108. Die lied van die hemel – sing dit nou!

Uit my hart geseënde Nuwejaar – 2017. Kom sing saam met my die lied van Moses en die lied van die Lam. Vir die Oujaar het die Here die perd en die ruiter in die see gewerp – al die ou dinge van die Oujaar is onder die bloed van die Lam en ons getuienis van uitkoms. Vir die Nuwejaar is daar niemand soos Hy nie. Ons jaar se inhoud is God se beloftes.

“I will sing to the Lord,
For He has triumphed gloriously!
The horse and its rider
He has thrown into the sea!
The Lord is my strength and song,
And He has become my salvation;
He is my God, and I will praise Him;
My father’s God, and I will exalt Him.  (Exodus 15)

Beelde van ellende vul ons televisieskerms daagliks. Die behoefte en verdriet van die mense sowel as die diere is hartverskeurend. Vrywillige ondersteuningspanne en noodhulp van verskeie wêreldorganisasies word opgeroep om die uitgebreide hande van die God te wees. Bodemklipvriend, ons is die kerk van Jesus op aarde. Ons het die antwoord, ons is die antwoord. Ons wandel in liefde en genade is die Jesus-loop op aarde en goedheid, liefde, genade het net een Bron. Laat ons gee wat ons kan.

Op hierdie oomblik terwyl ek skryf, is die verslaggewing oor Aleppo in die Siriese oorlog skokkend. Fisiese uitkoms mag nou moontlik wees, maar die innerlike verwonding van daardie mense sal tyd neem om te genees en uiteindelik die littetekens van hulle siele word. Beelde van hulle lyding sal hulle altyd bybly, maar in genade vervaag. Is dit nie ons eie ervaring ook nie? Slegte dinge gebeur met goeie mense in ‘n gebroke, bose wêreld.

Hoe weet ons dis boos en die duiwel wat sy vernietigingswerk versprei? In die woorde van Jesus:

Die dief kom net om te steel en te slag en te verwoes. Ek het gekom, dat hulle lewe en oorvloed kan hê. (Johannes 10:10, OAB)

Die dief word in kontras met die herder gestel.

Dit is wanneer ons vrede, vreugde en lewensvolheid “gesteel” word, dat ons weet dit kan nooit van God af kom nie. Hy definieer Homself as oorvloedig in waarheid en goedheid (Exodus 34).

Ons stap aan in Openbaring 15. Die seëls is oopgemaak, die trompette het die bose vernietiging oor die aarde aangekondig en nou neem die engele die goue bakke van verskrikking en rampspoed. Dit is tipies van apokoliptiese skrywe om groepe van sewe en drie te maak. Die derde reeks rampe op aarde is die voltooiing van die oordeel.

Die toneel in die hemel is glas, ‘n spieëlgladde see en vuur gemeng. Die beeld herinner aan die wonder van die Rooi See toe die volk van God tussen die see en die Egiptiese weermag vasgevang is en die see gekloof is vir hulle uitkoms. Hier staan die gereddes, die oorwinnaars op die see met aanbiddingsinstrumente. In dieselfde wonderwerk is hulle vyande vernietig. God se teenwoordigheid was die vuurkolom in die nag. Onse God is ‘n verterende vuur sê Hebreërs 12.

Die verlostes sing die lied van Moses – Exodus 15. Dit is ‘n pragtige lied wat die wonderwerke en die krag van ons almagtige Vader besing.

Die dier kom uit die see van chaos. Daardie selfde see is die ondergang van ons vyande. God gebruik die chaos om ons te verlos. Ons het dikwels so weerstand teen ons omstandighede, terwyl dit juis dit is wat ons nader aan Hom bring en met ons vyande klaarspeel.

Die glasesee, soos die ou lied sê, is ‘n simbool van God se majesteit en ontoeganklikheid behalwe vir die wat deur die Kruis nader. In sy magtige teenwoordigheid is daar ‘n vloei van aanbidding. Die liede besing die oorwinning van die verlostes en die almag van God.

Dit is die funksie van ons aanbidding op aarde vandag. Ons fokus is op God en Sy wonderwerkende krag. Dit is bemoedigend in ons omstandighede om ons verwagting vir ‘n wonderwerk te verhoog.

…want wie sy lewe wil behou, sal dit verloor; maar wie sy lewe ter wille van My verloor, sal dit terugkry. (Matteus 16:25)

Daar word twee liede in Openbaring genoem: die lied van Moses en die lied van die Lam (Openbaring 14:3). Die verlossing uit Egipte en die wonderwerk van die Rooi See is simbolies van ons verlossingspad uit die slawerny aan sonde, deur die doop as seël van redding in die teenwoordigheid van God wat ons lei deur die woestyn van die lewe met vuur en wolke.

Omdat hulle almal vir Moses gevolg het, is hulle almal in die wolk en in die see gedoop. (1 Corinthians 10:2)

Die woorde van die lied van Moses word dikwels in die Ou testament herhaal. Jesaja sing die woorde herhaaldelik: Wie is soos U, o God? In die Psalms weerklink dit keer op keer. ((Psalms 92:5, 98:1,145:17, 86:9, 99:3, 111:9, 98:2, 1 Samuel 2:2)

Wat volg is ‘n uitbarsting van lofprysing oor die grootheid van God. Hoor die woorde van die lied van die Lam:

Groot en wonderbaarlik is u dade, Here God, Almagtige. Reg en betroubaar is u optrede, Koning van die nasies. Wie sal U nie vrees nie, Here, en u Naam nie verheerlik nie? U alleen is heilig! Al die nasies sal kom en U aanbid, want hulle sal sien dat u handelwyse regverdig is.”

In die chaos van ons lewe, is dit ons lied. Ons oorwinning kom nie as gevolg van ons eie prestasies en pogings nie. Soos die kommentaar sê:

“In the perfect vision of God self is wholly forgotten.”

 Juig in die lied van Miriam, die lied van Hanna en die lied van Maria. Die fokus is op God en Sy werk. Vir Hom is niks onmoontlik nie. Dit is die beste illustrasie van die rol van lofprysing in ons lewe en die seël van ons getuienis.

In die hemel word die tempel van God oopgemaak (15:5). Die tent van getuienis is die beeld wat in Numeri gebruik word. (9:15,17:7 and 18:2)

Die dag toe die tabernakel, die tent met die getuienis, opgerig is, het ‘n wolk dit oordek. In die aand het die wolk oor die tabernakel soos vuur geword en dit het so gebly tot die môre toe. (Numeri 9:15)

Dit is in die atmosfeer van God se teenwoordigheid dat Aaron se staf uitgeloop het, gebloei en vrug gedra het – alles in EEN dag.

Toe Moses die volgende môre by die tent met die getuienis kom, was daar botsels aan die kierie van Aäron, wat daar was vir die stam Levi. Trouens, daar was nie net botsels aan nie, daar was ook bloeisels en dit het selfs ryp amandels gedra. (Numeri 17:8) Sien ook 18:2.

Dink net vir ‘n oomblik. Sou jou uitkoms in een dag kom? Kyk op na die God van wonderwerke en verhoog jou verwagting.

Dit is die woord van God vir die nuwe jaar.

Die tabernakel van getuienis is die simbool van die teenwoordigheid van God. Dit is in Sy teenwoordigheid waar wonderwerke gebeur.

Die engele kom van God af met priesterlike klere – egte linne met ‘n goue gordel. Dit is duidelik dat die oordeel van die hemel kom.

Een van die lewende wesens (ons weet nie watter een van die leeu, os, man of arend nie) gee sewe goue bakke met plae daarin aan die engel. Die natuur self neem deel aan die oordeel.

In Jesaja 6:4 word die teenwoordigheid van God met rook beskryf. Rook is nie aangenaam nie – oë traan, neuse brand en verwarring heers. In Exodus 40:34-35 kan Moses nie in die tabernakel ingaan nie.

 Moses kon nie in die tent van ontmoeting inkom nie: die wolk was daarin, en die magtige teenwoordigheid van die Here het die tabernakel gevul.

Dit is dikwels so in die uitvoering van die Plan van God. Dinge is nie duidelik nie en kan selfs verwarring en hartseer bring. Dit is altyd deur die Kruis dat ons in Sy Lig kan staande bly. Bly naby Jesus, hou vas aan die goedheid van God. Die rook weerhou ons daarvan om onwaardig in Sy teenwoordigheid in te kom.

Hy het vir Moses gesê: “Sê vir jou broer Aäron hy mag nooit sommer in die heiligdom agter die voorhangsel ingaan na die deksel van die verbondsark toe nie. Ek verskyn telkens in ‘n wolk bokant die deksel van die ark en as Aäron sommer ingaan, sal hy sterwe. (Levitikus 16:2)

Die deksel van die ark was die sitplek van genade. Dit is altyd van daar dat God praat. Dit is uiters belangrik om te weet dat Sy plan altyd vanaf die genadestoel op die verbondsark uitvoering kry. Die Ou Afrkaanse vertling (OAB) noem dit die versoendeksel. Engelse vertalings noem dit die “atonement cover” of “mercy seat”. Ons weet “mercy” beteken om die straf terug te hou. Dit is hoe God oordeel. Hy oordeel uit genade – onverdiende guns van Hom en “mercy” – hy hou die straf wat eintlik moet uitgedeel moet word, terug. Onthou die straf was op Jesus (Jesaja 53).

Die plae in die goue bakke van die volgende hoofstuk is ‘n verduideliking van die straf vir sonde wat op die aarde uitgegiet word, wat mense tot bekering roep.

 

 

 

107. Kom op na die berg!

Dit is een van die kragtigste metafore in die Bybel. God kies ‘n berg om Sy teenwoordigheid aan die Israeliete te openbaar. Moses is berg op om die Wet te ontvang. Toe die volk slawe was, het hulle in die steengroewe en slote vir die Farao se ambisieuse argitektuur geworstel. God het hulle uit die put na die berg in woestyn gelei.

Beelde van berge is majestieus en inspirerend. Bergklimmers meet en klim die berge van die aarde met ongelooflike passie en toewyding. ‘n Berg is so tekenend van iets wat groter en magtiger as die mens is. Twee skrifte was oor die jare vir my pilare van inspirasie.

Julle sal met blydskap uit Babel wegtrek en in vrede gelei word; die berge en die heuwels sal voor julle uit jubel en juig en al die bome in die veld sal hande klap. (Jesaja 55:12)

Kan jy jou voorstel – ‘n berg wat jubel en juig. Prys die Here in harmonie met die berge wat skuif.

Ek het van Habakuk 3 die eerste keer in my vroeë twintigs gehoor toe ek die klassieke boekie, Hind’s Feet on High Places (Hannah Hunnard) die eerste keer gelees het. Sedertdien is dit ‘n pilaar van krag en bemoediging; die hele hoofstuk, maar veral die laaste versie:

Die Here my God gee vir my krag.

Hy maak my voete soos dié van ‘n ribbok, op hoë plekke laat Hy my veilig loop. (Habakuk 3:19)

In my gedagtes sien ek die bergskape en bergbokke van Europa en Kanada wat met verstommende slim voetjies hoog in die kranse huppel.

Baie jare gelede is my broer in ‘n frats ongeluk ernstig beseer. Hy het perdgery op ‘n Sondagmiddag. Ses dae later is hy in die hospitaal oorlede. As ek terugkyk oor my lewe, was dit sekerlik die donkerste en hartseerste tyd in ons familie. Ten spyte van al die vrae en trane, het die Here vir my ma ‘n skrif gegee die nag waarin hy dood is, amper soos ‘n voorbereiding op die verskriklike telefoonoproep wat kort daarna gekom het. Sy het “gehoor” van die berg van die hemel.

Maar julle het wel gekom by Sionsberg en die stad van die lewende God, dit is die hemelse Jerusalem met sy miljoene engele, by die feestelike samekoms, die vergadering van die eersgeborenes wie se name in die hemel opgeteken is. Julle het gekom by God wat Regter oor almal is, en by die geeste van dié wat vrygespreek en wat nou volmaak is. (Hebreërs 12:22-24)

As daar ooit ‘n beeld is wat onstuitbaar in my gedagtes geplant is, is dit die berg van die nuwe Jerusalem, die stad van God, by God met ‘n feestelike samekoms. Hoe kan die dood ooit ‘n verskrikking wees met so ‘n versekering? Johannes beskryf die beeld nog verder.

Dit is die beeld van ‘n glorierijke kerk in Openbaring 14.

Die getal, 144 000, is die simbool vir al die heiliges van die Here (7:1-17). Hulle is verseël en getel in ‘n perfekte kubus – 10x10x10=1000 en 12×12=144. Die perfekte kubus is die vorm van die Allerheiligste in die Tempel en verteenwoordig die ruimte van die Teenwoordigheid van God, toeganklik gemaak deur die Kruis van Jesus vir almal wat Hom aanroep. Dit is ‘n simboliese getal en kan nooit letterlik geïnterpreteer word nie. Dit simboliseer genoeg plek vir almal wat die keuse uitoefen vir saligheid.

Die berg Sion is die simbool van die samekoms van God met Sy volk in wonderbare gemeenskap en feestelikheid, ontvanklik vir Sy woord. Die naam van die Vader is op hulle voorkoppe, herkenbaar as Sy eiendom, in teenstelling met die merk van die Bees van die vorige hoofstuk. (13:16,17)

 In die antieke wêreld was ‘n merk baie belangrik. Dit het verskeie dinge aangedui:

  • Eienaarskap: slawe en dier is gebrandmerk. Daar was geen dispuut oor so ‘n merk nie en dit kon nie verwyder word nie.
  • Lojaliteit: soldate het dikwels die naam van ‘n gerespekteerde generaal op hulle gebrand.
  • Sekuriteit: ‘n merk op ‘n persoon het hom selfs in die dood beskerm, net soos Jesus se bloed ons deur die dood beskerm.
  • Afhankliheid: die Arabiese stamleiers het hulle mense gebrandmerk as hulle verantwoordelikheid. Ons is afhanklik van die Lam van God.
  • Veiligheid: die Siriërs het hulle gode op hulle gewrigte getattoëer. In die tempel van Heracles was asiel beskikbaar, selfs vir ontsnapte slawe. Hy is gemerk om hom te beskerm. Niemand kon dit ignoreer nie. Net so is ons in die Tempel van die hemele veilig – die teenwoordigheid van Jesus.

Die stem van God klink soos ‘n groot watermassa en donderweer, maar terselfdertyd soos siterspelers. Dit is majestieus en sag tegelyk, ‘n buitengewone beskrywing van die klank van die stem van God wat vrede en kalmte in die hart van ‘n vreesagtige mens bring.

Die gereddes kan sing oor God en hulle getuienisse op ‘n manier waarop geen ander hemelse wese kan nie. Die engele ken nie die wonder van redding en vergifnis nie. Ons kan sing van krag deur moeilike tye en geestelike groei met Jesus self as die leraar in die dieper dinge van God.

Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim. (Efesiërs 3:10)

Die woorde van Jesus aan Sy dissipels was: volg My. (Johannes 1:43, Markus 2:14) Hy het dit ook van die ryk jong man gevra (Markus 10:21) en die onbekende dissipel met die verskonings in Lukas 9:59.

Dit is ook ons prioriteit – om Jesus te volg.

Jesus antwoord hom: “As Ek wil hê dat hy in die lewe moet bly totdat Ek weer kom, is dit nie jou saak nie. Volg jy My!” (Johannes 21:22)

 Hierdie woorde van Jesus is vandag nog net so waar. Ons is sy volgelinge (Openbaring 14:4) waarookal Hy gaan, soms in die woestyn (Hooglied 3:6)

Jesus was die offer van die Eerstelinge of die Eerstelingsgerf met Sy opstanding. Hy het aan Maria gesê dat sy Hom nie moet aanraak nie. Hy was die heel beste van die oes van die kerk wat sou volg. Jesus is God se beste vir ons.

Uit hulle mond het daar nooit ‘n leuen gekom nie; hulle was onberispelik. (Psalms 32:2) ‘n Leuen in die tong van enigiemand is skokkende verraad wat verwond en aanstoot gee. Misleiding verdraai die waarheid en het ‘n impak op alle vlakke van die lewe.

Jesus is sonder vlek of rimpel en Hy verander ons om in Sy beeld te groei. Jesus was die volmaakte offer (Efesiërs 1:4, Kolossense 1:22).

Net soos Hy moet die kerk rein en heilig wees. (Efesiërs 5:26,27).

Drie engele word geroep om te aanbid en die goeie nuus van die Evangelie te verkondig. Die tweede engel voorspel die ondergang van Rome en die oordeel en verwoesting vir diegene wat die Lam verwerp en die bees aanbid.

Die evangelie van Jesus is vir almal sonder uitsondering en sonder aansien van persoon.

En hierdie evangelie van die koninkryk sal in die hele wêreld verkondig word, sodat al die nasies die getuienis kan hoor. Eers dan sal die einde kom.” (Matteus 24:14)

Die ewige, eeu-oue, oneindige en onveranderlike boodskap is soos God – geen begin en geen einde. Net soos Jesus sê:

Die hemel en die aarde sal vergaan, maar my woorde nooit.” (Matteus 24:35)

Die evangelie is altyd twee-snydend – dit red en oordeel. Dit is die roeping van God na almal wat Hy gemaak het. Paulus se prediking in Listra (Handelinge 14:15) bevestig God se soeke na Sy mense, deur die profete, Sy seun, die natuur en die aarde self.

Dit is die unieke aard van ons God – Hy soek ons, Hy vergewe ons en Hy het ons lief – voordat ons enigiets doen ten spyte van onsself.

H.B. Swete noem dit “an appeal to the conscience of untaught heathenism, incapable as yet of apprehending any other.”

Gedurende die tyd wat Openbaring geskryf is, was Babilon die naam vir Rome. Rome sou val en die nasies sou ly onder die immoraliteit en vernedering. Hulle het regeer met ‘n ystervuis – wreed en lank (14:8).

Babilon is ook die simbool van die okkulte, afgodery en sedeloosheid. Die stad word veroordeel en die inwoners drink die wyn van God se woede. Dit is aanbidding van die bees wat die inwoners van Babilon kranksinnig van sedeloosheid en afgodery maak. Die simbool van die stad is ‘n prostituut wat ‘n man wyn voer, sodat hy nie haar verleiding sal weerstaan nie.

Daar is ‘n beker in die hand van die Here. Dit is vol skuimende wyn met gif gemeng. Hy laat die goddeloses van die aarde daaruit drink; hulle moet selfs die afsaksel opdrink, die beker leegdrink. (Psalm 75:9)

Jeremia (25:15,16) en Jesaja (51:17) praat van die beker van God se toorn. Sy oordeel is waar en reverdig. Hy is die volmaakte en enigste regter. Sy oordeel is nie vreesaanjaend nie. Dit kom slegs as al die geleentheid vir bekering uitgespeel is. Selfs die natuurrampe en die verwoestende gevolge van sonde dien om mense tot bekering te lei met die doel om te vergewe en te red. Dit is die kernboodskap van Jesus. Hy red, hy herstel en Hy nooi ons na die feesmaal.

Die derde engel bring die boodskap dat aanbidding van die bees net hartverskeurende tragedie meebring. Die teenwoordigheid van die engele op aarde beteken altyd daar is nog geleentheid vir redding. Daar is ‘n keuse om te maak. Daar is geen rus vir die bees-aanbidders nie. Vrede kom net van God af. Geen vrede of vreugde kom van ander bronne nie – dis altyd vals. Die bron van ware lewe is ons Vader.

Dan word die ondergang van die apostasie (kerkverlater) aangekondig. Dit is vreeslik. Dit is wraak op verraad van die Evangelie. Dit word so beskryf in Jesaja 34:8-10:

 Die dag van die wraak van die Here het gekom, die jaar van vergelding ter wille van Sion se saak. Die riviere van Edom sal in teer verander, sy grond in swael: sy land word een stuk brandende teer. Dit sal bly brand, dag en nag; die rook sal aanhou opstyg. Geslagte lank sal die land in puin lê; tot in die verre toekoms sal niemand ooit weer daar rondtrek nie.

Die woorde van die Hebreër-skrywer weerklink: want ons God is ‘n verterende vuur. Dit is verskriklik om in die hande van die lewende God te val. (Hebreërs 12:29 ,en 10:31)

Dit is verskriklik om God se seën wat oor geslagte heen belowe is, te versmaai en jou nasate onder die dekmantel van Sy guns en genade te verwyder. Ons keuses maak al die verskil aan ons nageslagte.

Die wonderbare belofte van Jesaja 44 en 65:23 weerklink oor ons kinders as gevolg van ons onderwerping aan die evangelie.

Ek sal volop water gee op die dorsland, strome op die droë grond. Ek sal my Gees uitgiet op jou kinders, my seën op jou nakomelinge. Hulle sal uitspruit soos gras in die veld, soos wilgerbome langs waterlope. (Jesaja 44:3,4)

 Daar is rus vir die gelowige in die dood (Openbaring 14:13). Die belofte vir rus in die dood word in 1 Tessalonicense 4:16 en 1 Korintiërs 15:18 bevestig en staan in dramatiese kontras met Openbaring 14:11:

Die rook van hierdie pyniging styg tot in alle ewigheid op, en hierdie mense het dag en nag geen rus nie, hulle wat die dier en sy beeld aanbid, en dié wat die merk van sy naam aanvaar.”

Kom ons verklaar saam met Paulus dat ons die wedloop voleindig en die geloof behou. Selfs te midde van telerustelling met ander Christene en God se manier van dinge doen, sal ons nie aanstoot neem en struikel nie. God is goed – altyd!

Die uitdaging is on God so onvoorwaardelik lief te hê soos wat Hy ons het.

Ons oorwinning is gewaarborg (Judas 24). Ons word deur vuur gelouter. (Openbaring 3:18 en Psalm 66)

In die finale versie van hierdie hoofstuk sien ons die Seun van die Mens soos beskryf in Daniël 7:13,14.

“My nagtelike visioen het voortgeduur: daar het in die wolke iemand aangekom, iemand soos ‘n menslike wese. Hy het na Hom toe gegaan wat ewig lewe en is voor Hom gebring. “Aan dié menslike wese is die heerskappy en eer en koningskap gegee sodat al die volke, nasies en taalgroepe hom sou dien. Sy heerskappy is ‘n ewige heerskappy, dit sal nie tot niet gaan nie; sy koningskap sal nie ophou nie.

Meer engele vergader met oesinstrumente om die simboliek van die koringland en die wingerd voort te bou. (Jesaja 5)

Dis twee bekende beelde. Joël 3 beskryf die oes. Jesus bevestig die metafoor in Markus 4:29, Matteus 13:24 – 3, 13:37-43.

Die druiwepers is dikwels ‘n simbool van God se oordeel. (Klaagliedere1:15 en Jesaja 63:3)

Die druiwepers was buite Jerusalem geleë. Dit is simbolies van die heidene wat na Jerusalem gebring is om daar geoordeel te word. Binne in die stad is die teenwoordigheid van God en redding moontlik. Joël 3:2,12 verduidelik die nasies wat in die vallei van Josafat vergader en geoordeel word.

Die dag van die Here kom. Wat in jou buitgemaak is, Jerusalem, sal binne-in jou verdeel word.  Daardie dag sal sy voete op die Olyfberg staan, oos van Jerusalem. Die Olyfberg sal middeldeur skeur en daar sal ‘n groot kloof van oos na wes ontstaan. Een helfte van die berg sal na die noorde toe padgee en die ander helfte suide toe. (Sagaria 14:1,4)

Die engele en Jesus sal die oes inbring – nie die kerk nie. Jesus bevestig dit in die gelykenis van die basterkoring in Matteus 13. Die kerk is nie die regter nie – ons is vry daarvan. Ons plig is om die evangelie van vrede en genade te verkondig, sonder veroordeling. God alleen is die regter en Hy doen dit perfek.

Die beskrywing van die “bloed wat aan die tooms van die perde raak” is kwalitatief en nie kwantitatief nie. Dit bevestig dat die oordeel voltooi is. Die mate – 1600 stadia (die Afrikaanse vertaling maak dit 1600 kilometer, maar ander vertalings het ander interpretasies) – is die grootte van die gehele land Palestina.

[A Stadia is a Greek measurement and is about 192 meters long. So this makes 1,600 Stadia about 300km (180 miles) long and horses’ bridle is about 1.5m (4 ft 6 in) high.]

Die oordeel is volkome en verskriklik.

Laat die kerk juig in die volmaaktheid van die Plan van God vir hierdie aarde.

God is magtig om julle te laat vasstaan ooreenkomstig die evangelie van Jesus Christus wat ek verkondig, en ooreenkomstig die openbaring van die geheimenis. Eeue lank het dit geheim gebly, maar nou is dit geopenbaar. Aan die hand van die geskrifte van die profete en in opdrag van die ewige God is dit aan alle nasies bekend gemaak sodat hulle in God kan glo en aan Hom gehoorsaam kan wees. Aan Hom, die enigste en alwyse God, behoort die heerlikheid deur Jesus Christus tot in ewigheid! Amen. (Romeine 16:25-27)

 

 

 

 

106. Onderwêreld van die onbekende.

Die onbekende is vreesaanjaend, aaklig, grillerig, skrikwekkend en angswekkend – dink maar aan soveel woorde as wat jy kan om dit te beskryf. Elke woord en meer nog was nodig om die gevoelens van die antieke wêreld oor die see te beskryf. Die see was ‘n misterie van reuse skepsels en donker, onbekende water wat onverwags in ‘n verwoestende storms kon ontwikkel. Die storms het  hulle houtbote in stukke geruk en die hulpelose seevaarders verdrink. Tog moes soveel reise per boot aangepak word. Judea was ‘n verraderlike seereis ver van die res van die Romeinse ryk en Rome.

Hoofstuk 13 begin soos ‘n dramatiese gedig:

En ek het ’n dier uit die see sien opkom met sewe koppe en tien horings, en op sy horings tien krone en op sy koppe ’n naam van godslastering.

Die anti-Chris sal uit die see opkom, die simbool van chaotiese politieke gebeure.

Dit is hoe die voller prentjie van die valse drie-eenheid begin vorm aanneem. Dit is uiters belangrik om die kinders van God bewus te maak van boosheid se groter plan en hulle sodoende toe te rus op elke moontlike vlak van die lewe.

Satan delegeer mag na twee diere. Dit is ‘n samestelling van Daniël se monster in Daniël 7:2-7. Dit beskryf die verpersoonliking van alle boosheid – ‘n leeu met arendsvlerke, die simbool vir Babilon, die beer as simbool van Mede, ‘n luiperd met vier vlerke – die simbool vir Persië en ‘n dier wat nie genoem word nie, wat die ryk van die Grieke onder Alexander die Grote aandui, wat alles vertrap. Al die diere kan gelyktydig in die Romeinse Ryk gesien word in die beskrywing van H.B. Swete:

 The empire has the vigilance, craft and cruelty of the leopard, ever ready to spring upon its prey; it has the crushing strength of the bear; it is like the lion whose roar terrifies the flock.

Paulus het respek vir die owerhede van die dag gevra. Hy was ‘n Romeinse burger en het daarop staatgemaak in sy sendingtaak tot voordeel van die Evangelie. Hier in Openbaring is daar ‘n duidelike skuif in die houding teenoor die regering. Dit is oorlog tussen die kerk en die owerhede en Rome is die verpersoonliking van alles wat boos is.

Die eerste dier verteenwoordig anti-Christelike regering en politieke mag. Die tweede dier verteenwoordig anti-Christelike godsdiens, filisofie en ideologie. Saam skep hulle ‘n leuenagtige, misleidende sekulêre gemeenskap, ekonomie en kultuur. Die derde dier is die Vals Profeet (13:11).

Die dier van Openbaring sluit alles waaroor Daniël gepraat het in. Die sewe koppe en tien horings dui op die regeerders van Rome en die daaropvolgende politieke heersers van die wêreld. Wêreldleiers neem dikwels godslasterlike name vir hulleself soos God, Redder, Goddellik en so voorts.

Godslastering is alle afkrakende woorde en gesprek. Dit is om wat menslik is, goddellik te noem en wat boos is, goed te praat. Dit is die leuen wat vandag in die wêreld heers. Dit is ‘n spottende afmaak van die woorde van aanbidding van die kinders van die Here: “Wie is soos ons God” (Exodus 15:11).

Dit is uiters belangrik om te besef dat ons in die realm van die valse drie-eenheid woon en ingelig is oor die strategie van boosheid. Ons Vader wil nie hê dat ons vergaan as gevolg van ‘n gebrek aan kennnis. Ons is die heiliges, die kerk, getrou en sterk om in Sy krag en genade moeilike tye te deurstaan.

Die kop van die dier is verwond met die kruisiging, maar dit is genees en hy kan voortgaan met sy bose planne. Sekere Romeine en selfs lede van die kerk van daardie tyd, het geglo dat Nero, ‘n besondere wrede en walglike keiser, na sy dood weer geleef het om voort te gaan om die kerk so verskriklik te vervolg.

Openbaring 13:9,10 herinner aan God se oordeel teen Juda in Jeremiah 15:2,3. Die vervolgdes en verjaagdes moet hulle vertroue in God behou en nie die metodes van die Dier en Draak aanneem nie. Dit word deur Jesus bevestig in Matteus 26:52:

Toe sê Jesus vir hom: “Sit jou swaard terug in sy plek, want almal wat na die swaard gryp, sal deur die swaard omkom.

Die evangelie van liefde kan nie met die geweld van mense verdedig word nie. God sal Sy woord verdedig en vergeld.

Die ander dier is die Vals Profeet (13:11), die mondstuk van die vals drie-eenheid. Hy word beskryf as ‘n lam, in teenstelling met die ware Lam van God, Jesus. Caesar-aanbidding (soos in Bodemklippe 42 verduidelik is) dien as simbool van die poging om jou redding en uitkoms in die politieke bestel te soek. Satan kan ook bonatuurlik werk met tekens en wonders in die okkulte met die doel om te mislei.

Vir die ongelowige is die gekruisigde Jesus nie die oorwinnaar nie. Die ongelowige sien net die kopwond van die Dier wat genees is en dit lyk aanvaarbaar en selfs aantreklik. Net die ware gelowige kan die waarde van die oorwinning van die Kruis begryp. Die ongelowige word maklik mislei. Hy sien die afgodsbeeld en die vuurtekens en val plat om te aanbid, hoewel hy nooit enige aanbidding van enigiets sal erken nie. In werklikheid is die verwerping van Jesus, aanbidding van die Dier.

Die merk (666) is die vals seël van God (Openbaring 7:2-4). In die tyd van Caesar-aanbidding het die magistraat sertifikate uitgedeel sodat elke inwoner bewys kon lewer dat hy verklaar het, Caesar is god.

Grieks en Hebreeus het nie aparte numeriese sisteme nie. Al die letters van hulle alfabet het numeriese waarde. Die getal 666 is die waarde van die naam van die Dier.

Die Jode het volgens die voorskrifte van Exodus 13 en Deuteronomium 6, letterlik die Woord van God, die Wet, op hulle voorkoppe en gewrigte gedra. Slawe is met ‘n brandmerk, gebrand om hulle status onuitwisbaar te maak. Dit is ‘n stigma genoem en het eiendom aangedui – een mens wat aan ‘n ander behoort. Jy behoort aan die een wie jy aanbid.

Ons, die kerk, dra die seël van die doop.

Die waarskuwing teen misleiding kom sterk in 2 Thessalonicense 2:3-12:

 Laat niemand julle op watter manier ook al mislei nie. Die dag van die Here sal nie aanbreek voordat die laaste afvalligheid gekom het en die wettelose mens wat vir die verderf bestem is, sy verskyning gemaak het nie. Hy sal hom verset teen al wat God genoem word of wat as heilig vereer word, en hy sal hom bo hulle verhef. Hy sal selfs in die tempel van God gaan sit en voorgee dat hy God is.

Die Woord van God waarsku en berei voor op die strategie van die bose en die wêreldorde van die vals drie-eenheid.

Wie is die leuenaar anders as hy wat nie wil erken dat Jesus werklik die Christus is nie? Hý is die antichris, hy wat nie die Vader en die Seun wil erken nie. (1 Johannes 2:22)

En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is. (1 Johannes 4:3)

Die Boek van die Lam (13:8) is die hemelse register van almal wat aan God behoort. Ons name staan daar geskryf sedert die vroegste tye (1 Petrus 1:20). Dit is nie uitverkiesing nie, dit is God se vooraf wete; Sy voorkennis. Hy is alwetend en staan buite tyd. Die hele geskiedenis is vir Hom ‘n oogwink. Hy weet wie gaan Hom verwerp met ‘n harde hart tot die einde toe. Ons weet hy wil dat almal gered word. (2 Petrus 3:9).

Niks wat die Dier, Vals Profeet of Satan kan doen kan ons ooit uit Sy hand pluk nie.

 

 

 

105. ‘n Baba en ‘n draak… regtig?

Ons leef in die dae van fantasie stories. Ek kry die indruk dat die filmmakers hulleself meer geniet as hulle gehoor wat in towerwêrelde van misterie en verbeelding weggevoer word. Die gesprekke rondom die nuutste snaaksighede van outeurs en regisseurs klink soos ‘n vreemde taal van die toekoms.

Openbaring is ‘n opvolging van gebeure wat net soos die moderne fantasieë klink. Geen filmmaker het egter nog die kits-draaiboek aangepak nie. Die vier perde van die eerste vier seëls is al in films gebruik, maar intussen is die vreesaanjaende perde van The Lord of the Rings se swart ruiters, selfs meer skrikwekkend uitgebeeld. Wat van die aksie en natuurrampe van die trompette en die bakke waaroor ons nog gaan gesels?

Dieper en dieper in die kode van die profesie, moet ons weer bewus word van ons doel. Hierdie studie is ‘n bekendstelling van die “geheime taal”, as ek dit so kan noem, van die eerste eeu se Christene in ‘n vyandige en wrede politieke bestel. Hulle skryf die boodskap te midde van ernstige vervolging van ‘n reuse, drakoniese wêreldryk, wat sy voormalige glorie wil terugwen, met eerlose en skandalige geweld en korrupsie.

In hierdie atmosfeer van magspel op die hoogste vlak van regering, word die eerste Kersfees gevier. ‘n Baba word gebore met doodgewone ouers, vasgevang in die administrasie van ‘n wêreldryk, veel groter as wat die ouers ooit kan begryp. Watookal ons glo van die eeu-oue Kersstorie en watse “foute” in ons verhaal mag wees soos die datum, die mense en die verloop van gebeure of die spesifieke omstandighede, dit het deurgedring tot die hoogste vlak van die heerskappy van daardie tyd. Soveel Joodse geleerdes het al geskryf oor die onverklaarbare gebrek aan geregtigheid by die verhoor van die Sanhedrin daardie nag in Jerusalem, toe niemand besef waarmee hulle eintlik besig is nie. Slinkse strategie het die magtige Romeinse owerhede oortuig tot ‘n wreedaardige teregstelling waarby hulle eintlik nie betrokke moes wees nie. Die verloop ken ons goed. Die storie is geskryf. Ons hang goue balle aan die Kersboom om die wonder te gedenk – ook reg so.

Kom ons kyk dieper. God se woord roep ons altyd tot dieper insig. Ons ken die storie van die fisiese wêreld. Dit gaan oor ‘n baba in ‘n grot of ‘n stal – nes jy wil, ‘n engelkoor wat aan die herders wat die Paaslammers oppas verskyn wat hulle na die baba haas, wyse manne wat deur ‘n ster gelei word, grootoog ouers wat die vervulling van die profesie aanskou en ‘n mal koning wat babas slag om sy eie onsekerheid te oorkom – nogal ‘n storie!

Stap saam in die bonatuurlike realm van Openbaring 12 en hoor hoe Johannes al die tekens van goddellikheid en skoonheid inspan om die geestelike gebeure van Kersfees te beskryf.

Die son en die maan word dikwels in die Woord gebruik. God se kleed is lig soos in Psalm 104:2 beskryf word. In Maleagi 4:2 word Jesus as die son van geregtigheid met genesing in Sy strale beskryf. Die Hooglied (6:10) se geliefdes is mooi soos die maan en helder soos die son. In hierdie hoofstuk van Openbaring word die dramatiese beskrywing van die vrou van die hemel vir die heidene ook toeganklik as hy haar kroon van stersimbole beskryf. Dit is die twaalf astrologiese sterretekens.

Onthou altyd, watookal in die natuur en heelal vir die valse en negatiewe gebruik word, alles behoort aan God en ons sal nie toelaat dat enige hemelliggaam, pragtige gesteentes of ander natuurlelemente van ons gesteel word nie. Ons is die kinders van die Skepper daarvan.

Die vrou is die Messiaanse gemeenskap waaruit die Messias gebore word. Sy is in kraam en haar pyn simboliseer die verdrukking deur die eeue en die verwagting vir die vervulling van die belofte.

Vroue in die Ou Testament was dikwels simbolies van die bruid van Jesus.

Hy wat jou gemaak het, is jou man, sy Naam is die Here die Almagtige. Die Heilige van Israel is jou Verlosser; Hy word die God van die hele wêreld genoem. (Jesaja 54:5)

Jeremia (3:6-10) het heelwat te sê oor die hoer wat ontrou is en net soos Hosea wat sy hele lewe met ‘n ontroue vrou leef as is ‘n metafoor vir Israel se ontrouheid aan die Here en Sy groot genade en vergifnis oor die volk. God beloof om Homself aan Sy volk te verloof (Hosea 2:10-20) met al die vreugdevolle verwagting van ‘n bruilofsfees en die beskerming en voorsiening inherent aan ‘n huwelik.

Die hoogtepunt in Openbaring is die bruilofsfees van die Lam (19:7, 21:9) en Paulus skryf dat ons aan God verloof is.

Ek waak oor julle met ‘n ywer wat van God kom, want julle is soos ‘n jongmeisie wat ek aan een man toegesê het as sy bruid en wat ek vlekkeloos na hom toe wil bring. Die man is Christus. (2 Korintiërs 11:2)

Die kerk is sedert Pinksterdag die gemeenskap uit wie die Messias verkondig word. Die kerk is altyd vroulik, net soos Jerusalem altyd vroulik aangedui word. Die ou Jerusalem het Jesus gekruisig en die doelstellings van God gefaal. Die nuwe Jerusalem, die kerk, bring die plan van God vir die mensdom tot uitvoering. Die bose magte, duiwels en menslik, wil die kerkgemeenskap vernietig, maar dis onder God se beskerming en kan nie vernietig word nie.

Die groot, vuurrooi draak is ‘n bekende simbool van Babilon. Die beeld kom in die Ou Testament voor as Rahab in Jesaja 51:9: Gryp in, Here, gryp in! Toon u mag, u krag! Gryp in soos in die ou tyd, soos in tye lank gelede. Is dit dan nie U wat vir Rahab verslaan het nie, wat die seemonster deurboor het nie?

Die monster word in die meeste vertalings met draak vertaal.

Die draak word beskryf met “sewe koppe en tien horings, en op sy koppe was daar sewe heerserskrone”. Dit beteken volkome mag oor die koninkryke van die aarde en gesag om te regeer. Dit stel die twee spelers vir die toekoms van die mens teenoor mekaar. Boosheid vernietig alles wat God goed gemaak het. Die stryd vind sy hoogtepunt in die kruis van Jesus.

Die kind, wat met ‘n ystersepter regeer, is Jesus. Die kind word weggeruk in die hemel in, buite die bereik van de draak. Die vrou vlug in die woestyn in vir die voorsiening en versorging van die Here. Die tydperk is weer eens, 1260 dae, drie en ‘n half jaar of 42 maande. Dit is dus beperk en vooraf bepaal.

Die veilige plek is by God. Die hemel is waar Hy is. Dit is die skaduwee van die Almagtige en die skuilplek van die Allerhoogste.

HY wat in die skuilplek van die Allerhoogste sit, sal vernag in die skaduwee van die Almagtige. Ek sal tot die HERE sê: My toevlug en my bergvesting, my God op wie ek vertrou. (Psalm 91:1,2, OAB)

Die woord vir weggeruk is dieselfde woord wat in 1 Tessalonicense 4:17 en 2 Korintiërs 12:2 gebruik word vir die wegraping van die heiliges na die hemel. Johannes se klem is hier op die hemelse Jesus, nie Sy aardse lewe nie. Dit gaan alles oor die verheerlikte Jesus as oorwinnaar oor alles wat boos is. In die groter tydspel van die heelal was Jesus se lewe op aarde net ‘n spikkel. Selfs daardie spikkel in tyd, het ewige en deurslaggewende gevolge.

Die vlug na die woestyn word beskryf as ‘n plek van veiligheid en voeding. Vir Elia, net soos vir ons, is dit ‘n plek van goddellike voorsiening. (1 Konings 17:1-7 en 19:1-8) Kort na die geboorte van Jesus het hy en sy ouers vir Herodus se moordplanne gevlug (Matteus 2:13).

Gedurende die swaar vervolging van Antiochus Epiphanes het die priesters die boekrolle met die wet en die profete in die woestyn versteek. In die groot gevegte van 70nC, waarin Jerusalem deur die Romeinse aanvoerder, Titus, vernietig is, het die mense die wildernis in gevlug.

Die kerk vandag vind ook veiligheid en afsondering in die wildernis. Dit is dikwels in die moeilikste omstandighede waar die tafel voorberei word. Daar in die vallei van doodskaduwee sit ons aan God se tafel en geniet Sy voorsiening en teenwoordigheid. Hy wil saam met ons die aandmaaltyd, die uitgerekte lekker lang sit, geniet. Gesels en ontspan in Sy teenwoordigheid, is die salf vir ‘n siek en moeë siel. (Openbaring 3:20)

Satan is God se vyand. Hy maak oorlog teen God en die kinders van God. Dit is simbolies van die oorlog in die hemel, toe ‘n derde van die engele saam met Lucifer uit die hemel uitgedryf is. (Jesaja 14 en Esegiël 28) Lucifer is beskryf as die môrester, die aanbiddingsleier. Selfs die Farao, in die tyd van Moses, het homself as die môre- en die aandster beskryf. Musiek is steeds vol boosheid, met ‘n agenda om mense weg van God te lei. Terselfdertyd is daar op die oomblik ‘n ontploffing in aanbiddingsmusiek oor die hele wêreld.

Lucifer het as gevolg van trots die bose heerser geword. Ons word ernstig deur Paulus teen trots vermaan. (1 Timoteus 3:6)

Satan het nog toegang tot God, soos wat ons lees in Job 1:6-9 en 2:1-6 en Sagaria 3:1,2. Satan beteken teenstaander. Balaam (Numeri 22) word ook soos ‘n satan beskryf omdat hy die engel teenstaan. Hy is altyd die aanklaer, teen Job en teen Joshua in Sagaria 3.

Wees bedag op die kras stem van die aanklaer wat so sterk in kontras met die sagte, liefdestem van die Here staan.

In Grieks word die Satan diabolos genoem, iemand wat vals beskuldig. In die Nuwe Testament word Satan die verleier genoem. In Matteus 4, Markus 1 en Lukas 4 word die versoeking van Jesus en Satan se rol daarin beskryf.

Daar is baie beskrywings van Satan se werk in die Bybel. Hy is nie kreatief nie. Sy strategieë is alles neergepen tot ons voordeel. Hy is skelm en agterbaks en weet presies hoe om ons swakhede uit te buit.

Hy versoek Jesus, plant die verraad-plan in Judas se kop (Johannes 13:2,27 en Luaks 22:3), hy veroorsaak Petrus se vernedering (Lukas 22:31), hy oortuig Ananias om te lieg (Handelinge 5), hy is die oorsaak van siekte en pyn (Lukas 13:16, Handelinge 10:38, 2 Korintiërs 12:7), hy verhinder die evangelie deur leuens en misleiding (Matteus 13:9), verdraai die Woord van God (Markus 4:15, Lukas 8:12) en gebruik elke moontlike skelmstreek om God se plan te verydel (Efesiërs 6:11, 2 Korintiërs 2:11).

Jesus leer ons om te bid dat ons van die bose verlos sal word. (Matteus 6:13) Satan is die heerser van die wêreld.

Ek sal nie meer lank met julle kan praat nie, want die owerste van die wêreld is aan die kom. Hy het geen mag oor My nie, (Johannes 14:30) Sien ook Johannes 12:31,16:11.

Satan se geskeidenis is ‘n tragedie. Hy was eens so groot en pragtig en nou is hy verneder en oorwonne. Sy toekoms is sy finale nederlaag. Op die oomblik woed sy strategieë oor die wêreld met oënskynlike sukses. Hy is ‘n slapelose wagter oor alles wat vernietig en verneder.

Die oorwinning van die kerk is sy nederlaag. Ons keuses is sy verwonding. Ons oorwinning is deur die bloed van die Lam. Daar is vir ons geen veroordeling nie. Die aanklaer het geen mag oor ons nie.

Hy sal altyd poog om Chrsitus in Sy kerk aan te val. Christus is Sy kerk. Toe Paulus die kerk so wreed vervolg het, het op die pad na Damaskus die stem hoor vra: “Saul, Saul, waarom vervolg jy My?” (Handelinge 9:4)

Die vrou ontsnap met arendsvlerke.

‘Julle het gesien wat Ek aan Egipte gedoen het, en hoe Ek julle soos op arendsvlerke veilig gedra en na My toe gebring het. (Exodus 19:4)

Arendsvlerke was sedert die vroegste tye ‘n pilaar van bemoediging en ondersteuning in die swaarste tye.

Soos ‘n arend wat sy kleintjies uit die nes uitskop, oor hulle fladder en hulle vang op sy vlerke wat hy oopsprei, soos ‘n arend wat sy kuikens op sy vlerke dra, so het die Here, net Hy alleen, sy volk gelei; daar was nie ‘n ander god by Hom nie. (Deuteronomium 32:11,12)

…maar dié wat op die Here vertrou, kry nuwe krag. Hulle vlieg met arendsvlerke, hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle loop en raak nie afgemat nie. (Jesaja 40:31)

Die vlerke van ‘n arend word simboliseer in Jesus se uitgestrekte arms aan die kruis. Dit is altyd insluitend.

Die draak is woedend omdat die vrou ontsnap. Hy gebruik die vloed om te verwoes, maar die aarde sluk die rivier in. In God se hand is die natuur ondersteunend en nie vyandig en verwoestend nie. In Klein-Asië is dit heel natuurlik vir ‘n rivier om vir stukke onderaards te vloei en later weer bogrond voort te gaan.

Die belofte aan die kinders van God staan vas. God beheer die vloed. (Psalms 42:7, 124:4, 32:6.)

As jy deur water moet gaan, is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie; as jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie, (Jesaja 43:2)

Prys die Here. Hy regeer!

 

 

104. Meters, meetstokke en mylpale.

Berekeninge en beraminge is die kwasstrepe van die wetenskap om ons wêreld in ‘n verstaanbare beeld te illustreer. Ek staan in verstomming oor die fisici, die astromome, die geoloë, argeoloë en soveel ander dissiplines was tel, benaam en verduidelik wat ons wonderlike aarde behels. Ons wetenskappe word uitgedruk in die resultate van die meetstokke van ons tyd, soveel meer gesofistikeerd as van ouds. Dit alles het in die Tuin van Eden begin toe God aan Adam opdrag gee om die wêreld om hom te benoem. Oor die afgelope duisende jare is ons aarde gemeet en opgeteken. Soveel is reeds ontdek, wat die oorweldigende wonder waarin ons leef, aan ons verduidelik. Ten spyte van al die jare se toewyding van mense wat ‘n leeftyd van passie aan ‘n sekere dissipline wy, is daar nog soveel om te ontdek. Die roeping, wat die hoogste geleerdes met verstommende vergenoegdheid in die ontdekking van die ruïnes tot die sterre en alles tussenin absobeer, kleur ons wêreld in die prag van die Plan van ‘n Opperste Intellegensie – ons liefdevolle Vader. ‘n Onlangse voorbeeld is pragtig uitgespel in die film: The Man Who Knew Infinity (2015).

Meetstokke en maatlyne was algemeen in die profete van die Ou Testament. Dit is geen verrassing om die opdrag om te meet in die begin van hierdie hoofstuk te kry nie. Die maatstok lyk soos ‘n septer van ‘n koning wat mag simboliseer. Die mate is om te beskerm en te seël. Die kerk word gemeet. God ken Sy kerk; dit wat aan Hom behoort. Elke fluistergebed van oorgawe word gehoor. Niks word oorgeslaam, niks is verlore. Dit is altyd noukeurig en volledig.

‘n Maatstok was ‘n biesietak met afgemerkte maateenhede.

Hy het my daarnatoe gebring en daar sien ek toe ‘n man wat gelyk het of hy van brons is. Daar was ‘n linnetou en ‘n meetstok in sy hand, en hy het by ‘n poort gestaan. Die man het vir my gesê: “Mens, jy moet goed kyk en luister, jy moet oplet na alles wat ek vir jou wys, want jy is hiernatoe gebring om alles vir jou te wys. Wat jy gesien het, moet jy dan vir Israel gaan sê.” Daar was ‘n muur buite-om die tempelgeboue. Die meetstok wat die man in sy hand gehad het, was drie meter lank, langer dus as ‘n gewone meetstok. Die man het die muur gemeet, en dit was drie meter breed en net so hoog. (Esegiël 40:3-5)

Dit is die opdrag aan Esegiël om die manjifieke Tempel van God te meet en op te teken. Dit is die wonderbare beskrywing, uit die menslike beperktheid van die profeet, van die kerk van Christus. Daar word melding gemaak van die perfekte kubus, waar plek vir almal is, net soos die 144 000 van Openbaring 7.

Dalk was die beskrywing van Sagaria meer in Johannes se gedagtes tydens hierdie deel van die visioen.

Ek het weer ‘n gesig gesien. Daar was ‘n man met ‘n maatlyn in die hand, en ek het gevra: “Waar gaan u heen?” Hy het vir my gesê: “Ek gaan Jerusalem uitmeet om te sien hoe breed en hoe lank hy moet wees.” (Sagaria 2:1,2)

Net ‘n paar verse verder belowe God die kern kenmerk van Sy kerk. Dit is die primêre maatstaf van die ware kerk. 

Die Here sê: Ek sal ‘n muur van vuur rondom die stad wees, my magtige teenwoordigheid sal binne-in hom wees.” (Sagaria 2:5)

Amos (7:7-9) sien ook God met ‘n maatlyn in die hand.

Meting vind plaas in voorbereiding vir bouwerk, maar ook vir sloping. In hierdie geval beteken die meting beskerming en behoud. Dit gaan saam met die seël van God op Sy eie soos in Openbaring 7:2-4 beskryf. Die Tempel wat gemeet word is die simbool vir die onsigbare kerk van Jesus oor die hele aarde.

Die Tempel in Jesrusalem het vier voorhowe gehad, voor die Heilige deel waar net die priesters toegelaat is. ‘n Balustrade het die voorhof van die heidene van die voorhof van die vroue en die voorhof van die Joodse mans geskei. ‘n Mens kan jou skaars voorstel hoe streng die skeiding was. Oortreding daarvan het die doodstraf tot gevolg gehad.

Die Tempel wat hier in Openbaring beskryf word, is die kerk van Jesus, ‘n vry en oop, verwelkomende plek van genoeg, waar toegang tot die Allerheiligste aan die Kruis met die dood van Jesus vir ons moontlik gemaak is . Ons is die lewende stene (1 Petrus 2:5) en Jesus is die hoeksteen (Efesiërs 2:20-21). Ons word beskryf as die tempel van God in 1 Korintiërs 3:16,17 en 2 Korintiërs 6:16:

Hoe kan ‘n ooreenkoms tot stand kom tussen die tempel van God en afgode? Ons is immers die tempel van die lewende God. Dit is soos God gesê het: “Ek sal onder hulle woon en wandel, en Ek sal hulle God wees en hulle sal my volk wees.”

In die Engelse vertalings word die frase “time, times and half a time” genoem, wat in die NAB 42 maande en in die OAB 1260 dae genoem word. Dit is alles dieselfde as die drie en ‘n half jaar wat in ander vertalings gebruik word. Dit verwys terug na Daniel 7:25 en 12:7. Dit dui op ‘n beperkte tyd van boosheid.

Sover dit die Jode aangaan was die toppunt van boosheid in hulle geskeidenis die oorheersing van Antiochus Epiphanes [215vC – 164vC]. Hy was ‘n Hellenistiese Griek wat oor Sirië geheers het en homself as die profeet van die Griekse kultuur gesien het. Hy was vasbelsote om Griekse kultuur, aanbidding en taal in Palestina te vestig. Die Jode het weerstand gebied met die gevolg dat Antiochus Jerusalem binngeval het en ‘n vark in die Tempel se Allerheiligste deel geslag het, onder ‘n beeld van Zeus. Die tempelkamers is as bordeel gebruik. Tagtigduisend Jode het of hulle lewe verloor of slawe geword. Gehoorsaamheid aan die Wet van Moses, was met die dood strafbaar. Die Joodse aanvoerder, Maccabees het met sy vyf seuns en ‘n strafekspedisie, die eerste godsdienstige oorlog van die geskiedenis suksesvol geveg. Die Tempel is herstel. Die vervolging van Antiochus het presies 1260 dae (42 maande of 3,5 jaar) geduur. Hierdie oorwinning is die bron van die Joodse Hanukkah fees wat rondom Kersfees gevier word. Toe die oorwinnaars die lampstaander in die Heilige deel van die Tempel wou aansteek was daar net olie vir een dag. Die een dag se olie het agt dae lank gebrand om aan hulle genoeg tyd te gee om weer olie vir die Tempel bymekaar te maak.

Die twee getuies het verskeie verklarings. ‘n Aantal kommentatore is van mening dat dit die Wet en Profete is, of die Wet en die Evangelies. Ander is van mening dat daar van Moses en Elia gepraat word, as gevolg van die wonderwerke van hulle albei wat herkenbaar is in die beskrywing hier. Hulle was die twee figure op die Berg van Verheerliking (Markus 9:4). Vuur het uit Elia se mond gekom en sy vyande verskroei (2 Konings 1:9,10). Hy het opdrag gegee dat geen reën sal val in Israel in die tyd van Agab se regering nie. Moses word met die plae van Egipte assosieer.

Jerusalem was ‘n kernbelangrike, simboliese stad, maar word met aaklikge name genoem. Sodom was die simbool van sonde en geestelike onreg en Egipte was ‘n simbool van weerstand teen God se plan. Albei maak van hulle inwoners sonde-slawe. Die ergste was Jerusalem se rol in die kruisiging van Jesus. Die naam word weggeneem en aan die kerk van Christus gegee wat die doel en plan van God sal volvoer. Ons is die Nuwe Jerusalem.

In antieke tye was dit ‘n groot skande om nie begrawe te word nie.

Hulle het die lyke van u dienaars aan die voëls gegee om te vreet, die vleis van u troue dienaars aan die wilde diere. Hulle het die bloed van u dienaars rondom Jerusalem laat vloei soos water. Niemand het hulle begrawe nie. (Psalms 79:2,3)

 Selfse erger is dat die dood van die twee getuies rede vir feesviering is. God se getuies word oor duisende jare al doodgemaak en uitgeroei, net soos die profete van ouds en die martelare oor al die eeue, ook vandag. Hulle word egter na ‘n beperkte tyd (drie en ‘n half dae) weer opgewek tot groot konsternasie van die moordenaars.

Soos Jesus, het die dood geen mag oor die waarheid nie. Die getuies, soos die kerk, verkondig die waarheid en die fisiese dood sal nooit oorwin nie. Selfs die natuur kom in opstand oor die valsheid en moord. Die aarde bewe toe Jesus sterf en ook hier toe Sy getuies sterf. Die wat God aanroep word gered – altyd. Ons sien om ons in die wêreld dat selfs binne groot rampe, die mense se harte verhard teen God.

Die enigste manier hier op aarde om God te verheerlik is deur sondebelydenis en bekering. Hier word die Kruis van Jesus en die redding waarvan dit spreek weer beklemtoon. ‘n Lewe word geoffer en word weer gegee.

In die proses word die boosheid oorwin – nie deur geweld nie, maar deur ‘n lewe en ‘n opstanding.

Die sewende trompet is die opsomming van dit wat nog kom. Dit lyk soos die einde, maar meer besonderhede word in die volgende hoofstukke gegee.

Dit word alles genoem in die aanbiddingslied van die 24 ouderlinge, die kerk.

Volmaakte oorwinning van die gesalfde Een – Psalms 2:2

God se almag en die Millenium – Openbaring 11:7
Die aanval van die bose en die finale oorwinning – Openbaring 11:18.

In die heel laaste versie is ons saam met Johannes in die visioen van die hemelse Tempel wat ‘n spieëlbeeld van die kerk van Jesus op aarde is. Die verbondsark is die simbool van Sy teenwoordigheid en die verbondsverhouding van almal wat in Jesus glo.

Dit is die beeld van oorwinning oor God se vyande, God se heerlikheid en glorie en saam met Hom vir ons wat die kinders van die belofte is.

 

 

 

 

 

103. Eet hierdie boek…

Ons moderne wêreld is redelik gefokus op eet. Kos is kultuur en in ‘n mate wat ons definieer. Ek het een maal gelees dat 95% van gesprekke in Frankryk oor kos gaan (en die ander vyf persent oor hoe om belasting te ontduik!). Dis dalk nie waar nie, dis nie amptelike statistieke nie. Kos en die kuns rondom ‘n maaltyd is dominante kultuur faktore, wat oor landsgrense heen in- en uitgevoer word. Hongersnood en die gebrek aan kosbronne gee aanleiding tot harverskeurende menslike katastrofes.

Kos is lewe. Ons is so afhanklik van gereelde kosvoorsiening dat ons voortdurend dankbaar behoort te wees as ons in sekerheid van ons volgende maaltyd kan leef. Hier in Hoofstuk 10 van Openbaring leer ons die metafoor om die Woord van God te eet. Dit is inderdaad ons daaglikse brood wat ons aan die lewe hou. Ons het die eer om die Een, die Brood van die Lewe, wat Sy liggaam aan die kruis vir ons gegee het, te ken. Dit is die fokus van die nagmaal. In sy evangelie noem Johannes Jesus die Woord en in hierdie hoofstuk word hy (Johannes) opdrag gegee om die boekrol te eet. Eet en versadig word in Jesus en op Sy woord, is net soveel die opdrag wat na ons uitgaan, as na Johannes in hierdie kerntoneel van die visioen.

Psalm 119 is die langste Psalm in die boek genoem Psalms en die langste hoofstuk in die hele Bybel. Dit is een van die alfabetiese gedigte in die Bybel. Die 176 versies is verdeel in 22 strofes en elke strofe begin met ‘n letter van die Hebreeuse alfabet. Binne elke strofe begin elkeen van die agt versies met dieselfde letter van die alfabet. Die hele Psalm gaan oor die vreugde en waarde van die Woord van God en hoe die Woord God se liefde, goedheid, Sy voorneme en redding verkondig. Dit is ons daaglikse noodsaaklikheid.

Die Woord is ons voedsel. Dit is die kern van ‘n uitnemende lewe; ‘n lewe volgense Sy goddellike voorneme. In die woorde van CS Lewis:

He who has God and everything else has no more than he who has God only. (The Weight of Glory)

Weer eens is die toneel dramaties en gevul met gespanne verwagting verwagting. Die engel met ‘n gesig soos die son, herinner aan Jesus op die berg van verheerliking (Matteus 17:2). Bene van vuurpilare en ‘n reënboog oor sy kop spreek van die gesag en belofte van die Verbond asook die glorie van die Troon van God (Esegiël 1:28).

Dit is duidelik dat die engel uit die Teenwoordigheid van God kom – hy is bekleed met ‘n wolk.

…en vir U ‘n woonplek ingerig het oor die waters daarbo, U wat op die wolke ry, op die vleuels van die wind… (Psalms 104:3)

Hoofstukke 10:1-11 en 11:1-14 is ‘n tussenspel tussen die sesde en sewende trompet. Die sesde is alreeds geblaas en die sewende word eers in 11:15 geblaas.

In hierdie tussenspel word die misterie van God openbaar – die rol van die kerk.

Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. (Efesiërs 1:9,10)

Die engel staan met sy regtervoet op die see en die linkervoet op land. Sy gesag is oor land en see en dit beteken die hele aarde. God se krag is nie beperk nie, dit is oral. Hy praat met ‘n stem wat klink soos ‘n leeu wat brul. Die leeu-beeld is bekend – Joel 3:16, Hosea 11:10, Amos 3:8. Sommige kommentators is van mening dat hierdie engel die verheerlikte Christus self is. Sy stem dwing gesag en bewondering af. Niemand sal ‘n leeu wat brul ignoreer nie. Die boodskap gaan uit oor die aarde. Sy stem is God se stem soos dit in Psalms 29:1-11 beskryf word. ‘n Voorbeel in vers 3,4 en 5:

Die stem van die Here weerklink oor die waters. Dit is die magtige God wat die weer laat dreun; die Here self is op die groot waters!

Die stem van die Here is magtig, die stem van die Here is vol majesteit.

Die stem van die Here kloof die seders van die Libanon oop.

Die sewe donderslae antwoord die stem en beveel Johannes om nie hierdie deel van die visioen op te skryf nie. Die tyd daarvoor word bepaal. Dit klink vir die aarde soos dondersale, maar Johannes hoor die boodskap. Die klanke word slegs met gesalfde ore interpreteer. Almal kan nie die misterie en voorneme van God herken nie, slegs diegene wie se ore deur die Heilige Gees aangeraak is “om te hoor wat die Gees aan die gemeente sê” (Openbaring 2 en 3). Dikwels is die geraas van die wêreld so groot, ons hoor nie die boodskap nie.

Hy laat sy stem, sy magtige stem, weerklink! Psalms 68:34

In die geval van Jesus het die mense ook die donderslag-stem gehoor.

Toe het daar ‘n stem uit die hemel gekom: “Ek het my Naam verheerlik, en Ek sal dit weer verheerlik.” Die mense wat daar gestaan en dit gehoor het, het gesê dat daar ‘n donderslag was. Ander het gesê: “’n Engel het met hom gepraat.”. (Johannes 12:28,29)

Mag ons ore so ingestem wees om die harmonie van die hemele te herken en te juig as God praat, selfs al klink dit soos ‘n donderslag.

Die boekrol is klein en onoopgemaak. Dit dui op ‘n beperkte openbaring vir ‘n spesifieke tyd. Johannes word aangesê om nie die openbaring te skryf nie. Dit is ‘n wonderbare onderwerping aan God se tyd. In 2 Korintiërs 12:4 beskryf Paulus sy eie openbaring van die hemel en behou die misterie vir homself. Hy weet dit is vir hom persoonlik en nie vir die mense om hom bedoel nie. Dit was die bron van sy krag en volharding tot sy eie marteldood. Ons openbaring van die hemele is ons krag en inspirasie om teenstand te oorwin.

Ons word gewaarsku om nie oor alles te praat nie. God is die enigste een wat waardig is om ons geheime te hou. Geheime kan vernietig en teleurstel. Skinder en die gebrek aan vertroue is die siekte van ons tyd en lê in die realm van die vader van leuens, ons vyand. ‘n Leuengees is in elke skinderstorie. Net ‘n ander stemtoon kan die kwaliteit van die woorde verander. Laat ons woorde die waarheid wees, in genade sonder oordeel. (Jakobus 3)

Hier word geheimhouding bepaal. Daar is krag in geheime. Daar is ook rede daarvoor. Net soos ons vyand sonde in die geheim wil hou om ons te verswak, so is God se geheime om ons sterk te maak.

“Wat nie geopenbaar is nie, is bekend aan die Here ons God, maar wat geopenbaar is, is vir altyd bekend aan ons en ons nageslag: ons moet lewe volgens al die woorde van hierdie wet.” (Deuteronomium 29:29)

Die eer van God lê in wat Hy verborge hou; konings se eer lê in wat hulle aan die lig bring. (Spreuke 25:2)

Hier op aarde sal dinge nooit heeltemal duidelik wees nie. Ons lewe met beperkte openbaring. Dit is die heerlikheid en genade van die Here wat vir ons openbaar soos die noodsaaklikheid vereis.

Nou kyk ons nog in ‘n dowwe spieël en sien ‘n raaiselagtige beeld, maar eendag sal ons alles sien soos dit werklik is. Nou ken ek net gedeeltelik, maar eendag sal ek ten volle ken soos God my ten volle ken. (1 Korintiërs 13:12)

Die opdrag om stil te wees oor die openbaring kan ook verwys na die evangelie van Johannes, wat hy geskryf het na die Openbaring en sy terugkeer na Efese.

Die misterie van God is ‘n tema regdeur die Bybel. God het ‘n plan wat Hy openbaar aan wie Hy wil. (Romeine 16:25,26. Efesiërs 1:9,10 & 3:1-11); ook met betrekking tot Israel (Daniël 9:24, 26).

Die engel maaak ‘n aankondiging, verseël met ‘n eed. Hy verklaar dat daar nie meer vertraging sal wees nie. Dit kan beteken dat die tyd beperk is tot die blaas van die sewende trompet. Dit beteken eerder dat die vernietiging van die Antichris nie langer afgeweer kan word nie. (Hebreërs 10:37)

Die uur om die sonde oop te vlek het gekom. (2 Thessalonicense 2:3) Die toneel is gereed vir die finale stryd. Die misterie van God is reeds openbaargemaak. Die volle voorneme van God met die mensdom is bekend. Die misterie van God is Jesus. Hy is die hemel se geheim – Sy lewe, dood en opstanding op aarde.

Die lewe is moeilik, boosheid heers, maar die uiteindelike oorwinning is gewaarborg. Al die vrae sal beantwoord word, al die verkeerde dinge, sal reggestel word.

Johannes het ‘n keuse om die boek te neem. Hy word twee maal voor ‘n keuse gestel, met die opsie om te weier. Openbaring is altyd vrywillig, nooit afgedwing nie. Hy vra die engel om dit te gee. (10:9)

Hy eet en beskryf die gevolge.

Om iets te eet, is om dit toe te laat om deel van jou wese te word. Die Here is nie ‘n bykomstigheid om te dra wanneer dit jou pas nie. Esegiël moes die boekrol eet.

Die stem het vir my gesê: “Mens, eet wat voor jou is, eet hierdie boekrol en gaan praat met die mense van Israel.” Ek het my mond oopgemaak, en die Here het my die boekrol laat eet. Hy het vir my gesê: “Mens, eet die boekrol wat Ek jou gee, eet jou vol.” Ek het dit geëet, en dit was soet soos heuning in my mond. (Esegiël 3:1-3)

Die Woord word beskryf as soet soos heuning, soos ‘n lekkerny. Die beskrywing ego deur die Skrif.

Hulle is kosbaarder as goud, selfs as baie goud, soeter as heuning, as druppels uit ‘n heuningkoek. (Psalms 19:10) Sien ook Psalms 119:103.

In die Joodse tradisie het die kinders die alfabet op ‘n kliptablet met ‘n mengsel van meel en heuning geskryf. As hulle die letter korrek geleer het, kon hulle die tablet lek.

Vir Johannes is die boodskap bitter en soet. Dit is “soet” om die openbaring van God se liefde en goedheid te verkondig, maar bitter om die gevolge van die mens se harde harte en weerstand teen die liefde van die Here te ervaar. Dit is altyd ‘n voorreg om die geheimenisse te verstaan, maar die voorspelling van verwoesting en tragedie is harverskeurend, selfs in die lig van uiteindelike oorwinning.

Ek het u woorde verslind toe hulle gekom het, hulle was vir my ‘n vreugde; ek was bly daaroor dat u Naam oor my uitgeroep is, Here, almagtige God. (Jeremia 15:16)

En jy, mens, luister na wat Ek vir jou sê. Moenie weerbarstig wees soos hierdie weerbarstige volk nie, maak oop jou mond en eet wat Ek jou gee.” (Esegiël 2:8)

In die woorde van hierdie grootse profeet wat hierdie openbaring ondervind en opskryf:

God het nie sy Seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word.   (Johannes 3:17)