97. Na die Kruis – die Leeu en die Lam.

Ons hemelse reis gaan voort. Vir my is dit moeilik om myself uit tyd uit te dink. Ek sukkel om die vol implikasie van God se perspektief buite ons tyd-gevangenis te begryp. Hy sien die ganse geskiedenis in ‘n oomblik, ons geboorte en dood en alles tussenin. Ek het dikwels gedink as ek waarlik hierdie element van God ten volle en te alle tye in my lewe toepas, sal my geloof versterk , my vrees verdwyn en my gees-rus verdiep. Ek sal dalk in staat wees om God te vertrou soos wat Hy waardig is met die waarborg van ‘n triomfantelike verloop van my lewe. Hy beskryf Homself as:

Ek, die Here, is die barmhartige en genadige God, lankmoedig, vol liefde en trou. (Exodus 34:6)

Nêrens in die Bybel is die tydperspektief so merkwaardig soos in Openbaring 5. God op die Troon neem die boekrol in Sy regterhand – die simbool van mag en gesag. Die boekrol is die geskeidenis van die mensdom, vol geskryf op die voor- en agterkant sodat niks bygevoeg kan word nie. Dit is reeds volledig en geseël. Dit bevat God se reddingsplan vir die mens, wat nou in die oorwinning van Jesus oor die dood openbaar word. Die sewe seëls is die gevolge van sonde en ongehoorsaamheid.

In die Romeinse reg is slegs die testament van ‘n persoon met sewe seëls verseël. Elke getuie van die sewe seëls moes by die oopmaak daarvan teenwoordig wees. Gewone dokumente is slegs met een seël verseël.

Geen wese in die hemel of op die aarde is waardig om die boekrol oop te maak nie. Dit is die tragedie van die aarde en Johannes huil.

Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. (Efesiërs 1:9,10)

Johannes is onder die indruk dat die verwagting van die waardige Een frustreerd is en ondervinf ‘n diep hartseer daaroor.

Die Here God doen niks as Hy nie sy besluit bekend gemaak het aan sy dienaars die profete nie. (Amos 3:7)

God openbaar sy hartsgeheime aan die profete oor al die eeue, ook vandag. Binne die visioen is daar ‘n punt van ontvangs vir diegene wat hulle insig koester om in die onsienlike in te kyk. Buitstaanders sal niks kry nie en sal voortgaan om in te leef in verwarring en onkunde soos wat Efesiërs 4:18 beskryf:

… hulle verstand is verduister, en hulle het geen deel aan die lewe wat God skenk nie, omdat hulle hardnekkig in hulle onkunde volhard.

Daar is troos vir die droefheid in die Plan van God. Een van die ouderlinge troos Johannes. Ook reg so – die kerk het die kennis van Jesus, die oplossing vir alles. Die kerk moet die troos bring en die instrument wees waardeur die wêreld van Jesus leer. Jesus se eie woorde aan soveel mense was: Moenie huil nie. Hy spreek rus en troos oor ‘n gebroke, verslae mensdom.

Alle menslike smart word gebore uit onvoldoende kennis en ‘n gebrek aan visie.

Jesus ken God se geheime en is waardig om dit te ontsluit. Hy is die Bron van geduld, volharding en vertroue in God. In Hom is die volheid van kennis om te verstaan wat hier in ons wêreld aan die gebeur is.

Hy word bekendgestel as die Leeu uit die stam van Juda, net soos Matteus 1 in die geslagsregister Hom voorstel as die Een wat hulle verwag volgens die profesieë van ouds – die tak wat bloei uit die stam van Dawid. (Jesaja 11:1) Die Messias sal mag en goedheid kombineer volgens Jeremia 23:5 en Sagaria 3:8.

In plaas van die Leeu wat Johannes verwag om te sien, sien hy ‘n Lam wat lyk asof hy geslag is. Jesus dra Sy wonde ook in die hemel. God se doel is vervul. Sy dood het die redding van die ganse mensdom gekoop. Daar is geen beperkinge nie. Dit is alles-insluitend en sal altyd so wees.

Die sewe horings wys op gesag, almag en eer. (Psalm 89:17,112:9, 148:14) Die priester het die bloed van die offerdier op die horings van die altaar gestort. (Levitikus 4:7,18, 25). Dit spreek van redding. ‘n Mens kon ook die horings van die altaar vasgryp om jou lewe te red in tye van vervolging. (1 Konings 1:50/ 2:28)

Die sewe oë wys op volledige kennis, wysheid en insig soos belowe in Jesaja 11:2 – die karakter van die Messias. Hy neem die boekrol soos wat Daniël beskry in Daniël 7:9-14. Hy noem Hom die “Oue van Dae”. (OAB)

Die Lam is die middelpunt van die toneel. Jesus word 29 keer in die Bybel die Lam van God genoem. In Jesaja (53:7) en Jeremia (11:19) word Jesus profeties gesien soos ‘n Lam wat na die slagting gelei word.

Die reaksie in die hemel op sy binnekoms is aanbidding. Die Kruis staan sentraal in die geskiedenis van die mens. Jare na die gebeure van die Kruis “sien” Johannes wat in die hemel gebeur na Jesus se dood. Die Kruis het Jesus waardig gemaak om die Boekrol te neem en oop te maak, om die reddingsplan van God te ontvou. Die Kruis maak ons waardig om ons lewe binne hierdie plan te ontvou.

Jesus staan voor die Troon as die eerste vrug van die kerk. In Johannes 20:17 sê Hy aan Maria Magdalena:

Jesus sê vir haar: Raak My nie aan nie, want Ek het nog nie opgevaar na my Vader nie; maar gaan na my broeders en sê vir hulle: Ek vaar op na my Vader en julle Vader, en my God en julle God.

In Openbaring 5 sien Johannes hierdie woorde gebeur. Jesus vaar op na die Vader in Sy verheelikte liggaam as oorwinnaar oor die dood. Dit is die oomblik wanneer die hele skepping weet Hy is waardig om die Boekrol te neem. Na Sy terugkeer in die sienlike realm het Hy aan verskeie mense verskyn en hulle kon Hom aanraak soos Hy Thomas genooi het om te doen.

Alle skepsels, ouderlinge en heiliges aanbid die Lam as waardig om die lotgevalle van die mens te bepaal. Hierdie skrif is een van die pilare in my lewe.

Is dit nie wonderbaar om in jou geestesoog die Trronkamer van die Almagtige God te “sien” met die wierookaltaar daarby. Die wierookkom (ook genoem altaar) was in die temple en die woestyntabernakel die simbool van aanbidding en gebed. Daar in die altaar voor die Troon is my gebed!

Juig Bodemklipvriend! Ons gebed het ‘n ereplek – beter kan dit nie. Ons is die heiliges wat bid; heilig gemaak deur die geregtigheid van Jesus aan die Kruis.

Julle, daarenteen, is ‘n uitverkore volk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. (1 Petrus 2:9)

Daar bestaan nie so iets soos onbeantwoorde gebed nie. God hoor ALLE gebede. Ons verklaar die grootheid van Jesus saam met al die hemelse wesens. Wat ookal in jou hart aangaan vandag, vrees, bekommernis en laste, moenie jou plek in die koor opgee nie. Bring jou hart na die Troonkamer en “sien” jouself in die goue bak voor God.

Mag my gebed voor U wees soos ‘n wierookoffer, die uitstrek van my hande soos ‘n graanoffer in die aand. (Psalm 141:2)

Ons gebede gaan direk na God en Jesus is ons voorspraak in die hemel. Daar is geen middelaar nodig nie. Die deur na God is oop en ons het toegang. Jesus gee hierdie belangrike boodskap aan Maria Magdalena by die leë graf daar die Sondagoogend lank gelede: My God en julle God, My Vader en Julle Vader volgens die Skrif wat hierbo aangehaal is uit Johannes 20.

Ons bid in die Naam van Jesus wat Hy vir ons gegee het. (Johannes 16:26)

Dan sing ons ‘n nuwe liednuut in kwaliteit, so uniek dat dit nooit vantevore ooit gehoor is nie. (Psalm 33:3, 40:3, 98:1, 144:9, 149:1, Jesaja 42:1-13)

[Nuut kan beteken: neos – meer van dieselfde, kwantitatief soos ‘n nuwe potlood maar daar is baie van dieselfde soort of kainos – uniek, soos daar nog nooit was nie, kwalitatief, een van ‘n soort.]

Die konings en priesters wat regeer is die kinders van God wat oor die aarde heers deur ons gebed, geestelike groei en wandel met God. Ons getuienis stuit boosheid en vernietiging. Die teenwoordigheid van die kerk is die lig in die duisternis. (1 Petrus 2:9)

Die syfers in Openbaring is simbolies en wys op ontelbare menigtes (5:11) Net God kan sulke berekeninge doen. Dit is altyd meer as genoeg en meer as wat nodig is.

Hy is: El Shaddai – die God van oorvloed.

Elke moontlike wese en skepsel sal die knie buig voor Jesus. (Filippense 2:10). Die menigtes prys elke aspek van God terwyl die geskiedenis verloop om te kulmineer in die erkenning van Jesus as koning.

Almal sê AMEN – dit is waar.

Dit is die grootste koor ooit. Die ouderlinge prys die Here met instrumente soos harpe.

Sing vir die Here ‘n danklied, sing tot eer van ons God met begeleiding van die lier. (Psalm 147:7)

96. Hemel is hier.

Die woord “hemel” word op soveel maniere gebruik. Boeke en flieks het dikwels die woord  in hulle titel of hemel die tema is of nie. In die volksmond is die hemel ‘n vae plek van volmaakte vrede, iewers in die heelal in die heel mooiste tuin met blomme, bome en water soos wat mens nie eers in jou beste verbeeldingsvlug kan optower nie. Al die prag en wonder is slegs vir Christene toeganklik en vir sommige Christene is die hemel slegs vir seker denominasies toeganklik!

Die eenvoudige definisie is die plek waar God woon en waar goeie mense heengaan na hulle dood; ‘n baie aangename plek. In ‘n voller definisie van die woord kom mens nader aan groter konsepte wat met die woord assosieer word. Die uitspansel wat oor die hele aarde ‘n koepel vorm; die woonplek van die Godheid en die regverdige afgestorwenes.

‘n Bietjie dieper krap in die woordeboek bring mens by die definisie wat ek baie bevredigend vind. Hemel is ‘n geestelike staat van ewige gemeenskap met God, ‘n denkpatroon waarin sonde afwesig is en harmonie met die goddellike manifesteer. As ek dit in kort mag opsom: hemel is waar God is en hel is waar God nie is nie.

 Meeste mense dink die hemel is ‘n ver plek in hierdie oneindige heelal wat ons skaars verstaan waar al die prag en praal van Openbaring ervaar word. Ek dink dit ook en rek my verbeelding om net ‘n breukdeel daarvan in my gedagtes te skilder. Meer belangrik is dat ek weet die hemel is reg hier by my in die onsienlike, waar al die glorie en grootsheid in my hart en in die geestelike realm in onderwerping aan die Heillige Gees vir my ‘n werklikheid word, sodat ek in die gees kan “sien”.

Dink net vir ‘n oomblik waar Johannes fisies was toe hy majesteit en galnsryke glorie van die visioen ervaar het.

Romeinse tronke en strafkolonies soos Patmos, was maar meestal ‘n voorspel tot die dood. Johannes is soontoe verban onder heerskappy van die mal, wrede Dominitianus sonder hoop op terugkeer. Dominitianus se opvolger, Nerva, herroep meeste van die belaglike wetgewing van sy voorganger en Johannes word vrygelaat – ‘n wonderwerk. Daar op Patmos moes Johannes baie ver van die hemel af gevoel het, terwyl hy die onbeskryflike in sy gees ervaar het.

In die oomblik nadat hy die komplimente en korreksie aan die kerke aangehoor het, en miskien moedeloos was oor sy eie toestand en die praktiese kommunikasie met die kerk, so onbereikbaar van die eiland af, hoor hy ‘n roepstem soos ‘n trompet wat ‘n oop deur aan hom wys. Die deur is oop nie net na ‘n plek van wonderbare skoonheid nie, maar na die Troonkamer waar God is. In sy beskrywing gebruik hy elke beeld, simbool, metafoor, gelykenis, fabel en bygeloof wat in die antieke wêreld rondgegaan het en bekend sou wees. Vir hom is die belangrikste om dit wat hy sien te kommunikeer en in verstaanbare taal die oorweldigende grootsheid oor te dra.

Hoeveel maal in ons lewe word ons platgeslaan deur omstandighede en slegte nuus? Net soos Johannes het ons nodig om die stem te hoor wat ons hoër roep.

Kom op hierheen, en Ek sal vir jou wys… (Openbaring 4:1)

By die Here in Sy teenwoordigheid is die antwoord vir die boosheid en wreedheid wat ons afrem. ‘n Hemelse perpektief verhef ons uit verwarring in verwondering in. Dit rus ons toe met wysheid en krag sodat ons in aanbidding daardie ou lied kan sing: …and the things of this earth grow strangely dim, in the light of His glory and grace.

Drie deure word in hierdie eerste hoofstukke van Openbaring genoem:

 

  • Die deur van geleentheid – Philadelphia (3:8)
  • Die deur van die mens se hart – Laodicea (3:20)
  • Die deur van openbaringskennis -( 4:1) om die kennis van God bekend te maak.

Die hemele is oop om die openbaring van God te ontsluit, om in die onsienlike in te sien.

Die hemel het oopgegaan en ek het gesigte gesien wat van God af kom. (Esegiël 1:1)

Jesus praat van die hemele in Matteus 18 en bedoel die onsienlike geestelike realm hier om ons. Daar is niks om te bind in Sy woonplek nie – dis reeds perfek en sondeloos, maar hier in die geestelike realm om ons is die demoniese aktief. Afstand is geen kwessie in die geestelike realm nie. God is nooit laat nie an al voel dit asof die belofte traag is, dit sal kom. (Habakkuk 2:2) Sy woord keer nooit ledig terug nie.

Die hemele is oop vir die Heilige Gees net soos by die doop van Jesus (Markus 1:10). Die hemele is oop om die glorie van God te openbaar soos aan Nataniël belowe is in Johannes 1:51.

God op die Troon word in elke hoofstuk van Openbaring genoem behalwe 2,8 en 9. Dit was ‘n algemene beeld in die Ou Testament. 1 Konings 22:19, Psalm 47:8, Jesaja 6:1 beskryf dit as ‘n simbool vir die majesteit van God. Die trompet is ‘n klank wat nie ignoreer kan word nie, en tradisioneel die oproep tot aksie of vergadering.

Daar word geen poging aangewend om God te beskryf nie. Hy het geen menslike vorm nie. Hy word met lig beskryf soos in Psalm 104:2 en 1 Timoteus 6:15,16:

Sy verskyning sal op die bestemde tyd plaasvind. Daarvoor sorg God, die goeie en enigste Heerser, die Koning van die konings en die Here van die heersers. Hy alleen besit onsterflikheid; Hy woon in ontoeganklike lig. Geen mens het Hom gesien of kan Hom sien nie. Aan Hom kom toe eer en ewige mag! Amen.

Die lig word reflekteer in die kosbare stene soos in Esegiël 28:13 genoem word. Dit herinner ook aan die stene in die borsplaat van die hoë priester in Exodus 28:17. Dit is die fondament van die Nuwe Jerusalem (Openbaring 21:19).

Jasper was deurskynend soos ‘n diamant, helder en vlekloos. Sardis is bloedrooi en spreek van woede en oordeel. Die smarag is groen en spreek van genade, die oorheersende kleur van die reënboog, simbolies van die verbondsbeloftes en getrouheid.

Ek het eenmaal ‘n getuienis gehoor van iemand wat in die hemel was in ‘n droom of visioen. Sy het vertel dat die kleure geur het. Hoeveel wonder is daar nog vir ons om te ontedek in ontelbare dimensies en gees-verskerpte sintuie?

Die 24 trone met die ouderlinge is die 12 stamme en die 12 apostels – die Jode en die kerk – gekleed en gekroon. Sommige kommnetators stel voor dat dit net die kerk is en die apostels word vermeigvuldig met die dubbele seën, so bekend deur die ganse Skrif.

Hulle wit klere is ‘n simbool van liggaamsbedekking wat in die Bloed van die Lam gewas is in die kleur van die hemel (wit). Goue krone verteenwoordig elke moontlike kosbare seën en oorwinning in Christus.

Donder en weerligstrale is altyd met die majesteit en grootsheid van die Teenwoordigheid van God assosieer. (Esegiël 1:13, Psalm 77:18, Job 37:4. Exodus 19:16)

Die sewe lampe is die sewe geeste van God. Sewe word genoem om die volheid en allesomvattende aard van die Heilige Gees te beklemtoon. Die syfers in Openbaring is simbolies. Vuurfakkels was altyd die simbool van die Heilige Gees. (Handelinge 2:3,4 en Lukas 3:16) Jesus doop met die Heilige Gees en met vuur.

Die spieëlgladde see word beskryf as helder soos kristal. In antieke tye was dit heel ongewoon om helder glas te vervaardig. Glas was dikwels dof en net die beste kwaliteit glaswerke was helder. Helder glas was amper soos edelstene. Die kombinasie van die konsepte see (groot en ongetem) en kristal (helder, lig en kosbaar) beskryf die almag en ontoganklikheid van God in Sy heiligheid. ‘n Bewussyn van Sy heiligheid is noodsaaklik vir ons verhouding met Hom. (Exodus 24:10)

Your judgments are a great deep. (Psalm 36:6)

Die lewende wesens is vol oë, ‘n rykdom van insig en waaksaamheid. Hulle weet alles, niks is verborge of geheim nie.

Daar is ook niks in die skepping wat vir God onsigbaar is nie; alles lê oop en bloot voor sy oë. en aan Hom moet ons rekenskap gee. (Hebreërs 4:13)

Die vier lewende wesens word beskryf as gerubs. Hulle bekleë die hoogste rang in die hemel se gesagsorde. Hulle vlerke beskerm die Troon van Genade op die Verbondsark in die Tempel. Dis geen verrassing om hulle hier by die Troon te sien nie. Een van hulle hanteer die bakke met plae (15:7) en gee dit aan die engel.

Hulle is die simbole van majesteit en moed (die leeu), krag (die os), intellegensie (die mens) en spoed, krag en wysheid (die arend). Die ganse natuur en die mens kom saam om God te aanbid. (Psalm 102:22) Hulle bestaan is in aanbidding; hulle bestaan om te aanbid.

Sommige kommentators sien die simboliese klem in die vier Evangelies. In Matteus is die klem op Jesus as afstammeling uit die stam van Juda – die leeu. In Markus is die klem op Sy menslikheid – die man. In Lukas is die klem op die offer vir sonde – die os en Johannes beskryf Jesus soos geen ander as die oplossing vir elke kwessie in antwoord op die filosofie en intellegentsia van die tyd. Die arend kan reg in die son kyk sonder om sy oog te knip.

Aanbidding is ‘n gewaarwording van wie God is. Sy heiligheid, almag en ewigheid bring ‘n nuwe perspektief in ons aanbidding. Net sodra die ouderlinge opkyk van hulle aanbidding, sien hulle ‘n nuwe rede om weer te aanbid en in die proses alles wat waarde vir hulle het (goue krone) voor God neer te gooi in volle oorgawe.

Dit is slegs met die insig van die Heilige Gees dat jy weet wat jy voor God moet neergooi. Hy openbaar aan jou wat jou vashou en verhinder om ten volle te aanbid – aardse welvaart, ego en trots, ambisie, tradisie, bygeloof…

‘n Hemelse perspektief in ons lewe is die enigste waardevolle besitting. Dit verdiep ons insig, vernuwe ons denkpatrone en maak ons sterk.

Here, mag ek U in U majesteit en glorie aanskou, waar U in volle beheer van my lewe regeer, sodat u goedheid en genade in my gestalte kry.

Wat kan ‘n mens aan my doen?