101. Skielike stilte – die oomblik van gebed.

Net vir ‘n oomblik, kom ons dink aan die klank in die hemel. Klank en kleur begelei die visioen in elke beskrywing. Johannes beskryf die stem van God soos baie water, die engele met trompette, die nuwe lied, aanbidding van ‘n ontelbare menigte, die stemme van die martelare en die natuur wat aktief deelneem. Dit is alles geluide wat nie ignoreer kan word nie. Is dit nie dikwels ‘n geluid wat ons aandag fokus nie? Ons kyk op en reageer op klank. Ons bou klank in ons lewens in sodat ons bewussyn van gebeure kan verskerp – die deurklokkie as mense arriveer, alarms wat rowers aankondig, telefone wat lui om te kommunikeer.

Hoofstuk 8 begin met stilte na die sewende seël oopgemaak is. Ons het die oopmaak van die sewende seël in die vorige hoofstuk bespreek. Dit is egter nodig om weer te beklemtoon dat Openbaring se hoofstukke nie die gebeure in volgorde aanbied nie, en as ‘n geheel gelees moet word. In die finale opsomming van die boek sal ons ‘n geheelprentjie saamstel wat die belangrikste interpretasiebeginsels aanraak.

Net so is hierdie hoofstuk ‘n vervolg op gebeure wat in die vorige hoofstukke bespreek is.

Die stilte skep ‘n dramatiese verhoog vir kerngebeure in die hemel – ons gebede! Die stilte gee gewig aan die beeld wat voor Johannes ontvou. Selfs meer as klank, is stilte geweldig effektief om aandag te trek en konsentrasie te verskerp..

Bodemklipvriend – die beeld van my gebed in die goue altaar voor die Troon van die Almagtige God van hemel en aarde is een van die pilare wat my bemoedig en staande hou deur enige stryd van vrees, bekommernis en probleme.

Een van die kommentatore is van mening dat ons gebede vir God belangriker is as die musikale aanbidding van die hemelskare. Die hemel is stil by die aanhoor van gebede, selfs die sagste fluisterroep van ons hart. Ek weet God het nie stilte nodig om te hoor nie. Hierdie is ‘n beskrywing in menslike terme om die belang van gebed voor God vir ewig in ons harte in te brand.

Ons het stilte nodig om te fokus. Dink maar wat in ‘n motor gebeur wanneer die radio aan is en die kinders op die agtersitplek tekere gaan. Alles is goed en wel as die pad maklik is, maar sodra daar moeilike omstandighede is; padwerke, verkeersknope of ‘n moeilike kruising, maak ons almal stil om te konsentreer.

Dit is ons Vader. Hy maak die ganse kosmos stil vir ons. Wees bly! Ons gebede is daar in die altaar binne raakafstand van Sy almagtige Hand.

Andrew Murray skryf oor gebed:

It is fellowship with the Unseen, most holy One. The powers of the eternal world have been placed at its [prayer’s] disposal. It is the very essence of true religion, the channel of all blessings, the secret of power and life. Not only for us, but also for others, for the church, for the world, it is to prayer that God has given the right to take hold of Him and His strength.

God hoor ALLE gebed. Hy is meer gereed om gebed te antwoord as wat ons is om te bid.

Die engel staan by die altaar. Daar word dikwels in Openbaring (6:9,9:13,14:18) van die altaar gepraat. Dit is die wierookaltaar in die Heilige deel van die woestyntabernakel waar die tafel met toonbrode en die goue lampstaander is. Dit is nie die brandofferaltaar nie – daar is geen dier offers in die hemel nie. Die Lam is geslag aan die kruis – eens en vir altyd. Niks meer is nodig nie. Die era van brandoffers is vir altyd verby. Die wierookaltaar word in Levitikus 16:12, Numeri 16:46 en Lukas 1:8-10 beskryf. Dit is die simbool van gebed en aanbidding.

Die wierookaltaar was van goud gemaak – ongeveer ‘n vierkante meter groot, met plek binne vir die wierook kole, met horings aan die hoeke.

unknown Die wierookaltaar in die Tabernakel.

Gebed is ‘n offer, omhul met ‘n heerlike geur wat vir die Here aangenaam is. Geen ander offer is nodig nie – net gebed wat die ganse hemel in beweging bring. Die beskrywing van die engel wat vuur op die grond gooi, dui op meer openbaring wat oor die gebeure op aarde kom. Gebed is die sleutel om die openbaring van die seëls te verstaan.

Die beeld van die engel met die gloeiende kool herinner aan die roeping van Jesaja (6:6), ‘n positiewe beeld van salwing en toerusting van die Heilige Gees. Die gerub strooi kole van die altaar oor die stad in Esegiël 10:2.

Hier in ons verhaal neem die engel die gloeiende kole van die altaar en strooi dit oor die aarde (8:5). Gebed het direkte, onmiddellike impak op die aarde.

‘n Trompet is ‘n simbool van ingrype van God in die geskeidenis. Dit is ‘n oproep tot aksie, ‘n waarskuwing om gereed te wees en dikwels ook die aankondiging van ‘n fees of die besoek van ‘n koninklike.

In die geskiedenis van Israel het die trompet die oordeel en aksie van God aangedui (Sefanja 1:14-16, Joshua 6:1-8) soos:

die wet op die kliptafels:                   Exodus 19:16, 10.

die oproep van die bannelinge:        Jesaja 27:13

die “dag” van die Here:                       Joël 2:1, Sagaria 1:16, 9:14.

die vergadering van die uitverkorenes: Matteus 24:31.

Paulus praat van die dag waarop die trompet sal weerklink. (1 Korintiërs 15:52-53 en 1 Thessalonicense 4:16) Dit is ‘n dag van groot vreugde vir die kerk en ‘n dag van afrekening en openbaring vir die kinders van die Here.

Die eerste vier trompette kondig die verwoesting van natuurrampe aan. Die natuur is aktief in die oordeel van God. Slegs ‘n deel van die aarde word getref. Dit is net ‘n voorspel tot die einde en die finale oordeel.

‘n Derde is ‘n substansiële minderheid. Die besonderhede van die volgorde word in die volgende verse gegee:

Eerste die aarde (8:7), dan die see (8:8-9), dan die vars water en fonteine (8:10-11) dan die hemelruim en sterre (8:12) en dit kom neer op die geheel van die skepping.

Die oorsprong van die oordeel vind ons in die plae van Egipte – haelstene, water wat in bloed verander, visse wat vrek, duisternis. [Exodus 7: 17-21,9:23-25 &10:21-23] Sefanja 1:3 praat van die voëls en visse wat in die oordeel van God neergevel word.

Al hierdie rampe word in die geskiedenis van die mensdom meer intens en meer dikwels in die laaste dae herhaal. Die beskrywing van Openbaring gee ons insig in die natuurrampe en besoedeling van die aarde, fisies en geestelik, in ons eie tydvak. Die verwoesting wat om ons gebeur is soms moeilik om te verstaan. Ons weet dat die aarde kreun onder die gevolge van sonde.

Bitterals (wormwood) dui op die pynlikheid van swaar oordeel.

[Grieks = apsinthos – ‘n plant waaruit ‘n bitter olie onttrek is wat giftig op die senuweestelsel inwerk). Dit is dikwels aangewend om wurms inwendig te behandel.

Reën wat soos bloed lyk het in Italië en suidoos Europa in 1901 voorgekom. Die wind wat op ‘n seker manier waai het die Saharasand so ver gewaai dat die rooierige sand soos reën oor Europa neergeval het.

 ‘n Berg wat brand klink soos ‘n vuurspuwende berg. Dit is in die Romeinse tyd berig toe Pompeii verwoes is in 79 nC. Vesuvius, suid van Rome in die Baai van Napels, het onverwags en kragtiglik uitgebars en ‘n hele dorpie onder lawa begrawe. Vandag is dit ‘n toeriste aantreklikheid wat ‘n blik gee op die lewe in daardie tyd.

Die laaste vers praat vand ‘n arend, nie ‘n engel nie, wat met uitroepe van katastrofe en ellende, verdere tragedie aankondig. In Joodse tradisie was ‘n arend dikwels die draer van profesie en openbaring.

Die eerste vier trompette het oordeel oor die natuur aangedui, maar in die laaste drie (hoofstukke 9-11) is dit die ongelowige mense wat ly onder dood en ondergang.

Die wêreld om ons is afgetakel en uitgeput deur oorlog en stryd. God se oordeel is ‘n natuurlike gevolg op die bose staat van sake. Sy eerste gawe aan die mensdom was keuse en Hy sal dit nooit terugtrek nie (Romeine 11:29).

Ons, wie die voorreg het om onsself kinders van God te noem omdat ons ons sonde bely en Jesus as ons Saligmaker aanvaar, is in die unieke posisie om in die veiligheid van goddellike hulp binne die oordeel te oorleef as ‘n voorbeeld van God se reddende krag. Ons gebede en die wonderwerke wat ons van getuig sal ons oorwinning aan die wêreld vertoon.

Hulle het self die oorwinning oor hom [die satan] behaal danksy die bloed van die Lam en die boodskap waarvan hulle getuig het; en hulle het nie hulle lewens so lief gehad dat hulle onwillig was om vir Hom te sterwe nie. (Openbaring 12:11)

 

 

 

 

100. Nog wind, nog storms… baie engele.

Die toneel is dramaties en donker in die sewende hoofstuk. ‘n Oppervlakkige benadering sou verwarrend kon wees. Winde en engele, syfers en menigtes, seëls en merke, donderende stemme en aanbiddingsliedere alles saam beskryf kosmiese geskeidenis in ‘n paar woorde. Lees aan, moenie opgee nie. Kyk dieper en verstaan die metafore en simbole sodat jy die blydskap en seën van die visie nie misloop nie. Die woorde is God-woorde, ons verstand is gesalf. In plaas daarvan om die groot prentjie perfek te verstaan, luister na die sagte stem van die Heilige Gees vir dit wat jou Vader nou aan jou kommunikeer. Hy is bewus van jou posisie op hierdie oomblik en weet presies wat jy nodig het en moet hoor. Hy sal jou verstand verlig en in jou hart praat.

Die Jode het aanvaar dat engele die wêreld beheer. Die aarde was vierkantig en plat. Die winde uit die noorde, suide, weste en ooste was “goeie” winde, maar die wat diagonaal waai, was “sleg”. Hulle was bekend met die beelde “engel van vuur” in Openbaring 14:18 en die “engel van baie water” in Openbaring 16:5. Hulle het ook geglo dat engele die oordeel kan terughou op God se bevel.

Die Sirocco-wind was bekend as ‘n verwoestende warrelwind wat plantegroei verinneweer en die oes vernietig. [Sagaria 6:1-5, Nahum 1:3,4, Psalm 18:15, Jesaja 40:7,24, 66:15]. Psalm (83:13) verklaar dat God sy vyande verstrooi soos stoppels voor die wind. Ander skrif bevestig die mag van wind as ‘n faktor in die verwoesting van die oes. [Jeremia 23:19, 30:23. Hosea 13:15]

Die wetenskaplikes vandag weet baie meer van die weerpatrone op aarde, maar ons moet altyd weet dat God in beheer is en uitred uit die ergste storm.

Die engele beheer die wind en verhinder enige nadeel totdat die seël van saligheid die kinders van God merk. Die winde is simbolies van bose magte. Die ooste was gereken as die oorsprong van alles wat goed is en die bron van seën – daar waar die son opkom. Die son is ‘n simbool van lig en lewe. Dit is die belofte, selfs binne die donkerste storm.

Ons dien die lewende God in teenstelling met gode wat deur mense gemaak word. Hy is meer as genoeg om ons te beskerm teen enige boosheid. [Jesaja 44:9-17, 2 Konings 18: 17-37]

Ons is bevoorreg om die kenteken van die lewende God te dra. Dit is ons beskerming teen boosheid. Ons lees van die man in ‘n linnekleed met ‘n inkpost aan sy heup gegord wat die voorkop van diegene wat ook kla en kerm oor die boosheid om hulle.  [Esegiël 9:1-7]

In antieke tye was die koning se seël baie betekenisvol en uiters belangrik. Met ‘n seëlring het hy dokumente verly en eiendom beskerm. Die koning se seël was ‘n onbestrede verteenwoordiging van die koning se gesag en vertroue. [Genesis 41:42, Ester 3:10,8:2]

Die leeukuil in die tyd van Daniël is deur Darius verseël (Daniël 6:17) en so-ook Jesus se graf deur die Romeinse owerhede. ‘n Seël het die bron van handelsgoedere en die eiendomsreg van wingerde aangedui.

Vir die vroeë kerk was die doop simbolies van die seël van saligheid en doopkandidate is in wit klere gedoop. Ons doop word met die Heilige Gees geseël. Dit is die volle pakket van redding en beskerming teen boosheid in hierdie wêreld.

Deur Christus het ook julle deel geword van die volk van God toe julle die waarheid wat aan julle verkondig is, die evangelie van julle verlossing, gehoor en tot geloof gekom het. In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God beseël. Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos. Daarom moet ons sy grootheid prys. (Efesiërs 1:13,14)

Ons is verseël teen God se wraak (die openbaring van Homself aan die ongelowige), nie van verdrukking en dood nie. Ons word nie immuun teen die gebrokenheid van die aarde nie, maar ons word veilig deurgelei. Ons is die getuienis van die wêreld. Die kerk is terselfdertyd die waarskuwing, die versekering en die aanmoediging vir die verkondiging van die belofte. Ons leef saam met die ongelowige, maar verbind en verseël met die Bron van Lewe en Waarheid as ‘n voorbeeld van ‘n uitmuntende lewe binne die verwonding van verdrukking.

Die 144 000 is ‘n simbool van volledigheid.

Die getal 1000 is 10x10x10 – die perfekte kubus. Die getal 144 is 12×12 wat die ouderlinge en die stamme insluit – dus die kerk en Israel saam. Dit is ‘n simbool van die getroue oorblyfsel van die Ou en Nuwe Testament. Dit is die volledige geestelike Israel. [Galasiërs 6:16, Openbaring 14:1-5]

Die getal is insluitend en onbeperk. Dit simboliseer meervoudigheid en oorvloed. Nie al die Jode is deel van Israel nie – Romeine 9:6-8:

Dit wil nie sê dat die woord van God nie meer geld nie. Immers, nie almal wat van Israel afstam, is werklik Israel nie; en nie almal wat nakomelinge van Abraham is, is werklik kinders van Abraham nie. Inteendeel, die belofte was: “Uit Isak sal daar vir jou ‘n nageslag kom.” Dit wil sê: Dit is nie die kinders wat in die gewone gang van die lewe gebore is, wat kinders van God is nie; dit is die kinders wat kragtens die belofte van God gebore is, wat as Abraham se nageslag gereken word.

Ons is Abraham se nageslag in Christus. (Galasiërs 3:29, 6:16).

Die stamme wat in hierdie hoofstuk genoem word is in geen spesifieke volgorde nie. Juda is eerste as die geslag waaruit Jesus gebore is. Dan is afwesig as gevolg van afgode (Genesis 48:17) en word as vyand uitgemaak (Jeremia 8:16). Manasseh (Josef se seun) is op die lys.

Die volgende verse beskryf die glorieryke bestaan van die kerk in die hemel. Dit is die kerk in ‘n staat van oorwinning soos die groot wolk van getuies in Hebreërs 12:1. Die heiliges is ontelbaar. In Abraham word elke nasie van die wêreld geseën. (Genesis 15:5, 32:12) Dit is die groot menigte uit al die nasies en tale.

Hulle dra wit klere met palmtakke in die hand – simbolies van oorwinning en groot vreugde, terwyl hulle aanbid. Die lied van aanbidding het sewe onderskeidende kenmerke van die Redder:

Hulle het hard uitgeroep: “Ons redding kom van ons God, wat op die troon sit, en van die Lam!” en gesê: “Amen! Die lof en die heerlikheid, die wysheid, die dank en die eer, die mag en die sterkte behoort aan ons God tot in alle ewigheid. Amen!” (Openbaring 7:10,12)

Sterkte word met vier woorde in Grieks beskryf:

 

  • koach – vermoeë, in staat wees
  • exousia – gesag, outoriteit
  • dunamis – groot mag en krag
  • kratos – effektiewe mag om te regeer

Al die woorde is gebruik in die teenwoordige tyd van die werkwoord om die volgehoue uitvoering en konstante gebeure te beklemtoon. Dit is die aanbidding wat nou in die hemel en te alle tye aan die gang is.

Ten spyte van al die verdrukking deur al die eeue is die kerk triomfantelik in aanbidding.

Die groot verdukking is die intense aftakeling van die aarde wat kulmineer in die tweede koms van Jesus. Net deur die bloed van Jesus is daar vergifnis en herstel van sonde, in die verlede, hede en toekoms. Die bloed reinig en maak skoon.

Die gelowiges word in die Teenwoordigheid van God beskerm. Die Engelse vertaling stel dit mooi: He will spread His tabernacle over them. Die belofte van Sy teenwoordigheid is oop vir almal – ook die vroue en die heidene. Dit is nie soos die Tempel in die tyd van Jesus waar die vroue en die heidene (nie-Jode) afgesonder is en apart moes aanbid nie.  Die Tempel was veronderstel om ‘n simbool van die veiligheid in die teenwoordigheid van die Here te wees en nie ‘n plek van verwydering en diskriminasie nie. Dit verklaar Jesus se woede daaroor. (Matteus 21:12)

Die Lam is die herder – ‘n welbekende beeld in die antieke wêreld. [Psalm 23, Jesaja 25:8 Esegiël 34:24] Hy sal sorg dat Sy skape se dors met strome van lewende water geles word. [Jesaja 55]

Hierdie gedeelte is vol bemoediging en hoop vir ‘n toekoms wat volgens die heel beste scenario uitspeel – oorwinning ten spyte van verdrukking. Al die trane word afgeveë met ‘n oorwinningskreet op hulle lippe.

Redding is nie ontsnapping nie, eerder ‘n jubelende segetog.

God bring ons almal triomfantelik deur die moeilikheid. Die lewe is nie maklik nie, maar ware Christelike hoop is nie om al die probleme te vermy nie, maar om te volhard en die waarborg van die oorwnningsglorie en Jesus se beloning te smaak – Judas 24.

Alle begeerte na geregtigheid sal vervul word. Jesus is die Brood van die Lewe. In Hom is daar alles. (Johannes 6:35)

Hulle sal nie honger of dors kry nie, die woestynhitte en die son sal hulle nie brand nie, want Hy wat Hom oor hulle ontferm het, sal hulle onder sy sorg neem. Hy sal hulle by fonteine langs lei.

Ek sal al my berge paaie maak, my grootpaaie sal sonder opdraandes wees. (Jesaja 49:10,11)

Deurgedra, goed versorg, volkome gered – dis ons Vader.

Hier volg ‘n stuk uit William Barclay se kommentaar oor die wonder van ‘n ware herder. Dit dien om ons beeld van ons hemelse Herder te versterk.

 

The divine shepherd.

This is a precious picture in any age; but it was more meaningful in Palestine than it can ever be to those who live in cities. Judaea was like a narrow plateau with dangerous country on either side. It was only a very few miles across, with on one side the grim cliffs and ravines leading down to the Dead Sea and on the other the drop to the wild country of the Shephelah. There were no fences or walls and the shepherd had to be ever on the watch for straying sheep. George Adam Smith describes the eastern shepherd. “With us sheep are often left to themselves; I do not remember to have seen in the East a flock without a shepherd. In such a landscape as Judaea, where a day’s pasture is thinly scattered over an unfenced track, covered with delusive paths, still frequented by wild beasts, and rolling into the desert, the man and his character are indispensable. On some high moor, across which at night hyenas howl, when you met him sleepless, far-sighted, weather-beaten, armed, leaning on his staff, and looking out over his scattered sheep, every one on his heart, you understand why the shepherd of Judaea sprang to the front in his people’s history; why they gave his name to their king, and made him the symbol of Providence; why Christ took him as the type of self-sacrifice.”

Here we have the two great functions of the Divine Shepherd. He leads to fountains of living waters. As the psalmist had it: “He leads me beside still waters” (Psalms 23:2). “With thee is the fountain of life” (Psalms 36:9). Without water the flock would perish; and in Palestine the wells were few and far between. That the Divine Shepherd leads to wells of water is the symbol that he gives us the things without which life cannot survive.

He wipes the tear from every eye. As he nourishes our bodies so he also comforts our hearts; without the presence and the comfort of God the sorrows of life would be unbearable, and without the strength of God there are times in life when we could never go on.

The Divine Shepherd gives us nourishment for our bodies and comfort for our hearts. With Jesus Christ as Shepherd nothing can happen to us, which we cannot bear.

 

[Quoted from William Barclay – Daily Study Bible – Revelation – http://www.studylight.org]

 

99. Die aarde kreun, die mense ween…

Dramaties ontvou die geskiedenis in hierdie hoofstuk. Die seëls word oopgemaak en die gevolge van sonde oorweldig die aarde en sy inwoners. ‘n Stem soos ‘n donderslag sê: Gaan uit! Die stem beveel die perde om te vertrek.

Hier in Openbaring 6 het Johannes nog steeds sy heelal-uitsig sitplek in die Troonkamer van die Almagtige – verstommend! Hy sien die eerste vier seëls as perde wat beperkte (‘n kwart van die aarde – 6:8) maar verwoestende mag in vier kategorieë gegee word, om dood en lewe te bepaal.

Die vier perde van die Apokolips was al dikwels die onderwerp van flieks en stories. ‘n Perd is ‘n uitsonderlike wese in God se skepping. Die woorde van God aan Job ego deur die geskiedenis waar ‘n perd beskryf word in terme van die ondersteunende rol wat die dier oor soveel eeue in die mens se lewe gespeel het.

Gee jý vir die perd sy krag, sit jý vir hom maanhare aan?

 Het jý gemaak dat hy kan spring soos ‘n sprinkaan, dat hy almal bang maak met sy trotse gesnork?

Hy kap die grond met sy pote en trippel rond, met krag skiet hy vorentoe, die geveg in.

 Bang wees bestaan vir hom nie, hy skrik nie, hy deins nie terug vir oorlog nie.

In die koker aan sy sy ratel die pyle, die spies en die swaard blink in die son.

 Opgewonde en oorgehaal kap-kap hy die grond, hy kan nie wag vir die blaas van die trompet nie.

 By die blaas van die trompet runnik hy, hy weet die geveg kom, hy ken die offisiere se bevele en hulle krygskrete. (Job 39:22-28)

Van die vroegste tye af was wilde perde ‘n bekende gesig op die onbesette heuwels en velde oor die aarde. Kenners meen dat die inwonders van die Eurasiese steppe die eerste keer perde mak gemaak het oor die 6000 jaar gelede. Tot onlangs nog was troppe wilde perde op die Amerikaanse grasvelde te siene. Deesdae word hulle beskerm om hulle uitsonderlike karaktertrekke van spoed en krag vir die nageslag te bewaar.

Enige perdetemmer sal ‘n kleurvolle storie oor ‘n perd kan vertel. Om ‘n perd mak te maak is nie kinderspeletjies nie en vereis geduld en volharding. Die proses is pynvol, vir die man en perd. Baie mense gebruik die woord: inbreek. Al die wilde gewoontes van instink en vryheid word oor ‘n tydperk van ingehoktheid gebreek, sodat dit plek maak vir volkome en onvoorwaardelike gehoorsaamheid aan die mens.

Die visie van perde wat oor die aarde losgelaat word, is ‘n manier om die brutale en vreesaanjaende eienskappe van sonde te versinnebeeld. Wilde perde sal hulle vyand vertrap, met ‘n runnik en ‘n steier wat ‘n mens op sy knieë dwing. So ‘n wilde perd moet met vaardigheid en geduld in ‘n kraal ingelok word. Hulle word nie in troppe makgemaak nie – een op ‘n slag.

Dit is dikwels so met gewoontesonde en verslawings in ons lewe. Ons pak hulle een vir een met die hulp van die Heilige Gees aan. As ‘n reël is dit ‘n hele paar rondtes in dieselfde kampie voor die binding van ‘n sondige natuur gebreek word. Dit is ‘n stadige, gedetermineerde proses om ‘n saal op ons eie wilde perd te kry sodat ons hom in volle onderwerping en gehoorsaamheid aan die inwonende Heilige Gees in oorwinning kan ry.

Die vier perde en die gevolge van boosheid en vernietiging is die omstandighede waarin die redding en salgheid van die mensdom geskied. Esegiël (14:21-23) beskryf die vier swaar strawwe teen Jerusalem en Sagaria (6:1-8) beskryf die vier perde in die identiese kleure van Openbaring as simbole en tipes van verwoesting. Hier is die Amplified vertaling wat ons help om die simboliek te verstaan.

Now again I looked up, and four chariots [four angelic spirits appointed by God to dispense His judgment] were coming out from between two mountains; and the mountains were mountains of [firm, immovable] bronze (divine judgment).  The first chariot had red horses (war, bloodshed), the second chariot had black horses (famine, death), the third chariot had white horses (victory), and the fourth chariot had strong dappled horses (death through judgment).

Die wit perd. Die pyl en boog is ‘n simbool van oorlog. Jesus word nooit met ‘n pyl en boog beskryf nie, altyd met ‘n swaard. Hierdie perd simboliseer die oorwinnar in suksesvolle oorlogvoering. Daar is net soveel bloedvergieting aan oorwinninaarskant as aan die kant van die verloorders in die politieke en godsdienstige oorloeë van die geskiedenis. Die kroon (stephanos) is die oorwinnaarskroon. Jesus se kroon is diadema, die koninklike kroon.

Hy leer my hande om oorlog te maak, my arms om selfs die stramste boog te span. (Psalm 18:34) In die Engelse vertalings word die boog as ‘n bronsboog beskryf – stram en akkuraat.

Die Romeine het enige oorwinning met ‘n groot fanfare in militêre parades gevier en die generaal op ‘n wit perd laat ry.

Die rooi perd simboliseer oorlog en stryd. Vrede word met die swaard weggeneem. Die mense moor mekaar uit, soos Barclay dit beskryf:

“The world is a seething cauldron of embittered hate.”

Vrede kan net van God kom. Satan kan dit nie gee nie. Vrede is nooit kunsmatig nie; dit kan nie aangesit word nie – dit is daar of dit is nie. Dit is ‘n direkte en kragtige gevolg van ‘n goddellike lewe.

Jesus gee vrede met die swaard van die Woord. Hy belowe kalmte en krag binne die pyn van stryd en verwoesting.

Die swart perd simboliseer skaarste van gebruiksgoedere en lewensmiddele. Skale is gebruik om af te meet as daar tekorte is en die oes teleurstel. Daar was drie hoof kommoditeite in Israel: koring, wyn en olie.

(Deuteronomium 7:13, 11:14, 28:51 and Hosea 2:8,22.)

Om brood af te meet, spreek van skaarste. (Levitikus 26:26, Esegiël 4:16)

Dit is egter nie net materiële gebrek nie, maar ‘n gebrek aan ware kennis en insig – ‘n gebrek aan geestelike voedsel. Jesaja 55: Waarom betaal julle vir iets wat nie brood is nie, waarom werk julle vir iets wat nie kan versadig nie? Luister aandagtig na My, sodat julle kan eet wat goed is en versadig kan word met die beste wat daar is.

Met ons verligte oë van die verstand (Efesiërs 1:18) moet ons die honger van die wêreld vir dit wat slegs die evangelie kan gee, raaksien en verskaf.

Dit is moontlik dat wyn en olie beskikbaar is, maar nie koring nie. Die wingerde en olyfbome het diep wortels en kan vrug dra wanneer daar droogte is, maar die koringoes kan nie droogte oorleef nie. ‘n Denarius was ‘n dagloon vir ‘n arbeider. Daarmee kon hy homself voed; niks meer nie. Dit is die tragedie wat heers. Daar is nie genoeg vir sy familie nie; hy kan nie sorg nie.

Gedurende die regering van Domitianus was daar ‘n koringtekort en ‘n ooraanbod van wyn. Dit stel die luukse teenoor hongersnood – presies wat ons om ons sien.

In teenstelling met skaarste verteenwoordig die vier lewende wesens om die Troon die volledige voorsiening van die Skepping. Die natuur kan voorsien, maar die mens se korrupsie veroorsaak tekorte sodat sommige honger ly.

Die vaalperd verteenwoordig siekte en dood. (6:8)

Ek het gesien: daar was ‘n vaal perd. Sy ruiter se naam was Die Dood, en die doderyk het agter hom aan gegaan. Aan hulle is mag oor ‘n kwart van die aarde gegee om die mense dood te maak met die swaard en met hongersnood en met pes en deur die wilde diere van die aarde.

Mag oor ‘n kwart van die aarde beteken beperkte verwoesting. Die ramp is groot maar nie alles word vernietig nie. Sy kleur word beskryf met die woord chloros wat ‘n doodsbleek, verskrikte gelaat skilder. Soos in Esegiël 14:21 veroorsaak hierdie perd moord en doodslag met die swaard, hongersnood, peste en ongediertes.

Esegiël beskryf hoedat die ongediertes die kinders steel. Dit gebeur vandag voor ons oë en tot ons groot konsternasie. Wellus, seksuele sonde, mag, immoraliteit, geldaanbidding, om net ‘n paar te noem, is die wilde gediertes wat ons kinders met die wrede kloue van verslawing en vals vreugde verskeur.

Die doderyk is die realm van die dood. Dit sien ons ook om ons. Dit is moontlik om in die greep van die dood te leef, selfs terwyl ‘n mens lewe. Jesus red ons van die dood, deur die doop waarin ons saam met Hom begrawe word en opstaan in ‘n nuwe lewe.

Omdat die Gees van Hom deur wie Jesus uit die dood opgewek is, in julle woon, sal Hy deur wie Christus uit die dood opgewek is, ook julle sterflike liggame lewend maak deur sy Gees wat in julle woon. (Romeine 8:11)

Die vyfde seël is die roep van die martelare. Die woord martelaar se oorspronklike betekenis was getuie. Omdat daar soveel van Jesus se getuies hulle lewens verloor het, word die woord in volksmond uitsluitlik vir die slagoffers van vervolging gebruik.

Daar is ‘n altaar in die hemel. Dit is die hemelse patroon wat op aarde sy spieëlbeeld in die woestyntabernakel en die Tempel vind. Die priester het die bloed van die offerdier onder die altaar gegiet. Die siele van die martelare roep uit vir God se vergelding, nie wraak nie. Hulle roep uit oor die oënskynlike vry hand van bloedige vervolging oor God se kinders, maar in volle vertroue op die uiteindelike oorwinning.

Die martelare kry wit klere van reinheid en oorwinning. Hulle moet ‘n klein rukkie wag sodat die genadetyd vir bekering verleng kan word. Dit is geduldige, liefdevolle genade wat meer tyd gee.

Dit is vasgelê in die tyd voor die ark en die vloed in die naam van Metusalem. Enog het die profesie in die naam van sy kind opgesluit. As Metusalem sterf sou die oordeel kom. Metusalem is bekend vir die mens wat die langste ooit geleef het. Dis genade – altyd meer as wat ons kan dink; meer as genoeg.

Die sesde seël is onbeskryfbare kosmiese rampe wat die aarde teister. Die sewe strukture van die aarde en die sewe kategorieë van mense word oorweldig. (Hebreërs 12:27, Lukas 23:27-30, Jesaja 2:2,17, Hosea 10:8)

Die frase: die dag van die Here, soos in Obadja 15 aangehaal, word as ‘n vreesaanjaende verskrikking beskryf. Dit is ‘n dag van oordeel en Goddellike ingrepe. Dit bepaal die lotgevalle van wêreldryke en beskawings.

Die ongelowiges “bid” tot die natuur om hulle te red.

Hulle het vir die berge en die kranse gesê: “Val op ons en bedek ons vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam.  (Openbaring 6:16)

Wie kan bly staan op hierdie dag? (6:17) Daar is geen uitkoms nie. Die waarheid van die openbaring van God wat hulle ontken het, is te veel om te sluk.

Die ongelowige vrees nie die dood nie – hulle vrees die openbaarmaking van God.

 Dit is verskriklik om in die hande van die lewende God te val. (Hebreërs 10:31)

Alles wat hier genoem word, word op ander plekke in die Bybel beskryf:

  • Aardbewings – Amos 8:8, Esegiël 38:19.
  • Sons- en maansverduisterings – Amos 8:9, Jesaja 50:3, Joël 2:31.
  • Sterre wat val was in die Joodse bygeloof die ergste wat kon gebeur – Matteus 24:29.
  • Die hemel wat soos ‘n boekrol oprol – Jesaja 34:4.
  • Berge en eilande wat uit hulle plekke geskud word – Jeremia 4:24, Nahum 1:5 en die kontras daarvan in Jesaja 55:12.

Elke moontlike natuurramp en die verwoestende gevolge daarvan is die inhoud van die visie van die sesde seël. Deesdae gaan omtrent nie ‘n maand verby dat daar nie nuus van een of ander ramp is nie; soms mensgemaak soos oliebore wat ontplof, tenkskepe wat sink en lek, atoomaanlegte wat op mediese gebied rampspoedige gevolge het of natuurrampe soos die verwoesting van orkane en tifone, modderstortings, vure, vloede, vloedgolwe en aarbewings.

Saligheid en uitkoms is beskikbaar binne dit alles vir die wat dit kies.

 

 

Volgende keer: Die sewende seël in hoofstuk 7.

 

 

 

 

98. In die boekrol is alles opgeskryf.

Die wêreld het meer kits-inligting beskikbaar vandag as enige tyd in die geskiedenis. Google is ‘n werkwoord, letterlik die woord wat werk en hy werk hard. “Google dit”, sê mens as die flieknaam jou ontglip, as jy sinonieme nodig het, as jy die naam van die derde Britse koning na Cromwell soek. Wat ookal jy wil weet, het iemand neergeskryf en beskikbaar gemaak op die wolk van inligting wat ons aarde bedek,.

Ek wil dit waag om te sê dat Openbaring die “Google” is van alles wat werklik saak maak. Dit is die diep waarheid wat ons oorlewing en oorwinning hier op aarde verseker. Die woorde van die visioen is ‘n rykdom van inligting, oor die tweeduisend jaar gelede opgeteken, wat ons wêreld verklaar en ons toekoms waarborg. Dit is die mees unieke literatuur moontlik, dikteer deur die Outeur, Jesus en opgeteken deur die outeur, Johannes.

Ons lees Openbaring 5 en “sien” saam met Johannes Jesus se aankoms in die hemel na die kruisiging. In die regterhand van God, die simbool van gesag en mag, is die boekrol van die geskiedenis, op die voor- en agterkant vol geskryf. Dit is volledig en geseël– niks kan bygevoeg of weggeneem word nie.

In die Romeinse reg was net die laaste testament van ‘n persoon met sewe seëls geseël, een vir elke getuie. Al die getuies moes teenwoordig wees as die seëls gebreek word en die testament gelees word. Gewone dokumente het slegs een seël gehad. In hierdie geval het ons ‘n baie spesiale dokument: die boekrol waarin die ganse geskiedenis van die mensdom en God se saligheidsplan opgeskryf is, wat nou deur Jesus openbaar word as oorwinnaar oor die dood en hel. Die sewe seëls verteenwoordig al die gevolge van sonde en ongehoorsaamheid.

Geen lewende wese, in die hemel of op die aarde is waardig om God se plan in die volheid van die tyd uit te voer nie.

Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. (Efesiërs 1:9,10)

Dit is werklik die aarde se tragedie. Niemand is waardig nie. Johannes ervaar die diep teleurstelling en hartseer hieroor en huil. Die belofte van die Messias was dikwels ‘n bron van frustrasie. Verwagtinge is teleur gestel en vals Messiasse het die mense mislei. Die hoop op die belofte moes meerdere kere deur die profete aangespreek word om die geloof van die volk aan te moedig en verwagtinge te laat herleef.

Die Here God doen niks as Hy nie sy besluit bekend gemaak het aan sy dienaars die profete nie. (Amos 3:7)

Binne die visioen is daar ‘n plek van ontvangs. Buitestaanders sal niks kry nie. Hulle leef in onkunde en verwarring volgens Efesiërs 4:17-19:

In die Naam van die Here doen ek ‘n ernstige beroep op julle: Moenie langer soos heidene lewe nie. Hulle gedagtes lei tot niks, hulle verstand is verduister, en hulle het geen deel aan die lewe wat God skenk nie, omdat hulle hardnekkig in hulle onkunde volhard. Hulle het heeltemal afgestomp geraak en hulle met ‘n onversadigbare drang aan losbandigheid oorgegee om al wat vuil is, te doen.

Is dit nie ‘n skrikwekkende en akkurate beskrywing vna die post-moderne mens wat ons geloof as feëverhale afskryf en spottend in gedagtes volhard wat tot niks lei nie. Dit is waarmee die kind van God te doen het op ‘n daaglikse basis in die geestelike realm. Hulle word gevangenes van hulle eie wêreldbeskouing, sonder ware kennis en sonder insig in omstandighede. Hierdie staat van onwaardigheid is die gevolge van ongehoorsaamheid en vir Johannes, soos vir ons, is dit oorweldigend, maar…

Daar is troos vir die desperate uitroep van onwaardigheid in die goddellike Plan. Een van die ouderlinge, met ander woorde, die kerk, het die kennis van Jesus en Hy is die oplossing vir alles. Jesus se eie woorde op aarde het so dikwels vertroos en genees. “ Moenie huil nie” het Hy vir verskeie mense gesê. Die kerk weet, in Sy teenwoordigheid word die trane afgedroog. Die ware kerk van Jesus is die veilige hawe waar troos en bemoediging geloof versterk en verwarring en verwonding genesing vind.

Menslike droefheid is die gevolg van gebrekkige kennis en visie. Ons ontbreek geduld, vertroue en volharding om te wag op die belofte van uitkoms en oorwinning. (Hebreërs 10:36) Jesus is waardig om die diep geheimenisse van God te openbaar. Hy neem die boekrol waarin ons toekoms verseker is en werk dit uit. Wees sterk en volmoed! Ons is in die hande van die Waardige een. Daar is geen beter plek moontlik nie.

Jesus word voorgestel as die Leeu uit die stam van Juda, die afstammeling van Dawid. Dit is presies hoe Hy voorgestel word in die geslagsregister in Matteus 1, sodat elke Israeliet sal weet Hy is die Een wat hulle verwag het.

‘n Takkie sal uitspruit uit die stomp van Isai, ‘n loot uit sy wortels sal vrugte dra. (Jesaja 11:1)

Die Messias sal ‘n kombinasie van goedheid en krag wees. (Jeremia 23:5, Sagaria 3:8.)

In plaas van die leeu wat hy verwag, sien Johannes ‘n Lam, asof hy geslag is, maar duidelik lewend, want Hy staan tussen die vier lewende wesens. Dink net daaraan dat Jesus sy wonde ook in die hemel dra. Dit is die Plan van God in vervulling; dood met ‘n doel om die hele mensdom te red, sonder beperking of uitsluiting. Sy dood en lewe was altyd en sal altyd vir almal wees.

Die sewe horings simboliseer allesomvattende gesag, almag en eer. (Psalm 89:17,112:9, 148:14.) Sedert die woestyntabernakel plaas die priester die bloed van redding op die horings van die altaar.

Hy smeer ook van die bloed aan die horings van die wierookaltaar in die teenwoordigheid van die Here in die tent van ontmoeting. (Levitikus 4:7,18,25)

Die bloed is die krag van redding om los te koop uit sonde en die skuld te betaal wat ons nie kon bybring nie. In die tyd van die konings van Israel kon ‘n mens die horings van die altaar vasgryp om die doodstraf te ontwyk. (1 Konings 1:50 en 2:28)

Die sewe oë simboliseer volledige kennis, wysheid en insig. (Jesaja 11:2)

In Daniël 7:9 -14 beskryf Daniël die Oue van Dae in wie se teenwoordigheid die boeke oopgemaak word.

Die Lam is die fokuspunt van die toneel. Jesus word 29 keer in die Bybel die Lam van God genoem. Jesaja (53:7) en Jeremia (11:19) beskryf Hom as die lam wat na die slagting gelei word.

Aanbidding is die reaksie op hier majestieuse toneel wanneer alles wat asem het, die ouderlinge en ook ons gebede die Here aanbid. Wierook is die simbool van gebed. Ons gebede is voortdurend voor die troon in die wierookaltaar.

Die goue bakke van wierook is die gebede van die heiliges – dis ons.

Mag my gebed voor U wees soos ‘n wierookoffer, die uitstrek van my hande soos ‘n graanoffer in die aand. (Psalm 141:2)

‘n Nuwe lied word gesing. ‘n Lied wat nog nooit vantevore gesing is nie – nuut in kwaliteit. (Psalm 33:3, 40:3, 98:1, 144:9, 149:1, Jesaja 42:1-13)

Op hierdie punt is dit waardevol om onsself weer uit die beperkinge van aardse tyd uit te plaas. Hierdie grootse en majestieuse toneel speel af in die onsienlike, waar ons gebede, saam met die heiliges van alle tye voor die Troon van God, Jesus aanbid.

Ons is die konings en priesters wat nou regeer. Ons voorbidding, geestelike oorlogvoering en lewe van geregtigheid regeer oor die aarde, binne in die gebrokenheid. Ons getuienis is die oorwinning oor die bose. (Openbaring 12:11)

Hoor weer die woorde wat ons beskryf:

Julle, daarenteen, is ‘n uitverkore volk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. (1 Petrus 2:9)

Die getalle in Openbaring is simbolies van oneindigheid en ontelbaarheid (5:11) Net die Here kan sulke berekeninge doen. Hy is El Shaddai – die God van oorvloed. Daar is altyd meer as genoeg.

Die hele skepping, op die aarde en onder die aarde, elke moontlike wese sal die Here prys. Elke knie sal buig en elke tong bely. (Filippense 2:10) Die skepping is ingestel om God te prys. Dit sien ons reeds in die onbevraagde ritme van die seisoene en getye, die saai- en oestye, die sterre en planete, die verloop van die natuur se voortplanting en vernuwing. Almal sing saam in die heelal-koor om elke kenmerk van God te aanbid en te besing. Sy karakter is ondeurgrondelik en altyd nuut, sodat daar altyd nuwe openbaring is om te aanbid. Die ganse geskiedenis beweeg na ‘n punt van erkenning van Jesus en wie Hy is. So sing ons AMEN – dit is waar.

Die harp was ‘n bekende instrument van die sangers en koorleiers van ouds. (Psalm 147:7)

Ons gebede is voor die Troon by God. Daar is geen ander middelaar nodig nie. Jesus is ons middelaar. Hy het die deur na God geopen. Ons kan ingaan deur die Bloed van die Lam. Prys die Here!

Ons sing saam:

U is waardig om die boek te neem en die seëls daarvan oop te maak omdat U geslag is en met u bloed mense vir God losgekoop het uit elke stam en taal en volk en nasie.

 “Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang.”

 “Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam, behoort die lof en die eer, die heerlikheid en die krag, tot in alle ewigheid.”