45. Sluitsteen-woorde – hoe lyk jou boog?

Ek kan my goed voorstel hoe die geboude boog lyk waardeur ek elke dag wil loop om my aan die genade in my lewe te herinner. ‘n Stewige struktuur van gekapte sandsteen, vasgemessel in die tuin van my lewe, oorgroei met ‘n gevestigde rankroos met die diepste pienk, pieringgroot blomme wat afhang sodat hulle geur my omring wanneer ek die woorde op die sluitsteen lees – GENADE. Daardie geur van genade moet aan my vaskleef soos wat ek aanstap.

Hoe is dit dan dat die sorge en begeertes van daaglikse pligte mens so gou van die rustigheid in die Tuin beroof? Hoe posisioneer ‘n mens homself om die genade daagliks bewustelik te ervaar? So maklik kry besig-wees en lewensverpligtinge die oorhand oor ons gedagtewêreld en aktiwiteite.

Die begrip genade beteken veel meer as net God se genade – Sy onverdiende guns oor ons. Dit sluit ons eie lewenswyse in. Die Hebreeuse woord: charis het ‘n wye aanwending. In die objektiewe sin beteken dit guns, plesier, vreugde, alles wat aangenaam is – ook die skoonheid en elegansie in ‘n persoon. Ek wil hier graag die Afrikaanse vertaling wat grace met grasie vertaal, so effens rek tot veel meer as bloot elegansie en goeie maniere in die konkrete sin. Grasie in gees en ingesteldheid, ‘n voortreflike en genadige lewensbeskouing is deel van die vrug van die Heilige Gees. Dit is ons ganse lewe wat deurdrenk van genade geleef word, sodat elke woord ‘n produk van genade word.

Hierin word ons sekerlik daagliks getoets. Luister fyn na mense se skerp veroordeling oor gebeure waarin ander mense se foute aan die algemene publiek se sin vir regverdigheid blootgelê word.

Ek is soms so skaam oor die blatante verlies van grasie in ‘n alledaagse situasie van frustrasie en ontsteltenis. Dis so belangrik om ‘n lewens-elegansie te behou, veral in ‘n situasie waar ‘n teen-intuitiewe ingesteldheid vereis word. ‘n Bewuswording van die algemene wreedheid van die lewe en pyn van mense rondom jou, wat daagliks jou pad kruis en jou vriendelik bedien, ruk jou siel tot stilstand. Sal jou houding van ongeduld en veeleisende hoë standaarde die toets van genade op die regbank van God deurstaan?

Ek lees in International New York TImes ‘n rubriek van ‘n Amerikaner wat in Parys gekuier het. Aan die begin van ‘n formele ete maak hy toe die sosiale faux pas(verskoon die uiters toepaslike Frans) deur sy tafelgenote bon appettit toe te wens. Dit is blykbaar heeltemal onaanvaarbaar om die internasionale maaltyd-wens in Frankryk te gebruik. Hy is ook onmiddellik reggehelp en kom drie kolomme later tot die gevolgtrekking dat so ‘n heftige reaksie op ‘n eenvoudige, onskuldige en goedbedoelde seënwens net die produk van ‘n klein gemoed en die totale verlies van sosiale grasie kan wees.

Is ons sosiale statusbewustheid en welvarende lewe ‘n struikelblok wanneer dit by die basiese essensie van ons alledaagse omgang in die gemeenskap kom? Net ‘n diep en blywende bewustheid van die genade wat ons lewe definieer, bring ons in die denkraamwerk waaruit ons genade oor ons medemens uitleef.

Klaagliedere 3:22

It is because of the Lord’s mercy and loving-kindness that we are not consumed, because His tender compassions fail not.

Dit is lewenselegansie – as jou liefdevolle omgee nooit faal nie.

Loof saam met my siel die Here en Sy heilige Naam, sodat ons geeneen van sy weldade vergeet nie. Hy wat al jou sonde vergewe en jou siekte genees…..

……wat jou lewe losgekoop het van vernietiging; wat jou kroon met goedheid en liefdevolle omgee; [Psalm 103:4]

Dit is deur die liefdevollge omgee van die Here wat ons lewe. Hoe sal ons dan met mekaar omgaan? Soos die Bybelwoordeboek verduidelik:

It is a two-way word and can be used of God and man. Of God, it certainly implies grace. Of man, it implies steadfast love to another human being or to God. It is often found in association with the word “covenant” and denotes the attitude of faithfulness, which both parties to a covenant should observe.

Hierdie definisie is vasgevang in die woord wat ons al goed ken: hessed [uitgespreek: gêsêd] wat genade, getrouheid, goedheid en geregtigheid beteken. [Sien Bodemklippe 35]

And become useful and helpful and kind to one another, tenderhearted (compassionate, understanding, loving-hearted), forgiving one another readily and freely, as God in Christ forgave you. Efesiërs 4:32AMP

Groot woorde! ‘n Direkte opdrag. Hoekom is dit nodig om vir Christene te beveel om vriendelik en goedhartig met mekaar te wees? Dit is omdat ons omgee faal in die aanslag van die alledaagse. Weer eens ‘n punt van oorgawe. Dit is nie uit jouself wat jou oë oopgaan vir die mense om jou se pyn en behoefte nie. Dit is nie sommer vansself dat jy vriendelik bly wanneer frustrasie, swak diens, swak standaarde jou lewensstyl bedreig en jou effektiwiteit verswak nie. Dit is nie nodig om swakker standaarde te aanvaar nie en ons moet in alle opsigte die effektiwiteit van alles om ons opbou en nie afbreek nie. Dit gaan net oor die manier waarop ons daarmee omgaan.

Genade is ons kenteken – ons logo. Dit is die enkel, grootste kenmerk van God bo alle ander gode van hierdie wêreld. ‘n Kenmerk van Jesus:

And the Child grew and became strong in spirit, filled with wisdom; and the grace (favor and spiritual blessing) of God was upon Him.[Lukas 2:40] AMP

And all spoke well of Him and marveled at the words of grace that came forth from His mouth; and they said, Is not this Joseph’sSon?[Lukas 4:22] AMP asof hulle nie kon glo Hy is ‘n gewone mens soos hulle nie. Genade is wat Hom as God onderskei het, lank voor Hy wonderwerke gedoen het.

Vines (Bybelwoordeboek) beskryf genade so:

…in this respect there is stress on its freeness and universality, its spontaneous character, as is the case of God’s redemptive mercy and the pleasure or joy He designs for its recipient, thus is set in contrast with debt, works and the law. [My beklemtoning]

Woorde is kragtig. Daarvan spreek die ganse Woord, van die eerste kragtige Skeppingswoorde in Genesis 1, tot die veroordeling wat Jesus aan die Kruis vasgenael het, tot by Jesus op die wit perd van Openbaring met die Sy naam: Die Woord van God. [Openbaring 19:13]

Spreuke sê dit duidelik: [18:21]

Death and life are in the power of the tongue, and they who indulge in it shall eat the fruit of it for death or life.

Hoe praat ons? Spreek ons lewe uit? Spreek ons gebede uit? Bring ons die goeie nuus? Spreek ons vergifnis en genade uit?

Jesus is gekenmerk aan Sy woorde van genade, wat in skerp kontras met die strengheid en engheid van die kerk van die tyd gestaan het. Deurgaans in Sy bediening het Hy vrygespreek, die oordeel ongeldig verklaar, gesond gemaak en sonde vergewe sonder verwyt. Hy het, presies soos Jesaja 61 voorspel het, die genadejaar van die Here aangekondig. Die uitstaande bewys hiervan is die paar woorde aan die moordenaar langs Hom aan die kruis, wat sonder seremonie die paradys saam met Jesus ingaan. Geen groot belydenis of kerkseremonies is vereis nie. Slegs die moordenaar se bewuswording van die Godheid van die mens langs hom in Sy donkerste en diepste vernedering, het genade laat seëvier. Onmiddellike vergifnis, volkome saligheid – dis my God!

Stap saam met my ‘n drafstap na ‘n storie in Konings van Hiskia se seun Manasse.

In die genadetyd van Hiskia – sy ekstra 15 jaar wat hy by God afpleit, het hy ‘n seun, Manasse. In 2 Konings 21 word 16 versies gewy aan die sonde van Manasse, te veel om op te noem. Vers 16:

Behalwe die sonde wat Manasse Juda laat doen het, wat verkeerd was in die oë van die Here, het Manasse ook nog baie onskuldige mense laat doodmaak. Jerusalem was van hoek tot kant vol bloed.

Slaan oor na 2 Kronieke 33. Daar is die opskrif van die hoofstuk: Die sonde van Manasse en sy berou. Weer volg die lys sondes. Vers 6 noem dat hy sy eie kinders aan afgode geoffer het, gruwelik verkeerd gedoen het en die Here uitgetart het. God het gepraat en hy het nie geluister nie. Vers 11:

Toe het die Here die leëraanvoerders van die koning van Assirië laat kom, hulle het Manasse gevange geneem, hake deur sy neus gesteek, hom geboei met bronskettings en hom Babel toe gevat.

Op hierdie punt moet ek erken daar is ‘n paar wêreldleiers wat ek dieselfde lot toewens.

En die volgende versie! Vers 12:

Toe dit met hom so sleg gaan, het hy die Here sy God om genade gesmeek, groot berou getoon voor die God van sy voorvaders en gebid. Die Here was hom genadig en het sy smeekgebede verhoor en hom laat terugkom na Jerusalem, na sy koningskap toe. Toe het Manasse geweet dat die Here God is.

My hele wese roep uit: verdelg hom Here! Maar hier moet ek buig voor die onbegryplike en oorweldigende genade van my God. God vergewe en herstel sy koningskap!

My reaksie: ek moet buig en onderwerp. Ek roep uit: wie is ek Here, om te veroordeel. Net God ken die hart. Net Hy kan besluit. Vergewe my voortvarenheid. Lees verder oor die skoonmaakproses in Juda en Manasse se hervormings.

My gebed: Ek wil wees soos Jesus! Jesaja 61:

The Spirit of the Lord God is upon me, because the Lord has anointed and qualified me to preach the Gospel of good tidings to the meek, the poor, and afflicted; He has sent me to bind up and heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the physical and spiritual captives and the opening of the prison and of the eyes to those who are bound, To proclaim the acceptable year of the Lord, the year of His favor and the day of vengeance of our God, to comfort all who mourn…..

 

44. Sluitsteen-woorde is die uitdaging.

Ek wil graag die stelling maak: As ‘n mens ‘n getroue, Gees-inspireerde begrip van God se genade oor jou lewe het, sal jy ‘n vreugdevolle, vreeslose en wyse lewe leef. Genade is die gesig van God self.

Groot woorde. Dis hoe ek wil leef, daaroor het ek geen twyfel nie. Die struikelblokke en hindernisse waarmee ons worstel, weerhou ons om in die volheid van die rykdom en glorie van Jesus ons bestaan te voer. Skuld en vrees, onwaardigheid en sonde (hoogmoed, leuens, bygeloof, ensovoorts) lei na ‘n gevaarlike denkpatroon, wat God se genade aan ons optrede koppel. Daar is geen manier waarop ons lewe God se genade oor ons bepaal nie. Jou besluite kan wel veroorsaak dat jy so ver van Hom leef, dat jy in geen posisie is om Sy genade te ontvang nie, onderdruk deur bekommernis en vrees of so besig met eie belang, dat jy onder die bedekking van genade uitbeweeg.

God se genade en guns vloei uit Sy wese – wie Hy is. Hy is liefde, dus kan Hy nie anders reageer en optree as uit liefde nie. Dit is ‘n begrip wat in ons menslike denke moeilik verstaanbaar is. ‘n Mens se optrede word so dikwels bepaal deur afguns, eie belang, selfsug en vyandskap, dat hy nie verstaan hoe iemand sonder afwyking, altyd, uit liefde optree nie.

Lukas 2:40 in die Amplified sê van Jesus: And the Child grew and became strong in spirit, filled with wisdom; and the grace (favor and spiritual blessing) of God was upon Him.

Genade van God is die kroon, meer nog as wysheid en ander eienskappe. Die Griekse woord is Charis. Volgens Vine’s (woordeboek) is grace heeltemal vry, universeel en spontaan. Dit beskryf die karakter van God in terme van genade wat red en wat die vreugde van die ontvanger daarvan beplan.

Om werklik die omvangryke betekenisnuanse te verduidelik word genade gekontrasteer met drie belangrike geestelike hindernisse:

volgens Romeine 4:4 :

  • Skuld volgens Romeine 4:4 : Now to a laborer, his wages are not counted as a favor or a gift, but as an obligation (something owed to him),

en daarmee saam 4:16: Therefore, inheriting the promise is the outcome of faith and depends entirely on faith, in order that it might be given as an act of grace (unmerited favor), to make it stable and valid and guaranteed to all his descendants……

Ons is dus nie soos ‘n arbeider wat sy loon ontvang nie. Die loon van die sonde is die dood. Sonder Jesus se bloed wat vry maak van sonde, kry jy wat jy verdien vir jou sonde. Maar, groot maar – dit werk anders in die Koninkryk. Genade is nie dit wat God jou skuld omdat jy dit verdien nie. Genade kom sonder verdienste. Slegs God kan iets in hierdie lewe so ten volle waarborg dat dit ‘n waarheid is, wat niks en niemand ooit kan verander nie. Jou redding is gewaarborg uit genade, daarom kan jou sonde, skuld en onwaardigheid nie jou redding omkeer nie.

Hoeveel maal in jou lewe het jy dit al gehoor? Dis beslis nie ‘n nuwe boodskap nie. In al die kerke waaraan ek blootgestel is in my lewe, ten spyte van kleiner dogma verskille, is genade sonder verdienste gepreek. Ek erken dat kerke dit nie altyd toegepas het nie, en in die welbekende lokvalle van verdienste en wettisisme geval het, maar ek moet toegee dat dit as kernwaarheid altyd gepreek is.

Waarom is daar dan enige twyfel aan God se gesindheid en Sy antwoord op gebed tot ons voordeel? As ons hierdie leerstelling van Paulus vir die Romeine onder die knie het, behoort ons nooit ooit weer aan ons gebed en die omstandighede waarin ons leef onder God se beheer, te twyfel nie. Ons moet vreesloos en vrymoedig leef.

Die volgende hindernis is:

 

  • Werke volgens Romeine 11:6 : But if it is by grace (His unmerited favor and graciousness), it is no longer conditioned on works or anything men have done. Otherwise, grace would no longer be grace, it would be meaningless.

Indien ons deur werke genade bewerkstellig, dan is genade betekenisloos. Dit beteken dat deur God se bril van genade, goeie en slegte werke, geen gevolg dra nie. Dit is nie ‘n lisensie vir roekelose en wettelose gedrag nie, veel eerder ‘n oproep om in gehoorsaamheid en dankbaarheid te onderwerp aan die plan van God vir jou lewe. Dit is op Sondagskoolvlak aan my verduidelik soos volg: jou lewe sonder God is soos die nulle voor die een – waardeloos. Met die genadewerk van die Kruis, is jou werke soos die nulle na die een – veelvoudigheid.

1 Korintiërs 9:10 [NKJV]

Now may He who supplies seed to the sower, and bread for food, supply and multiply the seed you have sown and increase the fruits of your righteousness.

Net God self kan die vrug op geregtigheid vermeerder. Jou eie pogings en werke is nie in staat om jou geestelike status te verhoog nie.

Hebreërs 6:14:

….saying, “Surely blessing I will bless you, and multiplying I will multiply you”.

Enige iets wat jy met die seën van die Here doen, word deur Hom onderhou en vermeerder. Dit is slegs deur genade wat jy in staat is vir Hom te werk.

Die volgende hindernis is:

 

  • die Wet volgens Johannes 1:17 : For while the Law was given through Moses, grace (unearned, undeserved favor and spiritual blessing) and truth came through Jesus Christ.

 But if you are guided (led) by the Holy Spirit, you are not subject to the Law. Galasiërs 5:18

Knowing and understanding this: that the Law is not enacted for the righteous (the upright and just, who are in right standing with God), but for the lawless and unruly…1 Timoteus 1:9.

Ons kan maklik met die gemak van geskiedenis en die insig wat dit bring, die Jode van Jesus se tyd op aarde veroordeel en hulle vasklou aan die Wet van Moses (soos hulle daarna verwys) minag, maar ons is maar net te geneig om in godsdienstige gemaksug aan ‘n wet vas te hou. Gee vir my die reëls, sê my siel, dan weet ek wat om te doen.

Maar God sê, My gedagtes is nie jou gedagtes nie, My gedagtes is hoër as jou gedagtes. (Jesaja 55).

As jy vasklou aan die geykte – jy-mag-nie-dit-of-dat-nie en jy-moet-dit-of-dat – dan is die soet en geliefde stem van jou Vader niks werd nie. Sy stem, Sy teenwoordigheid, Sy openbaringskennis is al wat jou op ‘n diep vlak leer van Sy genade.

Hierdie waarheid is die kern van ons geloof. Ons verdien nie God se genade deur te werk om onsself van sonde te reinig omdat die Wet so bepaal nie. Dis uiters belangrik om jouself met hierdie waarheid te bewapen teen die aanslag van die vyand in terme van skuld en onwaardigheid. Die satan sal jou altyd herinner aan jou sonde, geestelike mislukkings, biddeloosheid en kwansuise onbeantwoorde gebede (wat soos ons alreeds dikwels gesê het, heeltemal onmoontlik is). Romeine 6:14, 18:

For sin shall not any longer exert dominion over you, since now you are not under Law as slaves, but under grace as subjects of God’s favor and mercy.

And having been set free from sin, you have become the servants of righteousness (of conformity to the divine will in thought, purpose, and action).

2 Korintiërs 8:7

But as you abound in everything—in faith, in speech, in knowledge, in all diligence, and in your love for us—see that you abound in this grace also.

Die opdrag word uitgespel. Hoewel ons ywerig aandag gee aan geloof, ons woorde, ons kennis en selfs ons liefde aan mekaar – moet ons oorvloedig in genade toeneem.

Ons het nogal heelwat Skrif behandel in hierdie stukkie. Dis grootse begrippe en uiters belangrik. Vir my was hierdie studie ‘n groot stuk vernuwing in my begrip van genade.

Ek wil elkeen aanmoedig om elke Skrif biddend te lees en die volle omvang daarvan te absorbeer, sodat dit kragtig en lewend in jou woon. Ek bid vir julle 2 Timoteus 2:7:

Think over these things I am saying, understand them and grasp their application, for the Lord will grant you full insight and understanding in everything.

Volgende keer meer oor jou posisionering vir die volle impak van genade.

43. Skryf op die sluitsteen

Die invloed van omstandighede op ‘n mens is al eeue lank die onderwerp van die filosofie en die psigologie. Daarmee saam die debat oor nature vs nurture. As mens dit sou opsom – in hoe ‘n mate jou aangebore geaardheid jou persoon bepaal teenoor die omstandighede waarin jy grootword.

As mens bietjie ouer is, kan jy in ‘n mate self bepaal wat invloed op jou lewe uitoefen. Jou keuses en besluite word met volwassenheid in ‘n groter mate jou eie verantwoordelikheid. In ‘n al hoe groter mate kan jy jou eie lewe definieer, ongeag in watter omstandighede jy jouself bevind. Jy kies hoe jy reageer op jou omstandighede en kan ook dikwels groter beheer oor jou omstandighede uitoefen.

Daar is egter ‘n onderskeid tussen dit wat jou lewe beskryf en dit wat jou lewe definieer. Dit wat jou lewe beskryf, definieer nie noodwendig jou lewe nie.

Dit bring ons by die kernpunt van ons bestaan. Hoe word ek gedefinieer? Dink ‘n oomblik oor jouself, of iemand anders wat naby aan jou is. Wat is vir jou die uitstaande kenmerke van die mense naby aan jou? Wat wil jy hê moet jou uitstaande kenmerke wees? Daarmee bedoel ek nie na jou dood nie; ons praat nie van ‘n grafskrif nie!

Die manier wat ons kies om te leef, definieer ons lewe, terwyl die omstandighede waarin ons onsself bevind, bloot ons lewe beskryf.

Dikwels word ons lewe deur omstandighede dikteer en ons word in terme van die uiterlike beskryf en bekendgestel. Dis nie verkeerd nie. Ons word gesien in terme van ons werk – sê nou maar die onderwyseres, die uitvoerende amptenaar, ‘n loopbaan, of in terme van jou man se werk of maatskappy, sodat iemand die konneksie kan maak. Sommige mense wil graag bekend staan vir prestasie, hulle eie of o tog! hulle kinders s’n.

Ek sou graag my eie lewe wou definieer met Gees-insig en geen omstandighede ooit toelaat om te bepaal wie ek is nie. Dis die ideaal. Intussen word ek kwaad oor die politiek, ongeduldig oor ontoereikenheid en luiheid van mense, woedend oor wreedheid, frustreerd oor onregverdigheid en volgepomp met skuld oor my eie ongedissplineerdheid. As ek hoeganaamd toelaat dat die nuus en wêreldgebeure oor my gemoedsdrumpel kruip, verloor ek summier my vreugde en word soos Dalene Matthee so mooi beskryf in Moerbeibos: opgestop van onplesierigheid!

Daarom is die woorde van Paulus aan die Galasiërs so mooi:

Staan dan vas ……in hierdie vryheid en moet jule nie weer onder ‘n slawejuk laat indwing nie. [5:1]

Ons wat Jesus gekies het, groei soos Hy. Lukas 2:52:

En Jesus het verstandelik en liggaamlik gegroei en in guns by God en die mense toegeneem.

Johannes die Doper het opgegroei en sterk geword deur die Gees [Lukas 1:80]

Efesiërs 4 is vir my die ideale beskrywing van hoe ek NIE wil wees nie. [17 – 19] Afgestomp, hardnekkig in onkunde, met gedagtes wat tot niks lei nie, verduisterde verstand – skrikwekkende gevolge van ‘n lewe sonder Jesus. Maar in vers 13 – 15 is die perfekte definisie van hoe ek graag WIL wees:

Dan sal ons, sy kerk, soos ‘n volgroeide mens wees, so volmaak en volwasse soos Christus. Dan sal ons nie meer kinders wees nie, ons sal nie meer soos golwe op en af en heen en weer geslinger word deur elke wind van dwaalleer ….Nee, ons sal in liefde by die waarheid bly en so in alle opsigte groei na Christus toe.

Die Amplified beskryf hierdie volwassenheid pragtig. Ek haal net gedeeltes aan:

His intention was the perfecting and the full equipping of the saints (His consecrated people), that they should do the work of ministering toward building up Christ’s body, the church,

That it might develop until we all attain oneness in the faith and in the comprehension of the full and accurate knowledge of the Son of God, that we might arrive at really mature manhood, the completeness of personality which is nothing less than the standard height of Christ’s own perfection, the measure of the stature of the fullness of the Christ and the completeness found in Him.

So then, we may no longer be children, tossed like ships to and fro between chance gusts of teaching and wavering with every changing wind of doctrine…..

As die Here ons ten volle toerus om die kerk, Sy liggaam, op te bou, dan het ons alles wat ons nodig het binne ons spesifieke omstandighede. Omstandighede word in werklikheid die rou materiaal vir die Heilige Gees om ons toe te rus om die kerk te bou. Dit bring ons by ‘n volwassenheid wat ons binne ons omstandighede definieer.

Dit gebeur net op een manier en dit is deur genade. Genade is nie passief nie – dis ‘n aktiewe inspirasie wat aanspoor en opbou. Dit verhoed nie pyn en verwarring nie. Volgens die Bybel is pyn en verwarring gewoonlik deel daarvan. In God se Hand word dit die definisie van jou bestaan. Nie deur jou eie pogings nie, maar deur die oorgawe van alle omstandighede, binne en buite jou beheer, aan jou Vader.

Terug by Bodemklippe. As jy ooit vir jou ‘n simbool wil oprig om die kroon van volwassenheid in Christus te vier, kan jy GENADE op die sluitsteen skryf. Die sluitsteen [Engels=capstone] is die heel boonste, steen van ‘n piramide of boog. In ‘n boog is dit gewoonlik die steen wat die boog sluit – heel bo in die middel.

Hierdie is ‘n internet-prentjie wat dit soort van verduidelik.

A capstone

Who are you, O great mountain? Before Zerubbabel you shall become a plain! And he shall bring forth the capstone with shouts of “Grace, grace to it!” Sagaria 4:7

Dit is vir my ‘n projek: om vir my ‘n boog te bou waaronder ek kan deurloop met die woord GENADE daarop. Alles wat ek is en bereik is deur genade.

Genade is die grootste begrip wat enige mens in sy lewensverloop moet verstaan. Die mens se fasinasie daarmee en mislukking om dit te begryp en te leef, is oor eeue en eeue se geskiedenis, ook binne in die kerk, skrikwekkend duidelik. Volgens statistiek is die lied: Amazing Grace, die lied wat oor alle eeue die meeste gesing is en nog steeds gesing word.

Hierdie skrif in Sagaria 4 oor die sluitsteen is ‘n ganse geskiedenis opsigself. Serubbabel was die goewerneur van Juda in die tyd van Sagaria en was besig met die herstel van die tempel in ‘n baie onstabiele en onseker tyd van Israel se geskiedenis. Die vakmanne was maar moedeloos. Daar was teenstand en vyande wat die projek bedreig het. Sagaria sien twee olyfbome in ‘n visioen en vra die Here wat dit is. In die interpretasie sê die Here: [4:6]

Nie deur krag, of deur geweld, maar deur my Gees sê die Here van die leërskare.

Die woord vir krag is chayil [Hebreeus] en word gebruik in terme van militêre mag. God stel dit duidelik dat Hy die oorwinning sal gee. Dit sal nie met die geweld van ‘n weermag gebeur nie. Dan kom vers 7 met die oorwinnigskreet: Wie is jy, groot berg, voor Serubbabel sal jy ‘n gelykte word.

Dis wat ek wil uitskreeu oor my omstandighede wat soos berge vertoon. Wie dink jy is jy? Voor my Almagtige God se Gees!

Moet nooit dink dat jou gebed ‘n klein dingetjie is nie en nie effektief nie. Vers 10 waarsku dat ons nooit die dag van klein dinge sal verag nie. Elke gebed, elke goeie daad, elke aksie uit genade weer die boosheid af. Ons is die buffer teen die genadelose, wreedheid van die satan.

Gee weer die tree terug oor jou lewe en skryf op die sluitsteen – GENADE – nie my eie pogings nie, nie deur krag of deur geweld nie. MAAR deur my Gees sê die Here wat die leërskare van die hemele beveel.

Volgende keer meer oor hierdie konsep van genade.

 

 

 

 

 

 

 

The Message

He handed out gifts of apostle, prophet, evangelist, and pastor-teacher to train Christ’s followers in skilled servant work, working within Christ’s body, the church, until we’re all moving rhythmically and easily with each other, efficient and graceful in response to God’s Son, fully mature adults, fully developed within and without, fully alive like Christ.

No prolonged infancies among us, please. We’ll not tolerate babes in the woods, small children who are an easy mark for impostors. God wants us to grow up, to know the whole truth and tell it in love—like Christ in everything. We take our lead from Christ, who is the source of everything we do. He keeps us in step with each other. His very breath and blood flow through us, nourishing us so that we will grow up healthy in God, robust in love.

 

 

 

 

42. Kry vir jou ‘n bril!

 

Die jaar spoed voort. Soveel het al gebeur, dat die Nuwejaarsfeeste vae ou-nuus is. Mens is maar weer onder die indruk van die verloop van tyd. Gebeure in die nuus sit ons oog op die toekoms en ons kyk onwillekeurig vorentoe. Soos met alles, het ons ‘n keuse hoe ons kyk.

As kinders van die Here, kyk ons nie met wanhoop en paniek nie, al lyk die prentjie hoe. Ons prentjie word gevorm in die beloftes van die Woord. In die Heilige van die Tempel van Aanbidding word ons toekomsvisie gevorm.

Bring die lampstaander [menorah] Unknown, vul dit op met olie (die Heilige Gees), laat dit die Woord (brood) verlig en lewend maak want Jesus sê Sy woorde is Gees en Lewe [Johannes 6:63]. Lig jou hande op by die wierrookbak en aanbid die Almagtige wat die toekoms in Sy hand hou!

Die afgelope naweek het ek ‘n fliek oor ysskaats (figure skating) gekyk. Ek wil dit eerder kunsskaats noem. Ek is altyd in vervoering oor die toewyding en dissipline wat in die beoefening van professionele sport ingaan, om nie te praat van die klassieke musiek uitvoerende kunstenaars van wie ek ‘n hele rits bewonder. Die filmwêreld fasineer my met die totaliteit van ‘n reuse akteursperoonlikheid in een rol, wat my laat lag en huil, en my beheer daaroor uit my hart uitruk. Die fliek, Philomena, het my gerol en gerasper, en sowaar my laat goed voel daarna. Wat a tour de force van storie en kinematogrofie.

Ek kan my nog indink wat die betreding van die volledig- absorberende, kompromielose eise van ‘n uitvoerende kunstenaar se wêreld behels. Sport is so ver van my verwysingsraamwerk, dat ek die winterspele van ‘n paar maande gelede met ‘n oop mond aangegaap het. Die fisiese en intellektuele eise, die psigologiese voorbereiding vir die perfekte balans om op die hoogste vlak te kompeteer, is amper ondenkbaar in vergelyking met die gemak van my lewe as a jack of many trades, master of none.

Ek bekyk ons wêreld en ruk myself terug na die realiteit van my taak. Skielik is ek gekonfronteer met vandag en die toekoms. Waarheen gaan ons? Wat lê voor en wat wil ek bereik? Ek kyk na Suid-Afrika met my hart en na die res van die wêreld met my arm en probeer my kinders daarin visualiseer. Is dit nie dalk beter om so in ‘n beroep absorbeer te wees dat al wat saak maak is maar slegs die volgende kompetisie, die volgende film, die volgende konsert? Die toewyding van gees, siel en liggaam voel skielik luuks teenoor my wye en algemene “aanwending” as mens.

Soos gewoonlik, “praat” ek met die Here in my hart en wonder wat Hy beplan. As ek bestek opneem van my lewe het ek ‘n lang lys seëninge wat akkuraat beskryf kan word as lewenslank. Ek het gebede wat ek gebid het, waarvan ek nog nie die uiteinde sien nie – onthou ek glo nie in onbeantwoorde gebede nie – dis onmoontlik! Dis net gebede waarvan die antwoord in die toekoms duidelik sal word of dalk ook nie in my bepaalde tyd op aarde nie. Oor hierdie aspek van my lewe skreeu ek in die geesteswêreld:

Jesaja 52:7:

How beautiful on the mountains are the feet of those who bring good news, who proclaim peace, who bring good tidings, who proclaim salvation, who say to Zion, “Your God reigns!”

Alle gebede, begeertes en toekomstige onsekerheid hoort onder die banier: Ons God regeer!

Terug by die seisoene wat ons verlede keer oor gepraat het. Elke dag om jou voel jy die verandering aan jou lyf. Ons het al gesels oor die winter en die seker tekens van lente as jy goed kyk. Hierdie manier van kyk is vir my nog altyd ‘n geestelike uitdaging. Wat SIEN jy in die winter van jou begeerte? Wat sien jy wat aan jou toekoms die verskil maak? Meer nog – ons Christene moet anders na die toekoms kyk as ander mense.

Sien jy die amandeltak? Jeremia 1:11,12.

Moreover, the word of the Lord came to me, saying, Jeremiah, what do you see? And I said, I see a branch or shoot of an almond tree [the emblem of alertness and activity, blossoming in late winter].

Then said the Lord to me, You have seen well, for I am alert and active, watching over My word to perform it.

Dink net – geestelike oorwinning – om in die winter van die siel die amandeltak te sien. Die simbool van aktiwiteit en gereedheid wat in die laat-winter blom.

Ek dink ‘n amandelboom is ook ‘n bodemklip. Dis waarlik ‘n padwyser wat jou herinner aan die bloeisels in die laat-winter. Die eerste bloeisels, die seker teken van uitkoms; dat die Here gaan doen wat Hy gesê het Hy sal doen. Die simbool dat Hy wakker is en Sy Woord sal uitvoer.

Die belang van die amandeltak word in Numeri 17 onderstreep. Die staf van Aaron wat in die verbondsark sy ereplek gehad het, het in een dag gebot, gebloei, geblom en vrug gedra. Wat ‘n wonder! Ons almal weet nou mos goed van die seisoene. Dit neem ‘n rukkie vir die bloeisel om te wys, dit gebeur redelik vinnig, maar darem oor ‘n paar dae. ‘n Dooie stuk hout wat in een dag in ‘n lewende tak met vrug verander – ongetwyfeld ‘n wonderwerk. Dit is wat jou verwagting moet wees as jy die Woord van God glo. Jy sal bo jou verwagting verras word want jou God regeer oor jou gebede, omstandighede en toekoms. Dink aan jou Vader wat werk vir jou. Jesus sê dit self.

Johannes 14:10

Do you not believe that I am in the Father, and that the Father is in Me? What I am telling you I do not say on My own authority and of My own accord; but the Father Who lives continually in Me does the His works (His own miracles, deeds of power).

Die grote Skeppergod werk wonderwerke vir jou.

Hoe sal jy dit glo? Hoekom sal Hy dit vir jou doen?

Kry vir jou ‘n bril – kyk reg.

Ons kyk na die toekoms met die bril van hoop. Die toekoms begin in die volgende minuut van jou lewe – dit volg direk op nou. Jy kyk met hoop na nou-nou, maar ook na die verre, verloop van tyd – oor maande, jare en dekades. Die tyd wat in ons gemoed vaag en onbekend is. God is daar en Hy regeer daar ook.

Eugene Peterson (skrywer van The Message – vertaling van die Bybel en ‘n rits ander boeke wat ek sonder voorbehoud kan aanbeveel) beskryf die toekoms en hoop op die manier waarop die Christen homself duidelik onderskei van enige ander denkpatroon op aarde. Laat my toe om hom uitvoerig hieroor aan te haal, want sy definisies inspireer my om uitdagend en roekeloos te glo.

The way we conceive the future sculpts the present. It gives contour and tone to nearly every action and thought through the day. If our sense of future is weak we live listlessly. Much emotional and mental illness and most suicides occur among men and women who feel that they “have no future”.

Hope is a response to the future, which has its foundations in the promises of God. It looks at the future as time for the completion of God’s promise. It refuses to extrapolate either desire or anxiety into the future, but instead believes that God’s promise gives the proper content to it.

But hope is not a doctrine about the future: it is a grace cultivated in the present, it is a stance in the present which deals with the future. As such it is misunderstood if it is valued only for the comfort it brings; as if it should say, Everything is going to be all right in the future because God is in control of it, therefore relax and be comforted.

Hope operates differently. Christian hope alerts us to the possibilities of the future as a field of action, and as a consequence fills the present with energy.

As mens hierdie definisie lees en verteer, dan staan die goeie nuus van ‘n liefdevolle Vader wat regeer, wat aktief werk om Sy beloftes uit te voer, sentraal en dominant in jou toekoms. Die inhoud van jou toekoms is die energieveld van die uitvoering van God se belofte in Sy woord oor jou lewe. Dit red jou vir ewig van ‘n passiewe toekomsvisie, waarin jy soos ‘n lewelose marionet op die verhoog van die lewe sonder beheer ronddans, volgens die toutjies in beheer van lot of boosheid.

Die vertroue op die Woord van God maak jou ‘n aktiewe geloofsheld in jou eie toekoms.

Moenie vir ‘n oomblik toelaat dat jou eie onwaardigheid jou verhoed om hierdie pad met vreugde in die voetspoor van Jesus te volg nie. God self sê:

Because you are precious in My sight and honoured, and because I love you….Jesaja 43:4

Weer – nie jou eie goedheid of pogings nie, eerder God se onvoowaardelike liefde. Jou toegang tot die rykdom van Sy heerlikheid vir meer as wat jy nodig het, is die Kruis en die Bloed.

Ek bid vir elkeen die volvoering van God se droom vir jou in jou toekoms en veral ‘n spesiale insig in Sy liefde en kruisdood wat jou toekoms bepaal.

 

 

 

41. Vra enigiets – wat wil jy hê?

Net vir ‘n oomblik – sit stil, maak toe jou oë en antwoord die vraag – wat wil jy hê?

Spreek dit uit ….of beter nog – skryf dit neer, met die datum. Beste – stop die video en dink. Soos die Psalmis sê – SELA pause and calmly think about it.

Dis eintlik ‘n moeilike vraag. Moeilik – omdat dit jou diepste wese ontbloot. Wat is vir jou die maat van sukses, oorwinning, die beste? Wat wil jy vir jou kinders hê? Ons kinders van die Here is nie dobberend op die lewensee van koue ambisie en wrede waardes en weelde nie. Ons is welvarend en suksesvol met ‘n doel! Ken jy die doel? Weet jy waarheen jy oppad is? Waarvoor werk jy?

Kom ons praat oor die toppunt van sukses – by die gebrek aan ‘n beter uitdrukking – jou ultimate. Ek kan nie regtig ultimate vertaal nie, want dit het in die Engelse idioom so ‘n ietwat groter betekenisnuanse as net die “uiteindelike” waarmee dit vertaal word. Ek praat nie van die einde van jou lewe nie. Ek praat van NOU.

Stap saam met my verder in die boek Samuel – ‘n belangrike hoofstuk en ‘n ou bekende storie – een wat jy as kind in die Sondagskool gehoor het. Mense wat skaars die Bybel ken, ken hierdie storie. Die storie van Dawid en Goliat ……… praat van sukses!

1 Samuel 17.

Dawid is reeds gesalf as die volgende koning, maar hy werk nog steeds vir sy pa as skaapwagter. Samuel se besoek aan Dawid se gesin word baie mooi vertel in die 16e hoofstuk. Hy is baie beindruk met Isai se seuns en dis vir hom duidelik waarom die Here hierdie gesin gekies het, maar God spreek hom aan in die 7e versie:

For the Lord does not see as man sees; for man looks at the outward appearance, but the Lord looks at the heart.

So verskyn Isai se seuns een vir een voor Samuel en die Here kies nie een van hulle nie. Dawid word uit die veld geroep en voor sy gesin as die volgende koning van Israel gesalf. Hoewel hy uitgesonder word, is Saul nog koning en gaan alles maar net so voort, asof niks verander het.

Die ewige doring in die vlees van Israel se bestaan, die Filistyne, trek op teen Israel. Saul stel sy weermag by die vallei van Elah op sodat die twee weermagte aan beide kante van die vallei mekaar kan sien en bedreig. Die Filistyne het ‘n kampioenvegter, ‘n soort middelman, wat die uitslag van die oorlog moet bepaal. Daar is dikwels in die antieke tyd van hierdie metode gebruik gemaak. Daar is volop voorbeelde in die Griekse mitologie ook. Achilles was so ‘n kampioen.

Die uitdaging word gestel – indien enigiemand hierdie reus kan oorwin, dan gee die Filistyne oor en Israel word as oorwinnaar verklaar.

Die wapenrusting van hierdie krygsman word fyn beskryf. Dis nie genoeg dat hy buitengewoon groot van postuur is nie, hy het die beste wat die antieke oorloguitrusting in terme van beskerming kan bied, aangetrek. Die figuur van Goliat is intimiderend en vreesaanjaend en met sy woorde van uitdaging weet mens hy is baie bewus van die vrees wat hy inboesem. Dis deel van die strategie – breek die gees, speel op die emosies, laat die oë van die Israeliete die boodskap van vernedering goed in hulle gemoed invryf.

Die strategie werk. Hulle is stilgeskrik, geen beweging en geen plan kom uit die Israeliese weermag nie. Drie van Dawid se broers is soldate in die weermag van Saul en sal deel in die heerlike oorwinning, maar hulle sit saam met die res in ‘n skoktoestand van hopeloosheid – 40 dae lank. Dis ongeveer 6 weke en mens kan amper dink die Israeliete is al gewoond aan hierdie dreigpraat. Al hulle kreatiwiteit en oorspronlikheid word lamgelê deur vrees.

Dawid kom vars op die toneel. Na so ‘n lang tyd het hulle pa seker bekommerd geraak oor voorrade en besluit om Dawid by die skape weg te kry en oorlogsveld toe te stuur. Hy arriveer op die toneel en hoor die woorde van Goliat wat Israel se weermag uitdaag. Hy ervaar die effek daarvan op die Israeliete en staan verstom toe hulle wegvlug van die dreigement.

Onder die Isrealiete is die groot beloning wat Saul bekend gemaak het vir die oorwinning van die reus, groot nuus. Die beloning is lewenslange voordeel – die koning se dogter, groot rykdom en vrystelling van belasting vir sy pa. Lewenssukses is gewaarborg in die beloning van die koning vir die man wat die reus oorwin. (v 25)

Dawid vra daarna in vers 26. Hy staan nie ongaangeraak deur die beloning nie en voeg sommer by:

For who is this uncircumcised Philistine that he should defy the armies of the living God?

Sy broer is sommer woedend en sien dit as ‘n belediging vir die soldate van Israel. Hy trap Dawid uit en in sy woorde van tipiese broerbaklei, vertel hy vir Dawid goed wat sy plek is en dat hy hoogstens ‘n toeskouer kan wees. Dawid is na alles net die kleinboet, nog nie eers as soldaat uitgestuur saam met die weermag nie. Dawid se uitdagende houding word aan Saul gerapporteer en Saul roep hom.

Voor Saul, offer Dawid om die reus te veg. Daarvoor is Saul glad nie te vinde nie en soos enige verantwoordelike persoon in daardie posisie wil hy vir Dawid ontmoedig. Maar Dawid steun op sy eie getuienis en vertel van sy noue ontkomings met wilde diere in die veld by die skape. Hy is gewoond om op die Here te vertrou, maar weet ook dat hierdie situasie ernstiger is as wat hy dusver ervaar het.

Ons het almal ons Goliat. Een of ander tyd moet hy gekonfronteer word. Soms is dit ‘n situasie buite onsself – moelike kollegas of werksomstandighede, kinders se dinge, verhoudings, maar dikwels is dit iets binne onsself – vrees, obsessionele gedagtes of bekommernis, onsekerheid, ongeloof, wantroue, woede, siekte van watter aard ookal, bitterheid en verwonding. Goliat staan en daag jou uit, praat jou negatief en moedeloos, breek jou geloof af totdat jy nie meer in staat is om die Almag van die lewende God te sien nie. Jy het ‘n vars perspektief nodig, ‘n nuwe fokus, bewuste optrede. Dis ‘n tree oor die afgrond, ‘n oefening in vertroue en geloof, ‘n vasgryp aan dit wat jy weet die Here kan doen, ‘n opvulling van die Heilige Gees wat nuwe woorde in jou mond sit.

Saul doen wat enige ouer vir sy kind wil doen. Trek vir hom sy eie wapenrusting aan. Hy het die ondervinding. Hy weet wat werk in oorlog. Sy wapenrusting het die toets van die tyd weerstaan. Wat kan nou beter wees as die koning se wapens! Enige ouer sal op enige gegewe tyd van ‘n jong kind se lewe, voel hy is nie naastenby toegerus vir die lewe wat hy moet ingaan nie. Tog kan hy nie ‘n tree verder kom in jou wapenrusting nie. Jou wapentrusting wat die Here oor jare vir jou aantrek, is nie vir iemand anders nie. Dawid het Goliat tegemoet gegaan met sy eie karige wapens.

Stel jou vir ‘n oomblik hierdie toneel voor met die kinematografie van die hedendaagse Hollywood. Hier stap die figuur van Dawid af in die vallei. Ek kan my voostel dat die Israeliese weermag doodstil word soos die nuus versprei dat Dawid na die reus oppad is. Die Filistyne wat sien iets is aan die gang, kom nader en staar ongelowig na die figuurtjie – miskien is hy net die boodskapper wat die oorgawe kommunikeer. Hy is duidelik nie ‘n soldaat nie.

Dan kniel Dawid. Hy moet kniel om die klippies vir sy slingervel op te tel. Hy lyk besonder blootgestel in hierdie omgewing, onbeskermd (sonder ‘n wapendraer soos Goliat het), heeltemal alleen in die vallei wat oor weke ‘n heksebroeisel van vrees en arrogansie geword het. Hy kniel tussen twee reuse – Goliat en Saul (onthou Saul het uitgestaan onder die volk). Hy ignoreer die woud van spiese en skilde wat aan beide kante wag. Op die oomblik wat hy daar kniel is die realiteit van die vyand onderworpe aan die dominansie van sy persepsie van sy God. In Dawid se gemoed (en noem dit verbeelding) is God groter as enige reus wat die wêreld vir hom opdis. Op sy knieë is hy besig om Heilige Gees wapens te kry, en in die oë van almal, teen-intuitief vir enige soldaat wat die gevaar van die oomblik onderskei, weerloos en ‘n oop teiken.

In die oë van die mense is dit dieselfde denkpatroon wat van Goliat ‘n reus maak, wat van Dawid ‘n klein onindrukwekkende figuutjie maak. Hulle sien nie soos God nie. Hulle kyk na die uiterlike. Daaruit maak hulle die afleiding van nederlaag en hulle is almal verkeerd.

In die veld by die skape is Dawid se bewustheid van God gevorm. Hy het Sy Teenwoordigheid ervaar, Sy uitkoms. Hy het met sy lier die grootheid en Almag van sy God besing. In sy verbeelding was God die reus en Goliat klein. Hy kon nie verstaan dat almal wat die lewende God dien, dit nie besef nie.

In daardie oomblik van bizarre omgekeerde magspel, kry Goliat se grootheidswaan ‘n ernstige knou. Toe hy besef Dawid maak gereed om te veg, kon hy sy oë nie glo nie. Hy vaar uit en beledig Dawid dat hy dink hy kom ‘n hond veg met stokkies. Hy vervloek hom en die Filistyne spot en lag en vertel hom hoe hulle sy lyf vir die voëls en die wilde diere sal voer.

Dawid se woorde is die onsigbare swaard wat hy optel, wat geen Filistyn ooit, antiek of modern, kan hoop om te sien nie. Die Naam van die Here. Sy uitdagende houding is Heilige Gees inspirasie wat profeties die nederlaag van die Filistyn uitspel. Dawid besef hy is in ‘n oomblik om die Almag van God sonder wapen te bewys. Dis God se oorlog, God se geveg, God gaan wen – nie Dawid nie. Sy mond is vol van die groot dade van God en die fokus is totaal van aardse wapens afgehaal……for the Lord does not save with sword or spear, for the battle is the Lord’s and He will give you into our hands. (vers 47)

Hy haal die klippie uit, swaai die slingervel en die klippie sink in die reus se voorkop in. Soos die kinderliedjie sê: Net een skoot en die reus was dood. In vers 50 van die hoofstuk staan interessante woorde:

So David prevailed over the Philistine with a sling and a stone, and struck the Philistine and killed him, but there was no sword in the hand of David.

Ek wil amper uitroep – ja, die swaard was in sy mond en natuurlik in God se hand.

Die gevolg – pandemonium. Ons is nog steeds in ons Hollywood-toneel. Die Filistyne se skok, hulle paniek-vlug, die Israeliete se vreugde-skok, oorwinningskrete en buitversameling. Ek dink dis veilig om te sê dat daardie dag nie verloop het, soos enigeen in daardie twee kampe verwag het nie. Dis ‘n Goddellike ingrepe – iets nuut, onverwags, onbekend. Die vrouens sing.

Dawid keer terug na Jerusalem met Goliat se kop as die simbool van sy oorwinning. Die voëls en wilde diere het sekerlik sy lyf opgevreet, net soos hy voorspel het met Dawid gaan gebeur.

Hierdie oorwinning is triomf op meer as een vlak. Dit het ‘n effek op die ganse volk. Israel was op die punt om sy identiteit as God se volk en sy wonderwerk-geskiedenis prys te gee. Dawid se sukses het invloed in die publieke sfeer gehad, net soos ons eie sukses, privaat sowel as publiek invloed uitoefen.

Ter afsluiting – wat wil jy hê? Oorwinning oor Goliat en die buit, plus die beloning en glorie wat daarmee gepaard gaan. Alles saam die waarborg van lewenssukses.

Kies nou – hemel en aarde word as getuie geroep – kies die lewe, kies die Woord, kies jou getuienis van oorwinning, versamel jou bodemklippe…..

 

 

 

 

40. ‘n Geskenk vir jou – direk uit God se Hand.

Pinkster is ‘n heerlike Christenfees om te vier en krag uit te put. Daar is onder verskeie Christene ‘n begeerte om weer te assosieer met die Joodse feeste en ek dink dis doodreg want ons wortels is in die Ou Testament. Dit is egter belangrik om die volheid van Jesus se koms, wat die feeste soveel meer betekenis gegee het, te erken en te vier. ‘n Fees soos Pinkster (wat eintlik met die begin van die oestyd assosieer word) is propvol betekenis, veral na die gebeure van Pinksterdag in Handelinge 2.

In Kolosense 2:16 en 17 word hierdie feesvieringe van die Jode genoem.

Let no one judge you in food or in drink or regarding a festival or new moon or Sabbaths, which are a shadow of things to come, but the substance is of Christ.

Die inhoud van ons feeste is Christus en ons kan nooit die feeste vier sonder die “substansie” van die volle betekenis van Jesus se koms nie. Die kruisiging staan sentraal – altyd. En net in die mate waartoe Hy die middelpunt bly, kan ons saam met die Jode feesvier. Die Ou Testamentiese feeste was net ‘n skaduwee van hulle vervulling in Jesus en verder nog is ons feeste net ‘n skaduwee van wat ons in die Teenwoordigheid van God ervaar. Onthou dis vir die teenwoordige tyd. Die fees in jou hart, met ‘n bewuswording van God se teenwoordigheid en die openbaringskennis wat daaruit vloei, is die doel van feesvier.

Net vir agtergrond kyk ons na die Joodse Fees wat met Pinkster geassosieer word – ook genoem die Fees van die Weke. Die volk moes 7 weke tel van die uittog uit Egipte (die Paasfees) tot by hierdie fees wat die eerste bloeisels van die Oes vier. Dit was een van die drie (uit 7) feeste wat verpligtend was vir alle Joodse mans, saam met die Paasfees en die Fees van die Tabernakels (Loofhuttefees) . Laasgenoemde was die dankfees aan die einde van die oes.

Pinkster is op die 50e dag na die Paasfees gevier, ‘n tyd van vreugdevolle, partytjie-atmosfeer en die waai van die eerste gerwe van die oes.

Die Fees van die Weke word dikwels met die gawe van die wet in Exodus 19 geassosieer. Dit word soms in Joodse kringe die Fees van die Openbaring genoem. Die wet het die hart van God geopenbaar. Die wet is nie gegee om die mens se tekortkominge vas te vat nie. Dit was die maatstaf van ‘n verhewe lewe, ‘n gelukkige lewe want vir enigiemand wat die wet kon onderhou, was daar nie moeilikheid, vrees of bekommernis nie. Ons onvermoë om die wet te onderhou, het ons afhanklikheid van die inwerking van God se Gees onderstreep. Ons het al gesê: God is die God van jou verhouding met Hom. Hy bepaal, lei, red en onderhou. Daarom het Hy die Heilige Gees kom voorstel.

Om die volle prentjie van die Heilige Gees te kry, is dit nodig om Jesus se woorde en lering daaroor te ken. Gaan saam met my terug na Matteus 3 en die prentjie by die Jordaan toe Jesus gedoop is. (Moet asb nie dat kerkleerstellinge oor die doop nou jou prentjie verdof nie – hierdie is belangrik – ons kyk na die Skrif net soos dit geskryf staan).

God as ‘n drie-eenheid openbaar Homself by die geleentheid. Praat van ‘n defining moment dan is hierdie een van die uitstaandes in die geskiedenis van die mensdom. Kan julle sien hoekom die duiwel hierdie kragtige openbaring van God wil kleur met ‘n omstredenheid in kerkleerstelling?

Die doop van Johannes was ‘n bekeringsdoop en kan dus beskryf word as ‘n “sondaarsdoop”. Waarom moes Jesus dan gedoop word, as Hy soos ons weet, sonder sonde is. Vir die Jode was die doop heeltemal onnodig. Dit was net vir “nuwe” Jode (proseliete) wat uit die heidendom hulle tot die Joodse geloof bekeer het. In die tyd van Johannes se bediening het al hoe meer tradisionele Jode hulle aan die doop onderwerp in ‘n nuwe soeke na God en ‘n bewuswording van hulle sonde. Hierdie nasionale soekersbeweging het groter en groter geword en Jesus het Homself vereenselwig met die mense vir wie Hy gekom het.

Johannes het klem gelê op die Messias wat kom-boodskap en dit was die teken van Jesus om Homself te openbaar. HIerdie gebeure van Matteus 3 was die loodsing van Sy bediening op aarde. Toe Hy uit die doopwater opkom het die hemele oopgemaak en die Gees van God het op Hom neergedaal. Die Heilige Gees is nie ‘n duif nie, dit was net vir daardie visioen in die vorm van ‘n duif om dit iets konkreet te maak, sodat God in Sy drie-eenheid openbaar word. Dit is die wonderlike verwagting van God in Sy volle openbaring – Jesus, Heilige Gees en die goedkeurende stem van die Vader.

Die Heilige Gees wat op Jesus afdaal, het Hom toegerus vir die werk wat kom. Direk daarna is Hy wildernis toe en het Hy sy konfrontasie met die duiwel gehad. Boosheid en leuens kan nie sonder die inwerking van die Heilge Gees oorwin word nie. Die aanhalings van die Skrif deur die duiwel was so uit konteks dat dit slegs as leuens beskou kan word. Dis die Heilige Gees wat die Woord in jou lewendig en kragtig hou, sodat jy die leuens kan onderskei.

Dit sê Jesus direk in Johannes 6:63: NKJV (New King James Version)

It is the Spirit who gives life, the flesh profits nothing. The words I speak to you are spirit and they are life.

Super-belangrike woorde! Lees gerus verder – ‘n moeilike byeenkoms. Baie dissipels verlaat Jesus omdat hy aanstoot gee met sy woorde oor Sy vlees wat geëet moet word en Sy bloed wat gedrink moet word. Die twaalf bly oor en in Sy moedelose laagtepunt vra Jesus of hulle nie ook maar wil weggaan nie. Hier kom die goue woorde van Petrus wat in my hart weerklink: (Nuwe Afrikaanse vertaling)

Here na wie toe sal ons gaan? U het die woorde wat ewige lewe gee. En ons glo vas en en ons weet dat U die heilige van God is. [Johannes 6:68]

[Herinner: definisie van heilig = afgesonder vir spesifieke doel en definisie vir ewig = nie net tydsgewig nie, ook goddellik, substansie, betroubaar, kan daarop staatmaak = die lewe wat God gee]

Hoekom kon Petrus sulke woorde van krag en waarheid spreek in ‘n atmosfeer van soveel kritiek en rebellie. Dit was die werking van die Heilige Gees.

Op ‘n ander geleentheid spreek Petrus sy oortuiging van geloof in Jesus as die Seun van God uit en Jesus sê direk:

Vlees en bloed het dit nie aan jou openbaar nie, maar My Vader wat in die hemele is. [Matteus 16:17]

Dis nie woorde uit onsself nie. Die Heilige Gees gee ons woorde om te spreek. Dit weet ons uit Jesus se eie lering in Johannes 16: 5 – 15.

Toe die dissipels bekommerd was oor wat hulle moet sê voor die gereg wanneer hulle as Christene vervolg word, was hulle verseker van die wysheid van die Heilige Gees.

Soms as die lewe druk, dan voel ek ek wil Jesus self hoor praat. Hoofstukke 14 – 17 in Johannes is wonderlik daarvoor. Dit voel asof Hy jou vasdruk en troos. Net soos daar by Sy dissipels, ken Hy die hartseer en spanning van die lewe.

Bewus van die hartseer wat Sy woorde van afskeid in Sy dissipels se harte veroorsaak, troos Hy hulle met die Heilige Gees. Hy gebruik woorde soos, waarheid, voordeel, helper, oortuiging.

Hierdie is die ewige lewe, die Goddellike lewe. Om waarheid te ken is om vry te wees van die leuen van die wêreld. Klein praktiese voorbeeld – dis baie moeite om te lieg, jy moet konsentreer om jou leuen in stand te hou, jy word ‘n gemartelde gevangene van jou eie storie. Die Heilige Gees oortuig jou van waarheid en die gevolglike vryheid is verligting en vreugde. So is dit ‘n vreugde om jou lewe met waarheid te deurdrenk. My man het altyd vir my seuntjies gesê na aanleiding van die gordel van waarheid in Efesiërs 6 se wapenrusting: Praat die waarheid anders val jou broek af! Jy sal in die skande kom met leuens.

Die waarheid is dat dit voordelig is dat ons Jesus nie kan sien nie, want nou het ons die Heilige Gees. Hy werk in ons, nader as ‘n fisiese mens, om ons te help en te oortuig van die liefde van ons Vader. Jesus sê verder in Johannes 14 : 26 dat die helper, die Heilige Gees ons sal herinner aan Sy woorde en ons leer.

Die Heilige Gees sal jou van sonde oortuig – in die volmaakte liefde van die Vader wat Sy seun gegee het, as offer vir jou sonde. Moenie toegee aan die duiwel se aanklagte van sonde wat skuld skep en jou lamlê nie.

Die Heilige Gees was Jesus se “persent” aan Sy dissipels (ons ingesluit) om hulle nooit alleen te laat nie. Sy woorde in Johannes 14:26:

But the Helper, the Holy Spitit, whom the Father will send in My name, He will teach you all things and bring to you remembrance all things that I said to you.

Die apostels is deurgaans gevul met die Heillige Gees in hulle bediening soos in Handelinge 13:52 vermeld word:

And the disciples were continually filled, throughout their souls, with joy and the Holy Spirit.

Die Heilige Gees is die belofte van die Vader. Exodus 34:14 (NLT – New Living Translation)

For He is a God who is passionate about his relationship with you.

 

Is dit nie pragtige antieke woorde van krag en vreugde nie?

39. Alles het verander – kyk dis nuut!

Die diep hartseer en skok van die Kruis daardie donker Vrydag, is opgevang in die verstommende gebeure die Sondag en die heerlike meesleurende nuus van die verskyning van Jesus aan ‘n wye verskeidenheid mense. Hy het opgestaan, Hy leef, Hy is alles wat Hy gesê het Hy is. Alles wat almal geglo het, het onherroeplik verander. Hulle het God aanskou en beleef in Sy oorwinning oor die dood en Hy het nog ‘n belofte gemaak vir die tyd wat volg. Hy gaan nooit weer weg nie. Hy sal altyd by hulle wees. Die opdrag kom – gaan wag in Jerusalem.

Elke wedergebore kind van God het die Heilige Gees in hom. Wedergeboorte kan nie plaasvind sonder die Heilige Gees nie. Die Heilge Gees werk in jou lank voor wedergeboorte of bekering. Dit is die Gees van God wat in jou werk om jou te lei tot die besluit en jou trek na Jesus toe. Jesus self het gesê: Niemand kom na My toe as die Vader hom nie trek nie. [Johannes 14:6.]

Die Hebreeuse woord vir gees is pneuma wat wind of asem beteken en word so gebruik in die gesprek van Jesus met Nikodemus in Johannes 3. Vir my is dit ‘n wonderlike beskrywende gedagte om aan die Heilige Gees te dink as die asem van God, daardie lewendgewende teug wat my diepste wese vul. In Openbaring 11:11: word dieselfde woord gebruik om die Goddellike asem van lewe te beskryf. Ook in Amos 4:13 praat dit van die Gees of wind.

Die Heilige Gees kom alreeds in Genesis 1:2 ter sprake:  And the Spirit of God was hovering over the face of the waters.

Daar in die geboorte van die aarde, die skeppende, magtige aktiwiteit van die Godheid oor die chaos, reeds daar sien ons die karakter van die werking van die Heilige Gees in die chaos van hierdie wêreld. As Hy vir die oseane en die gebergtes hulle plek bepaal, hoeveel te meer in die onmoontlike van jou lewe. Die asem van die Almagtige in jou.

Paulus bid in sy gebed vir die Efesiërs in die 3e hoofstuk van die sendbrief vir hierdie vervulling. Luister na die Message vertaling:

And I ask that with both feet planted firmly on love, you’ll be able to take in with all Christians the extravagant dimensions of Christ’s love. Reach out and experience the breadth! Test its length! Plumb the depths! Rise to the heights! Live full lives, full in the fullness of God.

God can do anything you know – far more than you could ever imagine or guess or request in your wildest dreams! He does it not by pushing us around but by working within us, his Spirit deeply and gently within us.

As jy die voller omvang van hierdie bevrydende en reddened woorde wil begryp, lees saam met my die Amplified vertaling.

That you may really come to know, practically through experience for yourselves, the love of Christ, which far surpasses mere knowledge: that you may be filled [through all your being] unto all the fullness of God – may you have the richest measure of the divine Presence and become a body wholly filled and flooded with God Himself.

God self binne-in jou! Besef dit ten volle – net sodat jy weer kan juig in die Een met wie ons nou te doen het!

In Lukas 24:45 open Jesus die verstand van sy dissipels sodat hulle die Skrifte kan verstaan. In Johannes 20: 22 het Jesus op sy dissipels geblaas en gesê: Ontvang die Heilige Gees. Met die asem van Jesus en Hy wat Sy woorde lewend maak, is die dissipels toegerus.

Maar nou: In vers 49 van Lukas 24 sê Hy:

Behold I send the Promise of My Father upon you; but tarry in the city of Jerusalem until you are endued with power from on high.

Hierdie is die sleutel tot die gebeure van Handelinge 2. Die belofte van die aandoening met krag word in Handelinge 1 by die Hemelvaart herhaal. Jesus belowe die doping in die Heilige Gees en sê spesifiek in vers 8:

Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilge Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem, sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot aan die uithoeke van die wêreld.

Daar is geen twyfel dat die dissipels reeds vervul was met die Heilge Gees. Die belofte van die Vader aan Jesus, was die aandoening van krag wat plaasgevind het op Pinksterdag. Dit was daardie Heilge Gees aanraking wat nodig is vir bediening. Net soos Jesus daar in die doopwater in Matteus 3 ontvang het, sou die 120 op Pinksterdag ontvang.

Jesus as die tweede persoon van die Godheid is met die asem van God gebore. Die Heilige Gees was in Hom. Johannes die Doper was met die Heilge Gees vervul van sy geboorte af. [Lukas 1:80.]

Dit is dus duidelik dat die gebeure van Pinksterdag ‘n afsonderlike, spesiale vervulling met die Heilige Gees was, soos wat Jesus belowe in Handelinge 1:8. Dit was die kragaandoening om die kerk te begin. Regdeur Handelinge is die gebeure van Pinksterdag herhaal om met oortuiging en wysheid van woorde, die goeie nuus aan Jode, owerhede en heidene te bring. Dit was in werklikheid die kickstart van die kerk – wegspringkrag. Dit was die profesie van Johannes die Doper toe hy Jesus aan sy dopelinge uitwys en sê:

Daar is die Lam van God. Hy sal julle doop met die Heilige Gees en met vuur.

Die mense wat in die bokamer bymekaar was het op die Here gewag sonder om te weet wat gaan gebeur. Hulle het met blinde verwagting en gehoorsaamheid die buitengewone dag ervaar. Dit is al wat nodig is om die besondere ervaring te beleef. Tonge van vuur het op elkeen gekom – ‘n simbool van die geestelike verdeling van die Godheid en die toerusting van die individu. Die krag van die kerk van Christus lê duidelik in die individuele mense en hoef nie by ‘n organisasie gesoek te word nie. Die krag van die organisasie lê in die saamkom van die Heilige Gees-vervulde individue wat in eenheid die doel van die evangelie nastreef.

Andrew Murray in sy boek The Full Blessing of Pentecost stel dit so: (pp 1,2)

It is the will of God that everyone of His children should live entirely and unceasingly under the control of the Holy Spirit. Without being filled with the Spirit, it is utterly impossible that an individual Christian or a church can ever live and work as God desires. This blessing is prepared for us and God waits to bestow it. Our faith may expect it with the greatest confidence.

Hy sê verder : Every day should be a Pentecostal season in the Church of Christ.

Op die dag van Pinkster sê Handelinge 2:4:

….. is almal met die Heilige Gees vervul en hulle het in ander tale begin praat soos die Heilige Gees dit aan hulle gegee het om onder sy leiding te doen.(Nuwe Afrikaanse vertaling)

By die toring van Babel in Genesis 11 sê God:

Hier is hulle een volk en almal het een taal. Hulle het nog maar net begin om iets te doen. Hierna sal niks wat hulle beplan vir hulle onmoontlik wees nie. Kom laat Ons afgaan en verwarring bring in hulle taal, sodat die een nie die ander verstaan nie.

Op die dag van Pinkster het daardie groot Ons (God as drie-eenheid) sy volk geseën met ‘n eenheidstaal. Die woorde van Genesis staan deur al die eeue. Net soos God die mensdom verdeel het met taal, so het Hy Sy volk verenig met taal. Die taal van die kerk van Christus is Heilige Gees – taal. Dit is ‘n taal wat oor al die tale van die aarde tot elkeen van die verskillende volke wat daardie Pinksterdag byeen was, kon spreek. Eenvoudige ongeleerde Galileërs (nie as so intelligent beskou nie) is deur die Heilige Gees met taal toegerus om die taalverskeidenheid van die volke te oorkom. Toe die taalkwessie aangespreek is, toe kom die profetiese in Petrus na vore en hy preek Jesus uit die profete van ouds sodat 3000 tot bekering. Sy praktiese raad in vers 38 gee die basiese “resep” vir die bekeerlinge:

Bekeer jou, en laat jou doop en jy sal gedoop word met die Heilige Gees.

Vers 39 beklemtoon dat dit vir almal is – die belofte is vir jou en jou kinders en almal wat ver is, vir soveel as wat deur die Here geroep word. Vers 47 – daar is daagliks by die kerk gevoeg. ‘n Heerlike herlewing wat die geskiedenis swaai en die bediening van Jesus vestig tot ‘n kragtige kerk wat vandag nog die goeie nuus van genade en liefde verkondig.

Twintig jaar na die gebeure van Pinksterdag vra Paulus vir die Efesiërs of hulle die Heilge Gees ontvang het [Handelinge 19] . Hulle onkunde lei hom om hulle in die naam van Jesus te doop. Hy bid vir hulle en hulle ontvang die gawe van die Heilige Gees [vers 6]:

And when Paul had laid hands on them, the Holy Spirit came upon them and they spoke with tongues and prophesied.

Die uitstorting van die Heilige Gees het dadelik reaksie uitgelok – ook negatief. Die krag van die kerk is met hardheid en bose teenstand uitgedaag. [Handelinge 19:9] Maar die kerk moes volhard en na twee jaar het almal in Asië die boodskap van Jesus gehoor. [Handelinge 19:10]

Die gebeure van Pinksterdag is deur die eeue op baie maniere gereduseer tot onbelangrik, ontoepaslik en onnodig. Tog kan dit nie ignoreer word nie. Dis vir elkeen en die begeerte na krag in jou geestelike lewe ontsluit hierdie bron. Lees die Woord met ‘n hartsbegeerte om te verstaan en te ervaar. Die beste manier is saam met jou persoonlike Leermeester/Rabbi daar in jou binnekamer alleen. Dit is Jesus se grootste en beste geskenk. Hy sê in Lukas 11:13.

As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee – die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir die wat vra.

As hierdie lering vir jou vrae en onsekerheid bring – skryf vir my asb.

Ons gesels verder.