is die uitnemende weg, die heel beste manier van leef en die basis vir alle genadegawes? LIEFDE.

Sonder liefde is alles tevergeefs en leeg. Die liefde wat beskryf word is agapé – liefde uit keuse, nie ‘n toevallige ek-hou-van-jou nie. Dit is liefde wat nie van ‘n gevoel of ‘n chemiese of natuurlike aantrekkingskrag afhanklik is nie. Dit is liefde wat onstuitbare goeie bedoelings teenoor ‘n ander mens uitleef, sonder om enigiets terug te verwag of die waarde van die ander persoon in ag te neem. Dit is liefde wat ons vir ewig vry maak van die reaksie en opinies van mense om ons.

Dit is in die eerste versie van hierdie hoofstuk wat Paulus praat van die tale van mense en engele.

Kom ons gaan terug na die storie van die toring van Babel in Genesis 11.

Die storie van die toring van Babel is eienaardig, om die minste te sê. Die mense van die aarde kom na die vloed bymekaar en beplan om ‘n toring te bou. Almal het een taal gepraat en was eensgesind oor die projek. Volgens die prentjies in die Kinderbybel het hulle al ver gevorder voor die taalverwarring gebeur het. Hulle taaleenheid het hulle baie kragtig gemaak. God self sê dat niks vir hulle onmoontlik sal wees nie en verwar hulle taal. As gevolg daarvan versprei hulle oor die aarde soos wat Hy oorspronklik bedoel het.

Eeue later gebruik God ‘n wonderwerk van taal om Sy kerk te verenig sodat hulle die krag van eenheid kan ontvang. Op Pinksterdag het taal die ongelowiges verbyster en die kerk gevestig. (Handelinge 2:4)

Op Pinskterdag het die dissipels bekende tale gepraat – in Grieks: dialektō (Handelinge 2:8)

Twintig jaar na Pinsterdag kom Paulus by bekeerlinge in Korinte en vra of hulle die Heilige Gees ontvang het. Hulle is herdoop (die enigste plek in die Bybel wat daarvan praat), omdat die doop van Johannes voor die bediening van Jesus plaasgevind het en Paulus die beginsel van doop in die Naam van Jesus wou vestig.

Paulus het hulle ook die hande opgelê. Toe het die Heilige Gees op hulle gekom, en hulle het ongewone tale of klanke gebruik, en hulle het geprofeteer. (Handelinge 19:6)

Die ongewone tale of klanke word hier vertaal uit die woord in Grieks: glossolalia en was die teken van die inwonende Heilige Gees om die gelowige toe te rus as ‘n kragtige getuie.

In Korintiërs praat hy van glossolalia wat onbekende tale was en in Handelinge 2 word daar van dialekto gepraat, wat bekende tale was.

Hier is die kommentaar daaroor:

The characteristic of this mysterious language is that it betokened a converse alone with God, such as the angels have. But rising out of this, is that the Holy Spirit gave impulse and power to the speaker to make his language for himself for what he had to utter at that very moment, so that the language moulded itself specially in the mouth of each individual respectively for that which had to be uttered.

Die gebed in ongewone tale is een van die pilare van gebed. Ons het tyd en pirvaatheid nodig sodat die Heilige Gees vir ons kan intree. Soms is dit deel van heeldag-kommunikasie. Dit is die onderwerping van enige moeilike situasie aan Koninkryksgesag enige plek en enige tyd – deurgaans – sommer in die kar, in die kombuis, tussen ander mense.

Hierdie gawe van die Heilige Gees is vir ons persoonlike aanmoediging en opbouing en gebeur volgens Jesus se voorskrifte oor gebed in Matteus 6 – in privaatheid.

Wat nou? Wees die kerk van Berea.

Die mense daar was ontvankliker as dié in Tessalonika. Hulle het met groot belangstelling na die woord geluister en elke dag die Skrif ondersoek om te sien of dit is soos Paulus sê. (Handelinge 17:11)

Hulle het sowaar seker gemaak dat wat Paulus sê die waarheid is!

Ons het die Bybel beskikbaar. Dit is hoe ons moet optree – altyd. Ons moet seker maak en die Heilige Gees vra om die Skrif aan ons te verklaar. Die Heilige Gees is ons leermeester. Hy sal ons lei in alle waarheid. Dit is wat Jesus sê. (Johannes 6:63)

Wat is ons volgende stap? Presies wat die mense op die dag van Pinkster gedoen het.

By die aanhoor hiervan is die mense diep getref en het hulle vir Petrus en die ander apostels gevra: “Wat moet ons doen, broers?”

Toe antwoord Petrus hulle: “Bekeer julle en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus, en God sal julle sondes vergewe en julle sal die Heilige Gees as gawe ontvang.

Wat God belowe het, is vir julle en vir julle kinders en vir almal wat daar ver is, vir almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep.” (Handelinge 2:37-39)

Gaan terug na jou binnekamer met jou geliefde Bybel daar en vra die Heilige Gees om homself aan jou te openbaar. In die soete en liefdevolle teenwoordigheid van jou Pappa sal jy die hemelse taal op jou eie tong vorm in ‘n stap van geloof.

 

Dit is nie ‘n onderwerp vir obsessie nie –

dit is ‘n gevolg van onderwerping.

 

 

 

129. Anderkant die deur.

Na al die gesoek kom jy by ‘n deur. Dit is ‘n misterie. Werklik, na al die gebed, al die heen en weer voor die Here oor bekommernisse en vrese – is daar ‘n plek waar jy nog nooit was nie?

Natuurlik is daar!

Daar is ‘n meer noukeurige weg wat wag.

Intussen het daar ‘n Jood met die naam Apollos, wat in Aleksandrië gebore is, in Efese aangekom. Hy was ‘n begaafde spreker met ‘n deeglike kennis van die Skrif. Hy het in die leer van die Here onderrig ontvang en het met groot geesdrif gepraat en aan ander noukeurig alles oor Jesus geleer; maar die doop waarvan hy geweet het, was net dié van Johannes.

 Hy het met vrymoedigheid in die sinagoge begin preek. Toe Priscilla en Akwila hom hoor, het hulle hom huis toe geneem en vir hom die leer van God nog duideliker gemaak. (Handelinge 18:24-26)

Is jy gereed vir meer? Is jy gewillig om te gaan waar Jesus lei?

Jesus gee ‘n derde opdrag in Matteus 7.

Klop en vir jou sal oopgemaak word.

Het jy al ooit die ondervinding gehad dat ‘n deur waaraan jy geklop het, omtrent onmiddellik oopgaan – so asof jou aankoms verwag is?

Die Here inisieer ook hierdie deel van jou gebed. Hy sê aan die kerk in Laodicea.

Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan en saam met hom die feesmaal hou, en hy saam met My. (Openbaring 3:20)

Ek hou van die woord feesmaal. Die Ou Vertaling sê: maaltyd. Jesus wil saam met ons eet. Dit is meer duidelik in die woorde van ouds. In Juda was ontbyt maar haastig en vroeg; middagete gewoonlik uit ‘n sakkie wat saamgedra is maar die aandete was rustig en uitgerek, dikwels op die dak van die huis in die koelheid van die aandlug. Die woord hier in Openbaring is die woord vir die aandmaal. Dit was die tyd vir gesels en geniet. Dit is wat Jesus bedoel. Klop, kom in en geniet ‘n rustige gesels.

As jy klop, het Hy al reeds geklop. Die deur swaai oop. In jou hart kan jy aansit by die tafel wat gedek is…

U laat my by ‘n feesmaal aansit, terwyl my teëstanders moet toekyk. U ontvang my soos ‘n eregas, ek word oorlaai met hartlikheid. (Psalm 23)

Dit is die tafel binne jou donker dieptes, in die vallei van doodskaduwee. Daar word jy ontvang soos ‘n eregas en word jy oorlaai met hartlikheid.

Dit is waar jy die belofte van die Vader ervaar.

En Ek sal die gawe wat my Vader beloof het, vir julle stuur. Maar julle moet in die stad bly totdat julle met krag van bo toegerus is.” (Lukas 24:49)

Maar daar kom ‘n tyd, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader deur die Gees en in waarheid sal aanbid, want die Vader wil juis hê dat die mense wat Hom aanbid, dit so moet doen.

God is Gees, en dié wat Hom aanbid, moet Hom deur die Gees en in waarheid aanbid.” (Johannes 4:23,24)

The Father is seeking people whose worship is spiritually alive and true-hearted”. He isseeking worshippers, so we can be assured that if we will worship Him, He will show up!

 Worship invites and gives place for the glory of the Lord to be realized and to bless at a given place. It is an act of God’s sovereign choice and grace, but it is not arbitrary, random, or accidental. It is a decisive action He promises in response to genuine human hunger for Him.   Jack Hayford

Om die Here in Gees en waarheid te aanbid is nie om meer energie en groter moeite in gebed in te werk nie.

Die Gees lei ons na die hart van God. God is gees, daarom kommunikeer Hy met ons gees in ons wedergebore mens. Jesus het self gesê Hy is die Weg die Waarheid en die Lewe – alles gebeur deur die Kruis.

In gebed ervaar ons die toerusting van die Heilige Gees, net soos op Pinksterdag met die uitstorting van die Heilige Gees en die geboorte van die Kerk. Ons leef in die dispensasie van die Heilige Gees net soos Jesus gesê het:

Ek sal die Vader vra, en Hy sal vir julle ‘n ander Voorspraak stuur om vir ewig by julle te wees, naamlik die Gees van die waarheid. Die wêreld kan Hom nie ontvang nie, omdat hulle Hom nie sien en Hom nie ken nie. Maar julle ken Hom, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees. “Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe. (Johannes 14:16-18)

 Die Heilige Gees is Jesus in ons. Net ons gebed om Jesus in te nooi, word deur die Heilige Gees binne ons gewerk. Jesus het op Sy dissipels geblaas.

Nadat Hy dit gesê het, blaas Hy oor hulle en sê: “Ontvang die Heilige Gees! (Johannes 20:22)

Jesus gesels met Nikodemus om die onsienlike koninkryk van God op aarde te verduidelik. The Message stel dit so mooi:

Jesus said, “You’re not listening. Let me say it again. Unless a person submits to this original creation—the ‘wind-hovering-over-the-water’ creation, the invisible moving the visible, a baptism into a new life—it’s not possible to enter God’s kingdom. When you look at a baby, it’s just that: a body you can look at and touch. But the person who takes shape within is formed by something you can’t see and touch—the Spirit—and becomes a living spirit. (John 3: 5,6: The Message)

Ons besluit om Jesus te volg, bring wedergeboorte. Ons gees word herbore om die Gees van God in ons te laat woon sodat ons ‘n nuwe mens word. (2 Korintiërs 5:17)

En tog was Jesus se laaste woorde aan Sy dissipels voor Sy hemelvaart:

Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld.” (Handelinge 1:8)

Die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag is die sleutel tot die gawes wat die Kerk toerus om kragtiglik en effektief die werk van Jesus te doen.

Kom loop die kragloop van die Gees in die Kerk.