22. Nagmaal vir Paas – die ete vir die Fees.

Al vier evangelies vertel die verhaal van Jesus en sy dissipels se laaste maaltyd voor die kruisiging. Dit is duidelik ‘n bevestiging van die belangrikheid van hierdie gebeure.

Die maaltyd vir die Paasfees word in Exodus 12: 1-14 ingestel. Dit was die eerste maand van die Hebreeuse jaar. Die fokuspunt van die maaltyd was ‘n jaaroud skaap of boklam, perfek, sonder skete, wat geslag en gebraai is. Die lam moes afgesonder en uitgesoek wees voor die slagting en op die voorgeskrewe dag teen skemer geslag word. Van die bloed van die lam is aan die deurposte gesmeer en daarna is die braaivleis saam met ongesuurde brode en bitter kruie geëet.

In vers 14 word dit voorgeskryf dat hierdie maaltyd in herinnering aan die uittog uit Egipte en die vryskelding van die dood van die eersgeborenes daardie nag vir die geslagte wat kom gevier moet word.

You shall keep it as a feast by an everlasting ordinance.

Die kruie was of peperwortel of perdeblom (Afrikaans vir dandelion) of witloof, (Afrikaans vir endive), wat saam met die brood geëet is. Dit is in hierdie bakkie bitter kruie wat Jesus en Judas saam die brood geweek het, toe die profesie van Jesus waar word oor wie die verraaier is. Hierdie kruie was die simbool van die lyding as slawe in Egipte. Die brood, ongesuurd, ‘n simbool van die suiwering wat gedurende die sewe dae Fees van die Ongesuurde Brode, wat die Paasmaaltyd voorafgegaan het, geëet is.  Dan was daar dikwels ook die mengsel van appels, neute en granate  wat hulle moes herinner aan die stene van klei wat hulle in Egipteland gemaak het, met kaneelstokkies wat daar in steek as simbool van die strooi wat gebruik is.

Dit was die elemente van die Paasmaaltyd.

Maar, in al die evangelies word die voorbereiding van die lam weggelaat, en ons kan aanvaar dat die laaste maaltyd van Jesus en sy dissipels bestaan het uit brood, wyn en kruie en die neutmengsel. Johannes beklemtoon die feit dat hierdie maaltyd voor die Paasfees plaasgevind het en dat Jesus gesterf het op die uur wat die lammers  by die tempel geslag is. Weer eens die perfekte uitvoering van die plan wat al so lank terug in die Tuin en die woestyn tabernakel aangekondig is.

Die atmosfeer van hierdie verhaal word deur Jesus self bepaal – voorbereid en berekend. Niks is ‘n verrassing nie. Hy kommunikeer voortdurend en alles wat hy sê is om hierdie groepie voor te berei op wat kom. Hy voorspel die verraad van Judas (Matt 26: 20-25), Hy voorspel Petrus se verloëning, Hy voorspel die verskriktheid van die dissipels na die kruisiging (Matt 26: 31-35):

Daar staan geskrywe: Ek sal die Herder doodmaak en die skape van sy kudde sal uitmekaar gejaag word.

Na die inhegtenisname van Jesus was Petrus een van die dapperes wat Johannes in die hof van die hoëpriester ingevolg het. Johannes was die seun van prominente en welvarende vishandelaars – sy pa het heel moontlik ‘n fabriek gehad wat vis in sout ingelê het en Johannes moes dit aflewer – daarom het die wagte by die hoëpriester se huis hom geken en toegelaat dat hy en Petrus nader aan die plek waar Jesus gekonfronteer is, kon kom. Hy het sy bes gedoen om naby Jesus te bly, daarom kon Jesus hom sien nadat hy drie maal ontken dat Hy Jesus ken.

Die maaltyd was ‘n kosbare tyd saam met Sy dissipels. Jesus tree op asof Hy lankal vir daardie oomblik voorberei het. Hy het Sy laaste opdragte gegee en weer gesê dat Hy gaan doodgemaak word. Hy het Sy opstanding voorspel en gesê Hy sal hulle vooruitgaan na Galilea. Hy het geweet dat die skok van die gebeure wat kom hulle daar in Jerusalem sal lamlê, dat hulle nie op die Sabbat mag reis nie en eers na die Paasfees terug na Galilea sou gaan.

In die verse wat vertel van die voorbereiding van hierdie maaltyd, sien ons dat niks onverwags plaasvind nie. Die dissipels moes ‘n naamlose vriend van Jesus uitken en hom vir die bokamer vra. Die teken om die man te herken, was dat hy ‘n pot water dra. ‘n Man wat ‘n waterpot dra sou uitstaan in enige menigte mense. ‘n Waterpot op die skouer was ‘n vrou se werk. Hy sou aan hulle ‘n bokamer beskikbaar stel. Die gewone huise in Jerusalem het 2 kamers gehad, ‘n grote onder en ‘n kleiner een bo-op wat met ‘n buitetrap bereikbaar was, wat as stoorkamer, gastekamer of gebedsplek gebruik is. Dit was ook nie buitengewoon dat ‘n rabbi met sy leerlinge daar in gesprek gesit het nie.

Gedurende die maaltyd is daar drie uitstaande oomblikke. Selfs in die skaduwee van die kruis, oorheers persoonlik ambisie en is daar ‘n stryery oor wie die grootste in die Koninkryk sal wees (Lukas 22: 24-30). Dit illustreer die feit dat voorafkennis nie altyd ‘n mens voorberei om reg te reageer nie. Die aankondiging van die verraad was ‘n oomblik waarin almal skielik aan hulleself getwyfel het en duidelik onbewus van Judas se planne was. Die derde een is die oomblik toe Jesus bid en die brood breek. Die woorde wat Hy toe gespreek het, was nie heeltemal nuut nie. Die dissipels het al voorheen gehoor dat hy praat van Sy liggaam wat geëet moet word en Sy bloed wat gedrink moet word.

Die lering van Jesus in Johannes 6 aan die Jode in die sinagoge in Kapernaum is die kern van die Nagmaal wat ons vandag vier.

In Johannes 6:52 – 56 verduidelik Jesus uitvoerig dat Hy die Brood van die Lewe is en dat Sy liggaam ware voedsel is en SY bloed ware drank. Hy verklaar dat iemand wat nie Sy liggaam eet nie en Sy bloed drink nie, nie waarlik deel aan hom het nie. Wie dit wel doen, het die ewige lewe. Dit was juis ‘n gesprek van Jesus wat baie mense afgeskrik het. Hier by hierdie besondere maaltyd herhaal Hy daardie gesprek in Kapernaum.

Die woorde van Jesus, word in 1 Korintiërs 11 deur Paulus ge-ego. Die eerste boek van Korintiërs is voor die Evangelies geskryf. Onthou Paulus het na sy bekering 3 jaar in Arabië deurgebring en onder die leiding en lering van die Heilige Gees sy bedieningsopdrag ontvang. Toe hy terugkom het hy in Jerusalem met die apostels kom praat en duidelik by hulle sy openbaringskennnis bevestig. Ek kan my net voorstel dat hy aan hulle lippe gehang het, hulle wat hierdie Jesus wat hy op so ‘n dramatiese wyse op die Damaskuspad leer ken het, in Sy menslike liggaam geken het.

Daarom kon hy met outoriteit die lering oor die nagmaal gee. Dit gaan weer eens oor jou hart. Dis nie ‘n leë ritueel nie. Allermins, wees gewaarsku! Hy verduidelik hoe ons, met oorleg en verootmoediging, waardig deelneem aan die brood en wyn. Die nie iets misties of vaag nie. Dit is die geloofsbesluit dat hierdie jou deelmaak van Jesus self en jou identifiseer as eensgesind in Sy lyding, en daarom ook die krag losmaak wat daar in Sy bloed, naam en woord is. Die nagmaal as geloofsmaaltyd het krag vir uitkoms en genesing. Ons glo en ons sal nie vergeet nie. Die blote eet is ‘n geloofsbelydenis en kan nooit ondeurdag plaasvind nie. Terwyl mens die brood eet en die beker in jou hand neem, bely jy aktief die volle voordeel van die kruis se reddingsdaad, vergifnis, krag, genesing, oorvloed en voorsiening.

Vers 28 van 1 Korintiërs 11 vra dat jy jouself moet ondersoek sodat jy nie ‘n oordeel oor jouself drink nie. Bely jou sonde en wees betrokke in jou gemoed. Die waarskuwing is nie iets om te vrees nie, maar om die leegheid van ‘n blote ritueel te verhoed.

Die nagmaal is dramatiese aksie, die doel is om te herinner aan Jesus wat nie dood is nie, maar opgestaan het om self met ons in verhouding te wees. Dis daarom nie net ‘n herinnering nie, maar in ‘n seker sin ‘n konfrontasie met die opgestane Jesus om in ‘n nuwe verhouding met Hom te staan. Hierdie verhouding hoef nie net in ‘n simboliese maaltyd gevier word nie, maar in ELKE maaltyd wat ons Sy voorsiening geniet. Hy is immers ons God, nie net by die nagmaaltafel nie, maar by elke tafel waar ons eet.

Onthou laastens, dit is ‘n Fees. Dis ingestel om jou redding uit sonde en die leegheid van die lewe te vier. Deuteronomium 16: WEES BLY! Dis ‘n opdrag. Tel die beker op en sê: HESED – God is goed. Ek juig oor Sy liefde, ek juig oor die KRUIS, ek juig oor die jaar wat voorlê en my toekoms.

Ons juig saam!

21. Die God van die Fees – the Lord of the Dance.

Ons is nog nie klaar met feesvier nie! Ons weet nou dat die antieke Hebreeuse kalender in feeste ingedeel is om die goedheid en voorsiening van die Here te vier en nie te vergeet nie. In der waarheid – partytjies van vreugde om na uit te sien.

Stel jou voor die Vader wat dans. Lustig opspring en tiekie draai. Dis wat die Hebreeuse woorde beteken in Sefanja 3:17:

He will rejoice over you with joy; He will exult over you with singing.

Die Afrikaanse vertaling sê Hy jubel en juig oor jou.

Ons weet Jesus het hierdie feeste gevier – hier en daar in die Evangelies, word hierdie feit genoem. Matteus 26:18 toe Hy die dissipels stuur om die huis voor te berei vir die laaste Paasfees voor die kruisiging. In Lukas 2:41 gaan Hy saam met sy ouers na Jerusalem om die Paasfees te vier, soos dit die gewoonte was.

Jesus het ook dikwels van ander partytjies gepraat. Hy is dikwels na partytjies uitgenooi en mens kan jou net voorstel dat die skinderstories geloop het. Die kerkleiers het juis ‘n probleem gehad met die mense met wie Hy gemeng het, en het Hom openlik beskuldig dat Hy belastinggaarders en sondaars sy vriende noem. Heiligheid beteken tog juis afsondering vir ‘n spesifieke doel en daarom het die Jode van die tyd hulleself fisies en letterlik van enigiets wat hulle as onheilig beskou het, afgesonder.

Om hierdie praatjies hok te slaan, het die Jesus 3 stories in Lukas 15 vertel wat almal op ‘n partytjie – ‘n jolige fees met baie uitgenooides eindig. Dit sluit nie eers die storie (gelykenis) van die groot huweliksbanket in nie. Dit is in Matteus 22, waar Jesus Sy Koninkryk vergelyk met ‘n groot bruilofsfees met nuwe uitnodigings, waar die uitnodigings uitgestuur is op grond van die GENADE van God en die VERSOENING van Jesus aan die kruis.

Lukas 15  – Jesus vertel van die groot vreugdefees as die Herder sy verlore skaap opspoor. Hy nooi vriende en bure en sê: Kom juig saam. Die vrou wat haar muntstuk verloor, vier fees saam met vriende en bure as sy dit terugvind. In albei hierdie gevalle noem Jesus die vreugde in die hemel oor die sondaars se bekering. Insluitende feeste, nie uitsluiting soos die kerk van destyds en die kerk van nou? Hoe tuis voel die ware soekers, sondaars en verwerptes in ons kerke? Is ons al te heilig vir hulle of kan hulle maar die vrae vra en die twyfel uitspreek in ‘n veilige hawe van liefde en aanvaarding?

Dan kom Jesus met die storie van die verlore seun – so bekend – oppas vir oorbekendheid en so ‘n gemakzone in die storie dat jy niks nuut kan sien nie. In hierdie storie is welvaart geen probleem nie. Die seun kon sy deel kry en weggaan en die vader en oudste broer het aangegaan met die boerdery. Die seun se deel is uitgemors, sodat niks oorbly en hy keer in armoede en vernedering terug. Nogtans is daar ‘n vetgemaakte kalf (simbool van welvaart en gasvryheid), bediendes en genoeg om ‘n groot fees op kort kennisgewing te hou.

Die seun het daar by die varke geland en ‘n plan uitgedink om ‘n laer status in die veilige hawe wat hy geken het, te gaan uitonderhandel. Let daarop dat hy ‘n hele belydenis uitdink en toe hy dit aan sy pa oordra, net halfpad kom daarmee. Sy hele plan om sy terugkoms te verdien word kortgeknip met die opdragte aan die bediendes wat die totale herstel van die seun se plek in die huis aankondig.

Terwyl jy nog onder die indruk van jou sonde is, verseker die bloed van Jesus jou totale herstel uit die put van jou vernedering. Die fees word beskryf as ‘n jolige danspartytjie met musiek:  vers 23 – 25 van Lukas 15. Die oudste broer se jaloesie, bitterheid en verbeelding (hy is die een wat opmerk dat sy broer seker sy geld op hoerery spandeer het, terwyl hy die wonderlike voorbeeld is wat nog glad nie saam met sy vriende fees gevier het nie) hou hom buite. Die pa, (hy het nooit gewonder waarheen die geld is nie, want hy het genoeg bronne) kom uit om die oudste broer se besware aan te hoor. Hy wil hom deel maak van die vreugde en herinterpreteer sy woorde in die lig van sy vaderhart. Die oudste broer moet inkom en saam feesvier oor dit wat hy nog altyd gehad het, en oor die broer wat dood was en nou weer lewe. Die pa wil sê: Ag los jou kleinlikheid. As jy wil vriende nooi en partytjie hou is dit nie ek wat jou keer nie. Kom juig saam, geniet jouself, deel in die oorvloed.  Jou uitsluiting is JOU keuse – nie hoe ek dit bedoel het nie.

Wie is hierdie God wat jou aanmoedig tot blymoedige feesviering? Kom ons hoor uit Sy eie mond wie Hy is. As jy dit hoor, sal jy genoeg rede hê vir feesvier. In Exodus 33 pleit Moses vir die volk na die Goue Kalf episode. Laat my toe om net in kort die regte perspektief hier te gee.

Die bou van die goue kalf was nie ‘n poging om afgode te aanbid nie. Die volk het probeer om God te eer met die kalf. Dit is trouens met hulle beste goud en silwer gedoen. In Exodus 32:4 word dit duidelik uiteengesit: die volk sê: Hier is jou God wat jou uit Egipteland uitgelei het. Aaron kondig onmiddellik ‘n fees aan en onderskei nie die vleeslike poging tot aanbidding nie. Die partytjie word ‘n aanstoot voor die Here omdat dit die grote God in die bekende vorm van ‘n Egiptiese beesgod in forseer. Dis nie ‘n fout wat net deur die onkundige volk van ouds gemaak is nie. Ons loop dieselfde gevaar. Ons druk God in ons eie vorm van gemak in, sodat ons nie uit ons gemakzone geruk kan word en Hom op SY manier aanbid nie.  Net ‘n nederige onderwerping aan Sy Woord, kan mens bewaar van jou eie Fariseerskap. ‘n Oop gemoed, ‘n sagte, leerbare gees (Engels: teachable spirit), gehoorsaamheid aan Sy opdragte, geopende oë, gesalfde ore – alles produkte van die Heilige Gees se oortuigingswerk en ‘n aflegging van vooroordeel en vooropgestelde idees.

God bly groter as wat jy Hom in jou wildste drome en verbeelding kan voorstel.

Exodus 34:6. Ek weet julle het hierdie al gehoor. Moses is op die berg Sinai en vra om God te sien. God laat hom Sy rugkant aanskou want geen mens kan God sien en leef nie. Uit hierdie hoogs uitsonderlike en bo-natuurlike ervaring kom Moses met ‘n blink gesig by die volk en hulle vra hom hoe LYK God. Hy noem een woord – HESED   [uitgespreek = gessed].

And the Lord passed before him and said: The Lord, the Lord God, merciful and gracious, long-suffering, and abounding in goodness and truth, keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children and the children’s children to the third and the fourth generation.

Afrikaans: Ek die Here, die barmhartige en genadige God, lankmoedig, vol liefde en trou, Ek betoon my liefde aan geslagte en geslagte….en verder.

Al hierdie eienskappe van die Here kon met die een woord opgesom word. Die karakter van God was wat Moses gesien het. Het jy al gedink wat sien God as Hy na jou kyk? Tipies menslik kyk ons na die uiterlike, klere dalk eerste, dan gesigsuitdrukking en houding, dan eers ingesteldheid en geaardheid. Die Engelse vertaling gebruik die woord LOVING-KINDNESS om hesed te vertaal. Hierdie woord word 240 keer in die Ou Testament gebruik, veral in die Psalms, volgens my Bybelwoordeboek (Vines) een van die belangrikste woorde in Ou Testament teologie. Die Septuagint (die Griekse vertaling van die Ou Testament) gebruik mercy (eleos). In meer moderne vertalings word genade, guns, standhoudende liefde en net liefde ook gebruik. Duidelik ‘n begrip met ‘n wye betekenisnuanse. Ons soek die beskrywing vir ‘n Almagtige God – die moderne tale versamel woorde om die rykdom van HESED te interpreter.

Die gebruik van HESED in Exodus 34 kan die ganse verbondsgeskiedenis van Israel met die Here opsom. Dit is Sy mees sentrale karaktertrek. Daar word in die ou Hebreeus ook ‘n ewigheidselement daaraan gevoeg – geslagte en geslagte.  Dis hierdie God, wat Homself in terme van Sy liefde, genade en guns (onverdiende goedgesindheid en ‘n gewilligheid om in volmaakte liefde vir jou te sorg ten spyte van jouself), verklaar, waaroor jy fees vier. Genoeg rede? Ek dink so.

Dink hierdie Paasfees weer goed na oor die paar versies wat die moordenaar aan die kruis langs Jesus se hele storie vertel. (Lukas 23:39-43) Hy ‘n slegte lewe gehad, ‘n aaklige dood, maar dit was nie sy einde nie. Ten spyte van alles, het hy die regte keuse gemaak en die fees bygewoon. En wat ‘n fees was dit nie – Kom ons lees in Openbaring 5 wat hierdie arme sondaar gesien het – die triomfantelike aankoms van die Lam – Jesus- in die hemel na sy opstanding. Dit is in alle tye die beste, grootste, wonderlikste fees om hoegenaamd by te wees.

Then one of the elders [of the heavenly Sanhedrin] said to me, Stop weeping! See, the Lion of the tribe of Judah, the Root of David, has won (has overcome and conquered)! He can open the scroll and break its seven seals! 

And I heard every created thing in heaven and on earth and under the earth in Hades, the place of departed spirits and on the sea and all that is in it, crying out together, To Him Who is seated on the throne and to the Lamb be ascribed the blessing and the honor and the majesty, glory, splendor and the power, might and dominion forever and ever through the eternities of the eternities!

Dis die kern van ons Paasfees. Hierdie triomfantelike intog in die hemel na die opstanding word elke Paas gevier.

 

20. Feesdae – … en jy moet bly wees

Ek is seker almal het al begin dink aan die Paasnaweek hierdie jaar, miskien vir geen ander rede as bloot die die vakansie aspek daarvan. Dis darem ‘n breek, asemhaaltyd in die jaar wat nou al sover trek.

Kom ons verander sommer nou ons manier van praat. Kom ons praat van die Paasfees in plaas van die Paasnaweek of vakansie. Kom ons vestig die gedagte van die fees net om die regte ingesteldheid vir hierdie heerlike beginsel te kry.

Daar is ongeveer vier verskillende woorde vir fees in Hebreeus. Ek sê ongeveer omdat in Judas die woord agape wat ons  weet onvoorwaardelike liefde beteken, ook met betrekking tot feeste gebruik word.

Die een Hebreeuse woord vir Fees in die Ou Testament -Heorte- is dikwels in die Nuwe Testament, veral met betrekking tot die Paasfees gebruik – net in die evangelie van Johannes 17 keer. Ook in Handelinge sê Paulus hy gaan Jerusalem toe vir die Fees, bedoelende die Paasfees. In Kolossense 2:16 word die woord in die meer algemene manier gebruik wat ‘n heilige dag of feesdag kon beteken. Daar word gepraat van die Sabbat ook as ‘n feesdag.

Die Sabbat was die eerste feesdag van God. Genesis 2:1 – God het Sy werk beëindig en gerus. Dink net vir ‘n oomblik wat het hy die sesde dag gedoen – natuurlik – die mens geskape. Dus – Adam se eerste dag was ‘n rusdag, die feesdag, die Sabbat. Ons het verlede keer oor vasdae na Jesaja 58 verwys. Die laaste gedeelte praat oor die Sabbat, met ‘n voorskrif en ‘n belofte: Vers 13:

If you turn away your foot (travelling unduly – dus te veel aktiwiteite) from the Sabbath, from doing your pleasure on My holy day, and call the Sabbath a delight, the holy day of the Lord honourable, and shall honour Him not doing your own pleasure, not speaking your own words,

Vers 14:

Then you shall delight youself in the Lord; and I will cause you to ride on the high hills of the earth, and feed you with the heritage of Jacob your father. The mouth of the Lord has spoken.

Wat is die heritage of Jacob: Afrikaans: laat eet van die opbrengs van die land van jou vader Jakob. Dit word verduidelik in Deuteronomium 32:13:

He made him ride in the heights of the earth (God verhef jou pad bo dit wat kon gewees het), that He might eat the produce of the fields (vrug op jou arbeid) He made him draw honey from the rock (luukshede en lekkernye) and oil from the flinty rock (alles wat jy nodig het).

Verder in Deuteronomium 33:29 : Happy are you O Israel! Who is like you, a people saved by the Lord. The shield of your help, and the sword of you majesty. Your enemies shall submit to you and you shall tread down their high places.

Bring hierdie belofte nader aan wat jy nou gaan vier: 1 Petrus 1:18

You must know (recognize) that you were redeemed (ransomed) from the useless, fruitless way of living, inherited by tradition from your forefathers not with corruptible things such as silver or gold, but purchased by the precious blood of Christ.

Hierdie buitengewone gebeure rondom die kruis moet gevier word.

Dink weer na oor jou Sabbat. Luister na die HeiligeGees. Kan jy dalk iets feestelik en anders, miskien heel uniek in jou Sondag inwerk wat van hierdie dag iets meer besonders kan maak?

Die sewe jaarlikse feeste van Israel is ‘n studie op sy eie. In kort: Die geestelik jaar was verdeel in sewe maande; drie feeste is in die eerste maand gevier naamlik die Ongesuurde brode, Paas en die Oesfees se begin. In die derde maand is die Oesfees  (Pinkster) gevier 50 dae na die begin van die Paasfees en die laaste drie feeste in die sewende maand – die fees van die Ramshoring wat ooreenstem met die huidige Joodse Nuwejaar Rosh Hashana, die Groot Versoendag (Yom Kippur – ‘n vasdag) en die Fees van die Tabernakels of die Loofhuttefees  soos dit ook bekendstaan.

Die fees van die ongesuurde brode was ‘n verwydering van alle suurdeeg uit die huise – ‘n fokus op suiwering, reinheid en die voorbereiding vir Paas. Ook vandag voor Paas is daar ‘n bewuswording van dit waarvoor die kruis moes plaasvind – die sonde en verdoemenis van die mens. Ons eie redding en versoening met God kon slegs deur die kruis plaasvind. Dis ons geleentheid om ons onderwerping aan die versoening van Christus te hernu, weer te juig oor sondevergifnis en die liefdesdaad van Jesus. Dit is waarom mense Lent vier – soos vas mens se gees sensiteer vir die oortuiging van die Heilige Gees, so sal ons bewusraking van die Kruis, ons sensiteer vir ons eie sonde. Onthou – die HeiligeGees oortuig van sonde geregtigheid en oordeel. Johannes 16:8 -11.Ons oordeel nie ander mense nie. As jy bewus word van sonde in jou lewe, kan dit net die werk van die HeiligeGees wees wat jou in volmaakte liefde tot belydenis oortuig – ‘n wonder opsigself. Gee oor, bely en word bevry.

Die Paasfees weet ons almal het sy oorsprong in die nag wat die Israeliete Egipteland verlaat het en die bloed van die offerlammetjie aan die deurposte die doodsengel by die Hebreers laat verbygaan het. Dit is die heenwys na die bloed van Christus wat ons red van die geestelike dood – die tweede dood waarvan Openbaring praat [20:6 en 21:8].

Die begin van die oesfees het direk op die Paasfees gevolg. Die eerste gerwe is voor die Priester gebring. Dit wys heen na die Opstanding van Jesus. Hy was die Eerste Gerf van die Oes van die Kerk wat op Sy koms gevolg het. Hy het voor die Vader gaan “waai” . Hy het vir Maria gesê: Moet My nie vashou nie, want Ek het nog nie na My Vader toe opgevaar nie. Na sy verskyning voor Sy Vader het Hy aan die dissipels gesê: Raak aan my en voel die wonde in My hande.

Vyftig dae na die Paasfees was die Oesfees – ook genoem Pinkster of die Fees van die Weke– wat heenwys op die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag – beskryf in Handelinge 2. Hierdie HeiligeGees erfenis was ‘n toerusting van krag vir die kerk en die getuienis wat hulle moes wees.  Handelinge 1:8: Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom en julle sal my getuies wees in Jerusalem, Judea, Samaria en tot aan die uithoeke van die wêreld.

Voor ons die laaste drie feeste van die sewende maand noem, kom ons kyk bietjie na die voorskrifte. Daar was noukeurige riglyne vir die vier van die feeste, maar ‘n baie interessante reël word genoem in Deuteronomium 16:11

In die plek wat die Here jou God sal kies om Sy Naam daar te laat woon, moet jy bly wees in die Teenwoordigheid van die Here jou God, jy en jou seuns en dogters, slawe en slavinne, die Leviete wat in jou omgewing woon (dus jou geestelike leiers), die vreemdelinge, weeskinders en weduwees.

Dis die Bybelse taal – los vertaal in baie los Afrikaans: jy moet ‘n jolly party hou met die predikant daarby en al die lonelies en onlies (sommer my eie frase vir die mense wat nood het) wat jy ken. Die Ou Vertaling sê in Jesaja 54:2 –Maak die plek van jou tent wyd, en laat hulle die doeke van jou tentwonings oopspan. Nuwe vertaling: Moenie suinig daarmee werk nie.

So word daar met elke fees voorgeskryf dat daar vreugde in jou huis, in jou gasvryheid moet wees. Jy weet miskien goed hoe om partytjie te hou – hou dit met ‘n bewustheid van die seën van die Here oor jou lewe. Hou dit as ‘n dankoffer vir dit wat Hy vir jou gedoen het. Die Hebreeuse werkwoord om fees te vier is ‘n samestelling van twee woorde wat beteken om SAAM in VREUGDE (good cheer) met OORVLOED te verkeer. Dit klink soos heerlike te ete en te drinke met ‘n bewustheid van die Teenwoordigheid van die Here en ‘n dank aan Hom as die bron van alles waaruit jy hierdie Fees kan vier.

Die laaste feeste van die Joodse kalender is almal in die sewende maand wat ooreenstem met ons September – Oktober tyd gehou. Dit was Fees van die Ramshoring (Nuwejaar – Rosh Hashana) wat gehou is as ‘n Sabbatdag, die Versoendag (Yom Kippur) wat gehou is as ‘n vasdag en die Loofhuttefees (Fees van die Tabernakels), wat sewe dae lank gevier is in hutte wat met takke gemaak is in die buitelug, sodat die volk hulle woestynervaring kan onthou en al die wonderwerke vier wat daar plaasgevind het. Die feeste het gedien as bakens van herinnering aan hulle eie getuienis. Onthou die lering oor Bodemklippe – bakens van jou getuienis.

Ons maak gereed om Paas te vier. Dit is op die Christenkalender sekerlik die belangrikste tyd van die jaar – ‘n tyd om jou wedergeboorte en redding van hierdie wêreld in ‘n fees tot eer van Jesus te omskep.

Niemand vra om gebore te word nie, maar elke mens moet vra om weer gebore te word.

Dit is nie oorerflik nie – dis ‘n besluit van elke mens as individu. Jesus het gekom om die genadejaar van God aan te kondig (Jesaja 61). Dink weer hierdie Kruistyd aan die moordenaar aan die kruis – heeltemal sonder kerk, doop, vergifnis, sondaarsgebed, formaliteite en rituele  – het hy bewus geword van die geweldige gebeure langs hom, en in sy gebrokenheid uitgeroep. Spontaan, sonder voorbehoud, sonder trots. Sy uitroep is in die Paradys saam met Jesus gevier. Dis ons. Ons is so vrygemaak. Dit is genoeg rede vir ‘n vreugdevolle FEES.

 

19. Vasdae – skuif jou grense!

Te veel mense is tevrede met te min.  Dit is werklik nie aangenaam om ‘n kragtelose, naam-Christen te wees nie.  Jy leef ‘n lewe van swakheid en skuld en voel gedurig asof iets kortkom want jy ervaar nie die daadwerklike krag van God in jou lewe nie. Jy kan nie getuig van antwoord op gebed en daarom nie die fees vier wat die ingrepe van die liefde van jou Vader in jou lewe maak nie. Frustrasie, ongeloof, twyfel en dalk selfs woede maak jou geestelike lewe kragteloos en vreugdeloos.

Daar is drie dinge wat ‘n Christen sterk en effektief maak. Dit kan mens sien as drie repe van ‘n tou. Gee, gebed en vas.

Lees saam met my Matteus 6: 2

waar Jesus sê: When you give to the poor….

Vers 6: But you, when you pray……

Vers 16: When you fast….

Vas was deel van die voorskrifte aan die Israeliete in hulle woestynleerskool saam met God. Hulle moes almal soos vandag nog op die Groot Versoendag – die Yom Kippur – rondom die Joodse Nuwejaar in September vas. Dit was om hulle fokus vir die Nuwejaar te hersien, ‘n dag van afsondering en toewyding aan die Here, gedagtig aan hulle sonde en die versoeningsofferande wat deel van die ritueel was.

Die onderwerping van jou liggaamlike behoeftes, dit wat jy nodig het om aan die lewe te bly, aan afsondering en gebed, is die hoofgedagte. Dit verskerp jou fokus op die Woord en maak tyd vir nuwe insigte en openbarings. Dit is nie ‘n manier om God se arm te draai vir beantwoording van spesifieke behoeftes nie, maar eerder ‘n kalm, berekende besluit om jou hele wese, gees, siel en liggaam, vir geestelike bediening deur die Heilige Gees oop te stel.

Die praktyk van vas het miskien in die slag gebly as gevolg van ‘n wegbeweeg van die strenger wettisisme in katolisisme en verkeerde praktyke in die ou kerkgeskiedenis. Ek wil beklemtoon dat vas ‘n baie individuele saak tussen jou en die Here is. Dit is vir my glad nie moontlik om op my eie te besluit ek vas nie. Ek vra altyd die Here om my in ‘n vas in te lei.  Party mense voel om as deel van ‘n roetine te vas, ander vas vir langer tye per jaar. Die Bybelse vas is gewoonlik van kos. Soms word mense aangemoedig om ander dinge te vas, soos televisie en die telefoon, om meer tyd vir afsondering te maak. As ons praat van Bybelse vas, gaan dit oor eet en drink. Vas is die weerhouding van kos met ‘n uitsluitlike geestelik doel.

Dink ‘n bietjie hoeveel dinge het verkeerd gegaan om die kospotte, as ek dit so kan stel. Die ganse mensdom is tot ‘n val gebring oor eet daar in die Tuin van Eden. Esau het sy geboortereg verkoop oor sop, die Israeliete het gekerm vir vleis in die woestyn en die gevolg van hulle ooreet is duisende dood (Num11) en daardie geslag het nie die beloofde land ingegaan nie.

  • Kom ons kyk liewer na al die wonderwerke wat gebeur het by vas. Moses ontvang die tien gebooie na 40 dae op die berg saam met die Here (Ex 34: 27-28).
  • Esther roep ‘n totale vas van kos en water vir 3 dae in die krisis van die Hamman-massamoordplanne. (Esther 4-7)
  • Hannah vas terwyl sy by die Here om ‘n kind pleit. (1 Sam 1:7)
  • So kan mens aangaan: Ezra, Nehemia, David (Ps 35:13 en Ps109:24,
  • Die hele stad Nineve in die boek Jona het hulle diere ook laat vas vir drie dae en hulle tot God bekeer. Nineve was die stad wat Nimrod gebou het en word in Gen 10:11 alreeds genoem. Jona 1:1 praat van die boosheid van Nineve (wickedness) en die Hebreeuse woord kan ook beteken: moeilikheid, ellende en verwonding. Lees maar die die oorweldigende boosheid van die stad in die boek Nahum en Jona se huiwering om die Woord daar te bring omdat hy hulle goddeloosheid so verafsku het. Die bekering van die stad en die koning was ‘n magtige wonderwerk en oorwinning oor boosheid.
  • Die profetes Anna (Luk 2:37) het God gedien met vas en gebed, nag en dag, dus as lewenswyse en haar oë was so oop dat sy die Messias gesien het, toe die meeste mense onbewus was van sy geboorte.
  • Paulus het minstens twee maal gevas: vir 3 dae en vir 14 dae.
  • Jesus het 40 dae in die wildernes gevas.

Hierdie geopende oë, geestelike heldersiendheid, verligte oë van die verstand soos Korintiërs sê is een van die heerlike belonings van vas. Petrus was honger toe hy nuwe insig oor die Joodse eetgewoontes in ‘n droom gekry het, wat hom die oortuiging gegee het om in ‘n heidense huis van die Romein Cornelius, in te gaan. Hy sou dit beslis nie andersins gedoen het nie. Die Here openbaar dinge aan jou, Hy verryk jou met diepe kennis en insig en begrip vir jou omstandighede. Die rigtinggewende gevolg van vas is kosbaar en noodsaaklik vir groot besluite.

Terug by wat Jesus sê in Matteus 6. Hy het gepraat asof bid, vas en gee deel van die algemene gelowige lewe is. Die normale gang van die gelowige het dus hierdie drie dinge ingesluit. As jy hierdie drie repe  invleg in jou lewe is jou Christentou sterk – ‘n oorbleklemtoning van net een, kan die hele ding dalk laat uitrafel. Vas en gee kan NOOIT sonder gebed wees nie, as jy bid sal die oortuiging vir vas en gee kom – veral as jy dit spesifiek onderwerp aan Heilige Gees oortuiging en so ook met gee. Alle gawes moet gepaard gaan met gebed vir leiding en wysheid – lees gerus 2 Korintiërs 9:6 -15 as die voorskrif oor gee.

By al drie hierdie geestelike dissiplines word diskresie en geheimhouding beklemtoon saam met openbare loon.

Vers 4, vers 6 en vers 18.   Is hierdie nie ‘n wonderlike beginsel wat die vlak van jou verwagting van die Here verhef tot nuwe hoogtes nie. Dit is die waarborg van ‘n Goddellike ingrepe in jou lewe.

Onthou: God sê dit, ek glo dit, dit is afgehandel.

Hoewel vas deel van jou normale Christelike wandel is, is die gevaar van sinnelose en ondeurdagte gewoontes duidelik. Jy kan dalk besluit om elke Donderdag te vas. Op die dag konsentreer jy om sonder kos te bly en dit word makliker met gewoonte, daarom kan jou afhanklikheid van die Here en die afsondering van gebed en studietyd maklik afgeskeep word.

Kom ons kyk na Jesaja 58 – ‘n pragtige hoofstuk oor die ware doel van vas en sommer die voorskrifte oor die Sabbat, waarna ons sal kyk in ons gesels oor FEESDAE.

Vers 3 – 5 is die kritiek op die vasdae  –  die stryd en ongeregtigheid.

Behold on the day of your fast, when you should be grieving for your sins, you find profit in your business, and instead of stopping all work, as the law implies you and your workmen should do, you extort from your hired servants a full amount of labor. The facts are that you fast only for strife and debate and to smite with the fist of wickedness. Fasting as you do today will not cause your voice to be heard on high.

Vers 6: die vas wat die Here verkies.

Rather is not this the fast that I have chosen: to loose the bonds of wickedness, to undo the bands of the yoke, to let the oppressed go free, and that you break every enslaving yoke? Is it not to divide your bread with the hungry and bring the homeless poor into your house—when you see the naked, that you cover him, and that you hide not yourself from the needs of your own flesh and blood?

Hoor die beloning in Vers 8 . Let daarop dat die grootste deel van die hoofstuk gewy word aan die beloning van die ware vas.

Then shall your light break forth like the morning, and your healing (your restoration and the power of a new life) shall spring forth speedily; your righteousness (your rightness, your justice, and your right relationship with God) shall go before you [conducting you to peace and prosperity], and the glory of the Lord shall be your rear guard.

Then you shall call, and the Lord will answer; you shall cry, and He will say, Here I am. If you take away from your midst yokes of oppression, wherever you find them, the finger pointed in scorn toward the oppressed or the godly, and every form of false, harsh, unjust, and wicked speaking, …….[lees gerus verder]

Hierdie is geestelike korreksie oor die woorde wat jy praat, dit wat jy kritiseer en jou vinger na uitsteek in skinder of oordeel. Dit is deur vas wat die Heilige Gees in jou binneste kan inspreek en jou hart sag maak vir Sy stem wat gesond maak en herstel. Dit is die Heilige Gees wat jou lig laat deurbreek en die heerlikheid van die Here in jou binneste laat skyn. Dit is kragtige Christenskap.

Dan sal jy Hom aanroep en Hy sal jou groot en magtige dinge meedeel wat jy nie geweet het nie. (Jeremia 33:3)

Vinnig iets oor soorte vas. Daar is absolute vas (kos en water) nooit langer as 3 dae nie, normale vas met water en geen kos en gedeeltelike vas, waarvan Daniël in Daniël 1 en 10 die beste voorbeeld is. Tydperke van vas wissel van 24 uur, 3 dae, 7 dae, 10 dae, 14 dae, 21 dae en 40 dae. Indien jy besluit om te vas en jy het nog nooit nie – bid eers. Begin klein, sny een ete uit. Vas een dag. Vas gedeeltelik vir ‘n paar dae. Drink dun sop vir drie dae. Vra die Here om jou daarin te lei en doen dit in Sy Teenwoordigheid. Ek weet ek praat meeste met vrouens wat dalk verantwoordelik is vir ‘n hele familie se maaltye. Dit help as mens so bietjie vooruit dink en voorberei, sodat jy nie baie tyd in die kombuis spandeer nie.

Geniet jou skerper geestelike sintuie en juig in die seën.

18. VANDAG – hierdie dag.

Ons het verlede keer bietjie gekyk na die konsep van tyd en die kragtige beginsel van God se Alwetenheid. Hoewel Hy buite tyd staan en nie die beperkinge van elke sekonde aftel nie, praat die Woord van die Here so dikwels oor die konsep van ‘n dag – ‘n relatiewe kort tydsbestek in terme van die ewigheid.

Die dramatiese aankondiging van die begrip dag in Genesis kom met die eerste skeppingsdaad – God het die lig dag genoem en dit was aand en dit was more die eerste dag. Vers 5. As gevolg van hierdie woorde het die Hebreers se dag met sonsondergang begin – tot sonsondergang die volgende dag. Genesis 8: 22 is die pragtige bevestiging van die ritme van die aarde en die sekerheid waarmee ons op die seisoene en dagbreek van elke oggend kan staatmaak. Hier word die beginsel van opeenvolging, van verandering, van uitkoms na probleme gevestig. So seker as die opeenvolging van dag en nag,so seker is die Woord van God.

While the earth remains, seedtime and harvest, cold and heat, winter and summer and day and night SHALL NOT cease.

In die spreke van God met sy slawevolk wat Hy uit Egipteland lei, vestig Hy sekere belangrike dae – trouens die hele jaar word in herinneringsfeeste verdeel om die ritme van herdenking en aanbidding te vestig. Sekere dae word uitgesonder vir seker aktiwiteite. In elke werksweek word die voorskrifte van die Sabbat uitgespel.

Weer eens die beklemtoning van ‘n relatiewe kort tydsduur in die grootse konsep van die Almagtige en Alwetende God. Die Psalmis gee uiting hieraan en roep uit in Ps 118:24:

This is the day that the Lord has made, we will rejoice and be glad in it.

Dit mag wees dat hierdie ‘n relatiewe kort tydsbestek in die groter prentjie is, maar dis al wat ons het. Belangrik. Ons kan nie verander aan ons verlede nie, kan nie ons toekoms bepaal nie, maar ons kan vandag hanteer sodat dit ‘n wesenlike verskil aan albei hierdie tydsbeskrywings het.

Staan ‘n oomblik saam met my stil by hierdie konsepte in die lig van die Woord. Ons verlede is onder die bloed van Jesus – dis ‘n heerlike gedagte as jy geneig is om jouself te blameer vir die foute wat jy gemaak het, wat dalk hierdie dag beinvloed. Jy kan ook uitvaar en ander blameer vir die foute en negatiewe ondervindings van die verlede – onthou ons het al gepraat oor hoe die sonde van ander mense wat jou lewe, emosies en gesondheid beinvloed het of nog steeds beinvloed.

God verwyt nie, Hy blameer nie. Ek wil amper se Hy sal Homself nie so verneder om jou verlede vir jou voor te hou as die rede van die mislukking wat jy voel nie. Wat doen God? Jesaja 1: 18:

Come now, let us reason together, says the Lord. Though your sins are like scarlet, they will be as white as snow, Though they are red like crimson, they shall be as wool.

Kom tog, dat ons die saak met mekaar uitmaak, sê die Here….

God verwyt jou nie dat die gemors van jou sonde en verkeerde besluite die situasie onhanteerbaar maak nie. Hy weet dat Sy mag enige moontlike gemors kan oplos, by Hom is alles moontlik. Lukas 1:37

Dit is die medisyne vir jou verlede. Onder die bloed met die belofte van oplossing as jy dit aan die gesag van God onderwerp.

Die inhoud van jou toekoms is die beloftes van God in Sy Woord. Dit is slegs op hierdie dag, miskien in hierdie oomblik dat jy daaraan kan vasgryp, dit jou eie maak en jou hele lewe daaraan onderwerp. Dit is die vaste vertroue op die dinge wat jy hoop en ‘n bewys van dit wat jy nie sien nie. Hebreërs 11:1. Dit is die versekering dat God ‘n beloner is van die wat Hom soek. Hebreërs 11:6. Dit is die versekering van Sy goedheid : Exodus 34:6, Sy planne vir jou : Jeremia 29:11.

HOOR wat die Here sê in Jeremia 30: 21 se laaste deel en 22: For who is this who pledged his heart to approach Me? Says the Lord. You shall be My people and I will be your God.

Wonderlike vesekering van die reaksie van God as jy Hom nader met jou hele hart. Lees verder in Jeremia 31: 9:  They will come with weeping and with supplications (gebed waarin jy God direk vra vir voorsiening op watter gebied ookal)  I will lead them. I will cause them to walk by the river of waters, in a straight way in which they shall not stumble; for I am the Father to Israel, and Ephraim is My firstborn.  (Efraim is ‘n sinoniem vir Israel wat die volk van God is en dus ons).

Hierdie is jou toekoms – ongeag wat die omstandighede is. Kom ons lees verder in Jeremia 31: 12 – 14:

Therefore they shall come and sing in the height of Zion, streaming to the GOODNESS of the Lord – for wheat and new wine and oil, for the young of the flock and the herd (alles beloftes van voorsiening en voorspoed) their souls shall be like a well-watered garden and they shall sorrow no more at all. Hy sê verder Ek sal hulle droefheid in vreugde verander, Ek sal vir hulle uitkoms gee, Ek sal hulle bly maak, hulle sal geen kommer meer hê nie.

Is dit nie die moeite werd om jou kommer en sorge in die pakkie van gebed toe te vou en aan die gesag van God te onderwerp nie? Vra Hom direk vir voorsiening en uitkoms, want hier belowe Hy dit. Die antwoord op jou spesifieke gebed sal jou getuienis word. In Vers 14 praat hy van versadig, oorgenoeg en oorvloedig. DIS jou toekoms, dis die belofte – wat wil jy meer hê?

In Psalm 84 :10 roep die psalmis uit dat ‘n dag in die Teenwoordigheid van die Here is beter as ‘n duisend daarbuite. Verbly jou in hierdie dag. Gee oor in hierdie dag.

Dink net watter verskil EEN donker Vrydag in die geskiedenis van die ganse mensdom gemaak het, met die DERDE dag  – opstandingsdag – wat daarop gevolg het.  Kan jy ooit weer twyfel aan die krag van EEN dag?

Die Romeine het al die spreuk Carpe Diem bekend gemaak en miskien toe reeds die krag van een dag besef. Hulle sê: Pluk die dag.

Keer dat hierdie dag van jou gesteel word. Gryp jou dag en bring jou bekommernis na die Here toe, vra Sy uitkoms en merk dan vir jou ‘n FEESDAG waarin jy jou getuienis vier met ‘n vrolike gesig en stem, sodat jou wêreld sal weet hoe GOED jou God vir jou is.

Tot volgende keer.

17. Goud in in die hand – TYD.

Daar is ‘n aantal van God se eienskappe wat ek so oor die jare leer ken en waardeer het. Dikwels is dit die onuitwisbaarheid, die ewigheidswaarde daarvan, of nog beter beskryf met Totius-Afrikaans – ondeurgrondelikheid van die karakter van God wat my deur krisisse dra. Dis die pilare onder jou wanneer dit voel asof jou gebed teen die plafon weerkaats.

Een daarvan is tyd – ons konsep van tyd en God se tyd. Miskien is julle almal slimmer as ek , maar die konsep  – buite tyd – is vir my moeilik om te begryp met insig. God staan buite tyd. Een van die eienskappe wat Hom beskryf is alwetend. Dit is om die hele geskiedenis en die hele toekoms in een oomblik te ken – groot né?

Dit gee aanleiding tot die gedagte wat my eendag net tussen die oë getref het – niks is vir God ‘n verrassing nie.

Hy weet alles, Hy weet vooruit. In die middel van die krisis, die verkeerd loop, die sogenaamde afdraaipad, daar dra God se alwetenheid my deur. Hy het geweet hierdie ding gaan oor my pad kom, of ek gaan swaarkry met iets, of hartseer wees, of sondig, aanstoot neem, skinder –allesen terwyl Hy weet, het Hy my lief en staan gereed om te vergewe en te help.

Ek het hierdie konsep in my kop gehad dat alles wat gebeur wat nie by my beplanning inpas nie, of wat ek in my denke as verkeerd klassifiseer, die afdraaipad is. Met verloop van tyd het ek tot die oortuiging gekom dat elke tree van my lewe, wat onder beheer van my Vader is, my bepaalde pad is en so bedoel is. Dit het my so dikwels getroos en versterk.

Kom ons begin weer by Judas 24 : Now to Him who is able to keep you from stumbling and to present you faultless before the Presence of His glory with exceeding joy.

As God sê Hy bring jou in Sy glorie, dan is dit nie jy nie, maar HY.

Romeine 11: 36 Want IN Hom en DEUR Hom en TOT Hom is ALLE dinge.

Romeine 8:28 ALLE dinge werk mee ten goede vir die wat die Here liefhet – work together for GOOD, to those who are called according to His purpose.

Die Grieks vir purpose is prothesis. Pro – voorheen en thesis – ‘n plek. Die woord bevestig ‘n bewuste plan, vooruitbeplanning, ‘n doelstelling, ‘n ontwerp. Die saligheid van die mens is met die sondeval al aangekondig in Genesis 3:15.

Hoe weet ons, ons is ingesluit by hierdie hoë roeping – 1 Tim 2: 3+4 :

For this is good and acceptable in the sight of God our Saviour, who desires all men to be saved and to come to the knowledge of the truth.

Soos ons al so dikwels beklemtoon het, dis jou besluit wat wedergeboorte bewerkstellig en jou onder hierdie hoë roeping van God inbring. 1 Tim gaan verder: For there is one God, and one mediator between God and men, the Man Christ Jesus, who gave Himself as ransom for ALL  ……..

As God se Woord sê vir almal, dan bedoel Hy dis oop vir almal. Dit is SY WIL. Hy weet egter vooruit wie gaan Hom verwerp. Dis weer eens nie ‘n verrassing nie.

Daar is twee griekse woorde wat gebruik word om TYD uit te druk: chronos en kairos.

Chronos – klink bekend – kronologie – volg opmekaar – dit spreek duidelik van ons kalendertyd, ure, minute, dae, maande en jare, eeue en millennia wat opmekaar volg – dis wat ons tel.

Kairos is die bevrydende konsep van God se tyd en word in Strongs Konkordansie soos volg beskryf:  opportune time, set time, appointed time, due time, definitive time, seasonable time, proper time for action. Kairos beskryf kwalitatiewe tyd en chronos meer kwantitatiewe tyd.

In Kolosense 4:5 staan daar: Walk in wisdom toward those who are outside, redeeming the TIME – kairos.  Die Amplified sê: making the most of the time, and seizing the opportunity.

Dink net as mens kan rus in hierdie konsep van TYD. Wag vir die regte tyd. Dit vra natuurlik oop ore vir die stem van die Helige Gees om te hoor wanneer die regte tyd is. Dit help ook om te wag en te weet dat daar ‘n regte tyd is, ‘n oomblik wat vol geleentheid word, sodat dit die “defining moment” kan word.

In Kolossense word hierdie konsep van tyd in dieselfde asem as ‘n lewe in wysheid genoem. Om die volheid van God se tyd te begryp, is wysheid nodig. Jakobus 1 : As een van julle wysheid kortkom, moet hy dit van God bid, en Hy sal dit aan hom gee, want God gee aan almal sonder voorbehoud en sonder verwyt.

Hoe moet ons dan dink oor tyd?

In die eerste plek: Kom ons dink: VERLEDE, HEDE TOEKOMS.

Die hele wêreld se literatuur bevel vandag aan  be in the moment, stop and smell the flowers, as gewoontes vir gesonder denkprosesse en gemoedstabilisering. Dis natuurlik die waarheid, want hierdie oomblik is al wat ons tot ons beskikking het om ‘n verskil te maak.

Die besluite van hierdie oomblik bepaal minstens hede en toekoms, maar dikwels ook kragtiglik die verlede.

Staan net vir ‘n oomblik saam met my stil by ‘n boekie van CS Lewis: The Screwtape Letters een van sy omstrede werke. In die boek word die hele Christelike bestel omgekeer en hy skryf vanuit die duiwel se perspektief. Die ouer duiwel moet ‘n jong duiwel raad gee, hoe om ‘n jong Christen se verlei. Een van die belangrike aanbevelings was om die jong man se VANDAG te steel, want, het die ouer duiwel geredeneer – VANDAG is die sleutel tot sy hele verlede en toekoms. Die aanbeveling was om hom in ‘n verlange na die verlede wat goed was te hou, of in die bitterheid van verwonding in sy verlede, of as hy dit nie regkry nie, moes hy die jongman se gedagtes met die toekoms besighou. Hy kon hom laat uitsien na ‘n goeie gebeurtenis wat voorlê, soos ‘n ekamen wat afgehandel is, ‘n huwelik, die einde van ‘n oorlog of andersins hom in vrees vir die toekoms vasvang.

Vir al hierdie kragtige bose aanvalle is die besluite van die oomblik belangrik. As ons glo dat ons hele lewe aan die Here oorgegee is en onder Sy beheer is, dan is ons verlede onder Sy bloed en kan ons daarmee deel met vergifnis en gebed.

Die toekoms is in God se hande en Hy belowe dat Hy vir ons planne het van voorspoed en nie van teëspoed nie, om vir ons ‘n hoop en ‘n toekoms te gee. – Jeremia 29:11. Hierdie konsepte kan net in hierdie oomblik in jou hart ingebrand word, sodat jou hele konsep oor jou TYE wat onder die beheer van die ALWETENDE God staan, verander.

Hierdie rus in God se TYD, die VOLHEID van tyd, die regte tyd, ‘n seisoen, is die antwoord vir vrees en spanning. Hoe seker is jy dat die dag more sal breek. Het jy al een dag in jou lewe ervaar sonder ‘n dagbreek en die nag wat daarop volg. Net so seker staan God se Woord oor jou vandag. Hy sal doen wat Hy gesë het Hy sal doen. Sy plan oor jou lewe staan vas en dis ‘n plan van voorspoed en nie teëspoed nie.  Glo jy dit?

As long as the earth endures, seedtime and harvest, cold and heat, summer and winter, day and night will never cease. Genesis 8:22.

In die tweede plek is daar die konsep van tye en seisoene in jou lewe waarin jou omstandighede dalk so verander dat dit hartseer bring en moeilike besluite. Kan jy die uitdaging aanvaar om die Heilige Gees so ten volle te vertrou dat jy onderwerp aan God se plan in jou lewe en te weet dat jy weet dat Hy jou nooit sal begewe en nooit verlaat nie. Die verloop van jou omstandighede is nie ‘n verrassing vir Hom nie, en Hy sal jou nooit bo jou kragte beproef nie.

Lees gerus 2 Korintiërs 4: 7 – 18 vir volharding deur moeilike tye.

1 Petrus 1: 6, 7:  In all this you greatly rejoice, though now for a little while you may have had to suffer grief in all kinds of trials. These have come so that the proven genuineness of your faith—of greater worth than gold, which perishes even though refined by fire—may result in praise, glory and honor when Jesus Christ is revealed.

Ek wil graag hê ons moet in die volgende stukkie kyk na die konsep VANDAG in die Woord en die kragtige oomblik nou tot jou beskikking.

 

16 . Wil jy regtig weet?

Een van die heel belangrikste dinge wat ‘n mens ervaar in jou kontak met die Almagtige God is openbaringskennis. Hierdie kennis stel mens in staat om die hele lewe in ‘n ander perspektief te sien. Dit is in die eerste plek ‘n openbaring van wie God is en in die tweede plek ‘n openbaring van wie jyself is. Beide hierdie insigte vind dikwels gelyktydig plaas.

Die beste voorbeeld hiervan is Petrus se eerste ontmoeting met Jesus, beskryf in Lukas 5:8 : Gaan weg van my Here want ek is ‘n sondige mens. In dieselfde oomblik as wat Petrus besef dat die man voor hom is werklik God, kom hy onder die besef van sy eie onwaardigheid. Hierdie openbaringskennis is genoeg om jou hele lewe te verander, na gees, siel (onder siel verstaan ons die wil, verstand en emosies) en liggaam (as jy so onder die indruk van die teenwoordigheid kom dat jy sommer trane in jou oë kry, jou hande ophef en glimlag of sommer lag by die aanhoor van ‘n wonderlike antwoord op gebed).  Die verandering in jou gees vind op die diepste vlak plaas, daar waar die Heilige Gees jou diepste wese aanspreek. In die mate waartoe hierdie openbaringskennis van die Heilige Gees jou sielsvlak (wil, verstand en emosies) begin bepaal is die mate waartoe jy geestelik groei.

Hierdie openbaringskennis kom deur gebed en tyd met die Woord van God. Ek noem gebed en Bybelstudie in een asem omdat dit dikwels saamgaan. Meditasie van die Skrif is dikwels ons kragtigste gebede, waaronder ons denke verander.

Dink net vir ‘n oomblik – die krag van die ganse onsienlike wêreld is tot ons beskikking deur gebed. Dit is inderdaad die hoogste en heiligste aktiwiteit wat die mens hom mee kan besig hou.  In gemeenskap met die Almagtige God, by Sy voete, die bron van lewe en voorsiening vir elke aspek van jou bestaan. Gebed is so eenvoudig dat selfs ‘n klein kindjie se gebed kragtig is en geantwoord word, daarby is dit die bepalende faktor van jou ganse bestaan.

Dit is kern van jou Christelike lewe, en die kanaal van al jou seëninge. Dit is jou geheime krag, jou “beheer” oor jou geliefdes en selfs oor die wêreld. Dit is deur gebed dat die beloftes van God tot vervulling kom, dat Jesus se Koninkryk sy beslag kry, dat die volle heerlikheid van God in die wêreld openbaar word. Dis deur gebed wat getuienisse gebore word, wat ‘n mens se lewe kan verander en ‘n impak op die geskiedenis van die mensdom het.

Wat ‘n heerlike gedagte? Klink dit nie baie belangrik nie? Is jou eerste gedagte nie dalk – sjoe, ek weet nie of ek dit kan doen nie, ek faal heeltemal, ek is nie so ‘n geestelike reus wat hierdie geweldige taak op my kan neem nie.

Kom ons kyk na die gesprek van Jesus met die Samaritaanse vrou. Hy sê vir haar in Johannes 4:23, 24:

But the hour is coming and now is, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth; for the Father is seeking such to worship Him. God is spirit, and those who worship Him must worship in spirit and truth.

Kom ons staan ’n oomblik stil by hierdie woorde van Jesus – so vol betekenis en so rigtinggewend.

Tydens hierdie gesprek is hy in Samaria. Die Samaritane was aartsvyande van die Jode, soveel so dat die ware godsdienstige Jode nie eers deur Samaria gereis het nie. Van die See van Galilea, waar Nasaret, Bethsaida en Kapernaum was, was dit ‘n 3 dae per voet- draai om Samaria mis te loop, letterlik. Die Samaritane was oorblyfsels van die ballingskap wat met die heidense volke vermeng het, nadat Juda deur die Babiloniërs weggevoer is. Toe Nehemia terugkeer na Jerusalem en die volk opkommandeer om die muur te herbou, wou die oorblyfsel saamwerk, en is deur Nehemia weggejaag. Daarna het daar soveel vyandigheid ontstaan, dat geen aanbidding saam kon plaasvind nie. Die Jode wat nie suiwer genoeg bevind is nie, het hulle eie aanbiddingsplek in Samaria gevestig en nog verder van die wet afvallig geword het. Lees gerus Amos se bediening aan die stad Samaria.

In die tyd van Jesus was die vyandigheid steeds skerp. Hy besluit om deur Samaria te loop en daar te vertoef om kos te kry. Geen goeie Jood so daarvan droom om kos in Samaria te moet kry nie. Hulle sou dalk kos geweier word en wou nie eers in die posisie wees om te vra nie. ‘n Mens sou kom dink dat Jesus sy dissipels moes oortuig om kos te gaan kry of dat hulle alreeds so onder Sy invloed was dat van die skerp vooroordeel teen ander rasse al reeds aan die verbrokkel was.

Terwyl die dissipels weg is om kos te kry, sit Jesus by ‘n historiese put – die put van Jakob, die put op ‘n stuk grond wat Jakob gekoop het in Genesis. 33. Dit was nie ‘n borrelende fontein van water nie, meer syferwater wat ‘n rukkie neem om deur die sand te kom. Mens moes ‘n houer hê om die water uit die put te kry. Gewoonlik het elke wandelaar in daardie tyd ‘n diervelhouertjie by hom gedra om water uit ‘n put op te hys.

Die vrou wat haar weg na die put vind op hierdie uur van die dag kom alleen. Dit kan ‘n paar dinge beteken. Gewoonlik het die vroue van die omgewing by die put bymekaargekom vir kosbare kuiertyd, terwyl hulle hierdie harde, roetinewerk moes verrig. Die feit dat sy alleen kom dui op ‘n verwerping deur die gemeenskap. Uit haar verdere gesprek met Jesus kom mens agter dat sy al ‘n paar keer getroud was en nou in ‘n saambly-verhouding was. Sekerlik het die wettisisme van daardie tyd nie voorsiening gemaak vir so ‘n lewe nie.

Jesus breek deur die hindernisse van ‘n hele paar gemeenskapswette – hy praat met ‘n Samaritaan, hy praat met ‘n vrou, met ‘n reputasie en ook nie sommer ‘n paar woorde nie – ‘n hele lang teologiese gesprek. Hy kies ‘n verworpe vrou om homself as die Messias in Samaria bekend te maak. Die toegewyde Jode het glad nie met ‘n vrou in die openbaar gepraat nie, nie eers met hulle eie vroue of dogter nie!! Daar was van die Fariseers wat die “bloeiende” Fariseers genoem is. Hulle het hulle oë toegemaak as hulle by vrouens verby loop en dan in pale en mure vasgeloop. Dink net hoe ‘n kontras was Jesus se gemaklike gesprek met die vrou.

Sy gesprek was in die gewone patroon van Sy stelling wat verkeerd verstaan word en eintlik geestelik geinterpreteer moet word, gevolg deur ‘n volgende stelling wat weer misverstaan word. Hy begin die gesprek en vra vir water. Sy is dadelik vasgevang in die stryd van die tyd – hoe sal ‘n Jood vir ‘n Samaritaan water vra? Hy sê dadelik vir haar wie Hy is en praat van die lewende water. Lewende water was vir die Jode lopende water. Sy is by die realtieit van ‘n syferwater put en dat daar geen sprake van lopende water is nie. Buitendien sien sy dat hy niks by Hom het om die water uit die put uit te kry nie. Sy praat van “ons” vader Jakob, om Hom uit te lok oor die gemeenskaplike wortels van die Jode en Samaritane.

Hy praat verder van die geestelike water en dors wat vir tyd en ewigheid geles word. Sy spreek haar begeerte uit – net daar – binne-in die teologiestryd, vra sy water – dis haar gebed en die hele gesprek draai. Hy openbaar haarself aan haarself en praat oor haar man. Sy antwoord die waarheid oor haar situasie wat seker moeilik was om uit te spreek en die reaksie van Jesus is ‘n kalm opsomming van haar hele verlede. Onthou Sy woorde is altyd in volmaakte liefde, sonder veroordeling en dit moes sy aangevoel het, want sy reageer met ‘n begeerte tot aanbidding. Die verwarring van die teologiese stryd laat haar die vrae vra oor die plek van aanbidding en Jesus spreek haar vry van ‘n plek. Hy gee die patroon van ware aanbidding vir die toekoms en dit is:

Plek en tyd: maak nie saak nie

Wyse: Gees en waarheid – dus met ‘n eerlike hart.

Dis die wonderlike vryheid van die geestelike dispensasie. Jesus onderskei tussen ware aanbidders en ander. Hy onderskei nie tussen Jode en Samritane, groepe, kerke, rasse of enige ander skeidslyn waaraan ons dalk waarde heg nie.

Dit lyk asof die vrou met al haar sorge die verwagting van die Messias nie verloor het nie. Diep in haar gemoed roer Jesus hierdie verwagting en sy spreek dit teenoor Hom uit. In eenvoudige direkte woorde sê Hy, dit is Hy. In haar gesprek / gebed, noem dit soos jy wil, ontmoet sy die Messias in ‘n tyd wat niemand van haar groep Hom nog ontmoet het nie. Skielik verloor sy die beperkinge van verwerping en gaan roep haar gemeenskap om in haar vreugde te deel. Heerlike bevryding, oorkoming van die hindernisse, nuwe lewe.

Dit alles wag vir jou in ‘n hart tot hart gesprek met die Here.

Tot volgende keer.

15. My Pa kan alles doen!

I know that you can do all things; no purpose of yours can be thwarted. Job 42:2

In hierdie volmaakte gebed van Jesus vra ons vir dinge om te gebeur. Ons vra dat Sy wil moet geskied – soos in die hemel so ook op die aarde.

Die plek waar die wil van God geskied is hemel – kan nie anders nie. Dit is die plek van volmaakte oorwinning. Die wil van God is altyd die beste en altyd die oplossing. Dit is die plek waar die vloek in ‘n seën verander word – Nehemia 13:2, waar ALLE dinge ten geode meewerk – Romeine 8: 28 – waar geen vrees ooit kan heers nie – Hebreërs 13:5+6 – waar volmaakte vrede die gemoed van die mens beheer – Jesaja 26:3.  Dit is die wil van God dat ons kommervry, met vrede en vreugde leef – die Bybel is vol daarvan – lees weer Fillipense 4: 4 – 7 . Drink dit in, memoriseer dit, leef dit.

As jy nie bly voel nie – is dit nou die tyd om jou in die Here te verbly. Hy verbly Hom oor jou : Sefanja 3:17

The Lord your God is in the midst of you, a Mighty One, a Savior [Who saves]! He will rejoice over you with joy; He will rest [in silent satisfaction] and in His love He will be silent and make no mention [of past sins, or even recall them]; He will exult over you with singing.

Die woord wat Sy vreugde beskryf is ‘n woord wat ‘n tiekiedraai van vreugde impliseer. Uitbundige blydskap!

Dit is die toestand wat jy in verkeer waar die wil van God geskied. Dit is die beste plek om te wees.

[Die tweede deel van die sin is ‘n bevestiging van die eerste deel. 1.Laat U wil geskied 2.soos ind ie hemel so ook op die aarde.Dit gebeur dikwels in Hebreeuse literatuur. ‘n Tweede sin bevestig en verduidelik die voorafgaande sin].

Ons vra ook vir ons daaglikse brood.  Hierdie is ‘n daaglikse basiese behoefte. Ons fisiese en geestelike brood kom van God af. Met hierdie woorde erken ons God as ons bron van lewe op alle vlakke – dit wat ons nodig het om aan die lewe te bly elke dag en dis wat ons nodig het om geestelik gevoed te word, elke dag. Jesus sê in Johannes 6:35: Ek is die Brood van die Lewe” en aan die Samaritaanse vrou, dat Sy water die water van die Ewige Lewe is en enigiemand wat daarvan drink nooit weer dors sal kry nie. Brood en water is die basiese behoefte in die fisiese en in die geestelike lewe.

Jesus is die Brood en Sy Woord is die water. Efes 5:26 …That He might sanctify and cleanse her with the washing of water by the word.

Sien ook Johannes 3:5, waar Jesus met Nikodemus praat oor die koninkryk wat Hy kom aangekondig het en sê: Most assuredly I say to you, unless one is born of water and the Spirit, he cannot enter the kingdom of God.

Met hierdie waarborg dat ons daaglikse brood onder die voorsiening van God is, is ons bekommernis oor more ook aangespreek, net soos wat Jesus verseker in Matteus 6:34. Lees weer Matteus 6: 25 – 34, veral as iets jou bekommer. Die heel rykste man op aarde kan nie vir die voëls van die wêreld vir een dag voer nie – God doen dit elke dag – sommer roetine.

Dikwels is dit die onsekerheid van die toekoms wat ons slaap beroof en meestal is dit dinge waaroor ons geen beheer het nie. Dinge buite ons beheer is beter af aan die Here oorgelaat en dinge binne ons beheer sal ons die wysheid deur gebed van Hom ontvang om dit te hanteer.

Kyk weer na die voëls van die hemel. Nie een van hulle sit stil en wag vir die volgende maaltyd nie. Hulle soek die wurms, die saadjies, selfs die karkasse en afval wat sommige voëls eet. Dis ons werk. In die gebed vir ons daaglikse brood vra ons die Here om ons arbeid te seën en Sy guns oor ons werkplek te laat skyn. Daardeur erken ons Hom ook as die bron van ons werk en Sy voorsiening deur ons werkgewer, van watter aard ook al.

In die woord GEE is die vrymoedigheid van kindskap opgesluit. Jou kinders kom nie in jou huis en pleit vir ‘n stukkie kos nie. Eerder, hulle stap hulle met groot vrymoedigheid in, pluk die yskas oop en help hulleself aan die lekkernye. Dit gebeur by my so, en met drie seuns is daar baie gou baie min oor.  Die beloftes en voorsiening in die Woord is altyd oorvloedig. Ons moet instap en die lekkernye geniet deur geloof en die verekering van saligheid – volgens Hebreërs 4:16 Let us therefore come boldly to the throne of grace, that we may obtain mercy and grace to help in time of need.

Hebreërs 10:22: ..let us draw near with a true heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled from an evil conscience and our bodies washed with pure water. Let us hold fast to the confession of our hope without wavering, for He who promised is faithful.

Volgende vra ons vergifnis. Weer is die tweede deel van die sin gekoppel aan die eerste deel en ‘n formidabele voorwaarde inderdaad. Ons word vergewe tot die mate waartoe ons vergewe. Sjoe!

God weet ons sal nie eers vergifnis kan ervaar of waardeer as ons nie self vergewe nie.

Kom ons begin by die belangrikste beginsel van vergifnis – ons weet almal ons moet ander mense se aanstoot en sonde in ons lewe vergewe. Dit is eenvoudig nie moontlik sonder die hulp van die Heilige Gees nie. Jy kan nie sommer besluit – ag wat ek vergewe hom nie – as jy sit met die diep seer en verwonding van ‘n ander mens se optrede wat jou skade aangerig het, op watter vlak ookal.

Vergifnis is slegs moontlik deur gebed – ‘n lekker lang sit en uitpraat aan die voete van die Here en die saak daar laat, heel moontlik meerdere male. Dis dalk ‘n hele proses van aflegging van die bitterheid en wonde wat lank al in jou gemoed vasgelê is.

Die ouer Engelse en Afrikaanse vertalings gebruik die woord : SKULD, wat ‘n letterlike vertaling uit die Grieks is. In Engels: debt.

‘n Skuldlas staan teen jou en is iets wat jy moet hanteer. Die onus is op jou om op te tree. Jesus spreek hierdie kwessie uitvoerig aan in Lukas 17, waar Hy sê dit is onmoontlik dat daar geen struikelblokke sal kom. Die Engels gebruik die woord: offense en die Griekse woord: SKANDALON beteken letterlik : snare, trap, die soort lokval waaraan lokaas gekoppel is.

Hierdie verduideliking is ‘n denkverandering – kan ek “mindshift” so vertaal. Dis ‘n uitdaging om heeltemal ‘n ander houding oor die aanstoot wat ander mense in jou lewe gee, asook die aanstoot wat jy gee, in te neem. DINK ANDERS. Dink oor die bitterheid wat jy koester teenoor iemand as die lokval van satan self wat jou in die gat van onvergewensgesindheid laat vergaan! Erg ne?

Jesus sê in Matteus 5:23, 24 as jy weet dat jou broer iets teen jou het, moet jy jou offer by die altaar los en eers die aanstoot uitsorteer.

Miskien het ons vergifnis nodig vir dit wat ons gedoen of gesê het en ook vir dit wat ons nie doen of sê nie. Die Griekse woord vir sonde: HAMARTIA, beteken letterlik: om die doel te mis, to miss the mark.

Dit klink dalk vaag en moeilik om uit te pluis en dit is nie vir die mens om te oordeel oor andere of jouself nie. Jesus sê self die Heilige Gees sal oortuig van sonde, geregtigheid en oordeel. Dit is ‘n allerbelangrike beginsel wat te alle tye toegepas moet word deur elke gelowige en die kerk. Onthou altyd met betrekking tot jouself en andere, Romeine 8:1 : Daar is dan geen veroordeling vir die wat in Christus is nie en lees vers 2 oor die vryheid en lewe in die Heilige Gees. Die bloed van Jesus maak vry van sonde, daar is geen sonde wat jou kan verwyder van die liefde van God nie, die Heilge Gees verseker jou van kindskap. Vertrou op Hom en moenie in seflveroordeling verval nie.

Met hierdie beginsels in gedagte kan ons die laaste deel van die gebed bid. Here, lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die bose. Jakobus sê uitdruklik dat God niemand versoek nie, en daarom is die saamlees van die twee sinne duideliker.  Die gebed is dat ek nie in die moeilikheid wat boosheid oor my bring sal beland nie.  Boosheid en sonde het sy eie gevolge, oor my en die mense om my. Hierdie is ‘n gebed soos die van Jabes, bewaar my van die bose, sodat ons soos Jabes, nie tragedie veroorsaak met my onderwerping aan boosheid in my lewe nie. Boosheid is ‘n werklikheid en in hierdie versoek, kry ons Heilige Gees-krag om boosheid te weerstaan.

Kom ons prys die Here saam met die pragtige klimaks-loflied. As ek dink aan my sonde, vergifnis en die bose, dan herinner ek myself Wie in beheer is, aan wie die koninkryk behoort, Wie almagtig is en dit alles tot in ewigheid.

Tot volgende keer.

14. Antieke woorde van krag en waarheid

Ons almal ken die Onse Vader. Selfs ongelowiges sal min of meer weet waarvan jy praat as jy die praat van die Onse Vader. So bekend dat die relatiewe kort gebed ‘n artikel bygekry het. Dit is DIE Onse Vader. Die kragtigste reeks woorde wat oor die lippe van enige mens kan kom.

Daar is net EEN. Hy is gesing, voorgedra, opgesê en gebid.  Herhalings daarvan was die voorwaarde vir vergifnis deur eeue van strakke, koue kerke en skole. Liefdelose leiers het die woorde as oordeel oor mense se koppe gehou. By dood en geboortes, ewe gepas, dwarsdeur die eeue, oor tale en grense en volke. Daar was seker nog nooit ‘n reeks woorde meer aan misbruik en misverstand onderwerp, as hierdie gebed van Jesus. Ten spyte van alles, is dit seker die kragtigste reeks woorde wat oor die lippe van enige mens, sonder enige aansien van persoon, kan kom. Soveel getuienisse is uit hierdie gebed gebore. Volwassenes wat as kinders gedwing is om die gebed te leer, het dit onthou in donker, bange oomblikke en die salwing wat nooit met tyd kan verflou nie, ervaar. Kom ons bid dit weer saam.

Ons het al vlugtig geraak aan die wonderlike begrip om die grote, heilige God VADER te noem. Jesus kom as ‘n inkarnasie van Yahweh van die Ou Testament en Hy kom stel Hom voor as ‘n liefdevolle, betrokke, warm Pappa, wat omgee en gee, met oorvloedige voorsiening in elke moontlike situasie.  Reeds in Deutronomium 14:1 sê God julle is die seuns van God, Jeremia 31:9 Ek is die Vader van Israel en Deutronomium 32:6 Is Hy nie die Here die God julle Vader wat julle gemaak het nie.

YAHWEH was die groot EK IS, selfvoorsienende, almagtige Skepper. Daarby was Sy voorskrifte geweldig en menslik amper onbereikbaar. Die Hebreërs van ouds is gekies om die liefde, goedheid en teenwoordigheid van hierdie Skepper-God, nie alleen te ervaar nie, maar so uit te leef dat al die ander volke van die aarde uiteindelik hierdie God sal aankleef en ervaar. Hierdie volk is magtiglik uit slawerny bevry, in die woestyn-leerskool opgehef tot die verbondsvolk wat hulle in slawerny net vaagweg van bewus was, en met aanskoulike en verstommende wonderwerke in ‘n land van hulle eie gevestig is. Met verloop van tyd, in afvalligheid en ongehoorsaamheid en daarby ‘n geestelike hoogmoed wat hulle God eksklusief aan die etnisiteit van hulle Joodsheid gekoppel het, met absolute en veroordelende uitsluiting van enige ander, het hulle in ‘n kragtelose, armsalige, godsdienstig-gebonde nasie ontwikkel, wat in die eerste eeu ‘n omstrede, vernederde uithoek van die magtige Romeinse Ryk was. Vir hierdie geestelik uitgemergelde behoeftiges, kom sê Jesus – ontspan oor al julle voorskrifte en vereistes om God te plesier – Hy is julle Vader. Hy sal sorg.

Die lyntjie van een lied sê: It is your Father’s joy to give to all who will receive.

Romeine 8: 15 For the Spirit which you have now received is not a spirit of slavery to put you once more in bondage to fear, but you have received he Spirit of adoption, producing sonship, in the bliss of which we cry: Abba Father.

Die woord ABBA is die woord wat ‘n klein kindjie sy pa sou noem, soos ons sê Pappa. Dis familiêr, warm, naby, vol vertroue en liefde. Net Jeus het hierdie woord kom vestig vir God die Vader. Daar is niks anders in Joodse literatuur wat God die Vader op hierdie vertroulike manier aanspreek nie.

Deur die Heilige Gees is ons verseker van ons kindskap. Galasiërs 4:6:

And because you are sons, God has sent forth the Spirit of His Son into your hearts, crying out, Abba Father.

Dit bevestig eens en vir altyd die verhouding met God.

As mens die vaderskap van God aanvaar, dan impliseer dit natuurlik die broederskap van die mens. Belangrike aspek van oordeel en vergifnis soos wat ons verder in die gebed sal sien.

Net een klein opmerking oor die detail van God se liefde:

  • In Matteus 10:29 staan daar: Are not two sparrows sold for a penny? And not one of them will fall to the ground without your Father’s will.

 

  • In Lukas 12:6 staan daar: Are not 5 sparrows sold for 2 pennies. And not one of them is forgotten before God.

 Dis duidelik dat die 5e mossie in die transaksie van 2 pennies ingegooi is as ‘n bonus en dus in die berekening absoluut GEEN waarde gehad het nie. Selfs hierdie mossie is nie vergete nie. Moet nooit toelaat dat die vyand jou waarde in God se oë verminder nie – jy weet nou dat Hy jou nooit ooit sal vergeet nie. Hy ken jou naam. (Jesaja 45:3) Die hare op jou kop is getel. (Lukas 21:18)

Jesus vestig in die eerste sinnetjie die begrip: HEMEL.

Die hemele in die woorde van Jesus, is nie die tradisionele gedagte van die hemel as geografiese blyplek van God iewers in die heelal nie – onbereikbaar en misterieus. Die hemel is die onsigbare wêreld waarvan mens net in gebed bewus van word. Dit kan ook miskien verduidelik word as die heerskappy van God. As Hy sê in Matteus 18:18 Alles wat julle op aarde bind sal in die hemele gebonde wees dan bedoel Hy in die onsigbare geesteswêreld hier om ons – nie in Sy woonplek nie – hoekom sou ons iets in die hemel waar Hy is wil bind – daar is alles mos klaar reg.

In die eerste woorde van Johannes die Doper en Jesus sê hulle: Bekeer julle want die Koninkryk van God het naby gekomMatteus 3:1 en 4:17. Die koninkryk van God is die onsigbare koninkryk van gelowiges wat Jesus kom stig het. In Galasiërs sê hy dat die sondaars NIE die koninkryk van die hemele sal beërwe nie. Dis nie ‘n oordeel dat hulle die hemel sal mis eendag as hulle sterwe nie. Dis die seker wete dat jy al die beloftes en seën van die koninkryk hier op aarde mis, omdat sonde jou ervaring van God se teenwoordigheid verhinder. Sonde is om jou doel te mis. Missing the mark sê die Engels.

Die woord heilig moet ook duidelik gedefinieer word. Die konkordansie definieer dit so: afgesonder vir ‘n spesifieke doel – set apart for a specific purpose. Dis hoekom ons kan sê seker objekte in die tempel is heilig, of sommer ligtiglik – hoekom kan ek nie jou pen leen nie – is dit heilig?

Die Naam van die Here is heilig – het net een doel. Kan nie sommer vir enigiets aangewend word nie. Die Naam is Sy karakter, die volheid en omvang van Sy krag en heerlikheid. In Sy Naam is genesing, voorsiening, beskerming, kragtige uitkoms en liefde wat vir niks stuit nie.

Die Here se wil word afgebid in die volgende sin. Jesus het volle vertroue in Sy Vader se wil. Hy weet die wil van God in elke persoon se lewe, is die mees perfekte scenario wat moontlik kan bestaan. As elke mens God se plan volg, sal hy altyd volmaakte vrede sonder vrees ervaar. Ek glo dat daar ‘n volmaakte plan is vir elke lewe op aarde, selfs die mees onwelkome baba. Dit is nie’n yster, bloudruk wat in elke detail nagevolg moet word en by die eerste fout van die spoor af gestuur word nie. Die plan van God vir jou is om jou volle potensiaal te bereik, ‘n plan waarin jy die Heilige Gees leiding volg en jou gesonde verstand wat Hy aan jou gee.  Foute en sonde kan nooit die plan vernietig nie, en jou eie keuses verwerp nie die plan nie, solank jy jou keuses in gebed onderwerp.

Ons bid vir die wil van die Here op aarde, omdat die hemel waar Hy is reeds die volmaakte omstandighede het. In die hemel is die wil van die Vader onbevraagteken en die omstandighede is volmaak. Hier op aarde is dit ‘n gebedstrewe om die wil van die Vader te volg. Dit is daarvolgens wat ons ons lewe wil inrig. God se volmaakte wil op aarde, maak dit hemel – daardie heerlike toestand onder Sy heerskappy en gesag.

Jy mag dalk vra – Wat is die wil en hoe kan ek weet wat die wil van God is. Die wil van God word uiteengesig in Sy Woord. Dit is die eerste stap – studeer Sy woord, hoor wat Hy vir jou sê en as jy jou lewe al hoe meer inrig volgens Sy Woord – met oorgawe van bekommernis en vrees in kinderlike vertroue, sal Hy al hoe meer Sy spesifieke Wil vir jou omstandighede aan jou bekend maak deur oortuiging en Skrif wat dit ondersteun.

Volgende keer praat ons oor die volgende stukkie wat gaan oor ons behoeftes, vergifnis en die bose.

Was so lekker om weer te gesels.

13. Die skietgebed – noodkreet van die heelal.

In die Ou Testament is daar soveel wonderlike gebede opgeteken. Die lofsange van Miriam en Hanna, gebed van Moses by die Rooi See, sy ontmoeting op die berg met God waaroor ons reeds gepraat het, Joshua se ontmoeting met die leerowerste, Dawid se gebede en lofsange in die psalms, Elia se ontmoeting by die berg en die sagte stem wat met hom gepraat het….dis net ‘n paar voorbeelde.

Loop saam met my deur die geskiedenis van Israel, ongeveer 50 jaar na die ballingskap.

Laat my toe om asseblief hierdie interessante karakter Nehemia aan julle voor te stel. Nehemia se naam beteken: God troos. Net bietjie agtergrond.

Die regering van Salomo verteenwoordig die hoogtepunt van die Hebreeuse beskawing in terme van die buite-Bybelse antieke geskiedenis.  Na hom verdeel die ryk in twee – die 10 stamme word Israel genoem met ‘n hoofstad in Samaria en die twee stamme Juda en Benjamin word Juda genoem met ‘n hoofstad in Jerusalem. Israel word afvallig en word in ballingskap weggevoer deur die Assiriers  in 722 vC (2 Konings 17) en Juda word deur Nebukadneser, die koning van Babilon in 586 vC weggevoer (2 Konings 25). In ballingskap dien Daniël vier heersers, Nebukadneser en Belsasar van Babilonie, Darius die Meed en Kores die Persiër. Daniël besef dat Juda se 70 jaar ballingskap volgens die profesie verby is en begin bid vir die herstel van Jerusalem in Daniël 9. Esra die priester, word opgeroep en lei ‘n groep ballinge van Juda terug na Jerusalem. Die 10 stamme keer nooit terug nie en “raak verlore” in die antieke wêreld se volke.

Nehemia stel homself voor as die die Persiese heerser Artexerxes se skinker. Dit is die heerser na Xerxes 1 van Ester. Ester se koning se Hebreeuse naam was Ahasveros. Ek hoop hierdie agergrond help so bietjie om Nehemia in konteks te plaas.

Die skinker was ‘n interessante posisie aan die hof van die koning. Hy moes die wyn proe, seker maak dat die koning nie vergiftig word nie, maar was ook ‘n vertroueling van die koning, ‘n betroubare, informele, adviseur. Die absolute heersers van daardie tyd het lojaliteit en betroubaarheid hoog geag en het niks daarvan gedink om links en regs enige verraad uit te wis nie.

In die eerste hoofstuk bring sy familie uit Jerusalem vir hom slegte nuus oor die toestand van die stad en die muur. ‘n Antieke stad se muur was belangrik vir verdediging en status. Die verval van Jerusalem tydens die ballingskap was te verstane, Die groot magte van daardie tyd sou nie ‘n sterk Juda verdra nie. Vir die vyfde heerser  verder af in die tydlyn na die wegvoering is dit nie meer so ‘n brandende kwessie nie. Persië is in hierdie tyd die oorheersende wêreldmag en nie meer Babelonië nie.

Nehemia se eerste reaksie op die slegte nuus is gebed. Lees asb Nehemia 1 – hy sit en huil en treur en vas en bid. (vers 4) Hy bid ‘n pragtige gebed met allerbelangrike elemente:

  1. Hy begin met ‘n paar verklarings oor GOD – dit doen mens nie vir God se onthalwe nie. God weet wie Hyself is. Ons maak die verklaring oor God se karakter vir ons eie onthalwe. Dis ons wat binne in ‘n krisis aan die identiteitskrisis ly. Ons moet hoor watter groot en almagtige God ons dien, wat Sy beloftes hou en ons liefhet.
  2. Dan bely hy sy sonde en die van die hele volk. Hy bely spesifiek hulle korrupsie, wetteloosheid en ontrouheid.
  3. Hy herinner die Here aan die profesie wat hulle ballingskap veroorsaak het en die heerlike uitnodiging van terugkeer en bekering. Hy vestig die identiteit van die volk as God se volk wat deur Sy kragtige Hand gered is.
  4. Hy vra die Here vir guns voor die koning.

Ons kultuur is so anders as die Jode van daai tyd. Ons probeer so onaangeraak voorkom al brand en skeur ons binne-in.  Ons gee voor en bou ‘n fasade van kalmte en beheer. As ‘n Jood hartseer en depressief is, skeur hy sy klere, gooi as op sy kop en sit in ‘n bondel – jy sien dit sommer op ‘n myl. As hy bly is, gryp hy ‘n tamboeryn en begin dans – geen twyfel oor sy gemoedstoestand nie. MAAR – voor die koning moet hy kalm en gefokus wees en in die 2e hoofstuk diagnoseer die koning ewe akkuraat Nehemia se innerlike wroeging. Sy pre-okkupasie met sy eie volk se toestand kon sy dood veroorsaak het. Hy wil die saak met die koning bespreek en sommer ‘n klomp gunste vra. Net voor hy begin praat (2:4) stuur hy ‘n skietgebed op na die Here.

Nehemia is ‘n meester met skietgebede. Hy roep die Here aan in die middel van al sy aktiwiteite en krisisse. Die gunstige uitkoms van alles wat hy die koning vra, word toegeskryf aan die hand van God.

Vers 8: And the king granted them to me according to the good hand of God upon me.

 Wat ‘n belangrike perspektief. Sy oog is nie op die koning nie – net op God. Kan jy jou perspektief oor voorsiening in jou lewe op God alleen plaas en nie op ‘n werkgewer of besigheid nie. God gebruik daardie magtige, absolute heerser om in die begeertes van ‘n onbelangrike dienaar / slaaf te voorsien en daardeur sy volk te herstel.

Nehemia het nou die eerste groot hindernis oorkom – hy het die koning se goedkeuring plus genoeg hout vir die bouwerk uit die koning se woude en ‘n begeleiding van soldate om hom teen rowers te beskerm.

Aan die einde van die 2e hoofstuk word die volgende hindernis beskryf. Sy vyande roer en is hoogs ontsteld dat iemand die welvaart van Israel gaan bevorder. Dis die lewe. Die hindernisse is daar – die hantering daarvan is deur gebed en geloof. Die belofte in Jesaja 43: 1 en 2 – as jy deur die vuur gaan is Ek by jou en deur die waters, sal die vloed jou nie laat omkom nie. Die vloed en vuur is daar, die krisis brand, maar dis die hantering van die krisis wat ons van die ander onderskei.

Verderaan in hoofstuk 2 is Nehemia se klem op God se voorsiening (hy noem dit die hand van God) en vanuit daardie perspektief vertel hy aan die volk die koning se beloftes. In vers 20 spreek hy sy geloof selfs teenoor sy vyande uit. Die teenstand van die vyand word erger in hoofstuk 3. Hoor net die spot en afkraking in die stem van die vyand in 4: 2 en 3. Weer is Nehemia se reaksie gebed.

Vers 4: Hear o God for we are despised, turn their reproach on their own hands…..

In vers 9 val die vyand aan en Nehemia bid – nevertheless we made our prayer to God. Dit lyk sleg, die krisis verdiep. Hierdie wonderlike woord: NOGTANS. Lees maar Habakuk 3 oor die vyeboom wat nie bot nie, die wingerd wat teleurstel, die beeste wat uit die kraal verdwyn, die lande wat geen oes dra nie en die profeet se kragtige NOGTANS! sal ek jubel in die Here, ek sal juig in die God van my heil. Vreugde is ‘n keuse! Hou vas aan die belofte en verbly jou daarin.

Hoe dit ookal lyk – jou oplossing bly by die HERE. Jy het geen keuse nie – jy weet Hy weet die beste, Sy plan werk, Sy hand voorsien. Byt vas, hou aan, wees net sterk en volmoed (Joshua 1). Neem aksie, want die Here het jou ‘n gesonde verstand gegee. Nehemia  maak soldate van helfte van die bouers. Hulle bou en staan wag om die beurt. Dawid sê: Here leer my hand om te veg. Laat my die koperboog span. As dit nodig is om te veg, sal God die geveg bepaal en die uitkoms daarvan. Lees Nehemia se aanmoediging in 4: 14 en die uitkoms in vers 15. Praktiese aanmoediging in vers 20: As hulle die trompet hoor moet hulle bymekaar kom: Our God will fight for us.

Nehemia 5: 19 Skietgebed nommer soveelste: Remember me, my God, for good……

Gebed oor die leuens in 6: 9: Now therefore O God, strengthen my hands. Hy weier om in die tempel in te vlug en vind uit van die verraad van een van sy eie. Dit lees net soos ‘n speurstorie. Dan bid hy weer: Teen die vyande en die mense wat vrees in hom wil wek.

Deurgebid:  Vers 15  Die muur word klaar gebou in 52 dae – ongelooflike taak – bonatuurlike uitkoms. Vers 16 die vyande en al die volke om hulle besef dat die werk deur God gedoen is. Die afronding is die deure, wagte, maar ook die sangers en die Leviete. Hulle berei hulle voor vir ‘n groot fees. Nehemia 8 begin met ‘n Bybelstudie van 5 – 6 ure en ‘n heerlike fees van te ete en te drinke – vers 12. Merk 8:10 in rooi: Do not sorrow, for the joy of the Lord is your strength.

 

Twee definisies vir krisistye:

JOY: not an emotional reaction, but a deliberate, intelligent appraisal of the situation from God’s perspective.

PATIENCE: is not a passive resignation to adverse circumstances, but a positive steadfastness that bravely endures.