84.Die plek van saamwees.

Dit was die hoogtepunt van hulle bestaan. Die prag en praal van die mees indrukwekkende gebou van die antieke tyd, het die glorie van Salomo se koningskap gekroon. Sy wysheid, wat hy so dramaties van die Here afgebid het, was ver buite die grense van sy koninkryk bekend. Hy het die lewenslange begeerte van sy vader Dawid uitgeleef en ‘n majestieuse gebou as tempel van aanbidding vir Yahweh, die God van sy hart, gebou.

Dawid se woorde in 1 Kronieke 29:1:

Koning Dawid het die hele vergadering soos volg toegespreek: “My seun Salomo, die één wat deur God gekies is, is jonk en sag, maar die werk is groot. Hierdie paleis is nie vir ‘n mens bedoel nie, maar vir God die Here.

 Die tempel van samekoms sou met net die beste boumateriaal gebou word. Dawid lys self wat hy bydra in verwagting vir die begin van die bouwerk. In dieselfde hoofstuk in die volgende verse roep hy die volk op tot ‘n uitgieting van hulle beste, net soos hy:

Met alles in my vermoë het ek vir die huis van my God materiaal gereed gebring: goud vir die goudwerk, silwer vir die silwerwerk, brons vir die bronswerk, yster vir die ysterwerk, hout vir die houtwerk, oniks met die gesteentes om daarrondom in te lê, steentjies vir mosaïekwerk, allerlei edelstene en ‘n groot hoeveelheid marmer.

Omdat die huis van my God my na aan die hart lê, skenk ek ook nog my besit aan goud en silwer bo en behalwe alles wat ek reeds vir die heiligdom gereedgebring het:

honderd en drie ton goud, van Ofir se goud, en twee honderd en veertig ton gesuiwerde silwer om die mure van die vertrekke oor te trek en om die goud vir die goudwerk en die silwer vir die silwerwerk te voorsien, en vir al die werk wat deur die vakmanne gedoen moet word. Wie is nog gewillig om vandag sy hand oop te maak met ‘n gawe aan die Here?”

 Ofir se goud was in die antieke wêreld as die beste kwaliteit en die suiwerste bekend. Maak ‘n voorstelling in jou geestesoog: mure wat met silwer oorgetrek is, soveel marmer, goud en edelstene, oniks en mosaiek – gebou met die voorneme dat daar niks soos dit bestaan nie en dat so ‘n projek nie gou herhaal sal word nie.

Die tempel van Salomo, soos in die Bybel beskryf, was nie ‘n kopie van die heidense tempels van Egipte en Phoenicië soos wat deur argeoloeë herkonstrueer is nie. Die grootse argitektoniese wonder van die tiende eeu voor Christus, was in soveel opsigte uniek en het bly staan vir 410 jaar.

Dit was die fisiese gebou. Die belangrikste egter, was die teenwoordigheid van die Here in die tempel. Dit is die kern, die hoeksteen, dit waarop dit werklik aankom.

2 Kronieke 7:1:

Toe Salomo klaar gebid het, het daar vuur uit die hemel gekom en die brandoffers en ander diereoffers verteer, en die magtige teenwoordigheid van die Here het die tempel gevul.

So oorweldigend was die teenwoordigheid van die Here dat die priesters nie daar kon ingaan nie.

Dit is in die lig van hierdie glorie en uitnemendheid dat ons die taak van die terugkerende ballinge in Esra 7 moet beskou. Die taak is oorweldigend. Nebukadneser het dit sy besigheid gemaak om die Hebreërs te verneder en wou seker maak dat daar van die prag en praal van die tempel absoluut niks oorbly nie. Die diepe verootmoediging en aanbidding van die tempel van Salomo was lankal verkoud en vergete. Die volk het afgedwaal en die profete wat die terugkeer na ware aanbidding afgesmeek het, vermoor en verjaag. God se straf is in die persoon van Nebukadneser in vernietiging en vernedering uitgewoed.

Die verwoesting was so effektief dat argeologiese onsekerheid oor plek en voorkoms vandag nog voortduur. Die onsekerheid is egter nie van toepassing op die geestelike “argeologie” van die tempel nie.

God woon in die lofsange van sy volk, sing die psalmis in Psalm 22:4:

Tog is U die Heilige wat woon onder die lofsange van Israel!

Daar is geen twyfel nie. Die kernbeginsel van die tempel staan vas: God vul die plek van samekoms met Sy teenwoordigheid. Dit is kosbaar bo alles en die hoogste doel van alles.

Die oorweldigende prag en praal van die tempel van Salomo, was juis ‘n rede vir die moedeloosheid van die terugkerende ballinge. Met al die goedgesindheid en geskenke van die Persiese heerser, was dit nie moontlik om die fisiese glorie van die tempel van Salomo te herstel nie. Persië was veel groter en magtiger as die Babelonië van Nebukadneser. Babelonië was maar net ‘n provinsie van Persië. Die waardevolle tempelelemente, wat deur Nebukadneser weggevoer is, was steeds in veilige bewaring. Een van die opdragte van die Persiese heerser, Artasasta, was om dit alles saam met Esra na Jerusalem terug te stuur, plus wat ookal nodig is uit die koninklke skatkis. [Esra 7:18-21] Ek vergaap my weer eens aan die noukeurige antieke administrasie!

Esra berei hom voor vir die reis na Jerusalem met al die kosbaarhede wat aan hom toevertrou word. So ‘n reis was vol gevare, veral van bendes rowers wat reisigers aangeval, uitgemoor en van alles beroof het. Esra se antwoord vir die gevare is ‘n vasdag en gebed vir beskerming. In sy eie woorde motiveer hy sy ernstige gebed om beskerming.

Ek was skaam om vir die koning soldate en ruiters te vra om ons teen vyande langs die pad te help. Ons het vir die koning gesê ons God sorg goed vir almal wat Hom dien en Hy straf almal swaar wat Hom verlaat. [Esra 8:22]

Deur sy gebed beskerm Esra sy eie getuienis! Hy kon nie by homself verby kom nie. Hy het dan teenoor die koning getuig van ‘n groot en gedugte God wat sorg en straf.

Volle vertroue op God bring hulle ongedeerd, sonder die beskerming van die soldate van die magtigste ryk op aarde, met al die skatte in Jerusalem aan – waarlik ‘n wonderwerk. Dit was nogal ‘n trek met onder andere 22 ton silwer, drie en ‘n half ton goud, 100 stukke silwerware en fyngepoleerde brons net so kosbaar soos goud. [8:31]

Ons het van die Ahawarivier af vertrek op die twaalfde van die eerste maand, op pad Jerusalem toe. Ons God het sy hand oor ons gehou en ons nie in die mag laat val van vyande en rowers langs die pad nie.

Bouwerk aan die tempel wat voor Esra se aankoms begin het, het drupsgewys opgehou. Die mense het na hulle eie bouwerk en eie boerderye teruggekeer. Esra arriveer vol moed en ten volle toegerus om ‘n nuwe inspuiting vir die herstelwerk te wees! Esra 7:28:

Ek was vol moed. Die Here my God het sy hand oor my gehou.

Wonderwerke kenmerk die lewensreis om die plek van samekoms te herstel. Individuele gebed, kragtige getuienisse, respek van en vir die owerhede en doelgerigte administrasie vorm die fondament van die herstelwerk aan die tempel.

Net so behoort hierdie elemente die pilare van die samekoms te wees. Dit is wat die kerk in essensie is.

Die kerk is ‘n gemeenskap van individue wat die Here in gees en waarheid aanbid, wat die kragtige werking van die Heilige Gees in die alledaagse lewe begeer en ervaar, wat op afgespreekte tye bymekaar kom om Sy teenwoordigheid te vier. Paulus beskryf ‘n christelike lewe wat al die elemente van ‘n goeie kerkdiens bevat.

Kolossense 3:16:

 Die boodskap van Christus moet in sy volle rykdom in julle bly. Leer en onderrig mekaar met alle wysheid. Met dankbaarheid in julle harte moet julle psalms, lofgesange en ander geestelike liedere tot eer van God sing.

Dit is die kerk van Christus. Die aanbidding manifesteer in ‘n groot verskeidenheid denominasies wat elkeen met te min en soms met te veel ywer streef om die kerk van Handelinge te wees, om God se teenwoordigheid te ervaar en Sy woord te hoor en te leef. Denominasies wat die ywer om God se teenwoordigheid te ervaar verloor het, word afgestomp en veroordelend. Die enigste oplossing vir sulke oorgerustheid en selfvoldaanheid, is om die woorde van God aan Salomo weer in te drink.

1 Konings 6:12,13:

Jy bou nou die tempel. As jy volgens my voorskrifte leef en my bepalings uitvoer en jou aan al my gebooie hou en volgens hulle leef, sal Ek my beloftes wat Ek aan jou vader Dawid gemaak het, nakom teenoor jou.

Ek sal tussen die Israeliete woon, Ek sal my volk Israel nie verlaat nie.

Die teenwoordigheid van God in die kerk is die kenteken van ware kerk. Alles wat verkeerd is en pyn veroorsaak kom uit selfvoldane, selfregverdige en hoogmoedige leerstelling en ingesteldheid. Liefde oortuig van genade – niks anders nie. Geen leerstelling kan die beginsels van genade vervang nie.

Jakobus 2:13:

Die oordeel sal onbarmhartig wees oor dié wat nie barmhartigheid betoon nie. Maar barmhartigheid triomfeer oor die oordeel.

 Mercy triumphs over judgment!

 Die kerk van Psalm 23 waar die feestafel in die vallei van doodskaduwee berei word, terwyl vyande magteloos toekyk en goedheid en guns my volg sodat ek in die huis van die Here kan woon al die dae van my lewe; dit is die tempel van samekoms.

Die prag en praal van Salomo se tempel word in die persoon van die Heilige Gees vir ons herstel. Die ballinge moes tevrede wees met ‘n tempel wat van sy glorie ontneem is. Haggai 2:3:

 Wie van julle het gesien hoe mooi die vorige tempel was? Hoe lyk dié een vir julle? Lyk hy nie na niks in vergelyking met die vorige nie?

 In Haggai belowe die Here die bannelinge van ouds dat die latere tempel die glorie van die vroeëre ver sal oortref. Haggai 2:9:

Die roem van die tempel sal in die toekoms groter wees as in die verlede, sê die Here die Almagtige. Op hierdie plek sal Ek vrede gee, sê die Here die Almagtige.

Die tempel van die toekoms? Dis ons! Die kerk van Christus is die grootste van al die tempels wat gebou is.

Hebreërs 12:22-24:

Maar julle het wel gekom by Sionsberg en die stad van die lewende God, dit is die hemelse Jerusalem met sy miljoene engele, by die feestelike samekoms, die vergadering van die eersgeborenes wie se name in die hemel opgeteken is. Julle het gekom by God wat Regter oor almal is, en by die geeste van dié wat vrygespreek en wat nou volmaak is, by Jesus, die Middelaar van die nuwe verbond, en by die besprinkelingsbloed wat van iets beters getuig as die bloed van Abel.

Kyk na die beskrywing in Openbaring van die Nuwe Jerusalem – die kerk. Openbaring 21:2,3:

En ek het die heilige stad, die nuwe Jerusalem, van God af uit die hemel uit sien afkom. Die stad was gereed soos ‘n bruid wat vir haar man versier is. Toe het ek ‘n harde stem van die troon af hoor sê: “Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God.

 Dit is ons, die kerk van Jesus, die bruid wat versier word om Jesus se tweede koms te verwag. Wat ‘n wonderlike lewensverwagting!

Skep moed om die tempel te herstel sodat God by ons kan woon. Sy woonplek is by die mense in die plek van samekoms – die feestelike samekoms.

Hoe lyk ons? Kyk hoe mooi is jy, bruid van Jesus: Openbaring 21:11-21:

Die stad het die heerlikheid van God: sy glans is soos dié van die kosbaarste edelsteen, soos ‘n kristalhelder opaal…

 Gryp jou Bybel en lees die woorde totdat jy besef woorde ontbreek…

83. Die altaar van alles.

Die beginsel om die altaar op sy oorspronklike plek binne die ruïne van die Tempel op te stel, is in my hart grafeer.

Aanbidding by die altaar was ‘n kragtige besluit om vrees, vyandskap en onsekerheid te stuit. Eenheid rondom die voorskrifte van Moses wat hulle samehorige aanbidding verseker het, was hulle beskutting.

Dit was seker moeilik om die herstelwerk aan hulle huise en erwe net so te los, toe die priester hulle na die tempelruïne vir ‘n fees ontbied. Tog stel Esra 3:1 dit duidelik:

Toe die sewende maand aanbreek, was die Israeliete dus oral in die stede. Hulle het egter soos een man in Jerusalem bymekaargekom.

Die Fees van die Tabernakels (Loofhuttefees) word steeds ongeveer September gevier. [Levitikus 23 en Deuternonomium 16] Net soos van ouds is dit ‘n vrolike fees, ‘n tyd waarin die volk die uitkoms in die woestyn en al die genade dade van die Here moet onthou en vier. Die voorskrifte bepaal jolige, kommervrye feesdae waarin die goedheid, guns, genade en wonderwerke van God gedenk word deur almal teenwoordig – familie, gaste, predikante, bediendes en vreemdelinge. Die blote onthou van God se voorsiening sal ‘n verskil maak aan lewe na die fees – ‘n vars verwagting vir uitkoms. Die Fees het die fokus op die kernbeginsels van aanbidding herbeklemtoon. Deuternonomium 16:14:

Jy moet bly wees op hierdie fees, jy en jou seuns en dogters, jou slawe en slavinne, al die Leviete, vreemdelinge, weeskinders en weduwees van jou omgewing.

Die Fees was prioriteit. ‘n Aanbiddingsfees was die eerste stap in die herstel van die volk, sonder die beperkinge van vyandige, heidense omstanders soos tydens die ballingskap. Hulle het sekerlik die vryheid van hulle eie land geniet. Wat ‘n fees moes dit nie gewees het nie! Ek kan my net voorstel hoe hulle met palmtakke en tamboeryne gedans het.

Die feesvieringe het die toekomsplanne se klem bepaal en gesorg dat die tempelherstel aan die gang kom. Esra 3:7:

Hulle het toe klipkappers en ander vakmanne gehuur en die Sidoniërs en Tiriërs met kos, drank en olie betaal om uit die Libanon sederhout met die see langs na Joppe toe te bring. Dit was in ooreenstemming met die vergunning van koning Kores van Persië.

Die Fees is gevier soos dit voorgeskryf is – as it is written. Die Woord van God was die ware fondament, die hoeksteen van aanbidding. Die oggend- en aandoffer is gebring volgens die voorskrifte van die Wet van Moses. Die Woord is die gids vir aanbidding. Volgens die Woord se voorskrifte is ons aanbidding ‘n lieflike geur wat voor die Troon opstyg, nie ‘n vleeslike gruwel soos die goue kalf nie.

Jesus het die eerste woorde van sy bediening vir ons die riglyne neergelê. Matteus 4:17:

Van toe af het Jesus begin preek en gesê: “Bekeer julle, want die koninkryk van die hemel het naby gekom.”

Matteus 9:13:

Gaan leer wat dit beteken: ‘Ek verwag barmhartigheid en nie offers nie.’ Ek het nie gekom om mense te roep wat op die regte pad is nie, maar sondaars.”

Die besluit om die altaar op sy plek te stel is die immigrasie na die onsienlike koninkryk van God op aarde. Dit is ‘n eenvoudige besluit wat ons ganse bestaan op die altaar sit en ‘n splinternuwe, geesgebore lewe in ons skep. Dit is bekering wat ons vrymaking uit die slawerny van sonde vier. Ons lewe op die altaar bring ons in die vryheid van aanbidding in ons beloofde land. Ons vier die uitkomste van die verlede met ons dankbaarheid en prysgesange.

Gryp die tamboeryn Bodemklipvriend, al is die bouwerk nie klaar nie. Die oproep om fees te vier is nie beperk tot die suksesvolle afhandeling van die herstelwerk nie. Dit is gereelde herdenking van seën en uitkoms van die verlede, sodat dit waarmee jy nou besig is, deur die Here geseën word.

Jy voel dalk net soos die bannelinge, oorstuur en oorweldig met die taak voor jou. Dit is juis die tyd om die altaar reg te skuif, die offers te herstel en die boumateriaal vir die tempel te bestel. Kom ons praat Nuwe Testament-taal. As die sorge van die lewe jou so rondruk soos op ‘n stormsee, is dit tyd om na Jesus te roep, sodat Hy die storm stil maak. Dink weer aan jou wedergeboorte, ervaar in jou gees die koninkryk van God waarin jy saam met hom sit in die onsienlike as ‘n prins en skuif jou kroon reg op jou kop.

Nadat Jesus met Nikodemus praat oor wedergeboorte en die koninkryk van God, verduidelik Hy verder: Johannes 3: 5,6: The Message.

Jesus said, “You’re not listening. Let me say it again. Unless a person submits to this original creation—the ‘wind-hovering-over-the-water’ creation, the invisible moving the visible, a baptism into a new life—it’s not possible to enter God’s kingdom. When you look at a baby, it’s just that: a body you can look at and touch. But the person who takes shape within is formed by something you can’t see and touch—the Spirit—and becomes a living spirit.

Dit is die alles-omvattende altaarondervinding. Die Gees van God wat skep in jou sodat jy word wat God beplan vir jou lewe. Soos Hy asem in Adam ingeblaas het, so het Hy sy asem, sy Gees in jou geblaas vir ‘n nuwe lewe. Jy sit in die onsienlike saam met Christus, jy loop jou loop deur die lewe op koninkrykswette en staan vas teen die vyand, triomfantelik en volmoed. [Bodemklippe 74,75 en 76]

Wat gebeur in hierdie onsienlike koninkryk van God op aarde as ons oor die drumpel tree? Ons is uitgenooi na ‘n fees. ‘n Vrolike herinnering aan voorsiening, uitkoms, wonderwerke en beskerming is ons opdrag. Moenie dat die vyand jou vreugde-fees steel nie. Nehemia 8:11:

Verder het hy vir hulle gesê: Gaan, eet lekker spys en drink soet dranke en stuur porsies aan hulle vir wie niks berei is nie; want hierdie dag is heilig aan onse HERE. Wees dan nie bedroef nie, want die blydskap in die HERE — dit is julle beskutting.

Herstel die fees in jou lewe. Hou ‘n dankfees vir vorige gebedsbeantwoording en al die wonderbare uitkoms waarin Hy so oorvloedig vir jou gesorg het. Begin met die Christen-kalender – dis nou 40 dae voor Paas, die heel belangrikste Christelike fees. Maak iets besonder van Pinkster en Kersfees, maar begin jou eie feeste, jou eie uitgemerkte dae van dankbaarheid en hou ‘n jolige partytjie.

Onthou Adam se eerste dag was die Sabbat – ‘n dag van rus saam met God oor sy wonderbare skepping. Wat is die aard van jou Sabbat? Is dit ‘n feesdag tot eer van die Here? Ek pleit maar weer vir ‘n geestelike dagboek waarin jou spesiale insigte en gebedsbeantwoording opgeteken word.

Jou besluit het reaksie in die hemel. As jy tot God nader, sal Hy tot jou nader. [Jakobus 4:8] Hy is ‘n beloner van die wat hom soek. [Hebreërs 11:6] Hy sal jou sonde vergewe. [Jesaja 1:18] Hy belowe vrug. 2 Korintiërs 9:10:

God wat saad verskaf om te saai en brood om te eet, sal ook aan julle saad gee en dit laat groei en julle vrygewigheid ‘n ryk oes laat oplewer.

Dit staan geskrywe uit die antieke tye. Deur al die eeue staan die Woord vas om altyd te slaag in wat God beplan. Psalm 138:2:

For You have magnified Your word above all Your name.

Hebreërs 6:13,14:

Toe God aan Abraham die belofte gemaak het, het Hy niemand groter as Hyself gehad by wie Hy dit met ‘n eed kon bevestig nie. Daarom het Hy dit met ‘n eed by Homself bevestig en gesê: “Ek sal jou beslis ryklik seën en jou ‘n baie groot nageslag gee.”

Ons is die saad van Abraham in Christus en daarom is die belofte op ons van toepassing. Is dit nie ‘n rede om fees te vier nie?

Galasiërs 3:16:

Nou is aan Abraham die beloftes toegesê en aan sy saad. Hy sê nie: En aan die sade, asof dit op baie sien nie, maar op een: En aan jou saad, dit is Christus.

Die altaar het in die voorhof by die ingang van die tempel gestaan. Dit was die toegang tot die Heilige en Allerheiligste. By die altaar word ons sonde vergewe, by die waskom word ons doop herdenk sodat ons waardig kon wees om in te gaan in die teenwoordigheid van ons Vader. Dit is ware aanbidding – in gees en waarheid. Ware aanbidding hang nie van ‘n gebou, ‘n gemeenskap of gemeente, ‘n liturgie of ritueel af nie. Dit is die verootmoediging van die hart om die Tuin-verhouding te herstel. In die woorde van Jesus: Johannes 4:23:

Maar daar kom ’n uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid; want die Vader soek ook mense wat Hom só aanbid.

Die aard van ons offer op die altaar is vrywillig en daagliks volgens Esra 3:4.5. Die resultaat van hierdie toewyding is die mees kosbare beloning ooit. Exodus 29:42:

Julle nakomelinge moet altyd ‘n brandoffer vir My bring by die deur van die tent van ontmoeting. Dit is waar Ek julle sal ontmoet en met jou sal praat.

Dit is rede vir ‘n fees. Dit is die begeerte van ons hart. Sy woorde is kosbare juwele wat ons verander en versier.

Dit is die glorie-gesprek van alle eeue!