95. Ek raai jou aan…

Die laaste kerk in die reeks van sewe, kry geen kompliment nie. Eintlik is dit ‘n skrikwekkende onderskeid om te maak. In ‘n gebroke, onvolmaakte wêreld is die verwagting om volmaak te wees, geweldig. Dit is duidelik uit die voorskrifte aan die ander kerke dat hulle nie as volmaak beskryf word nie, maar wel komplimenteer word. Tog sê Jesus self:

“Wees julle dan volmaak soos julle hemelse Vader volmaak is.” (Matteus 5:48)

En die volharding moet end-uit volgehou word sodat julle tot volle geestelike rypheid kan kom, sonder enige tekortkoming. (Jakobus 1:4)

 In hierdie twee verse word dieselfde woord vir perfek in Grieks gebruik naamlik teleioi. Die definisie daarvan is pragtig en bemoedigend, nie ‘n onbereikbare teiken nie. Dit dui op gehele genesing van tekortkominge en geestelike volwassenheid. Volmaaktheid in Christus is ‘n lewe van wysheid en kragtige besluite wat met hulp van die Heilige Gees die regte reaksie in moeilike omstandighede bepaal.

Laodicea – die louwarm kerk

Daar was soveel as ses stede met hierdie naam gedurende die eerste eeu nC. Hierdie Laodicea was belangrik as gevolg van sy ligging op die pad na die Ooste. Die stad het wydsbeen oor die hoofweg gelê. Reisigers het by die hek van Efese ingekom en by die hek van Sirië uitgegaan. Dit was bekend as ‘n bank en finansiële sentrum met ‘n aktiewe kommersiële lewe. Die inwoners was ryk genoeg om hulle eie stad te herbou na die aarbewing van 17nC. Hulle het geleef met die houding dat hulle nie God of Rome nodig het nie.

Die stad was bekend vir die vervaardiging van klere, veral pragtige, sagte, swart wol. Dit is veral gebruik vir die mantel wat oor ander klere gedra is en die trimita genoem is. Die klere was wonderlik, maar hulle was naak in God se oë.

Laodicea was ook ‘n mediese sentrum wat bekend was vir oogsalf. Oogbehandeling was skaars in die antieke tyd en blindheid het maklik ingetree by onbehandelde oogtoestande. Die oogspesialiste van Laodicea kon nie hulle geestelike blindheid behandel nie, wat nog diagnoseer.

Die woorde van die opgestane Jesus spreek tot die trots en welvaart van die inwoners. ‘n Groot hoeveelheid Jode het soveel geld vir tempelbelasting na Jerusalem gestuur, dat die goewerneur ‘n beperking op valuta wat uitgaan geplaas het. Na die regulasie in plek was het die Jode hulle tempelgeld in goud betaal, maar dit is as smokkelware beskou en in beslag geneem. Die Jode was welvarend en invloedryk.

Jesus is Amen, ‘n eenvoudige verklaring wat volgens Jesaja 65:16, die volle waarheid waarborg – die Naam van God wat getrou is. Dit is waarheid bo all twyfel, net soos Jesus altyd gesê het: Voorwaar, voorwaar (OAB) en in die NAB: Dit verseker ek julle. In Grieks is dit amen, ‘n woord wat so geliefd geword het, mens sou dink dit is oorspronklik Afrikaans. Dink vir ‘n oomblik hoe ‘n gebrek aan waarheid, dinge wat mens sonder voorbehoud op kan staatmaak, in die wêreld vandag is en juig in die waarheid van God se woord en Sy beloftes. Woorde wat jou toekoms uitbytel én waarborg – prys die Here.

Jesus is die getroue getuie. Die tipiese skryfstyl van herhaling in ‘n koeplet, sodat die hoorder kan onthou, word weer toegepas.

Jesus is die begin van die Skepping volgens Johannes 1:3. In Hom is alle dinge.

God het deur Hom alles geskep wat in die hemel en op die aarde is: alles wat gesien kan word en alles wat nie gesien kan word nie, konings, heersers, maghebbers, gesagvoerders. Alles is deur Hom en vir Hom geskep. (Kolossense 1:16)

Sonde en dood is die keuse van die mens. God is lewe en gee lewe. Hy skep en red.

In die buurdorp van Laodicea was warmwaterbronne. Die water is warm of koud gedrink en was helend van aard. Indien die water lou was het dit die mense letterlik naar gemaak. Die woorde wat gebruik is, het die uiterstes aandgedui: koud = psuchros – vriespunt en warm = zestos – kookpunt.

Dit is moeilik om deur te breek in die gemoed van onverskillige mense. Onverskilligheid – ‘n gehele gebrek aan oortuiging of passie – word dikwels aangedui as ‘n ysige houding. Die enigste deurbraak moontlik is in ‘n effektiewe, kragtige en veral liefdevolle kerk. Liefde oorkom al die hindernisse.

Dit is onmoontlik om neutraal teenoor Jesus te staan. Hy staan vir altyd in die geskiedenis van die mensdom om verwerp te word of aanvaar te word. Hy het ‘n naam wat almal ken en wat altyd reaksie uitlok. Tog is daar baie wat in Sy naam dinge doen, wat Hom nie ken nie. Die kerk is kragteloos sonder Jesus. Dis net ‘n lewe van aanbidding en ‘n warm, intieme verhouding met Hom, wat die antwoord vir onverskilligheid is.

Die oordeel is op die punt af, sonder om doekies om te draai.

Julle sê: “Ons is ryk, skatryk, en ons het niks meer nodig nie,” en julle weet nie dat julle ellendig en beklaenswaardig is nie, arm, blind en kaal. (Openbaring 3:17)

Die oplossing vir hierdie armoede en gebrokenheid is in die volgende versie. Goud wat deur vuur gelouter is, is die kosbare getuienis van redding en herstel in jou eie lewe. In die vuuroond van die lewe, loop die vierde man saam met jou en leer jy Hom in Sy wonderwerkende krag ken.

Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle ‘n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings, sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word. Julle geloof is baie kosbaarder as goud, goud wat vergaan. Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus. (1 Petrus 1:7)

Geld of goud kan nooit ons karakter verander nie. Dit is die liefdevolle inwerking van die Heilige Gees wat ons diepste wese aanraak en so ons denkpatrone rig.

Net so is dit sedert daardie eerste sonde, net die Here self wat ons naaktheid met onskuldige bloed bedek (Genesis 3:21). Dit is die klere wat Hy gee, wat ons aantrek vir die feesmaal van Sy voorsiening. ‘n Sondige lewe laat jou in die skande kom en ontbloot jou naaktheid voor die wêreld. Ons vernedering word deur Jesus self bedek en Sy herstel laat ons weer ons kop oplig om die lewe in die oë te kyk.

“When I passed by you again and looked upon you, indeed your time was the time of love; so I spread My wing over you and covered your nakedness. Yes, I swore an oath to you and entered into a covenant with you, and you became Mine,” says the Lord God. (Ezekiel 16:8, NKJV)

Die Here beklee ons met ‘n kleed van geregtigheid om ons waardig in Sy teenwoordigheid in te neem.

I will rejoice greatly in the Lord, My soul will exult in my God; For He has clothed me with garments of salvation, He has covered me with a robe of righteousness, as a bridegroom puts on a turban, and as a bride adorns herself with her jewels. (Isaiah 61:10)

Die kerk is waar mens toegerus word vir ‘n lewe in die Teenwoordigheid van die Here. Die gehele inhoud van Romeine en Galasiërs is daarop gemik om die kerk te reinig en voor te berei vir ‘n verhouding van volheid. Die Fariseërs het pragtige mantels gehad, maar was naak voor Jesus.

Put on the Lord Jesus Christ. (Romans 13:14)

… and have put on the new man who is renewed in knowledge according to the image of Him who created him (Colossians 3:10).

Alles in ons lewe is afhanklik van ons eie insig, met ander woorde hoe ons dit beskou. Geestelike oë, of begrip van die onsienlike, maak ‘n diep en blywende verskil in besluite en ek glo, selfs fisiese gesondheid wat die verloop van jou lewe bepaal. Net om leuens van waarheid te onderskei verg insig en is bepalend in jou werk, opvoeding en verhoudings.

Hoe mens kyk, hang van jou lewensbeskouing af. Hoor wat sê Paulus hieroor as hy blinde denke verduidelik:

But their minds were blinded. For until this day the same veil remains unlifted in the reading of the Old Testament, because the veil is taken away in Christ. (2 Corinthians 3:14)

Omstandighede kan jou verblind, sodat jy nie met insig kan kyk nie.

 Because of this our heart is faint; Because of these things our eyes grow dim; Lamentations 5:17

Sigh therefore, son of man, with a breaking heart, and sigh with bitterness before their eyes. Ezekiel 21:6

Bitterheid en onvergewensgesindheid maak jou blind. Jy kan eenvoudig nie gesonde verhoudings geniet of effektief werk nie.

In Jesus kry jy genesing, oogsalf. Jy sien die leuen, maar meer belangrik sien jy die uitkoms.

Die storie van Hagar in die woestyn is altyd vir my ‘n les. Sy het die woestyn ingevlug vol bitterheid en selfbejammering oor wat Sarah aan haar gedoen het. Soos ek die storie lees was haar lot heel onregverdig en Sarah was katterig en dislojaal. Hagar het rede vir hartseer gehad. Daar het sy in ‘n toestand van dors beland en haar kind eenkant gesit om nie te aanskou hoe hy van dors doodgaan nie. Vreeslik.

God wys haar die put met water – uitkoms. Ek is oortuig Hy het nie gou ‘n put geskep nie. Die put was daar. Hagar het dit nie gesien nie.

Lees gerus die storie in Genesis 16. Sy gee die put ‘n naam wat juis die feit onderskryf: Lagai-Roï.

U is ’n God wat sien. Want sy het gesê: Het ek hier ook gesien na Hom wat my sien? (Genesis 16:13,14)

Ons belangrikste gebed is die gebed van die blinde man; ek weet ek het dit al dikwels gesê, maar ek vergeet dit nog – ai! Here, dat ek kan sien!

God se tugtiging, teregwysing, korreksie bring die vredevolle vrug van geregtigheid (Hebreërs 12). Ons is nooit onseker nie. Onthou: Hy IS liefde en kan niks doen as dit nie uit liefde gebore is nie. Hy sal ons deurdra met agapan, wat soos volg definieer word:

An unconquerable attitude of goodwill, which nothing can turn into hate or indifference.

Sy liefde word ook beskryf met philei: the dearest and tender affection.

Die straf, wat ons tog so bang is om oor te praat soos wat dit in Spreuke 3:12 geskryf is, is noodsaaklik vir ons om ons verkeerde pad raak te sien. Dit dwing ons om weer te besin en die fout te sien [elegchein in Grieks] en so ons lewenswyse fyner in te stel, sodat ons die seën kan geniet. Dit wat vir ons soos straf is, is die helder lig van Jesus op ons lewe wat sonde ontbloot en ons verkeerde denke transformeer.

Dissipline is ‘n saak van vreugde. Efesiërs 4:17-19, Psalms 94:12, Job 5:17, Hebreërs 11:6-8,12. Dit is die druif wat in die wynpers onder druk is, waaruit die wyn gemaak word.

Jesus staan by die deur en klop. Hy is die perfekte heer wat nooit Homself inforseer nie. Die keuse is altyd vir ons om Hom nie in te laat nie. Die deurknop van jou hart sit aan die binnekant. Hy klop as die liefling van jou siel.

Geen ander godsdiens het die visie van ‘n god wat die mens opsoek nie.

 In die antieke tyd was ontbyt gejaag en middagete ‘n saamdra, kosblik-tipe ete. Die aandmaaltyd [deipnon ] was ‘n rustige familie byeenkoms om te praat en te geniet en die mees belangrike maaltyd van die dag. Dit is hier waar Jesus saam sit en die geselskap geniet.

Die loon vir die kerk is groots. ‘n Troon in die ooste was meer as ‘n sitplek, eerder ‘n bank, waar meerdere persone kon sit. Op daardie troon sal hierdie telerustellende kerk saam met Jesus sit! Is dit nie ‘n blye getuienis van herstel en seën nie?

Dis ons Jesus. Hy sal ons opsoek en bring by die Sy troon wat Hy met ons deel.

… and raised us up together, and made us sit together in the heavenly places in Christ Jesus. (Ephesians 2:6)

Afrikaans:

Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ‘n plek in die hemel gegee,

Dis nie vir eendag nie. Dis vir nou. Dis nie vir daar ver nie. Dis vir die onsienlike hier by jou met onmiddellike impak in jou lewe.

Neem jou plek in. Moenie in die rioolpype van die lewe wegkruip nie. Raak ontslae van die sonde, trek jou aan, kyk diep en sit aan by die feesmaal.

94. Jou naam is geskryf.

‘n Mens bestaan in gemeenskap. Dit is nou maar een maal ‘n feit. Ander mense ken jou naam. Sekere herinneringe is aan jou naam gekoppel, miskien ‘n vinnige ontmoeting, of helder indrukke van vriendskap vol liefde en saamlag. Ander verhoudings is meer formeel in ‘n onderrig omgewing soos skool, universiteit, of kerk. Almal voel spesiaal as die uitnodiging na ‘n uitsonderlike geleentheid met jou naam daarop, afgelewer word; wanneer jy weet ‘n gasheer sy gasvryheid en luukse voorbereiding oor jou sal uitgiet. In groter organisasies is dit besonders as iemand jou naam ken tussen duisende. Jou naam maak jou meer as net ‘n nommer of ‘n gesig. Deel van die vernedering van gevangenes is om ‘n nommer vir hulle identifisering te gebruik en hulle van hulle naam te ontneem.

Ouers vergeet nooit ‘n kind se naam nie. Wat ookal kinders sou kies om met hulle lewe te doen, hulle name is in hulle ouers se harte graveer. Afstand, geografies of emosioneel, maak eintlik nie saak nie. ‘n Kind se naam word met onwillekeurige emosie van bekommernis, vreugde, verlange, trots of teleurstelling onthou. Kinders verlaat die ouerhuis en bou hulle eie lewe. Kinders wat ouers verwerp of afskeep bring hartseer en diep verlange.

Die Here sal nooit jou naam vergeet nie. Hy het jou gemaak, lewe gegee en Sy lewe vir jou gegee. Of jy besluit om Sy liefde te verwerp of te aanvaar, Hy ken jou naam. Hoor met insig en vreugde, die Woord van God, wat in die singstem van die profeet Jesaja oor baie eeue weerklink:

Ek sê vir die noorde: Gee! vir die suide: Moet hulle nie terughou nie! Bring my seuns van ver af, my dogters van die uithoeke van die aarde af, elkeen wat na my Naam genoem word, elkeen wat Ek geskep het tot my eer, wat Ek gevorm het, wat Ek gemaak het. (Jesaja 43:6,7)

Ter wille van my dienaar Jakob, van Israel wat Ek uitverkies het, het Ek jou op jou naam geroep, gee Ek jou ‘n eretitel hoewel jy My nie ken nie. (Jesaja 45:4)

Luister, so sê die Here wat jou geskep het, Jakob, wat jou gevorm het, Israel: Moenie bang wees nie, Ek verlos jou, Ek het jou op jou naam geroep, jy is Myne. (Jesaja 43:1)

Ek was ‘n klein dogtertjie toe my ma my vertel het van ‘n reusagtige prag lessenaar waarop ‘n blink gepoleerde leerboek met goue insetsels lê en ‘n massiewe engel met ‘n goue stilus. My verbeelding oor die scriba in die hemel is ‘n grootse beeld wat my met positiewe energie vul. Ek is steeds mal oor boeke en alles wat met papier en skryfbehoeftes te doen het. Hoe kan ek die majesteit en glorie van die Boek van die Lewe opdink? In Maleagi 3:16 word ons wie oor die Here gesels, se name in ‘n gedenkboek opgeskryf. Hy luister en vind vreugde in ons geselsies – selfs op hierdie oomblik. Dink daaroor. Ons gesprek het reaksie in die onsienlike – kosbaar!

Bodemklipvriend, daar waar jy nou sit en hierdie stukkie lees, word ons gesprek in die hemel opgeskryf. Onthou dis net hier by jou, in die Teenwoordigheid van ons onsienlike Pa.

Sardis – die dooie kerk

Die stad Sardis was op ‘n rif geleë met kranse aan al die kante. Toegang tot die stad was beperk tot een pad teen die krans op – nuttig gedurende oorlog. Die rif was egter te klein vir uitbreiding, dus het ‘n deel van die stad in die vallei uitgebrei. Die stad was welvarend en die koning trots. Twee maal in die antieke geskiedenis het die stad onder die arrogansie van die koning vyandige inval sleg hanteer. Gedurende die beleg van die Persiërs het die koning van Sardis na die rif gevlug en die kranse onbewaak gelaat in die vals sekerheid dat dit nie geklim kan word nie. Een Persiese soldaat het ‘n roete gevind en die heel leër daar op gelei. Die stad is oorval. Hierdie hele scenario is herhaal in die tyd van Alexander die Grote, na die val van die Persiese ryk. In die tyd van die Romeine was Sardis bekend vir hulle handel in wol. Die aardbewing wat die streek in 17nC getref het, het groot skade aangerig en die stad het sy luister en energie verloor. Dit het ‘n simbool geword van gebrek aan entoesiamse en ambisie.

Jesus hou die sewe geeste (die volheid van die Heilige Gees) en die sewe sterre (die sewe kerke wat die hele kerk simboliseer) in Sy hand. Jesus is God se volheid van die omvattende salwing van die Heilige Gees volgens Jesaja 11:2. Nie een van die kerke sal uit Sy hand gepluk word nie, ten spyte van hulle tekortkominge. Hy praat met Sy kerk, sodat hulle bewus is van hulle gebreke, hulle sonde kan bely en die weg vir seën en kragtige werke herstel. Niks is onduidelik nie.

Die aanklag van voorgee is ernsitg. Die kerk is die oplossing vir ‘n bose wêreld, maar trots en pretensie maak die kerk kragteloos en ‘n bespotting vir die ongelowiges.

Hoor die roepstem – word wakker. Dit is die woord wat na Sardis uitgaan. Dood is nie onoorkomelik nie. Jesus het die dood oorwin.

Word wakker, word wakker, ruk jou reg, Sion. Trek mooi klere aan, Jerusalem, heilige stad! (Jesaja 52:1)

Die kerk van Jesus is die nuwe Jerusalem. Die oproep om wakker te word is om die doodsheid te verruil vir die kragtige waarheid in Christus. Jesus het in Sy wandel op aarde die fisiese dood as slaap beskryf. In Sy opstanding is die dood oorwin. Dit is moontlik om dood te wees, selfs in hierdie lewe soos Paulus beskryf:

Maar ‘n weduwee wat uitspattig lewe, is dood, al leef sy nog. (1 Timoteus 5:6) Net soos die verlore seun se pa in Lukas 15:24 uitroep:

Hierdie seun van my was dood, en hy lewe weer; hy was verlore, en ek het hom teruggekry.’ Toe het hulle begin feesvier.

Die brief aan Timoteus waarsku verder teen vormgodsdiens wat die krag verraai. ‘n Dooie kerk is ‘n kragtelose kerk.

… mense wat ’n gedaante van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën het. Keer jou ook van hierdie mense af. (2 Timoteus 3:5, OAB)

Ons is geroep om die liefdesoplossing vir die wêreld te wees. Ons moet ons versterk in die kragtige waarheid van die Woord.

Nee, stel julle in diens van God as mense wat dood was maar lewend gemaak is, en stel elke deel van julle liggame in diens van God as werktuig om te doen wat God wil. (Romeine 6:13)

Die gevolg van sonde is die dood. Ons selfbeheersing sterf, as ons nie slegte gewoontes kan breek nie. Ons gevoelens sterf, wanneer ons gewete afstomp en skoonheid en goedheid sterf as begeerte verval in wellus en vulgêre optrede.

Hoewel Sardis nie formeel aangeprys word nie, word die waardige oorblyfsel, wie se klere nie besoedel is nie, spesiaal genoem. God sal altyd die getroue individue beskerm, hoe korrup of boos die kerk ookal is. Hy ken jou naam!

Wees waaksaam, staan vas in die geloof, wees manmoedig, wees sterk! (1 Korintiërs 16:13)

 Die remedie vir doodsheid is die Kruis en die Woord.

Dit is hoe ons vals leerstelling sal herken. Die vyand is veral aktief binne-in die kerk en sal alles doen om die waarheid te verdraai.

Die belofte is groots – in die ewige glorie van Jesus, aangetrek vir die huweliksfees, word ons name in die Boek van die Lewe wat deur Jesus self in die Teenwoordigheid van die Vader en die engele in die Troonkamer aangekondig . Die Boek of boeke van die hemel word dikwels in Openbaring genoem. Die Afrikaanse vertalings praat van die boek van die lewe of die gedenkboek van Maleagi. Die Engelse vertalings praat van “The Lamb’s Book of Life” so asof dit Jesus se eie boek is.

Ander plekke in die Bybel word ook van God se boeke gepraat. Moses praat van die boek wat God skryf – Exodus 32:32.

Die boeke in God se teenwoordigheid word in Psalm 69:28, Daniël 12:1, Maleagi 3:16, Lukas 10:20 en Filippense 4:3, genoem.

In die eerste kerk het die mense wit klere aangetrek nadat hulle gedoop is om feestelikheid en reinheid te simboliseer. Jesus trek self vir ons die kleed van geregtigheid aan.

I will greatly rejoice in the Lord, My soul shall be joyful in my God; For He has clothed me with the garments of salvation, He has covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decks himself with ornaments, and as a bride adorns herself with her jewels. Isaiah 61:10.

Dit is belangrik om kennis te neem dat hierdie toedrag van sake is nie vir eendag in die toekoms nie. Dit is die Woord van die Here wat nou die kerk aanspreek. Ons name word nou in die teenwoordigheid van ons Vader aangekondig. Dit is ‘n kragtige besef wat ons alledaagse lewe en denke grondiglik deurvloei. Ons is geroep om aan die feestafel in die wildernis van boosheid en gebrokenheid om ons, aan te sit en die luuksheid van ons Gasheer te geniet. (Psalm 23)

Philadelphia – die getroue kerk

Dis die grootste kompliment om te kry. In Jesus se eie woorde:

His master replied, ‘Well done, good and faithful servant! You have been faithful with a few things; I will put you in charge of many things. Come and share your master’s happiness!’ (Matthew 25:21,NIV)

Die jongste van al die stede het ‘n naam gehad wat van die Griekse woord vir broederlike liefde afgelei is. Die stad is aangelê met die uitsluitlike doel om Griekse kultuur, taal en filosofie vredevol te versprei. Dit was so opgestel dat die evangelie van Jesus maklik daar verkondig kon word.

Die stad was op die rand van ‘n vulkaniese plato met baie vrugbare grond, in besonder vir wingerde. Die stad was bekend vir goeie wyn.

Die aardbewing van 17nC in die streek het Philadelphia ‘n harde hou toegedien. Die stad het vir jare daarna nog naskokke ervaar waarin geboue gekraak en selfs verkrummel het. Meeste inwoners het vol vrees buite die stad gewoon en die wat binne gewoon het, moes dikwels vlug. Hulle kon werklik die belofte van ‘n pilaar in die Tempel van God, waarvan hulle nie sal uitgaan nie, waardeer. (Openbaring 3:12, OAB)

Die stad was ook bekend met nuwe name. Na die aarbewing het Tiberius die stad Neocaesarea (nuwe Caesar-stad) genoem en die volgende keiser Vespasianus, het die stad sy familienaam, Flavius, gegee. Later is die naam Philadelphia herstel.

Die stad het deur die eeue vele aanslae weerstaan en oorleef. Dit was lank ‘n vrye Griekse stad en die laaste vesting van die Asiese Christendom. In die 14e eeu het Islam die stad oorval, maar tot vandag is daar ‘n oorblyfsel Christene met ‘n biskop wat hulle bedien.

[In die moderne tyd is Smirna Izmir en Philadelphia Alasehir in Turkye. Al die ander stede wat in hierdie twee hoofstukke van Openbaring genoem word, is net ruïnes.]

Jesus word beskryf as heilig, wat anders of apart beteken, ‘n bevestiging van die beskrywing in Jesaja 6:3, 40:25 en 43:15. Jesus word bekryf as waar. Daar is twee woorde in Grieks vir waar: Alethes – dui op die kontras tussen waar en vals en alethinos, wat werklik teenoor onwerklik beskryf. Christus word as ‘n werklikheid verklaar.

Die sleutel van Dawid dui op gesag om in die nuwe Jerusalem oop te stel. (Jesaja 22:22) Jesus is die deur.

Ek is die deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word, en hy sal ingaan en uitgaan en weiding vind. (Johannes 10:9, OAB)

Jesus is die toegang tot die Vader. Niemand kan die deur sluit nie. Deur Jesus het die kerk toegang. Die kerk word aangeprys vir hulle getrouheid in moeilike omstandighede. Moeilikheid is dikwels die geleentheid waar ons volharding en toewyding getoets word. (Hebreërs 10:36-38)

Christus wat gou kom dui op Sy aktiewe teenwoordigheid in ons moeilike omstandighede. Dit is dan wanneer ons die volheid van Sy reddende krag ervaar. Dit dui nie op die wederkoms nie. In die gelykenis van die tien maagde word die koms van die Bruidegom verduidelik as die geleentheid waar ‘n mens die karakter van Jesus self leer ken.

Slegs met God se wysheid en onderskeiding kan ons die vals leer in die kerk onderskei, diegene wat behoort aan die sinagoge van Satan. Die waarskuwing is duidelik oor die valsheid BINNE die kerk. Dit is waar Satan aktief is om leuens en aanstoot te saai.

Philiadelphia word glad nie veroordeel nie, slegs gewaarsku en getroos.

Die uitdaging is om te volhard om die belofte te verkry en nie die kroon van oorwinning te verloor nie.

‘n Lang lys beloftes word gemaak (3:12):

Elkeen wat die oorwinning behaal, sal Ek ‘n pilaar in die tempel van my God maak, en hy sal vir altyd daar bly. Ek sal op hom die Naam van my God skrywe en die naam van die stad van my God, die nuwe Jerusalem, wat van my God af uit die hemel uit afkom. En Ek sal ook my eie nuwe Naam op hom skrywe.

‘n Pilaar dui op eer en waardigheid wat veiligheid en stabiliteit bring. God se naam is ons kenmerk, soos ‘n brandmerk wat nooit uitgewis kan word nie, van liefde, eer en oorwinning. Die voorregte van die hemel word aan ons toegeken op grond van die naam van God.

“So moet die priesters my Naam oor die Israeliete uitroep, en Ek sal hulle seën.” (Numeri 6:27)

Die omtrek van die stad moet nege kilometer wees, en sy naam moet van vandag af wees: Die Here is daar. (Esegiël 48:35)

Dit is hemel – daar waar die Here is. Hoe sal ons getrouheid gemeet word? Om te volhard tot die einde.

Ek het die goeie wedloop afgelê; ek het die wenstreep bereik; ek het gelowig end-uit volgehou. (2 Timoteus 4:7)

Hou goeie moed, Bodemklipvriende. Onthou die vervolging is skerp. Ek is weer opnuut blootgestel aan mense wat geloof afmaak as kinderstories en spottend my vertroue op my geliefde Jesus as feëverhaaltjies bestempel. Dit is veral in Afrikanergeledere hartseer hoe aanstoot teen die kerk en teen God self, die arrogansie van ongeloof aanblaas. Meer as ooit is dit vir my belangrik om my geloof te behou en my getuienis te leef.

Saam met die Gaither Vocal Band kan ek sing:

I know how to say thank you, I know a blessing when I see one.

93. Hoor jy die stem van die eeue?

Al die beelde, metafore en simbole, saam met monsters, ongediertes, getalle en engele met seëls, trompette en bakke kan oorweldigend wees, sodat ons dalk verlore raak in die poging om sin te maak uit die profesie. Word stil en hoor die refrein van die heel belangrikste woorde in die ganse Skrif:

“Are your ears awake? Listen. Listen to the Wind Words, the Spirit blowing through the churches. (Openbaring 2:7, The Message)

Elkeen wat kan hoor, moet luister na wat die Gees vir die gemeentes sê, in gewone Afrikaans. Dit is die doel van hierdie studie. Ons kan Openbaring meerdere kere aandurf – ek hoop so – maar vir nou: God is gereed om te praat, om in te gryp in jou lewe en omstandighede op hierdie punt in tyd, sodat Hy jou kan optel en saam met Hom laat loop. Jesus is die sleutel tot hierdie Koningslewe.

Bid saam met my: Here Jesus, dankie vir die Kruis. Dankie vir die majesteit en glorie waarna ons genooi word in U. Dankie vir die eer om die Teenwoordigheid van ons Vader te ervaar en dankie vir die Wind, die Asem van God, die Heilige Gees, wat U woord in ons hart inblaas en -brand vir ‘n dieper en voller begrip wat geloof bou en vrees verban. Ons onderwerp aan U gesag sodat ons ‘n waardige lampstaander vir U lig in die wêreld kan wees. Ons sal oorwin deur die Bloed van die Lam en die woord van ons getuienis.

…want enigeen wat ’n kind van God is, kan die sondige wêreld oorwin. En die oorwinning wat ons oor die wêreld behaal het, is deur ons geloof. Wie anders is dit wat die wêreld oorwin as hy wat glo dat Jesus die Seun van God is? (1 Joh.5:4-5)

Pergamum(os) – bietjie water by die wyn – kompromie in die kerk.

Die derde kerk wat Johannes aanspreek se naam is Pergamum (Latyn) en Pergamos (Grieks). Die was die grootste stad in Klein-Asië en die streek se hoofstad op daardie stadium vir meer as 400 jaar. Die stad het gespog met die mees indrukwekkende biblioteek buite Alexandrië (Egipte) en die inwoners was gewoond aan baie besoekers uit alle dele van die wêreld.

Daar word vertel dat die woord perkament van die naam van die stad afgelei is. Perkament is van diervelle gemaak en die legende is dat die koning van Pergamum die bibliotekaris van Alexandrië vir sy eie biblioteek wou werf. Die koning van Egipte het summier die bibliotekaris in die tronk gegooi en die uitvoer van papirus (gemaak van die stam van die papirusplant wat aan die walle van die Nylrivier groei) na Pergamum stop gesit. Die scribi (dokumentskrywers) van Pergamum het skielik niks gehad om op te skryf nie en het die stokou “tegnologie” van perkamente, wat volgens sekere bronne reeds in die vyfde eeu vC gebruik is, laat herleef. Perkament is diervelle wat met spanning en leem behandel word en meer duursaam as papirus is. Pergamum het die handel in perkament vir dekades daarna beheer.

Die beeld van Jesus is met die twee-snydende swaard in Sy hand. Die Romeinse gowerneurs het ‘n kort, tongvorm swaard gedra en die reg oor lewe en dood in regspleging gehad. Christus is die ware regter oor lewe en dood. Hy oordeel perfek – altyd genadig, regverdig en met innige meegevoel. Hy kyk diep in die mens se hart en kan die diep oortuigings van die mens onderskei.

‘n Woonplek kan twee betekenisse hê: ‘n plek waar permanent of tydelik gewoon word. Die woord wat hier gebruik word is vir ‘n tydelike woonplek. Satan se troon kan verwys na die reuse tempel van Zeus, die hoofgod van die Romeine, waarin ‘n groot standbeeld wat die oorlog tussen die gode of reuse uitbeeld, Zeus se troon gevorm het. Daar was ook ‘n tempel vir die mediese god, Asclepios, wie se simbool die slang om die paal was en vandag nog die mediese simbool is. Duisende mense het daar kom offer met die hoop op genesing. Boonop was Pergamum lojaal in Caesar-aanbidding en het ‘n groot tempel te ere van Caesar gehad.

Die woord martelaar se oorpronklike betekenis was getuie. Omdat soveel Christene as gevolg van hulle getuienis doodgemaak is, het die woord in volksmond diegene wat hulle lewe gee vir die Evangelie aangedui. Pergamum se kerk word gelukgewens dat hulle getrou gebly het in ‘n seisoen van brutale vervolging waarin Antipas gestref het. Jesus gee aan hom ‘n eretitel – getroue getuie – net soos wat Hyself die martelaar was vir die boodskap waarvan Hy getuig het.

Die kerk word gewaarsku om nie afgodery en kompromie toe te laat nie. Bileam was ‘n struikelblok vir die Israeliete en die Nikolaïete het ‘n permissiewe leer verkondig waarin die morele reinheid en woordbeginsels afgewater is. Jesus waarsku daarteen. ‘n Christen is anders, afgesonder. In Grieks is die woord hagios. Ons leef sonder kompromie selfs al gaan ons met ongelowiges om. Soos Paulus dit beskryf:

Hoewel ek nie sonder die wet van God is nie, maar onder die wet van Christus, het ek vir dié wat sonder die wet is, geword soos een sonder die wet om hulle te wen. Vir die swakkes het ek swak geword om die swakkes te wen. Vir almal het ek alles geword om in elk geval sommige te red. (1 Korintiërs 9:21,22)

Net die Heilige Gees kan ons in staat stel om in wysheid die ongelowige te akkommodeer sodat ons nie met hoogmoed en voorgee die wêreld irriteer nie.

Reinheid kom deur die Woord.

 Dit het Hy gedoen om die kerk aan God te wy, nadat Hy dit met die water en die woord gereinig het. (Efesiërs 5:26)

God wat gou kom dui op Jesus se aktiewe rol in Sy kerk waarin Hy werk om te reinig sodat Hy kan seën en laat groei. Die verborge manna was in Joodse denke al die Messiaanse seëninge van die Verbond – ‘n ware fees van sielevoeding. Jesus is die Brood van die Lewe. (Johannes 6:31-35) Hy gee Homself as die hemelse porsie met al die seëninge van God se glorie in Hom.

In antieke tye was ‘n klippie simbolies van ‘n kosbare geskenk. Die Jode het klein steentjies ook met manna verbind. Wit en swart klippies het die besluite van juries aangedui – wit vir lewe en swart vir dood. In die Romeinse gemeenskap was ‘n steen (Tessera steen) ‘n bewys van voorregte vir ‘n oorwinning in die spele of afgetrede vegters (gladiators). In die Romeinse leer was ‘n wit dag ‘n vakansiedag ten tye van ‘n beleg en is aangedui deur die trekking van ‘n wit boontjie. ‘n Steentjie is dikwels aan die persoon gedra met die naam van ‘n god daarop, sodat die hulp van daardie god aangeroep kan word soos nodig. Dit was belangrik dat die naam van die god geheim is, vir meer krag. Dit is werklik asof Johannes al die bygeloof en vals hoop in die gemeenskap bymekaar gooi en Jesus as die antwoord vir alle hoop en alle vrae ooit, voorhou.

Die belofte is dat die getroues ‘n nuwe naam kry. Nuut kan beteken: neos – meer van dieselfde, kwantitatief soos ‘n nuwe potlood maar daar is baie van dieselfde soort of kainos – uniek, soos daar nog nooit was nie, kwalitatief, een van ‘n soort.

Openbaring praat dikwels van nuut in die sin van een van ‘n soort: die nuwe Jerusalem (3:12), ‘n nuwe lied (5:9), ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde (21:1,5).

‘n Persoon met ‘n nuwe naam het tradisioneel nuwe status in die Here verkry – Abram na Abraham, Jakob na Israel, Simon na Petrus en Saulus na Paulus as voorbeelde.

Die nasies sal sien dat jy gered is, Jerusalem, al die konings sal sien dat jy mag het. Jy sal ‘n nuwe naam kry, ‘n naam wat die Here self vir jou gekies het. Die Here sal jou soos ‘n sierlike kroon in sy hand hou, jou God sal jou soos ‘n koninklike tulband vashou. (Jesaja 62:2)

So ‘n lieflike loon en kroon van Jesus self. Onthou die nuwe Jerusalem is die kerk – dis vir ons!

Tiatira – die korrupte kerk

Johannes skryf die langste brief aan die kleinste en eintlik minder belangrike stad van die sewe wat genoem word. Tiatira was in die vallei tussen Pergamum en Sardis geleë en moeilik verdedigbaar as gevolg van die ligging. Dit was ‘n heiligdom van fortuinvertelling. Lydia, die purperverkoopster, het in Tiatira gewoon. (Handelinge 16:14) Die stad was bekend vir handelsgildes (klubs met geheime ooreenkomste) wat elkeen onder die bekerming van een van die gode bedryf is. Die gildes het bankette gehou met die vleis wat eers aan die beskermgod geoffer is; ‘n groot probleem in die Christen gemeenskap. Indien ‘n Christen sou kies om nie hieraan deel te hê nie, sou hy prakties gesproke van alle sosiale omgang verban wees.

Die beeld van Christus in hierdie brief is dreigend soos die beskrywing in Daniël 10:6. Woede word beklemtoon in die brons voete wat onbeweeglike mag en grootsheid simboliseer. Seun van God is die gesagstitel van Christus.

Die kerk word geprys vir liefde, diens, geloof en volharding, sowel as groei in werke en goeie dade. Dit is ‘n wonderlike kompliment vir die gemeenskap van Christene onder moeilike omstandighede.

Die kritiek kom met die simbool van Jesebel, die vrou van koning Agab van Israel. Toe Agab sy Phoeniese bruid na Israel bring, het hy vir haar ‘n Baältempel opgerig. Die volk het hom kwalik geneem omdat hy Baälaanbidding in Israel toegelaat het. Elia het woedend sy optrede veroordeel. In antieke tye het nasies dikwels geglo dat hulle gode territoriaal was. So het ou Israel en Juda ook geglo, totdat God in die ballingskap Homself aan hulle as alomteenwoordige God openbaar het. Jesebel het ‘n simbool van owerspel geword om Israel se ontrouheid te illustreer. Sy is ‘n simbool van negatiewe kompromie in die kerk.

Die hele boek Hosea gaan oor die simboliese, owerspelige verhouding van God met Israel. Hosea is in opdrag van God, met ‘n prostituut getroud. Elke nou en dan het sy weggeloop met ander mans, waarna hy haar gaan terughaal. So is God gereed om ons ontrouheid te vergewe en ons verhouding met Hom te herstel. Vals lering en afgodery lei ons weg van Hom af. Die Heilige Gees en Sy woord is al wat ons van verkeerde leerstelling beskerm.

En daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons te doen het. (Hebreërs 4:13, OAB)

Die kerk is op ‘n siekbed geplaas, oneffektief en swak, totdat bonatuurlike reiniging en genesing plaasvind en die funksies hervat kan word.

Die dieptes van Satan, of die diep geheimenisse van Satan soos die NAB dit stel, is die wanhoop en verwarring wat vals leringe in die kerk bring. God red altyd die oorblyfsel en plaas geen las te swaar op hulle nie. Soms ondervind diegene wat teen vals lering opstaan, selfs vervolging binne die kerk. Een van die gawes van die Heilige Gees is die onderskeiding van geeste. (1 Korintiërs 12:10) God gee wysheid aan almal wat vra sonder verwyt. (Jakobus 1)

Die kerk word aangepor om te bely. Belydenis is altyd die weg tot seën en loon. ‘n Kerk wat nederig sonde bely deel in die oorwinning van Christus oor boosheid en die belofte aan Jesus van Psalm 2:8,9:

Vra My, en Ek gee volke vir jou as eiendom, die hele aarde as jou besitting. Jy sal hulle verpletter met jou ystersepter, hulle flenters slaan soos ‘n kleipot.”

Die môrester is die titel van Jesus in teenstelling met Lucifer wat die môrester van die hemel was voor sy val. Dit is die nuwe dag, die loon van die nasies en ons die kerk, sal skyn soos die sterre. (Daniël 12:3)

En dit het vir ons die boodskap van die profete nog meer bevestig. Hierdie boodskap is soos ‘n lamp wat in ‘n donker plek skyn. Julle sal goed doen as julle in sy lig bly totdat die dag aanbreek en die môrester opkom in julle harte. Dít veral moet julle weet: geen profesie in die Skrif kan op grond van eie insig reg uitgelê word nie, want geen profesie is ooit deur die wil van ‘n mens voortgebring nie. Nee, deur die Heilige Gees meegevoer, het mense die woord wat van God kom, verkondig. (2 Petrus 1:19-21)

Laat jy toe dat die Heilige Gees jou meevoer? Die OAB (Ou Afrikaanse Bybel) vertaal dit: deur die Heilige Gees gedrywe. Ek hou daarvan. Dit dui op die bestuur en leiding van die Heilige Gees. Dit is ‘n lewe van gehoorsaamheid en waarheid, sonder verwarring in vals lering.

92. My kosbare besitting, sê die Here!

Hulle sal vir My ‘n kosbare besitting wees die dag as Ek ingryp, sê die Here die Almagtige. Ek sal goed wees vir hulle, soos iemand goed is vir sy seun wat vir hom werk. (Maleagi 3:17)

Die briewe aan die kerke van Openbaring 2 en 3 is op ‘n hoë standaard van literêre vakmanskap geskryf. Dit vorm ‘n gestruktureerde eenheid waarin ‘n karaktertrek van Jesus, wat in die eerste hoofstuk genoem is, in die aanhef van die brief aangehaal word, behalwe in die geval van Laodicea, die laaste gemeente. Al die beskrywings van Jesus kom uit die Ou Testament waarin die opgestane Messias voorspel word. Die toneel is so opgestel dat Jesus in warm, oop en liefdevolle verhouding met sy kerk in gesprek tree.

Die kerke is simbolies van al die kerke te all tye, histories sowel as die eindtyd kerk. Die getal sewe spreek altyd van volledigheid en volle insluiting. Die stede waarin die kerke geleë was, het op ‘n handelsroete in Klein-Asië, ‘n provinsie van Rome, gelê. Dit was hoegenaamd nie die grootste of mees belangrike gemeentes in daardie tyd nie. Dit het ook niks met denominasies te doen nie, hoewel daar historiese interpretasies bestaan waarin die groter tendense van die geskiedenis van die Christendom aan die hand van die gemeentes bespreek word. Weer kan ons beklemtoon dat Openbaring op veelvuldige vlakke interpreteer kan word.

Vir nou, vra ons die Here om ons ore te salf sodat ons kan hoor wat die Gees aan ons, die gemeente, op hierdie oomblik in ons lewe sê. Die belofte is dat Hy sal praat. God se stem is die waardevolste skat ooit – nie ‘n alles omvattende interpretasie nie.

Daardie dag sal my volk my Naam bely: dat Ek die Here is, dat dit Ek is wat sê: Hier is Ek! (Jesaja 52:6)

 Therefore My people shall know My name;

Therefore they shall know in that day

That I am He who speaks:

‘Behold, it is I.’

Die NAB (Nuwe Afrikaanse Bybel – 1983) praat van die die leraar van die gemeente in plaas van die engel van die gemeente soos in die OAB (Ou Afrikaanse Bybel – 1933/53). Vir die Jode was engele wat hulle oppas en oor lande en kerke waak, gald nie ‘n snaakse verskynsel nie. Dit is vir Johannes normaal om die engel van die gemeente aan te spreek. Dit is egter duidelik dat die leier van die kerk aangespreek word. Jesus praat van beskermengele in Matteus 18:10 en in Handelinge 12:15 help ‘n engel Petrus om bonatuurlik uit die tronk te ontsnap. Dit word bevestig in Hebreërs 1:13,14:

Van watter engel het Hy ooit gesê: “Sit aan my regterhand, totdat Ek jou vyande aan jou onderwerp het” ? Is hulle dan nie almal geeste in diens van God, wat Hy uitstuur om dié te dien wat die saligheid gaan beërf nie?

Die gemeente self is ons – die bloedgewaste, wedergebore kinders van God, wat die saligheid beërwe. Leiers dra groot verantwoordelikheid vir die siele van die gemeente en word deur God self geroep en toegerus vir die taak.

‘n Priester moet met kennis kan praat, daar word verwag dat hy die volk sal kan leer wat My wil is, want hy is ‘n boodskapper van die Here die Almagtige. (Maleagi 2:7)

Die skrywe aan die kerke volg ‘n patroon waarin die spesifieke gemeente aangespreek word, ‘n karaktertrek van Jesus uitgespreek word, ‘n kompliment of aanbeveling oor die werk van die gemeente uitgespel word (behalwe Sardis en Laodicea), ‘n korreksie aanbeveel word, ‘n waarskuwing uitgespreek word, ‘n uitdaging gestel word en verbondsbelofte as oorwinningsloon voorgehou word.

 

Efese – die liefdelose kerk

Efese was ‘n groot stad met ‘n hawe wat as toegang tot die streek gedien het. die stad was “vry” in terme van Romeinse adminstrasie en kon homself regeer. ‘n Romeinse prokonsul (provinsiale regter) het van tyd tot tyd besoek om seker te maak dat regering en regspraak reg verloop. Verskeie stamme en nasies het saamgewoon en die stad was bekend vir misdaad en immoraliteit. Spele in die arena het wreedheid en moord as vermaak aangebied. Dit was die sentrum vir aanbidding aan die vrugbaarheidsgodin, Diana (in Grieks = Artemis) in ‘n tempel wat as een van die wondere van die antieke wêreld beskou is. Diana se beeld was ‘n vetterige, vroue-figuur met baie borste. Bygeloof het geheers en klein voorwerpies van silwer, goud of brons is as geluksbringers verkoop wat voorspoed, genesing of vrugbaarheid belowe het. Paulus het lank in Efese gewoon en heel moontlik die briewe aan die Korintiërs uit Efese geskryf. Timoteus was die pastoor van Efese en volgens Handelinge 18 het Aquila, Priscilla en Apollos daar bedien. Dit was die woonplek van Johannes voor en na Patmos en hy is daar oorlede.

Jesus hou die sewe sterre in Sy hand. Hy is in volle beheer van Sy kerk. In sy eie woorde:

Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal in alle ewigheid nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand ruk nie. (Johannes 10:28)

Jesus loop tussendie lampstaanders. Die lampstaanders is die kerk, Hy alleen is die Lig en Hy is sonder ophou aktief in Sy kerk om te red en te genees.

Maar Jesus het Hom teen hulle verweer: “My Vader werk tot nou toe, en Ek werk ook.” (Johannes 5:17)

Hy prys die gemeente vir hulle harde werk en volharding en al hulle arbeid ten goede, maar waarsku dat hulle goeie dade in ortodokse, liefdelose roetine verval het. Hulle haat die dwaalleer van sedelose verval en afgodery wat deur sekere groepe (Nikolaïete) as toelaatbaar, selfs binne kerkverband, voorgehou word. Die waarskuwing is om hulle sonde te bely sodat hulle van binne af rein en kragtig word.

Die eerste liefde, wat die warm opwinding van nuwe liefde beskryf, is verlore. Verlore liefde maak die kerk kragteloos en oneffektief. Getroue liefde duur vir ewig net soos Jesus liefhet.

Hy het sy eie mense wat in die wêreld is, liefgehad, Hy het hulle tot die uiterste toe liefgehad. (Johannes 13:1)

Liefdeloosheid kan net deur die Heilige Gees openbaar word. Dit is Hy wat oortuig van sonde. Dit kan herken word in familiêre omgang met die goddellike, ‘n arrogante en oppervlakkige houding tot die Skrif en ‘n gebrek aan respek of onsensitiwiteit vir die Teenwoordigheid van die Here. Net soos die Here aan Jeremia (2:2) sê:

Gaan roep hierdie woorde uit sodat elkeen in Jerusalem dit kan hoor. So sê die Here: Ek onthou nog hoe getrou jy aan My was in jou jeug; hoe lief jy My gehad het toe jy my bruid geword het, toe jy My die woestyn in gevolg het, in ‘n wêreld waar niks geplant word nie.

Die kenmerke van die liefde van die Bruidstyd is aanbidding tot God vir wie Hy is en nie net vir Sy guns en gawes nie, ‘n bewustheid van visioen en doelstelling binne die werk van die Here en die meewerking daarin met liefde en meegevoel vir die gemeente, net soos Jesus.

Die waarskuwing om die lampstaander te verwyder, is aan die leier van die gemeente gerig. God sien om na die oorblyfsel en sal die skape wat deur die wolwe verjaag word, bymekaar maak en beskerm.

 Pas op vir die vals profete. Hulle kom na julle toe in skaapsklere, maar in werklikheid is hulle verskeurende wolwe. (Matteus 7:15)

 Ek weet dat daar ná my vertrek wrede wolwe onder julle sal indring, en hulle sal die kudde nie ontsien nie. (Handelinge 20:29)

Uiters belangrik is om weer te besef dat die waarskuwing en korreksie dien, nie om te veroordeel en te verdoem nie, maar om die weg vir seën en herstel te baan. Ons is nie onkundig oor dit wat God vereis nie. Daar is geen verwarring in die Koninkryk van God nie. Die Heilige Gees is aktief besig om te oortuig van sonde sodat die kerk kragtig en doeltreffend boosheid teëwerk.

Aan hom wat oorwin word die Boom van Lewe in die paradys belowe. Die Boom van die Lewe is Jesus self. Die Jode het die Boom van Lewe in Eden beskryf as ‘n geurige, vrugdraende, skadyryke boom. Dit spreek van ‘n herstelde verhouding met Jesus wat voorsien en seën uit die rykdom van Sy glorie. In Sy teenwoordigheid is geen verval – net volmaakte liefde en vrede.

 

Smirna – die vervolgde kerk.

Smirna was ‘n pragtig stad, bekend as die kroon van Asië. Die seewindjie het die stad afgekoel, maar ook die rioolreuk van die stadafval wat in die see gepomp is, oor die stad gewaai. Dit was ‘n belangrike handelsentrum en die stad is beplan om die besigheidsaktiwiteite die beste te dien. Een straat, wat soos ‘n halssnoer om die heuwel uitgelê is, was bekend as die goue straat. ‘n Reuse tempel ter ere van Zeus (die hoofgod van die Romeine) was aan de toppunt en verskeie ander tempels vir ander gode is langs die straat gebou. Smirna was lojaal in Caesar-aanbidding [sien Bodemklippe 90] en ‘n beduidende kultuursentrum.

Aan hierdie stad word Jesus voorgestel as die opgestane Christus, die Eerste en die Laaste en die een wat dood was en weer lewe. Die aardse luister van die stad kan nooit vergelyk met oorwinning oor die dood. Geen kultuur of handel kan in die ware behoeftes van die mens voorsien nie. Die Jode was invloedryk en vyandig teenoor die Jesus-volgelinge. Polycarp, een van die prominente figure in die vroeë kerk, het in die arena in Smirna as martelaar gesterf. Die Christene leef onseker lewens en behoort aan die stad se laer klas. Hulle besittings kon enige tyd geplunder word en dit was amper onmoontlik om ‘n voorspoedige lewe te ly. Hulle was geestelik ryk.

Die antieke wêreld het die “goddellike gaping” in die mense se siel met ‘n reeks gode probeer vul. Dit het tot groot verwarring en eindelose diere-offers gely. Aanbidding aan een god, almagtig en alwys, was baie aantreklik. Die Jode was nie baie gewillig om heidene in hulle geledere toe te laat nie, mar het wel sommige onder streng wetsgehoorsaamheid en beperkte toegang tot die Tempel verduur. Die Weg, soos wat die Jesus-volgelinge bekendgestaan het, wat ‘n verwelkomende, liefdevolle God, gereed om te red en te seën, verkondig het, was ‘n balsem van vrede en sekerheid in ‘n wêreld van vyandige en kwaai gode wat gedurig kalmeer moes word.

Die sinagoge van Satan dui op die vyandigheid van die Jode wat Jesus-volgelinge aktief probeer uitroei het. Satan is altyd aktief binne in die kerk. Dis juis daar waar hy aanstoot en onmin wil saai en liefdeloosheid aanmoedig. Dit maak die kerk kragteloos en oneffektief, sodat die beeld van Jesus na buite verdof word. Die enigste verweer is nederige soeke na en onderwerping aan die Teenwoordigheid van God en volharde studie van die Woord, sodat ons Jesus ken in die krag van Sy opstanding. Vleeslike leierskap word deur God self verwyder soos in die geval van Korah wat teen Moses en Aaron opgestaan het. Lees daarvan in Numeri 16.

‘n Periode van 10 dae dui op ‘n beperkte, relatiewe kort tydperk. Die gevangenis in daardie dae was maar ‘n voorspel tot die dood. Die Christene is onder verskeie voorwendsels vervolg soos kannibalisme (die elemente van die nagmaal word opsetlik verkeerd vertolk), wellus (die liefdesboodskap word verdraai), familieskeurings en dislojaliteit aan Rome as gevolg van hulle weiering om Caesar te aanbid.

Die kroon van die lewe is die kroon van die oorwinnaar – in Grieks stephanos en in Latyn diadem. Die Romeine was erg oor krone. Hulle het krone gedra na bankette, die spele en selfs in hulle tempels tydens aanbidding. Die kroon van Jesus is ewig en verwys na die oorwinning oor die tweede dood.

Die tweede dood word net in Openbaring genoem (20:6,14 en 21:8) en beteken ewige verwydering van God. Die Sadduseërs, ‘n groep Joodse geleerdes amper soos die Fariseërs, het glad nie in die lewe na die dood geglo nie. Meeste Jode kon nie aanvaar dat hierdie lewe die einde van alles is nie en dat ‘n goeie lewe, presies soos ‘n slegte lewe, in stof eindig nie. Sommige het in ‘n tussenfase na die dood, amper soos die Katolieke leer oor die vagevuur, geglo. Daniel 12:2 en Johannes 5:29 praat van die grafte van die wat goed gedoen het. Vir ons is Jesus se kruiswoorde aan die moordenaar langs Hom, deurslaggewend.

Jesus antwoord hom: “Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.” (Lukas 23:43)

Die fisiese dood is ‘n misterie, maar nooit vreesaanjaend nie. Jesus het die dood oorwin en het die skerp pyn uit die oorweldigende finaliteit van ons hulpeloosheid by die dood, verwyder. (1 Korintiërs 15:55)

My gebed, Bodemklipvriend, is dat jy Openbaring met ‘n nederige, maar vrymoedige gees van begrip sal lees om te deel in die seën oor hierdie profesie. Veilig in die skaduwee van die Almagtige en die skuilplek van die Allerhoogste (Psalm 91) kan ons kennis neem van al die boosheid en verwarring rondom ons wat in hierdie boek beskryf en voorspel word, sodat ons bemoedig word en besef ons behoort aan die onsigbare koninkryk van God. Ons leef as pelgrims en vreemdeliinge op reis na beter, nooit slagoffers nie, eerder as oorwinnaars.

Terwyl hulle steeds geglo het, het al hierdie mense gesterwe sonder om te verkry wat beloof is, maar hulle het dit uit die verte gesien en daaroor gejuig, en hulle het erken dat hulle hier op aarde slegs vreemdelinge en bywoners is.

(Hebreërs 11:13)